Original subtitles

Διορθώσεις-Συγχρονισμός: Βλάσης Μαντζιώκας

Ο ΘΕΟΣ ΑΓΑΠΑΕΙ ΤΟ ΧΑΒΙΑΡΙ

1825. Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ...

...ΜΑΙΝΕΤΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ.

Ο ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΛΙΣ ΑΡΧΙΣΕ...

...ΥΠΟΚΙΝΟΥΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΙΣΧΥΡΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ.

ΖΑΚΥΝΘΟΣ υπό βρετανική κατοχή

ΛΟΙΜΟΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟ ΛΟΙΜΩΔΩΝ ΝΟΣΩΝ

Επιλοχία, θα είχατε την καλοσύνη να οργανώσετε μία συνοδεία;

Μάλιστα!

Εσείς! Συνοδεία κρατουμένου. Στοιχηθείτε!

Κύριε Μακόρμικ.

Λεφεντάριος.

-Μπορούμε να μιλήσουμε ιδιαιτέρως; -Φυσικά.

Ποιος είναι, λοχία; Ξέρεις;

Δεν ξέρω και δεν ρωτάω. Κάνω ό,τι μου λένε, το ίδιο κι εσείς.

Είναι Έλληνας επαναστάτης, στρατηγός. Έχει πάρει τους Τούρκους στο κυνήγι.

Εγώ άκουσα ότι είναι Ρώσος κατάσκοπος!

Τι γυρεύει εδώ τότε; Δεν είναι φυλακή αυτή.

Είναι εκατομμυριούχος.

Όποιος κι αν είναι, είναι κρατούμενός μας. Να βλέπω ζωντάνια.

Προσοχή!

Αριστερό, δεξί, αριστερό, δεξί!

Κύριε Βαρβάκη, φτάσαμε.

Εσείς οι δύο μείνετε.

Μεταβολή!

Αριστερό, δεξί, αριστερό, δεξί!

Αν έχετε την καλοσύνη...

Μα τι συμβαίνει;

Ανοίξαμε αυτό το λοιμοκαθαρτήριο για να χρησιμοποιηθεί ως καραντίνα.

Για να φιλοξενήσουμε έναν ηλικιωμένο άντρα.

Απ' όσο γνωρίζω το γήρας δεν είναι μεταδοτικό.

Κοιτάξτε, κ. Μακόρμικ, έχετε τα χαρτιά, έχετε τον κρατούμενο...

...επομένως αν δε χρειάζεστε κάτι άλλο...

Εδώ λέει ότι η Εθνοσυνέλευσή σας τίμησε τον Καπετάνιο Βαρβάκη...

...ως Μέγα Ευεργέτη του Έθνους!

Γι' αυτό τον τιμωρείτε;

Είναι ένας επικίνδυνος άνθρωπος. Και για τη Βρετανία και για την Ελλάδα.

Ένας επικίνδυνος ευεργέτης, λοιπόν!

Τι τρέχει;

Είναι ένας πειρατής.

Τώρα είναι γέρος, ναι.

Μια φορά κι έναν καιρό όμως...

ΕΛΛΑΔΑ - ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΩΡΙΤΕΡΑ

Τρομοκρατούσε το Αιγαίο Πέλαγος.

Τον έτρεμαν όλοι, αλλά πιο πολύ οι Τούρκοι κατακτητές.

Λεηλατούσε τα πλοία τους...

...έκλεβε το εμπόρευμά τους και μοιραζόταν τα κέρδη με τους πειρατές.

Κι αυτοί το διασκέδαζαν πάντως.

Ακόμη και οι πειρατές χρειάζονται λίγη διασκέδαση.

Καλωσόρισες, καπετάνιε! Καλό το ταξίδι;

Εσύ τι λες, Νίκο; Καλό το ταξίδι;

Καλό! Ήταν καλό!

Και τα κέρδη το ίδιο;

Δεν είναι μια ομορφιά; Το γρηγορότερο σκαρί στο Αιγαίο!

Γι' αυτό θέλω τρεις χιλιάδες.

-Κλέφτη! Είχαμε συμφωνήσει για χίλια! -Ακρίβυναν τα εργατικά.

Πλήρωσέ τον, Νίκο. Δώσ' του ό,τι θέλει.

Καλά μου είπαν ότι θα σε βρω εδώ!

Πανάθεμά σε!

Γιατί τριγυρνάς εδώ πέρα;

Δικό σου είναι το σκαρί;

Που να μου χαθείς!

Έλα, έλα μαζί μου.

Σου έχω μία έκπληξη.

Το παιδί σου.

Είναι δυνατή.

Ναι, αλλά δεν είναι αγόρι.

Την επόμενη φορά το αγόρι.

Ποια επόμενη φορά;

Δεν παντρεύτηκε εσένα. Τη θάλασσα παντρεύτηκε, κακό χρόνο να 'χει!

Έχω να σου δείξω κάτι, μικρούλα.

Να τη. Η θάλασσα.

Η βασίλισσα του κόσμου.

Το ακούς αυτό;

Σου τραγουδάει.

Εκεί έξω δεν υπάρχουν όρια. Δεν υπάρχουν αφέντες.

Κανείς δε σου λέει τι να κάνεις.

Είσαι ελεύθερος.

Μακάρι να 'σουν αγόρι.

Θα σ' έπαιρνα μαζί μου.

Θα σου μάθαινα τα ρεύματα και τους ανέμους.

Ευλογημένη να 'σαι από τούτα τα ιερά νερά, μικρή μου πειρατίνα.

Αναρωτιέμαι τι να θέλουν.

Ας ανέβουν στο καράβι.

Ήμασταν και οι δύο νέοι.

Εκείνο τον καιρό δούλευα για τους Ρώσους.

Θυμίστε μου, ήταν φίλοι ή εχθροί μας οι Ρώσοι τότε;

Οι Ρώσοι ήθελαν πρόσβαση στη Μεσόγειο.

Γι' αυτό έστειλε η Μεγάλη Αικατερίνη τον Ναύαρχο Ορλόφ...

...να ξεσηκώσει τους Έλληνες εναντίον των Τούρκων.

Ο Ορλόφ δεν ήξερε το Αιγαίο...

...γι' αυτό χρειαζόμασταν έναν ντόπιο καπετάνιο.

Μα η Ελλάδα είναι γεμάτη ναυτικούς. Γιατί αυτόν;

Ήθελα τον καλύτερο.

Και τον βρήκα.

Κι εγώ τι θα κερδίσω;

Ελευθερία.

Ελεύθερος είμαι.

Την ελευθερία της χώρας μας, εννοώ.

Δε μ' ενδιαφέρει η πολιτική.

Η θάλασσα είναι η χώρα μου.

Δε βλέπω κανέναν Τούρκο, εσύ;

Εγώ βλέπω Τούρκους παντού στην Ελλάδα. Ακόμη και στη θάλασσά σου.

Κανείς δεν ξέρει αυτά τα νερά όπως εσύ.

Γι' αυτό είμαι εδώ.

Μου είπαν ότι έρχεσαι από την Κωνσταντινούπολη.

Ότι η οικογένειά σου δουλεύει για τον Σουλτάνο.

Είναι αλήθεια.

Κι όμως είσαι εδώ και δουλεύεις για τους Ρώσους.

Με τους Ρώσους. Όχι για τους Ρώσους.

Μία τακτική συμμαχία για καλό σκοπό.

Και το θεωρείς έντιμο αυτό;

Όσο έντιμο είναι να υψώνεις όποια σημαία θες στο κατάρτι σου, πειρατή.

Ορίστε η αποστολή του Ναυάρχου Ορλόφ.

Είναι αδύνατον! Τα τείχη του λιμανιού είναι αδιαπέραστα...

...και τα όπλα τους καλύπτουν ολόκληρο το πέρασμα.

Είναι αυτοκτονία!

Ίσως μια αμφίβια επίθεση από μία ταξιαρχία;

Η ταξιαρχία θα μπορούσε να επιτεθεί από τα νότια.

