Original subtitles

‫آنچه گذشت...

‫آنکویی. آنکویی.

‫- نه، نه، نه، نه، نه، نه! ‫- آنکویی. آنکویی.

‫بهم دست نزنید، دست نزنید!

‫- نزنید، نزنید! نه، دست نزنید! ‫- آنکویی. آنکویی.

‫بهم دست نزنید، دست نزنید!

‫آهای، آهای! حالت خوبه؟

‫- تو هم دیدیشون؟ ‫- چی رو می‌گی؟ کی رو می‌گی؟

‫اون روز صدایی از رادیو شنیدیم.

‫طرف اسمم رو می‌دونست. ‫ می‌دونست زنم توی زیرزمین خودمون...

‫- داشت چی کار می‌کرد. ‫- جیم...

‫به نظرم عده‌ای ما رو تحت نظر دارن.

‫باید دست به دست همدیگه بدیم.

‫من باید برم جیم.

‫- داشتی می‌رفتی مرکز ترک اعتیاد، ‫- [مرکز ترک اعتیاد «لاوندر پام»]

‫ولی از اینجا سر در آوردی.

‫ از اینجا چیزی برداشتی؟

‫ فقط کمی مرفین برداشتم...

‫ماریل.

‫باشه، قبوله. ‫هر گهی دلت می‌خواد بخور!

‫دارن میان.

‫باید تا آهنگش قطع نشده، از اینجا بری.

‫خون من و تو...

‫«...دیگه یکی شده.»

‫مشتی کرم زیر پوستم می‌خزن.

‫ضمنا الان انگار... چیزی دنبالم افتاده.

‫نباید بذاریم تازه‌واردان...

‫همین غذای اندکمون رو بدزدن!

‫باید برن.

‫دیل، آروم باش!

‫- ولم کن! ‫- نه!

‫کمک!

‫بوید، کنی! بیاین کمکم کنین!

‫- نفسم بالا نمیاد! ‫- دوباره تلاش کن.

‫کریستی، حالش چطوره؟

‫می‌خوام فشار رو بردارم. آماده‌ای؟

‫- نمی‌شه که خون من رو وارد بدنش کنی. ‫- بوید...

‫اون موجوداتی که توی بدنم هست، ‫وارد بدن اون هم می‌شن!

‫بوید! بوید!

‫فکری به سرم زد!

‫خون من و تو دیگه یکی شده حروم‌زاده.

‫نزدیک بود دیگه پیشم نباشه!

‫ولی الان که هست، خب؟

‫می‌شه برام کاری بکنی؟

‫آره. بگو.

‫احیانا اینجا تست بارداری دارین؟

‫مطمئنی؟

‫با توجه به شرایط، ‫تقریبا کاملا مطمئنم.

‫هنوز به الیس چیزی نگفتی؟

‫اِم، نه، نه، هـ... ‫هنوز نگفتم، اِم...

‫خودم می‌دونم شرایط چندان آرمانی نیست،

‫ولی چندین هزار ساله ‫که زنان دارن زایمان می‌کنن.

‫درسته.

‫تازه...

‫همه‌شون...

‫دانشجوی پزشکی سال سوم نداشتن ‫که کمکشون کنه.

‫ببین، با الیس صحبت کن، ‫می‌تونیم سه‌تایی...

‫نمی‌تونم. نمی...

‫نمی‌خوام هنوز چیزی بهش بگم.

‫سلام، آفتاب داره طلوع می‌کنه.

‫باشه. ‫الان میایم.

‫فاطمه، جریان چیه؟

‫- فاطمه... ‫- بهتره بریم.

‫شرمنده. باید بریم.

‫خیلی‌خب.

‫خوبی؟

‫مترجمان: «کیارش نعمت گرگانی و حامی مغیثی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@ و Timelordsubs@

‫ای خدا.

‫واقعا موفق شدی.

‫یکیشون رو کشتی.

‫جسدش رو چیکار کنیم؟

‫بهتره بسوزونیمش.

‫نه.

‫می‌بریمش تو.

‫بگو شوخی می‌کنی.

