Original subtitles

MANCHURIA

Panginoong Lee Yeon!

May sulat ka mula sa Gyeongseong.

- Kanino galing? Basahin mo. - Tingnan natin.

"Nahuhulog na ang mga bulaklak. Ibig sabihin, oras na para bumalik.

Tinapon dito sa panahong 'to, ang dami kong problemang dinaanan."

Tinapon dito sa panahong 'to, ang dami kong problemang dinaanan,"

'yon ang gusto kong isulat.

Sa pagbabalik-tanaw, pakiramdam ko nanaginip ako ng malaking bangungot.

Mataas ka lang sa opyo sa taong 1938,

pero medyo marami ako diyan.

Isang platinum card, ang pinakabagong massage chair,

at mataas na dalas na kagamitan sa mukha. Ang kakayahan ng anti-aging.

at mayr'on din akong home theater sa bahay.

- Ano'ng sinasabi niya? - Hindi ako sigurado.

Di mo alam kung ano 'to, pero ramdamin mo ang kawalan.

Dahil nagyayabang ako.

Baliw ang lalaking 'to, ha?

- Siya rin si Panginoong Lee Yeon. - Bwisit.

Sobrang magbabago ang mundo.

Ang Gyeongseong ay magiging mga apartment, at mawawalan ng pugad ang mga diyos.

Hindi na maniniwala ang mga tao sa mga alamat.

Paminsan-minsan ay lumalabas tayo sa mga teleserye.

Kaya't 'wag magsisi pagdating ng panahon, at bumalik ka na.

Kailangan pa rin ng gumiho ang panahong 'to, ang kanilang diyos ng bundok.

Bumalik ka at manatili sa tabi ni Rang.

Wala nang masyadong oras si Rang.

Kaya protektahan mo ang batang 'yon para sa akin.

Hay, kalimutan mo na. Ang kapal niyang turuan ako.

Sandali. Sa tingin ko kailangan mong makita 'to.

Hay.

"Pahabol.

Oo nga pala, may nakalimutan akong sabihin.

Nandoon siya sa bahay."

Siya? Wow, grabe?

Siguradong isinilang na muli si Lady Ah-eum!

NANDOON SIYA SA BAHAY.

Shin-ju, mag-ayos ka ng gamit ko.

Bumalik na tayo.

Sa Gyeongseong.

D-MISMONG ARAW SIYAM NA ORAS BAGO ANG LUNAR ECLIPSE

Natatakot ka ba?

Hindi ako natatakot.

Dahil hindi pa kami kailanman inabandona ni Madame Ryu.

Darating siya.

Sigurado ako.

HULING EPISODE

Gusto mo ba 'yan suotin sa venue? O babalutin ko na lang para sa 'yo?

- Dapat kong subukan, no? - Nandito ang fitting room.

Sa tingin ko medyo mahaba ang pantalon.

Baka maikli lang ang binti mo.

Ikaw pala 'yon? Ang sira-ulong kilala bilang Chief Commissioner.

Sabi ko sa 'yo magkikita rin tayo muli.

Ano ka?

Daitengu.

ISANG DEMONYO NA SINASAMBA BILANG DIYOS NG BUNDOK NG JAPAN

Isang iginagalang na monghe buong buhay ko,

at ang diyos ng bundok ng kontinente bago magsimula ang digmaan.

Isang diyos ng bundok?

Bilang isang diyos ng bundok, medyo interesado ako sa 'yo.

Eh, di sige. Labanan ito ng diyos ng bundok.

May kasal akong pupuntahan.

Hoy, kung mamamatay ka, ipapakasal pa rin kita.

Di ba't nandito ka para sa mga bihag? Dinala mo ba ang mga kayamanan?

Siyempre hindi.

Di ko 'yon makikita 'pag namatay ka. At kung ako, di mo makikita ang bihag.

Magpalitan tayo ng patas.

Hindi ka ba nakapag-aral nang maayos?

Hindi mo siguro alam ang ibig sabihin ng "patas".

Di mo ba nabasa ang mga papel? Nawala mo ang bansa mo 28 taon na ang nakakaraan.

'Pag sinabi kong patas, patas.

Dalhin mo sa akin ang ruler at ang bato.

Hay, wala kang alam. Wala na sa akin ang gintong ruler.

Ginamit 'yon ng diyos ng hilagang bundok. Bato na lang ang natitira.

- Kahit 'yon ibigay mo na lang. - Bakit mo 'yon kailangan?

Narinig ko na lumilikha ito ng malakas na harang sa mundo.

Ang imperyo natin ay nasa digmaan ngayon, at tungkulin kong protektahan ito.

Ang tungkulin ko ay ibalik ito.

'Pag hindi mo nakita ang kayamanan ngayon, mamamatay ang mga bihag.

At kung makita ko ang mga bihag, mamamatay ka ngayon.

Simulan ang paghuli sa buntot ngayon.

Nagsimula na…

dito.

