Original subtitles

Wykorzystaj darmowy kod JOINNOW na stronie www.playships.eu

No to opowiadaj.

Idziemy obejrzeć opuszczone sanatorium.

WINNICA, UKRAINA

Miejscowi twierdzą, że jest nawiedzone.

Tylko ten koleś znajduje takie miejsca.

Otwarte okna to zaproszenie.

Już nie mogę się doczekać.

- Mam nadzieję, że nie ma tu węży. - Nie bój się.

Za tobą!

- Ben, znalazłeś schody? - Nie, Tina.

Uważaj.

PIEKŁO

- Co tu się stało? - W latach 70tych

pielęgniarka otruła kilkoro dzieci i popełniła samobójstwo.

- Ile? - Siedmioro.

Sanatorium zamknięto.

Mówią, że pielęgniarka nawiedza korytarze i sale.

Szuka ofiary.

Pieprzyć duchy!

Co to było?

To tylko przeciąg.

Chodźmy tędy.

Zaczekaj, strasznie tu.

Ben!

Ben?

Ben?

Znowu te jego cholerne zabawy w chowanego.

Zostawił mnie samą w tym makabrycznym miejscu.

Ben!

Boję się. Nie jestem w nastroju do...

zabawy.

Cholera, on zawsze to robi!

- Mam cię! - Jesteś wkurzający.

Przepraszam.

TRZY MIESIĄCE PÓŹNIEJ

Spadaj!

Rano wyglądam okropnie.

Wyglądasz mega seksownie.

I jest południe.

Ile wytrzymałaś?

- Co? - Jaki miałaś czas?

Jakieś trzy minuty.

Tylko?

Jak to, tylko?

Będziemy nurkować z aparatem.

Denerwujesz się?

Tak. Może trochę.

Dasz radę. Trzy minuty to niezły wynik.

Zwłaszcza w wannie.

Jezioro to jak wielka wanna.

Łap!

Palant! Ty prowadzisz.

Można poznać, że to lato

po belkach siana na polach.

Przed nami jest piękna dolina rzeki.

Rany!

Kurde, przestań!

Ile razy będziesz to odwalać?!

Wpieniasz mnie!

- Co mówi GPS? - Że jesteśmy na miejscu.

Zgubiliśmy się.

Gdyby to było ukryte miejsce,

ludzie by tam tak łatwo nie trafiali.

Pójdę kogoś spytać.

Te jego pieprzone odludzia!

Jesteśmy w płd.-zach. Francji.

Bardzo typowa,

trochę podupadła mieścina.

Klasyczny pomnik z czasów II Wojny.

Dużo nazwisk,

rodziny, które straciły ukochanych synów.

Mówię "podupadła",

bo sporo domów przy rynku ma tablice "na sprzedaż".

Tłumów nie widać.

Ten dom też jest do sprzedania.

Widać małe okno na strychu

zwykle wykorzystywanym jako magazyn.

Często jest przy nim belka z bloczkiem,

używana do wciągania worków zboża.

Dzień dobry panu.

- Co masz? - Owoce.

Nie słyszeli o tym miejscu?

Powiedzieli, że nie da się go przeoczyć.

Nie da się

- zobaczyć? - Przeoczyć.

Tak...

Niezbyt sekretne.

Ja pieprzę!

Strasznie tu.

- W każdym miejscu. - Właśnie.

- 50 tys. wyświetleń filmu z sanatorium. - No i?

Chcę więcej.

Tam jest pełno palantów z GoPro.

Ironia losu.

TB Urbex nie zawojuje dziś internetu.

Co z tego?

Chodziło o to, żeby przestać czytać o tym wszystkim

i zacząć to przeżywać.

Zachowujesz się jak dziecko.

Ulżyło ci, że nie musisz nurkować.

Przepraszam. Wiem, że ciężko trenowałaś.

Bądźmy dziś turystami.

Popływajmy kajakiem.

- Bez wina ani rusz. - Dzięki!