‫نه، درست می‌گه. الان...

‫الان فرصت بررسیشون رو پیدا کردیم.

‫می‌تونیم بررسیشون کنیم، ‫بدنشون رو بشکافیم...

‫و ببینیم توی بدنشون چه شکلیه.

‫ما که حتی نمی‌دونیم ‫لمس کردنش بی‌خطره یا نه!

‫شما می‌گین می‌خواین عملش کنین!

‫بچه‌ها...

‫کریستی.

‫تصمیمش با خودته.

‫ببریمش تو.

‫من ملافه میارم.

‫می‌تونیم بکشیمش.

‫مرسی.

‫من چندتا چوب میارم.

‫الیس. باید برگردی خانه اجتماعات.

‫نه، می‌خوام بمونم.

‫باشه، ولی اگه بمونی، ‫چند ده نفر میان اینجا...

‫که حالت رو بپرسن، ‫اما نباید کسی خبردار بشه.

‫حداقل باید قبل از اعلام خبرش، ‫نگاهی به داخل بدنش بندازیم.

‫ببین، اِم، کریستی، ‫اشکالی نداره ما برگردیم؟

‫خب، نه، ولی نباید به خودت سخت بگیری.

‫اگه تنفست به مشکل خورد،

‫سریع برمی‌گردی پیش خودم، خب؟

‫نذار بانداژت کثیف یا خیس بشه، ‫خودم بعدا معاینه‌ات می‌کنم.

‫- خیلی‌خب. ‫- ردیفه؟

‫- بریم. ‫- ردیفه.

‫الجین.

‫جونم؟

‫چیه؟

‫حالت خوبه؟

‫چیزیم نیست.

‫مواظب باش.

‫باشه. همیشه مواظبم.

‫بریم.

‫بچه‌ها.

‫خیلی‌خب، می‌شه لطـ... ‫می‌شه لطفا دست برداریم...

‫و یه لحظه صحبت کنیم؟

‫کنی، چه صحبتی مونده؟

‫می‌خوای موجود خبیثی رو ‫تعمدا وارد خونه‌ات کنی.

‫اصلا می‌فهمی؟

‫می‌فهمم. این رو هم می‌فهمم...

‫که شاید دیگه چنین فرصتی گیرمون نیاد.

‫خب، حرف دیگه‌ای نداری؟

‫ردیفه؟

‫خیلی‌خب. ‫بریم.

‫«منشأ» ‫«فصل دوم، قسمت هفتم: در لانه شیر»

‫♪ وقتی پسرکی کم سن و سال بودم، ♪

‫♪ از پدرم پرسیدم: ♪

‫♪ «من چه‌کاره می‌شم؟» ♪

‫♪ «خوش‌تیپ می‌شم؟» ♪

‫♪ «ثروتمند می‌شم؟» ♪

‫♪ اون هم بهم گفت: ♪

‫♪ «که سرا، سرا» ♪

‫♪ «هرچی بشه، همون می‌شه» ♪

‫♪ «ما نمی‌تونیم آینده رو ببینیم» ♪

‫♪ که سرا، سرا ♪

‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪

‫♪ حالا خودم بچه‌دار شدم ♪

‫♪ از پدرشون می‌پرسن: ♪

‫♪ «من چه‌کاره می‌شم؟» ♪

‫♪ «خوشگل می‌شم؟» ♪

‫♪ «ثروتمند می‌شم؟» ♪

‫♪ من هم مهرآمیز بهشون می‌گم: ♪

‫♪ «که سرا، سرا» ♪

‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪

‫♪ ما نمی‌تونیم آینده رو ببینیم ♪

‫♪ که سرا، سرا ♪

‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪

‫♪ که سرا، سرا ♪

‫حال الیس خوب می‌شه؟

‫منِ بدبخت از کجا بدونم؟

‫شب تا صبح داشتم غذا نمک‌سود می‌کردم.

