Original subtitles

Οι Ίκαροι του Ειρηνικού.

Τι θέμα έχει;

Τον Ειρηνικό;

Όχι, θα φοβάμαι. Άλλη.

Κατάκτηση, στο Βαλτική.

-Αυτή είναι πολωνική. -Όχι.

"Σαρλ Μπουαγιέ και Γκρέτα Γκάρμπο".

Πάμε να δούμε την Γκρέτα.

Επόμενη.

"Το Ρείκι.

-Ενγκλούβνα, Μπζεζίνσκα"… -Πολωνική, βαρετή.

"Μπρόντνιεβιτς".

-Βαρετές πολωνικές. -"Καζίνο".

"Ντάμα Μπαστούνι, κινηματογραφικό αριστούργημα". Το 'χω δει.

Παίζει η Εκδίκηση του Ταρζάν;

Ναι.

"Ο ολυμπιονίκης Γκλεν Μόρις σε μια ταινία στη ζούγκλα".

Ο Αντζέι ξέρει ήδη τα λόγια του Ταρζάν;

Για δώσε. Να δω.

Το βρήκα.

"Στον κινηματογράφο Παν, μια ρομαντική έγχρωμη περιπέτεια.

Μπομπ Λίβινγκστον, Χέδερ Έιντζελ".

-Ζορό. -Δεν πάω τρίτη φορά.

Κύριοι, καλεί το καθήκον.

-Δώσ' τη μου. -Κάτσε.

Δώσ' τη!

Τσίμες.

Γεια, φίλε.

Πιότρους!

ΑΠΟΦΟΙΤΗΣΗ 1938

Κύριοι!

Ησυχία!

Κάντε ησυχία.

Αγόρια! Ακούσατε τον διευθυντή.

Κύριοι, παρακαλώ! Ηρεμήστε.

Υποτίθεται ότι είστε ενήλικες. Ας βγάλουμε τη φωτογραφία.

Γέρζι Μπολεσουάβσκι.

Απολυτήριο Λυκείου, με άριστα.

Ευχαριστώ, διευθυντά. Δεν θα ξεχάσω αυτήν την περίοδο.

Ούτε εγώ, Μπολεσουάβσκι. Δεν έχω γνωρίσει πιο ικανό καραγκιόζη.

Μιλάω πολύ σοβαρά. Αυτό θα με κάνει άντρα.

Ναι.

Θα ομολογήσει τον φόνο μου στη λειτουργία.

Μπζεζίνσκι, Γιαν.

Συγχαρητήρια.

Σταματήστε πια, παιδιά!

Άντε τράβα!

Τσίμερτοπφ, Νάταν.

-Συγχαρητήρια. -Τελειώνει η εποχή της αθωότητας.

Η πνευματική μου ζωή παραμένει ίδια.

Τσάπσκι, Στανισλάβ.

-Λοιπόν; -Συγχαρητήρια.

-Ευχαριστώ. -Πάμε να γίνουμε τύφλα;

Αμέ! Να ξεράσουμε πάλι σε όλο το σπίτι της θείας μου.

-Ντολόβι, Πιοτρ. -Απών.

Συγχαρητήρια.

-Χαίρετε. -Χαίρετε, καθηγήτρια.

Καλώς ήρθατε.

Χαίρετε.

Μπάσια!

Είσαι πολύ όμορφη.

Ευχαριστώ.

Καλώς ήρθατε, απόφοιτες του Γυμνασίου Θηλέων Εμίλια Πλάτερ.

Ήρθατε να ψάξετε άντρες;

Πολύ αστείο.

Προσοχή!

Κυρίες και κύριοι.

Ώρα για πολωνέζα.

Καβαλιέροι, βρείτε ντάμες.

-Δείξτε γενναιότητα, αγόρια! -Σου έταξα τον πρώτο χορό, Γιούρεκ.

Ναι.

Βέβαια, το ονειρευόμουν.

Πρέπει να πάω να δω τον Πιότρους ένα λεπτό, εντάξει;

Κοίτα πώς γίνεται.

Τσίμες!

Πιοτρ, βοήθεια. Ξεκόλλα αυτήν με το γκρι από τον τοίχο.

Δεν ξέρω να χορεύω!

Ναι, αλλά η πολωνέζα είναι εύκολη.

-Έτοιμος. -Μπορώ να έχω αυτόν τον χορό;

Φυσικά.

-Ποια είναι που χορεύει με τον Ντόλοβι; -Η Κρίσια Βασόβσκα. Περίεργη.

Γιατί;

Δεν είναι φίλη με καμία.

Κάνει τα δικά της και είναι περήφανη.

Εμένα κοίτα, όχι αυτήν.

Φυσικά.

Δεν θα πάρω τα μάτια μου από σένα.

-Δεν θα μου προσφέρεις κρασί; -Πίνεις, μικρό κορίτσι;

Άσε τις πλάκες!

Άλλον έναν χορό;

Μπάσια…

Φυσικά, βέβαια.

Με συγχωρείς μόνο για ένα λεπτό.

Λυπάμαι, φίλε.

Η Κριστίνα μού υποσχέθηκε αυτόν τον χορό.

Τότε μπορώ να ζητήσω τον επόμενο;

Δεν υποσχέθηκα τίποτα.

Δεν έχω κάρτα για τον χορό.

Τότε, όποιος έφτασε πρώτος.

Μπολεσουάβσκι, Γέρζι.

Εργένης, διαθέσιμος. Άριστος μαθητής.

Κριστίνα.

Έρωτας με την πρώτη ματιά.

Αλλά αν δεν με έχεις ερωτευτεί ακόμα, ρίξε μου άλλη μία ματιά.

Μήπως τυγχάνει να είσαι καρδιοκατακτητής;

Δεν τυγχάνει απλώς, με πλήρη συνείδηση.

Δεν μπλέκω με νεοσύλλεκτους.

Εγώ φταίω που με έβαλε ο πατέρας μου να γραφτώ μετά το λύκειο;

Ένας χρόνος είναι πολύς. Τα κορίτσια θα σε κυνηγάνε.

Θα ξεχάσεις.

Θα πάρω μαζί μου τη φωτογραφία σου και θα τη βλέπω καθημερινά αναστενάζοντας.

-Δεν δίνω φωτογραφίες στον κάθε τυχόντα. -Στα σύννεφα…

Στα σύννεφα είμαι

Και τόσο χτυπά η καρδιά μου Που να μιλήσω δεν μπορώ

Μου αρέσεις.

Δεν μ' αρέσουν οι άνοστες.

Ωραία, λοιπόν. Κρασί;

Δεν πίνω αλκοόλ.

Μπλέξιμο είσαι.

Επίτρεψέ μου.

Θα το ξεχάσουμε.

Κύριοι! Έτοιμοι…

Ένα, δύο. Ένα, δύο, τρία, τέσσερα…

Μια άλλη μέρα ίσως

Σήμερα όχι

Σήμερα το κεφάλι έχει μεθύσει

Δεν ξέρει τι θέλει

Αγόρια!

Αύριο ίσως ή και μεθαύριο

Θα είναι καλύτερα Σήμερα ακόμα δεν γίνεται

Ίσως τον Μάη, Δεκέμβριο ίσως Ποιος ξέρει;

Ίσως αυτό το απόγευμα Ίσως όχι ακόμα

Έχω μεθύσει, το ίδιο κι εσύ Όλα τα ίδια είναι, μια άλλη φορά

Πάντως σήμερα όχι

Ίσως τον Μάη, Δεκέμβριο ίσως Ποιος ξέρει;

Ίσως αυτό το απόγευμα Ίσως όχι ακόμα

Έχω μεθύσει, το ίδιο κι εσύ Όλα τα ίδια είναι, μια άλλη φορά

Πάντως σήμερα όχι

Λοιπόν;

Έντελμαν, Πιοτρ.

