Original subtitles

Geri dönüşü olmayan o en karanlık noktaya ulaşmak için

daha derinlere kazmalısın.

Bekle!

Arabayı iteceğim.

Tamam, dur, dur!

Bekle bir saniye.

Sen iyi misin?

Direksiyonu biraz sola kır.

Tamam, şimdi!

Gazla!

"Sıcaklık sıfırın üstünde 3 derece ve buna rağmen kar yağıyor."

dedi Gurov kızlarına.

Buzlar sadece yeryüzünün üzerinde eriyor,

atmosferin yükseklerinde bambaşka bir ısı derecesi var...

Gurov'un iki hayatı vardı:

Açık olan, herkesçe bilinen hayatı

görece gerçekler ve görece yalanlarla dolu...

...ve ikinci bir hayatı daha vardı,

...gölgeler arasında sürüp giden.

Ve bazı tuhaf, tesadüfi olayların kesişmesiyle,

gerekli olan, değer verdiği, ilgi duyduğu her şeyi,

samimi olup kendisini aldatmadığı her şeyi,

Baba!

...hayatının özü olan her şeyi başka insanlardan saklıyordu...

Merhaba, miniklerim!

Nasılsınız bakalım? Bir öpücük verin babaya.

Açığa vurulan her şey ona göre sahteydi.

Saçları şimdiden beyazlaşmaya başlamıştı

ve son yıllarda ne kadar yaşlandığını,

görmek onu şaşırttı,

ellerini üzerine koyduğu omuzlar

sıcaktı ve titriyordu.

Titriyordu, titriyordu...

Sanırım Philippe ile görüşmeyi bırakacağım.

Efendim?

Sanırım artık onunla görüşmeyeceğim.

Neden?

Bence artık bana yararı dokunmaz.

Geçen gördüğüm bir rüyayı anlattım ona.

İşemem lazım.

Bir hastanenin bodrumunda karşılaşıyoruz.

Duvar yok kapı yok hiç bir şey yok.

Konuşuyorduk,

Oturduğum sandalyeyi giderek ona yaklaştırıyordum-

Oturuyorduk-

Ta ki dizlerimiz bir birine değene dek.

Anlarsın ya?

- Ne dediğimi anlıyor musun? - Evet.

Sonra ona homo olup olmadığını soruyorum,

ama bana cevap vermiyor. Bir daha soruyorum,

ve yine cevap vermiyor.

Sence homo mudur?

Bilmiyorum.

Rüyamda onun homo olduğunu biliyorum ama yine de soruyorum.

Onun bana söylemesini istiyorum.

Ve?

Üstüne çıkıyorum onun.

Bacaklarımı ayırarak üstüne oturuyorum...

Bilirsin işte, tahrik edip sertleştirmeye çalışıyorum.

Ve sonra şöyle diyorum, "Beni yansıt."

"Beni yansıt mı”?"

Sakinliğini koruyor.

Ama sonra beni üstünden atıyor, sanki ona ihanet etmişim gibi

çok öfkeleniyor.

Sanki onu hayal kırıklığına uğratmışım gibi.

Tamam o zaman, Perşembe görüşürüz.

Çiçeklerime iyi bak, ve ortalığı dağıtma.

Bayan Başkan Yardımcısı ile bol şanslar.

Oranı tıraş etmeye başladığını bilmiyordum.

Ben de.

“Hâlâ çok sıcak ve sevgi dolu bu hayat için,

“şefkat duyuyordu,

"fakat onun hayatı da kendisinin ki gibi çok zaman geçmeden solacak

“ve saçları beyazlaşacaktı."

Kadın onu niye bu kadar çok sevmişti?

Kadınlara karşı her zaman olduğundan farklı görünmüştü,

ve kadınlar aslında onu değil de,

ömür boyu aradıkları kendi kafalarında,

yarattıkları hayale aşık olmuşlardı.

Ve sonradan hatalarını fark edince,

onu yine aynı şekilde sevmişlerdi.

Ve hiç biri onunla mutlu olmamıştı.

Zaman geçti.

“ahbaplıklar kuruldu, ayrıldı.

“Ama bir kez bile aşık olmadı.

“Hoşlanılan ama sevilmeyen bir şey gibiydi.

“Ve şimdi, ancak saçlarına beyazlaştığında

“düzgün şekilde, hayatında ilk kez aşık olmuştu.

“Ve sanki kısa bir süre sonra, bir çözüm bulunacak gibi göründü...

“ve harika bir hayat başlayacaktı ve şurası açık seçikti,

“ikisi için de önlerinde uzun, uzun bir yol vardı...

“ve bunun en karmaşık, en zor kısmı daha yeni başlıyordu.“

Ee Bayan Başkan Yardımcısıyla yattın mı?

Elbette. Suratına oturmamı bile istedi.

Suratına mı yoksa üstüne mi?

Üstüne.

- Çok klasmış. - Evet, fena değildi.