‫هوم. می‌خواین چیکارم کنین؟

‫تو جعبه حبسم می‌کنین؟

‫اگه ساکن شهر بودم، ‫چنین کاری می‌کردن، مگه نه؟

‫واقعا ما هم اون شکلی شدیم؟

‫بابت بلایی که سر الیس اومد شرمنده‌ام، ‫واقعا شرمنده‌ام. پسر...

‫پسر خیلی خوبیه.

‫ولی حرفم راجع به اتوبوس‌سواران درست بود!

‫تعداد ساکنان اینجا خیلی زیاد شده!

‫خودم دیروز دیدم چقدر غذا آورده بودین.

‫قراره با تصمیمات دشواری مواجه بشیم،

‫ولی ظاهرا هیچ‌کس حاضر به گرفتنشون نیست.

‫من اگه جات بودم، ‫این‌قدر به بقیه نمی‌گفتم...

‫تصمیمات دشوار بگیرن.

‫کسی وارد یا خارج نمی‌شه.

‫رو چشمم.

‫- خب، حالا چی می‌شه؟ ‫- ببینیم حال الیس چطوره.

‫خب، بعدش چی می‌شه؟

‫تو که واقعا انتظار نداری ‫با کسی که سعی کرد...

‫ما رو بکشه، زیر یه سقف بمونیم؟

‫می‌خواست نیمه‌شب بیرونمون کنه!

‫آمادگی بیرون کردنمون رو داشت ‫و بعدش باید...

‫آره، خودم شنیدم چی شده.

‫من هم دارم ازت می‌پرسم ‫می‌خوای چیکار کنی.

‫- ببین... ‫- دانا!

‫همین الان ونمون رو پارک کردن. ‫الیس و فاطمه برگشتن.

‫ببین.

‫بهت قول می‌دم اینجا در امانین...

‫و قراره مشکل رو حل کنیم.

‫تو هم از خودمونی.

‫با این که اون کله‌خر هم ساکن اینجاست،

‫ما هوای همدیگه رو داریم.

‫خیلی‌خب! همگی گوش کنین!

‫برین کنار! ‫دورش رو خالی کنین! خیلی‌خب.

‫وای، پشم‌هام.

‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. ‫دستت رو بنداز رو شونه‌ام.

‫خیلی‌خب. هوات رو داریم. ‫بیا بریم.

‫خیلی‌خب، داریم می‌ریم. ‫آروم بریم.

‫آروم بریم.

‫به نظرم بهتره برگردونیمشون.

‫نه.

‫ولی آماده شدن.

‫آماده نشدن.

‫عه، اصلا با سرآشپز ارشد بحث نکن.

‫داری فوت کوزه‌گریت رو ‫بهش یاد می‌دی، مگه نه؟

‫می‌خوام امروز برم پیش ویکتور.

‫آها، خب، گمون نکنم فکر خوبی باشه رفیق.

‫واسه چی؟

‫من می‌تونم ببرمت.

‫خودم هم می‌خواستم برم اونجا.

‫قرار نیست کسی به خانه اجتماعات بره.

‫ببین جیم، به نظرم اشکالی نداره برن.

‫خیلی‌خب. اِم، می‌شه یه دقیقه ‫بیرون صحبت کنیم؟

‫چندتا پنکیک برام نگه دار، خب؟

‫چی شده؟

‫نمی‌دونم چت شده...

‫جانم؟

‫ما باید گروهی عمل کنیم.

‫خلاصه وقتی من می‌گم ‫کسی نمی‌ره خانه اجتماعات...

‫و تو درجا خلاف حرفم رو می‌زنی، ‫کار گروهیمون خدشه‌دار می‌شه.

‫خیلی‌خب، می‌خوای چیکار کنی؟

‫می‌خوای تو زیرزمین حبسشون کنی؟

‫خودت پریروز ایتان رو برده بودی...

‫قاصد جونش رو بازخواست کنه.

‫اون دفعه فرق داشت.

‫نه‌خیر، خودم و خودت قبول کرده بودیم...

‫نمی‌شه تا راه‌حل بازگشت به خونه رو ‫پیدا کنیم، حبسشون کرد.

‫می‌خوای یواشکی برن بیرون؟

‫آخه در اون‌صورت، همین‌طور می‌شه.

