Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Vele jaren zijn verstreken sinds mijn aankomst in Golden Sands.
Veel water onder de brug.
Ik herinner me hoe verlaten die mijn eruitzag.
Vier verloren huizen in een vergeten uithoek van de wereld.
Ik heb er geen goede herinneringen aan, maar ��n ding staat vast.
Ik liet er een belangrijk deel van mezelf achter. Begraven.
Ik heb vaak gedroomd de mijn te verlaten. Ik dacht er constant aan.
Een half uur geleden was eindelijk alles achter de rug.
We zitten allemaal als ratten in de val.
Misschien kunnen we wel ontsnappen
maar ik betwijfel of we de 400 mijl naar Fort Green overleven.
Dick Patterson.
Genoeg misdaden begaan om voor eeuwig geketend te blijven.
Volgens de dokter betekent dat een maand of zes.
Joe Farrow.
El Comanchero. Hard, bloeddorstig en ijskoud.
Hij begon met indianen te scalperen, maar vermoordde ook zijn broers
en anderen van zijn ras. Levenslang geketend.
Slim, een slang. Een achterbakse verrader.
Kreeg levenslang voor moord.
Ray Brewster.
De fakkel. Brandstichter. Dief en moordenaar. Levenslang.
Thomas Lawrence. Dandy Tom.
Gokker, oplichter, vervalser. En moordenaar natuurlijk.
Hard labeur levenslang.
John Weasel McFarland.
Levenslang geketend voor overval, verkrachting en moord.
Heeft ��n goede eigenschap: Hij is vast gestoord.
Dean Marlowe.
Niemand kent zijn misdaden, maar hij kreeg levenslang en hard labeur.
Wanneer stop je eens? Ik heb hoge nood.
Doe maar in je broek.
Bevel uitgevoerd, soldaat.
Wat er ook gebeurt, niet schieten.
Overdenk je je leven, Patterson?
Je hele leven flitst voor je ogen vlak voor je sterft.
Dat zei je zelf toch? - Wat weet jij ervan?
Jij bent nooit gestorven. - Het touw zat rond mijn nek.
Ik heb die flitsen gezien. Zo vuil als het leven.
Net zo vuil als jouw leven, Patterson.
Op het laatste ogenblik veroordeelden ze me tot dit leven.
Puur ongeluk.
Klopt. En dit is nog het ergste.
Hallo daar, vrienden.
We wachten al een hele tijd.
Stil nu. Geen kik.
Waar bleven jullie nou? Heb je de hele mijn leeggehaald?
Wees niet bang, soldaat.
U moet begrijpen, wij hebben alleen interesse in het goud.
Geef het aan mij en uw mannen kunnen gaan.
Dan is er meer voor mij. Toch, familie?
Niet schieten, kinderen. Het is goed volk.
Niet meer schieten naar die rotzakken, hoor je me?
Afstappen.
Ontwapenen.
Mijn jongste zoon.
Afblijven, pa.
Je brengt me nog in verlegenheid. Controleer eerst zijn tanden.
Sergeant.
Wie zijn dat? - Gevangenen uit de mijn.
Ik breng ze naar Fort Green.
En het goud? - We hebben geen goud, makker.
Je berooft ons te vaak. - Verdomde leugenaar...
Zoon, zoek dat goud. Gehoord?
Ok�, honden. Waar is het goud?
Kom eens hier.
Waar is het? - Kijk hier eens.
Niks te vinden.
We hebben hier maandenlang gewacht. Met hongersnood en die koude.
Weet je waarom? Omdat ik je goud zou gaan stelen.
Luister nu maar goed: Ga terug naar de mijn.
Laat je baas het goud sturen of ik maak hier iedereen af.
En daarna brand ik jullie kamp plat.
Laat ze vertrekken.
Goeie reis, vrienden. Veel geluk en God zij met jullie.
We moeten hier weg. Die paarden zijn niet te stoppen.
Geketend?
Spring als ik het zeg.
Vooruit.
Cathy. Gaat het? - Ja.
Kom op.
Mijn been. Het is gebroken.
Kijk.