Κατηγορία Ι 1!

Κατάλληλος για στρατιωτική υπηρεσία. Σχολή Δοκίμων του Ζέγκζε.

Καλή είναι, κοντά στη Βαρσοβία. Το κανόνισε ο πατέρας μου.

Ο πατέρας σου;

-Νόμιζα ότι δεν είχε σχέση με τον στρατό. -Έχει, τελικά.

Διδάσκει στο κολέγιο όπου σπουδάζει ο υπασπιστής.

-Δεν είσαι κατά του νεποτισμού; -Βέβαια, αλλά κάνει τη ζωή πιο εύκολη.

Εγώ, στο ιππικό, σαν τον παππού και τον πατέρα μου.

Θα κάνω εκπαίδευση στο Γκρουτζάντζ.

Μάλιστα.

Δεν το λες και νεποτισμό.

Κι εσύ, Τσίμες;

-Υλικού πολέμου; -Έλα τώρα!

Περιτομή, Ι 5.

Δεν το ήξερες;

Ούτε στο κολέγιο θα πάω, να μπω στον πάγκο των Εβραίων.

Θα πάω στο μαγαζί του πατέρα μου.

Θα κουβαλάω εμπόρευμα των "Τσίμερτοπφ και Υιός".

Κι αυτό πολύ καλό.

Δεν θέλει Εβραίους ο πόλεμος.

Η Φάλαγγα πολεμά και κοιτά, η Φάλαγγα χτίζει μια μεγάλη Πολωνία!

Σου φαίνεται αστείο επειδή διαβάζεις Λογοτεχνικά Νέα.

Γεμάτη Εβραίους.

Αφήστε το!

Τι;

Άσε με!

Είναι τραμπούκος.

Γεια.

-Τι; -Μυοκάρδιο, ακατάλληλος για υπηρεσία.

Επειδή είσαι αδύναμος, Πιότρους. Λιποθυμάς μόλις δεις βελόνα.

Θα πάω στην Ιατρική, να βοηθάω κόσμο.

Τι; Τέλεια!

Ο Πιότρους θα κόβει τα πτώματα

που εμείς θα προμηθεύουμε.

Για τη δόξα της μητέρας πατρίδας;

Τι θα κάνουμε αυτήν την πανέμορφη μέρα, παιδιά;

Το ξέχασες;

Σήμερα έχω γενέθλια. Ελάτε σπίτι, μαγείρεψε η μαμά.

Αν θέλετε όμως μπορούμε να πάμε σε ένα μπαρ,

ή να βρούμε γυναίκες.

Σε κανένα μπουρδέλο;

Τώρα είναι απλά σημεία για μυστικά ραντεβουδάκια και ως απόφοιτοι

θα έχουμε πρόσβαση και ειδικές εκπτώσεις.

Θέλω να ερωτευτώ, αλλά όχι να πληρώσω.

-Όλοι θέλουν να ερωτευτούν. -Αλλιώς, αυνανισμός.

-Δυναμώνει το σώμα. -Στο σπίτι μου, τότε.

Γεια σας, αγόρια. Πώς πάει;

Γεια, μπαμπά. Στο Ζέγκζε θα πάω. Σακάκι!

Ο καθένας τον δρόμο του.

Ακούσατε; Ο Χίτλερ φωνάζει όπως στη Βιέννη.

Θα τους καταβροχθίσει όλους. Κι εμάς.

Είδα τον ενθουσιασμό των Αυστριακών στις ειδήσεις. Αηδιαστικός.

Οι μπολσεβίκοι θα φτάσουν κι εδώ αργά ή γρήγορα. Να το θυμάστε.

-Από τη Ρωσία ούτε Πούσκιν μην παίρνεις. -Μακριά!

Δεν έχει περάσει καιρός που πάλευα για ανεξαρτησία, και τώρα…

Είστε πολύ νέοι.

Μην ανησυχείτε, κύριε. Δεν θα αφήσουμε ούτε μπολσεβίκους ούτε τον Χίτλερ.

Αν το πιστεύετε αυτό, τότε ζηλεύω.

Γεια σας, απόφοιτοι!

Ανησυχούσα ότι θα γλεντούσατε στην πόλη.

Δυστυχώς δεν είμαστε όλοι γλεντζέδες.

-Εγώ φταίω πάλι. -Αποφοίτηση, γενέθλια, πολλοί λόγοι.

Κλείσ' το αυτό.

Πάμε, παιδιά.

Πιότρους!

Ευχαριστώ, Ρόζα, μπορούμε.

-Μη σπάσεις τίποτα, Γέρζι. -Φυσικά.

Κύριοι, το καλύτερο λικέρ στον κόσμο. Σίγουρα το πιο δυνατό.

Παίξε. Παίξε, τα τσιγγάνικα τραγούδια.

-Καπνίζεις; -Όχι, ευχαριστώ.

Το ξέρω. Ένας πραγματικός άντρας θα έπρεπε.

Πρώτη φορά δεν χρειάζεται να καπνίζω κρυφά.

Αγαπητοί φίλοι,

οι γονείς μας λένε ότι τα χρόνια μας στο σχολείο είναι τα καλύτερα.

Χαίρομαι όμως που τα άφησα πίσω μου.

Ξεκινάμε για διαφορετικά μέρη και πρέπει να δώσουμε υπόσχεση…

να μείνει η φιλία μας ζωντανή.

Πιότρους…

Πιότρεκ.

Πιότρους, πανάθεμά σε!

Ας πιούμε στον καβγά, στην εξαπάτηση και στην κλεψιά.

Στην εξαπάτηση…

για να εξαπατήσουμε τον θάνατο.

Στον καβγά…

για να υπερασπιζόμαστε τους φίλους.

Στην κλεψιά…

για να κλέβουμε καρδιές γυναικών.

Να μη χάσουμε ποτέ τον δρόμο μας.

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 1938

Κάτω!

Συρθείτε!

Πιατκόβσκι, ίσια η πλάτη!

Όχι έτσι, διάολε!

Τριποδισμός, Σκοβρόνσκι!

Σκοβρόνσκι, κάτω τα χέρια.

Χαλαρά τα χέρια σου!

Άντε, Σκοβρόνσκι.

Εκεί κοίτα, όχι εμένα!

Κάτω! Συρθείτε!

Πάνω!

Εμπρός! Γρήγορο μαρς.

Σκοβρόνσκι, ανέβα στο άλογο!

Ανέβα πάνω! Τριποδισμός!

Διάολε, Σκοβρόνσκι!

Κάθεσαι στο άλογο όπως μια πόρνη σε φράχτη στη βροχή.

Κάτω!

Συρθείτε!

Από τον υπασπιστή.

Στοπ!

Μείνετε κάτω!

Νεοσύλλεκτε Μπολεσουάβσκι!

-Μάλιστα. -Έλα εδώ.

Κουνήσου!

Γιατί τέτοια έκφραση;

Βλέπεις κάτι αστείο;

Λοιπόν;

Καθόλου αστείο, λοχία!

Ωραία, τότε. Γιατί σε λίγο μπορεί να κλαις.

Άντε να δεις τον υπολοχαγό. Γρήγορο μαρς!

Έφυγες!

Όρθιοι!

Εμπρός, γρήγορο μαρς!

Ευπειθώς αναφέρω, νεοσύλλεκτος Μπολεσουάβσκι.

Ανάπαυση, Μπολεσουάβσκι.