Kimliğin oluğunu mu hayal etmeye başladın?

- Artık yapmıyorum onu. - Kontrol edeyim mi?

- Rahat dur. Kes şunu. - Şimdi olmaz!

Kes! Bunu bir sonraki kız arkadaşıma nasıl açıklayacağım?

- Şimdi olmaz! - Kes şunu!

Çoğu zaman Anna Gurov'dan hoşlanmıyordu bile.

Sürekli ağlıyordu.

Onu sevmediği için değil...

...sevmek istemediği için ağlıyordu.

- Ama kadınları küçümsüyor. - Nerede yazıyor bu?

Karısını aldatıyor ama.

Tebrikler, özeti okumuşsun.

Kadınların daha düşük bir cins olduğunu söylüyor.

Ayrıca Gurov'un kadınların yanında kendini rahat hissettiğini de söylüyor.

Fakat nefret ettiğin bir cinsin yanında kendini nasıl rahat hissedebilirsin?

- Çok kolay. - Nasıl yani?

Onların yanında rahat çünkü onları küçümsüyor.

Sanki güvensizmiş gibi.

Tamam...

Bu konuda başka bir şey söylemek isteyen var mı?

İddialarını destekleyebilir misin?

Geçen gece seni okuma gecesinde görmek beni şaşırttı.

Bizden yani fakülteden daha çok kişinin,

gelmemesi beni şaşırttı.

İçeri girdiğinizi gördüm ve birden gerildim.

Neden?

Okuduğum şeyi gerçekten anlamadığımı

düşünmenizden korktum.

Kendine gayet güveniyor gibi görünüyordun.

Belki beni aydınlatırsınız umuduyla geldim.

Tabi, hangi kısım?

Bir saniye, size okuyabilir miyim?

Elbette.

Her zaman...

Anna Sergueyevna'nın, yani köpekli kadının,

“olaylar karşısındaki tavrı çok ciddi.

"Sanki bu onun hatasıymış gibi.

"Yüzü asık ve üzgün,"

"saçları yas tutan bir kadın gibi sarkık"

“eski bir tablodaki günahkar kadın resimleri gibi.

“Bu yanlış, diyor,

“Beni ilk küçük gören sen olacaksın şimdi.

'Masada bir karpuz var.

"Gurov kendine bir dilim kesiyor ve tereddüt etmeden yiyor.

'Sonrasında yaklaşık bir buçuk saatlik bir sessizlik."

Burada bir şey kaçırıyorum.

Kadın acı çekiyor, ama erkek vicdan azabı hissetmiyor.

Demek öyle...

- Hissiz olduğunu mu düşünüyorsunuz? - Hissiz mi?

Zalim?

Hayır.

Zihnimde beliren bir görüntüyü düşündüm...

Sulu leziz bir karpuzu yavaşça yediği kısmı.

Bunlar okudukların ve sana hissettirdikleri.

Okuduğun şeyi zihninde kendin yaratırsın.

Biliyorum beni ilgilendirmez ama,

eğer aksanını düzeltmek istersen sana yardımcı olabilirim.

- Ne varmış aksanımda? - Yok bir şey, sadece...

öyle işet. Ya siz? Sizin de aksanınız var.

Şifrenizi kullanabilir miyim... Özür dilerim!

Evet, Ian?

Fotokopi için şifrenizi kullanabilir miyim?

3344.

Teşekkürler, özür dilerim.

Teşekkür ederim efendim.

Mercedes?

Bir ihtimal bu sabah kapıma,

bir şey bırakmış olmazsın değil mi?

Efendim?

Bu sabah kapıma bir şey

bıraktın mı?

- Bu kapıya mı? - Hayır, hayır.

Neyse boş ver, özür dilerim.

Ne bırakmışlar?

- Boş ver önemli değil. - Kapınıza ne bırakmışlar?

Hiçbir şey.

Lanet olsun!

Al.

Dolaba iki tane daha bıraktım.

İyi olacak mısın?

Bana aşık mısın?

Hadi ama!

Ciddi misin sen?

Yanlış soruyu soruyorsun.

Ben sana aşık mıyım?

Hayır.

Ama sorun değil.

Kimseni hatası değil bu.

Senin amcan ya da öğretmenin değilim.

- Kes şunu.. - Neyi?

- Patolojik bir vakaymışım gibi bahsetme benden. - Ama öylesin.

Ayrıca Fransızca da "patolojik" denmez.

- Elbette diyebilirsin! - İyi tamam, de o zaman.

Sonra sana şunlarda yardım etmek için geleceğim.

İşe dönmem lazım.

Merhaba, Johnny!

Bir yayıncıya başvurdum.

Çok iyi bir haber.

Mülakata bile çağırmadılar...

...çünkü üniversite diplomam bile yokmuş.

Çeviri o kadar kötü değil.

McGill'deki yarı zamanlı iş her zaman için hazır.

