Original subtitles

....

..:: ارائه شده توسط وب سايت زرفيلم ::.. .:: www.ZarFilm.CoM ::.

..:: کانال تلگرام و اينستاگرام زرفيلم ::.. .:: telegram: @zarfilmz ::. .:: instagram: @ZarFilm_Com ::.

‫فصل یکم — قسمت هفتم و پایانی ‫«هیس!»

‫[بر اساس داستانی واقعی]

‫در کتاب مقدس آمده: ‫کسانی که مهری ندارند،

‫خداوند را نمی‌شناسند.

‫چرا که خداوند خود مهرورزی است.

‫به همین دلیل ما عزیزان و رفتگانمان را...

‫به مهر و رحمت خداوند می‌سپاریم.

‫تا که روحشان قرین رحمت قرار گیرد.

‫بتی گور در زمان غسل تعمیدش، ‫مسیحی زاده شد،

‫پس باشد تا بتی گور به اذن مسیح...

‫- جامه‌ی جلال پوشد. ‫- کندی.

‫جامه‌ی جلال پوشد. جامه‌ی جلال پوشد.

‫- کندی. ‫- جامه‌ی جلال پوشد.

‫کندی.

‫آماده‌ای؟

‫شنیدی چی گفتم؟

‫از این آماده‌تر نمی‌شم.

‫هیچ مسئله‌ای رو ناگفته نذار.

‫حتی اگه ذره‌ای به نظر بیاد که داری ‫مخفی‌کاری می‌کنی، پرونده رو باختیم.

‫وقتشه.

‫[خداوند منتظر است]

‫[قاتل تبربه‌دست رحمت خداوند را می‌خواهد]

‫[خداوند منتظر است]

‫[خیانت به رفیق]

‫[دوست، دوست نمی‌کشد]

‫[گناهکار]

‫آقای کراودر، حاضرین ادامه بدیم؟

‫بله جناب قاضی.

‫کندیس مونتگومری رو به جایگاه فرا می‌خوانم.

‫شما شهادت آلن گور رو شنیدین.

‫توصیفات دقیقی از رابطه‌تون ارائه دادن؟

‫بله.

‫در نهایت این رابطه از بین رفت؟ ‫یعنی مجددا تکرار نشد؟

‫درسته.

‫شعله‌ای از علاقه باقی نمونده بود ‫که باعث بشه بخواید به رابطه برگردین؟

‫اصلا و ابدا.

‫توجهتون رو به وقایع روز ‫سیزدهم ژوئن جلب می‌کنم،

‫چی شد که به منزل گور رفتین؟

‫قرار بود بریم سینما ‫و فیلم «امپراتوری ضربه می‌زند» رو ببینیم.

‫آلیسا می‌خواست باهامون بیاد، ‫جنی هم از خداش بود که آلیسا بیاد.

‫جنی دختر هفت‌ساله‌ی خودتونه؟

‫- بله. ‫- آلیسا چطور؟

‫آلیسا گور دوست صمیمی جنیه. ‫شب قبلش رو خونه ما مونده بود.

‫دختر بتی گور هستن؟

‫- بله. ‫- خودتون هم با بتی دوست بودین؟

‫بله.

‫قبل از روز سیزدهم ژوئن امسال،

‫توی رابطه‌تون با خانم گور،

‫نزاع و بحث کلامی پیش اومده بود؟

‫- خیر. ‫- تا به حال شده بود،

‫- درگیری فیزیکی پیش بیاد؟ ‫- خیر.

‫اصلا یادتون میاد به جز روز سیزدهم ژوئن،

‫با هر کسی در هر دوره‌ای از زندگیتون،

‫درگیری فیزیکی داشته باشین؟

‫فکر نمی‌کنم پیش اومده باشه.

‫درگیری لفظی چطور؟

‫حضور ذهن ندارم.

‫پس تا جایی که خاطرتون هست،

‫تا قبل روز سیزدهم ژوئن،

‫نه با کسی درگیری فیزیکی داشتین،

‫و نه بحث و جدل کلامی داشتین؟

‫درسته.

‫پس گفتین اون روز راهی منزل گور شدین؟

‫دنبال لباس شنای آلیسا رفته بودم.

‫اون روز کلاس شنا داشت،

‫برای همین اگه قرار بود ‫شب دیگه‌ای پیشمون بمونه،

‫من باید تا کلاس می‌بردمش.

‫قبل اینکه راهی اونجا بشین، ‫با خانم گور هماهنگ کرده بودین؟

‫- خیر. ‫- سلام کندی.

‫ببخشید. من هم که همه‌اش ‫سرزده میام پیشت.

‫وقتی دیدینش حالش چطور بود؟

‫کمی دست‌پاچه به نظر می‌رسید.

‫دست‌پاچه؟

‫برنامه‌ی مسافرتی رو ریخته بود،

‫که حسابی سرش اضطراب داشت.

‫- دعوت کرد وارد خونه بشین؟ ‫- بله.

‫بعد اینکه ازتون دعوت کرد، چه اتفاقی افتاد؟

‫بعد...

‫درمورد برنامه‌ی سینما صحبت کردیم.

‫ازش پرسیدم مشکلی نداره ‫آلیسا باهامون بیاد یا نه.

‫درمورد کلاس شنا و...

‫سفری که قرار بود بره صحبت کردیم.

‫بعد توله‌ی جدیدشون رو بهم نشون داد.

‫یعنی مکالمه‌ی دوستانه و معمولی بود؟

‫کاملا.

‫تا اینکه خواستم بلند بشم و برم.

‫اون‌موقع چه اتفاقی افتاد؟

‫خب، بهش گفتم از اونجا که...

‫کارهای زیادی دارم، باید رفع زحمت کنم.

‫بعد حرف دلش رو به زبون آورد.

‫تو با آلن رابطه داری؟

‫شما چی جواب دادین؟

‫آره.

‫ولی مال خیلی وقت پیش بود.

‫می‌شه یه دقیقه صبر کنی؟

‫با خودم گفتم لابد...

‫نامه‌ای پیدا کرده که از...

‫نامه‌های من و آلن به همدیگه بوده،

‫و می‌خواد بره نامه رو برای من بیاره.

‫بعد که برگشت چی شد؟

‫با تبر برگشت.

‫بعد دیدن اون صحنه، ‫نگران سلامت جانی خودتون شدین؟

‫خیر.