Ano'ng sinabi mo?

Isang bihag lang ang mabubuhay.

- Ano? - Ang isa ay parang…

isang pares ng mga kamay ni Madame,

habang ang isa ay kasintahan ng isang ito.

Isa lang ang hahayaan naming mabuhay sa kanila.

Ano'ng gusto mo?

Labanan ang soro at kunin ang kayamanan. Sinumang mauna, siya ang makakakuha.

Hindi ba't lagi din nag-aaway ang mga demonyo ng Joseon?

- Papatayin kita! - Hindi maaayos niyan ang lahat.

Pakawalan mo si Jae-yoo. Wala siyang kinalaman dito.

Binigyan ka namin ng maraming pagkakataon. Lagi mo kaming sinasaksak sa likod.

Pero higit sa lahat, gusto ko talagang makita 'yan.

Hindi ko alam kung may oras ka pa para dito.

Tumakbo na kayo. Dahil magkaribal na kayong dalawa ngayon.

Ano'ng gagawin mo? Gusto niyang mamili ka ang bato o ang mga bihag.

Panginoong Lee Yeon, pakiusap iligtas mo si Yeo-hee.

Ngayon ang lunar eclipse.

Ibibigay ang bato at wala nang paraan para makabalik.

Wala nang anim na oras ang natitira sa atin. Magsalita ka!

- Shin-ju, umalis ka at… - Opo, sir. Saan ako magsisimula?

- …kunan mo ako ng iced Americano. - Iced coffee? Sa gitna ng lahat ng 'to?

Oo, nagsisimula siya ng labanan ng talino. Kailangan ko ng caffeine.

Kadiri, bakit ang pait? Ano 'to, lason?

Ang arte mo talaga, sir.

Halika na sa Myoyeongak.

Water Snail Bride, kunin mo ang nobya.

At ikaw, tipunin ang lahat ng kasangkot.

- Alam mo kung nasaan ang kayamanan? - Handa kang ipagkanulo si Lee Yeon?

Si Jae-yoo lang ang mayr'on ako.

Ganyan ang mga Jindo.

Naglilingkod sa isang may-ari panghabambuhay.

Tinitiis ang lahat, naniniwala na darating ako para sa kaniya.

Paano naman si Lee Yeon? Hindi siya makakauwi nang wala ang bato.

Maging tapat tayo.

Manatili si Yeon dito, hindi ba't 'yon ang gusto natin, hindi ba?

Hay. Dapat alam mo kung kailan ka dapat bumitaw.

- Yeon. - Alam kong marami kayong iniisip.

Kaya mag-isip na kayo ngayon.

Kung paglalaruan nila kayo at maging inihaw na karne,

o ibaling sa akin ang larong 'yon.

D-LIMANG ORAS 30 MINUTO

Lahat tayo ay nagtipon dito na may dalawang layunin.

Una, iligtas ang dalawang bihag.

Pangalawa, alisin ang kontrabida. Ang singsing ng Chief Commissioner.

Ang kahinaan natin ay oras.

Matatapos na ang lunar eclipse ng 7:00 p.m.

Mailigtas dapat natin sila, at mahuli ang mga 'yon sa loob ng ilang oras.

May limang oras na lang tayo.

Pwedeng may masaktan o mamatay.

Kung gusto n'yong mabuhay, umalis na kayo ngayon…

'yan ang gusto kong sabihin na may istilo.

Pero kailangan ko kayong lahat.

Sige, kung gan'on. Gumalaw tayo nang nasa grupo.

Una, hanapin ninyo ang mga bihag.

Paano namin sila hahanapin?

Ang tinatayang oras ng pagkidnap ay bandang alas-diyes.

Dahil ito ay panahon na walang curfew, may nakasaksi siguro.

Sino ang may larawan nila? Kakailanganin ko para mag-imbestiga.

- Wala. - Ako rin.

Magtaas ng kamay ang mahusay gumuhit.

Ayos, Azalea.

Ang mga aso ay may mahusay na pandinig at may mas matalas na paningin.

Kaya mong makipag-usap sa mga hayop, tama?

Atensyon!

Balita ko ikaw ang nangungunang tatlo sa bayang 'to. Nangunguna ka ba?

Kung gan'on, ikaw? O ikaw?

Sabihin sa lahat ng alagang hayop at ligaw na aso na nakatira sa Gyeongseong

na hinahanap namin ang lalaking ito.

Ang lalaking 'to.

Siya ay kinidnap na katutubong Jindo.

Gamitin ang inyong mga tungkulin.

Ano 'yon?

Hay.

Ikaw ay halo-halong lahi, kaya ayaw mo ng katutubong Jindo?

Kahit ganito kalaki ang gantimpala?

Alis na!

Nagtitiwala ako sa inyo.

Na-kidnap ang asawa ni boss. Hanapin n'yo siya sa karangalan ng grupo ng bandido!

