Original subtitles

ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ & ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ASTERIOS- ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ WILD-THING

Ορφανοτροφείο Φορζάκ 1995

Κάνε γρήγορα Μιλάν, σύντομα όλοι θα περιμένουν εμάς. Κι αυτό δεν είναι ωραίο.

Νομίζω πώς είναι γρίπη, ή κάτι χειρότερο, σαν να έχω πέτρες στον λαιμό μου.

- Δεν έχεις τίποτα, έλα. - Είμαι άρρωστος.

Κοίτα, υπάρχουν βακτήρια εδώ.

Ανοησίες, έλα τώρα και μην ξεχάσεις την τσάντα σου.

Έλα Μιλάν. Ενεργοποιήσου.

Κι αν με ρωτήσουν τι κάνουν οι γονείς μου;

Επινόησε κάτι.

- Πυροσβέστες. Ή καλύτερα, Υπερ-ήρωες. - Έτοιμοι για το νέο σχολικό έτος αγόρια;

Ή μάγοι, ή ηθοποιοί, ή δικηγόροι. Όχι, αυτό είναι ηλίθιο.

ΟΡΦΑΝΟΤΡΟΦΕΙΟ ΦΟΡΖΑΚ

ΟΙΚΟΣ ΕΥΓΗΡΙΑΣ

Καλημέρα.

20 χρόνια μετά

Καλημέρα Μιλάν. Πώς αισθάνεσαι σήμερα; Κοιμήθηκες καλά;

- Σήκω, πρέπει να δουλέψεις. - Πραγματικά δεν μπορώ.

Είμαι άρρωστος. Νομίζω ότι είναι γρίπη ή χειρότερα. Αν καταπιώ...

νιώθω τρελά, σαν να υπάρχουν πέτρες στο λαιμό μου.

Δεν έχω χρόνο για αυτό. Έπαιζες πάλι όλη την νύχτα, βιντεοπαιχνίδια;

- Όχι. - Ανέλαβε τις ευθύνες σου.

Δούλεψε κάπου περισσότερο από δύο ημέρες. Τότε θα ήταν όλοι ευχαριστημένοι.

Και στο έχω πει τόσες φορές ότι αυτή είναι η άποψή μου για τον Ζυγό.

Δεν είναι τασάκι, είναι έργο τέχνης...

- και σημαίνει πολλά για μένα. - Συγνώμη.

Δεν θα το λέω συνέχεια, δεν είμαι η μητέρα σου.

- Πολύ αστείο. - Τι;

Αυτή η αμφίεση. Τρελό να ασκείς τέτοιο σοβαρό επάγγελμα φορώντας ρόμπα.

Μιλώντας για ρόμπες... Η Μαντάμ Ρομιέρ.

Πάλι έκλεισες γρήγορα την πόρτα του ασανσέρ ενώ εκείνη στεκόταν με τα ψώνια.

- Έκανε καταγγελία. - Μισώ τους ηλικιωμένους.

Θυμάσαι την κυρία Γκονζάλες από το ορφανοτροφείο;

Την αδελφή των 102 ετών;

Έπρεπε να την φιλήσεις για μια καραμέλα. Ένας εφιάλτης. Κι είχε και γενάκι.

Τραυματική εμπειρία. Την βλέπω ακόμα όταν τρώω καραμέλα.

Μιλάν, απλά βάλε τα δυνατά σου, εντάξει;

Ναι.

Να είσαι καλός με τους γείτονες... και κοίτα να κρατήσεις αυτή την δουλειά.

Θα είναι μια χαρά. Είναι διασκεδαστική δουλειά, και δεν θα κάνω βλακείες.

Γεια σου, παλιόφιλε Μιλάν.

Α, Μονσέφ!

Φαίνεσαι καλά. Πηγαίνεις πολύ στο γυμναστήριο;

- Πού είναι τα λεφτά μου; - Γι' αυτό βιάζομαι.

Πάω σε εκείνους τους Ισλανδούς. Θα τα πάρεις την επόμενη εβδομάδα.

Α! Οι Ισλανδοί.

Εργάζονται πάνω στην κλιματική αλλαγή του πλανήτη.

- Ω! - Ναι, ζεσταίνονται...

Ολόκληρο το κλίμα;

Παίρνει πολύ καιρό. Τώρα είναι 3500 με τους τόκους. Κατάλαβες;

3200 και δεν το συζητάμε άλλο;

Σηκώστε πάνω αυτή την γριά.

Θα είμαι σαφής. Θα έχω τα λεφτά μου σε μια εβδομάδα αλλιώς θα σε σκοτώσω.

Κατανοητό;

- Ναι Κατανοητό! - Και τώρα εξαφανίσου.

Ξέρω πού μένεις, έτσι δεν είναι;

- Ορίστε. - Ευχαριστώ. Καλή σου μέρα.

Καλημέρα.

Λοιπόν, ας ξεκινήσουμε με ένα πράσο.

Βιαστείτε, κυρία υπάρχει κόσμος που περιμένει.

Εντάξει, αυτό είναι, κυρία. 22,35 ευρώ παρακαλώ.

- Πόσο ήταν πάλι; - 22.35. Ελάτε βιαστείτε!

- Υπάρχει ουρά. - Ναι περίμενε.

Ένα ευρώ.

Ένα ευρώ και είκοσι...

32...

Α, ξέχασα. Έχω κουπόνια!

Έχω ένα κουπόνι για ραβιόλια με σάλτσα μπεσαμέλ.

Κυρία, αυτά τα κουπόνια έχουν λήξει από το 2014.

Καθόλου. Δώσε μου τα ραβιόλια μου.

Κυρία, αυτά τα κουπόνια που μου δώσατε ήταν για προσφορά...

που έληξε τον 11ο αιώνα.

Μπάσταρδε. Θέλω να μιλήσω με τον διευθυντή.

Είναι τρελή αυτή η γριά;

- Άι χάσου, φάε σκατά. - Είσαι καλά;

- Τι συμβαίνει; - Είναι αναιδής, βρίζει...

- και δεν μου δίνει τα ραβιόλια μου. - Δεν ντρέπεσαι;

- Μου είπε να φάω σκατά. - Λυπάμαι τρομερά, κυρία Φανόντ.

Πρέπει να έγινε κάποιο λάθος. Τα ραβιόλια σας.

Τελευταία φορά που προσλαμβάνω ένα άχρηστο κάθαρμα.

Ζήτα συγνώμη Μιλάν.

Συγνώμη.

Μου δείχνει το μεσαίο της δάχτυλο.

- Αυτό γίνεται ενοχλητικό. - Το ξανακάνει.

- Αρκετά. Μάζεψε τα πράγματά σου και φύγε. - Δεν πειράζει. Στ' ανάθεμα.

Είσαι τρελός;

- Είστε τρελός, κύριε; - Κυρία μου;

Ντροπή σου να δέρνεις μια γριά έτσι.

Λοιπόν;

- Τα καλά νέα: Είναι ακόμα ζωντανή. - Δόξα τω θεώ.

Και τα καλά, εννοώ τα κακά νέα;

Η γριά σε κατηγορεί για απόπειρα φόνου... και το Σούπερ Μάρκετ για βανδαλισμό.

Τι; Ήταν ατύχημα.

Όχι, σύμφωνα με τους πελάτες, ήσουν πολύ επιθετικός απέναντι σε εκείνη τη γυναίκα.

Στ' αλήθεια τώρα την πιστεύεις; Μου έδειχνε μεσαίο της δάχτυλο.

Βαρέθηκα τις μαλακίες σου. Άκουσέ με καλά τώρα.

Έκανα μια συμφωνία. Δεν θα πας φυλακή και αυτό είναι ένα θαύμα.

Θα πρέπει όμως να δώσεις κάτι πίσω στο κράτος.

Τι να δώσω;

- 300 ώρες κοινωνικής εργασίας. - Πόσος καιρός είναι αυτό;

- Δύο μήνες. - Αυτό είναι εφικτό.

Σε οίκο ευγηρίας.

- Είναι κάποιο αστείο αυτό; - Όχι.

Είπα ότι δεν έχεις τίποτα εναντίον των ηλικιωμένων...

- κι ότι δούλευες νοσηλευτής σε ΕΠΑΝΤ. - Τι είναι αυτό;

Ένα είδος γηροκομείου. Είπα ότι δούλευες εκεί.

- Προτιμώ να πάω φυλακή. - Κόφ' το. Αυτό δεν είναι αστείο.

Βαρέθηκα να λύνω τα προβλήματά σου. Άκου, αύριο το πρωί θα αναφερθείς...

στην οδό Ζορζ Κλεμανσό 17, στην Λουβενσιέν, στις 8 η ώρα ακριβώς.

Και πρόσεχε τον Ζυγό, αλλιώς θα σε διώξω από το σπίτι.

Απλά να θυμάσαι, εγώ σε κράτησα έξω από τη φυλακή.

ΛΟΥΒΕΝΣΙΕΝ ΟΔΟΣ ΖΟΡΖ ΚΛΕΜΑΝΣΩ

Όχι φυλακή ε; Απίστευτο.

- Νέος ένοικος; - Όχι, είμαι ο Μιλάν Ρουσό...

Όταν έρχεσαι στην δουλειά, θα μπαίνεις από την είσοδο του προσωπικού.

Κατάλαβες; Έλα μαζί μου.

Καλή αρχή.

Έλα!

Δουλεύεις από τις 7.30 έως τις 5.30,

ή από τις δέκα έως τις οκτώ με μια ώρα διάλειμμα.

Εδώ απαιτούμε ακρίβεια.

Επτά και τριάντα, δεν είναι πέντε λεπτά μετά τις επτά.

Πέντε λεπτά μπορεί να σημαίνουν μια ζωή.

Θα πρέπει να χτυπάς κάρτα στις 8 ακριβώς κάθε πρωί κατά την είσοδο,

αλλά και κατά την έξοδο όταν θα φεύγεις.

Έχεις ήδη συνεργαστεί με ηλικιωμένους;

Ναι.

Αυτό είναι σωστό. Έχω δουλέψει σ' ένα ΕΠΑΝΤ.

Αυτό δηλαδή για να βοηθήσω τους ηλικιωμένους με την αίσθηση της αφής.

Δεν μπορούν να ανοίξουν την οθόνη με τα ζαρωμένα δάχτυλά τους.

Και επειδή είναι γέροι, ούτε η αναγνώριση προσώπων λειτουργεί πια, οπότε...

Ωραία. Η δουλειά σου είναι να δώσεις σε όλους ένα χέρι βοηθείας.

Από τους φροντιστές μέχρι τους καθαριστές.

Δεν σου επιτρέπεται να βρίσκεσαι με τους ενοίκους...

χωρίς να σου δοθεί άδειά. Απαγορεύεται το κάπνισμα...

να τηλεφωνήσεις, ή να κακο-μεταχειριστείς έναν ηλικιωμένο,

ή να συνδεθείς υπερβολικά μαζί τους.

Εάν παραβιάσεις αυτούς τους κανόνες,

θα πρέπει να ενημερώσω τον δικαστή να εκτελέσει την ποινή.

Μία αργοπορία θα σημαίνει μία προειδοποίηση.

Τρεις προειδοποιήσεις σημαίνει φυλακή.