Σου έχω μια πρόταση. Μπορούμε να σε απολύσουμε.

-Ναι; -Έχουμε ένα απόσπασμα αποφοίτων.

Θα πας για σπουδές, η οικογένειά σου θα χαρεί.

Ευχαριστώ, υπολοχαγέ, αλλά θα πρέπει να αρνηθώ την πρόταση.

Θέλω να τελειώσω τη Σχολή Δοκίμων.

Θα πάω για σπουδές, αλλά του χρόνου.

Άλλωστε, τι θα έλεγαν οι φίλοι μου;

Μ' αρέσει η στάση σου. Τι θα πει όμως ο πατέρας σου;

Δεν θα αλλάξω γνώμη.

Χαιρετισμούς στον πατέρα μου, όταν τον δείτε.

Αυτή η συζήτηση δεν έγινε. Ελεύθερος.

ΑΝΟΙΞΗ 1939

-Χαίρετε. -Γεια.

Με πάτε μέχρι τη Βαρσοβία; Επείγουσα κρατική υπόθεση.

Κι έστειλαν εσένα για την επείγουσα κρατική υπόθεση

πεζή;

-Μπες μέσα. -Ευχαριστώ.

Κορίτσι, έτσι;

Τι πιστεύεις, νεαρέ; Θα γίνει πόλεμος;

Έτσι λένε.

Ακόμα κι αν γίνει, θα τους διώξουμε.

Απίθανη μηχανή.

Θες να δοκιμάσεις;

-Πώς τη λένε; -Κριστίνα. Κρίσια!

-Καλημέρα, Βίσια. -Καλημέρα. Πέρασε.

Να σε βοηθήσω.

Ωραίος είσαι με τη στολή.

Χαίρετε, κύριε.

-Χαίρετε. -Η Κρίσια κατεβαίνει.

Κάθισε.

Τι θες να γίνεις;

Μεγάλη ερώτηση.

Έχω γραφτεί στη Νομική.

Αλλά δεν είμαι βέβαιος, οπότε…

-ίσως γίνω αρθρογράφος. -Τι αρθρογράφος;

Δεξιός, αριστερός, πατριώτης, εθνικιστής;

Ανοιχτόμυαλος.

Πάνω από όλα, ανεξάρτητος.

Γεια, Γιούρεκ!

-Πάμε; -Με συγχωρείτε.

Μια σαγηνευτική μυρωδιά πρόδωσε την άφιξή σου.

-Μην αργήσετε πολύ, εντάξει; -Μαμά! Είμαι μεγάλη πια.

Ας είσαι. Εγώ θέλω να έχεις γυρίσει στις εννιά.

Μόνο έναν αγαπώ

Που αφήνει ίχνη στην καρδιά

Είναι η πρώτη αγάπη

Στα χρόνια τα νεανικά

Γιατί είναι τα πιο καυτά…

Πιο σιγά.

Συγγνώμη.

Ένστικτο.

Πρέπει να πολεμάς τα ένστικτα. Αυτό μας ξεχωρίζει από τα ζώα.

Όνειρο τόσο ωραίο δεν υπάρχει…

-Πόσον καιρό θα με έχεις σε απόσταση; -Δεν ξέρω.

Αν σου τα δώσω όλα, θα εξαφανιστείς στο λεπτό.

Αντιθέτως.

Θα σε παντρευτώ.

Αυτό τα αλλάζει όλα.

Θεέ μου.

-Γιατί ερωτεύτηκα τέτοια παγοκολώνα; -Τι είπες;

Τι ερωτεύτηκες;

Ξέρεις ότι δεν είναι αλήθεια.

Το βλέπω στα μάτια σου.

Τα μάτια μου…

τα καλύπτει μια θολή αίσθηση

ότι δεν βλέπεις.

Έτσι είναι οι παγοκολώνες.

Ορίστε, φάε.

Γλυκέ μου.

Ευχαριστώ.

Θεσπέσιο!

Θα φύγεις όμως.

Πόσο γελοίος αυτός ο καθηγητής;

Μεγάλη διαφορά μεταξύ ανθρώπου και μηλολόνθης.

-Γεια. -Γεια.

Τα λέμε.

Άσε με ήσυχη! Φύγε!

Φύγε!

-Γεια, Ζόσια. Συγγνώμη που άργησα. -Πώς ξέρεις το όνομά μου;

Έτσι σε λένε; Στην τύχη το είπα. Είναι σημάδι.

Ευχαριστώ. Με παρενοχλούν συχνά.

Είσαι πολύ όμορφη.

-Πάω σπίτι. -Να σε συνοδεύσω.

-Είναι μακριά. -Μπορώ…

Όχι, είπα!

-Κι εσύ τώρα; -Δεν έχω κακές προθέσεις.

-Πόσο είσαι, 16; -Δεκαεφτά.

Εγώ είμαι 18. Θα σε περιμένω εδώ την επόμενη Κυριακή στις 12:00.

Αν δεν έρθεις, θα περιμένω κάθε Κυριακή.

-Πρέπει να φύγω. -Θα σε δω την Κυριακή. Με λένε Πιότρεκ.

Πιότρεκ; Έτσι απλά;

Τι ωραία που καπνίζεις!

Θα φέρω καφέ και τούρτα.

Όχι, ευχαριστώ.

Πρέπει να φύγω.

Τα έχεις λύσει όλα.

Τι να πεις με μια κοινή γκόμενα;

Δεν είσαι κοινή γκόμενα.

Κουμαντάρεις το εστιατόριο, είσαι όμορφη.

Μ' αρέσει που λες και κανέναν καλό λόγο.

Επίθεση!

-Αντζέι! -Μπράβο, Αντζέι!

Μπράβο!

Πω πω, φίλε! Πόσο καλά ιππεύεις σε δύο μήνες;

Επόμενη στάση, Ολυμπιακοί. Ζηλεύω.

Έχεις μέλλον.

Εγώ ακόμα δεν ξέρω τι θα κάνω μετά τον στρατό.

Γιατί γράφτηκες στη Νομική;

Το πιο εύκολο μάθημα. Είναι δύσκολο να είσαι καλός σε όλα.

Για σένα είναι αλλιώς. Ήξερες πάντα ότι θες να γίνεις γιατρός.

Δεν περίμενα όμως ότι θα ψάχνω τις κοιλιές των πτωμάτων.

Ας αλλάξουμε θέμα, θα φάμε.

Και θα πιούμε!

ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΜΑΡΙΝΑ

Πέντε, έξι, εφτά, οχτώ, εννιά, δέκα,

έντεκα, δώδεκα, δεκατρία, δεκατέσσερα, δεκαπέντε!

Όλα καλά;

Ναι.

Τελείωσες, ιππέα;

Συγχαρητήρια για τη νίκη σου.

Είσαι ήρωας.

Καλή διασκέδαση.

-Άσπρο πάτο. -Τι απίθανη γυναίκα!

Θα ζητήσω μετάθεση. Τρως συχνά εδώ;

Δεν είν' ο τύπος μου.

-Άσπρο πάτο, 4 γκόμενες, 8 κωλομέρια! -Τι;

Χαιρετίσματα από τη θεία μου.

-Είναι άρρωστη, δεν ήρθε. -Ο μπαμπάς σου;

Πλάκα κάνεις;

Εκπαιδεύει άλλους σαν εμένα στη Βολίνια. Πώς να πάρει άδεια;

Αγάντα! Κύριοι,

στην υγειά του πρώτου ουσάρου της Β' Δημοκρατίας.

Ε, ουλάνοι!