‫چون فکرش هم نمی‌کردم ‫بخواد باهاش کاری بکنه.

‫پس بعدش چی شد؟

‫بهش گفتم «گمونم تحت شرایط فعلی،»

‫«بهتر باشه آلیسا رو ‫بعد کلاس کلیسا، برگردونم خونه.»

‫- بعد بهم گفت... ‫- نه، دیگه نمی‌خوام چشمم بهت بیفته.

‫بعد هم تبر رو زمین گذاشت.

‫تا به حال این تبر رو دیده بودین؟

‫خیر.

‫اصلا می‌دونستین تبری توی منزل گور هست؟

‫- خیر. ‫- بعدش چی شد؟

‫رفتم توی رخت‌شورخانه،

‫تا لباس شنای آلیسا رو بردارم.

‫که مصادف با زمانی می‌شه...

‫که بتی با حوله‌ای از حمام اومد.

‫بعدش چی شد؟

‫انگار خیلی اذیت شده بود.

‫خانم، اگه می‌شه بلندتر صحبت کنین.

‫گفتین انگار اذیت شده بود؟

‫دستم رو روی شونه‌اش گذاشتم.

‫اونجا بود که بهش گفتم...

‫واقعا معذرت می‌خوام.

‫که از این حرفم خوشش نیومد.

‫- مال تو نمی‌شه. ‫- یهو دوباره تبر رو برداشت.

‫مال تو نمی‌شه، مال تو نمی‌شه!

‫قراره بچه دیگه‌ای به دنیا بیارم.

‫- مال تو نمی‌شه. ‫- من که...

‫- مال تو نمی‌شه! ‫- من اصلا نمی‌خوامش!

‫بتی، خواهشا نکن.

‫چی کار می‌کنی؟

‫در اون لحظه به ذهنتون خطور کرد...

‫که می‌خواد شما رو بکشه؟

‫همچنان باورم نمی‌شد که چنین کاری بکنه.

‫ولی طی درگیری نظرتون برگشت؟

‫- بله. ‫- چه زمانی؟

‫وقتی که تبر رو برد بالا که...

‫باعث شد به سرم ضربه بخوره.

‫می‌تونین بگین با چه نیرویی ضربه زد؟

‫به نظر می‌اومد با تموم وجود ضربه زده باشه.

‫در اون لحظه نگران جان خودتون بودین؟

‫اونجا بود که فهمیدم می‌خواست من رو بکشه.

‫بعدش چه اتفاقی افتاد؟

‫تبر رو گرفتم.

‫تو...

‫اول فکر کردم کشتمش.

‫بعدش چی شد؟

‫فقط می‌خواستم برم، ولی...

‫ولی چی؟

‫ولم کن!

‫تو رو خدا، من نمی‌خوامش!

‫نه، نمی‌خوامش!

‫من اصلا نمی‌خوامش!

‫نمی‌خوامش! نکن!

‫یادتون میاد وقتی که سرپا بود ‫چند ضربه به بدنش وارد کردین؟

‫خیر.

‫وقتی بی‌هوش شد چطور؟

‫فقط یادمه می‌ترسیدم که دوباره بلند بشه،

‫برای همین مدام زدمش.

‫وقتی به منزل گور رسیدین،

‫توی ذهنتون این نقشه رو داشتین ‫که بتی گور رو بکشین؟

‫خیر.

‫بعد اینکه بار اول به سرتون ضربه زد،

‫به این فکر کردین که بتی گور رو بکشین؟

‫خیر.

‫بعد اینکه بار دوم بهتون حمله کرد، ‫به ذهنتون رسید که...

‫- بتی گور رو بکشین؟ ‫- خیر.

‫پس چه موقعی بود،

‫که خودآگاهانه تصمیم گرفتین، ‫برای نجات جان خودتون،

‫مرتکب قتل بتی گور بشین؟

‫خودآگاهانه چنین تصمیمی رو نگرفتم.

‫یهویی پیش اومد.

‫بعد اینکه دیگه نزدینش،

‫چی کار کردین؟

‫کمی توی خونه چرخیدم.

‫رفتم عقب و...

‫به خودم نگاه کردم و دیدم...

‫که سر تا پام خونی شده.

‫در اون لحظه چه احساسی داشتین؟

‫احساس کثیفی می‌کردم.

‫باید خون رو تمیز می‌کردم، ‫داشت حالم رو به هم می‌زد.

‫رفتم توی خونه دوش بگیرم.

‫می‌خواستم کل این واقعه رو پاک کنم، ‫ولی نتونستم چنین کاری کنم.

‫مدام با خودم می‌گفتم، ‫که باید طبیعی رفتار کنم.

‫نوبتی به کارهام برسم.

‫اول برم کارت روز پدر بگیرم، ‫بعد کلاس شنا،

‫بعد هم سینما.

‫نوبتی به کارهای عادی‌ام برسم.

‫بعد که از منزلشون خارج شدین ‫و راهی خونه خودتون شدین،

‫در اون لحظات چی توی سرتون بود؟

‫که اشتباه برداشت کردم.

‫که چنین اتفاقی واقعا نیفتاده.

‫که اصلا واقعی نبود.

‫ولی واقعی بود.

‫شما بتی گور رو با این تبر کشتین.

‫- لطفا مجبورم نکنین بهش نگاه کنم. ‫- با همین تبر کشتینش!

‫- بسه، بسه. ‫- می‌تونین بهش نگاه کنین! نگاه کنین!

‫کمی تنفس لازم دارین؟

‫نه، خوبم.

‫حالم خوبه.

‫شاهد در اختیار شماست.

‫وقتی از منزل خارج شدین، ‫بچه‌شون هنوز اونجا بود.

‫تک و تنها بود. مادرش هم مرده بود.

‫اصلا فکرم پیش بچه نرفت.

‫حتی ذره‌ای نمی‌تونستم فکر کنم.

‫ولی تا اون حدی فکر کردین...

‫که دوش بگیرین.

‫تا حدی فکر کردین که خون رو تمیز کنین.

‫وقتی از منزل خارج شدین،

‫می‌دونستین بتی گور رو ‫با تبر کشتین، درست نمی‌گم؟

‫- می‌دونستم. ‫- وقتی برگشتین به کلیسا،

‫به کسی نگفتین؟

‫قصد داشتم جوری وانمود کنم ‫که چنین اتفاقی نیفتاده.

‫می‌خواستین «وانمود» کنین ‫که چنین اتفاقی نیفتاده.