Όχι. Τα βράχια είναι απόκρημνα.

Αν δεν τους αποδεκατίσουν οι Τούρκοι, θα γκρεμοτσακιστούν.

Τι έχει να πει ο περίφημος πειρατής σου;

Περιμένω ν' ακούσω τις απίθανες ιδέες του.

-Νίκο, πάρε το πηδάλιο. -Σε ικετεύω, μην το κάνεις.

Πάρε το πηδάλιο και σβέλτα.

Γιατί το κάνεις αυτό;

Αφού δεν πιστεύεις στον σκοπό τους.

Επειδή αποφάσισα να κάνω.

Για τον Θεό, πάμε να φύγουμε!

Ο Θεός μαζί σου, πειρατή.

Ορλόφ.

Ορλόφ, πρέπει να το δεις αυτό.

Πεθαίνει όσο όμορφα έζησε.

Τώρα δε θα το ξεχάσει κανείς.

"Τώρα δε θα το ξεχάσει κανείς" είπε...

...καθώς έβλεπε το όμορφό του πλοίο να φλέγεται.

Ο τούρκικος στόλος είχε χαθεί.

Η υπόλοιπη Ελλάδα όμως δεν εξεγέρθηκε.

Η επανάσταση καταπνίχτηκε...

...και οι Τούρκοι πήραν την εκδίκησή τους.

Την τρομερή εκδίκησή τους.

Εδώ δεν είναι τώρα;

Οι Τούρκοι υποχώρησαν μπροστά στο λευκό του άλογο!

Μου χαλάς την ιστορία!

Πάρτε τον!

Βγήκε από τούρκικη φυλακή; Εντυπωσιακό!

Ίσως, αλλά όχι με τον τρόπο που βγήκε αυτός.

Ας πούμε ότι εκείνη τη στιγμή είχε ακόμη ισχυρούς φίλους.

Τον Ρώσο πρέσβη;

Ξέχνα το άλογο!

Περπάτησε από την Κωνσταντινούπολη μέχρι την Αγία Πετρούπολη.

Ήταν χειμώνας. Ρωσικός χειμώνας.

Το ταξίδι ήταν μακρύ και δύσκολο.

Αν ήταν άλλος θα είχε σβήσει πάνω στο χιόνι.

Όχι όμως ο Βαρβάκης.

Όχι ο Βαρβάκης.

Εκείνος δεν πήγε απευθείας στο παλάτι.

Ποιος θα αναγνώριζε τον ήρωα πειρατή από το Τσεσμέ ντυμένο με κουρέλια;

Όχι, εκείνος περίμενε...

Μέχρι την άνοιξη.

Όταν έφτασε στην Αγία Πετρούπολη...

...υποθέτω ότι θα έπεσε στα πόδια της Τσαρίνας Αικατερίνης...

...και θ' άρχισε τα παρακάλια.

Έκανε παρακάλια ο πειρατής σας;

Ό,τι κι αν έκανε πάντως, έπιασε!

Ο κύριος Ιβάν Αντρέγιεβιτς Βαρβάτσι.

Κάθε μέρα κάθομαι εδώ.

’ντρες απ' όλη τη Ρωσία μου φέρνουν δώρα.

Μου προσφέρουν τα ξίφη τους. Ορκίζονται υποταγή.

Όμως αυτός ο άντρας...

Αυτός ο πειρατής, αυτός ο ήρωας... μου έδωσε ό,τι είχε.

Ποια τσαρίνα μπορεί να ζητήσει κάτι παραπάνω;

Μην ανησυχείτε, Καπετάνιε.

Ξέρουμε και οι δύο ότι είχατε τους λόγους σας που κάνατε ό,τι κάνατε.

Βοηθήσατε όμως τη Ρωσία.

Και η τσαρίνα θυμάται όσους τη βοηθούν.

Ιβάν Βαρβάτσι.

Για τη μεγάλη σας νίκη στον Κόλπο του Τσεσμέ...

...η Μεγαλειοτάτη σάς ονομάζει υποπλοίαρχο του ρωσικού στόλου...

...και σας προσφέρει δέκα χιλιάδες χρυσά ρούβλια.

Επιπλέον, η Μεγαλειοτάτη σάς παρέχει δικαιώματα αλιείας...

...δημιουργίας στόλου και αφορολόγητου εμπορίου στην Κασπία Θάλασσα...

...και στην περιοχή του Αστραχάν.

Πού;

Βρισκόμαστε εδώ.

Ο ποταμός Βόλγας εκβάλλει στην Κασπία, εδώ στο Αστραχάν.

Αυτή η περιοχή είναι ζωτικής σημασίας για εμάς.

Η περιοχή είναι πλούσια σε ψάρια, αλάτι, αμπέλια. . .

...και εμπορικούς δρόμους που οδηγούν στην Περσία.

Εμείς όμως δεν έχουμε στόλο στην Κασπία.

Στο μεταξύ, ο Σάχης αποφάσισε να φτιάξει στόλο.

Ιδέα των ’γγλων, φυσικά.

Αυτό μπορεί να αποτελέσει μεγάλη απειλή για τα συμφέροντά μας.

Τι σχέση έχουν όλα αυτά μ' εμένα;

Με τις ναυτικές σας ικανότητες στο Αστραχάν...

...η εμπειρία σας μπορεί να μας φανεί χρήσιμη.

Δεν είμαι κατάσκοπος. Ούτε μαγαζάτορας. Είμαι ναυτικός.

Αλήθεια; Ναυτικός χωρίς πλοίο;

Μην είσαι αγενής, Γκριγκόρι.

Ο Καπετάνιος δεν έχασε μόνο το πλοίο του στον Κόλπο του Τσεσμέ.

Έτσι δεν είναι, Καπετάνιε;

Εσείς θα μου πείτε.

Πώς τολμάς να μιλάς στη Μεγαλειοτάτη με αυτό τον τρόπο;

Γκριγκόρι! Ο άνθρωπος αξίζει μια απάντηση.

Χάσατε την ελευθερία σας, αλλά μπορώ να σας τη δώσω πίσω.

Με το να με κάνετε υπάλληλό σας, Μεγαλειοτάτη;

Ναυτικός είστε. Ξέρετε να διαβάζετε χάρτες!

Ίσως!

Είμαι σίγουρη πως είστε θαρραλέος πειρατής και καλός άνθρωπος...

...μα είστε αφελής.

Αφήστε να σας δείξω αυτό τον χάρτη.

Η Οθωμανική αυτοκρατορία καταρρέει.

Και όταν συμβεί αυτό θα επωφεληθούμε όλοι.

Η ελευθερία είναι χρήμα.

Όσο περισσότερη ελευθερία τόσα περισσότερα χρήματα.

Και η απόλυτη ελευθερία;

Κανείς δεν είναι απόλυτα ελεύθερος.

Ούτε καν εσείς, Μεγαλειοτάτη;

Εγώ, λιγότερο απ' όλους. Συνεννοηθήκαμε;

-Αν αποφασίσω να το κάνω... -Το έχετε αποφασίσει ήδη.

Το βλέπω στα μάτια σας.

Θέλω να σας δανείσω αυτό.

Για να σας προστατεύει.

ΑΣΤΡΑΧΑΝ - ΡΩΣΙΑ: ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

Μπράβο.

Με κάνετε περήφανο, παιδιά. Όπως πάντα.

Βλέπετε, γέμισαν τρία πλοία. Είναι η πρώτη ψαριά της ημέρας.

Κύριε.

Ποιος είσαι εσύ;

Είμαι ο δάσκαλος του σχολείου. Με λένε Κίμωνα.

-Δεν είσαι έμπορος, έτσι; -Όχι, κύριε.

Πού είναι οι μαθητές σου;

Εκεί.

Ήθελα να σας ευχαριστήσω για τη δωρεά σας στο σχολείο την περασμένη εβδομάδα.

Δεχτείτε αυτό, παρακαλώ. Μία απόδειξη της ευγνωμοσύνης μας.

Ένα βιβλίο.