- Opo, sir! - Ikaw ba ang boss?

Opo, sir… Ay, paumanhin. Nadala lang ako.

Pinapangako namin na ibabalik namin siya.

- Umalis na tayo! - Opo, sir!

Maghanda na kayo para tambangan ang kasal.

Sasali ako kapag natapos na tayo dito.

Ang problema, may bomba pero walang armas. Nilinis nila ang organisasyon.

Sundan n'yo 'ko.

Pupunta ka ba sa digmaan?

Kinolekta ko ito sa pamamagitan ng pagbebenta ng ginto.

Naramdaman kong darating ang araw na 'to.

Paano natin maipapasok 'yan?

Nilabas na ang mukha ko, at magiging mahigpit ang seguridad sa hotel.

Kasama natin sila.

Ang buhay n'yo ay kasing halaga gaya ng Joseon sa akin.

Ingatan n'yo ang sarili n'yo.

Inspeksyon.

Ako si Ginko Tawara.

Sila ang mga katulong ko sa kasal.

Paumanhin po. May utos na paigtingin ang seguridad.

Ikaw, buksan mo.

Ano 'to?

Isang gayageum.

Jook-hyang, gumawa ka ng bilog na kanin at ipakain sa mga babaeng darating.

- Opo, ma'am. - Apir.

Bibisitahin ko si Taluipa. Kailangan natin ng mata niya.

Hong-joo.

Alam mo, di ba? Hindi pa tayo natalo bilang isang grupo.

Makikita natin sila nang ligtas.

Naniniwala ako sa 'yo.

Oo, di pangkaraniwan ang galaw nila. Paigtingin ang seguridad ng hotel.

- Pakiusap bigyan mo ako ng pagkakataon… - Sige gawin mo.

Opo, sir. Sige.

Makinig kayong lahat!

Nakatanggap kami ng intel na sasalakayin ang kasalang dadaluhan ng Gobernador.

- Pigilan sila! - Opo, sir!

Sabi nila, hinahanap niya ang mga bihag.

Siguro.

Ililipat ba natin ang mga bihag?

Hindi na kailangan.

'Pag nakita nila ang mga bihag, mawawala ang mga plano natin.

Pumunta ka na ngayon din.

Gagawin mo ang mga sinasabi ko.

Opo, sir.

Sa lahat, pakibilisan n'yo nang kaunti.

D-TATLONG ORAS 15 MINUTO

- Lolo Hyunuiong! - Hong-joo! Nandito ka para kay tanda?

- Opo. Nasa opisina siya, di ba? - 'Wag kang pumunta ngayon. May bisita.

Bisita? Sino?

Hindi ko alam, pero lalayo muna ako hanggang dumilim.

Bahala na, wala akong oras para diyan. Halika na.

Hay, ang init ng ulo niya.

Para lang siyang si tanda! Hay nako.

Tanda, pahiram ako ng mata mo! Kailangan lang!

Ano 'yon? Bakit nakatayo ka nang ganyan?

Bakit ganyan ang mata mo?

Bumalik na ang orihinal na diyos ng bundok. Bumalik na siya.

Nabigo akong maselyo siya. Ang resulta…

ang aking sanlibong milyang mata, napunta sa kanyang mga kamay.

Ang orihinal na diyos ng bundok? Ano'ng ibig mong sabihin?

Dapat maibalik na natin ang batong gabay sa hinaharap.

Sabihin mo kay Yeon na bumalik na siya sa tamang oras, kahit ano'ng mangyari.

Ikaw ang mangasiwa sa pagbabalik ng bato.

'Pag nakolekta niya ang apat na kayamanan, magiging katapusan 'to ng mundo.

Katapusan ng mundo?

Kung muli siyang nabuhay gamit ang ruler, kung gayon nasaan si Moo-yeong?

Mas ayos kung hindi mo pa malaman sa ngayon.

Ang trak na naghatid sa kanila, nawala sa pamamagitan ng Pintuang-daan ng Kalayaan.

Sabi ng mga aso, inilipat ng mga trak ang mga aktibista ng kalayaan.

Pintuang-daan ng Kalayaan, aktibista ng kalayaan.

- Kulungan ng Seodaemun! - Kulungan ng Seodaemun! Tara na.

- Sandali. May mali. - Ano 'yon?

Masyadong mabilis na nahanap natin sila.

Wala na tayong oras para mag-isip. Magsisimula na ang kasal, di ba?

Ako na ang bahala. Tapusin mo na ang Chief Commissioner.

- Halika na. - Ano? Opo, ma'am.

- Aalis na ako. - Rang.

Ilang taon na ang nakalipas sinabi 'to sa akin ni Itay.

"Mayr'on kang nakababatang kapatid, at baka malagpasan ka niya balang araw."

Hay, sinungaling.

Ang importante, kahit na kalahating-lahi ka,

ikaw ang nakababatang kapatid ko at isang miyembro ng grupo.