‫جلوی دوستان و اجتماع ‫کلیسا هم «وانمود» کردین؟

‫- بله. ‫- جلوی دوستان صمیمیتون از جمله جکی پاندر...

‫که کشیش سابقتون بود هم «وانمود» کردین؟

‫- بله. ‫- جلوی شوهرتون هم «وانمود» کردین؟

‫به‌خصوص جلوی نیروهای پلیس «وانمود» کردین.

‫در ابتدا واقعیت رو نگفتم،

‫ولی درست مثل حرفی که به بقیه می‌زدم، ‫داشتم به خودم هم دروغ می‌گفتم.

‫ولی امروز که دیگه دروغ نمی‌گین؟

‫خیر.

‫گفتین بتی گور وارد رخت‌شورخانه شد،

‫بعد با تبری برگشت.

‫- درسته. ‫- سعی نکردین فرار کنین؟

‫کمی قبل هم اشاره کردم،

‫که در اون مطقع فکر نمی‌کردم ‫جانم در خطر باشه.

‫ولی بعدش چنین خطری حس کردین.

‫چرا اون‌موقع فرار نکردین؟

‫اون‌موقع در منزلشون قفل شده بود.

‫پس چرا از در گاراژ نرفتین؟

‫بسته بود.

‫جناب قاضی، می‌شه نزد متهم برم؟

‫بهتون مدرک شماره سیزده رو نشون می‌دم.

‫براتون آشنا نیست؟

‫لنز عینک دودی خودمه.

‫- همون عینکی که اون روز به چشمتون بود؟ ‫- بله.

‫جایی که این لنز پیدا شد...

‫توی گاراژ بود. وارد گاراژ شده بودین؟

‫- خیر. ‫- هیچ‌وقت؟

‫هیچ‌وقت پام رو توی گاراژ ‫منزل گور نذاشته بودم.

‫پس چه توضیحی وجود داره ‫که لنز عینک شما...

‫توی گاراژ منزلشون بود؟

‫شاید حین درگیری،

‫داخل گاراژ پرتاب شد.

‫«پرتاب شد»؟

‫در حالی که «در بسته بود»؟

‫نه، گفتم قصد داشتم خارج بشم،

‫کمی در رو باز کردم،

‫تا اینکه بتی دوباره بهم حمله کرد.

‫پس شاید در حالی که در نیمه‌باز بود،

‫اتفاقی توی گاراژ پرت شده.

‫تنها توضیحی که به ذهنم می‌رسه، همینه.

‫شک ندارم بهونه‌ی بهتری هم پیدا می‌کنین.

‫- اعتراض دارم. ‫- اول که گفتین در بسته بود.

‫الان هم می‌گین «نیمه‌باز» بود.

‫خانم مونتگومری،

‫الان هم جلوی ما دارین «وانمود» می‌کنین؟

‫- اعتراض دارم. ‫- وارد نیست.

‫به زعم خودتون دروغ‌گوی ماهری هستین؟

‫- اعتراض دارم. ‫- وارد نیست. انقدر هم مزاحم نشین.

‫وقتی از منزل گور برگشتین و...

‫به جماعت کلیساتون گفتین ‫که هیچ اتفاقی نیفتاده،

‫حرفتون رو باور کردن؟

‫بله.

‫وقتی به جکی پاندر گفتین، ‫ایشون هم باورش شد؟

‫بله.

‫وقتی به شوهرتون گفتین، ‫ایشون هم باورش شد؟

‫- بله. ‫- تمام این افراد حرفتون رو باور کردن.

‫شک ندارم دروغ‌گوی ماهری هستین.

‫- اعتراض دارم! ‫- تازه این‌ها کسانی هستن...

‫که شما رو خیلی خوب می‌شناسن.

‫- اعتراض دارم! ‫- خیلی‌خب حالا.

‫ضربه بدی بهمون زد.

‫باید بیشتر روی استدلال ‫لنز عینکه کار می‌کردیم.

‫اتفاقا به نظرم روز خوبی داشتیم.

‫کسی شهادت کندی رو باور نمی‌کنه.

‫- ما که خبر نداریم. ‫- اصلا اخبار رو دنبال می‌کنی؟

‫حرف رسانه‌ها که اهمیتی نداره.

‫موقع شهادت کندی داشتم به صورت ‫هیئت منصفه نگاه می‌کردم.

‫به تک‌تک جملاتش دقت می‌کردن.

‫انگار حرفش رو باور کردن.

‫دکتر فیسون رو چی کار کنیم؟

‫گمون نکنم قاضی رایان هیپنوتیزم رو ‫ادله‌ی قابل‎قبولی بدونه.

‫آره، ولی باید تلاشمون رو بکنیم.

‫چون ادعای دفاع از خود، ‫چهل ضربه رو توجیه نمی‌کنه.

‫باید فیسون رو احضار کنیم.

‫قربونت برم.

‫تویی مامان؟

‫- واسه چی اومدی اینجا؟ ‫- هیس!

‫چرا اومدی اینجا؟

‫باید از خودت دفاع کنی قربونت برم.

‫بیا، این رو بگیر.

‫کندی، چی شده؟

‫دان، الان تقریبا نیمه‌شبه.

‫باهاتون تماس گرفتم، ‫چرا تلفن رو قطع کردین؟

‫چون کلی مزاحم تلفنی داریم.

‫خب، من هم باید باهاتون در تماس باشم.

‫تلفن رو دوباره وصل کنین.

‫چرا؟ مگه چی شده؟

‫برنامه‌هامون کمی عوض شده.

‫شاهد بعدی قراره خودت باشی.

‫من؟ چرا؟

‫ناسلامتی اینجا تگزاسه پت.

‫ملت شاید بتونن قتل رو ببخشن،

‫ولی خیانت زناشویی رو نمی‌بخشن.

‫از همون زمان بخشیدمش.

‫حتی خودم رو مسببش می‌دونستم.

‫- چطور؟ ‫- رابطه‌ای که با آلن داشت،

‫بیشتر برای این بود که ‫هم‌صحبتی کنار خودش داشته باشه.

‫که من برای کندی...

‫چندان هم‌صحبت خوبی نبودم.

‫احساساتم رو باهاش در میون نمی‌ذاشتم.

‫آقای مونتگومری،

‫بعد اینکه متوجه شدین ‫توی رخت‌شورخانه چه اتفاقی افتاد،

‫همچنان کنار همسرتون ایستادین؟

‫معلومه.