Ben, nie zapraszaj go do nas.

Dziękuję.

Nowy kumpel?

Pierre.

Powiedział, że pod wodą są tylko ruiny.

Domy były zniszczone jeszcze przed powodzią.

Nawet bez turystów

to nie jest warte zachodu.

Gdybyśmy wiedzieli o tym wcześniej.

Ta część jest nieciekawa.

Ale za drobną opłatą Pierre zabierze nas

do miejsca, gdzie odnoga jeziora wchodzi w las.

Trudno tam się dostać,

ale nikt o nim nie wie.

Mieliśmy być turystami.

Wiem, ale na dnie w tamtej części...

- Irytujesz mnie. - Jest w pełni zachowany dom.

Leśny kantalop?

- Śpiewający wilk. - Fajna nazwa.

A jak się nazywa tamto miejsce?

Nijak. Nie ma go na mapie.

50 lat temu region nawiedziły niszczycielskie powodzie.

Prace melioracyjne rozpoczęto...

W 1984. Wikipedia.

- Mów dalej. - Opróżniono wieś

i zalano dolinę.

Tak powstało nasze jezioro.

Nurkuje w nim wielu turystów.

Amerykanka mówiąca po francusku?

Moja mama jest Francuzką.

Uczy na uniwersytecie Illinois.

Ben jest Anglikiem.

Poznaliśmy się w Nowym Jorku, na wydziale historii.

To jego życiowa pasja.

Moja nie bardzo.

Mówił, że nagrywacie filmy do internetu.

Tak.

Lubi przechadzać się po ruinach.

Ja też to polubiłam.

Ale internet to jego działka, nie moja.

Jest pewien, że kiedyś będzie zarabiał na wyświetleniach.

Na pewno.

Kto wie?

Czy mam zapłacić za napisy?

Ostatnie kilometry będziemy musieli przejść na piechotę.

Co?

To nie będzie wiral...

To daleko, ale zapewniam, że warto.

Patrz pod nogi.

- Myślisz, że są węże? - Przekonasz się.

Głupek.

On jest odważny, a ona tchórzliwa.

Jestem nerwowa, ale pracuję nad tym.

Voilà.

Mikrofon jest naprawiony.

Nie powinno być problemów.

Co to jest?

Mój dron. Nazywa się Tom.

Tom.

Tom Podglądacz.

Lubi patrzeć.

Nagrywa w 4K.

Cztery co?

Fajna nalepka.

Krzyż Nerona. Symbol śmierci chrześcijaństwa.

Hipisi o tym nie wiedzieli.

Mówiłam, że jest miłośnikiem historii.

Mógłeś mi wcześniej powiedzieć.

- Co to znaczy? - Pokój i zło.

Nie jest martwym to,

co drzemie wiekami.

Słucham?

Zrozumiałem tylko "mort cośtam".

Nie, nic.

Nieważne.

To tylko stara rodzinna dewiza.

To dobry omen.

Masz powietrza na godzinę i wstrzymujesz oddech na 3 minuty.

Poradzisz sobie.

To nie potrwa długo.

Wrócimy do Nowego Jorku, zmontuję film

i kiedy osiągnie milion wyświetleń,

pojedziemy do kaplicy w Las Vegas.

Ślub taki, jak chciałeś.

OK.

Ten dom to idealne miejsce do oświadczyn.

Pięćdziesiąt metrów.

Nie przeoczycie go.

Płyńcie wzdłuż schodów.

Schodów?

Próba dźwięku. Powiedz coś.

Ten facet mnie przeraża.

Słyszę cię głośno i wyraźnie.

- Jazda. - Ciągle się na mnie gapił.

Uwaga, rekin.

W drodze powrotnej ty siądziesz przy nim.

Dobra.

- Chyba że już odjechał. - Co?

- Żartowałem. Mam kluczyki. - Wkurzasz mnie.

Schodzimy na dół.

Widoczność jest dobra.

Docieramy do pierwszego wypłaszczenia, na 10 metrach.

Ben!