Παιδιά βαμμένα, πολλές νέες

Θα τρέξουν πίσω σας

Πολλές νέες και πολλές χήρες…

Μας δίνεις ένα τασάκι;

Θα τρέξουν πίσω σας, ουλάνοι…

Από τη μαμά μου.

Αχλάδι;

Η μαμά μου την έφτιαχνε.

Ένα δωράκι από μας.

Ένα βιβλιαράκι;

Προκαταβολή για κιάλια.

Ευχαριστώ, παιδιά.

Τα φιλιά είναι για τους ουλάνους

Και για κείνον, φυσικά,

Όπως σ' αρέσει Κι όταν κάποια ερωτευμένη είναι τρελά

Γι' αυτόν είναι παράδεισος

Στου ουλάνου την καρδιά Στο μανίκι όταν φορά

Πρώτη θέση έχει το κορίτσι Μόνο το άλογο την ξεπερνά

Τα φιλιά, λοιπόν, είναι για τους ουλάνους

Και για κείνον, φυσικά, όπως σ' αρέσει

Στου ουλάνου την καρδιά Στο μανίκι όταν φορά

Πρώτη θέση έχει το κορίτσι Μόνο το άλογο την ξεπερνά

Φώτα της νύχτας

τρεμοπαίζουν στον ζαφειρένιο ουρανό

Αδέσποτος συλλογισμός, Στον ουρανό έχει πέσει

Τ' αστέρια εδώ κάνουν γρήγορους κύκλους

Κι όλο στριφογυρνούν

Μέχρι που κατάκοπη, θαμπή και χλωμή

Επιστρέφει η καρδιά μου Απ' τον χορό στα ουράνια

Κύριοι…

Καρτερώ!

Πάνω από την ουράνια άβυσσο στέκομαι

-Με τον φόβο ότι η σκέψη… -Βγάλ' τη.

Θα πνιγεί σε μια δίνη αστεριών

Τι κάνετε;

Βάπτισμα του πυρός.

Υπάκουσε τη διαταγή, Ντολόβι.

Εμπρός, Πιότρους.

Εκτός κι αν φοβάσαι.

Φοβάμαι λιγάκι.

Τρελάθηκες; Θα τα χάσεις τ' αρχίδια σου.

Παιδιά, ακούστε, νομίζω ότι είναι βλακεία.

Θα βουτήξω, αλλά από κάτω. Ναι;

Αποκλείεται, Ντολόβι. Αν πηδήξεις, θα είναι από την κορυφή.

-Για τη μητέρα πατρίδα! -Από την κορυφή.

Πιότρους!

Είμαστε αθάνατοι!

Θα γίνουμε…

αθάνατοι.

Πού;

Έχει έναν κόμπο στο δέντρο.

Εδώ Βάντα.

Στήσαμε τον σταθμό τηλεπικοινωνιών.

Γιάτσεκ; Κανένα νέο για τις άδειες;

Ναι.

Γαμήθηκαν όλα. Αυτά.

Τίποτα;

Κομμένες οι άδειες. Απαγορεύεται να φύγουμε από τον στρατώνα.

Τι έγινε πάλι;

Τίποτα. Ο Χίτλερ παραβίασε τη μη επιθετική συμφωνία.

Τον μπάσταρδο.

Ανάθεμα τον Χίτλερ.

-Έχω να πάω στη Βαρσοβία την Κυριακή. -Πάλι;

Αμέ!

Μάζευε!

Ζόσια!

Δύο Κυριακές περίμενα.

-Νόμιζα ότι έκανες πλάκα. -Πάμε για πάστα;

Φυσικά.

Μ' αρέσουν.

Επιτρέπεται;

Ορίστε.

Δεν θα πιεις κάτι;

Λίγο κβας.

-Ένα ποτήρι κβας, παρακαλώ. -Αμέσως.

Ξέρω μόνο ότι είσαι όμορφη, γλυκατζού και σε λένε Ζόσια.

Πες μου για σένα.

Αποφοίτησα πέρσι. Πρώτο έτος Ιατρικής.

-Μ' αρέσει η μουσική, τα βιβλία. -Σ' αρέσει να διαβάζεις;

Υπάρχει κάτι καλύτερο;

Πού να ξέρω εγώ;

Ορίστε.

-Πρέπει να πηγαίνω. -Έχεις τηλέφωνο;

-Όχι. -Διεύθυνση, τότε;

-Θα μετακομίσω. -Πού;

Δεν ξέρω ακόμα.

Έχεις επώνυμο, έτσι;

Ωραίες οι πάστες, άξιζε.

Οπότε… Τα λέμε την άλλη Κυριακή;

Δεν αντέχω εφτά ολόκληρες μέρες.

Περίμενε.

-Πόσο; -Ένα λεπτό. Ενάμισι ζλότι.

Ορίστε.

Γεννήθηκες τυχερός.

Ευτυχώς που δουλεύω σήμερα.

Όταν γυρίσεις, θα μου τα πεις όλα, όλες τις λεπτομέρειες.

Και μην ξεχάσεις να ρωτήσεις αν έχει δίδυμη αδερφή.

Γιούρεκ!

-Φέρε τουλάχιστον μια καρτ ποστάλ. -Θα φέρω. Γεια.

Τα λέμε.

Γεια, Γιούρεκ.

Γεια, μπαμπά.

-Πήρες άδεια; -Δεν ήταν εύκολο.

Σύντομα θα έχω το ίδιο πρόβλημα.

Και από ποιον, αν επιτρέπεται,

θα ζητά άδεια ο πρόεδρος της Ανώτατης Ελεγκτικής Υπηρεσίας;

Μου δόθηκε

στρατιωτική θέση.

Μάλιστα.

Πιστεύεις τις μπλόφες του Χίτλερ;

Φοβάμαι

ότι δεν μπλοφάρει.

Ακόμα κι έτσι, δεν θα είναι τόσο εύκολο με μας όσο με την Πολωνία.

Γιε μου, ανήκεις στην πρώτη γενιά εδώ και 100 χρόνια

που γεννήθηκε σε ελεύθερη Πολωνία.

Χαίρομαι που δεν φαντάζεσαι τη σκλαβιά.

Δεν τη φαντάζομαι.

Και θα πεθάνω σε ανεξάρτητη Πολωνία.

Συγγνώμη, μπαμπά, αλλά βιάζομαι.

-Γιούρεκ! Πέρασε. -Χαίρετε. Είναι εδώ ο Πιότρους;

-Εδώ είναι. Καιρό έχουμε να σε δούμε. -Γιούρεκ;

Νόμιζα ότι με είχες ξεχάσει.

Τι ωραία στολή!

-Την πλήρωσε ο μπαμπάς. -Μπότες, καθρέφτης!

Ποια να σου αντισταθεί;

Αυτή που θέλω πιο πολύ, φαίνεται!

-Κλασικός στρατιωτικός. -Δεν θα το έλεγα.

Για δες εδώ.

Αρκετά.

-Το συμπαθητικό νευρικό σύστημα. -Ναι!

-Τι είναι αυτό; -Ζμπισέβσκι.

Νιεμτσέβιτς: Από το Α ως το Ω.

Συγκλονιστικό, ε;

Τόλμησε να γράψει για την αριστοκρατία. Αντίδοτο στον Σιενκιέβιτς.

Δεν άρεσε στους Πολωνούς.

Επειδή εμείς οι Πολωνοί δεν γράφουμε μόνοι την ιστορία μας.

Είναι όλο αγίους.

Πώς πάει η σχολή;

Καμιά καλή κοπέλα;

-Μελετάω σκληρά. -Πιότρους! Ρωτάω για γυναίκες.

Τι είναι;

Τίποτα.