Μου επιτρέπετε...

Το έχουν υπογράψει όλα τα παιδιά για εσάς.

Είναι Θουκυδίδης. Σε αρχαία ελληνικά.

Να σας δείξω κάτι.

"Ευτυχία είναι η ελευθερία. Ελευθερία είναι η όμορφη ψυχή".

Ελευθερία;

Η σοφία των αρχαίων, καπετάνιε.

Έχω καταφέρει αρκετά χωρίς βιβλία.

Σας αρκεί;

Είσαι ενοχλητικός τύπος.

Πέρνα από το σπίτι μου καμιά μέρα.

Το μόνο που τον ενδιέφερε...

...ήταν να σωρεύει πλούτη για το προσωπικό του συμφέρον.

Δεν είναι κακό αυτό. Ξέρεις...

...έχω αρχίσει να συμπαθώ αυτό τον τύπο.

Καπετάνιε, τι ευχάριστη έκπληξη!

Είστε πάντα ευπρόσδεκτος.

-Λουντμίλα. -Κύριε Βαρβάκη.

Πρέπει να μιλήσουμε.

Είχαμε κανένα νέο;

Αυτοί οι άντρες εκεί...

Πέρσες, έμποροι μαλλιού. Ήρθαν χθες.

Να τους έχεις από κοντά.

Δε θα είναι εύκολο.

Θα βρεις τρόπο.

Είστε τόσο γενναιόδωρος, Καπετάνιε. Με όλους όσους γνωρίζετε.

Και είστε φίλος με όλους.

-Και υπηρέτης κανενός. -Αλήθεια, Καπετάνιε;

Κύριοι, παίξτε κάτι για να χορέψουμε.

Ήταν πλούσιος, ναι.

Μα ο Βαρβάκης δεν ήταν σαν τους άλλους.

Θα μπορούσε να γίνει ακόμη πιο πλούσιος...

...αλλά νοιαζόταν για τους φτωχούς και δεν είχε ποτέ σκλάβους.

Εδώ είναι το σημείο που μπαίνω εγώ στην ιστορία.

Ήμουν σκλάβος.

Ναι! Σκλάβος, αλλά εκείνος με ελευθέρωσε.

Και ως ελεύθερος άνθρωπος, αποφάσισα να μείνω στο πλευρό του για πάντα...

...είτε το ήθελε είτε όχι. Και το έκανα. Το έκανα.

Εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω γιατί αγοράζετε τόσα βιβλία.

Πού να καταλάβεις! Ένας σπουδαίος άντρας πρέπει να έχει μια βιβλιοθήκη.

Μα δεν ξέρει να διαβάζει.

Αυτός δεν είναι λόγος να μην έχει βιβλιοθήκη.

Και μία καθώς πρέπει βιβλιοθήκη χρειάζεται και έναν βιβλιοθηκάριο.

Ήρθαν οι Πέρσες.

Ας πιούμε σε κάτι!

-Ας πιούμε στο καινούργιο σπίτι! -Έχουμε ήδη πιει στο καινούργιο σπίτι!

-Ας ξαναπιούμε σ' αυτό. -Είναι ολόκληρο παλάτι!

Πρέπει να ξαναπιούμε σ' αυτό.

Ελάτε, κυρίες μου!

Είναι όντως παλάτι. Όμως, κάτι λείπει.

Του λείπει μια γυναίκα!

Τόσα κορίτσια έχουμε εδώ!

Όχι πόρνες! Μία πραγματική γυναίκα, εννοώ.

Ανάγωγε!

Ζήτα συγγνώμη!

Ήρθαν οι Πέρσες. Θέλουν να σου μιλήσουν.

Είναι επείγον.

Κύριοι. Πάμε στο γραφείο μου.

Τυχερός είσαι! Ανόητε.

Θα το έχει ξεχάσει ως το πρωί.

Αυτό πάντως αποδεικνύει τη θεωρία μου.

Δεν ξέρει να ζει πραγματικά.

Ποια είσαι εσύ;

Έχεις ωραίο σπίτι, Καπετάνιε.

Τόσα όμορφα πράγματα.

’σ' τα αυτά. Είναι βιβλία.

Εσύ είσαι πιο όμορφη από κάθε βιβλίο, δε νομίζεις;

Για να σε δω.

Έλα, μην ντρέπεσαι. Δεν δαγκώνω.

Σε ξέρω;

Δε με αναγνωρίζεις...

...πατέρα;

Πήρες τα λεφτά που έστειλα;

Ναι. Τα πήραμε. Η μητέρα κι εγώ.

Φυσικά.

-Πώς είναι η... -Πέθανε πέρυσι.

Λυπάμαι.

Γιατί λυπάσαι;

Αφού δεν την ήξερες. Όπως δεν ξέραμε κι εμείς εσένα.

Ξέραμε μόνο ότι έκανες μια περιουσία. Μακριά, πέρα απ' τις θάλασσες.

Μα τώρα είσαι στο σπίτι σου.

-Στο σπίτι μου; -Μαζί μου.

Θα επανορθώσω για όλα.

Δεν είσαι η μικρή μου πειρατίνα;

Ό,τι έχω είναι δικό σου.

Έτσι κάνεις εσύ;

Δίνεις στον κόσμο πράγματα για να σε αγαπήσει;

Δεν είναι τόσο εύκολο.

Πατέρα...

Έτσι η θάλασσα έφερε τη μικρή του κόρη πίσω σ' αυτόν.

Κι εκείνος ευχαρίστησε τη θάλασσα κι ας του έφερε και πόνο.

Η θάλασσα φέρνει πολλά δώρα που είναι γεμάτα μυστήριο.

Κάποια είναι καλά και κάποια είναι κακά. Λίγοι μπορούν να τα ξεχωρίσουν.

Ιωάννη.

Κάποιος περιμένει να σε δει.

Αλέξιε! Τι γυρεύεις εδώ;

Όλους στην Κασπία μας έστειλε η Τσαρίνα;

Είναι γεγονός πως δουλεύω ακόμη στην Αυλή της Αικατερίνης.

Αλλά αυτό τον καιρό είμαι στην πρεσβεία του Σουλτάνου.

Ένας Τούρκος κατάσκοπος...

Ιβάν, φέρε κρασί. Απ' το καλό.

Θα πιεις παρέα μ' αυτό το φίδι;

Δικό μου είναι το κρασί. Δε σε αφορά με ποιον θα το πιω.

Κάθισε.

-Χαίρομαι που σε βρίσκω καλά. -Και δεν το χρωστάω σ' εσένα.

Η τελευταία σου περιπέτεια με οδήγησε σε τούρκικο μπουντρούμι.

Το ξέρω.

Ευτυχώς, κάποιος με έβγαλε.

Κι αυτό το ξέρω.

Ήταν το λιγότερο που μπορούσα να κάνω.

-Στην Ελλάδα. -Στην Ελλάδα.

Πίνουμε στην Ελλάδα και σκέφτομαι τα Ψαρά.

Μετά συνειδητοποιώ ότι με δυσκολία τα θυμάμαι.

Πώς καταλήξαμε τόσο μακριά απ' την πατρίδα, Αλέξιε;

Θα ήθελες να γυρίσεις, έτσι δεν είναι;

Όταν η χώρα μας απελευθερωθεί, θα μπορέσεις.

Και η μέρα αυτή πλησιάζει.

Τι είναι όλα αυτά; Επανάσταση. Ανεξαρτησία.

Τα έχω ξανακούσει. Από σένα. Την τελευταία φορά μου κόστισαν ό,τι είχα.

Οι Τούρκοι καταρρέουν.

Χρειαζόμαστε λίγο ακόμα χρόνο.

Χρόνο...

Και χρήμα.

Επιτέλους, έφτασες στο ζητούμενο.

-Το χρήμα είναι πανίσχυρο όπλο. -Εγώ είμαι ένας απλός έμπορος.

Που στέλνει λεφτά πίσω στους συμπατριώτες μας.

Εμείς οι δυο μπορεί να έχουμε πάρει άλλους δρόμους...