- Co? - Płetwa mi się zaklinowała.

Cholera! Pomóż mi.

Poczekaj tu, aż wrócę.

Zamknij się. Ruszamy.

Patrz.

To rover.

Rover P6.

W stanie idealnym.

Niewiarygodne.

- Widziałeś coś takiego? - Zdarza się w jeziorach.

To nie jest słona woda.

- Dzieło brytyjskie, tak jak ja. - I krwawy pudding.

Touché.

Puść jakąś piosenkę.

Ben!

Nie podoba ci się?

- Lepiej? - Dzięki, łaskawco.

"Płyńcie wzdłuż schodów".

Jest!

30 metrów przed nami.

Widać bramę.

Zapomniałam, jak ludzie są tu przesądni.

Co ty powiesz!

- Wstęp wzbroniony. - Wracamy?

Dobry żart!

Naprzód.

Dziwne. Ryby zniknęły.

Może tablica jest dla nich.

Pierre nas wyrolował.

- To nie dom, tylko szopa. - Nie.

To krypta. Montegnac.

Prywatne mauzoleum w ogrodzie.

Co jest z tą piosenką?

Wyłącz ją.

Nie! To zły znak.

Porzuć przesądy.

Bóg ma nas w swojej opiece.

- Przestań. - Furia.

Stop!

Furia.

To wielki teren. Dużo do odkrycia.

Chodź, Tina.

Nie do wiary!

Stal. Zaspawana.

Znajdziemy wejście.

Rozdzielmy się.

Wszystko zamknięte.

Po co zamknęli dom przed zalaniem?

Dowiedzmy się.

Do góry.

To samo.

Nie otworzymy okiennic.

Jeśli myślisz o kominie, ty schodzisz pierwszy.

Nie trzeba.

Voilà.

Oby nie zniszczył drona! Wszystko dobrze?

Tak.

Groza daje polubienia.

- Nagrałaś to? - Tak.

Wprowadź drona.

To strych.

Zostawili wszystkie meble.

Opijmy nasze odkrycie.

- Uwielbiałem je w dzieciństwie. - Ładne.

Niesamowite.

Moja babcia miała taki.

Ekstra!

Tak.

Należy zdjąć skórkę i odciąć górną część...

Kurwa!

Co?

Ale się wystraszyłam!

Makabryczne lalki zawsze działają.

Powietrze?

Mam 87 procent.

- A ja 84. - Oddychaj trochę wolniej.

OK.

Dobrze.

Spokojnie. Dom nie jest wielki.

Nie zabawimy długo.

Jezu!

Chodź.

Nic nie widzę.

- Panie przodem. - Bardzo śmieszne. Poślij drona.

Użyję sonaru.

Co powiedziałeś?

Nic.

- Słyszałam głos. - To pewnie zakłócenia.

Może stacja radiowa.

Brak echa. Nic tam nie ma.

Ani ryby, ani lalki.

Ruszajmy.

Piękne!

Rodzina Montégnac.

Zestaw dziwolągów.

Wyglądają jak przeciętna francuska rodzina.

Przestań.

Selfie dla naszych fanów.

Musi być przy truchle?

Dla fanów.

- To tylko czaszka. - Chcesz przyciągnąć myśliwych?

TB Urbex. Komentujcie, lajkujcie, udostępniajcie.

Nie podoba mi się tu.

A mnie się potwornie podoba.

To drzwi do miliona wyświetleń.

Ten dom jest zalany dłużej, niż ja żyję.

Dlaczego rzeczy są niezniszczone?

Co to były za dzieci?

Dziwaczne.

Tina, patrz!

Przestań. Trochę szacunku.

Super materiał.

- Jak myślisz? - Fani będą zachwyceni.

Tina!

Co?

Tam ktoś jest.

Co ty gadasz?

Nie cierpię twoich głupich żartów!

Cholera!

Włącz latarkę.

Przysięgam, nie dotknąłem jej.

Jeśli mnie straszysz, to...