Είσαι ερωτευμένος, Πιοτρ;

Πες μου! Την ξέρεις καιρό;

-Την έχω δει δύο φορές. -Κι είσαι ερωτευμένος;

Σε ζηλεύω. Εμένα θα μου έπαιρνε έξι μήνες.

Φοβάμαι ότι παραείναι όμορφη. Δεν έχω τύχη με τα κορίτσια.

Δεν είσαι ο μόνος.

Τι; Κι εσύ είσαι ερωτευμένος;

Δεν ξέρω. Θα σου πω σε έναν μήνα.

Βλέπεις; Τι κάνουμε όταν μας χτυπά την πόρτα ο έρωτας;

Μας χτυπά την πόρτα ο έρωτας; Ίσως αξίζει…

μια δοκιμή πρώτα;

Δοκιμή; Δεν με ενδιαφέρουν οι δοκιμές.

Άμεσα συναισθήματα.

Τι ξέρεις για τη ζωή, Πιότρους;

Κοίτα!

Δεν είναι από εδώ γύρω.

Αυτή;

Η κόρη του κυβερνήτη είναι.

Ενδιαφέρον.

Σου πέφτει πολλή.

Θες να μάθουμε;

Ωραίος καιρός.

Επιτρέψτε μου να συστηθώ.

Στρατιώτης Αντζέι Σκοβρόνσκι, στις υπηρεσίες σας.

Στις υπηρεσίες μας;

Δεν καταλαβαίνω.

Οι εργένηδες δεν θα έπρεπε να ανοίγουν χαρακώματα;

Έχω άδεια.

Δεν με… θυμάσαι;

Γνωριστήκαμε σε αγώνα του ιππικού.

Δεν θυμάμαι.

Για να το λες εσύ όμως…

Κέρδισα.

Σκοβρόνσκι.

Μου έδωσες μετάλλιο.

Α, εσύ ήσουν!

Μαουγκόσια, πάμε να κολυμπήσουμε.

Ο πρωταθλητής θα μας υπηρετήσει προσέχοντας τα πράγματά μας.

Μαρίνα!

Μαρίνα!

Μαρίνα!

Μαρίνα! Σε λατρεύω!

Θα σπουδάσω Λατινικά και θα κάνω ό,τι κι ο Μπόι.

Είμαι 47 χρόνια νεότερη, οπότε όταν πεθάνει, θα πάρω τη θέση του.

Όπως αυτός, θα…

Θα μεταφράζω. Θα μάχομαι την υποκρισία και την αμάθεια.

Θα παλεύω για τα δικαιώματα των γυναικών…

Ζήτω η συνειδητή μητρότητα.

-Και η αγάπη. -Γέρζι!

Σοβαρή ερώτηση: Τι θες να γίνεις;

Ανάκριση σήμερα.

Αν το πιστεύεις, έχω κάποια σχέδια.

Ποια είναι;

-Ίσως κι εγώ να παλεύω με την πέννα. -Για τι;

Ίσως…

για να αποκτήσουν χιούμορ οι Πολωνοί.

Πού είναι το αστείο;

Τρίβεσαι, μου τσαλακώνεις το φόρεμα.

Μπορούμε να το βγάλουμε.

Γιατί είσαι τόσο ηθική και δεν αφήνεσαι να σε παρασύρουν τα συναισθήματά σου;

Δεν ξέρω. Δεν έχω διάθεση.

Θες να παλέψεις την υποκρισία, αλλά κάνεις σαν καλόγρια.

Θύμωσες που σου χάλασα την Κυριακή.

-Με συγχωρείς. -Εμένα με συγχωρείς.

Την άλλη φορά θα φερθώ καλύτερα.

Να σου πω κάτι;

Σκέψου καλά αν θες κι άλλη φορά.

Ίσως είναι πιο εύκολο να ξεμυαλίσεις μια χαζοβιόλα

που θα λυποθυμίσει με χαρά στο θέαμα της στολής σου.

Ζορό.

Μπορείς να με πληρώσεις;

Όχι.

Φοβάσαι;

Συγγνώμη.

Πιτσιρικάς!

Άργησα;

Όχι.

-Θα πάμε για πάστα; -Όχι.

Έχω προμήθειες. Και κβας. Θα πάμε στο πάρκο.

Παγωτό!

Ευτυχώς δεν έφερες βότκα.

-Δεν σ' αρέσει η βότκα; -Τη σιχαίνομαι.

Δεν μπορώ να μεθάω με βότκα, πάντα ξερνάω.

Ζέστη κάνει.

Τι κομψός εργένης!

Σε έχω ερωτευτεί.

Ακούς;

Λατρεύω αυτό το τραγούδι.

Με κάνει πάντα να κλαίω.

Λένε ότι έρχεται πόλεμος.

Πλέον είναι αναπόφευκτο.

Μήπως ήρθε η ώρα να χάσεις την αγνότητά σου;

Δεν μου έχει περάσει από το μυαλό.

Μη λες ψέματα.

Όλοι το σκέφτεστε.

Όχι!

Θέλω να πω…

Εγώ όχι.

Προτιμώ εσένα από κανέναν αγροίκο.

Πολιτισμένα.

Συγγνώμη.

Μάλλον ξεσηκώθηκα πολύ.

Μην ανησυχείς.

Είσαι παρθένος, όπως κι εγώ.

Σαν πίνακας του Κόσακ.

Ο ουλάνος στον φράχτη και η κοπέλα στον κήπο.

-Έχεις ένα λεπτό; -Φυσικά.

-Θα σου δώσω όλον τον ελεύθερο χρόνο μου. -Πέρνα, τότε.

Το παρτέρι θέλει σκάψιμο, ο μπαμπάς θέλει να βάλει λουλούδια.

Μισώ το σκάψιμο.

Ευχαριστώ, είσαι πολύ καλός.

Όταν τελειώσω το σκάψιμο…

μπορώ να σε βγάλω έξω;

Είναι δύσκολο. Έχεις σκληρό ανταγωνισμό. Πολλούς δόκιμους, άσε τους αξιωματικούς.

-Θα κερδίσω. -Λυπάμαι.

Δεν γίνεται τώρα.

Αύριο θα πάω στη Λβιβ για τις εξετάσεις μου.

Θα επιστρέψω όμως. Σύντομα.

Τότε μπορείς να με λατρέψεις ξανά.

Εξαιρετικά. Θα περιμένω.

Μπορώ να σκάψω κι άλλο.

Ή… να πετάξω τα σκουπίδια;

Ή να πάω κάποιο βαρύ πακέτο στο ταχυδρομείο;

-Ευχαριστώ… -Μπράβο, δόκιμε!

Ελπίζω μόνο να μην κάνεις πρόταση στην κόρη μου με φτυάρι.

-Μπαμπά! -Πώς θα μπορούσα, κυβερνήτη;

Είμαι απλώς ανώτερος ουλάνος. Στο μέλλον όμως

ελπίζω να γίνω στρατηγός.

Φιλόδοξος.

Αν και ίσως να έχεις σύντομα την ευκαιρία να ανελιχθείς στ' αλήθεια.

Δεν φοβάμαι τον πόλεμο.

Δεν έχεις καταλάβει.

Δεν θέλω να γίνω σύζυγος αξιωματικού, αλλά καλλιτέχνης.

Θα άφηνα τον στρατό για χάρη σου.

Μα γιατί;

Θες ένα φιλί;

Μαρίνα, Μαρίνα.

Για όλα φταίει που σ' αγαπώ.

Είμαι εντελώς αφηρημένος, δεν μπορώ να συγκεντρωθώ.

Χτες είχα εξετάσεις ανατομίας. Και δεν μπορούσα να κρατηθώ.