Ya da Sorbonne'a geri dönerim...

hep beraber Paris'te yaşarız. Hem ailem de orada.

Eğer Paris'e gidersem, İngiliz dili ve edebiyatı okutamam.

Hala kızlar için bir şeyler yazıyor musun?

Biliyor musun elimizde her klasik var: Milne, Rackham, Potter.

Harry, değil mi?

İyi, tamam.

Yazmaya son ver demiyorum.

- Peki ne diyorsun? - Bilmiyorum.

Sanırım hiçbir şey.

Onlar için de bir şeyler yazmak istiyor musun?

Yoksa onlara sadece Çehov'u mu okuyayım.

- Hoşça kal. - Hoşça kal.

Mercedes. Sen iyi misin?

Makalemi bırakayım dedim de.

Benimle gel.

Ne içersiniz?

- Nane çayı, lütfen. - Elbette. Kendiniz için?

Bana da yasemin çayı lütfen.

Mükemmel.

Gevşe biraz.

Efendim?

Birden çıkıp ofisine geldiğim için gerilmiş gibisin.

Seni baba figürü ya da erkek arkadaş olarak görüp görmediğin merak ediyorsun?

Varsayımda bulunmadım. Ben sadece... Bu durumu görmezden gelemedim.

Ve seni utandırmak istemedim.

Utanmadım.

Ya sen;

O yara nasıl oldu?

Bir kitap rafına çarptım.

Kitap rafı derken mecazi anlamda söylemiyorum üstelik.

Öyle deme.

Yine de bundan iyi bir hikaye çıkardı.

Hayal kırıklığına uğrattığım için üzgünüm.

Yani şimdi sen, iyi misin peki?

Nasıl iyi olabilirim ki?

Neden?

Eğer Çehov'un metinlerini anlamıyorsan,

neden geçen okuma gecesinde onun hikayesini okudun?

Çünkü kendi yazdıklarım Çehov'un yazdıkları kadar iyi değil.

Bilmiyorum.

Bana önemli gibi göründü.

Yazılmış en mükemmel kısa hikaye.

Yetişkinlik dönemimde tekrar tekrar döndüm bu hikayeye.

Yani yazıyorsunuz.

Siz? Yani eskiden yazardınız ama hala yazıyor musunuz?

Evet...

Yeni eserlerinizi okumayı çok isterim.

Öyle mi? Böylece geri dönüş yapabileceksin değil mi?

Özür dilerim, ben sadece...

Fransızca mı yazıyorsunuz?

- İngilizce. - Öyle mi? Neden?

Bilmem.

Daha uzun sürüyor...

daha bir uzun.

Ayrıca şeyden kurtulmam yardımcı oluyor...

Bilemiyorum.

Kendimden, sanırım.

Sizinle yemeğe çıkmak isterim.

Yardımı olacaksa diğer tarafını ben alırım.

- Yapma bunu. - Evet, hiç iştah açıcı değil.

Öğrencilerimle sıkı fıkı olmak...

...ilkelerime aykırı.

Ya da.

- Ne arıyorsun? - Hiç, sadece...

Akşam eve kaçta geliyorsun?

Söylemesi zor. Adam daha yeni boşandı.

Yani berbat bir durumda.

Saat 10 gibi gelmeye çalışır mısın?

John muhtemelen saat 10'da ancak kendine gelir.

Yarın 8 kişiyi besleyeceğiz.

Biraz yardım çok işime yarardı.

Tamam, elimden geleni yapacağım.

Ayrıca bazı iyi haberlerim var.

Tamam, saat 10 kulağa hoş geliyor.

Eğer ne aradığını söylersen belki yardımcı olabilirim.

Sıradan bir albüm değil, John'un bana ödünç verdiği albüm.

Hangi albüm?

Fingerprintz, Beat Noir.

F sırasının altında. Tam gözünün önünde olmalı.

- Teşekkürler. - Rica ederim.

Diğerini de istiyor musun?

Audrey bir roman yazdığını sanıyor.

O da mı bir romancı olmak istiyor.

Hayır.

Ben konferans bildirileri yayınlayıp bölüm başkanlığı yapıyorum...

...böylece o da bir sonraki Dan Brown'mış gibi rol yapabiliyor.

Yine de harika bir roman yazdın.

Hikayelerden oluşan bir kitap yazdım.

Hepsi bu.

İkiniz sık kavga ediyor musunuz?

Hayır. Hem de hiç.

Hiç kavga etmedik.

'Ne...

Merdivenlerde rastlaşıyoruz.

“Eğer kadın ve erkek birbirini seviyorsa muhakkak kavga ederler.“

Çehov.

Senin durumun farklı.

Çocukların varlığı...

...elini kolunu bağlıyor.

Özür dilerim!

Merhaba!

Adın ne?

Adın ne?

Mercedes!

Ne?

Mercedes!

Hoş geldin!

Ne içersin?

Kırmızı şarap!