‫بله، همسرم آدم خشنی نیست.

‫راستش بعد اینکه کمی ‫آرامش و سکون پیدا کردیم،

‫به نوعی شکرگزار هم بودم.

‫خدا رو شاکر شدم.

‫از چه لحاظ شاکر شدین؟

‫بتی خانم درشت‌اندامی بود.

‫به علاوه تبری هم دستش بود.

‫ممکن بود شرایط جور دیگه‌ای پیش بره.

‫کندی آدم بامحبتیه.

‫آدم خشنی نیست.

‫علت اینکه چنین کاری کرده،

‫این بود که بتی بهش حمله کرد.

‫همسرتون بهتون گفت که چه کاری کرده؟

‫گمون کنم سعی داشت انکارش کنه.

‫بهتون دروغ گفت، ازتون مخفی کرد.

‫به نظرم در اون لحظه یادش نبود.

‫یعنی می‌گین فراموش کرده بود؟

‫مسئله «فراموش» کردن اون واقعه نیست.

‫ایشون به ضرباتش با تبر آگاه بود،

‫ولی دچار واکنش تجزیه‌ای شد،

‫که برای سرکوب احساسی مثل خشم، ‫یا در مورد ایشون: حس شرم رو...

‫- با فراموشی همراه کرد. ‫- اجازه بدین.

‫یعنی ایشون بیماری روانی دارن؟

‫یعنی نمی‌تونستن اقدامشون رو...

‫با خودشناختی خودشون مطابقت بدن،

‫به همین ترتیب سعی در انکارش داشتن.

‫به نظرتون این واکنش می‌تونه ‫دلیلی بر این باشه که...

‫بعدش ایشون کارت روز پدر خریدن ‫و به کلیسا برگشتن،

‫جوری که انگار در ذهن خانم مونتگومری،

‫چنین واقعه‌ای رخ نداده؟

‫البته می‌دونستن که رخ داده.

‫ولی با اجبار برای سپری کردن ‫روز عادی خودشون،

‫به نوعی می‌خواستن ماهیت حقیقی ‫این واقعه رو منکر بشن.

‫بخشی از شخصیت ایشون، ‫از خودآگاهشون جدا شده بود.

‫دکتر فیسون، اعتراف می‌کنم ‫من تخصصی در زمینه پزشکی ندارم،

‫ولی زمانی که بخشی از شخصیت کسی، ‫از خودآگاهش جدا می‌شه،

‫از نظرم همون بیماری روانی می‌شه.

‫می‌شه صحبتی کنیم جناب قاضی؟

‫یادم نمیاد پیش اومده باشه که توی گزارش ‫تخصصی پزشکی مداخله کرده باشی.

‫من حق دارم رأسا هر سوالی که ‫می‌خوام رو از شاهدان بپرسم.

‫می‌دونی «رأسا» یعنی چی جناب وکیل؟

‫یعنی اینجا دادگاه منه.

‫اگه می‌شه نظرات خودت رو ‫وارد گزارش پرونده نکن.

‫لزومی نداره بهم بگی چه چیزی ‫وارد پرونده بشه یا نشه.

‫می‌دونی چرا؟

‫چون حرفی که از دهنم در بیاد، ‫خود جزوی از گزارش پرونده‌است.

‫من وکیل زنی هستم که ممکنه...

‫بابت اقدامش حبس ابد بخوره، ‫پس می‌خوام گزارش پرونده...

‫دقیقا حاکی از تبعیض ‫و پیش‌داوری خودت باشه.

‫بابت این اهانتت،

‫به دادگاه رسمی، جریمه‌ات می‌کنم.

‫همین الانش هم جریمه‌ام کردی.

‫پس دوباره می‌کنم.

‫صد دلار دیگه جریمه‌ات می‌کنم،

‫به علاوه هفتاد و دو ساعت بازداشت ‫توی بازداشتگاه شهرستان کولین،

‫که بعد تنفس جلسه‌ی امروز، ‫می‌دم این حکم رو اجرا کنن.

‫دکتر، ازتون می‌خوام درمورد واکنش تجزیه‌ای ‫موکل من صحبت کنین.

‫ترجیحا بدون اینکه کسی غفلت کنه ‫و وسط حرفتون بپره.

‫در مخیله‌ی خانم مونتگومری نمی‌گنجید،

‫که توانایی بروز چنین خشمی رو داشته باشن.

‫حتی این خانم نفرتی نسبت به خشونت داره.

‫همچنین کندی مونتگومری آدمیه ‫که به شدت...

‫نگران نظرات دیگرانه.

‫چنین ویژگی‌ای بین کسایی که...

‫دچار واکنش تجزیه‌ای هستن، مشترکه.

‫دکتر، ازتون می‌خوام که...

‫از پاسخ‌های روایی خودداری کنین.

‫فقط جواب سوال آقای کراودر رو بدین.

‫گفتین طبیعیه کسایی که دچار ‫واکنش تجزیه‌ای هستن،

‫نگران نظرات دیگران درمورد خودشون باشن؟

‫بله.

‫یکی از علت‌هاش هم همین بود ‫که خانم مونتگومری،

‫بین خودشون و وقایع اون روز، ‫به نوعی دیواری کشیدن.

‫فقط زمانی که ایشون رو هیپنوتیزم کردم،

‫تونستن به طور کامل، ‫به خاطراتشون دسترسی پیدا کنن.

‫چطوری؟

‫تونستم ذهن ایشون رو به سنی ببرم،

‫که برای اولین بار تجربه‌ی...

‫واکنش تجزیه‌ای رو داشتن.

‫اولین بار ایشون چهار سالش بود.

‫توی مسابقه‌ای شرکت کرده بودن ‫که یکی از پسرها از ایشون بزرگتر بود،

‫و برنده قرار بود مقداری آب رو ‫داخل کوزه‌ای بریزه.

‫ایشون هم از باختشون عصبانی شدن ‫و کوزه رو به سمت پمپ پرت کردن،

‫که باعث شد کوزه بشکنه.

‫خرده‌های شکسته‌ی کوزه،

‫به سمت پیشونی خودشون پرتاب شد ‫و باعث شد که خونریزی کنن.

‫وقتی ایشون رو به بیمارستان منتقل کردن،

‫شدیدا از بلایی که فکر می‌کردن ‫قراره سرشون بیاد، ترسیده بودن.