Naprawdę widziałem ludzką sylwetkę.

Ty nie widziałaś?

- Przestań. Straszysz mnie. - Przepraszam.

To był pewnie tylko cień.

Nie rób tak, palancie.

Co się dzieje z Tomem? Nie rób mi tego!

- Może ryba go uszkodziła. - Może.

Zrestartowałem go.

Mam nadzieję, że wytrzyma do końca.

Płyniemy dalej.

Schodzimy piętro niżej.

Drzwi frontowe.

- Co to za ślady? - Jakby zadrapania.

W mordę!

Kurwa...

Ktoś był tu uwięziony.

Co to?

Fortepian?

- Inny płetwonurek? - Nie wiem.

To robota Pierre'a?

Nie mam pojęcia.

WYKRYTO RUCH

Tom wykrył ruch.

Zatrzymał się.

Zobaczmy.

Co się rusza?

Dziwne. Nic nie widzę.

Nie rozumiem. To my wzbudzamy jego czujnik?

Niemożliwe. Nas pomija.

To pewnie ryba wpłynęła przez komin.

A fortepian?

Prawdopodobnie pękła skorodowana struna.

Można szukać wytłumaczeń, ale z tym domem jest coś nie tak.

Cień, zadrapania, dziwne dźwięki...

- Pod wodą wszystko jest dziwne. - Przyznaj mi rację!

Tak, jest strasznie.

Ale pamiętaj,

nie ma nawiedzonych domów.

Dzieją się tu dziwne rzeczy,

ale pomyśl, jaki super film z tego wyjdzie.

Nic nam nie grozi.

Skoro tu jesteśmy,

nie chcesz iść dalej?

Dobrze.

Nie zostało już dużo pokojów.

To prawda, że po tym wszystkim

mamy cykora.

Skoczyła adrenalina.

Ale kontynuujemy eksplorację.

Dotarliśmy do kolejnego pokoju.

POSZUKIWANA

ZAGINIONA DZIEWCZYNA

- To jest to, co myślę? - Tak.

Ogłoszenia o zaginionych.

- Same dzieci. - Co za świr je zbierał?

Kuchnia.

Znowu zdechł.

- Baterie padły? - To nówki.

Cholera!

- Co to było? - Nie wiem.

Szlag!

A ten po co w kuchni?

Za nim są drzwi. Chodź, Tina.

Może to sekretny pokój?

Co my, kurwa, robimy?

Pomóż mi.

Już prawie.

Pociągnij z boku.

Do góry.

Powiedz, że to ostatnie pomieszczenie.

Przyrzekam.

Za ciemno.

Nic nie widzę.

Za dużo szlamu.

Nie ma co.

Wyślę drona.

Nic nam nie będzie.

Chodźmy.

Patrz.

Sprzęt wideo.

To jest film.

Super 8.

Zaraz.

W sypialni dziecięcej też było dużo taśm.

Co tu filmowali?

Co to, kurwa, jest?

Dość tego! Wracamy.

Dobrze.

Masz rację.

Ben!

Jeszcze tylko parę ujęć.

Góra dwie minuty. Proszę, zaczekaj.

Ale potem zabieramy się stąd. Dwie minuty!

Przykuli ich przed zalaniem.

Żywcem. Dlaczego?

Chyba tam jest odpowiedź.

Pentagram.

Satanistyczne gówno.

I te maski.

Jak ze średniowiecznych tortur.

Kim oni są?

Dlaczego są nienaruszeni?

Nie mam pojęcia.

Znów powiesz, że woda nie jest słona?

Niemożliwe! To powinny być szkielety.

Co to?

- Co ty robisz? - Zostań tu. Tylko zajrzę.

Nie zostawiaj mnie samej.

Spokojnie.

Jestem tu.

Widzisz coś?

Kurwa!

Co się stało?

Ben.

Ben, wracaj!

Natychmiast!

Co jest za drzwiami?

Nic. Kamery.

- Wezwiemy policję. - Nie.