Θα σε καθοδηγήσει με πληροφορίες η Μαριόν.

Καλώς ήρθες στο Μιμοζά.

Είναι σημαντικό να γνωρίζεις όλες τις συνήθειες των ενοίκων.

Αυτός για παράδειγμα είναι ο Άλφρεντ Ντε Γκονζάγκ.

Έχει Αλτσχάιμερ. Να τον προσέχεις πολύ. Εντάξει;

Αυτή είναι η Κλωντίν Βαλέζ,

δεν είναι πολύ διακριτική, αλλά στο μεταξύ ενεργεί κρυφά. Εντάξει;

Μπορείς να τους πεις ένα γεια.

Χαίρετε.

- Άλφρεντ. - Χαίρομαι που σας γνωρίζω, Μιλάν.

- Άλφρεντ. - Ε...εγώ είμαι ο Μιλάν.

Άλ... Φρεντ.

- Χαίρετε. - Είμαι η Κλωντίν.

- Χαίρομαι που σας γνωρίζω. - Όμορφος είναι, έτσι δεν είναι;

Είμαι ο Άλφρεντ.

Αυτό είναι το σαλόνι. Εδώ έρχονται για να χαλαρώσουν και να μην κάνουν τίποτα.

Αυτή είναι η Λεοντίν. Δεν βλέπει την τύφλα της.

Δεν πρέπει να την χάσεις από τα μάτια σου. Εντάξει;

Αυτός είναι ο Έντμοντ Βαν ντε Βερ. Πριν από πέντε χρόνια έχασε τη σύντροφό του...

και από τότε έχει κατάθλιψη.

Σταμάτα να βήχεις ή πέθανε. Επέλεξε.

Είμαι αλλεργικός.

Αυτή είναι η Συλβέτ Λερουά. Παλιά αρτίστα. Μεγάλο στόμα. Κοίτα να σε συμπαθήσει.

Προχωράμε.

Προχώρα. Δεν είναι ώρα να πεθάνεις.

Πηδήξτε στις θέσεις σας. Επιτόπια άλματα.

Άλματα.

Η γυναίκα που χορεύει το ζουκ είναι η Φλωρέτ Ζαν - Μαρί, η νεότερη ένοικος.

Αυτή είναι η Σιμόν Τουρνιέ. Την αγαπώ. Δεν θα σου δημιουργήσει ποτέ πρόβλημα.

Συνεχίστε να κινείστε, κοιτάξτε στο βάθος, αναπνεύστε και χαλαρώστε τον σφιγκτήρα σας.

- Πού είναι ο "σφιγκτήρας"; - Στις ΗΠΑ, κοντά στην Μάσα-σφιχτήρ.

Όλοι πείτε γεια στον νέο μας κρατούμενο.

- Αντίο, κρατούμενε. - Σούπερ.

Μην ανησυχείς. Αυτός είναι ο Αλβανός. Μια σαρανταποδαρούσα.

Προπονητής γυμναστικής και φροντιστής.

- Πολύ ωραίος και χαλαρός. - Είμαστε μόνο αγάπη.

Έρχεσαι;

Να δίνεις πάντα μεγάλη προσοχή, ειδικά αν περπατάνε.

Και πρέπει πάντα να απολυμαίνεις τα χέρια σου. Πάντα.

Και το πιο σημαντικό. Είσαι υποχρεωμένος να φοράς τα ρούχα της δουλειάς.

Δεν το κάνω αυτό.

Καλημέρα κύριε Μαξ.

Το δωμάτιο 19 είναι ο Λίνο Βαρτάν,

πρώην πρωταθλητής πυγμαχίας. Πήγαινε να τον γνωρίσεις.

Αυτό δεν είναι δυνατόν. Δεν έχω φτάσει ακόμα ως εκεί.

Μην ανησυχείς. Είναι ανεξάρτητος.

Μπες μέσα και ρώτα αν χρειάζεται οτιδήποτε. Εντάξει; Έλα, είναι καλός.

Προχώρα.

Καλημέρα.

- Μπορώ να κάνω κάτι για εσάς; - Χοροπήδα!

- Συγγνώμη; Τι είπατε. - Ότι πρέπει να φύγεις.

Πολύ ωραία.

Καλημέρα κυρία Μισέ. Πώς είστε;

Καλά είμαι.

Ορίστε. Πάμε λοιπόν. Οπαλάκια!

Οπαλάκια!

- Πάει καλά; - Ναι.

Εγώ θα την βοηθήσω να κάνει ντους και εσύ θα αλλάξεις τα σεντόνια, εντάξει;

- Κοιμηθήκατε καλά; - Ναι.

Ω! Την πουτάνα μου.

Ω! Την πουτάνα μου, την πουτάνα μου, δεν μπορώ να το κάνω αυτό.

Ω, δεν μπορώ να το κάνω αυτό. Δεν μπορώ να το κάνω αυτό.

- Ναι; - Υπάρχει ένα πρόβλημα.

- Τι; - Η ηλικιωμένη κυρία...

Είναι παντού. Είναι σαν λουτρό αίματος.

Λίγος σεβασμός, ακούει η κυρία. Καθάρισε το, αυτό είναι μέρος της δουλειάς σου.

Πραγματικά δεν μπορώ. Είναι η πρώτη μου μέρα στην δουλειά.

Αν μη τι άλλο, πήγαινε στον Φεράν, εντάξει;

Σε παρακαλώ, Μαριόν, σε ικετεύω.

Σε παρακαλώ, είναι η πρώτη μου μέρα. Ω! Την πουτάνα μου!

Τι αηδία!

Εντάξει, εντάξει...πάμε!

Έλα, μπορείς να το κάνεις. Είσαι πιο δυνατός από αυτό.

Έλα.

Άντε, πιάσ' το!

Έλα. Ω λαλά, τι μας κάνατε, κυρία Μισέ; τι μας κάνατε; Ω λαλά!

Αυτό είναι ο μπουφές που τρώνε ότι θέλουν;

Ω σκατά, σκατά.

Ω Θεέ μου, στ' ανάθεμα.

- Αν πάει καλά, θα συμβεί και σε εμάς. - Τι; Να γαμήσουμε το κρεβάτι μας;

Όχι, το να γεράσουμε, η μόνη εναλλακτική λύση για να μην πεθάνουμε νέοι.

Γκρρρ...

Δεν είναι και πολύ χαλαρός.

Αυτός είναι ο Εργουάν, ο επικεφαλής της ασφάλειας.

Δεν είναι ωραίος, αλλά δεν είναι ενοχλητικός.

Εμένα πάντως με ενοχλεί.

Κλείστε αυτό το παράθυρο.

- Έχεις δει ποτέ κάποιον τόσο άσχημο; - Ναι, δεν ήταν τόσο τυχερός.

- Δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό. - Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό.

- Δεν ακούμε τίποτα. - Ηρεμήστε, θα ανεβάσω τον ήχο.

Πιο πολύ.

- Τι σκατομαλάκας! - Ε! Σε άκουσα.

Τουλάχιστον δεν είσαι κουφός, παιδί μου.

Του άξιζε.

- Τι έχουμε στην ημερήσια διάταξη; - Ήρθε νέος. Αυτός ο κρατούμενος.

Δεν μου φαίνεται και πολύ καλός.

Ποτέ δεν είναι. Έτσι ήταν και ο τελευταίος.

Παραλίγο να σκοτώσει μια ηλικιωμένη γυναίκα με ένα ταμείο.

Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί.

- Ένιωσα την αρνητική του ενέργεια. - Για ποιόν μιλάμε;

Πάλι σέρβιραν σάπιο κρέας. Σχεδόν δύο νεκροί.

Ελέγξτε το ψυγείο.

Τσεκάρετε και οι δύο τις ημερομηνίες λήξης, έτσι;

Καλό, ε; Για δύο μέρες θα τρώμε φοντί.

Όσον αφορά τον κρατούμενο, Θα τον παρακολουθούμε.

- Χαιρετώ. - Γεια.

- Πώς ήταν η πρώτη σου μέρα; - Μην ανοίξω το στόμα μου, διάολε.

Είναι τρομερό, δεν θα μπορέσω να αντέξω δύο μήνες εκεί.

Ο Διευθυντής είναι φρικτός,

και ο επικεφαλής ασφάλειας νομίζει ότι εργάζεται στο Αλκατράζ.

Είναι κι ένας τύπος που δεν με θέλει στο δωμάτιο του.

Ένας πρώην μποξέρ, ένας τρομακτικός μάγκας.

- Είναι όλοι τρομακτικοί. - Πρέπει όμως να αντέξεις.

Θα σου κάνει καλό, απλά πρόσεχε.

Ο Γκράουτσο Μαρξ είπε κάποτε:

"Μέσα σε κάθε γέρο υπάρχει ένας νέος ο οποίος αναρωτιέται τι έγινε".

Είσοδος υπηρεσίας

Δεν μου έχουν ξύσει εδώ και χρόνια την πλάτη μου.

Και θα πρέπει να κάνετε λίγη ακόμα υπομονή.

Στην πραγματικότητα δεν είμαι ούτε κομμωτής.

Φύγε!

- Ναι αυτό είναι καλό. - Λοιπόν;

- Όχι. - Δεν το κάνω εγώ.

- Σταμάτα το. - Προσπαθώ.

Κλείσε το στόμα σου αλλιώς θα στο κλείσω εγώ.

Φύγε.

Αυτός είναι ο Ανονσιάτ, ο εγγονός μου. Ζει στην Αυστραλία.

Το ήξερες ότι τα καγκουρό είναι αριστεροί;

Όχι είναι σημαδούρες.

- Τι; - Σαν τις φάλαινες.

Λεοντίν, πάμε μια βόλτα.

Η ίδια το έκανε. Δεν ήθελα να της κάνω κακό.

Ποιός θέλει να τα βάλει μαζί μου;

- Δεν πρέπει να τα λες αυτά, Λεοντίν. - Γάμησε με.

Πάμε.

Θέλω να δώ το πουλί και τα μπαλάκια σου. Δείξ' τα μου!

Πάρε δρόμο!

Δεν μπήκα καν μέσα.

Το στόμα σου.

Τα παπούτσια σου.

Γιατί με κοιτάς όλη την ώρα επίμονα;

Τώρα το κατάλαβες;

Σήμερα το πρωί ο επιστάτης έκανε ένα λάθος.

Ήταν κακοτυχία.

Η τύχη μου έφυγε μαζί με τον Ζορζ. Θα σου άρεσε.

- Πού είναι τώρα; - Στον ουρανό.

Είναι πιλότος;

- Δεν νομίζω ότι με συμπαθεί ο Φεράν. - Η φαντασία σου είναι.

- Τι κάνουν εδώ; - Εξομολόγηση.

- Είναι παπάς; - Όχι, έχει Αλτσχάιμερ.

- Ποιά είναι η σύνδεση; - Ο,τι του πεις, το ξεχνάει.

Αυτοί ανοίγουν την καρδιά τους και αυτός έχει παρέα. Έτσι είναι όλοι ευχαριστημένοι.

Κατάλαβα! Βασικά λοιπόν, είναι ένα τρελοκομείο.