...αλλά έχουμε την πατρίδα στην καρδιά μας.

Εγώ εξακολουθώ να εκτελώ διαταγές της Τσαρίνας εδώ.

Κι αυτό μας καθιστά εχθρούς, σωστά;

Είναι πανέμορφη, έτσι;

Αλλά και παραπλανητική.

Τόσο ήρεμη και ελκυστική στην επιφάνεια...

...αλλά ποιος ξέρει τι κρύβει στα βάθη της;

Η γλώσσα μας έχει 24 γράμματα.

Ένα ολόκληρο γλωσσολογικό σύμπαν. Από το άλφα ως το ωμέγα.

’λφα. Δοκίμασε το άλφα. Όπως "Αριστοτέλης". ’λφα.

Μπράβο, Ιωάννη.

Βήτα. Όπως "Βάκχος".

Γεια σου, αγαπητή μου.

Τι είναι αυτό;

Λοιπόν, θα συνεχίσουμε αύριο το πρωί.

Λοιπόν, τι είναι αυτό;

Έκανα μία καταγραφή των επενδύσεών μας.

Για παράδειγμα, έχουμε ένα εργοστάσιο πλινθοποιίας και ένα σαπωνοποιίας...

...που δεν έχουν αποφέρει κέρδη για πάνω από ένα χρόνο.

Θες να τα κλείσω;

Οι άνθρωποι χρειάζονται δουλειά. Πρέπει να ταΐσουν τις οικογένειές τους.

Επιχείρηση κάνουμε ή φιλανθρωπία;

-Μαρία... -Κόρη σου δεν είμαι;

Κόρη πειρατή.

Αυτό νομίζεις ότι είναι ένας πειρατής; Ένας κλέφτης;

Πήρα αυτά που έπρεπε από εκείνους που μπορούσαν να τα στερηθούν.

Από τους Τούρκους, που μας κλέβουν εδώ και αιώνες.

Να 'σαι καλά, πατέρα. Εσύ κι ο ρομαντισμός σου.

Με τον ρομαντισμό δεν πας μακριά.

Εμείς χρειαζόμαστε επιχειρήσεις με κέρδη.

Θα το σκεφτώ.

Γύρισα την πλάτη μου στη θάλασσα, Ιβάν.

Από αυτή ζεις.

Ναι, αλλά δε ζω με αυτήν. Όχι πια.

Εξάλλου αυτή δεν είναι αληθινή θάλασσα. Είναι μια μεγάλη, άσχημη λίμνη.

Όταν ήμουν μικρός, η μητέρα μου ήταν πολύ φτωχή.

Ο πατέρας μου πέθανε όταν ήμουν μωρό ακόμα.

Δουλειά δεν υπήρχε.

Μέχρι που μια μέρα με κάλεσε ένας γείτονας.

Ξέρεις τι ήθελε να κάνω;

Να σκουπίσω την παγωμένη επιφάνεια της λίμνης δίπλα στο σπίτι του.

Ήθελε να λάμπει ο πάγος σαν γυαλί...

...ώστε στην ξαστεριά να βλέπει από το παράθυρό του...

...την αντανάκλαση του φεγγαριού.

-Αλήθεια; -Τι σημασία έχει;

Όταν λες μια ιστορία για έναν καλύτερο κόσμο...

...η ιστορία αυτή σφηνώνεται στο μυαλό των ανθρώπων.

Και αυτό που υπάρχει στο μυαλό των ανθρώπων περνάει στις ζωές τους.

Και πριν το καταλάβεις, ο κόσμος γίνεται καλύτερος.

Τα παραμύθια αλλάζουν την πραγματικότητα.

Το πιστεύεις αυτό, έτσι;

Πού να ξέρω, ένας σκλάβος είμαι κι εγώ.

Είσαι ελεύθερος να φύγεις όποτε θέλεις, το ξέρεις.

Σου το έχω ξαναπεί, η ελευθερία είναι μεγάλος μπελάς.

Μεγάλη ευθύνη.

Ο Βαρβάκης δεν μπορούσε να πάψει να στεναχωριέται.

Όσο σκληρά κι αν προσπαθούσε.

Και ξέρετε τι έκανε;

Ζήτησε απ' τη θάλασσα ένα δώρο κι αυτή του το 'δωσε.

Ήταν δώρο όμως ή δοκιμασία;

Ποιος ξέρει;

Από πού ξεφύτρωσε τόση ομίχλη έτσι ξαφνικά;

Πώς βρεθήκαμε στον Βόλγα;

Υπέροχο πρωινό!

Ό,τι πρέπει για ψάρεμα!

-Αυτό το σημείο βρήκες να διαλέξεις; -Το ίδιο θα μπορούσα να πω για εσάς.

-Εμείς μένουμε εδώ. -Μη μου πεις!

Εγώ έρχομαι εδώ από πολύ πριν γεννηθείς εσύ, πειρατή.

Με ξέρεις;

Δεν ξέρω. Σε ξέρω;

Πού να ξέρω;

Δεν ξέρεις και πολλά.

-Πάμε. Είναι τρελός και κρυώνω. -Περίμενε.

Τι εννοείς;

Δεν ξέρεις να προσεύχεσαι στον Θεό. Δεν ξέρεις πώς να είσαι ελεύθερος.

Ποιος είσαι;

Ένας φτωχός ψαράς. Που μόλις έπιασε ένα μεγάλο ψάρι.

Είναι αστείο πώς ο Θεός κρύβει τα δώρα Του. Στα πιο απίθανα μέρη.

Όχι, δεν είναι έτσι. Ο Θεός δεν κρύβει ποτέ τα δώρα Του.

Αλλά οι άνθρωποι είναι τυφλοί.

Αβγά ψαριού;

Αυτό που εσύ αποκαλείς "αβγά ψαριού" μπορεί να είναι η αγάπη του Θεού.

Φάε!

Έλα.

Αφού είναι και δικό σου το ψάρι.

Θεέ μου!

Σ' ευχαριστώ.

Μη με ευχαριστείς.

Απλώς δέξου αυτό που σου προσφέρει ο Θεός.

Επόμενο.

Κερασιά.

Μελία.

Τι;

Ακόμη και οι άθεοι χρειάζονται μια χείρα βοηθείας!

Φλαμουριά! Είναι ξύλο φλαμουριάς!

Πόσο καιρό ήταν στο βαρέλι;

Ένα μήνα.

Τα σφράγισα πριν από ένα μήνα ακριβώς.

Αν καταφέρουμε να το κρατήσουμε φρέσκο για τόσο καιρό...

Μπορεί να ταξιδέψει.

Θα μεταφέρεις χαβιάρι σε όλη τη Ρωσία.

Σε όλη την Ευρώπη!

-Σε όλο τον κόσμο! -Σε όλο τον κόσμο!

Ιβάν Αντρέγιεβιτς, βλέπω ότι θέλετε να με καταστρέψετε.

Νομίζετε ότι δεν ξέρω πόσο κοστίζει να φέρετε χαβιάρι εδώ...

...μέσα στο καλοκαίρι;

Ιδίως αν είναι φρέσκο;

Είναι φρέσκο!

Τόσο φρέσκο σαν να πιάσατε τον οξύρρυγχο η ίδια, Μεγαλειοτάτη!

Αυτό θα το κρίνει ο Γκριγκόρι Αλεξάντροβιτς.

Η ασχήμια κρύβει αβάσταχτη ομορφιά κάποιες φορές, Μεγαλειοτάτη.

Εξαιρετικό!

Δεν εμπιστεύεστε τον πειρατή σας;

Είναι υπέροχο!

Φάτε, κύριοι!

Μα δε θυμάμαι να σας έστειλα στην Κασπία για να βρείτε χαβιάρι.

Ντιμίτρι.

Οι νέοι, λεπτομερείς χάρτες της Κασπίας Θάλασσας, Μεγαλειοτάτη.

Θα δείτε ότι έχω συμπεριλάβει και τις ακτές της Περσίας.