Hemen dönerim!

Hep Mile End'den bir serseri olmak istemişimdir!

- Hayır! - Evet!

Hayır!

O benim öğrencim. Daha çok genç.

Bu günlerde yaşa bakan mı kaldı?

Kızı gözüne kesmişsin!

Tamam, benim gitmem lazım.

Yarın akşam ki yemek için Audrey'e yardım edeceğime söz verdim.

Hadi! Bir bardak şarap daha.

Bu adamı sarhoş et.

- Merhaba! - Merhaba!

Çok uzağa gitmeyeceğim, sadece...

İstersen çıkabilirim.

Nereye gidiyorsun?

Saint-Viateur ve Casgrain, lütfen.

Ne?

Söyle hadi.

Seni götüreceğim. Sebebini tahmin ediyorsundur.

Ama ben götüreceğim.

Bugün bazı işlerim var, o yüzden kızları Claire'e bıraktım.

Saat beşte onları alabilir misin?

Saat daha şimdiden 11:30 oldu.

Evet, tamam.

Ofise uğramam lazım, onları daha sonra alabilirim.

Ve üç şişe de kırmızı şarap, lütfen.

Merhaba.

Merhaba. Ben Benjamin Roberts.

Merhaba!

Merhaba!

Beni kapının arkasında mı bekliyordun?

Girsene.

Evin güzelmiş.

Teşekkür ederim. Çay içer misin?

Lütfen.

Vanilyalı, naneli? Zencefilli?

Bitki çayı?

Naneli, lütfen.

Bakıyorum çabuk iyileşmişsin.

- Buranın kirasını nasıl ödüyorsun? - Babamlar ödüyor.

Bir an için annenle baban olduğunu unutmuşum.

Nasıl geldim ben buraya?

Seni buraya ben getirdim.

Bırak.

Sorun olmaz umarım?

Bekle, bekle...

"Hayır, o yaşlı adam olmaz, diye düşündü.“"

Sadece... Şimdi ne olacak?

Kıyafetlerimi çıkardıktan sonra?

Özür dilerim.

Mercedes...

Seninle şu an kanepedeyken hissettiğim canlılığı...

...en son ne zaman hissettim hatırlamıyorum bile.

Sorun yok, seni soymayacağım...

Kendimi tutacağım ve sadece arkadaş olarak kalacağız.

Gurov karpuzu nasıl yiyebilirdi ki?

Özür dilerim, Ben... Çok bekledin mi?

Düzeltmelerin nasıl gidiyor?

Çentik atmadım daha.

Okulda olduğunu sanıyordum.

Okuldaydım.

Başım fena ağrıyor.

Çok yavaştım.

Bu akşam için bir şeyler getirelim mi?

Lanet olsun! Şarap almam gerekiyordu.

Richard kilerden kaliteli bir şeyler getirebilir.

Duyamıyorum.

Bugün ofise gittim.

Seninle tanıştırdığım şu meslektaşımla buluştum.

Dün akşam...

Bu buluşma nerede gerçekleşti?

Meslektaşımın ofisinde.

Sanırım bu hepinizin işini görmüştür.

Yemleme beni.

Yat. Kovul. Paris'e taşın.

Neden Audrey'i buraya getirip resmini yapmıyoruz.

Bence ciddi bir mesele olabilir.

20 yıldır tanıyorum seni. Öyle biri değilsin sen.

Çok gürültülü!

Yemiyor musun?

Carina? Onu yiyecek misin?

Tamam, gönder gelsin.

Teşekkürler!

Erika?

Ne var?

O yemek zavallılar için!

Evini daha önce hiç bu kadar temiz görmemiştim.

Büyük annem öldü.

Ne? Ne zaman?

Dün.

Başın sağ olsun.

Yapabileceğim bir şey var mı?

Sikimi yalayabilirsin.

Hadi ama, şaka yapıyorum sadece.

- Hayır, yapmıyorsun. - Hadi ama. Şaka yaptığımı biliyorsun.

Kısmen ciddiydin ama.

Bir sakso çekmek kimsenin canını yakmaz,

ama gerçekten de yapmanı istemeyecektim.

Cidden.

Özür dilerim, bugün hiç komik değilim.

İçecek bir şey var mı?

- Bu geçen yıldan mı kalma? - Evet.

- Birini mi bekliyordun? - Hayır, bu sabahtan kalma.

Naneden nefret edersin sen.

- Ne zamandır devam ediyor? - Daha bugün aldım.

İkinizin pek de susamadığını varsayıyorum.

Hadi ama! Sadece yaşlı insanlar nane çayı içer.

Daha kendine bile hayrın yok, değil mi?

Cenazeye seninle gelmemi ister misin?

Evet.

Evet ama boşanmaların genelde ekonomik nedenlerle olduğunu söylerler.

Evet ama, Michel ve Diana para yüzünden boşanmıyorlar,

Michele öğretmenle sikiştiği için boşanıyorlar.