Γιατί δεν τους βγάζουμε έξω για μια βόλτα;

- Αυτό δεν είναι δυνατόν να γίνει. - Μα γιατί;

Αυτό θα ήταν επικίνδυνο για την ασφάλειά τους. Είναι ευάλωτοι.

Τι; Δεν βγαίνουν ποτέ έξω από το Γηροκομείο;

Αυτοί είναι οι κανόνες και εμμένουμε σε αυτούς.

Ναι, πρέπει να ακολουθείς τους κανόνες.

Εντάξει;

- Νίκησα. - Όχι, Αλφρέντ, γιατί με λίγο τύχη...

Όποιος έχει το μεγαλύτερο χαρτί, κερδίζει.

Για να κερδίσεις πρέπει να έχεις το μεγαλύτερο χαρτί.

Έχεις ένα 8, εγώ έχω Ρήγα.

Οπότε κερδίζω κι όταν έχουμε το ίδιο χαρτί μονομαχούμε. Εντάξει;

Εντάξει.

Κέρδισα λοιπόν.

Μονσέφ: Γαμιόλη, τα λεφτά μου!

- Ποιός είναι; - Κανένας.

Ο Άλφρεντ είναι.

Ο Άλφρεντ είναι.

Περάστε.

Ποιά είσαι εσύ;

Η Μέριλιν Μονρόε.

Τι τυχερός που είμαι.

Κατεργάρη.

Μιλάν, η ώρα είναι οκτώ.

Με πήρε ο ύπνος μετά το ξυπνητήρι. Σκατά, σκατά!

Καλή σου μέρα.

- Άργησες πολύ. - Ναι, συγγνώμη.

- Δεν χτύπησε το ξυπνητήρι μου. - Πρώτη προειδοποίηση...

άλλες δύο και είσαι εκτός. Κι αυτά τα ακουστικά να μείνουν κλειστά.

- Νιώθω καλύτερα. - Φαίνεται.

Αυτή είναι η Τερέζ Αμερίκ...

και ο Ζαν Νικόλ.

Ο Ζαν Νικόλ; Το όνομά του είναι Ζαν Νικόλ;

- Ε, ναι. - Ναι.

- Σας επισκέπτεται συχνά ο Ζαν Νικόλ; - Όχι.

Κανείς δεν έρχεται.

Τέλος γεύματος σε 20 λεπτά. Αν αργήσατε, βιαστείτε.

Σας ευχαριστώ.

Το να επισκέπτομαι τον Άλφρεντ μου κάνει καλό. Να τον επισκεφθείς κι εσύ επίσης.

- Πες μου. - Θα μείνει μεταξύ μας.

- Σίγουρα. - Του είπα το μυστικό μου.

Του είπα ότι είμαι ομοφυλόφιλος.

Ξέραμε ήδη ότι ήταν αδερφή. Στάζει από πίσω.

- Ποιός είναι γκέϊ; - Θα σου πούμε μετά.

- Φοβερό. Το ότι αισθάνεσαι καλύτερα. - Δεν δείχνω τίποτα για να μην σοκάρω.

Αλλά τώρα άκου αυτό που άκουσα.

Απ' ότι φαίνεται, ο Άλφρεντ και η Κλωντίν το κάνουν.

- Όχι, δεν το πιστεύω. - Το ορκίζομαι.

Είναι ακόμα δυνατόν σε αυτή την ηλικία;

Αηδία!

Πόσο βρώμικο.

- Η σκέψη και μόνο μου φέρνει εμετό. - Όχι, δεν υπάρχει τίποτα κακό σε αυτό.

- Εγώ νομίζω ότι είναι χαριτωμένο. - Αγαπούν ο ένας τον άλλον.

Το μισώ αυτό το μέρος. Όλη μέρα χέζουν, τρώνε, κατουράνε...

Είμαστε τυχεροί που χέζουμε, βλάκα.

Ο Άλφρεντ δεν χέζει. Ο Άλφρεντ δεν χέζει.

- Να μας προσβολή μας στα ηχεία. - Άσχημα λόγια.

- Ναι, είναι κρίμα. - Ναι, και αηδιαστικό επίσης.

Είμαστε αρκετά ταπεινωμένοι και χωρίς ένα τέτοιο κάθαρμα να μας προσβάλλει.

Φύγε από δώ.

- Είναι κόλαση. - Ωχ όχι.

- Δεν είναι αλήθεια. - Τι;

Άνοιξες τα ηχεία. Τι γίνεται τώρα;

Τι θα κάνουμε; Τι θα κάνουμε;

Ίσως να μην άκουσαν. Θέλω να πω...είναι όλοι κουφοί.

Ηρέμησε. Ξέραμε ήδη ότι ήσουν γκέϊ.

Δεν μας νοιάζει. Χιονατο-ρουφήχτρα.

- Του αξίζει τιμωρία. - Ναι, πρέπει να του δώσουμε ένα μάθημα.

- Εγώ λέω το φίδι. - Δεν αρκεί αυτό.

- Ναι. - Πρέπει να τον τρομάξουμε πολύ.

- Κάτι που δεν θα το ξεχάσει ποτέ. - Ξέρω κάτι.

- Το ποτιστήρι. - Ω, όχι.

- Ναι. - Ω, όχι.

Δεν πρόκειται να του δώσεις το ποτιστήρι, έτσι;

Θα το κάνω.

Ναι.

Περάστε.

Περάστε.

- Σε χρειάζομαι. - Στ' αλήθεια;

Ναι.

- Θέλω να σου ζητήσω μια χάρη. - Με συγχωρείτε;

Έλα μαζί μου.

Έλα.

Έλα πιο κοντά.

Δεν δαγκώνω.

- Μήπως θα μπορούσες... - Τι;

Να με βοηθήσεις.

- Μήπως θα μπορούσες... - Τι μπορώ να κάνω;

Μπορείς να...

Μπορείς να...

Ναι.

Μπορείς να κρατάς το πουλί μου για να κατουρήσω;

- Και το έκανες; - Ναι. Τον φοβάμαι.

Ήταν πυγμάχος και ηγείται μιας επταμελούς συμμορίας.

Όπως η Χιονάτη και οι Επτά Νάνοι.

Περίμενε, έχουμε λοιπόν, υπηρέτης, φύλακας, συνοδός...

Βαλές που τους κερδίζει όλους, καθαρίστρια. Το βιογραφικό σου μεγαλώνει συνεχώς.

Χα, χα! Πολύ αστείο.

Μου αρέσουν οι "γέροι" σου.

Έχασα κάτι;

- Γνώρισα κάποια. - Όχι.

Πες μου τώρα.

Έχουμε συναντηθεί τρεις φορές ως τώρα.

Και για να είμαι ειλικρινής, Είμαι λίγο ερωτευμένος.

Ε, αυτό είναι πολύ ωραίο.

Χαίρομαι για σένα.

Δεν έχουν μπει οι πληρωμές, εντάξει;

Περιμένω μάταια εδώ και τρεις μέρες.

Να το λύσεις. Αυτή είναι η δουλειά σου.

Γαμώτο.

Να τον παρακολουθείς.

Υπάρχουν δύο νέες αιτήσεις κι υπάρχει ταχυδρομείο για τους ηλικιωμένους.

- Μόνο εργένηδες. - Σίγουρα.

- Πέτα την αλληλογραφία. - Όπως πάντα.

Μιλώντας για προθεσμίες, Τα γενέθλια της Λεοντίν είναι την επόμενη εβδομάδα.

- Να μαζέψουμε χρήματα; - Τι δώρο θέλεις να της κάνεις;

- Εγχείρηση καταρράκτη; - Για ποιόν μιλάμε;

Ο μηχανισμός του κρεβατιού μου είναι ακόμα σπασμένος. Από τον Ιούλιο.

- Μόνο το κρεβάτι μου έχω. Είμαι άτυχος. - Θα το φροντίσουμε εμείς. Στ' αλήθεια.

Θα ζητήσω από τον Φεράν το ημερήσιο πάσο μου.

Οπωσδήποτε. Δεν γίνεται να χάσω τον αγώνα της πυγμαχίας.

- Μα λέει πάντα όχι. - Θα το δούμε.

Κύριε Βαρτάν, δυστυχώς δεν μπορώ να σας δώσω ημερήσιο πάσο λόγω ασφάλειας.

Είναι πολύ επικίνδυνο και απουσιάζουν και οι δύο φροντιστές.

Κανείς δεν μπορεί να έρθει για συνοδός μαζί σου.

Περίμενα αυτή την απάντηση, αλλά δεν χρειάζομαι φροντιστή.

Θα πάω με τον καινούργιο, αυτόν τον φυλακόβιο, με τα κρύα χέρια.

Αυτό δεν είναι δυνατόν. Ο Μιλάν πρέπει να μείνει στο γηροκομείο.

- Θα πάω όπως και να 'χει. - Όπως μόλις σας εξήγησα...

Δεν με ενδιαφέρει η εξήγηση σου.

Υπομένουμε πολλά, αλλά υπάρχει κι ένα όριο.

- Έλα. - Είναι για το καλό σας κύριε Βαρτάν.

Για το καλό μας; Δεν έχουμε βγει έξω εδώ και δύο χρόνια.

Ξοδεύεις μια περιουσία γι' αυτή την ανόητη πύλη, αλλά ούτε ένα σεντ για εκδρομές.

- Νομίζεις ότι είμαστε σκυλιά; - Όχι.

- Σκυλιά; - Κύριε Βαρτάν.

- Αυτά είναι μαλακίες. - Ηρεμήστε.

Σταματήστε. Ηρέμησε, Λίνο.

Είστε τρελός.

- Έλα μαζί μου. - Έρχομαι.

- Είναι για το άσυλο. - Κάθαρμα.

Κάθισε σιγά, σιγά, σιγά.

Ορίστε.

- Θα επιστρέψω σε πέντε λεπτά, εντάξει; - Καλώς.

Τι έχεις να πεις; Τελείωσα το επίπεδο 11.

Εσύ το προκάλεσες. Τώρα πρέπει να τα σπάσω όλα.

Εσύ με ανάγκασες να το κάνω, ηλίθιε μπάσταρδε.

Εδώ.

Δώστε του αρκετές!

Μπράβο. Σηκώστε τον. Σήκωσέ τον.

Ξέρεις ότι δεν μου αρέσει η βία. Την μισώ.

- Παρόλα αυτά; - Σου μιλάει! Κοίτα τον.

Το ξέρεις. Πού είναι τα λεφτά μου;

Δεν ήμουν σαφής;

Κατεστρέψτε τα πάντα.

Έχεις μια εβδομάδα. Στ' ορκίζομαι.

Κατάλαβες; Μια εβδομάδα, όχι παραπάνω.

- Τι χάλια είναι αυτά; - Μην ανησυχείς. Θα σου εξηγήσω.

- Είμαι όλος αυτιά. - Λοιπόν...

- Δανείστηκα χρήματα από τον Μονσέφ. - Δεν θα μάθεις ποτέ;

- Συγνώμη. - Σταμάτα το.

Ζητάς συγνώμη κάθε μέρα εδώ και 20 χρόνια. Σταμάτα το.

Είμαι δικηγόρος. Μήπως με σκέφτηκες κι εσύ εμένα;

Την φήμη μου; Δεν σε νοιάζει καθόλου. Γαμώτο!