Έχω ασυνήθιστη στρατηγική, αλλά δουλεύει.

Οι κάτοικοι της κοινότητας είναι πιστοί υπήκοοί σας, Μεγαλειοτάτη.

Και οι αποθήκες μου είναι γεμάτες με όλα τα εφόδια που θα χρειαστείτε...

...όταν έρθει ο στρατός σας για να βάλει τον Σάχη της Περσίας στη θέση του.

Θα ξέρει και τα ονόματα και τις διευθύνσεις των στρατιωτών σου.

-Είστε απίστευτος, Καπετάνιε. -"Καπετάνιος";

Έχω να σαλπάρω χρόνια.

Μία φορά πειρατής, πάντα πειρατής.

Είμαι κι εγώ πειρατίνα.

Ως πειρατής προς πειρατή, σας εκχωρώ το αποκλειστικό δικαίωμα...

...πώλησης χαβιαριού στην Κασπία.

Όσο για τις άλλες υπηρεσίες σας...

...σας χρίζω "Ιππότη του Τάγματος της Αγίας ’ννας"...

...και "Αυλικό Σύμβουλο του Αστραχάν".

Αν είχαμε μουσική θα σας χάριζα έναν χορό.

Δεν χρειαζόμαστε μουσική για να χορέψουμε, Μεγαλειοτάτη.

Παρεμπιπτόντως, σε μία αναφορά σας γράφει ότι στείλατε δώρο στον Σάχη.

Ήταν σοφό αυτό;

Ένα βαρελάκι ήταν.

Αν θελήσει κι άλλα, θα πρέπει να τα αγοράσει, όπως όλοι.

Και θα του κοστίσει ακριβά!

Ποιος λέει ότι δεν μπορούμε να βγάλουμε λεφτά κι από τους εχθρούς μας;

Συμφωνώ.

’ρπαξε την ευκαιρία να πουλήσει χαβιάρι στην Ευρώπη και πιο πέρα.

Το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν ο εαυτός του και το χρήμα.

Πείτε μου κάτι.

Είναι όντως τόσο νόστιμο το χαβιάρι;

-Δεν το έχετε δοκιμάσει ποτέ; -Αβγά ψαριού;

Μα όχι. Το χαβιάρι είναι δώρο Θεού.

Εγώ προτιμώ τα αβγά μου βραστά.

Όχι, όχι. Μπορεί να μου χρειαστεί το υπόλοιπο.

Λοιπόν...

Ο Βαρβάκης ήθελε να δοκιμάσει όλος ο κόσμος χαβιάρι.

Και τότε...

Τότε τα πράγματα έγιναν πιο πολύπλοκα.

Μπήκε στη ζωή του η Έλενα.

Ο Βαρβάκης την ερωτεύτηκε παράφορα.

-’λλος ένας εξαθλιωμένος αριστοκράτης! -Σταμάτα την άμαξα!

Δεν είναι δικό μου το πιάνο! Είναι της κόρης μου!

Της κόρης μου.

Εντάξει. Εκεί.

-Σ' αρέσει; -Πολύ.

Δε νομίζετε ότι είναι υπερβολικό από κάποιον που δε γνωρίζω;

Κυρά μου, είναι λίγο αδέξιος, το ξέρω. Μα είναι ερωτευμένος.

Ερωτευμένος;

Έχει μεγάλη καρδιά.

Σαν τη θάλασσα.

Κι επέλεξε να τη δώσει σ' εσάς.

Πείτε του ότι δεν μπορώ να δεχτώ το δώρο του.

Εσείς όμως μπορείτε να του κάνετε ένα δώρο.

Να παίξετε πιάνο.

Κάποτε τον φώναζαν ψαρά.

Τώρα που η Τσαρίνα τον έκανε ευγενή το θεωρούν τιμή να τον επισκέπτονται.

Να που συμφωνούμε σε κάτι, επιτέλους.

-Έχει πρόβλημα με τ' αυτιά του; -Όχι. Είναι ερωτευμένος.

-Μεγάλος μπελάς μάς βρήκε. -Ο έρωτας!

Είναι μια αρρωστιάρα που ο απένταρος πατέρας της...

...την έχει βγάλει στο σφυρί!

Ο έρωτας φέρνει πάντα μπελάδες.

Γι' αυτό και κανείς δεν μπορεί να του αντισταθεί.

Ήξερα ότι ο έρωτας είναι τυφλός, μα δεν ήξερα ότι είναι και κουφός.

Μπράβο!

Εντάξει, θα σταματήσει.

Μα σίγουρα θα υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να κάνει για εσάς.

Και βέβαια υπάρχει κάτι που μπορεί να κάνει.

Αυτό το έλος με σκοτώνει.

Μπορεί να το εξαφανίσει;

Μπορεί να κάνει θαύματα;

Γιατί μόνο με ένα θαύμα θα μπορέσω να τον αγαπήσω.

Κυρά μου.

Η αποξήρανση του έλους είναι μόνον η αρχή.

Χρειαζόμαστε κανάλια που να συνδέουν τις τρεις κοίτες του ποταμού.

Κοίτα εδώ.

Ένα κανάλι πρέπει να περνάει από εδώ για να οδηγεί τα καράβια στη θάλασσα.

Αυτό θα ενισχύσει το εμπόριο. Δε θα υπάρχουν όρια.

Τρεις Τσάροι το έχουν ήδη προσπαθήσει χωρίς καμία επιτυχία.

Γιατί πιστεύεις ότι εσύ μπορείς να τα καταφέρεις;

Επειδή το θέλω.

-Και κατάφερε να αποξηράνει το έλος; -Ακριβώς. Ο ανόητος.

Η πανέμορφη κυρία;

Όχι, όχι ακόμα.

Εκεί που ήταν ο βάλτος όμως ο Βαρβάκης έφτιαξε ένα ωραίο κανάλι.

Με δέντρα και λουλούδια σε κάθε του πλευρά.

Μην πιστεύεις πάντα στα παραμύθια.

Τον παντρεύτηκε και του χάρισε έναν γιο.

Παιδί μου.

Στην...

...ευτυχία!

Εγώ είμαι ευτυχισμένος.

Και μόνο που την κοιτάζω γεμίζω ευτυχία.

Κοιτάζοντας τον γιο μου γίνομαι δυο φορές ευτυχισμένος.

-Εκείνη όμως δεν είναι ευτυχισμένη. -Τι κάνει μια γυναίκα ευτυχισμένη;

Ίσως να μην είμαι άξιος για εκείνη.

Να μην είσαι άξιος;

Ένας άντρας που αλλάζει τη ροή των ποταμών...

...και μετατρέπει τα έλη σε πανέμορφα κανάλια;

Ίσως αυτή να μην είναι αντάξιά σου.

Πατέρα, άκουσέ με.

Η Κωνσταντινούπολη μετατρέπεται σε κόμβο για το εμπόριο χαβιαριού.

Έχουμε εγκαταστήσει κάποιες βάσεις, αλλά θέλει περαιτέρω παρακολούθηση.

Ξέρεις ότι δεν μπορώ να πάω εκεί. Με καταζητούν ακόμη οι Τούρκοι.

Το ξέρω.

Όμως εγώ μπορώ.

Και το θέλω.

Σε παρακαλώ, πατέρα. Δεν μπορώ να μείνω άλλο εδώ.

Γιατί όχι;

Δεν αντέχω να βλέπω να σε εκμεταλλεύονται.

’κου! Δε θα το ανεχτώ αυτό!

-Είναι γυναίκα μου, θα τη σεβαστείς! -Δε σέβομαι αυτή την ξετσίπωτη!

Επιλέγεις αυτή από το ίδιο σου το αίμα;

Δεν είσαι μόνο εσύ αίμα μου.

Είσαι σίγουρος;

Τι θες να πεις;

Πού είναι ο φίλος σου ο δάσκαλος; Γιατί δε ρωτάς εκείνον;

Αντρέι!

Εγώ φταίω, μην την τιμωρήσεις.

Φύγε!