Erkekler nenden hep böyle adi olmak zorundalar?

Öğrenirsen bana da haber ver!

Sadece şaka yapıyor.

Hayır, birbirlerini sevmiyorlar artık, tüm sebep bu.

Orası öyle,

bir de şöyle bir şey duydum, ne kadar doğru bilemiyorum...

Stephane ve Elise yenileme çalışmalarıyla böbürlenirken,

onlar müteahhittin parasını bile ödeyememiş.

Tamam çocuklar!

İyi haberlerim var!

Romanımı bitirdim!

- Bravo! - Tebrikler!

Teşekkürler!

Harika bir haber bu tatlım! Harika!

Teşekkürler!

Kitabımı basmak isteyen bir yayıncı buldum.

- Tebrikler! - Bu harika!

Cidden mi?

- Evet. - Hangi yayınevi?

Paris'teki "Noir-Noire Yayınevi".

Hadi oradan!

Bir kaç ay önce taslakları okumak istediklerini söylediler,

ama ben kesin sonuçlanıncaya kadar sesimi çıkarmadım.

Ezik gibi görünmek istemedim.

Elbette ki hayır.

İşte durum bu!

Kitabı çok sevmişler.

Düzenlemem gereken bazı şeyler var.

Ama bu yaz yayınlamak istiyorlar.

Bu yaz mı?

Okumak için sabırsızlanıyorum!

Tuğla gibi kalın bir kitap olsa bile.

Merak etme o kadar kalın değildir.

Kadeh kaldıralım!

Rüyaların gerçek olmasına!

Tebrikler, Audrey! Harika bir haber bu!

Tamam, durun, durun.

Senin derdin ne?

Claire'in etkisi değildir umarım.

Efendim?

Bize bir iyilik yaptı.

İyice bozuldular, bir doların ne ettiğini bile bilmiyorlar.

Bir kutu sadece 89 sent.

Paramı harcamak seni her zamankinden daha çok mutlu ediyor.

Tamam, in üstümden! İn!

Kendi paramı kazanmamı engellemek de seni mutlu ediyor.

Neden hayallerime en ufak bir ilgi göstermiyorsun?

Bazen bir çocukla konuşuyormuşum gibi hissediyorum.

Hayır, ben rüyalarımı uzun zaman önce feda ettim.

Paris'te yaşıyordun, o salak herifle birlikteydin,

sefil bir hayat sürüyordun,

sana yeni bir hayat verdim, iki güzel kız verdim.

Bu kadar mı yani? Son mu?

Biliyorsun, eğer doktoramı bitirseydim,

daha çok kazanırdım ve ikimizin de yazmak için daha çok vakti olurdu.

Kızları o özel okuldan alacağım

ve devlet okuluna yazdıracağım.

Çocuklarımın ben merkezcil züppelere dönüşmesini istemiyorum.

Bu evdeki herkesi senin aldığın gibi bir eğitimden mahrum bırakmaya çalışıyorsun.

Kimmiş asıl ben merkezcil olan?

Ben, merak ediyordum da sınav takvimini hazırladın mı?

Evet, evet hazırladım.

Ekstra çalışma saatlerimi ilan etmek istiyorum. Böylece mazeretleri de kalmayacak.

- İşte burada! - Teşekkürler!

Rica ederim!

Ben?

Bu bir öğrencinin ders çizelgesi.

Tuhaf.

Nereye koydum bilmiyorum.

Bekle bir saniye...

Sorun değil, sonra alırım senden.

- Sen iyi misin? - Evet.

Bana o meşhur Mercedes tavuğundan yapabilir misin?

Elbette. Sadece bir kaç şey almam lazım.

Hey! Merhaba!

Nereye gidiyorsun?

Nasıl ödemeyi düşünüyorsun?

Nakit olur mu?

Evet, ama giriş işlemlerini tamamlamak için yine de kredi kartına ihtiyacım olacak.

Prosedür böyle.

Kredi kartın var mı?

Neden? Ne için lazım?

Prosedür böyleymiş. Gerçekte kartı kullanmayacaklar.

Sadece...

Eğer bunu yaparsak,

evli biriyle yatmış olacağım.

Zaten evli bir adamla yatıyorsun.

Neden duruyorsun? Devam et.

Babam bununla ilgili en az 20 soru soracaktır.

Efendim?

Çarşamba öğleden sonra mini bardan 9 dolarlık bir harcama.

Ver onu bana.

Bırak!

Nedir bu?

Yeni çalışmalarımın bir kısmı.

Yeni mi?

Anne, Carina iPad'i vermiyor!

- Hâlâ beni sıram! - Geliyorum!

Kızlar, çayımı unuttum. Hemen dönerim.

Evet?

Efendim?

Ne düşünüyorsun?

Ha...

Yeterli görünüyor.

Dönem ödevine başladın mı?

Hiç bir şey anlamıyorum.