Σε σκεφτόμουν και κόπηκα στην εξέταση.

-Οπότε να μην έρθω την άλλη βδομάδα; -Τότε θα κοπώ σε όλα.

Κατεβαίνω. Γεια.

-Να σε συνοδέψω; -Όχι.

Σε παρακαλώ, έχω κάτι να κάνω.

Τα λέμε την Κυριακή.

Συγγνώμη, με συγχωρείτε.

Γεια.

Είναι μέσα η Ζόσια;

Τι θες;

Να της πω κάτι.

Θες να πηδήξεις την αδερφή μου;

Πώς τολμάς; Την αγαπώ τη Ζόσια!

Την αγαπάς;

Άντε χάσου, μπάσταρδε! Δεν είναι για σένα.

Να την πηδήξεις, να της κάνεις κανένα μούλικο

και να την πετάξεις;

Δεν έχεις μία.

Άσ' τον, κτήνος! Θα τον σκοτώσεις.

-Πιότρεκ! -Με τα μπλεξίματά σου…

-Άσ' τον! Πιότρους! -με φοιτητές, γαμώτο! Τσούλα!

Μπες μέσα!

Α, ήρθες.

Τι λες για δείπνο στο καζίνο;

-Έχω νυχτερινή σκοπιά. -Το ξέχασα.

Μόνο μη με ξυπνήσεις το πρωί.

Το πρωί πρέπει να βρίσκομαι στη Βαρσοβία.

Μετά από σκοπιά;

Το πρώτο τρένο φεύγει στις 9:00, πάντως.

Θα βρω έναν τρόπο.

Το βασικό είναι

ότι έχω άδεια.

Έχεις κολλήσει!

Θα βγει τίποτα;

Θα σου δώσει κάτι

Εκείνη την πρώτη φορά;

Θα τελειώσει άσχημα, Γιούρεκ. Άσχημα!

-Ζόσια. -Ήθελες να μάθεις ποια είμαι;

Λέγομαι Ζόφια Πάλουχ.

Ο πατέρας μου είναι μέθυσος και κλέφτης, το ίδιο κι ο αδερφός μου.

Τέλος.

Ζόσια, δεν έχει σημασία.

Δεν θα σε πειράξει κανείς…

Άσε με! Τι; Θες ακόμα να με βλέπεις;

Ναι, θέλω.

Θέλει να με προξενέψει. Ο αδερφός μου, για να με ξεφορτωθεί.

Ησύχασε.

Περιμένει να βρω κάποιον ματσωμένο, όχι…

Ησύχασε.

-Άσε με! -Πιότρους;

Πιότρους;

Πολύ χαίρομαι που σε βλέπω. Ο φίλος μου, Πιοτρ Ντολόβι.

Ο φίλος μου, Γέρζι Μπολεσουάβσκι. Η μνηστή μου, Ζόσια.

Ποιος θα το περίμενε;

Τόσο όμορφη μνηστή.

Χορέψαμε την πολωνέζα, σωστά;

Ναι, και τώρα η Κρίσια είναι δική μου μνηστή.

Γιούρεκ, μη μου χαλάς τη φήμη.

-Είμαστε απλοί φίλοι. -Μάλλον μπερδεύτηκα.

Πάμε για παγωτό!

Θα ξεσπάσει πόλεμος.

Φοβάσαι;

Τον πόλεμο;

Κάτι έχει αλλάξει.

Το ξέρω.

Μην ανησυχείς.

Θα επιβιώσω.

Όταν γυρίσεις, πέρνα να φας.

Κλίνατε επ' αριστερά! Εμπρός μαρς!

Αλτ!

Προσοχή!

Παρουσιάστε!

Ανάπαυση.

Κλίνατε επ' αριστερά!

Εμπρός μαρς!

Αλτ!

Γεια σου, φίλε!

Σπιρούνια, σπάθη;

Και θα πάω στο σύνταγμα στην Πομερανία για εκπαίδευση.

Για να δούμε.

"Χάλκινα είναι τα πισινά τους, είναι οι ουλάνοι του Γκρουτζάντζ".

Πώς πάει η εξορία;

Καλά. Απρόσμενα καλά.

Πιότρους!

Θα κόψεις το δάχτυλό σου κι η μαμά θα κλαίει.

Μνηστή.

Κάτι έχασα; Αρραβωνιάστηκες;

Όχι…

Αλλά ερωτεύτηκα.

Όλοι έχουμε τα τυχερά μας.

Καπάρωσε την πιο όμορφη στη χώρα. Τη Ζόσια.

Δεν έπρεπε να σε συστήσω.

Και η Άνια μου…

είναι τόσο όμορφη!

Αν τη βλέπατε,

θα χάνατε αισθήσεις, μυαλό,

τα πάντα.

Τα πάντα.

Σπουδάζει στη Λβιβ, στη Σχολή Καλών Τεχνών.

Καλλιτέχνης.

Καλλιτέχνης.

Και την αγαπάς;

Άρχισε πάλι!

-Την έκανες να περάσει καλά; -Τι ερώτηση!

Τι εννοείς;

Την ξεπαρθένεψες;

Έχεις γίνει άξεστος.

-Ο Γιούρεκ έχει πρόβλημα μ' αυτό. -Κι εσύ;

Πήρες την αγνότητα της Κρίσια;

Πιότρους! Δεν θα ήξερες τι να κάνεις.

Κύριοι.

Τι συμβαίνει;

Τίποτα.

Συγγνώμη, παρασύρθηκα.

Ας συμφωνήσουμε να κυνηγούμε τον ρομαντικό έρωτα. Εντάξει;

Ονειρευόμαστε, σκεφτόμαστε, αναστενάζουμε.

Σαν τον Βέρθερο.

Σωστά;

Και τα σαρκικά ζητήματα… δεν μας περνούν από το μυαλό.

Σωστά;

Βλακείες.

Μάλιστα, ταγματάρχη.

Τρεις-τέσσερις μέρες δουλειά. Τελειώνει σύντομα.

Πριν από τον πόλεμο. Όβερ.

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 1939

Δεκανέα, θέλω γραμμή για Βαρσοβία. 26-050. Επείγον.

Ναι, με έγκριση του στρατηγού.

Βίσια; Ο Γιούρεκ είμαι.

Αλήθεια;

Των 6:32 από Βενετία;

Ευχαριστώ. Κουβέντα!

Θα σου στείλω λουλούδια.

Εντάξει, σοκολατάκια, αφού αυτά θες.

Ευχαριστώ. Αντίο.

Κι εσύ βαριέσαι;

Είναι χαζό. Σκάβουμε αντιαρματικά χαντάκια 20 χλμ από τη Βαρσοβία.

Άσε τα δράματα.

Πρέπει να γίνει.

Να ξέρουν οι Γερμανοί ότι είμαστε δυνατοί κι έτοιμοι.

Σήμερα σκάβουμε, αύριο σκάβουμε.

-Έτσι, παιδιά; -Μάλιστα.

Πάμε να πιούμε στο καζίνο μετά;

Όχι! Με σένα, όχι. Χτες μέθυσα.

Φτάνει για μια βδομάδα.

Άλλωστε, το απόγευμα φεύγω για Βαρσοβία.

-Έλπιζα ότι σε παράτησε το κορίτσι σου. -Δεν με παράτησε.

Είχε φύγει και γυρνάει.

Μπράβο σου. Εγώ όμως; Πού θα βρω παρηγοριά;

Μόνος με τη βότκα μου, για τη μητέρα πατρίδα!

ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΒΑΡΣΟΒΙΑΣ

…επιτακτική ανάγκη να προετοιμαστεί ικανός αριθμός καταφυγίων.