‫این‌طوری می‌دونیم دارن کجا می‌رن...

‫و می‌دونیم پیش همدیگه‌ان.

‫آخه نمی‌خوام پسر نه ساله‌مون ‫با عجیب‌الخلقه...

‫کوته‌فکری که تو ظرف غذاش تفنگ داره...

‫و همه‌جا همراهشه، بگرده.

‫وایستا، وایستا، وایستا. نه‌خیر.

‫همون عجیب‌الخلقه کوته‌فکر جون دخترت...

‫و جون من رو نجات داده.

‫شاید هم خودشون می‌خوان ‫چنین خیالی بکنی.

‫من صدای کسی رو از رادیوئه شنیده بودم.

‫چرا برات مهم نیست؟

‫آخه به نظرم اشتباه می‌کنی.

‫می‌دونم می‌خوای همه‌چی منطقی باشه.

‫می‌دونم می‌خوای توضیحی منطقی داشته باشه،

‫ولی اگه خودت وارد اون تونل‌ها شده بودی،

‫اگه مشاهدات من رو دیده بودی...

‫شاید هم خودشون می‌خواستن ‫چنین مشاهداتی بکنی.

‫وای خدا.

‫خیلی‌خب.

‫هوم.

‫چطوری چنین کاری کردن؟

‫اون‌هایی که می‌گی ‫هیولاهای شب‌زی رو...

‫چطوری ساختن؟

‫آخه من اون موجودات رو از نزدیک دیدم جیم.

‫خودم دیدمشون.

‫خیلی مطمئنی راه‌حل این همه مشکل دشوار...

‫صدای کسیه که پشنت رادیو شنیدی.

‫اصلا تا حالا از خودت پرسیدی ‫صدای آدم واقعی بوده یا نه؟

‫معلومه که صدای آدم بود.

‫خیال می‌کنی صدای چی بود؟

‫نمی‌دونم.

‫ندونستن هم خیلی وحشتناکه.

‫ولی می‌دونی چیه؟ ‫فعلا برمی‌گردم تو خونه...

‫و با بچه‌هام پنکیک درست می‌کنم.

‫تو هم اگه بخوای بیای، ‫قدمت روی چشمه.

‫خیلی‌خب.

‫ردیف شد؟

‫خیلی‌خب.

‫خیلی‌خب، باید چیکار کنیم؟

‫چی لازم داری؟ ‫چی لازم داری؟

‫ظاهرا نوعی قفسه سینه داره،

‫پس احتمالا اره لازم داریم.

‫خیلی‌خب، اِم، تو انبار ابزار...

‫کنار بار چندتا اره هست.

‫ایشه. دستکش هم بدک نیست.

‫خیلی‌خب. ببین کنی، به نظرت مامانت...

‫چیز به درد بخوری تو انبارش نداره؟

‫کنی؟

‫یه سری کرم یا موجودات ریزی...

‫داشتن زیر پوستت می‌خزیدن،

‫بعدش همون‌ها رو تو بدن این جانور ریختی ‫و الان مرده.

‫خب؟

‫خب، کرم‌ها چی شدن؟

‫ها؟ ‫اون‌ها هم مرده‌ان؟

‫- منظورت چـ... ‫- ببخشید.

‫ماری! آروم باش!

‫آروم باش ماری.

‫وای عزیز دلم. آروم باش.

‫آروم باش عزیز دلم. بیا بغلم. آروم باش.

‫- عذر می‌خوام. ‫- اشکالی نداره.

‫حالش خوبه؟

‫اثرات جانبی ترک اعتیاده.

‫اِم، کاری از دست ما...

‫دستکش و ابزار برش استخون لازم دارم.

‫نمی‌خوام این جانور بیش از حد لزوم...

‫این پایین بمونه،

‫پس بیاین زود تمومش کنیم، خب؟

‫خواهش می‌کنم.

‫بیا، بیا بریم.

‫بیا لباست رو تمیز کنیم، خب؟

‫اِم... من می‌رم دم انبار.

‫سلام.