Wat haalt dat uit, sergeant? Dit overleeft niemand.
De wagen is vernield en Slim kan niet bewegen.
Maak je ons los? - Nee, jullie gaan zo.
Jij ontsnapt ook niet, Brown. Ik wil je gauw zien sterven.
Je dochter nog voor jou. - We moeten naar Fort Green.
Mijn bevelen gelden voor de overlevenden.
Laad de voorraden op de paarden en maak jullie klaar.
Nu. Vooruit. - En Slim?
We dragen hem om de beurt. - Ik heb een idee, sergeant.
Vergeet het en doe wat je opdragen wordt. - En als ik dat niet doe?
Dan krijg je een kogel in je pens.
Je bent makkelijk van de ketting te scheiden. - Net mijn idee.
Doe het met Slim.
Maak de wagen leeg.
Ik ben bang, papa. We zullen het nooit halen.
Wacht.
We overnachten hier.
Dandy.
Help je me niet?
Jij kan ons wel helpen.
Je hoeft alleen maar te sterven.
Verdeel de voorraad.
Het is voor zes dagen. - Tegen die tijd zul je branden.
Amen.
Wie heeft het gedaan?
De waarheid, graag. Wie deed het?
Hij was toch stervende. Geef de machete.
Wie deed het? - Hij was een zware last. Onnodig.
En dat blijft hij.
We nemen het lichaam mee tot iemand van jullie spreekt.
Bedek hem en ga verder.
Haar been is gebroken, pa.
Ooit op beren gejaagd?
Je knoopt een welp op bij zijn poot tot hij schreeuwt.
Papa beer hoort dat en komt dichtbij.
En dan neem je hem te grazen.
Dean, jij kan een berin vangen als je wil. Geen probleem.
Ze vertrouwt je vast wel.
Mijn handen zijn bevroren.
Ik geef mijn halve leven voor een vat lekkere whisky.
Dan heb je geen tijd meer om het op te drinken.
Dat was onze voorraad, sergeant. - Ik had gezegd dat het voor zes dagen was.
Hoe ver wil je ons drijven? - Tot aan Fort Green.
Sta recht.
Wacht even.
Ga al maar.
Die merrie haalt het niet.
Vooruit. Omhoog.
Kom maar.
Kom nooit meer zo dichtbij. Gehoord?
Cathy, kun je me ooit vergeven?
Hoezo? Er was geen andere manier. We konden niet worden gescheiden.
Ik voel me verantwoordelijk. Jij bent de dupe voor mijn vergissingen.
Het is jouw schuld niet. Er is zo veel gebeurd.
Ik had je nooit mogen meenemen uit Golden Sands.
Ik was blij om bij je te zijn, pa. - Ze heeft me zo vaak gesmeekt.
Om te vertrekken, maar ik luisterde nooit.
Weet je haar laatste verjaardag nog?
Ze lachte zo hard dat ze de kaarsen niet meer kon uitblazen.
Ik weet alleen dat ze te jong stierf.
En ��n van hen heeft haar vermoord.
Haal hem eruit.
Doe maar.
Het was een ongelukje. - E�n klein vonkje en...
Het is alleen nog as, sergeant. E�n slag met de machete en het is afgelopen.
Of moeten we die rotzooi dragen?
De machete.
Schei eens uit.
Goud. Het is goud. - Laat zien.
Het is goud.
Is dat waar?
Goud.
Genoeg.
Het is een gouden ketting. Jij wist daarvan.
De situatie blijft onveranderd.
Jij wist het. Je bent een vuile slang, Brown.
Je moest ons niet overbrengen.
Je wilde alleen dat goud vervoeren zonder beroofd te worden.
Dat had ons de kop kunnen kosten.
Ik scheur je in stukken voor dit voorbij is, sergeant.
Dat zweer ik.
We moeten verder. - En als we niet willen?
Dan ga ik alleen. - Zonder het goud?
Nee. Dat neem ik mee.
Jij en je dochter kunnen dit niet dragen. Zelfs geen twee mijl.
Nu heb je ons allemaal nodig, h�? - Je vergist je.
Ik kan jullie allemaal begraven en er later voor terugkomen.