Gayet açık konuştuğumu sanıyordum.

Özür dilerim, ilgi çekici söylemeye çalışıyordum.

Demek öyle!

Evet. Tamamen kafa karıştırıcı.

Evet. Tamamen kafa karıştırıcı.

Hey, temlik ne demektir açıklarsan,

sana pizza ısmarlarım.

Lanet olsun.

- Profesör! - Merhaba, Dave!

Mercedes de burada! Bize katılmak ister misiniz?

Tamam...

“Ve karısı gibi kalın kafalı, kaprisli,

“despot ve aptal kadınlar

"artık ilk gençliklerinde değildi."

“Ve Gurov onlara karşı soğuduğunda

“güzellikleri nefrete dönüştü

“ve elbiselerindeki danteller gözüne balık pulu gibi göründü.“

Haklısın. Güzel hikaye.

Kredi kartında 900 dolarlık, Fransa'ya uçak bileti masrafı görürsen şaşırma.

Ne?

Yayıncım benimle buluşmak istiyor, ben de gidiyorum.

Dolapta lazanya var.

Dolapta lazanya var.

Lanet olsun!

Evet?

Merhaba! Benim.

Merhaba!

Merhaba!

İçeri girebilir miyim?

Yerleri daha yeni sildim.

Hadi ama. Ne zamandır görüşmüyoruz.

Şurası kuru.

Ve?

Dave ile randevun nasıl gitti?

Dönem ödevinde ona yardımcı olmaya çalıştım,

ama sanırım kafasını karıştırmaktan öteye gidemedim.

Kafasını karıştırdım.

Hayatımı mahvetmeme odaklanabilir miyiz...

bırak diğer herifler başlarının çaresine baksınlar.

Kıskanç aşık rolü sana pek yakışmıyor.

Biliyorum, özür dilerim.

Ayağın.

Ben sadece...

Senin içindeyken, diğer erkekleri kıskanmamanın,

daha kolay olduğunu hissediyorum.

Ve...

Görüşmediğimizden beri,

genç erkeklerin etrafında pervane olması

beni rahatsız ediyor.

Ve?

Yok bir şey.

Sadece seni görmek istedim.

Daha hızlı...

- Hadi ama... - Hayır.

Hayır, yerleri daha yeni sildim.

Sanırım ellerimden kayıp gidiyor.

Ve bilinçsizce de değil.

Yani demek istediğim stratejik bir şekilde.

Güzel. Böylece temizce kurtulacaksın ondan.

- Ona aşığım. - Tanrım!

Kızın biri sikini yaladı diye...

hemen aşık mı olacaksın?

Onu kaybetmeyi göze alamam. Bunu yapamam.

Hayatındaki sıradan ve değerli olan her şeyi gözden çıkarıyorsun.

Aynen, sıradan.

- Sıradan olmanın nesi kötü? - Hiçbir şeyi.

Bırak şu kızı.

Suç dizilerinin ilk bölümleri bu şekilde başlıyor.

Can sıkıntısından ve beyhudelikten...

...ilham alan Rus köylüleri...

1861'de Rusya'da devrim yaptı.

O can sıkıntısı...

...Gurov ve Anna birlikteyken...

...onlara bir üstünlük alanı sağladı.

Ama...

...ayrıldıklarında...

“Gurov sokağın sonundaki çitlere kadar yürümeye devam etti,

“şansını bekliyordu.

“Gri çitten daha çok ve daha çok nefret etti.

"Şimdiye kadar Anna Sergueiévna beni çoktan unutmuştur diye düşündü."

"muhtemelen kendisini eğlendirecek başka birini bulmuştu,"

“Ve tüm gün Allah2ın cezası bir çite

bakmaktan başka yapacak bir şeyi olmayan genç bir kadın için,

bu çok normaldi.

David?

Yani şimdi biz tüm yarıyılımızı 25 sayfalık bir hikayeye mi harcayacağız?

Ya da...

Kızlar, gelin anneye hoşça kal deyin!

Canlarım! Sadece bir haftalığına gidiyorum, tamam mı?

Bizi de yanında götür! Biz de Paris'e gelmek istiyoruz.

Bu defa olmaz, bir tanem.

Buzdolabını doldurdum.

Yemek yemeyi unutmayın.

Tamam, canlarım.

Sizi seviyorum!

Ee?

Ne yapacaksınız bakalım?

Kızlar?

Kitabımı bulamıyorum, gördünüz mü?

Hangi kitap?

- Köpekli olan? - Evet!

Hayır, görmedim.

Nereden buldun bunu?

- Ver bana. - Tamam. Çabuk!

Baba?

Babacığım!

Ne? Ne oldu?

Kendimi iyi hissetmiyorum.

Sorun ne?

Çüş artık.

Benimle gel.

Gel buraya. Dur yüzünü sileyim.

Tatlım, yatağına geri dön. Kardeşin kendini iyi hissetmiyor.