‫شرمنده‌ام که از کنارت رد شد. ‫داشتم سربه‌سرت می‌ذاشتم.

‫اشکالی نداره.

‫خیلی خوب هدایتش می‌کردی.

‫قرار بود هدیه تولد برادرزاده‌ام باشه.

‫گفتم بی‌جهت خرج نکرده باشم.

‫ببین، اصـ...

‫اصلا بابت کمک چند روز پیشت...

‫تو زیرزمین ازت تشکر نکردم.

‫خب، قابلت رو نداشت.

‫البته حالا که معلوم شد ‫همسرت اصلا اون زیر نبود،

‫انگار دو نفر رو...

‫بی‌جهت به کشتن دادی.

‫بیانش حس خوبی بهت داد؟

‫رفیق، به زن به چاک دیگه، خب؟

‫تشکرت رو کردی. ‫قابلت رو نداشت.

‫دیگه چی از جونم می‌خوای؟

‫به نظرت پهباده چقدر وزن تحمل می‌کنه؟

‫چی؟ چطور مگه؟

‫بیا باهام قدم بزن. ‫می‌خوام چیزی رو نشونت بدم.

‫کجا بریم؟

‫سر جاده است، دم شهره.

‫آها، می‌خوای کمکت کنم ‫سگت رو پیدا کنی، مگه نه؟

‫چی؟

‫عین منحرف‌های آشغال ‫دم پارک‌های کودکان...

‫حرف می‌زنی.

‫تو چه مرگته؟

‫فقط بذار تو حال خودم باشم، خب؟

‫اگه بهت بگم شاید بتونی ‫با اون پهباد...

‫قبل از تولد برادرزاده‌ات ‫برگردی خونه چی؟

‫باز هم جابه‌جا شدن؟

‫اینجا چیکار می‌کنی؟

‫اومدم تو رو ببینم.

‫برو پی کارت.

‫واسه چی این‌قدر باهام بدجنسی؟

‫مگه دوست نبودیم؟

‫دوست هستیم.

‫انگار نیستیم.

‫دارم سعی می‌کنم ازت محافظت کنم.

‫آخه...

‫اگه از من فاصله بگیری، ‫بیشتر در امانی.

‫واسه چی؟

‫اینجا بلاهای وحشتناکی سر دوستانم میاد.

‫خب، اگه نتونیم دوست باشیم، ‫دوستیمون به چه دردی می‌خوره؟

‫خیلی‌خب.

‫خداحافظ.

‫نارنجیه خشک بود.

‫چی؟

‫ماژیک‌هایی که بهم دادی رو می‌گم.

‫نارنجیه خشک بود. ‫هدیه بدی بود.

‫ببخشید.

‫باید کلی اندازه‌گیری کنم.

‫گمون کنم اگه بخوای، ‫بتونی کمکم کنی.

‫باید بری بیرون.

‫منتظر می‌مونن.

‫برو دیگه.

‫درست شد.

‫من چیزیم نمی‌شه.

‫به لرزه افتادی. ‫بیا.

‫برو کارت رو بکن.

‫سعی کن کمی آب بخوری، خب؟

‫باشه.

‫- زود برمی‌گردم. ‫- اوهوم.

‫حالش خوبه؟

‫خیلی خوب نیست. ‫داره سعی می‌کنه بخوابه.

‫خیلی‌خب.

‫بذار کمکت کنم.

‫اِم...

‫می‌دونی حالش خوب می‌شه دیگه؟ ‫آخه تو رو داره.

‫اِم، زمان آشناییمون ‫یه سال از ترکش گذشته بود.

‫خیلی زحمت کشیده بود، ‫مایه افتخارش بود.

‫ولی بعدش من ناپدید شدم.

‫ببین.

‫ببین، ببین چی می‌گم.

‫تقصیر تو نیست.

‫این‌قدر درگیر اون جانور آشغال شده بودم...

‫که اصلا نفهمیدم ترک اعتیاد اذیتش می‌کنه!

‫- اِم... ‫- نه. کنی درست می‌گه.

‫روحمون هم خبر نداره ‫با شکافتن اون جانور چی می‌شه.