Γιατί δανείστηκες χρήματα από αυτόν;

- Λίγο παλιότερα, για το ενοίκιο. - Το ενοίκιο;

Μια φορά που πλήρωσες ενοίκιο,

πήγες και δανείστηκες από ένα κάθαρμα που τα διάλυσε όλα.

Με δουλεύεις. Όχι, όχι, όχι! Ξέρεις κάτι;

Μάζεψε τα πράγματά σου και ξεκουμπίσου!

Σιχάθηκα πια! Έξω!

Ανέχομαι αυτές τις μαλακίες εδώ και 20 χρόνια.

Μάζεψε τα πράγματά σου και φύγε. Τελείωσε.

ΟΙΚΟΣ ΜΙΜΟΖΑ

Ω..., εσύ είσαι;

- Θεέ μου, τι έγινε. - Α, δεν είναι τίποτα.

Δεν είναι τίποτα;

Έλα. Έλα μαζί μου.

Τι είναι αυτό;

Μια συνταγή από τη γιαγιά μου. Ξύδι με θυμάρι.

Έτσι επουλώνεται πιο γρήγορα.

Ευχαριστώ.

- Στο χρωστάω. - Σταμάτα.

Δεν πρέπει να πιστεύεις ότι όταν οι άνθρωποι κάνουν κάτι για σένα,

περιμένουν κάτι για αντάλλαγμα.

Οι άνθρωποι μπορούν επίσης να είναι απλά καλοί. Ωστόσο...

Θα σου έκανε καλό αν φερόσουν καλά κι εσύ μια στο τόσο. Τι λες για αυτό;

Έχετε δίκιο.

Σε τι χρησιμεύουν αυτές οι τσάντες;

Τις συλλέγω.

Εμείς οι γέροι έχουμε κάθε είδους παραξενιές.

Δεν χρειάζεται να το καταλάβεις αυτό.

Κι εσύ; Τι έχεις μέσα στην δική σου τσάντα;

Όλα όσα έχουν σημασία.

Την παιχνιδομηχανή μου. (Πλέι-Στέϊσιον).

- Τι δουλειά, κάνατε Σιμόν; - Δίδασκα γαλλικά στο λύκειο.

- Κι εσύ; - Εγώ το παράτησα το σχολείο.

- Δεν ήταν για μένα. - Δεν σε πίεσαν οι γονείς σου;

Πέθαναν όταν ήμουν μικρός.

Με έστειλαν σε ορφανοτροφείο.

Καημένο μου παιδί. Αυτό θα πρέπει να ήταν απαίσιο.

Δεν είχες καθόλου συγγενείς;

Ναι, έναν παππού, αλλά δεν με ήθελε.

- Τώρα καταλαβαίνω καλύτερα. - Τι;

Γιατί δεν αντέχεις τους γέρους.

- Βασικά δεν ξέρω κανέναν. - Φρικτό.

Ο παππούς μου παρεμπιπτόντως είναι...

- Ο άνθρωπος πέθανε δύο χρόνια αργότερα. - Πόσο θλιβερό.

Έτσι είναι η ζωή. Το έχω συνηθίσει πια.

Και εσείς;

- Έχετε σύζυγο; Παιδιά; - Παιδιά, όχι.

Είχα έναν σύντροφο 40 χρόνια, αλλά δεν κάναμε παιδιά.

Ήμασταν χαρούμενοι και δεν έμαθα ποτέ ποιός ήταν πραγματικά.

Και μια μέρα...

Μια μέρα άφησε έγκυο την βοηθό του.

Με παράτησε την ημέρα που συνταξιοδοτήθηκα.

Μονομιάς άλλαξα από "σε σχέση" σε "ενεργή εργένισσα"...

και σε "συνταξιοδοτηθείσα"...

και "μόνη". Χωρίς μεταβατική περίοδο.

Λυπάμαι για σένα.

Έτσι είναι η ζωή. Το είπες και μόνος σου.

Ξέρετε…

Δεν συμπεριφέρθηκα σωστά εδώ πέρα.

Για ο,τι αξίζει, θα πω ότι λυπάμαι.

Αυτό είναι πολύ γλυκό.

Όλοι υπήρξαμε νέοι. Οπότε μην ανησυχείς.

- Θα ήθελες ένα ποτήρι νερό; - Ναι παρακαλώ.

- Τι συμβαίνει Σιμόν; - Το παιδί ξυλοκοπήθηκε χθες.

- Τι μας νοιάζει; - Πήρε αυτό που του αξίζει.

Πρέπει να τον βοηθήσουμε. Είναι ορφανός, όπως εμείς.

- Πόσο θλιβερό. - Είπε τρομερά πράγματα.

Μην το αναφέρεις έτσι.

Είναι δύσκολα εδώ για ένα αγόρι σαν αυτό.

Βάλτε τον εαυτό σας μέσα του. Είναι σπαρακτικό.

Μπορείς να τον φροντίσεις;

Σε παρακαλώ.

- Βοήθησέ τον. - Να τον βοηθήσω;

Έλα.

Θα δώ.

Δεν ξέρω.

- Τι έγινε; - Ανούσια βία.

Ξέρεις γιατί πρέπει να σου κάνω επίπληξη;

Όχι.

Άφησες τον κύριο Γκουράν, στην τουαλέτα ανόητε.

Αυτό είναι αμέλεια. Είναι πολύ σοβαρό.

Αυτή είναι η δεύτερη προειδοποίησή.

- Επίσης, δεν υπάρχει αρκετό προσωπικό. - Με συγχωρείς; Τι είπες;

- Τίποτα. - Και τώρα φύγε.

- Πρόσεχε τον. Είναι βάρος. - Τότε απόλυσέ τον.

Αυτό επιτρέπεται μόνο μετά από τρεις προειδοποιήσεις,

και χάρη σε αυτόν τον τύπο παίρνουμε επιδότηση.

Περάστε.

- Καλημέρα. - Χαίρετε.

- Γεια σας, κύριε Διευθυντά. - Γεια σου, Φλωρέτ.

Επειδή το μενού είναι σχεδόν πάντα το το ίδιο,

επιτρέψτε μου να προτείνω μερικές συνταγές.

- Μπορώ να σας τις δείξω; - Φυσικά.

Ορίστε.

Σκέφτηκα το κοτόπουλο Κολόμπο. Σε όλους αρέσει το κοτόπουλο.

Με κρεολικό ρύζι ή μπανάνα ογκρατέν.

Για επιδόρπιο σκέφτηκα το φλαν καρύδας,

ή μπανάνες φλαμπέ με ρούμι από την Γουαδελούπη.

Πολύ καλό Φλωρέτ. Θα το υποβάλλω στην κουζίνα.

- Ευχαριστώ. Αντίο κύριε Διευθυντά. - Αντίο, Φλωρέτ.

Ήταν ευχαρίστησή μου.

Αυτό θα κάνω με τις συνταγές σου.

Ωραία.

- Καλημέρα. - Μέρα.

Θα σταματήσεις να λες έτσι καλημέρα;

Δεν λες "Μέρα", αλλά "καλημέρα"!

Με καθαρή και ενθουσιώδη φωνή. Η μέρα ξεκίνησε. Είμαστε ευτυχείς.

Εμπρός.

Έλα.

- Καλημέρα. - Συγγνώμη, δεν σε άκουσα.

- Καλημέρα. - Έτσι μπράβο.

Τώρα είμαστε σε επαφή. Σε χτυπήσανε;

Συμπεριφέρσου λοιπόν καλύτερα.

Ξεκίνα με το να σέβεσαι τους άλλους.

Τι ώρα έχεις διάλειμμα;

Ε, μα τώρα.

Θα σε περιμένω στην βεράντα σε 10 λεπτά. Εκεί είναι ήσυχα.

Εντάξει, καλή διασκέδαση.

- Τι έχει αυτός; - Απλά πήγαινε. Μην φοβάσαι.

- Καλημέρα. - Καλημέρα.

Α, το βλέπω. Καλημέρα.

Τι έχεις κάνει;

- Ένα δάνειο που δεν έχει αποπληρωθεί. - Πόσα;

3500 ευρώ.

Κανόνας Νο1: Να εξοφλείς τα χρέη σου.

Κανόνας Νο2: Μάθε να υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου.

Έλα, φόρεσε αυτά. Σε παρακαλώ.

Η πυγμαχία θέλει υπομονή και συγκέντρωση. Ο,τι σου λείπει, αλλά που το χρειάζεσαι.

Πάρε θέση άμυνας.

Δεξί πόδι πίσω, χέρια επάνω, έτοιμος για επίθεση.

- Λοξά. Είσαι αριστερόχειρας ή δεξιόχειρας; - Αριστερόχειρας.

Τότε, βάλε το δεξί σου χέρι πίσω,

και μοίρασε το βάρος σου ανάμεσα στα δύο σου πόδια.

Τα γόνατα ελαφρώς λυγισμένα και γύρνα γύρω από τον αντίπαλό σου...

για να τον αποσυντονίσεις ώστε να μην μπορεί να επιτεθεί.

Πάντα εκτός ισορροπίας.

Έλα, πρέπει να κινείσαι.

Ψηλότερα τα χέρια. Πιο ψηλά.

Όχι τόσο ψηλά, έτσι δέχεσαι χτυπήματα. Κάλυψε τον εαυτό σου.

Άντε, πάμε. Αριστερά, δεξιά, αριστερά, αριστερά, δεξιά.

Άπερκατ, με γωνία.

Είστε σε καλή κατάσταση.

Στην πυγμαχία έχεις τρεις εχθρούς. Την οργή...

Το στρες και το άγχος.

Εάν μπεις στο ρινγκ φοβισμένος, τελείωσες. Θα κάνεις λάθος επιλογές.

Μέσα στο ρινγκ είσαι θήραμα και θηρευτής συγχρόνως.

Όπως ακριβώς και στην ζωή.

Η ζωή είναι σαν αγώνας μποξ.

Έχεις αρκετούς γύρους, μερικές φορές χάνεις, μερικές φορές κερδίζεις.

Μερικές φορές δίνεις χτυπήματα,

μερικές φορές πρέπει να τα δέχεσαι, αλλά πάντα να σηκώνεσαι.

Πάντοτε.

Η Σιμόν μου είπε για τα προβλήματά σου.

Άκου...

Ξέρεις ποιά είναι η μεγαλύτερη δύναμή σου;

Ο πόνος που έχεις εκεί μέσα.

Κάθε υπερ-ήρωας έχει τις σκοτεινές του στιγμές.

Εντάξει, είσαι ορφανός, είσαι έναν γύρο πίσω, αυτό είναι σκληρό και άδικο.

Έχεις όμως δύο επιλογές. Είτε τα παρατάς ή συνεχίζεις...

και παλεύεις. Η επιλογή είναι δική σου.

Και τι νομίζεις; Ο καθένας έχει και κάτι.

Έχω δει και καλύτερες μέρες. Έχασα την οικογένειά μου, αλλά τώρα...

έχω μια καινούργια.

Ναι, είμαι άρρωστος.

Και αυτό δεν είναι εύκολο, αλλά δεν το αφήνω να γνωστοποιηθεί.

Όταν η ζωή με ρίχνει κάτω, εγώ ανταποδίδω το χτύπημα.

Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να ζήσεις.