Zabiorą nam karty pamięci.

To nie jest zwykły dom, tylko miejsce zbrodni.

Boże!

Tu jest pieprzona ściana!

Jak to?

Nie...

Przestań. Tina!

O nie.

Uspokój się.

Nie wyjdziemy stąd!

- Może to nie ten pokój. - Bzdura!

Spójrz na mnie. Uspokój się.

- Sam widzisz. - Za szybko oddychasz.

- Skąd ta ściana? - Nie wiem.

Proszę, uspokój się.

Oddychaj powoli.

Inaczej nie będzie czasu na przerwy przy wynurzeniu.

- W porządku? - Tak.

Będzie dobrze. Oddychaj tak jak ja.

Ktoś tam jest!

- Boże, widziałam! - Gdzie?

- Tuż za tobą. - Nic tu nie ma.

- Tam! - Jesteś pewna?

Ten dom...

Jest nawiedzony!

- Możliwe. - Nie wyjdziemy stąd!

Nigdy się nie wydostaniemy.

Utoniemy.

- Nie chcę umierać. - Wyjdziemy stąd.

Sprawdzimy okna na dole.

Kontroluj oddech.

Wszystko będzie dobrze. Weź mnie za rękę.

Dobrze.

Co się dzieje?

Nie mogę zbić szyby.

O nie.

Spróbuję otworzyć okiennice.

Cholera!

Ben!

Ben, ryba.

Ryba.

- Co? - Ryba wróciła.

Musi być inne wejście.

- Widzisz ją? - Jest w kuchni.

Tam!

Wracamy na dół?

To nasza jedyna nadzieja.

- Cholera! - Co?

- Co jest? - Nic.

- Widzisz ją? - Nie!

Zniknęła.

Szlag!

Jest okienko, ale za małe.

Po co włączyłeś muzykę?

- Ja? - Wyłącz.

To nie ja.

Jakiś otwór.

Kurwa!

Krata.

Ben, wyłącz to!

Ben?

Ben? Ta para...

Ta para zniknęła!

Odezwij się!

Powiedz coś!

Ben!

Ben!

Ratunku.

Tina!

Tina, słyszysz mnie?

Żyjesz?

Wołałam cię!

- Byłem za tobą. - Zaatakowały mnie.

Łańcuchy mnie zaatakowały.

Byłem obok. Szukałem ryby.

Zobaczyłem cię do góry nogami.

- Jesteś ranna. - Ben, zwłoki.

- Zwłoki zniknęły. - Co?

Patrz!

Nie...

- Niemożliwe. - Oni nie żyją.

- Ale... - Nie żyją!

Nie!

Co ty robisz?

Ben, nie!

Boże...

O Boże.

To oni.

To właściciele domu.

Płyń! Szybko!

Kurwa!

Płyń!

Oni żyją!

To niemożliwe!

Kurwa!

Ben.

Zamknij drzwi!

Komin. To jedyna szansa.

Nie mogę oddychać.

- Duszę się. - Oddychaj płytko i wolno.

Wyjdziemy stąd.

Wąsko. Zdejmij butlę.

Nie dam rady.

Oddychaj tak jak ja.

Dobrze.

Świetnie.

Wdech.

Wydech.

Wdech.

Przywiążę cię. Na górze jest wyjście.

Tom nam poświeci.

Damy radę.

Chodź.

W porządku?

- Jesteś? - Tak.

Już prawie. Wyjdziemy stąd.

Trzymaj się.

Chodź.

Co jest?

Co to, kurwa?

Uwaga!

Kurwa!

Ben.

Ben?

Utknęłam w kominie!

Gdzie jesteś?

Ratunku.

Ben?

Odpowiedz!

Odpowiedz!

Mów do mnie.

Odezwij się!

Ben!

Tina! Żyjesz?

Dawaj, Tom.

Włącz się, sukinsynu!

Cholera!

Gdzie jesteś?

Powiedz coś!

Odezwij się.

Gdzie jesteś?

Tina!