‫خودم می‌دونم.

‫می‌دونم.

‫ترسیدی؟

‫آره.

‫آره. من هم ترسیدم.

‫خیلی‌خب.

‫کیه؟

‫خودت که می‌دونی اینجا باره دیگه، مگه نه؟ ‫نمی‌خواد در بزنی.

‫چیکار می‌کنی؟

‫خب، چه به موقع اومدی.

‫گمون کنم یاد گرفتم الکلی تولید کنم...

‫که مزه اسید معده نده.

‫باید سرم رو با کاری ‫غیروحشتناک گرم می‌کردم.

‫ببین، بیا، می‌شه کمکم کنی؟

‫نه، راستش باید ازت سوالی بپرسم.

‫چند روز پیش که تو جنگل پیدام کردی،

‫داشتم رو زمین می‌غلتیدم ‫و جیغ می‌کشیدم،

‫ولی انگار تعجب نکرده بودی.

‫چرا؟

‫وقتی سرم داد نمی‌زنی، ‫خیلی بیشتر باهات حال می‌کنم.

‫وای، اذیت نکن جید. فقط...

‫فقط لطفا جواب سوالم رو بده.

‫شوهرت قبلا یه بار من رو ‫تو همون حال پیدا کرده بود.

‫تا حالا بهت نگفته بود؟

‫نه، نه.

‫خب، راستش رو بخوای، ‫خودم هم باهاش...

‫چندان صادق نبودم.

‫اگه درست یادم باشه، ‫بلند شدم،

‫بهش گفتم بزنه به چاک و بعدش فرار کردم.

‫چی شده بود؟

‫سرباز جنگ داخلی عصبانی‌ای ‫بهم حمله کرده بود.

‫چی؟

‫در همین حد تعریف می‌کنم.

‫اگه می‌خوای بیشتر بگم، ‫باید کمکم کنی.

‫ضمنا، حق نداری سرم داد بزنی.

‫درخواست کمک کردین، ‫واقعا یکی جواب داد،

‫ولی هیچ‌کس کاری نمی‌کنه؟

‫درسته.

‫خب، به نظرت می‌خوان ذهنمون رو آشفته کنن...

‫که چی بشه؟ ‫ببینن چیکار می‌کنیم؟

‫مدت خیلی زیادیه ‫که چنین آزمایشاتی ترتیب می‌ن.

‫وقتی آدم بعد از افشای آزمایشاتشون ‫ازشون خبردار می‌شه،

‫کم‌کم با خودش می‌گه...

‫یعنی هنوز چه آزمایشاتی رو ‫سری نگه داشتن.

‫پشم‌هام.

‫خودت و خانواده‌ات همین‌جا...

‫آره.

‫پشم‌هام.

‫بیا.

‫آنتنش اصل کاریه.

‫باید سیگنالمون رو از بالای ‫نوک درختان پخش کنیم.

‫واسه همین دفعه پیش ‫رو سقف علمش کرده بودیم.

‫آره، اگه بتونیم کمی از اجزاش بکاهیم...

‫و وزنش رو کاهش بدیم، ‫می‌شه با این پهباد بردش بالای...

‫آره، آره، آره. ‫فهمیدم.

‫می‌تونین آنتن رو تو هر ارتفاعی قرار بدین. ‫خیلی‌خب.

‫این رادیو بدجوری داغون شده.

‫رادیوش مشکلی نیست بابا.

‫خودم رادیوئه رو تعمیر می‌کنم.

‫مطمئنی؟

‫عجب. به نظرت دیوانه شدم.

‫به نظرم دیوانه نشدی.

‫حتی با احتساب مشاهداتم تا الان،

‫اولین باره که حرف منطقی ‫از زبون کسی شنیدم.

‫فقط می‌خوام بدونم ‫واسه چی سوالی به این تابلویی رو...

‫از خودت نپرسیدی؟

‫چه سوالی رو می‌گی؟

‫خب، به نظرت این شهر آزمایش وسیعیه، مگه نه؟

‫ولی اصلا به ذهنت خطور نکرد ‫که ممکنه بعضی از ساکنان اینجا...