Όντας εκεί, ολοκληρωτικά, στην στιγμή.

Τα υπόλοιπα είναι ανοησίες.

Έλα, πάρε την θέση σου.

Έλα, κινήσου. Σε κίνηση, κίνηση.

Δώσε γροθιά. Προχώρα. Αριστερά, τώρα.

Αριστερά δεξιά. Για να μην μετράς φάπες, θα πρέπει να μετακινείσαι.

Να συνεχίσεις να κινείσαι. Σωστά, προχώρα, μπροστά. Πυγμάχησε, πυγμάχησε.

Με αυτόν τον τρόπο θα μπορείς να πληρώνεις τα χρέη σου αν είσαι χρεοκοπημένος.

Αν είναι έτσι. Εκεί, εκεί.

Να μην χαμηλώνεις ποτέ την άμυνα σου. Είδες;

Για να μην τις τρως, θα πρέπει να μένεις μακριά, να μην σε πλησιάζουν.

- Συγνώμη. Σε πόνεσα. - Είμαι καλά.

Πρέπει να πας για τρέξιμο και να κάνεις πηδηματάκια με σχοινάκι.

Να αυξήσεις την χωρητικότητα των πνευμόνων σου.

Είμαι εξαντλημένος.

Δεν θα το λες, αλλιώς θα πω ότι άγγιξες το πουλί μου.

Ξαναρχίζω.

Δυστυχώς.

Θα μου άρεσε πολύ να πάω σε έναν αγώνα μαζί σου,

αλλά δεν μας αφήνουν αυτοί εδώ να πάμε.

Αυτό είναι για την ασφάλειά σας.

Το πιστεύεις αυτό;

- Απόψε μπορείς να κοιμηθείς στης Φλωρέτ. - Ευχαριστώ.

Την Σιμόν πρέπει να ευχαριστήσεις, όχι εμένα. Πολύ γλυκιά γυναίκα.

Τι κάνετε εδώ εσείς οι δύο;

Ο Μιλάν λέει για την ζωή έξω από δώ.

Πρέπει να είναι υπέροχα, κρίμα που δεν μπορούμε να βγούμε.

- Πρέπει να ξεφεύγουμε καμιά φορά. - Μην ξεστομίζετε ανοησίες κύριε Βαρτάν.

Και τώρα φύγετε από εδώ. Και λίγο γρήγορα.

Κρυόκωλε.

Πηγαίνετε, από δώ.

- Σου είπα πώς γνώρισα τον Μπατίστ; - Ναι, Φλωρέτ, μου το είπατε.

Αλλά δεν ξέρεις ότι αγαπούσε τα δέντρα όσο κι εγώ.

Καταλαβαίνεις;

Η φύση σου δίνει πολλά, αλλά θα πρέπει να δείξεις κι εσύ ενδιαφέρον.

Τα κάνεις όλα όμως γρήγορα.

Μιλάς γρήγορα, τρως γρήγορα, σκέφτεσαι γρήγορα. Γιατί τόση βιασύνη;

- Δεν ξέρω. - Η φύση παίρνει το χρόνο της.

Αν πας πολύ δυνατά, θα τσακιστείς.

Σου προτείνω να μιλήσεις με τα δέντρα.

- Τι; - Άφησε τον θυμό σου να βγει.

Ήδη δυσκολεύομαι να μιλήσω στους ανθρώπους, πόσο μάλλον στα δέντρα.

Δοκίμασέ το.

Περάστε.

Ποιά είσαι εσύ;

Η Μόνικα Μπελούτσι.

Τι τυχερός που είμαι.

Μόνικα...Μπελούτσι!

Η υπερθέρμανση του πλανήτη προκαλεί περισσότερες πλημμύρες και κατολισθήσεις.

Εμείς το σκεφτόμασταν και σεβαστήκαμε τη γη.

- Εσύ δεν σέβεσαι τίποτα. - Συγγνώμη, Φλωρέτ.

Κοιμάσαι ποτέ, ή απλά συνεχίζεις;

Δεν λειτουργεί έτσι. Το βιολογικό μου ρολόϊ είναι ρυθμισμένο για τις Αντίλλες.

Τώρα είναι έξι η ώρα στην Γουαδελούπη.

Κι εγώ πηγαίνω για ύπνο όταν εκεί είναι 8 η ώρα.

Είναι ώρα για ποτό για μένα τώρα. Θα σου φτιάξω κι εσένα ένα κοκτέιλ.

Πίνεις, έτσι δεν είναι;

Εμπρός, ας πιούμε ένα κοκτέιλ.

- Κούνα τους γοφούς σου. - Λοιπόν;

Ναι.

Κοιμήθηκες κιόλας;

Δεν είδα ότι κοιμήθηκες. Ήθελα να σου πω για το καρναβάλι των Αντιλών.

- Έχεις ακούσει ποτέ για αυτό; - Όχι.

Το αποκορύφωμα του Καρναβαλιού είναι η παχιά Τρίτη.

Το πάρτι ξεκινάει την παχιά Κυριακή, μετά έχουμε την παχιά Δευτέρα και παχιά Τρίτη.

Την Τετάρτη, τετάρτη της τέφρας, καίμε τον Βαβάλ. (Βασιλιάς του Καρναβαλιού)

Συγγνώμη, Φλωρέτ, δεν υπάρχει κανένα καρναβάλι του ύπνου;

Δεν κοιμόμαστε στην διάρκεια του καρναβαλιού,

ξεκουραζόμαστε την Πέμπτη.

Ξεκινάμε την Κυριακή και ξεκουραζόμαστε Πέμπτη που καίγεται ο Βαβάλ.

Εντάξει, γιατί πραγματικά πρέπει να κάψω τον Βαβάλ αυτή τη στιγμή.

Είσαι πολύ όμορφη.

Σε ευχαριστώ.

Μα τι καλό είναι αυτό; Είμαι ερωτευμένη με έναν άντρα που με ξεχνά.

Ω! Τι σπασίκλας!

- Έχεις ερωτευτεί ποτέ; - Τι είναι να είσαι ερωτευμένος;

Περίμενε λίγο, συνειδητοποιείς το τι διακινδυνεύουμε;

20 χρόνια φυλακή, αλλά είμαστε ήδη στην φυλακή.

Χάρη σε ποιόν;

- Στον Άλφρεντ. - Ω! ναι.

Ναι, αλλά για τι ακριβώς είναι αυτά τα ρούχα;

- Για να φορεθούν. - Φυσικά.

Ορίστε, μια μικρή επιλογή.

Πολύ γλυκό, αλλά δεν υπάρχει χώρος. Τα βιβλία δεν είναι χρήσιμα.

Είναι χρήσιμα. Όλα όσα ψάχνεις μπορεί να βρεθούν στα βιβλία. Αλήθεια.

Θα προτιμούσα να είχα μια τηλεόραση για το Πλέι-Στέϊσιον μου.

Μια τηλεόραση; Και τι άλλο;

Στα αριστερά. Αριστερά.

- Στα αριστερά. Εκεί πέρα. - Εκεί πέρα.

- Ευθεία. Προς τον αγωγό. - Ήδη εκεί πάω.

Πάρτε τον ενισχυτή νίτρο. Κατευθείαν μέσα στον αγωγό.

Χτύπα τον. Πιάσε τον πάσσαλο του. Τον πάσσαλο.

Ναι. Κερδίσαμε.

Ποιός είναι ο βασιλιάς των πασσάλων;

- Αυτό είναι το όπλο. - Είμαι ο πόλος.

Θεέ και Κύριε.

Πολύ συναρπαστικό.

Καταλαβαίνω γιατί αρέσει αυτό τόσο πολύ σε εσάς τα παιδιά. Απίστευτο.

- Ναι, τρελό, ε; - Ωραίο παιχνίδι.

Πραγματικά καταπληκτικό. Φυλάξου.

Ξεφορτώσου το προτού σου κάνει την ζωή δύσκολη ο Φεράν.

Πραγματικά καταπληκτικό.

Συνήθως παίζω παιχνίδια με το μυαλό μου. Στη φαντασία μου. Κλείσε τα μάτια σου.

Φαντάσου ότι περπατάς μέσα σε ένα δάσος.

Ξαφνικά βλέπεις μια σπηλιά.

Μπαίνεις μέσα, ή περνάς γύρω της;

Μη σκέφτεσαι, απάντησε αμέσως.

Άμεσα.

- Το βλέπεις; - Δεν ξέρω.

Με τι μοιάζει αυτή η σπηλιά; Υπάρχει μουσική, φως;

Εσύ αποφασίζεις. Μην σκέφτεσαι τόσο πολύ. Βλέπεις την σπηλιά, ή μπαίνεις μέσα ή όχι.

Δεν μπαίνω.

Μα γιατί;

Δεν θέλω προβλήματα.

Μπορεί να βρεις την ευτυχία σου σε αυτή τη σπηλιά.

- Δεν μπαίνω μέσα. - Βλέπεις;

Αυτοί δεν μπαίνουν είναι αυτοί που φοβούνται τον θάνατο.

Φυσικά και φοβάμαι τον θάνατο. Εσείς όχι;

Όχι, ο φόβος δεν σε ωφελεί. Είναι σαν τις ενοχές, μαλακίες.

- Ναι. - Όχι, αλλά είναι ανόητο...

- Να ανάψουμε ένα; - Μπορεί να έρθει κάποιος.

Φοβάσαι τα πάντα εκτός απ' το να κρατάς το πουλί μου.

Όχι, δεν θα συζητάμε άλλο πια γι' αυτό.

Πρέπει να πάω στην τουαλέτα. Θέλεις να έρθεις;

Πλάκα κάνω. Επιστρέφω αμέσως.

Ο Λίνο Βαρτάν έχει ένα υπέροχο βράδυ.

Ο ΛΙΝΟ ΒΑΡΤΑΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΤΟΝΙ ΜΟΖΟ

Λοιπόν.

Κατά Φαντασίαν Ασθενής

Μολιέρος...

Παρακαλώ άσε τα δάχτυλά μου ολόκληρα αν μπορείς.

Θα κάνω ο,τι καλύτερο μπορώ.

- Θέλω και αποτρίχωση για μπικίνι. - Τι;

Αστειεύομαι. Τρομερό πράγμα να μένεις ορφανός.

Θα μπορούσες όμως να είσαι ακόμα και νεκρός.

- Ή σε αναπηρικό καροτσάκι. - Ευχαριστώ, Συλβέτ.

Ξέρεις πώς να ανεβάζεις την διάθεση ενός ατόμου, έτσι δεν είναι;

Πάρε καθαρές κάλτσες από το δωμάτιο μου.

Το μενού του εστιατορίου σας; Λουκάνικο Φρανκφούρτης με ξινό λάχανο. 35 φράγκα.

- Μια εποχή άγνωστη στην νεολαία. - Γέλα μαζί μου.

Ο κόσμος τσακώνονταν για ένα τραπέζι.

Έρχονταν και για μένα επίσης.

Όλοι με αγαπούσαν και ξέρεις γιατί;

Στην ζωή πρέπει να είσαι καλός ακροατής.

Να δίνεις προσοχή. (Να ακούς)

Υπάρχει διαφορά μεταξύ του...