Kung kailangan mong ipagsapalaran ang buhay mo,

maniwala ka sa sarili mo, gaya ng paniniwala ko sa 'yo.

Hindi na rin masama na narinig ko 'yan.

Kailangan mo ring bumalik ng buhay.

Hindi, saglit.

Ang bagay ay…

hindi ko pa nasasabi sa 'yo 'to dati.

- Mahal… - Tumahimik ka!

Oo.

- Hoy, Mi-yeon! - Ano?

Ibigay mo ang sapatos mo at kunin mo 'to.

Isuot mo at kung mamamatay ka, tumakas ka nang mabilis hangga't maaari.

Di ba 'to limitadong edisyon o ano man?

Limitadong edisyon o hindi, ikaw ang aking limitadong edisyon dito.

Mahal kong kaibigan!

- Bilisan mo at umalis ka na! - Halika na.

- Hoy. Kita tayo! - Sige na.

Kailangan na rin nating umalis.

D-DALAWANG ORAS SAMPUNG MINUTO

Hanapin n'yong maigi!

Saan namin ilalagay ang mga bomba? Sa hindi makikita?

Hindi, kung saan madaling makita.

Na mahahalata nila.

Hoy!

Ano'ng ginagawa mo rito?

Hiniling ni Miss Eun-ho na ako ang katulong niya sa kasal.

Ikaw?

Ako ang namamahala sa seguridad para sa Chief Commissioner.

Kung gagawin ko 'to nang maayos, baka maging hepe ako ng pulisya.

Aray!

Hoy, bakit nanginginig masyado ang mga kamay mo?

May panginginig siya sa kamay.

Marami pa tayong gagawin. Kaya bilisan na natin.

- Utos 'to ng pinuno. - Ano ito?

Ang puno ng gwiso. Iturok sa kanila ngayon din.

PUNO NG GWISO: NAGMUMULTONG SUMISIPOL NA PUNO

KUNG SAAN NABABALIW ANG MGA NAKAKARINIG

Sira-ulo ka!

Bwisit. Nabasag 'yung isa!

Alin ang dapat nating unahin? Itong isa?

Hindi, dito tayo sa isa. Pinahahalagahan siya ng babaeng diyos ng bundok.

Bitawan n'yo 'ko!

Gampanan mo rin ang bahagi mo.

Yeo-hee!

Lahat walang laman!

- Yeo-hee! - Huli na! Muntik akong mamatay sa inip.

Yeo-hee.

Huminto ka riyan.

Hala? Ang gwapo.

Buhay ka pa?

Bwisit, nandito rin ang bruhang 'yan.

Pwede bang 'wag mo akong kausapin?

- Subukan mong galawin siya… - Ah, hindi?

- Nagawa ko na. - Papatayin kita!

Isang hakbang pa.

Humakbang na ako. Ano ngayon?

Nasaan si Jae-yoo?

- Mauuna na ako! - Sabay na tayo!

- Di kita kailangan. - Hoy!

Pasensya na. Dumating sana ako nang mas maaga.

Akala ko nawala na ang buong mundo ko.

Jae-yoo!

Jae-yoo!

Jae-yoo, sagutin mo 'ko!

Jae-yoo!

Nahulog siya sa patibong namin, ha?

Hinahanap ka niya siguro?

Jae-yoo! Kung naririnig mo ako, sagutin mo ako!

- Sumagot ka. - Hindi.

Jae-yoo! Naririnig mo ako?

Jae-yoo!

Ngayon. Magsaya kayo ng nagmamay-ari sa 'yo.

Jae-yoo!

Jae-yoo.

Buksan mo ang mata mo. Ako 'to. Jae-yoo!

Madame?

Buhay ka.

Hindi.

'Wag mo akong pakawalan.

- 'Pag ginawa mo… - Ayos ka lang? Nasaktan ka ba?

Hindi ka dapat nandito.

- Tayo… - Hindi pwede!

Jae-yoo!

Ano'ng problema mo?

Ako 'to, si Hong-joo.

Mamatay ka.

- Mamatay ka! - Yoo Jae-yoo!

Umayos ka!

Ayos lang.

Magiging ayos din ang lahat.

Madame?

Oo, ako 'to.

Ginawa ko ba 'yan?

Paano ko nagawa sa 'yo 'to, Madame?

Ano'ng ginawa nila sa 'yo?

Jae-yoo.

Jae-yoo.

May sumisipol sa ulo ko.

Sipol?

Hindi. Ang puno ng gwiso?

Pakiusap umalis ka na. Hindi ko na kayang pigilan.

Hindi, kung hindi ka kasama. Isasama kita, kahit mamatay ako.

Hindi ako makakasama. Hindi na maibabalik 'pag naririnig na ang sipol.

May paraan pa, tama? Hahanap ako ng paraan.

- Jae-yoo. - Pakiusap! Umalis ka na!

Jae-yoo!

Jae-yoo.