‫از انجامش خبر داشته باشن؟

‫بالاخره باید داشته باشن دیگه.

‫وگرنه چطوری می‌خوان ‫آزمایش رو باب میلشون پیش ببرن؟

‫یا خدا. با چاقو زدت؟

‫آره، این اواخر اوضاع پرتنشی رو ‫پشت سر گذاشتیم.

‫ولی حال جفتتون خوبه دیگه؟

‫- خوبیم. ‫- آره.

‫واقعا می‌گم، خوبیم.

‫خیلی‌خب.

‫خب. من هم برم که استراحت کنی.

‫آهای... بیا بغلم.

‫هوم...

‫دلم براتون تنگ شده بود.

‫ما هم دلتنگت بودیم.

‫هر موقع بیای قدمت روی چشممونه.

‫خبر داری دیگه؟

‫آره. خبر دارم.

‫قدم شما هم توی منزل خانم لو ‫روی چشم ماست.

‫پس حتما مزاحم می‌شیم.

‫وای! معذرت می‌خوام.

‫وای!

‫به این زودی باید بری؟

‫عه، آره. باید مطمئن بشم داداشم...

‫مشغول ساختن سفینه فضایی با ویکتور نیست.

‫پس زود برو پیشش.

‫خداحافظ.

‫گفتم شاید گرسنه باشین.

‫مگه کمبود مواد غذایی نداشتیم؟

‫فعلا در مراحل ابتدایی...

‫کمبود ناچیز و موقتی غذا هستیم.

‫ولی باید دوباره جون بگیری.

‫دانا، من که گفتم حالم خوبه.

‫واقعا خوبم.

‫اصلا نباید چنین اتفاقی میفتاد.

‫تقصیر منه که اینجا نبودم.

‫معذرت می‌خوام.

‫خب، پس من دیگه خیلی خوشحالم...

‫که بابت چاقو خوردن من ‫و از کوره در رفتن...

‫آدم بالغ دیگه‌ای، ‫اومدی ازم عذرخواهی می‌کنی.

‫خودت منظورم رو فهمیدی باهوش خان.

‫کارت خوب بود.

‫که تا درمانگاه بردیش.

‫خیلی کارت خوب بود.

‫سلام جولی.

‫عه، سلام.

‫بهتر نیست توی دیدارهامون تنوع به خرج بدیم؟

‫یعنی انقدر... روی ایوان ملاقات نکنیم.

‫آها.

‫راست می‌گی. عه...

‫حالت چطوره؟

‫گفته بودی اگه خواستم با کسی حرف بزنم...

‫آره، آره، آره. در خدمتم.

‫عه...

‫بریم کمی قدم بزنیم؟

‫باشه.

‫فقط همین‌ها رو پیدا کردم.

‫خوبه.

‫آره، خوبه.

‫خیلی‌خب.

‫من چه کمکی بکنم؟

‫اگه غش کردم من رو بگیر.

‫شرمنده، شوخی جالبی نبود.

‫باید پیرهنش رو باز کنم.

‫خیلی‌خب.

‫من هم...

‫خیلی‌خب.

‫خیلی‌خب.

‫می‌خوام روی سینه‌اش شکافی ایجاد کنم، خب؟

‫برو بریم.

‫پشم‌هام!

‫کـ... کاملا طبیعیه.

‫گمون کنم به یکی از اعصابش برخورد کرد.

‫نه، نه، نه. بسه، بسه، بسه.

‫- طبیعیه... ‫- نه، وایستا، وایستا. می‌گم وایستا.

‫- خجالت بکش دیگه کنی! ‫- بسه! متوجهین؟

‫این کارمون درست نیست!

‫باید جنازه‌اش رو آتیش بزنیم!

‫ولی این کارمون درست نیست!

‫- شما دیگه پاک خل شدین! ‫- آهای! ای خدا!

‫آهای، آهای!

‫خودم دارمش. باهاش حرف می‌زنم.

‫کنی.

‫کنی!

‫وایستا کنی.