"Πώς είναι ο γιός σου;» ή "Πώς είναι ο Παύλος;"

Αν δείχνεις σεβασμό, θα παίρνεις σεβασμό σε αντάλλαγμα.

- Μάλιστα, αρχηγέ. - Το έχεις.

Ναι ναι.

Καλησπέρα, Έντμοντ. Ο Ερβάν μου ζήτησε να σου δώσω χάπια.

Όχι, όχι, είναι πολύ δυνατά. Με κάνουν να νιώθω αδύναμος. Απλά, είναι ναρκωτικά.

Υπερβάλλεις. Είναι λίγη ζάχαρη με βιταμίνες.

Ναι. Ζάχαρη και βιταμίνες. Εντάξει, θα κάνουμε μια συμφωνία.

Θα πάρω ένα αφού πάρεις κι εσύ ένα. Εντάξει;

- Καλά. - Προσοχή.

Λοιπόν.

- Θέλεις τσάϊ; - Ναι.

- Έχεις πολλούς φίλους. - Ω, όχι, αυτή είναι η λίστα των γιατρών.

Ορίστε.

Τι είδους δουλειά κάνατε πριν, Έντμοντ;

Ήμουν Βοηθός του πρέσβη της Γαλλίας στην Ολλανδία.

Αυτή ήταν η όμορφη ζωή μου με τον Ζορζ μου.

Τα ταξίδια. Οι συναντήσεις.

Ήταν εκπληκτικά. Και το θέατρο. Μου αρέσει το θέατρο. Πάθος.

Ο Μολιέρος, οι Αλεξανδρινοί!

Άγκνες, μην σκέφτεσαι ελαφρά τον γάμο. Μια γυναίκα χρωστάει πολλά στη θέση της.

Πανέμορφο. Πηγαίναμε μια φορά την εβδομάδα. Ήταν το πάθος μου.

Λυπάμαι που δεν μπορώ να ξαναπάω.

Είσαι καλά Μιλάν;

- Δυνατό αυτό το χάπι. - Ήταν μόνο ζάχαρη, έτσι;

Έλα, λέγε.

Η μεγαλύτερη λύπη μας ήταν ότι δεν είχαμε παιδιά.

Την εποχή εκείνη, η ομοφυλοφιλία δεν ήταν αποδεκτή.

Μας έβλεπαν ως αρρώστους και έπρεπε να κρυβόμαστε.

Δεν είναι και πολύ διαφορετικά σήμερα, έτσι δεν είναι;

- Συμφωνώ μαζί σου. - Κοίτα, Μιλάν.

Αυτά τα φάρμακα είναι πολύ δυνατά.

Κοίτα τον τώρα.

Περάστε.

Κάτσε όρθιος. Τι συμβαίνει;

Τα χάπια που δίνετε...

- Ουάου! Είναι πολύ ισχυρά. - Μπες στο ψητό.

Εντάξει, μπορώ να πάω τον Έντμοντ στο θέατρο; Το θέλει πολύ.

- Υπάρχει ένα μέρος με Μολιέρο... - Όχι.

Γιατί όχι; θα πάμε μαζί και θα είμαι συνεχώς μαζί του.

Είπα όχι. Φύγε από δώ.

Είναι γελοίο που κανείς δεν επιτρέπεται να βγαίνει έξω από εδώ.

- Είναι πάντα κλειδωμένοι. Πώς αυτό; - Κοίτα την δουλειά σου. Έξω.

Αποτελείται από ένα πομ...

αποτελείται...

Υπάρχει... Αυτό είναι εύκολο.

...και μια ιδιαίτερη ασυναρτησία, που δίνουν τις λέξεις ως αιτίες...

και υποσχέσεις ως αποτέλεσμα. Είναι ένα σημάδι ανθρώπινης αδυναμίας...

αλλά δεν λένε τίποτα για το φάρμακό τους.

Αυτοί ξέρουν αδερφέ μου...

τα πάντα από τον ανθρωπισμό... ανθρωπιστικές επιστήμες.

Ξέρουν αδερφέ...

Αστείο, το είπαν και αυτό.

Περάστε.

Ποιά είσαι εσύ;

Η Μαντόνα.

Πόσο τυχερός είμαι.

- Μαντόνα. - Ναι, η Μαντόνα.

- Η Μαντόνα! - Μαντόνα!

Μαντόνα!

Αυτό είναι αλήθεια.

Τι κάνει αυτός;

- Δηλαδή οι γιατροί δεν ξέρουν τίποτα; - Ναι, αδερφέ μου.

Είναι μορφωμένοι και πολύ ωραίοι. Μιλούν όμορφα λατινικά.

Γνωρίζουν τα ελληνικά ονόματα των ασθενειών,

και μπορούν να τα περιγράψουν και να τα ξεχωρίσουν.

Αλλά οι θεραπευμένοι δεν έχουν φάει τυρί.

Ωστόσο, θα πρέπει να παραδεχτείτε…

ότι οι γιατροί γνωρίζουν περισσότερα για αυτά τα θέματα από άλλους.

Ξέρουν τι είπα, αλλά δεν έχουν θεραπεύει τίποτα ακόμα.

Και η τέχνη της τέχνης τους είναι πομπώδης ανοησίες και ειδικές ασυναρτησίες...

που δίνουν λέξεις ως αιτίες και υποσχέσεις ως αποτελέσματα.

Μπράβο!

Αλλά υπάρχουν άνθρωποι τόσο σοφοί και έξυπνοι όσο εσύ, και όταν είναι άρρωστοι...

πάνε στον γιατρό έτσι κι αλλιώς.

Αυτό είναι το σημάδι της ανθρώπινης αδυναμίας,

αλλά δεν λέει τίποτα για το φάρμακό τους.

Για μένα εσύ είσαι ο κατά Φαντασίαν Ασθενής.

Τώρα που δεν μπορείς να πας εσύ στο θέατρο, έρχεται αυτό σε σένα.

Σ' ευχαριστώ.

Μπράβο.

Σήμερα θα παίξουμε ένα νέο παιχνίδι. Λέγεται "Το γύρισμα της μπουκάλας".

Εντάξει; Είναι πολύ απλό.

Γυρίζουμε αυτό το μπουκάλι, το οποίο θα δείξει κάποιον, και ξαναγυρίζουμε...

και μετά θα δείξει κάποιον άλλον κι αυτά τα δύο άτομα θα φιληθούν.

Προσοχή, η ένταση ανεβαίνει.

Αυτός είμαι εγώ...

Και αυτή είναι η Λεοντίν.

Φίλα με!

Ένα, δύο...

Το κάνω έτσι, ώστε να σου δίνει ώθηση.

Αριστερά, αριστερά, αριστερά, δεξιά.

Να εστιάζεις.

Ένα, δύο...

Δεν πειράζει.

Θάρρος ή αλήθεια;

Κάντε μια ενοχλητική ερώτηση στην Συλβέτ.

Ποιό είναι το πιο ντροπιαστικό μέρος που κάνατε σεξ;

Μέσα σε ένα γερμανικό τανκ.

Εντάξει, ας παίξουμε Μπίνγκο.

Θέλω να σου δείξω κάτι όμορφο.

- Αυτός είναι ο σύζυγός σας; - Ναι.

- Είσαστε όμορφο ζευγάρι. - Αυτό έλεγαν όλοι.

- Πέθανε; - Ναι, πριν από έξι χρόνια.

Μόλις είχαμε γιορτάσει την 39η επέτειος μας.

Πολύ ωραία. Δεν ξέρω αν εγώ θα το καταφέρω.

Φυσικά και μπορείς.

Αλλά η αγάπη δεν μοιάζει πάντα με την αρχική αγάπη.

Πρέπει να είσαι παρατηρητικός και να φέρεσαι πάντα καλά στις γυναίκες.

- Και δεν κάνατε ποτέ παιδιά; - Όχι, δυστυχώς όχι.

Ο Μισέλ ήταν στείρος.

- Τρελό που κανείς εδώ δεν έχει παιδιά. - Τώρα το λες.

Όλοι με τους οποίους μιλάω δεν έχουν οικογένεια ή παιδιά. Παράξενο έτσι;

- Ίσως είναι σύμπτωση. - Πολλές συμπτώσεις.

Έλα με αυτόν στα αριστερά. Όχι κι άσχημα. Αλλά πήγαινε από κάτω.

Τι σπαστικός. Δεν έχει κότσια.

Δεν μπορεί να είναι όλοι σαν τον σπουδαίο Λίνο Βαρτάν.

Αν ήμουν πραγματικά ο σπουδαίος Λίνο,

θα την είχα "κάνει" από εδώ μέσα εδώ και πολύ καιρό.

Ε, λοιπόν, εγώ θα πιώ ένα φλιτζάνι τσάι.

Μη, μη, επίτρεψε μου, το κάνω καλύτερα.

Ναι.

- Μικρέ μου Μιλάν. - Μπορούμε να μιλήσουμε;

Φυσικά.

Κάτι δεν πάει καλά εδώ, πέρα έτσι δεν είναι;

- Πώς σου ήρθε αυτό; - Κανείς σας δεν έχει οικογένεια.

Δεν έρχονται ποτέ επισκέπτες, εσείς δεν βγαίνετε ποτέ έξω,

το φαγητό είναι βρώμικο...

- Λοιπόν; - Σας φέρονται άσχημα.

Αυτό δεν είναι αλήθεια, απλά είμαστε άτυχοι.

- Αυτό ακριβώς εννοώ. - Μιλάν, μείνε έξω από αυτό.

Έχουμε ήδη το συμβούλιο των σοφών και βοηθάμε ο ένας τον άλλον.

Θέλω και εγώ να βοηθήσω.

Αν υπάρχει κάτι που δεν πάει καλά, θα πάω στον Φεράν.

Δεν θα κάνεις τίποτα. Είσαι ένα έξυπνο αγόρι.

Σε δέκα μέρες θα είσαι έτοιμος.

Μην το κάνεις αυτό τώρα. Μην ανησυχείς για εμάς.

Μου είπες να μην φοβάμαι και να μπω στην σπηλιά.

Ποιά σπηλιά;

Είναι διαφορετικός. Είναι καλό παιδί.

Συμβάσεις ενοίκων.

Τι κάνεις εδώ;

- Ήθελα να σας μιλήσω. - Με δουλεύεις;

- Αυτά ήταν στο υπόγειο. - Κοιμάται εδώ για εβδομάδες.

Ξενοδοχείο είναι εδώ; Καλώς. Αυτή είναι η τρίτη προειδοποίηση.

Θα τηλεφωνήσω στον δικαστή.

Ναι, θα ήθελα να του εξηγήσω γιατί μένω περισσότερο εδώ.

Εγώ φροντίζω τους ενοίκους.

Εσείς τους φέρεστε σαν σκουπίδια και τους έχετε ομήρους.

Χωρίς επισκέπτες, χωρίς εξόδους. Και είμαι σίγουρος ότι δεν σταματάει εδώ.

- Δεν ντρέπεστε; - Πάρτε το πάσο του και πετάξτε τον έξω.

Πρώτα θα υπογράψετε τις ώρες μου.

Ορίστε, είσαι ένας ελεύθερος άνθρωπος και τώρα φύγε.

Έξω από δώ.

Πήγαινε τρέχοντας.

Παπάρες!