Τον αγαπάς;

Όχι. Δεν έχω ούτε αυτή τη δικαιολογία.

-Λυπάμαι πολύ. -Τι;

Εγώ ευθύνομαι για όλα.

Η ομορφιά αγοράζεται. Το ίδιο η πίστη και η φιλία.

Η αγάπη όμως δεν αγοράζεται.

Πίστευα ότι η αγάπη μου ήταν αρκετά δυνατή για σένα.

Πως θα την ένιωθες.

Όχι! Σε παρακαλώ! Δε σου αξίζω!

Σου αξίζει να είσαι ευτυχισμένη κι εγώ δεν μπορώ να το κάνω αυτό.

-Νόμιζα ότι μπορούσα. -Λυπάμαι πολύ.

Μακάρι να μπορούσα να σ' αγαπήσω.

Σε έναν τέλειο κόσμο θα το είχα κάνει.

Μα ο κόσμος είναι τέλειος, Έλενα.

Παίρνει την όψη που του δίνουμε.

Αρχίζω να το καταλαβαίνω τώρα.

Το αγόρι είναι δικό σου. Τ' ορκίζομαι.

Όσο ξαφνικά μπήκε στη ζωή του, έτσι έφυγε... για πάντα...

...αφήνοντας το παιδί με τον πατέρα του.

Κύριε Βαρβάκη, τι γυρεύετε εδώ;

Πάει καιρός.

Με έχεις συγχωρήσει;

Να σας συγχωρήσω; Για ποιο λόγο;

Δε σε υπερασπίστηκα τότε.

Έκανα λάθος. Ήμουν δειλός.

Μην είστε τόσο σκληρός με τον εαυτό σας.

Αφού ήμουν πόρνη. Ακόμα είμαι.

Τι καλύτερο για έναν πειρατή από το να τον συγχωρέσει μία πόρνη;

-Έλα στο σπίτι μαζί μου, σε παρακαλώ. -Στο σπίτι;

Αυτό είναι το σπίτι μου τώρα. Εδώ και καιρό.

Σε παρακαλώ. Έχω δουλειά να κάνεις.

Έχω δουλειά που μόνο εσύ μπορείς να κάνεις.

Οι κουζίνες μου είναι γεμάτες γλυκά.

Και μην τολμήσεις να μου πεις ότι παλεύεις ακόμη να αδυνατίσεις;

Δε χρειάζεται να ξέρεις να γράφεις. Γι' αυτό είμαι εγώ εδώ.

Δε θυμάμαι να σε κάλεσα.

Λυπάμαι για τον τρόπο που χώρισαν οι δρόμοι μας την τελευταία φορά.

Ήθελα να σου δώσω άλλη μια ευκαιρία.

Τι έχω κάνει για ν' αξίζω τέτοια γενναιοδωρία;

Προετοιμάζουμε την εξέγερση στην Ελλάδα.

Οι Ρώσοι δεν μπορούν να εμπλακούν ανοιχτά, αλλά αν αναλάβεις ως αρχηγός...

...υπάρχουν άλλοι παίχτες σ' αυτό το παιχνίδι που θα σε στήριζαν.

Παιχνίδι; Αυτό είναι για σένα;

Έμαθα ότι δουλεύεις για τους Βρετανούς τώρα.

Υποθέτω πως ήταν αναπόφευκτο.

Φαντάζομαι ότι η υποστήριξή τους γίνεται υπό τους δικούς τους όρους;

Θα είμαι ειλικρινής, Ιωάννη.

Ήρθε η ώρα να επιλέξεις. Είτε μαζί μας είσαι είτε εναντίον μας.

Με απειλείς;

Προσπαθώ να σε βοηθήσω.

Υπήρξαμε φίλοι κάποτε.

Όλοι θέλουμε μια ελεύθερη Ελλάδα!

Αν πρόκειται όμως να ελευθερώσω τη χώρα μου θα το κάνω όπως θέλω εγώ!

Ώστε ήθελε να ελευθερώσει την Ελλάδα ολομόναχος!

Τι άνθρωπος!

Νόμιζα πως ήταν λόγια του αέρα, αλλά εκείνος είχε σχέδιο.

Όπως θα ανακάλυπτα λίγο αργότερα.

Μπράβο!

Συνέχισε!

Τι προσπαθείς να κάνεις;

Σταμάτα να του φέρεσαι σαν να είναι παιδί. Δε θα πάθει τίποτα αν χτυπήσει.

Μα είναι παιδί.

Κάποιος πρέπει να του το θυμίζει, μερικές φορές.

Αντέχει. Είναι έξυπνος. Γενναίος. Με δίψα για μάθηση.

Θα είναι τέλειος.

Αν αναζητάς την τελειότητα στο τέλος θα τον καταστρέψεις.

Είναι γιος μου και θα τον μεγαλώσω όπως νομίζω.

Είδες; Σύντομα θα είναι έτοιμος.

Έτοιμος για τι;

Κύριε Νομάρχη.

Καπετάνιε. Θέλω να σας πω.

Οι Πέρσες εισέβαλαν στη Γεωργία.

Ετοιμάζουν στόλο με τη βοήθεια των Βρετανών.

Ο Ποτέμκιν είναι καθοδόν αυτή τη στιγμή.

Θα γίνει πόλεμος.

Ο νέος τσάρος θα χρειαστεί το δίκτυο πληροφοριών σας...

...για να οργανώσουμε την επίθεσή μας.

Μα η Περσία είναι από τους βασικούς εμπορικούς συνεργάτες μας.

Τι θέλετε να κάνω;

Καπετάνιε, έχετε δώσει όρκο υποταγής στο ρώσικο στέμμα!

Στο νέο τσάρο!

Να 'ναι μακρά η θητεία του!

Στο νέο τσάρο!

Ας ελπίσουμε ο νέος τσάρος να είναι αντάξιος του παλιού.

Εγώ ήμουν πειρατής της Αικατερίνης. Τώρα εσύ πρέπει να γίνεις του Παύλου.

Έχω κανονίσει μια θέση για σένα στο Αυτοκρατορικό Σώμα.

Αναχωρείς για την Αγία Πετρούπολη αύριο.

Δεν έκανες τον κόπο ούτε να με ρωτήσεις.

Αλλά δεν το κάνεις και ποτέ!

-Αντρέα! -Μην ανακατεύεσαι!

Υπάρχουν πράγματα που δεν ξέρεις. Και δε θα 'πρεπε.

Πράγματα όπως γράμματα από όλη την Ευρώπη;

Μυστικές συναντήσεις; Παραγγελίες για όπλα;

Για τυφλό με περνάς ή για χαζό;

Κάτι σχεδιάζεις στην Ελλάδα.

Μια ζωή λογάριαζα ακριβή την ελευθερία μου!

Αλλά πώς να είμαι ελεύθερος όταν η χώρα μου είναι ακόμα σκλαβωμένη;

Τόσο καιρό περίμενα.

Έχω αρχίσει και γερνάω.

Αλλά αυτός είναι νέος και δυνατός.

Θα τα καταφέρει με τη βοήθειά μου.

Θα τη σώσει!

Αυτό είναι τρέλα!

Πρόσεχε τα λόγια σου, Ιβάν!

Αλλιώς τι; Θα με μαστιγώσεις σαν σκλάβο;

Δεν υπήρξες ποτέ σκλάβος. Δεν έχω φερθεί σε κανέναν έτσι.

Μόλις το έκανες!

Έτσι φέρθηκες στον γιο σου.

Για τελευταία φορά, μάζεψε τη γλώσσα σου!

Θα πω τη γνώμη μου, ακόμη κι αν είναι η τελευταία φορά!

Ως φίλος προς φίλο...

...σου λέω...

...ότι αυτό είναι το όνειρο ενός γέρου! Γεννημένο από ενοχές.

Γιατί να πληρώσει ο Αντρέας τα δικά σου λάθη;

Μια ζωή ακούω τις ηθικολογίες σου.

Αρκετά πια!

Βρες άλλον να του κάνεις κήρυγμα!