‫برای همین جیغ می‌زدن.

‫مادرشون بهشون گفت...

‫هیس!

‫می‌دونی با این کارت مردم درموردت چی می‌گن؟

‫گریه نکن.

‫هیس! هیس!

‫هیس!

‫این خاطره رو تحت هیپنوتیزم بازگو کردن؟

‫درسته. چون به صورت خودآگاهانه، ‫چنین خاطره‌ای توی ذهنشون نبود.

‫علی‌رغم اینکه تحت هیپنوتیزم بودن، ‫به شدت از بیان احساساتی...

‫که بهشون دست داده بود، می‌ترسیدن.

‫ازشون خواستم وقتی تا سه شمردم، ‫سعی کنن صراحتا...

‫احساساتشون رو بروز بدن.

‫بعد تا سه شمردم. یک،

‫دو، سه.

‫دروغ نگم چنین فریادی...

‫چنین صدایی رو... به عمرم نشنیده بودم.

‫- که با «هیس» گفتن مادرش تحریک شده بود؟ ‫- بله.

‫به نظرتون ممکنه محرک بروز خشم، ‫این باشه که بتی گور بهشون «هیس» گفته؟

‫احتمالش هست.

‫از نظرم فواره‌ی چنین خشمی نسبت به بتی گور،

‫حاصل از خشمیه که از سن چهار سالگی ایشون،

‫در روانشون ایجاد شده ‫و مدام مورد سرکوب قرار گرفته.

‫- در جواب این توصیفم گفتن... ‫- وای خدا.

‫یعنی می‌خواستم مامانم رو بکشم؟

‫نکنه به نوعی می‌خواستن مادرشون رو بکشن؟

‫نه. صرفا قصد دفاع در مقابل ‫حمله‌ی بتی گور رو داشتن.

‫ولی عمق این غضب و تندخویی،

‫به ریشه‌ی خشمی برمی‌گرده،

‫که از مادرشون داشتن.

‫بذارین سوال آخرم رو ازتون بپرسم.

‫آیا کندیس مونتگومری،

‫حتی برای لحظه‌ای در روز سیزدهم ژوئن ۱۹۸۰،

‫با اطلاع خودشون، ‫یعنی به صورت خودآگاهانه،

‫اقدام به قتل بتی گور کرده بودن؟

‫به نظرم چنین نبوده.

‫دیگه سوالی ندارم جناب قاضی.

‫متهم با تبر چهل و یک ضربه به مقتول زد.

‫صورت بتی گور رو مثل توده‌ای نرم ‫از کود گیاهی، له کردن.

‫اون‌وقت شهادت شما حاکی از اینه ‫که «هیس» گفتن بتی،

‫باعث شد تا یاد مادرشون بیفتن؟

‫بنده گفتم ایشون قصد داشتن از جان خودشون...

‫در مقابل بتی گور دفاع کنن، ‫که منجر به بروز خشونتی شد...

‫که ده‌ها سال در روان ایشون سرکوب شده بود.

‫خشمی که ناشی از «هیس» شنیدن ‫از مادرشون در سن چهار سالگی بوده؟

‫لزوما ازش نشأت نگرفته، ‫بلکه محرک این خشم بوده.

‫یعنی صلاحیت روانی دفاع از خود رو داشتن،

‫ولی صلاحیت روانی برای پذیرفتن این مسئله،

‫که بتی گور رو تیکه‌تیکه کردن، ندارن؟

‫باز هم تکرار می‌کنم: ‫واکنش ابتدایی جهت دفاع از خود بوده،

‫ولی حین درگیری از خود بی‌خود شدن.

‫صرفا از روی کنجکاوی خودم می‌پرسم.

‫ایشون در اون لحظه می‌دونستن ‫که دارن چندین و چند بار...

‫- با تبر به بتی گور حمله می‌کنن؟ ‫- بله.

‫ضرباتشون هم ناشی از خشم بود؟

‫- بله. ‫- متشکرم.

‫الان دیگه می‌تونیم صحبت کنیم؟

‫چون دیگه شهادتم رو دادم.

‫الان اشکالی نداره.

‫چرا اون‌جوری ازم خواستی که به تبر نگاه کنم؟

‫می‌خواستم احساساتی بشی.

‫استدلال ما اینه که دچار فروپاشی احساسی شدی.

‫می‌خواستم هیئت منصفه ‫بخشی از احساساتت رو ببینه.

‫حالا چی می‌شه؟

‫بتی گور مقصر این اتفاق بود.

‫باید بخشی از این واقعیت رو هم ‫به هیئت منصفه نشون بدیم.

‫شوخی نکن.

‫نمی‌شه خطر بیش از حد ‫دلسوز بودنش رو به جون بخریم.

‫من شخصا بتی رو آدم بدجنسی نمی‌دیدم.

‫ولی گاهی اوقات بدخلق بود.

‫من دمدمی‌مزاج توصیفش می‌کنم.

‫از نظر من بدجنس بود.

‫بتی گور خیلی هم آدم ستیزه‌جویی بود.

‫می‌تونین مثالی هم بزنین؟

‫خب، مثلا حین خطبه‌های من، ‫چندین و چند بار خرخرهای تحقیرآمیز می‌کرد.

‫دقیقا هم ردیف جلوی می‌نشست ‫که همه ببینن و بشنون.

‫چون عضو گروه کر کلیسا بود.

‫مدت کمی بعد اینکه به کلیسای لوکاس اومدم،

‫بهم گفت برگردم جایی که ازش اومدم.

‫- پس بتی گور ازتون خوشش نمی‌اومد؟ ‫- ازم متنفر بود.

‫کندی هم چندان ازم خوشش نمی‌اومد.

‫البته اوایل چنین حسی بهم داشت.

‫ولی کندی رفتار صمیمی داشت.

‫بتی آدم بدجنسی بود.

‫شما از ایشون تعریف کردین. ‫گفتین آدم زیبایی بود.

‫ایشون مثل تمامی مخلوقات خداوند، ‫موجود زیبایی بودن.

‫ولی آدم عصبی‌ای بود.

‫دیگه سوالی ندارم.

‫از اونجا که دیروقته،

‫گمون کنم وقت خوبی باشه ‫که به دادگاه تنفس بدیم.

‫تا روز بعدی جلسه.