Ο Δήμος κάνει έκκληση

σε όλους τους κατοίκους της Βαρσοβίας που δεν εργάζονται

να βοηθήσουν να σκαφτούν χαρακώματα.

Μπορείτε να κάνετε εγγραφή

μεταξύ 8:00 με 5:00 στις ακόλουθες αστυνομικές βάσεις…

-Γέρζι; -Χαίρετε σε όλους.

Πολύ χαίρομαι που σας βλέπω.

Γυρίσατε κιόλας;

Ήταν να μείνουμε ως τέλος Αυγούστου,

αλλά ο σύζυγός μου αποφάσισε να γυρίσουμε νωρίτερα

εξαιτίας της διεθνούς κατάστασης.

Πολύ καλή κίνηση.

Τίποτα δεν είναι βέβαιο για τον πόλεμο, όμως.

Φοβάμαι ότι αντί να χτίζω γέφυρες, θα πρέπει να τις ανατινάζω.

Θα σε περιμένουμε.

Τι καλά που ήρθες!

Καθαρή σύμπτωση.

Μόλις έφτασα στη Βαρσοβία.

Μα το τρένο σου φτάνει στον άλλον σταθμό.

Το άλλαξαν για τον Κεντρικό Σταθμό λόγω των στρατιωτικών αμαξοστοιχιών.

Μου έλειψες.

Κι εμένα.

Έλα στο πάρκο στις οχτώ.

Δεν θα το μετανιώσεις.

Γιούρεκ;

Έχω ήδη κανονίσει.

Σήμερα;

-Ναι, δι' αλληλογραφίας. -Με ποιον;

Με κάποιον ωραίο νεαρό, δεν τον ξέρεις.

Λες ψέματα!

Μαμά! Ο Γιούρεκ θέλει να πει αντίο.

Μα τι κάνεις; Νομίζεις ότι μπορείς να με βασανίζεις και να με ταπεινώνεις;

Δεν είμαι υποχείριό σου!

-Και στον έρωτα, κρατώ την τιμή μου. -Τελείωσες;

Μπορείς να γονατίσεις μπροστά μου; Εδώ πέρα;

-Ορίστε; -Τι;

Από αγάπη.

Αντίο σας. Με καλεί το καθήκον.

Τι όμορφα!

Έλα.

Πάμε!

Ποιος είν' ο θαυμαστής σου;

Θαυμαστής;

Μαμά!

Θα ήθελε να είναι θαυμαστής μου, αλλά δεν έχει τα προσόντα.

-Δεν με ζήτησε κανείς; -Κανείς.

Είδες πώς φέρεται το καλότροπο αγόρι σου;

-Ίσως κάτι να συνέβη. -Σίγουρα!

Θα τρέχει σε καμιά εκπαίδευση.

Μόνο για τον πόλεμο ακούμε.

Δεν θα 'ναι τίποτα σπουδαίο.

-Δεν είμαι και τόσο βέβαιη. -Κρίσια…

Είσαι μόνο 19 ετών.

Στην ηλικία μου απέφευγες τους άντρες;

Ήταν πολύ διαφορετικά.

Τότε είχαμε στ' αλήθεια πόλεμο.

-Οπότε να περιμένω τον πόλεμο; Γιατί; -Τι γιατί;

Εγώ φταίω.

-Για ποιο πράγμα; -Που δεν τηλεφωνεί.

Εδώ είσαι; Γρήγορα!

Ετοιμάσου!

Τρελάθηκες; Τι έγινε;

Τοκ, τοκ.

"Με συγχωρείτε,

μπορείτε να φωνάξετε τον δόκιμο Γέρζι Μπολεσουάβσκι;

Πρέπει να τον δω επειγόντως.

-Είμαι από τη Βαρσοβία". -Η Κρίσια!

Τυχερός είσαι.

Εμένα ούτε κουτσά σκυλιά δεν με ζητάνε,

πόσο μάλλον…

τέτοια κορίτσια.

Έχω άδεια.

Γεια, Μπάσια.

Τι κάνεις εδώ;

Ήρθα να με δει λίγο ο ήλιος.

Μένω κοντά στην κωπηλατική λέσχη.

Σκέφτηκα, λοιπόν, μιας κι είμαι εδώ…

Έρχεται πόλεμος!

Αλήθεια;

Τι έκπληξη!

Και πολύ ωραία.

-Σε σκεφτόμουν. -Αχ, Μπάσια.

-Δεν έχεις τι άλλο να σκεφτείς; -Σταμάτα!

Ξέρεις πολύ καλά…

Καλώς, ας αλλάξουμε θέμα.

Αγαπάς ακόμα την Κρίσια;

Εκείνη δεν σ' αγαπάει.

Όλοι σας ερωτεύεστε τέτοια κορίτσια.

Δεν ψάχνετε την αληθινή αγάπη.

Την αληθινή αγάπη;

Τι είναι αυτό; Πού βρίσκεται;

Ας μην τσακωθούμε.

Ήρθα για λίγες μέρες.

Αν θες, ψάξε με στην παραλία.

Θα το θυμάμαι, Μπάσια.

Γεια.

Πώς κι από εδώ εσύ;

-Τελείωσαν οι εξετάσεις; -Όχι.

Γύρισα για τη γιορτή του μπαμπά.

Δεν ήσουν σε εκπαίδευση;

Θα γυρίσω αύριο στην Πομερανία.

Κρίμα που δεν συμπίπτουμε ποτέ.

Σε δύο βδομάδες θα έχω επιτέλους διακοπές.

Θα γυρίσω από την εκπαίδευση

στις 6 Σεπτεμβρίου.

-Θα είσαι ακόμα εδώ; -Μέχρι το τέλος του μήνα.

Οπότε, μπορούμε να βγούμε κανονικό ραντεβού.

Ραντεβού;

Κανονικό;

Εννοώ να σκάψω τον κήπο.

Να βάλω τσουγκράνα…

να ξεχορταριάσω, να σπείρω…

να οργώσω…

όπως διατάξεις.

Ό,τι θελήσεις.

Σίγουρα κάτι θα βρω.

Πέρνα όταν επιστρέψεις.

Αμέσως.

Τα λέμε σύντομα.

Στις 6 Σεπτεμβρίου.

Η παραλία όλο κι αδειάζει.

Το είδες στον σταθμό; Ο κόσμος να συρρέει στα τρένα;

-Σχεδόν 1η Σεπτεμβρίου. -Κανείς δεν θέλει να γυρίσει στη Βαρσοβία.

Θα έμενα εδώ μαζί σου για πάντα.

Οι φτωχοί εραστές.

Πιότρους…

Τι θ' απογίνουμε;

Εσύ θα πας στην Ιατρική. Εγώ;

Θα σε παντρευτώ.

Είμαι μόνο 17.

Θα βρω έναν παπά να τον παρακαλέσω να μας παντρέψει.

Πώς!

Και πού θα μείνουμε; Με τι λεφτά;

Κάποια στιγμή θα τελειώσω τις σπουδές.

Θα βρω δουλειά.

Κάποια στιγμή.

Θα με έχεις βαρεθεί.

Ζόσκα…

Δεν μπορώ να περιμένω τόσο.

Δεν θα είναι ποτέ ίδια τα πράγματα.

Ίσως δεν πρέπει να φύγουμε.

Να μείνουμε εδώ για πάντα.

Δεν έχεις ιδέα πόσο σ' αγαπώ.

-Άδεια οχήματος και κάρτα στρατεύσεως. -Γιατί;

Σήμερα το πρωί έφτασε και το κατάσχετε κιόλας;

Πρέπει να επιταχθεί για τον στρατό.