Maglilingkod ako sa isang panginoon hanggang sa ako'y mamatay.

'Wag kang umiyak.

Hindi, Jae-yoo!

Hindi, 'wag!

'Wag mong gawin 'yan!

Hindi!

Jae-yoo!

Tulog ang mama mo.

Uminom siya ng pampatulog, iniisip na ito ay isang gamot sa ulo.

Pinagpalit ko.

- Ano? - Hindi karapatdapat dito si mama.

Ano! Kapal ng mukha mong magsalita sa mama mo!

Dumating na ang Gobernador-Heneral.

Koo Shin-ju at Lee Yeon. Bakit wala pa sila?

Shin-ju, gaano katagal ang pagpunta kay Taluipa?

Labinlimang minuto ang biyahe. Dapat tayong umalis ng 6:40 p.m.

- Tara na. - Panginoong Lee Yeon.

Sabihin mo sa akin. Makakabalik tayo nang buhay.

Dinala kita rito. Iuuwi kita nang ligtas.

Hay. Paano tayo makakapasok?

Hoy, gumiho ako.

Bwisit.

Tanga. Naakit ko ang babaeng diyos ng bundok para mahiwalay ka.

- Kunin mo si Yeo-hee at umalis kayo. - Hindi, Boss. Magkasama tayong aalis.

- Alis na! - Bwisit!

Sige, halika na.

Ano?

Walang makakaalis nang walang pahintulot ni Yuki!

Ay naku. Isa kang mahina, ha?

Umaasa pa naman ako ng higit sa soro, pero mahina ka pala.

Di na kailangang gamitin ang kakayahan natin. Paglaruan mo na lang siya.

Boss!

Bwisit. Ayos ka lang, sir?

Hoy, ikaw!

- Boss! - 'Wag kang lumapit!

'Wag kang lumapit. Protektahan mo si Yeo-hee!

Ano ang kaugnayan niya sa gumihong 'yon?

May nakakatandang kapatid din ako.

Ang kanyang pangalan ay Akira, at mas mahina siya sa akin.

Niligtas ko siya nang ilang beses, pero isang araw naisip ko,

"Nakakaabala. Ang mahihina ay dapat lang putulin."

Kahit hindi niya sinabi, pareho siguro kami ng iniisip ng kapatid mo.

Kalahating-lahi lang siya, ha?

Isang basurang hindi maaaring maging isang buong gumiho o isang tao.

Anak sa labas!

- 'Yan ang anak sa labas ng isang soro! - Patayin siya!

Mamatay ka!

Hindi ka na dapat pinanganak.

Ginawa ko ang lahat para mawala ka sa sinapupunan ko.

Isa kang halimaw, anak ko.

Hindi, Jae-yoo.

Kahit wala na ako, 'wag kang maglilibot na may dugo.

Hindi, Jae-yoo!

Isang karangalan na pagsilbihan ka, ma'am.

Naging malaking tulong ka sa aming mga inabandona ng mundo.

Mag-isa ka lang? Gusto mong sumama sa akin?

'Wag mong gawin 'to Jae-yoo. 'Wag mo akong iwan.

Maraming dugo na ang nawala sa akin.

Hindi, ang sabi mo isa lang ang amo mo hanggang sa mamatay ka.

Sabi mo gagawin mo ang lahat ng sinabi ko!

Kaya gumising ka. Gumising ka!

"Wag kang magsalita nang ganyan sa amo ko!

Oogama.

Hindi.

'Wag kang tumingin.

Hindi.

Mamatay ka.

Mamatay ka!

Mali ka.

Kahit na kalahating-lahi ka,

ikaw ang nakababatang kapatid ko at ang miyembro ng grupo.

Kung kailangan mong ipagsapalaran ang buhay mo,

maniwala ka sa sarili mo, gaya ng paniniwala ko sa 'yo.

Hindi ko kaya.

Oogama, tapusin mo siya!

Rang!

Parehong nagbago ang mata niya?

Ilang taon na ang nakalipas, sinabi 'to sa akin ni Itay.

"May nakababatang kapatid na lalaki ka, at baka malagpasan ka niya balang araw."

Oogama!

Isa ka lang kalahating-lahi.

Ako ay isang gumiho.

Boss.

Boss, ayos ka lang?

- Boss! - Halika na.

Hay, nakaligtas tayo. Buhay tayo!

Hay.

May sumisipol sa tainga ko.

Ang ingay, papatayin ko na lang silang lahat.

Nandito na ang totoong Lee Yeon.

Yoo Jae-yoo, inuutusan kitang gumising!

Gising na, para makauwi na tayo.

Ang bahay na 'yon.

Ipinanganak akong ligaw na aso, at 'yon ang kauna-unahang mayr'on ako.

Pero ngayon…

wala nang paraan para bumalik.

Jae-yoo, paano mo…

Paano mo 'to nagawa sa akin?

Umiiyak ka?

Wow, grabe ang iyak mo.