Dat doe je niet. - Wie houdt me tegen?
Dat zou je wel willen, h�?
Je haalde ons uit de mijn om ons te vermoorden.
Je denkt nog steeds dat iemand van ons je vrouw vermoord heeft.
Vooruit. - Ik verzet geen voet.
Juist.
Vooruit, zei ik.
Weer eentje geschrapt van je lijst, sergeant.
Ik had het niet beter gekund.
Dat was niet nodig. - Gaan jullie mee?
Ik moest het doen, Cathy. Anders halen we Fort Green nooit.
Om wraak te kunnen nemen, moet je vier onschuldige mannen vermoorden.
Ze verdienen ��n voor ��n de galg.
Hopelijk hoef je niet te zien wat er gebeurt als ze me pakken.
Ik heb gezien tot waartoe je in staat bent.
Ik heb een missie en die ga ik volbrengen. - Lieg vooral niet.
Ik weet nu waarom je het deed. - Wie verdedig jij?
Hen allemaal of eentje specifiek?
Hen allemaal. Of eentje specifiek.
Ze houden het niet lang meer vol.
Wees voorzichtig.
Dit is onze kans.
Blijf bij de pinken.
Heb je me gehoord? Wees voorzichtig.
H�, kijk eens.
Zo is het genoeg.
Je maakt het hem veel te makkelijk om te sterven.
Ik wil dat hij heel langzaam sterft.
Ja. Net zoals wij allemaal.
Laat haar met rust. - Neem je het op voor hen?
Laat haar met rust, zei ik.
Het is zijn dochter.
Nee.
Nee.
Vervloekte ketting. We raken ze nooit kwijt.
Tot nu toe brengt het ons geluk.
Jij hebt genoeg gedronken. - Laat me met rust.
Kijk me aan, sergeant Brown.
E�n van ons heeft je vrouw vermoord.
We gaan goed voor je zorgen. Wees daar maar zeker van.
Een man zoals jij verdient ook een straf.
Wil je weten wie je vrouw vermoord heeft?
Je bent dood en begraven zonder dat je het ooit weet.
Ook al is het goud, ik wil de helft van die ketting geven voor een stuk brood.
Straks geef je alles weg om het niet te moeten dragen.
Het meisje. Wat scheelt er met haar?
Ze lijkt wel gek geworden.
Laat haar toch gaan. - Rustig maar.
Eens kijken. Wij zitten hier.
En daar de Salmon River Mountains. Vlak achter Fort Green.
Nogal riskant. We kunnen een patrouille tegenkomen.
En langs de andere kant? Richting Lewiston.
Dat is veel te ver. We hebben de kracht niet meer voor zo'n afstand.
Vlakbij het fort is een boerderij. We gaan er 's nachts heen.
We doen de ketting af en pakken wat paarden en geweren.
Bij zonsopgang zijn we daar weg. - Ben je gek?
Daar zitten altijd soldaten te zuipen.
Jammer voor die soldaten.
Ik moest je maar doden.
Maar met die ketting hangt ons leven af van de anderen.
Bukken.
Je hebt nog nooit van ver geschoten. De lengte van een pokertafel.
Ik herinner me een keer in San Francisco.
Ik ging naar een restaurant met witte tafellakens.
Het geurde er naar geroosterde kip.
Ik nam er eend met sinas en forel met rum.
Hou je mond of ik doe het voor je.
Spaar jullie krachten. We hebben nog een eind te gaan.
Ik heb altijd stinkend rijk willen sterven.
Dat zal me nu lukken. - Geen zorgen. Ik zal je ogen sluiten.
En je verlossen van dat gewicht dat je meesleurt.
Probeer te slapen, jongens.
Ik heb nog drie kogels.
Verspil je tijd niet aan haar.
Nog ��n keer en je gaat eraan.
Hou op. Laat het zijn. - Maar dat dood gewicht laten we achter.
Ja, we laten haar hier. Ze heeft geen nut meer.
Ik geef de bevelen. - Sinds wanneer?
Dat pistool geeft hem het voordeel.
Hou op.
Jullie willen elkaar vermoorden. Hou op.