‫[کلانتری شهرستان کولین]

‫[سیگار لاکی استرایک]

‫چی شد که نظرش عوض شد؟

‫رابرت با دادگاه تجدیدنظر جنایی،

‫تماس اورژانسی گرفته بود.

‫ولی کاش چنین کاری نمی‌کرد.

‫اگه حین محاکمه چند روز بازداشت می‌موندم،

‫مهمات بیشتری توی دادگاه تجدیدنظر داشتم.

‫دستت درد نکنه.

‫چی کار می‌کنی؟

‫ما که بتی گور رو می‌شناختیم.

‫ناسلامتی دوستش بودیم.

‫درست نیست که این‌جوری ‫درموردش بدگویی کنی.

‫من که چنین کاری نکردم.

‫خوب هم کردی.

‫کشیش رو به جایگاه احضار کردی، ‫انتظار داشتی چی بگه؟

‫که خدا خواسته این بلا سرش بیاد؟

‫من صرفا این ادله رو ثابت کردم...

‫که بتی گاهی رفتارش ستیزه‌جویانه بود.

‫که واقعیت هم همینه.

‫این پرونده میراث زندگی‌ات می‌شه دان.

‫اذیتم نکن دیگه.

‫میراث اینه که آدم زندگی کنه و بمیره.

‫که اگه شانس بیاره، اعمال زندگی‌اش ‫بعدها به چشم بقیه بیاد.

‫این قضیه روح و روانت رو می‌خوره.

‫حتی موجب فاسد شدن‌ات بشه.

‫همین‌جوریش خودم ‫کم افکار منفی ندارم کارول.

‫طبق گفته‌های دکتر، عملا اقدام ایشون ‫جهت دفاع از خود بوده،

‫که بعد به دستگاه کشنده‌ی ‫ناخودآگاهی بدل شدن.

‫حتی کشیش قربانی به همراه دیگر جماعت کلیسا،

‫درمورد مقتول صحبت کردن.

‫خداوند هر کسی رو دوست داره.

‫بتی گور رو هم دوست داشت.

‫من صرفا گفتم گاهی اوقات ‫رفتار ستیزه‌جویانه‌ای داشت.

‫من تا به حال ندیده بودم ‫بتی با کسی نامهربونی کنه.

‫خیلی هم آدم باوجدانی بود. معذرت می‌خوام.

‫برات خوب نیست که ‫انقدر اخبار رو نگاه می‌کنی.

‫تا زمان صدور رأی نهایی که نمی‌تونم ‫توی جلسه حضور پیدا کنم،

‫فقط این‌جوری می‌تونم بفهمم ‫که قضیه از چه قراره.

‫مسبب تمام این اتفاقات خودمم.

‫علت اینکه بتی مرده...

‫این بود که بهش خیانت کردم.

‫تو که از آینده خبر نداشتی.

‫اگه بخوای انقدر خودت رو مقصر بدونی ‫که زندگی‌ات رو تباه می‌کنی.

‫واقعا ممنونم که انقدر ازم حمایت می‌کنی.

‫آخه خیلی احساس تنهایی می‌کنم.

‫تو که تنها نیستی.

‫اصلا نیستی.

‫قصد ندارم درمورد ‫دانسته‌های شما گمانه‌زنی کنم،

‫ولی گمونم شما هم با من هم‌نظر باشین،

‫که کندی مونتگومری روز سیزدهم ژوئن ۱۹۸۰،

‫با نقشه‌ی کشتن بتی گور از خواب بیدار نشد.

‫مثلا بلند نشد برای بچه‌ها صبحانه آماده کنه، ‫راهی مدرسه‌ی کلیسا بشه،

‫توی عبادتگاه براشون داستان بخونه،

‫راهی وایلی بشه تا لباس شنای آلیسا رو ‫برداره و با خودش بگه:

‫«عه، حالا که تا اینجا اومدم، ‫بهتره بتی گور رو با تبر بکشم.»

‫اصلا با عقل جور در نمیاد.

‫اصلا.

‫اتفاقی که افتاد، محتمل‌ترین سناریو نبود.

‫دقیقا چیزی بود که کندی براتون تعریف کرد.

‫راهی منزل گور شد، ‫بتی هم دچار مشکلاتی بود.

‫از احتمال حامله بودنش، آشفته بود.

‫بابت مسافرت شوهرش ناراحت بود.

‫بعد کمی مکالمه‌ی عجیب و سرسری،

‫بتی با سلاح سردی مقابل کندی قرار گرفت.

‫بینشون درگیری پیش اومد.

‫کندی بعد اینکه با تبر بهش ضربه خورد،

‫واکنش دفاع از خود نشون داد.

‫که حین همون درگیری...

‫از کوره در رفت.

‫دکتر فیسون تأیید کرد که ‫کندی داره واقعیت رو می‌گه.

‫همچنین اذعان داشتن که این خشونت ‫ناشی از آسیب روحی کودکی بوده.

‫باعث شد کندی به حجمی از خشم برسه،

‫که دیگه اختیارش دست خودش نبود.

‫شهادت کندی به هیچ عنوان، ‫توسط هیچ‌کسی نقض نشد.

‫همچنین مطابق گزارش پزشکی دکتر فیسون بود.

‫تمام بازرسان پلیس، گزارشات پزشکی،

‫گزارشات آسیب‌شناسی، ‫هیچ‌کدومشون...

‫تکرار می‌کنم: هیچ‌کدومشون، ‫استدلال دفاع از خود رو رد نکردن.

‫به نظر شما می‌شه رد کرد؟

‫هیچ‌کس این احتمال رو حذف نکرد ‫که بتی گور...

‫در ابتدا با تبر به کندی حمله‌ور شد.

‫به نظر شما می‌شه حذفش کرد؟

‫جایی که تمام روایات تفاهم داشتن،

‫این بود که درگیری عظیمی رخ داده بود.

‫که اگه این درگیری نقشه‌ی کندی بوده،

‫به نظرم یکی از بدترین نقشه‌های تاریخ بوده.

‫آخه کندی به اهالی کلیسا گفته بود...

‫که قراره راهی منزل بتی گور بشه.

‫حتی انگیزه‌ای برای این قتل نداشته.

‫طبق شهادت کندی و آلن گور،

‫موکل من از کشتن بتی، ‫هیچ سودی عایدش نمی‌شد.

‫رابطه‌شون قرار نبود ادامه پیدا کنه.

‫نه کندی و نه آلن تمایلی به ادامه‌اش نداشتن.