- Alo? - Merhaba, seni uyandırmadım umarım?

Hayır, hayır sorun ne?

Kızlar arka arkaya kusuyor...

...ne yapacağımı bilemiyorum.

Termometrenin nerede olduğunu bile bilmiyorum.

Elbise dolabımdaki yemek kutusunda termometre...

ayrıca aspirin de olacaktı orada.

Her şey yolunda mı?

İstediğim her şeye nasıl sahip olabilirim ki?

Ve biliyorum ki sadece bir dakikalığına.

Yakında etrafımızdaki her şey mahvolup gidecek.

Nedir bu?

En sevdiğim yemek arta kalan...

...soslu gevrektir.

Bu huyumu tırnaklarımı kemirip

halının üstüne tükürürken edindim.

Tırnakları halının üstünde epeyce uzun süre bırakırım.

Yemeklerin buzdolabında küflenmesine izin veririm.

Elli dolarlık bir şampuan kullanıyorum ama bir işim yok.

Dolabımda Johnny adında doldurulmuş bir köpek var...

Tüm alışveriş kitaplarını okurum.

Ben merkezciyimdir,

güvensiz,

dalavereciyimdir... Hey, hey, hey...

Sorun değil.

Sorun değil.

Seni gözümde daha az çekici kılacak şeyleri bana söyleyip söylemeyeceğini

merak ediyorum

çünkü sen birini kusurlu yapan,

ya da daha çekici yapan

böyle şeylerin yakınlık inşa ettiğini düşünüyorsun.

Sanırım senin hakkındaki böyle şeylerin çoğunu zaten biliyorum.

Ama sen aynı zamanda güzel şeylerin...

...birleşiminden oluşan bir mucizesin...

...ve olağanüstü yeteneklerin sayesinde...

...sıkıntısız bir hayat yaşayacaksın.

Senin diğer insanları heyecanlandıran özelliklerin hayatını sürprizlerle dolduracak.

Ve ayrıca,

diğer şeylerin yanında,

seni bu yüzden seviyorum.

Bu canını sıktı.

- Bu bana pek soru gibi gelmedi. - Hayır.

Rehine değişimi yapmıyoruz burada.

Ama tarz sahibi bir şekilde...

...elveda deme olasılığın da var.

Beni tanıdığın için bu kadar mutsuz olduysan...

o zaman bana elveda demek zorundasın,

Bunu bu şekilde yapma.

Benim Anna'm.

Tadın likör gibi.

Sorun ne?

Hey, sorun ne?

Sanırım her şeyi berbat ettim.

Mercedes, daha çok gençsin.

Hem kendine hem de bana...

...zalimlik ediyorsun.

Hyatın zorlu olması acı bir gerçek.

Harika olacağız.

Yapabileceğimi sanmıyorum.

O zaman benimle ne işin var?

Bana ne yapıyorsun?

Ne?

Ona söyledim.

Efendim?

Ona söyledim.

Yalan söylüyorsun.

Sanki onu öldürmüşüm gibi hissediyorum.

Annenle babandan ne haber?

Babam biraz zayıfladı ama annem onu dengeliyor.

- Uçuşun nasıldı? - Hâlâ üşüyorum.

30000 kadem yüksekteydik...

Ne yapıyorlar orada?

Peki...

romanın ne durumda?

İyi!

Her şey imzalandı ve hazır.

Sonbaharda yayınlanacak.

Profesör Roberts!

Bu okumaya gelmelisiniz.

Teşekkür ederim.

Üzerinde harika görünüyor.

Özel bir gün mü?

Evet.

Yavaşla, lütfen.

- Acelen mi var? - Hayır.

Christina'nın bu akşam için bedava yoga bileti var.

Bileti kullanmak istiyorum.

Bu akşam olmaz.

John'a yeni bir ev bulmasında yardım edeceğime söz verdim.

Ama bedava bilet sadece bu akşam için geçerli.

Bir bebek bakıcı tut o zaman. Zaten tüm hafta kızlarla birlikteydim.

Biraz ara vermeliyim.

Ebeveynlik ara verilecek bir iş değil.

Dedi çocuklarını bırakıp Paris'e gidip roman yazan kadın.

Tamam, neyse ne.

John için aradığın albümü bulabildin mi?

Evet, evet teşekkürler.

Gidip şey yapacağım...

Sadece biraz süt al yeter.

"Henry gecenin köründe uyandı"

“ev buz gibiydi

“en büyük kızı Leslie uyanmış,

"kulaklarında böceklerin dolaştığını söyleyerek"

"babasını da uyandırmıştı."

Senin şu Anna Sergeyevnan,

genç mi?

Güzel mi?

Zeki mi?

Onunla yattın mı?

"Henry, gecenin bir yarısı"

“kulaklarında böceklerin dolaştığını

“haykıran en büyük kızı Leslie'nin

"sesine uyandı.

“Ev buz gibiydi."