Ik maak je af...
Hoorde je me?
Schei uit. Ben je gek geworden?
Blijf bij de les, idioot. Of we sterven allemaal.
Als ik de kans krijg, maak ik hem af. Hij heeft Weasel toch gepakt?
Er zou een spoorweg moeten zijn. Volgens mij zijn we zo verdwaald als wat.
We gaan al een paar uur in cirkels. - Dit is de enige weg.
Als we niet eerst sterven, komen we morgen wel aan.
Hoe vaak passeert de trein hier? - Maak je geen zorgen.
Zeker meer dan eens.
Ik haal het niet.
Het spoor, daar.
We moeten de tunnel bereiken voor de trein er passeert.
Ik nam die trein toen ik nog een vrij man was.
Goed idee. Straks zijn we allemaal vrij.
Als ze ons zien, stoppen ze de trein. - Geen zorgen.
In die donkere tunnel ziet niemand ons.
We zullen gescheiden worden. Compleet vrij zullen we nooit zijn.
Dat ben ik wel van plan. We gaan naar de boerderij en daarmee uit.
Dat goud verstikt ons nog. We zullen ons altijd slaaf voelen.
Een rijke slaaf.
Daar zal wel verandering in komen, denk ik.
Wacht hier op ons.
Hopelijk blijft de ketting niet hangen, dan worden we meegesleurd.
Vrij.
Bekijk de tortelduifjes eens.
Hij raakt haar nooit meer kwijt. - Tot ik zijn keel overhaal.
Cathy, zijn wij allemaal hetzelfde?
Waarom vraag je dat?
Ray vroeg waarom je ons volgde.
Voor mij, dacht ik.
Ik weet niet waarom. Misschien voor jou.
Of omdat ik de anderen haat.
Soms denk ik dat ik maar beter kan sterven.
Ik ben in de war.
En moe.
Dat zal gauw veranderen. Het is bijna voorbij.
Wanneer is het voor jou voorbij?
Ik ben niet zeker.
Dat goud heeft ons bijna ons leven gekost.
Maar nu zal het voor ons zorgen. - Ik dacht dat je anders was, Dean.
Dat was ik.
Ik werd ten onrechte veroordeeld voor een overval.
Dat goud komt mij toe. Ik heb er voor betaald.
Met mijn vrijheid.
Die boerderij. Hoe ver is het nog? - Drie dagen, als hij ons niet tegenwerkt.
Ik vind dat we moeten wegblijven uit Fort Green.
Werd jouw mening gevraagd?
Je blijft best bij ons, Ray. Anders overleef je het niet.
Zonde om dat goud te verliezen.
Vuile rat.
Hij is ervandoor met onze voorraad.
We moeten hem pakken. - Dat lukt ons nooit.
Hij ontsnapte terwijl we sliepen.
We gaan beter verder. - Zonder voedsel?
Dat halen we niet. - Wacht.
Die gevangene werd vast gebeten. - Hij is gek.
Goud, pa. De sergeant had gelijk. Ze hadden ons mooi beet.
Geef hier.
Niemand neemt mij beet.
Sta recht.
Jongen, toen ik jullie zag in die wagen, bloedde mijn hart.
Waar zijn je vrienden?
Geef antwoord.
Zo behandel je een man niet, zoon.
Vertel op.
Ze zijn op de boerderij bij Fort Green.
Je liegt. Daar zitten soldaten. Waarom zouden ze daarheen gaan?
Ze hebben een wagen nodig. En hun ketens afdoen.
Je hebt geluk. Jij hoeft niet zo ver te gaan.
Pa, mag ik hem afmaken?
Nee.
Niet tot we weten of hij de waarheid vertelt.
Wat zou er gebeuren op die boerderij?
Dean kan ons proberen te vermoorden, zoals Weasel.
Misschien. - Of ik pak hem eerst.
Of we maken elkaar af voor het goud.
Of we kunnen ons verstand gebruiken en elkaar helpen te overleven.
Ja. Of we vinden iets waar niemand naar op zoek is.
Het leven zit vol verrassingen.
Kom toch bij het vuur zitten.