‫پرونده‌اش بسته شده بود.

‫در نظر کندی،

‫وقتی بتی گور بهش حمله‌ور شد،

‫و با تبر بهش ضربه‌ای زد،

‫بتی دیگه انسان تلقی نمی‌شد.

‫به حیوانی بدل شده بود ‫که دنبال شکار خودش بود.

‫آنچه که در رخت‌شورخانه رخ داد،

‫مبارزه‌ی خشنی سر مرگ و زندگی بود.

‫بتی گور شدیدا زن درشت‌اندامی بود.

‫مغز کندی جهت تلاش برای بقا، ‫باید آدرنالین ترشح می‌کرد.

‫که ترشح هم کرد،

‫سپس جان یک نفر گرفته شد.

‫وقتی یه نفر کشته می‌شه،

‫طبیعیه که بخوایم کسی رو مقصر بدونیم.

‫طبیعیه که بخوایم اوضاع رو درست کنیم.

‫که جبران کنیم.

‫حتی شاید عده‌ای از شما بخواین...

‫گزارش پلیس رو لحاظ قرار بدین.

‫ولی بهتون یادآوری می‌کنم،

‫حتی گزارش پلیس هم ادله‌ی ‫دفاع از خود رو رد نکرده.

‫جان استاینبک...

‫در جایی نوشته بود:

‫«کسانی از اطرافیان ما، ‫چنان کوهی از تجربیات دارند،»

‫«که در مخیله‌ی ما هم نمی‌گنجد.»

‫اگه نگرانی‌تون از این بابته ‫که خانم مونتگومری،

‫تا به این لحظه مجازات شده یا نه،

‫نگران نباشین.

‫چون کوهی از تجربیات تلخ رو داشته.

‫براش مثل سلولی شده که ‫مدام این تلخی رو مرور کنه.

‫که براش فرقی با زندان نداره.

‫روزی از زندگی خانم مونتگومری نخواهد بود،

‫که بتونه فراموش کنه ‫در روز سیزدهم ژوئن ۱۹۸۰،

‫چه اقدامی انجام داد.

‫آنچه در این دادگاه گذشت،

‫فاجعه‌ای تاریخی برای آمریکا بود.

‫ولی راه حل این فاجعه‌ی به‌خصوص،

‫محکومیت متهم نیست.

‫دادستانی جرمی رو اثبات نکرده.

‫طبیعیه که تردید معقول داشته باشین.

‫براتون آرزوی موفقیت دارم.

‫آقای کراودر درست می‌گن...

‫که شهادت خانم مونتگومری رد نشده.

‫کسی که بتونه شهادتش رو رد کنه، ‫امروز در میان ما نیست.

‫ایشون مرده. تیکه‌تیکه شده.

‫چون وقتی دو نفر در مکانی باشن و...

‫یک نفرشون مقتول باشه، ‫فقط یک روایت رو می‌شه لحاظ کرد.

‫پس به روایت کندی مونتگومری گوش بدیم.

‫گمونم غیرقابل رد بودن شهادت ایشون،

‫بی‌ربط به این نیست که از قبل ‫به تمام شواهد آگاه بودن.

‫- اعتراض دارم. ‫- وارد نیست.

‫دخالت نکن آقای کراودر. ‫ایشون که وسط حرف شما نپرید.

‫استدلال آقای کراودر اینه که ‫اصلا با عقل جور در نمیاد.

‫من هم نمی‌خوام کاری کنین ‫که برامون منطقی بشه.

‫فقط ازتون می‌خوام به شواهد نگاه کنین.

‫کندی مونتگومری چهل و یک بار، ‫با تبر به بدن بتی گور حمله کرد.

‫قربانی رو به قتل رسوند، ‫پیکرش رو مخدوش کرد،

‫استخوان‌هاش رو شکوند، ‫شریان‌هاش رو برید،

‫جمجمه و صورت مقتول رو نابود کرد.

‫چنین عملی مصداق دفاع از خود نیست.

‫آقای کراودر با وقاحت...

‫گفتن رفتار بتی گور انسانی نبود.

‫من از شما می‌پرسم: ‫رفتار چه کسی انسانی نبود؟

‫رفتار چه کسی مثل حیوان بود؟

‫ازتون می‌خواد حرفش رو باور کنین.

‫می‌خواد شهادتش رو معتبر بدونین.

‫واقعا؟

‫ایشون هر دفعه دروغ تحویل داد.

‫به پلیس، به دوستانش، ‫حتی به شوهر خودش دروغ گفت.

‫دقیقا بعد اینکه دستگیر شد و...

‫اثر انگشتش مطابقت پیدا کرد،

‫ناگهان کندی مونتگومری، ‫تصمیم گرفت واقعیت رو بگه!

‫دفاع از خود...

‫دروغی بیش نیست.

‫چندین و چند بار حمله به زنی که بی‌هوشه و...

‫غرق خون شده، ‫اسمش دفاع از خود نمی‌شه.

‫«چون بتی عین مامانم وقتی چهار سالم بود، ‫بهم گفت هیس»؟

‫عملا به شعور حضار توهین کرده.

‫به شعور شما توهین کرده.

‫کندی مونتگومری می‌دونست که نمی‌تونه...

‫اعمالش در روز سیزدهم ژوئن رو موجه کنه،

‫برای همین سعی در انکارشون داشت.

‫تصمیم گرفت دروغ بگه.

‫چهاردهم ژوئن، پونزدهم، شونزدهم،

‫هفدهم و تا هجدهم ژوئن، ‫همچنان همون دروغ رو می‌گفت.

‫برای پلیس و دوستان و شوهرش ‫همون قصه رو تعریف کرد.

‫که وقتی رفت بتی زنده بود،

‫رفت فروشگاه تارگت تا کارت روز پدر بخره.

‫بعد که حقیقت روشن شد،

‫ادعاش عوض شد. ‫یهو گفت دفاع از خود بوده.

‫برای توجیه چهل و یک ضربه هم...

‫هیس!

‫کمی عزت برای خودتون قائل بشین.

‫برای بتی گور عزت قائل بشین.

‫ادله‌ی جفت طرفین قوی بود، ‫جفتشون نظراتشون رو گفتن،

‫و جفتشون به احساسات متوسل شدن.

‫این پرونده احساسات زیادی رو برانگیخت و...

‫وکلای پرونده از توسل ‫به احساسات امتناع نکردن.