Öğrencilerinden birini siken bir Üniversite profesörü.

Ne orijinal ama.

Ben çıkıyorum.

Kızlarla kal.

“Henry ona kitap okudu...

“ve küçük kızı Sophie'ye bakmaya gitti,

“Sophie emziği reddetti...

“ve şişeden içmek istedi.

"O sütünü içerken ve Henry onun altını değiştirirken,"

“Henry, Helen'i düşündü.

“Asla bir araya gelemeyeceklerdi.

“Ve sonra Leslie uykusunda net bir şekilde konuştu:

“Bu doğru değil.

“Ve bu utanç ve suç denizine bakarken,

“Henry birden felaketin ve katliamın farkına vardı,

“ve belki de hayatta kalmayı,

"“ümit etti ya da hesapladı."

Bir kahve alabilir miyim?

- Elbette. - Teşekkürler.

Çok iyi yazıyorsun.

Teşekkürler.

Üzücü bir hikaye.

Acı dolu.

Papatya çayı mı?

Evet, benim.

- Hey! - Hey!

- Harikaydın. - Teşekkürler!

Şu tarafta bir masa ayarladım.

İyi akşamlar.

Ne diyeyim ben şimdi!

“Lanet olsun“ mu;

'Teşekkürler mi'?

Ne diyeyim ben şimdi!

Ne hissetmem gerektiğini söyle çünkü ne hissedeceğimi bilmiyorum.

Tanrım!

Hikayendeki benim, değil mi?

Hâlâ benim hakkımda mı yazıyorsun?

Evet.

Oku bana.

- Hangi bölümü? - Hangisi olursa.

Hayır! Hayır. Bu bölümü.

Burası.

Henry'ye göre bu ikiyüzlülüktü.

Hayati belirtileri ne kadar zayıf olsa da,

"onun minimum dozuna tutunmak istiyordu."

“Bir şekilde,

"cini şişeye geri koymak istiyordu."

“Bir şekilde,

"onu sevebilmeyi ama sevmemeyi aynı anda istiyordu."

“Bir şekilde, kendini...

“onu sevmenin yarattığı tehlike ve acıya atmak istiyordu...

“ama sonra fark etti ki asıl istediği...

"“güvenlik ve rahatlıktı."

Güzel.

Güzel.

- Ben... - Sorun değil. Sorun değil.

Canımı yakıyorsun.

132'den devam et.

198. caddeye ulaşana kadar yürü.

Sonra birden karşına çıkacak. Adeta deniz ve gök birleşmiş gibi.

Deniz ve gök bir olmuş gibi.

Gerçekten çok güzel.

Gerçekten çok uzak.

Dün akşam bir rüya gördüm.

Park 80 otobüsündeydim.

Şoför, bir kadın,

yeniydi ve işi öğrenmeye çalışıyordu.

Eğitmeni, başka bir kadın,

Sağına ve arkasına oturdu

ve bir başka çalışan soluna oturdu.

Üçü de, konuşkan ve cesurdu.

Otobüs durdu.

Çocuklar otobüse bindi.

Kekle dolu küçük bir sepet elden ele dolaştı.

Bazıları şarap almaktan bahsetti.

Neşeli bir atmosfer oluştu.

Sonra Mont-Royal tepesine tırmanmaya başladık.

Ve karlı parkın tepesindeyken,

bize doğru koşan insanlar gördük.

Arkalarında bir helikopter vardı.

Helikopter ateş ediyordu.

Koşan insanlara ateş ediyordu.

Büyük binalara roket fırlattığını gördük sonra.

Parkın karları havaya fışkırdı.

Bombaların mavi ışıkları patladı.

Ve sonra otobüsümüz sallanmaya başladı ve bebekler çığlık atmaya.

Ne demek istediğini söylersen ölür müsün?

"“Ben, artık bitti?"

"“Ben, seni kalbimden ve düşüncelerimden yavaş yavaş siliyorum?"

“Ben, artık sevmiyorum.

- Eylemlerimi bana açıklama! - Onları bana açıkla!

Onları bana açıkla!

"Dur! 'Hayır!"

Keşke sende gördüklerimi sana anlatabilsem!

Beni seviyorsun, Mercedes! Kaçıyorsun!

Kes şunu! Kapa çeneni!

Neyi keseyim? Neyi?

Lütfen, Mercedes, söyle.

Söyle hadi.

Söylesene! Çekil, yoksa seni ezeceğim!

Kara dumanların arasından geçtik.

Solumuzda kaldırımlar parçalanmış

dev taş kütleleri halinde bir yığın oluşturmuştu.

Otobüsün kapıları açıldı

ve panik halindeki yolcular kendilerini zar zor dışarı attı.

Çok hızlı hareket ediyorduk.

Şoför şimdi bir erkekti.

"(" Bu savaş') dedi bir ses.

"Bir başkası: “İç savaş" dedi.

Uyandım.

Çevirmen: SubPrime.