- Θεέ μου, μπορεί ακόμα να το κάνει αυτό. - Τώρα δουλεύεις για τους ηλικιωμένους;

Νόμιζες ότι δεν θα σε βρίσκαμε;

Θα ήταν καλύτερα να έχεις τα μετρητά.

Στ' αλήθεια δεν λειτουργώ τώρα παιδιά.

Α, θα το παίξεις σκληρός;

Τρομερό, τους σακάτεψα.

- Τι έγινε; Είστε καλά; - Ναι ναι.

Α, τους ξάπλωσες. Πόσο πολύ τους χτύπησες;

Πες τα μου όλα.

- Αλήθεια θα τα καταφέρεις; - Ναι, μην ανησυχείς.

Καλό βράδυ.

Όχι, θα περιμένω μέχρι να ξέρω ότι μπορείς να μείνεις.

- Αυτό είναι ωραίο. - Μην το αναφέρεις.

- Σ' ευχαριστώ. - Μη με ευχαριστείς.

- Μιλάτε με τον Λίνο. Πείτε κάτι. - Γεια σας, Λίνο, μιλάτε με τον Μιλάν.

Ακούσετε κάτι. Πλάκωσα στο ξύλο τους άντρες του Μονσέφ.

Ακολούθησα την συμβουλή σας. Δεν φοβήθηκα.

Κράτησα ψηλά την άμυνα μου, όπως ακριβώς μου είπατε.

Όλα αυτά χάρη σε εσάς, έτσι λοιπόν ήθελα απλά να πω ευχαριστώ.

Καταπληκτικό αυτό που κάνατε για μένα. Ευχαριστώ, το εννοώ.

- Χαίρετε. - Χαίρετε.

Συγγνώμη που διακόπτω, αλλά μήπως είναι σπίτι ο Σάμι;

- Χαίρομαι που είσαι εδώ. - Πράγματι.

- Συγγνώμη για τελευταία. - Ας το ξεχάσουμε.

Έλα μέσα. Χαιρόμαστε πολύ που είσαι εδώ.

Και;

Είναι χαριτωμένη. Είστε όμορφοι μαζί.

- Έχει την έγκριση σου; - Ναι, χαίρομαι για σένα.

Σταμάτησες το κάπνισμα;

Ναι, στην πραγματικότητα συνέβη φυσικά.

Και η Χιονάτη; Σου έκαναν οι εφτά νάνοι καθόλου καλό;

Θέλω να σου δείξω κάτι.

Μπορείς να δεις αυτά τα συμβόλαια; Είναι από τον οίκο ευγηρίας.

- Έβγαλες φωτογραφίες; Γιατί; - Γιατί κάτι δεν πάει καλά εκεί.

Φέρε.

Γυναίκες, σας αγαπώ.

Έχετε ένα νέο μήνυμα.

Γεια σας, Λίνο, μιλάτε με τον Μιλάν.

Ακούσετε κάτι. Πλάκωσα στο ξύλο τους άντρες του Μονσέφ.

Ακολούθησα την συμβουλή σας. Δεν φοβήθηκα.

Κράτησα ψηλά την άμυνα μου, όπως ακριβώς μου είπατε.

Όλα αυτά χάρη σε εσάς, έτσι λοιπόν ήθελα απλά να πω ευχαριστώ.

Καταπληκτικό αυτό που κάνατε για μένα. Ευχαριστώ, το εννοώ.

Αυτό είναι καλό μικρέ μου Μιλάν.

Χαίρομαι.

Σκατά, εσένα σε ξέχασα τελείως.

- Ο Λίνο. - Τι;

Έφυγε απ' την ζωή χθες το βράδυ.

Τόσο άσχημα.

- Είχε αδύναμη καρδιά. - Δεν φταίει το γηροκομείο.

Ήταν αρκετό καιρό άρρωστος.

Πρέπει να φύγουμε.

Τα λέμε αργότερα.

- Τον γνωρίζατε; - Όχι, όχι.

Μου αρέσει να πηγαίνω στα νεκροταφεία.

Στην ηλικία μου είναι σαν να κοιτάζω σπίτια.

- Είχες δίκιο. Τους ξεσκίζουν. - Γαμώτο. Το ήξερα.

Πολύ έξυπνα στημένο. Με λίγα λόγια: Ο Φεράν κληρονομεί τα πάντα.

Όταν έρχονται στο γηροκομείο, του παραχωρούν όλα τα δικαιώματα.

Είναι ο δικαιούχος του ασφαλιστηρίου συμβολαίου ζωής τους.

Τα συμβόλαια αναφέρουν ότι δεν μπορούν να διαθέσουν τα χρήματά τους...

- χωρίς άδεια από το Μιμόζα. - Τι εγκληματίες.

Λαμβάνουν ακόμη και κρατική βοήθεια. Αναζητούν πολύ καλά τους πελάτες τους.

Μόνο άνθρωποι χωρίς οικογένεια ή παιδιά. Εργένηδες.

Πρόκειται σαφώς για κατάχρηση εξουσίας, αλλά είναι δύσκολο να διωχθεί.

Μπορεί να υπάρχει μια πιθανότητα. Ο Φεράν κληρονομεί νόμιμα τα πάντα...

όσο οι ένοικοι μένουν στο Μιμόζα.

- Εάν φύγουν θα λήξει η σύμβαση. - Τότε πρέπει να τους βγάλουμε.

Ξέρεις πόσο επικίνδυνο είναι να τους πάρεις μαζί σου;

Πριν πάω εκεί, ήμουν ένας τύπος που έπαιζε πάντοτε το θύμα.

Αυτό είναι πίσω μου τώρα.

Πρέπει να τους βοηθήσω.

Πρέπει να το κάνουμε για αυτούς, για την αξιοπρέπειά τους και για τον Λίνο.

- Και αν δεν θέλουν; - Θα τα καταφέρουμε. Εντάξει;

Θα το κάνουμε στο καρναβάλι.

Σήμερα είναι το καρναβάλι.

Όλοι φορούν την ίδια στολή. Κι εγώ...το ίδιο,

για να μπορέσω να μπω κρυφά και να τους εξηγήσω τα πάντα.

Χαίρομαι που σας βλέπω. Δεν κάνει να είμαι εδώ, οπότε ακούστε.

Ο Φεράν είναι απατεώνας και σας επέλεξε με απώτερο σκοπό. Έναν πολύ κακό σκοπό.

Να παραχωρείτε όλη σας την περιουσία σε αυτόν.

Δεν θα τελειώσει ποτέ η κακή μας τύχη;

- Υπάρχει μια διέξοδος. Απόδραση. - Πού πρέπει να πάμε;

Αυτό είναι δικό μου πακέτο. Συμμετέχετε;

- Ναι. - Απόλυτα.

- Όταν κάνουμε κάτι, το κάνουμε μαζί. - Φυσικά, Σιμόν.

- Είσαι σίγουρος ότι θα τα καταφέρουμε; - Όχι, αλλά θα κάνουμε το καλύτερο δυνατό.

Και τότε τουλάχιστον θα έχουμε προσπαθήσει.

Ευχαριστούμε Μιλάν.

Ξέρεις, είμαστε ανάμεσα σε αυτούς που κανείς δεν ενδιαφέρεται.

Αυτούς που είναι νεκροί προτού πεθάνουν.

Είμαστε τα φαντάσματα της κοινωνίας. Είμαστε εκεί, αλλά όχι πραγματικά.

Στην πραγματικότητα είμαστε βάρος για όλους.

Χάρη σε σένα Μιλάν, δεν νιώθουμε έτσι.

- Νιώθουμε ξανά ζωντανοί. - Και αυτό, είναι ανεκτίμητο.

- Πότε θα το κάνουμε; - Έξι η ώρα το πρωΐ.

Περίμενε, δεν είναι βιαστικό αυτό;

Πρέπει να δράσουμε γρήγορα. Πάρτε όσο το δυνατόν λιγότερα πράγματα μαζί σας.

Εντάξει; Το σχέδιο είναι πολύ απλό.

Ακούστε προσεκτικά.

Συναντιόμαστε στο γυμναστήριο ή στην τραπεζαρία;

- Στο γυμναστήριο. - Δεν είναι δυνατόν.

Στην τραπεζαρία.

Περιμένετε, ποιός φυλάει σκοπιά;

Δεν είναι τόσο περίπλοκο. Εσύ θα προσέχεις τον φύλακα.

Εσύ, στον Φεράν. Και εσύ...

Πώς τα θυμάσαι όλα αυτά;

- Δεν το θυμόμουν. - Ναι, μόλις μου το είπες.

Τι;

- Είμαι ο Άλφρεντ. - Άκου, Ντε Γκονζάγκ.

Μην τα βάζεις μαζί μου. Θυμάσαι τέλεια το σχέδιο.

Συγνώμη.

Πρέπει να ομολογήσω κάτι.

Δεν είναι εύκολο να εξομολογείσαι. Εγώ…

- Δεν έχω Αλτσχάιμερ. - Στ' αλήθεια;

- Τι; - Αλήθεια;

- Δεν έχεις Αλτσχάιμερ; - Δεν είναι αλήθεια.

- Γιατί είπες ψέματα; - Δεν ξέρω.

Δεν ήταν σκόπιμο. Όταν ήρθα εδώ ήθελα να μείνω μόνος.

Για να μη με ρωτήσει κανείς τι είχα κάνει πριν και τι μετά...

όταν ήρθατε να μου εξομολογηθείτε...

Δεν μπορούσα να σταματήσω και έτσι συνέχισα.

Είδα ότι σας έκανε καλό.

Και σε εμένα επίσης, έτσι...

Δεν το είχα σκεφτεί. Ένιωσα..

Ένιωσα χρήσιμος.

Και στην ηλικία μου, τι θα μπορούσε να είναι πιο σημαντικό...

από το να νιώθεις χρήσιμος;

Συγγνώμη που είπα ψέματα.

Συγχώρεσε με Σιμόν.

Και να σκεφτείς ότι του εξομολογήθηκα ότι έχω μόνο έναν όρχι.

Κλωντίν, σε ικετεύω. Ζητώ να με συγχωρέσεις. Συγνώμη.

Με όλες τις τρίχες της κεφαλής μου.

Καταλαβαίνω πώς νιώθεις, αλλά δεν είχα σκοπό να σε πληγώσω.

Θα είχες κοιμηθεί μαζί μου αν δεν είχα Αλτσχάιμερ;

Τότε δεν θα είχαμε ποτέ μια τόσο όμορφη ιστορία αγάπης. Άνοιξε τώρα.

Θα με παντρευτείς;

Είσαι καλά;

Τι πρέπει να επιλέξω; Αυτή είναι όλη μου η ζωή.

- Δεν ξέρω αν θέλω να φύγω από εδώ. - Πίστεψέ με, είναι για το καλό μας.

Απλώς πακετάρισε τα απαραίτητα. Αυτό είναι όλο.

- Έλα. - Ναι.

Αύριο θα είμαστε ελεύθεροι.

- Τα λέμε αύριο. - Τα λέμε αύριο.

Μια νέα ζωή.

Απόψε τρώμε στις 7 και μετά σβήνουν τα φώτα.

- Είναι πέντε και μισή. Τι κάνουμε; - Εμμένουμε στο σχέδιο.