We hebben allemaal veel meegemaakt.
Graag of niet, het leven is het enige wat we nog hebben.
Dat is niet veel.
Vanmorgen zag ik wat je van plan was.
Je vergist je.
Ik wacht tot jullie allemaal sterven. - Zeg dat niet.
Je weet hoe ik me voel. - Je hebt veel gedaan, Dean.
Maar lieg jezelf niets voor. Je zag in mij een kans om te ontsnappen.
Ja. In het begin wel.
Nu is het te laat voor ons allemaal.
Vooruit, jongens. We moeten naar Fort Green.
Zo zullen we er nooit geraken.
Wegwezen, jij.
Sneller, pa. We moeten ze pakken voor ze bij die boerderij zijn.
We mogen de paarden ook niet overbelasten.
Daar is het.
We wachten tot het donker is. - Zal Calwell ons herkennen?
Je moeder herkent je zelfs niet.
Goeieavond.
Een fles whisky. - Kost je twee dollar.
Dat vroeg ik niet.
Speel je nog mee?
Kalm, Calwell. We betalen alles.
Waar ken ik jou van? - Wij hebben eens lang gepraat.
Lang geleden. Weet je dat niet meer?
Heb je wat te eten? - Nee, het is te laat.
Ben je zeker? Ga eens kijken.
Heb je geld?
Calwell wil je spreken.
Is dit voldoende?
Kijk eens dichterbij. Het is goud.
Het is inderdaad goud, George. Puur goud.
Genoeg om alles te betalen?
Nog een fles. - Waar heb je dat vandaan?
Gaat je niet aan. Calwell.
We willen een wagen en zes sterke paarden.
In ruil voor een stuk van deze ketting.
Zorg je daarvoor?
Jullie gaan mee naar Fort Green.
En jullie gaan wat vragen beantwoorden.
Waarom, sergeant? We zijn daar al geweest.
Het is een rotte beerput.
Kom nou, sergeant. Maak het niet ingewikkeld.
Neem een sigaar.
Had mijn vriend geen fles gevraagd?
Heb je een wagen, Calwell? - Nee.
Je liegt. - Ik zweer het. Kijk zelf maar.
Hebben jullie dat gehoord?
Dan moeten we hier overnachten.
Morgenvroeg komt de wagen van Fort Green om voorraad in te slaan.
Toch, Calwell?
Kom jongens, drink met ons mee.
Sergeant? - Ja, graag.
Het is waar. De stal is leeg.
Dan wachten we maar.
Nog twee uur voor zonsopgang.
Genoeg.
En de soldaten? - Ruim ze uit de weg.
Wat kunnen we anders doen?
Als we de grens oversteken zal het leger volgen.
Bind ze vast in de stallen.
Als ze ze vinden, zijn wij al aan de overkant.
Ok� soldaatjes, tijd voor een dutje.
Er is nog tijd.
Het feest begint maar pas. - Heb je me gehoord?
Wegwezen.
Vooruit.
Ok�, ik ga al.
Opschieten.
Een toost? Op onze nakende scheiding.
Wat zijn je plannen?
Eerlijk gezegd, geen idee.
Gaat ze met je mee? - Ja.
Je vergist je.
Gaat je niet aan.
Je bent het vast vergeten, Calwell. Wij hebben nog wat af te rekenen.
Drie jaar geleden heb ik hier een fles gin besteld.
Ik legde vijf dollar op de bar.
Laat maar rusten.
Ik verveel me. Ik mag toch met een oude vriend praten?
Wij zijn toch vrienden?
Toch, Calwell? - Waar heb je het over?
Je bracht me naar Fort Green. Weet je nog?
Je pakte die vijf dollar en gaf me geen gin, vriend.
Omdat ik naar de gevangenis ging, had ik het toch niet nodig.
Nu incasseer ik die vijf dollar.
Sergeant. Wakker worden.
U moet meteen Fort Green inlichten. Schiet op. Er is geen tijd.
Schiet op.
Ze probeerde de soldaten te bevrijden.
Nee.
Ze zijn er. Maak je klaar.
Vertaling: Wess Lee
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.