Δόκιμε!

-Έλεγξε το όχημα και αποθήκευσέ το. -Μάλιστα.

Από σήμερα

είναι υποχρεωτική η πλήρης κινητοποίηση. Ορίστε.

Γέρζι!

Τσίμες!

Σε σένα εμπιστεύομαι το καμάρι του πατέρα μου;

-Πόσον καιρό! -Έναν χρόνο μόνο.

Για την ενήλικη ζωή μου, ολόκληρος αιώνας. Είμαι δόκιμος

κι αρραβωνιασμένος.

Περίπου, δηλαδή. Και θα σπουδάσω. Εσύ;

Κουβαλάς εμπόρευμα των "Τσίμερτοπφ και Υιός";

Έχεις δει τι γίνεται.

Ο μπαμπάς μου θέλει να πάμε στην Ελβετία.

Δεν κινδυνεύουμε.

Σίγουρα όχι. Κι η Ελβετία είναι βαρετή.

Πρέπει να φύγω, θα τ' ακούσω.

-Να βρεθούμε όλοι σύντομα. -Οπωσδήποτε.

Να προσέχεις.

Γεια, μαμά. Έχω πέντε λεπτά.

Τι συμβαίνει;

-Πού είναι ο μπαμπάς; -Έφυγε.

Επισπεύσθηκε η αναχώρησή του.

Είπε να σ' αγκαλιάσω…

Ότι είναι το καθήκον του για την πατρίδα, ή κάτι τέτοιο.

Τέλος πάντων, τα ξέρεις όλα αυτά.

Κι εσύ θα φύγεις;

Όχι, όχι σήμερα. Όχι ακόμα.

Ήρθα να επιτάξω αμάξια για τον στρατό.

Πολύ ωραία είναι να τα οδηγείς!

Θα προσπαθήσω να ξανάρθω αύριο.

Σου έχω φτιάξει λουκάνικα και γλυκά.

Μαμά, αύριο. Αλήθεια! Αύριο.

Δεν μπορώ να διαβάσω.

Ν' ακούσω το ραδιόφωνο.

Είκοσι χρόνια ειρήνης και τώρα πάλι πόλεμος.

Νόμιζα ότι η γενιά σας θα ήταν ευτυχισμένη.

Δεν μπορώ! Δεν μπορώ να διαβάσω, να σηκωθώ, να καθίσω.

Δεν μπορώ να κάνω τίποτα.

Ησύχασε.

Απλώς δεν ξέρεις να κάνεις καλά την Πολωνέζα μητέρα.

Πόσες γενιές θα υπάρξουν, διάολε;

Θα τελειώσει, πολύ σύντομα.

-Φυσικά. -Ίσως δεν αρχίσει καν.

-Ναι. -Κι ο μπαμπάς θα γυρίσει.

Θα γυρίσει, το υπόσχομαι.

Ώρα να πηγαίνεις.

Πήγαινε.

Πρέπει να πηγαίνεις.

Τηλεφώνησε η Κρίσια σου.

Η Κρίσια "μου";

Ανησυχεί για σένα. Δεν έχεις επικοινωνήσει.

Νόμιζε ότι σε είχαν στείλει έξω.

Γεια, μαμά.

Γεια.

Δεν είχα νέα σου.

Δεν φάνηκες πρόθυμη να έχεις.

-Πέρασε, σε παρακαλώ. -Περίμενε.

Έχω κάτι ξεχωριστό.

Γιατί με έφερες εδώ;

Μάντεψε.

Για το απαλό αεράκι.

Ναι.

Και το ρομαντικό σκηνικό.

Μπορούμε να το κάνουμε αύριο;

Αύριο…

-Μπορεί να ξεσπάσει ο πόλεμος αύριο. -Το πιστεύεις αυτό;

Δεν θέλω.

Θα έρθεις;

Σε παρακαλώ.

Οι γονείς μου θα πάνε στο θέατρο.

Η Βίσια πήγε στους γονείς της.

Το σπίτι θα είναι άδειο.

Και πριν…

μπορούμε να πάμε στην πρεμιέρα.

-Κολμπέρ και Στιούαρτ. -Μια Υπέροχη Ζωή.

Πού έμαθες να φιλάς έτσι;

Μόνος μου.

Ν' αφήσουμε το σινεμά;

Όχι.

Οι εραστές πάνε σε ταινίες για τον έρωτα.

Διακοπές, τέλος.

1η Σεπτεμβρίου.

Όλη η παραλία δική μας.

Κοίτα.

Τα αεροπλάνα μας.

Οι Γερμανοί είναι.

Πάνε στην Γκντίνια.

Πόλεμος, λοιπόν.

Σήμερα όλα τα υπόλοιπα ζητήματα περνάνε στην αφάνεια.

Η δημόσια και ιδιωτική ζωή μας μπαίνει σε ξεχωριστή τροχιά.

Πλέον έχουμε πόλεμο.

Οι προσπάθειες του έθνους πρέπει να είναι κοινές.

Είμαστε όλοι στρατιώτες…

-Διάολε, το έκανε ο Χίτλερ! -Τι κάνουμε ακόμα εδώ;

που παλεύουν για τη νίκη.

Ξέρετε τι να κάνετε.

Το καθήκον σας!

-Πρέπει να καταταγώ. -Πού;

Τι πού;

Στον στρατό, εθελοντής.

Κι εμείς;

Ντύσου.

Άντε!

Δεν έρχομαι!

Ο κόσμος καταρρέει. Έλα!

Πάμε.

-Μπορώ να πάω στη Βαρσοβία; -Τρελάθηκες;

Έχουμε πόλεμο. Σαν παιδιά κάνετε.

Πρέπει να πω αντίο.

Όλοι θέλουν να πουν αντίο.

Ελεύθερος.

Αντζέι;

Πιότρους; Τι κάνεις εδώ;

Ήμασταν στην παραλία. Δεν έχει τρένα.

Τώρα μείναμε από βενζίνη.

Μην κατεβείτε άλλο νότια.

Άλλωστε, ο πόλεμος θα τελειώσει σύντομα.

Θα ξεφορτωθούμε τους Γερμανούς σε λίγες μέρες.

Πρέπει να γυρίσω στις 6, περιμένει η Άνια.

Αντζέι, κι αν δεν τελειώσει σύντομα;

Θα συνεχίσουμε να πολεμάμε.

Θα ρίξουμε με ό,τι έχουμε,

κι υπάρχει πάντα κι η σπάθα.

Τι συμβαίνει;

Πήγαν να βομβαρδίσουν τη γέφυρα, αλλά χτύπησαν την κωπηλατική λέσχη.

Μπάσια!

Μπάσια; Ο Γιούρεκ είμαι.

Αντζέι;

Να θυμάσαι, είμαστε αθάνατοι.

Θα το θυμάμαι.

Σταματήστε! Δεν έχει χειρουργείο εδώ!

Πηγαίνετέ τους στη Βαρσοβία!

Θα πάνε όλα καλά;

Έτσι νομίζω.

Σ' αγαπώ.

ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΖΩΗ

Ο Γέρζι, ο Αντζέι κι ο Πιοτρ δεν επιβίωσαν από τον πόλεμο. Δεν συναντήθηκαν ξανά.

Από τους 30 μαθητές της τάξης, πέθαναν 20.

Οι τρεις καταδικάστηκαν σε θάνατο από το σταλινικό καθεστώς.

ΑΠΟΦΟΙΤΗΣΗ ΛΥΚΕΙΟΥ 1938

Υποτιτλισμός: Άννα Καρβούνη