- Έλα, Φλωρέτ. - Ναι πάω.

- Καλή τύχη. - Ευχαριστώ.

Εντάξει παιδιά. Ετοιμαστείτε, ε;

Καλέστε με όταν γίνουν οι πληρωμές. Σας εμπιστεύομαι.

Περάστε μέσα. Θα σας ξανακαλέσω αμέσως.

Γεια σας κύριε διευθυντά. Έχω τόσα πολλά να σας πω.

Έχω καλά νέα από τον εγγονό μου.

Α! Καλό αυτό, καλό.

- Και η κόρη σας; - Δεν έχω κόρη.

Μετά με χτυπάει και το παπούτσι. Η κόρη σου θα μαγείρευε για εσάς.

Σας έφτιαξα αυτές τις τηγανίτες. Είναι ακόμα ζεστές.

- Δεν έχω χρόνο. Έχω δουλειά να κάνω. - Τότε φάτε τα όταν θα έχετε χρόνο.

Ακριβώς.

- Γεια σας, κύριε Φεράν. - Γεια σας, Φλωρέτ, πηγαίνετε.

Προσεκτικά. Έτσι. Πραγματικά φοβερό.

Πάμε. Και ησυχία, ε;

- Μαριόν, είσαι εκεί; - Ναι.

Εντάξει, πάμε. Πάμε πάμε πάμε.

- Έι, γεια. Κατεβαίνουμε στο... - Εντάξει.

...να παίξουμε επιτραπέζια παιχνίδια. Αγαπάμε τα παιχνίδια.

Αυτό δεν μπορεί πλέον να ισχύει. Κάνει παντού ρεύμα. Ακόμα κρυώνουμε.

Ελάτε.

Ελάτε. Γρήγορα. Τρέξτε μέσα.

Άντε, γρήγορα.

Ελάτε, βιαστείτε.

Επ, επ, που πάτε όλοι εσείς;

Ο Φεράν μπορεί κάλλιστα σας πιάσει με την πρώτη προσπάθεια.

Είναι έξυπνος και έχει κάμερες παντού.

Τότε θα ξαναπροσπαθήσετε την επόμενη μέρα.

Φλωρέτ, θα φτιάξεις πάλι τηγανίτες με αυτά τα ιδιαίτερα μπαχαρικά.

Αφήστε τες στο δωμάτιο του Φεράν. Δεν θα τις φάει αυτός, αλλά κάποιος άλλος.

- Τι γίνεται με την μεταφορά; - Ο Άλμπαν μας βρήκε ένα λεωφορείο.

- Ο Άλμπαν βρήκε λεωφορείο; - Ναι.

- Ένα λεωφορείο; - Όντως.

Τι στο διάολο κάνουν;

Δεν θα περιμένουν άλλη προσπάθεια τόσο σύντομα.

Ίσως χρειαστεί να παλέψετε, αλλά μην το αφήσετε αυτό να σας σταματήσει. Εντάξει?

Ναι, θα σας ξανακαλέσω αμέσως.

Μα που είναι;

- Τι πάτε να κάνετε με αυτό; - Αυτό πονάει, έτσι δεν είναι;

Έρβαν.

Γρήγορα. Έλα μαζί μου.

Ναι! Άντε, πάμε, πάμε!

Γρήγορα. Μπράβο. Φοβερό.

Φανταστική, Συλβέτ. Μπράβο.

Σούπερ! Μπράβο.

Βιαστείτε.

Το σκάνε. Ακολουθήστε τους με το αυτοκίνητο.

Έλα αμέσως.

Θα τους πιάσουμε.

- Είναι πίσω μας. - Έχουν ρόπαλα. Πόσο συναρπαστικό.

- Πήγαινε να δεις αν χρειάζονται κάτι. - Πάω!

Κρατηθείτε.

Φύγε ρε κάθαρμα. Κατεβείτε από το λεωφορείο. Για κατεβείτε.

Έχω ξαναβρεθεί εδώ.

Μου δίνεις πίσω τους γέρους μου και ξεχνάς όλα όσα έχεις δει.

Αλλιώς θα σε καταστρέψω. Νόμιζες ότι θα μπορούσες να με ξεπεράσεις;

Ήθελες να γίνεις υπερ-ήρωας; Είναι δικοί μου. Με ακούς; Δικοί μου.

- Τι τρελός άνθρωπος. - Θα πας φυλακή για τα καλά.

Έχεις βρεθεί εκεί, κατάδικε. Με ακούς; Είσαι νεκρός.

Είμαι μαλάκας.

- Πήγαινε να φέρεις την Λεοντίν. - Ποιοί είναι αυτοί;

- Ποιοί είναι αυτοί οι κλόουν. - Ποιό είναι το πρόβλημα;

Ξεκουμπίσου.

- Μπες μέσα. Γρήγορα. - Μάλιστα.

Δεν με έχεις ξεφορτωθεί ακόμα. Θα σε βάλω στον κάδο. Όλους σας.

- Όχι εσένα. - Σκάσε και φύγε από 'δώ.

Τι θα κάνω με σένα; Πρέπει να ρίξω με τέϊζερ στην μητέρα σου;

Είσαι τυχερός που έχεις φίλους. Το ορκίζομαι.

Ειδικά η Μαριόν είναι αληθινό αδέρφι. Είναι σαν την μικρή μου αδερφή.

Πλήρωσε το χρέος σου. για σένα. Δεν ντρέπεσαι;

Μου αρέσουν οι ειλικρινείς άνθρωποι. Μου είπε τι έκανες για τους γέρους.

Για την Λεοντίν και όλους αυτούς. Αυτό είναι καλό.

Η Λεοντίν με είδε να μεγαλώνω, μου άλλαζε τις πάνες, είναι σαν...

Λεοντίν!

- Πώς είσαι; - Ποιός είναι αυτός;

Εγώ είμαι. Ο Μονσέφ.

Με πρόσεχες όταν ήμουν μικρός. Στο ντους.

Χούπλα, μπουμ χούπλα πλύσου, σήκωσε τα πόδια σου, σήκωσε τα χέρια σου,

Τώρα τα μαγουλάκια σου.

Ω! Μονσέφ μου.

- Γάμησέ με! - Τι;

- Είναι κουρασμένη. - Πράγματι, από το ταξίδι με το λεωφορείο.

Πάμε. Δεν θέλω να σε ξαναδώ στην γειτονιά πια. Εντάξει;

- Να προσέχεις τον εαυτό σου. - Θα το κάνω. Ευχαριστώ, ε;

- Γιατί δεν είπες τίποτα; - Δεν τα πλήρωσα εγώ.

Ήταν ο Λίνο.

Είναι καλό παιδί.

Ήμουν έτοιμος να τους τις παίξω!

Ήθελα να τους χτυπήσω παντού. Ήμουν έξαλλος.

Το είδα.

Έλα Λεοντίν.

Ναι. Θέλω να σε παντρευτώ.

- Πού θα πάμε; - Δεν μπορούν να μείνουν στο λεωφορείο.

Εμπιστευτείτε με τώρα.

ΟΡΦΑΝΟΤΡΟΦΕΙΟ ΟΙΚΟΣ ΦΟΡΖΑΚ

Άλλα ορφανά είχα στο μυαλό μου.

- Ευχαριστώ. - Προσεκτικά.

Καλώς ήλθατε.

Βγείτε έξω προσεκτικά.

Καλώς ήλθες στο σπίτι.

Τι τιμή να ανήκεις σε αυτό το σπίτι.

Δεν είναι ούτε οίκος ευγηρίας ούτε ορφανοτροφείο...

αλλά και τα δύο. Εδώ τους περιμένει μια διαφορετική καθημερινότητα.

Τα ορφανά μας μπορούν να μεγαλώσουν ανάμεσα σε ζεστούς ανθρώπους

και έτσι να γίνουν οικογένεια.

Είμαστε στην ευχάριστη θέση να είμαστε μέσα στην Ευρώπη και για πρώτη φορά...

να ανοίγουμε ένα οικογενειακό σπίτι για ηλικιωμένους και ορφανά...

το οποίο θα ονομαστεί: ΟΙΚΟΣ ΛΙΝΟ ΒΑΡΤΑΝ.

- Συγχαρητήρια, Μιλάν. - Ευχαριστώ.

Το Μιμόζα είναι στις ειδήσεις.

Ο Ντάνιελ Φεράν, διευθυντής του ΟΙΚΟΥ ΜΙΜΟΖΑ κρίθηκε ένοχος...

Θα μπει στην φυλακή για δύο χρόνια και Θα πληρώσει πρόστιμο 375.000 ευρώ.

Οι επιθεωρητές πρέπει να πάνε σε όλα τα ΕΠΑΝΤ και τους οίκους ευγηρίας...

για να διερευνήσουν εάν οι ηλικιωμένοι υφίστανται κακοποίηση ή κακομεταχείριση.

Απίστευτο. Αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει αυτό;

Είμαι περήφανος για σένα.

- Και ο Λίνο θα ήταν περήφανος. - Ευχαριστώ αδερφέ.

Θα σε δώ;

Τώρα θα κοιτάμε τον μέλλοντα χρόνο. Είναι στο ταμπλό.

Ο μελλοντικός χρόνος είναι για μια ενέργεια,

που δεν έχει ακόμη πραγματοποιηθεί.

Ή απαγόρευση. Για παράδειγμα...

Πόσο όμορφος είναι, έτσι δεν είναι;

- Πώς σε λένε; - Με λένε Άλφρεντ.

- Και εσένα; - Αντέλ.

Να παίξουμε ένα παιχνίδι; Λέγεται "Πόλεμος".

Το μεγαλύτερο φύλλο κερδίζει. Θα ξεκινήσουμε...

Στις σεξουαλικές σχέσεις...

πρέπει πάντα να υπάρχει άδεια και από τα δύο άτομα.

Και αν είστε τρεις;

Έχουμε τυφλούς σπίνους και μοσχαρίσιο κότσι.

Τυφλούς σπίνους, τυφλούς σπίνους.

Έτσι λοιπόν...

Αν αγκαλιάσεις φυτά και δέντρα, θα σε αγκαλιάσουν κι αυτά.

Αυτό κάνω εγώ.

- Είμαι τόσο άτυχος. - Βρήκα τον πνευματικό μου γιο.

- Τι συμβαίνει ρε φίλε; - Μου λείπουν οι γονείς μου.

- Φοβάμαι μόνος μου. - Δεν είσαι μόνος. Είμαστε εδώ για σένα.

Έλα, σκούπισε τα δάκρυά σου.

Θα παίξουμε ένα παιχνίδι. Κλείσε τα μάτια σου.

Φαντάσου ότι περπατάς μέσα στο δάσος και ξαφνικά βλέπεις μια σπηλιά.

Μπαίνεις στη σπηλιά ή προχωράς γύρω της;

- Δεν ξέρω. - Έλα, πάμε μια βόλτα.

Και αριστερά και δεξιά και πιο γρήγορα.

Και κουνήστε τον κώλο σας.

ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ & ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ASTERIOS ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ WILD-THING

"Μέσα σε κάθε γέρο υπάρχει ένας νέος ο οποίος αναρωτιέται τι έγινε".

"Γκράουτσο Μαρξ".

Για τον μπαμπά Ρότζερ.