Matagal-tagal na rin.

- Parang mamamatay na siya. - Umalis ka.

Akala ko may maibibigay ako sa 'yong maganda, pero kung ayaw mo.

Nanalo ako sa mahirap na taya kasama ang Willow Boy.

Ang Willow Boy?

- Hindi. - Ang bulaklak ng pisali.

BULAKLAK NG PISALI: ISANG BULAKLAK MULA SA KWENTO

"SI YEON AT ANG WILLOW BOY"

PINAPADALOY MULI ANG DUGO

D-ISANG ORAS

Pakisuyong maupo na kayo.

Malapit nang ihayag ng Gobernador-Heneral ang kasal

ng Chief Commissioner na si Ryuhei Kato at Miss Ginko Tawara.

Mangyaring tanggapin ang kasintahang lalaki na may palakpakan.

Mangyaring tanggapin ang nobya.

Sundan mo ako.

Ngayon, isang mensahe ng pagbati ang ibibigay ng Gobernador-Heneral.

Pakisuyong tumayo kayong lahat.

Ako ang nabanggit na Gobernador-Heneral, Tamura.

Ang kasal na ito ay testamento sa unyon ng Joseon at Japan.

Bilang Chief Commissioner ng Gobernador-Heneral ng Korea,

nagpunta ang taong ito sa digmaan upang protektahan ang seguridad ng Joseon.

Mr. Ryuhei Kato.

At siya ang anak na babae

na labis na nagmamahal sa kanilang bansa, na nagbigay ng dalawang eroplano.

Miss Ginko Tawara.

Sana'y magsilbi ang kasal na 'to bilang pundasyon para sa dakilang gawain

ng pagtatatag ng isang bagong Silangang Asya.

Hangad ko ang pagsasama n'yo mula sa kaibuturan ng aking puso.

- At ngayon… - Sandali.

Pwede ba akong magsalita?

Salamat sa lahat ng mga bisita na dumating sa kasalang ito.

- Maganda na nandito kayong lahat. - Ano'ng ginagawa mo?

Umaasa ako na kayong lahat ay magpahinga sa kapayapaan, nang maaga.

Buti na lang at ang lugar na ito ang magiging puntod n'yo.

Ginko!

Hoy.

Ano ka?

Ako?

Ako? Ako ang huling diyos ng bundok ng Joseon.

Protektahan ang Gobernador-Heneral! Ang Gobernador-Heneral!

- Protektahan siya! - Dito!

Tinambangan tayo!

Matagal na rin. Nagbabalik ang baliw na soro ng Jirisan!

- Hoy, takbo! - Takbo!

Dali! Isara ang pinto!

Isara ang pinto!

Bakit mo nilalabanan ang imperyo?

Nagbibigay halimbawa lang ako.

Dahil sa tingin ko dapat naming ipakita sa inyo na lalaban kami hanggang dulo.

Ginko.

Sandali!

Ginko Tawara.

Ipinanganak bilang anak ni Sho Tawara sa lupain ng Joseon.

Pwede kang maging kahit ano, pero bakit sa lahat ng bagay…

Pwede akong maging kahit ano.

Ang unang babaeng tagapagbalita ng pahayagan, ang may-ari ng hotel na ito,

o isang malaking magmimina ng ginto.

Pero Pa, nagdesisyon akong maging isang aktibista ng kalayaan.

Hindi bilang Ginko Tawara, kundi bilang Sunwoo Eun-ho.

Gustong-gusto ko ang ibinigay mong pangalang sa akin.

Hindi ikaw ang anak ko!

Tumakbo ka na, Eun-ho! Malapit nang sumabog ang bomba!

Nabaril ang Gobernador natin!

Hindi ako 'yon.

Pero bakit?

Tapusin na natin 'to. May importante akong plano ng alas-siyete.

Tumatawa ka?

Kaya naman naghanda ako ng isang bagay para sa 'yo.

Ito ba ang hinahanap mo?

Hay, kainis.

Buti na lang gasgas lang. Dali at pumunta ka sa ospital.

Hindi na tayo magkikita?

Maaaring wala nang makaalala ng pangalang Sunwoo Eun-ho sa hinaharap.

Pero hindi ko malilimutan…

kung gaano ka kahirap na lumaban.

'Yon lang ang kailangan ko.

Masaya akong makilala ka, kasama.

Ikaw din, kasama.

Hay.

Bakit mo pinasabog ang… Ah, bwisit.

Hay. Mahal 'to, alam mo ba.

Ikaw lang ba ang makakapagpabago sa Joseon?

Kung huhulihin ako, magiging malaya ba ang bansang ito?

Ikaw…

gusto mong malaman?

Noong Agosto 15, 1945…

Natalo ang Japan sa digmaan, at naging malaya ang Joseon.

Hindi mo rin kaagad maitataas ang watawat mo,

o makakanta ang pambansang awit mo.

Ano?