Δεν μπορείς να με διώξεις.

Φυσικά και μπορώ.

Να η πόρτα.

Τι μεγάλο σπίτι είναι αυτό.

Ποτέ δε φαινόταν έτσι όταν ήταν γεμάτο κόσμο.

Υποθέτω πως δε θα σου είμαι πια απαραίτητη.

Μην το ξαναπείς αυτό!

Θα έχεις πάντα μια θέση σ' αυτό το σπίτι!

Και να κάνω τι;

Ο Αντρέας φεύγει. Η Μαρία δε με θέλει εδώ.

Ο Ιβάν μας άφησε. Τι άλλο μπορώ να προσφέρω;

Την καλοσύνη σου.

Και έναν χορό.

Μα δε φοράς παπούτσια.

Ούτε εσύ.

Δεν έχουμε μουσική.

Τότε κάνε με ν' ακούσω μουσική. Σε παρακαλώ.

Το έχω ανάγκη.

Φίλε μου, Ιωάννη! Αυτό ήταν!

Η επανάσταση έχει ξεκινήσει. Στην Πελοπόννησο!

Είναι λίγο πρόωρο, φυσικά.

Θα πάω να πολεμήσω!

Θα κάτσεις εκεί που είσαι!

Ιωάννη, ο Τσάρος τι γνώμη έχει επί του θέματος;

Τέρμα οι συζητήσεις! Πρέπει να συνδράμουμε όλοι!

Εσύ, Ιωάννη;

Ελευθερία!

Έρχεται η ελευθερία, αδέλφια.

Αιώνες τώρα ονειρευόμαστε την ελευθερία μας.

Τώρα μπορεί και να τη γευτούμε.

Ελεύθερη χώρα χωρίς ελεύθερους Έλληνες;

Πώς γίνεται αυτό;

Ο κ. Βαρβάκης, εδώ, ανησυχεί για το μέλλον του έθνους.

Ο πλουσιότερος άνθρωπος της Ρωσίας ανησυχεί για τη μικρή μας χώρα.

Ναι, ανησυχώ. Επειδή θα την κάνετε μικρή.

Δεν είναι ώρα για διχόνοιες, φίλοι μου.

Αυτό που έχει σημασία τώρα είναι η Επανάσταση!

Μπράβο!

Πράγματι! Πράγματι!

Πατέρα, τα έμαθες;

Γίνεται επανάσταση στην Ελλάδα.

Νομίζω πως ήταν στην Ελλάδα.

Έλα.

Έχω κάτι για σένα.

Αυτή είναι η έκπληξή μου.

Τι έχεις να πεις;

Ένα πλοίο;

Είναι δικό σου.

Εφτά σαν κι αυτό σε περιμένουν στο Ταγκανρόγκ.

Έλα.

Κάθισε.

Θα σαλπάρεις για την Ελλάδα.

Θα έχεις χρήματα, κανόνια, στρατιώτες.

Θα είσαι Έλληνας αξιωματικός του ρωσικού στρατού.

Ένας ηγέτης που θα ελευθερώσει τους Έλληνες.

Εγώ; Δεν είμαι ηγέτης.

Είσαι ο Αντρέας Βαρβάκης. Ο γιος του ’ρχοντα Βαρβάκη.

Ο Αντρέας Βαρβάκης δεν υπάρχει πια.

Το όνομά μου είναι Αντρέι Ροματσώφ!

Τι πήγες κι έκανες;

Πήρα το όνομα της μητέρας μου.

Δε θέλω το δικό σου.

Ούτε τα όνειρά σου για μια επανάσταση σε κάποιο μέρος...

...ξεχασμένο απ' τον Θεό!

Για τη χώρα σου μιλάς έτσι.

Η Ρωσία είναι η χώρα μου.

Τι είναι η Ελλάδα για μένα;

Ούτε που την έχω δει ποτέ. Και δε θέλω.

Είσαι μεθυσμένος και δεν ξέρεις τι λες.

Νομίζεις ότι θα άνοιγα το στόμα μου αν ήμουν νηφάλιος;

-Ό ,τι έκανα, το έκανα για σένα. -Για τον εαυτό σου το έκανες.

Πιστεύω σ' εσένα, Αντρέα.

Σ' αγαπάω.

’κου τι λες. Έχεις ιδέα πόσο αξιολύπητος ακούγεσαι;

Ο πατέρας μου, ο πειρατής, ο ήρωας.

Δεν αγάπησες ποτέ κανέναν. Ούτε τον ίδιο σου τον εαυτό.

Τα όνειρά σου, τα ιδανικά σου, οι φιλανθρωπίες και τα μεγάλα λόγια.

Χωρίς αγάπη, δεν αξίζουν τίποτα.

Πού πηγαίνεις;

Να μεθύσω.

Συγγνώμη, να παραμείνω μεθυσμένος.

Μόνο έτσι αντέχω να ζω στον κόσμο σου.

Όλη νύχτα οι ψαράδες αναζητούσαν τον Αντρέι.

Λίγο πριν το χάραμα, τον βρήκαν.

Πνιγμένο.

Την κόρη σου τη σκότωσες πριν από χρόνια...

...και δεν έκλαψες ποτέ γι' αυτή.

Γιατί;

Γιατί αυτόν;

Δε σου έκανε ποτέ τίποτα!

Δε σε παράτησε ποτέ!

Δεν πήρε τίποτα από σένα!

Γιατί αυτόν; Γιατί;

Μίλα μου! Πες μου κάτι!

Η θάλασσα μια δίνει και μια παίρνει.

Σαν το κύμα.

Αλλά η θάλασσα είχε ακόμη ένα δώρο για τον Βαρβάκη.

Το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή του.

Ναι, πιο σημαντικό.

Κύριοι.

Αυτό είναι το παραχωρητήριο...

...για τη διεθνή διανομή χαβιαριού.

Από δω και εμπρός ανήκει σ' εσάς και τους συνεταιρισμούς.

Τα δώρα του Θεού πρέπει να χαρίζονται.

Μόνον τότε προσφέρουν ευτυχία.

Ένας πειρατής δίχως καράβι.

Μα τώρα έχω πυξίδα.

Ευχαριστώ.

Τι γιορτάζουμε;

Τη ζωή.

Το λιγότερο και το περισσότερο σ' αυτό τον κόσμο.

Αξίζει να το γιορτάσουμε.

Ευχαριστώ που γύρισες, Ιβάν.

Προσπάθησα να φύγω...

...μα δεν ήξερα πού αλλού να πάω.

Πατέρα!

Τι συμβαίνει;

Θέλω να θυμούνται τη γεύση από το χαβιάρι του Ιωάννη Βαρβάκη.

Τι εννοείς "να θυμούνται";

Έλα μαζί μου.

Κλείσε την πόρτα.

-Επιστρέφω στο σπιτικό μου, Μαρία. -Σ το σπιτικό σου;

Επιστρέφω στην Ελλάδα.

Και είναι κάτι που πρέπει να κάνω μόνος.

Όχι, όχι, δεν μπορείς.

Εγώ τι θα κάνω;

Σε χρειάζομαι.

Όχι πια.

Εγώ σε χρειαζόμουν για πολύ καιρό.

Σου οφείλω μια συγγνώμη γι' αυτό.

Τώρα μπορείς να γίνεις αυτό που ονειρεύεσαι.

Το σπίτι, οι δουλειές. Είναι όλα δικά σου.

Δούλεψέ τα, πούλησέ τα.

Ξέρω ότι θα πάρεις σωστές αποφάσεις.

Εγώ ήθελα να είμαι απλά η κόρη σου.

Είσαι η κόρη μου. Πάντα θα είσαι.

Η μικρή μου πειρατίνα.

ΕΛΛΑΔΑ 1825

-Κοίτα. -Τι;

Δε βλέπεις;

Μόνο τη θάλασσα βλέπω.

Δεν είναι απλά μια θάλασσα.

Κοίτα το γαλάζιο.

Είναι διαφορετικό γαλάζιο.

Το δικό μου γαλάζιο.