‫سلام، به نظرت چی می‌شه؟

‫دلم نمی‌خواست انقدر زود ‫رأی نهایی رو بدن.

‫صرفا باید صبر کنیم.

‫رأی‌شون هر چیزی که باشه، ‫مطمئنم صلاح همون بوده.

‫- بچه‌ها پیش شری می‌مونن؟ ‫- فعلا.

‫تا وقتی رأی نهایی صادر بشه.

‫راستش مامانم همیشه می‌گفت:

‫هیچ غذایی بیشتر از استیک سالزبری ‫همراه ماکارونی، آدم رو آروم نمی‌کنه.

‫اخیرا باهاش صحبت کردی؟ ‫یعنی به جز توی خواب.

‫امروز صبح حرف زدیم. برام دعا کرد.

‫معمولا هم دعاهاش مستجاب می‌شه.

‫احیانا ازت عصبانی که نیست؟

‫لابد با خوندن چنین اخباری، ‫زیاد خوشحال نمی‌شه.

‫[هیس!]

‫نه، بهش گفتم هیچ‌جوره سمت...

‫روزنامه و اخبار نره.

‫درسته.

‫دلم می‌خواد زودتر این ماجرا تموم بشه و...

‫برگردم سراغ زندگی عادی خودم.

‫یعنی بدون اینکه کسی بهم زل بزنه، ‫برم فروشگاه و خرید کنم.

‫کندی، رأی نهایی هر چیزی که باشه،

‫این ماجرا هیچ‌وقت تموم نمی‌شه.

‫به شرطی که بی‌گناه اعلام بشم.

‫هیئت‌منصفه که بی‌گناه اعلامت نمی‌کنه.

‫صرفا از اتهامات مبراء می‌شی.

‫که... فرق داره.

‫اینجا دیگه زندگیمون عادی نمی‌شه.

‫باید از مک‌کینی بریم.

‫فقط باید دعا کنیم چنین فرصتی قسمتمون بشه.

‫واقعا شهادتت خیلی خوب بود.

‫لطف داری.

‫پت، نمی‌دونم لایق تو هستم یا نه.

‫ولی خوش‌شانسم که کنار خودم دارمت.

‫من هم خوش‌شانسم.

‫گمونم بهتره برگردم پیش دان و منتظر بمونم.

‫آخه وقتی اینجا هستم کمی اضطراب می‌گیرم.

‫باشه. خیلی‌خب.

‫دان! دان!

‫برگشتن.

‫هیئت‌منصفه رو می‌گم. ‫رأی نهایی آماده شده.

‫- به این زودی؟ ‫- قاضی تماس گرفت.

‫ماشین رو آماده کردم تا برگردیم.

‫شما هم راه بیفتین.

‫آقایون، بذارین رد بشم.

‫قیام کنید!

‫خانم‌ها و آقایون، می‌تونین بشینین.

‫مسئله‌ای رو باید به وکلا، طرفین،

‫و حضار گوشزد کنم.

‫وقتی دارم رأی نهایی رو می‌خونم،

‫نمی‌خوام هیچ‌یک از حضار واکنشی نشون بدن.

‫رأی نهایی هر چیزی که باشه، ‫هیچ واکنش کلامی و فیزیکی نشون ندین.

‫قصد ندارم اذیتتون کنم، ‫فقط روند عادی دادگاه رو گوشزد کردم.

‫خب، هیئت‌منصفه رو بیار.

‫بشینید.

‫بسیارخب آقای فورمن، ‫هیئت‌منصفه به رأی نهایی رسیده؟

‫بله جناب قاضی.

‫می‌شه متهم بایسته؟

‫رأی هیئت‌منصفه...

‫برائت متهم از اتهاماته.

‫لطفا اعضایی که با این رأی موافق هستن،

‫دست‌هاشون رو بالا بگیرن.

‫رأی نهایی پذیرفته و بایگانی شد.

‫پرونده به حالت تعلیق در میاد.

‫مبارک باشه کندی.

‫چه حسی دارین؟ جا خوردین؟

‫[هشت روز بعد]

‫تخت و وسایلمون چی می‌شه؟

‫اون‌ها رو باربر منتقل می‌کنه عزیزم. ‫فعلا وسایل مورد نیازمون رو می‌بریم.

‫باربرها می‌خوان این‌همه راه ‫تا جورجیا بیارنش؟

‫آره دیگه. برای همین شغلشون باربریه.

‫می‌شه شما برین از شری خداحافظی کنین؟

‫- یادم رفته چیزی رو بردارم. ‫- سلام رفیق.

‫سلام، حالت چطوره؟

‫خوبی؟ قراره کیف کنین‌ها. ‫خب، بعدا می‌بینمتون.

‫قول می‌دم به محض اینکه رسیدم، ‫باهات تماس بگیرم.

‫باشه. حتما بگیر.

‫همه‌چی حاضره؟

‫- آره. ‫- آماده‌است؟

‫- زیاد طول نمی‌کشه. ‫- خیلی‌خب.

‫تو فکرم بود قبلش بهت زنگ بزنم، ‫ولی ترسیدم بهم بگی که نیام.

‫بگذریم.

‫من و پت همراه بچه‌ها قراره از مک‌کینی بریم.

‫می‌ریم زندگی جدیدی توی جورجیا شروع کنیم.

‫نزدیک خانواده‌ی خودم هم هستیم.

‫خلاصه خواستم بیام و ازت خداحافظی کنم.

‫- باشه. ‫- آلن، همچنین...

‫ازت معذرت می‌خوام.

‫بابت تمام اتفاقاتی که افتاد. ‫اصلا قصدم این نبود که...

‫من هم... من هم معذرت می‌خوام.

‫من و بتی دوست‌های خوبی بودیم.

‫واقعا آدم...

‫آدم خوبی بود.

‫خیلی هم شبیه همدیگه بودیم، ‫خیلی...

‫آدم خوب و مهربونی بود.

‫بگذریم،

‫امیدوارم زندگی خوبی داشته باشی.

‫من هم امیدوارم زندگی خوبی داشته باشی.

‫آره...

‫خب دیگه.

‫خداحافظ.

‫[مسافرخانه‌ی کومو]

‫[مسافرخانه‌ی کومو]

..:: کانال تلگرام و اينستاگرام زرفيلم ::.. .:: telegram: @zarfilmz ::. .:: instagram: @ZarFilm_Com ::.

زرفيلم مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.ZarFilm.CoM ::.