Kahit na…

hindi ka mabubuhay para makita ang hinaharap na 'yon.

Alam mo kung bakit?

Dahil mamamatay ka ngayon dito.

Sa kamay ko.

- Saan ka pupunta sa ganyang kalagayan? - May sasabihin ako kay Lee Yeon.

Hindi, sandali.

Oras na para tapusin natin ito, hindi ba?

Hindi ikaw ang may-ari sa lupang ito.

Ang lakas ng loob ng isang diyos ng bundok ng Joseon…

Hay, ang sakit!

- 'Wag kang gumalaw! - Sandali.

Hay, bakit hindi nagiging madali kahit ngayon lang?

Maaaring di mo alam pero di lang ako ang tanging diyos ng bundok sa lupaing ito.

Makinig kayong lahat. Masama ang araw ko, okay?

Kaya wala sa inyo ang makakalabas nang buhay dito.

- Panginoong Lee Yeon! Dali! - Sige.

- Alis na, hayaan mo na ako. - At 'yung iba?

Ayos lang ang lagay nila, kahit ang kapatid mo.

- Aalis na ako kung gan'on. - Paalam.

Tinulungan mo akong magdesisyon kung aling pangalan ang isabuhay.

Ryu Hong-joo, diyos ng bundok ng kanluran.

Mas bagay sa 'yo ang pangalang 'yon kaysa ang Madame ng Myoyeongak.

Mamimiss kita, Lee Yeon.

Salamat.

Dali, alis na.

Ano'ng problema?

- Hindi umaandar ang sasakyan. - Bwisit.

Hulihin sila!

Hoy, wala na tayong oras. Dali!

Dali. Pakiusap umandar ka na!

Baril!

Malapit nang matapos ang lunar eclipse. Bakit wala pa sila rito?

Darating si Yeon.

Nagkakaroon ako ng masamang pakiramdam.

Saan nagpunta ang orihinal na diyos ng bundok?

Tama na. Wala na sa mga kamay mo ngayon.

Nawala mo ang mata mo, kaya tumigil ka na kung ayaw mong pati ako mawala.

Masasaktan ka!

Tignan mo.

- Huli na ba ako? - Hindi, sakto lang.

Moo-yeong.

Moo-yeong.

Ang diyos ng kapalaran ay dumating para tuparin ang kanyang salita.

Anumang pagkakataon…

kaya mo ba siyang sagipin?

Ang kaluluwa niya ay hindi pa umaalis sa mundo ng mga buháy.

Tatawagin ko ba ang kaluluwa niya?

Ano'ng sabi niya?

Sabi niyang itabi ang kahilingan mo,

dahil mawawala ka pa rin sa daan mo.

Hahanapin ko ang sarili kong daan. Kaya, pakiusap.

Barilin n'yo!

Dali at umalis ka na. Ako na ang bahala.

Salamat, Cheon Moo-yeong!

Hayaan mong itanong ko 'to.

Bakit mo ako iniligtas?

Kailangan ba natin ng dahilan para iligtas ang isa't isa?

Magkaibigan ulit tayo, di ba?

Salamat.

Dali!

Ah, honey! Nandito na ang mga bata!

- Magaling. Hay! - Tanda.

Salamat sa lahat.

Nakamit ba ng Joseon ang pagpapalaya?

Alis na, ngayon na.

- Ayos lang ba ang mata mo? - Masama ang loob mo sa akin, di ba?

Nakagawa ako ng mga hindi magandang bagay sa inyo ni Moo-yeong.

Ako na ang bahala sa sama ng loob, hayaan mo na, tanda.

Alam kong hindi mo gusto ang ginawa mo. 'Wag mong buksan ang puso sa mga pasanin.

Hayaan mong itanong ko 'to.

Naging mabuti ba akong magulang sa inyong lahat?

Hindi!

Pero kaming tatlo, gustong-gusto ka, tanda.

Hoy, Yeon! May dalawang minuto ka na lang.

Hindi pa ako nakakapagpaalam kay Rang.

Panginoong Lee Yeon, kailangan na nating umalis.

Lee Yeon!

Rang.

Ang dumi mo.

Nanalo ako.

Kahit wala ka, kaya ko nang lumaban nang mag-isa.

Kaya, magiging maayos ako. Gusto kong sabihin sa 'yo 'yon.

Magaling. Alam kong makakaya mo.

At ito.

Hindi 'to masyado, pero sabi nila nagdudulot ito ng magandang kapalaran.

Kaya 'wag mo akong kalimutan.

Paano kita makakalimutan?

Ikaw lang ang nag-iisa kong kapatid.

Gusto kitang paalisin nang nakangiti, pero pasensya na…

pero di ko kayang tuparin ang pangakong 'yon.

Ano ka, bata?

Aalis na ako.

Paalam, kapatid.

Paalam.

Sa tingin mo nakabalik nang ligtas si Yeon?

Siguro.

Saan ka na ngayon?