Είμαι στο σπίτι μου.

ΜΕΣΣΗΝΙΑ-ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

Γύρισε σε μια Ελλάδα που μόνο ελεύθερη δεν ήταν.

Δεν υπήρχαν πια Ψαρά.

Τα 'χανε κάψει οι Τούρκοι.

Μία χώρα που διαλυόταν απ' τον εμφύλιο.

Ήταν αυτή η πατρίδα του όμως; Δεν ήξερε πια.

Πιστεύαμε ότι είχαμε τελειώσει μ' αυτόν.

Και ξαφνικά, τον βρήκαμε πάλι μπροστά μας.

Ήρθε στην Ελλάδα και πήγε στο στρατόπεδο εκείνου του επαναστάτη...

... του Κολοκοτρώνη.

Φίλου των Ρώσων.

Ήσυχα, ήσυχα.

Καλύψου, σε παρακαλώ.

Δε γίνεται να σε χάσουμε, Καπετάνιε.

Έχασα το πόδι μου πολεμώντας τους Τούρκους και τώρα...

Τώρα κινδυνεύω να χάσω τη ζωή μου από ελληνικό βόλι!

Κίμωνα...

...έχεις διαβάσει τόσα βιβλία.

Γιατί δε σταματούν οι άνθρωποι να σφάζονται μεταξύ τους;

"Ευτυχία είναι η Ελευθερία και Ελευθερία είναι η όμορφη ψυχή".

Μπορώ να ελπίζω ότι κάποτε θα με συγχωρήσεις;

Δεν υπάρχει κάτι να συγχωρήσω.

Χάρισες στη γυναίκα μου λίγες στιγμές ευτυχίας.

Κάτι που δεν έκανα εγώ.

Έπρεπε να δώσουμε μια γρήγορη λύση.

Έγινε μία συνάντηση.

Με τον προσωρινό πρωθυπουργό και τον ’γγλο πρέσβη.

Ώστε αυτός ο Βαρβάκης είναι με τους Ρώσους;

- Στην ουσία είναι Ρώσος, κύριε. - Πρέπει να απομονωθεί.

Είναι εξαιρετικά δημοφιλής, θα έχουμε αντιδράσεις, κ. Πρωθυπουργέ.

Πρώτα θα τον τιμήσουμε για την προσφορά του στο έθνος.

Με μία σεμνή τελετή.

Η Ζάκυνθος είναι αγγλικό έδαφος. Μπορεί να μας φανεί χρήσιμο αυτό.

Δεν έχουμε ένα λοιμοκαθαρτήριο εκεί;

Πώς θα σας φαινόταν αν ο Βαρβάκης έπεφτε θύμα μιας λοιμώδους νόσου;

Τότε θα είχατε λόγο να τον θέσετε σε καραντίνα.

Επ' αόριστον.

Και τότε θα έχουμε φαντάζομαι τα δάνεια που σας ζητήσαμε;

-Ναι, με τόκους φυσικά. -Φυσικά.

Με την προϋπόθεση ότι θα τελειώσετε γρήγορα μ' αυτόν τον Κολοκοτρώνη.

Και με τον Βαρβάκη, φυσικά.

Βιαστείτε όμως.

Οι ’γγλοι τραπεζίτες δεν έχουν μεγάλη υπομονή.

Αλήθεια, πείτε μου. Γιατί είναι τόσο επικίνδυνος αυτός ο Βαρβάκης;

Τολμά να ονειρεύεται.

Δεν χρειάζεται να σου πω ότι το μέλλον σου εξαρτάται από αυτή την αποστολή.

’ρα, βιάσου.

Μία από αυτές τις συναντήσεις, λοιπόν.

Στρατηγέ Κολοκοτρώνη.

Από την Προσωρινή Κυβέρνηση της Ελλάδος.

Καπετάνιε...

...να είσαι πολύ προσεκτικός...

...όταν σε τιμάει αυτή η κυβέρνηση.

Είμαι έτοιμος!

Και αφού τον δοξάσατε τον φέρατε εδώ για να ξεχαστεί.

Ο Ιωάννης Βαρβάκης δε θα ξεχαστεί ποτέ.

Είναι πραγματικά ένας σπουδαίος άνθρωπος.

Α... Γι' αυτό έπρεπε να τον καταστρέψετε.

Ένας Θεός ξέρει πόσο θα ήθελα να είμαστε ακόμη φίλοι.

Παραήταν σπουδαίος, ίσως.

Είχε πάθος, πείσμα και μεγάλα όνειρα.

Αυτά τα γνωρίσματα αποτελούν εμπόδιο όταν πρέπει να κυβερνήσεις μια χώρα.

Με πείσατε. Θα τον κρατήσουμε.

Εξάλλου, είναι γέρος πια.

-Για την Ελλάδα. -Ναι, για την Ελλάδα!

Επιλοχία!

Φεύγω τώρα. Αναλάβετε τον κρατούμενο.

Κύριε Λεφεντάριε. Καλή τύχη.

Κύριε Μακόρμικ.

’ντρες! Εσείς οι δύο στην αποβάθρα!

Θα μείνετε πίσω για να φυλάτε τον κρατούμενο.

Φέρτε τον μέσα.

Οι υπόλοιποι ακολουθήστε με.

Αριστερό, δεξί, αριστερό, δεξί.

Αλέξιε.

Όλοι μέρος του θεϊκού σχεδίου είμαστε. Κανείς δεν μπορεί να δραπετεύσει.

Το έχω καταλάβει πια.

Ο καθένας έχει τη δική του διαδρομή.

Λυπάμαι που σ' εσένα έτυχε το σκοτεινό μονοπάτι.

Συγχώρησέ με.

Αυτή είναι η ιστορία. Ποτέ δεν είπα ότι θα έχει αίσιο τέλος.

Ήρθα εδώ για να τον δω μια τελευταία φορά.

Και να του δώσω τον θησαυρό του.

Καπετάνιε. Καπετάνιε.

-Εσύ είσαι; -Ξύπνα.

Πόσο χαίρομαι που σε βλέπω.

-Τώρα μπορώ να πεθάνω ευτυχισμένος. -Ποιος μίλησε για θάνατο;

Τώρα δεν έχω τίποτα άλλο να σου δώσω. Θέλω να σου δείξω την ευγνωμοσύνη μου.

Μου έδωσες την ελευθερία μου. Το ξεχνάς;

Και τώρα θα ελευθερώσεις εμένα.

Μάλλον είμαστε πάτσι.

Πάμε.

Μακάρι...

...μακάρι να μπορούσα να γυρίσω στη θάλασσα.

Μία τελευταία φορά.

Είναι τόσο όμορφη.

Το 'ξερα ότι θα το έλεγες αυτό!

Πού τη βρήκατε αυτή τη βάρκα;

Την κλέψαμε. Τι σόι πειρατές είμαστε;

Καπετάνιε, το πλήρωμά σου.

Πώς νιώθεις τώρα;

Ελεύθερος.

Έχω να σου δώσω κάτι.

Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΑΡΒΑΚΗΣ ΕΦΥΓΕ ΖΑΜΠΛΟΥΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΡΩΣΙΑ...

...ΚΑΙ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΕΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ.

ΠΕΘΑΝΕ ΤΟ 1825 ΣΕ ΕΝΑ ΛΟΙΜΟΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟ ΣΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ...

...ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΤΟΤΕ ΥΠΟ ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ.

ΟΙ ΦΗΜΕΣ ΕΛΕΓΑΝ ΟΤΙ ΠΕΘΑΝΕ ΑΠΟ ΛΟΙΜΩΔΗ ΝΟΣΟ...

...ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΕ ΚΑΝΕΙΣ.

ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ, ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗ ΡΩΣΙΑ...

...ΒΟΗΘΟΥΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΙΧΑΝ ΑΝΑΓΚΗ.

ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ, ΕΔΩΣΕ ΟΛΗ ΤΟΥ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΣΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΒΑΡΒΑΚΗ...

...ΣΥΜΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΡΦΩΣΗ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.