Utknąłem w sypialni. Jestem na górze.

Szlag!

Cholera!

Ben!

Gdzie jesteś?

Ben?

Odezwij się!

"Nie jest martwym to..."

Kurwa.

Pierre, ty sukinsynu!

Jesteś synem Montégnaków!

Tom, działaj! Działaj!

Tina, słyszysz mnie?

Jesteś cała?

Kurwa! Tina!

Gdzie jesteś?

Słyszysz mnie?

Ben!

Ben!

Gdzie jesteś?

Ben!

Ben.

Ben, jesteś tu?

Ben!

Ben...

Ben, jestem.

Jestem, skarbie. Żyjesz?

Boże, jesteś ranny?

Twoja maska.

- Co się dzieje? - Już mi lepiej.

- W porządku. - Świetnie.

- Ile masz powietrza? - Nie wiem.

Masz 12 procent.

- Ja mam 8. - Umrzesz przede mną.

Co?

- O czym ty mówisz? - Już nic nam nie grozi.

Ben!

Ocknij się. Jesteś w szoku.

Wydostaniemy się stąd.

Ocknij się, do cholery!

Proszę.

Kocham cię.

Mam coś pod pianką! Kurwa mać!

Kurwa!

Ratunku.

Widzisz coś?

Coś po mnie łazi!

Spokojnie.

Gdzie to jest?

Boże, na szyi!

To tylko wąż.

Co?

Spójrz na mnie.

- Otwórz usta. - Co?

Wpuść go.

Połknij go.

Puść mnie!

- Widziałeś go? - To dom.

On zna...

- Zna twoje lęki. - Co?

Wkrótce niczego nie będziesz się bać.

A ty dokąd?

- Do piwnicy. - Tylko nie tam.

Sprawdziliśmy ją. Nic tam nie ma.

- Zobaczysz. - Nie, Ben!

Musimy płynąć tędy.

To wyjście?

Zaufaj mi.

Już prawie.

Dotarliśmy.

Nareszcie.

Co?

Chodź, Tina.

Tu nic nie ma. To koniec!

To dopiero początek, kochana.

- Gdzie jest wyjście? - Nigdy go nie było.

Jesteśmy tu bezpieczni.

- Pięć procent. - Dobrze.

Oddychaj tak jak ja.

To teraz nasze miejsce.

Zostaliśmy wybrani.

Ben!

Co to ma być?

To pan Montégnac i jego syn Pierre.

Pierre?

Porywali dzieci z sąsiedztwa

i składali je w ofierze.

- Ten sukinsyn nas uwięził! - To nie jest pułapka, tylko dar.

Poświęcenie.

Sarah.

Miejscowi przyszli pomścić dzieci.

Zabili ją w jej łóżku.

Co to ma być?

Ale Pierre zdołał uciec.

Nie obchodzi mnie to!

Nie chcę tu umrzeć.

Maski hańby.

Narzędzie kary.

Nie bój się, Tina.

Ona nas poprowadzi.

Co?

Nie jest martwym to,

co drzemie wiekami.

Nie!

Dołącz do nas.

Nie!

Dołącz do nas.

Dołącz do nas.

POWIETRZE 2%

Zostaw mnie!

Puszczaj!

Puść!

Nie mogę tu zostać.

Zabiję cię, kochana.

Nie bój się.

Nie chcę tu umierać!

Nie martw się. Ja też umrę.

POWIETRZE 1%

Nie jesteś sobą!

Nie opieraj się.

Masz szansę przyłączyć się do czegoś

wspanialszego od nas.

- Tina? - Tak?

- Jestem, kochany. - Co się stało?

Nie mamy czasu. Musimy wypłynąć.

Może nad nami jest wyjście.

Oszczędzaj oddech.

Nie!

Ben!

O nie...

POWIETRZE 0%

Napisy: IYUNO-SDI GROUP Tekst: Paweł Składanowski

api.OpenSubtitles.org is deprecated, please implement REST API from OpenSubtitles.com