Kahit saan na maayos, kung nasaang panahon ka, Hong-joo.

Sabay na tayo?

Oo.

Gusto ko 'yon.

Pero baka mamuhay muna ako bilang isang gumagala-galang doktor.

Isang doktor?

Kahit sa bingit ng kamatayan, ang mukha mo lang ang nakikita ko.

Kaya nagdesisyon ako.

Kahit ngayon, gusto kong mabuhay bilang taong kilala mo.

Hanggang sa hindi na kailangan ng mundo na magbawas ng sinuman o ng anuman.

- Babalik ka ba? - Oo naman.

- Kahit anong pilit ko… - Hindi mo kayang…

malayo sa akin.

Pinabibigay ni Panginoong Lee Yeon 'to bago siya umalis.

Natuto siya sa mga babae at siya mismo ang nagburda nito.

RYU HONG-JOO

Ilang taon na ang nakalipas, pinunit ko ang paborito mong daenggi.

Grabe ang ginawa mo sa akin noon.

Noon, makasarili ang babaeng 'yon.

Pero lagi niyang binubuwis ang buhay niya para protektahan ako at si Moo-yeong.

Hindi ka pa rin nagbabago.

Lumalaban ka pa rin para protektahan ang iba.

Tinatawag 'yan na oldest child syndrome.

Mula sa tumatanggap, nakakapanatag 'yon.

Ang dami kong utang sa 'yo, Hong-joo.

Alam ko ang nararamdaman mo, patawarin mo ako sa pagiging walang-hiya hanggang dulo.

Sana hindi ka masaktan dahil sa akin,

isinama ko itong suhol.

Nakaalis na si Yeon.

Parang isang panahon ang dumating at nawala.

Pero nakakagulat, na hindi gaanong nagbago ang mundo.

Dyaryo! Isang bagong Gobernador-Heneral ang itatalaga!

Dyaryo!

Dyaryo! Isang bagong Gobernador-Heneral ang itatalaga!

Dyaryo!

Sino tayo?

- Makinig kayo. - Opo, sir!

Hindi dapat lumamig ang pagkain!

- Opo, sir! - Saan ka pupunta?

- Chungmuro, sir. - Chungmuro.

- Jingogae, sir. - At ikaw?

- Seodaemun, sir. - At ikaw! Kamay!

Tara na!

Ihatid natin 'to!

- Tara na! - Tara na!

Tayo ang nagbago.

Gusto kong magtayo ng paaralang Korean dito.

Saan masakit?

Nagpapanggap ka na may sakit?

Kailangan mo ng acupuncture! Kukuha ako ng malaking karayom!

Mga pondo para sa kaban ng digmaan? Lahat?

Di ka makakasindi ng apoy kung ilalagay mo muna ang malaking kahoy na panggatong.

Dapat may pag-aapoy.

Galingan mo.

- Isa. - Isa!

- Dalawa. - Dalawa!

- Madame, maligayang pagbabalik. - Maligayang pagbabalik.

- Muli, isa. - Isa!

- Dalawa. - Dalawa!

- Tatlo. - Tatlo!

Hoy, sirena. May narinig ka ba tungkol sa pamilya namin?

Sa edad ko.

Sa apat na diyos ng bundok,

isa sa gumawa ng diyos ng bundok ng Baekdudaegan…

Hay, tigilan mo na ang pag-uulit mo!

Sinabi ko lang ng 13 beses. Hay.

Hay, tigilan mo 'yan!

- Hindi, basta… - Hinihithit mo kung ano ang makita mo!

Ang pinakabagong bisita ng Myoyeongak, nilalabanan ang sintomas ng paghinto.

Inaalagaan ni Lee Rang ang kapatid niya na parang binabayaran niya ang utang niya.

Pero parang gusto niya rin ito.

- Dalhan mo pa ako ng maraming kanin. - Opo, ma'am!

Ano'ng gagawin natin? Sumosobra na naman si Madame.

Malungkot siya pagkatapos ng pag-alis ni Panginoong Lee Yeon.

Kahapon, kumain siya ng isang buong baka.

Sabi sa tsismis, ito raw ay dahil sa biglang pagkasira ng puso.

Pero kung naniniwala ka, nagkakamali ka.

Ikaw ang bagong hinirang na Gobernador-Heneral ng Korea?

Ano 'to? Ano sila?

Sipain natin sila.

Barilin n'yo sila!

Sabi mo iba ang daloy ng oras kung nasaan ka, di ba?

Anong oras ang tinatahak mo ngayon,

Yeon?

TAONG 2023

Huli na ba ako?

Hindi, alam kong babalik ka.

Na lagi mong ginagawa.

Sobrang na-miss kita.

MARAMING SALAMAT KAY JO BO-AH SA PAKIKILAHOK

SALAMAT SA PANONOOD NG TALE OF THE NINE-TAILED

Ito pala ang Joseon?

Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Camille Guiruela