‫مگه کری؟

‫واقعا الان می‌خوای کنار بکشی؟

‫اصلا کارمون درست نبود ‫که اون هیولا رو داخل بردیم.

‫آخه مرده. چه صدمه‌ای بهمون می‌زنه؟

‫من بابت اون هیولا نگران نیستم کریستی!

‫نگران موجودی هستم که باعث مرگش شد.

‫کریستی، وقتی بوید برگشت ‫موجودی همراهش بود.

‫کرم‌هایی زیر پوستش می‌خزیدن!

‫کرم‌ها رو وارد بدن ترسناک‌ترین هیولایی...

‫که به عمرم دیدم، وارد کرد.

‫الان هم اون هیولا مرده.

‫آخه برای همین باید...

‫ببین، موجودی که بوید همراهش آورد،

‫مقابل هیولاها مثل سم عمل کرد.

‫الان هم توی خون اون هیولاست!

‫اگه استخراجش کنیم و ازش استفاده کنیم،

‫شاید بالأخره بتونیم از خودمون دفاع کنیم!

‫شاید هم به محض باز کردن بدنش...

‫همون موجود تو رو هم بکشه!

‫متوجه این خطر نیستی؟

‫باشه. حاضرم این خطر رو به جون بخرم.

‫ببین کنی، کل هدف من اینه که ‫مشکلات بقیه رو حل کنم.

‫این هم فرصتیه که بالأخره بتونم...

‫ضمنا آره، من هم می‌ترسم. ‫اصلا وحشت کردم.

‫برای همینه که می‌خوام کنارم باشی!

‫چون اگه تو نباشی که...

‫قرار بود کنار هم باشیم، یادت رفته؟

‫خودم و خودت.

‫نه.

‫نه، قرارمون این نیست.

‫دیگه نیست.

‫نکنه شوخیت گرفته؟

‫نه ببین. حرفم اینه که...

‫ببین، اشکالی نداره.

‫اشکالی نداره.

‫خوشحالم که پیشت برگشته.

‫جدا خوشحالم. ولی...

‫کریستی، من دوستت دارم.

‫فقط هم دلم می‌خواد ‫که ببینم خوشبختی. ولی...

‫نمی‌تونم برگردم اون داخل،

‫ببینم کاری می‌کنی که ممکنه...

‫به قیمت جونت تموم بشه.

‫واقعا... از پس من بر نمیاد.

‫طاقتش رو ندارم.

‫معذرت می‌خوام.

‫کریستی!

‫کریستی.

‫کریستی.

‫[موتورخانه]

‫کریستی.

‫نه.

‫نه، نه، نه، نه!

‫کریستی! کریستی!

‫حالت بهتره؟

‫کجاست؟

‫چی؟

‫جنازه رو می‌گم. جنازه‌اش کدوم...

‫بدو.

‫نمیـ...

‫ماریل، گفتم بدو!

‫سلام دانا.

‫سلام.

‫حالت خوبه؟

‫گیاه‌هام مدام پژمرده می‌شن.

‫انگار که توی خاک مسموم رشد کردن.

‫بوید فقط دلش می‌خواد که...

‫من باردارم.

‫وای، قربونت برم!

‫وای...

‫کاش بودم و می‌دیدم الیس ‫چه واکنشی نسبت به...

‫خبر پدر شدنش نشون داد.

‫هنوز بهش حرفی نزدم.

‫نکنه باباش نیست...

‫نه، مسلما که خودشه. اِم...

‫آخه دانا، بهم گفته بودن من نازا هستم.

‫اینکه الان باردار شدم، ‫از لحاظ پزشکی غیرممکنه.

‫الان هم فقط از خودم می‌پرسم...

‫نکنه این شهر می‌خواد شکنجه‌ام کنه؟

‫یا مسخره‌ام کنه؟

‫مثل هیولاهایی که شب‌ها بیرون میان.

‫مثل خنده‌های همیشگیشون.

‫نکنه باردار شدن من هم...

‫به چی می‌خندی؟

‫من رو باش که فکر می‌کردم ‫خودم به ته خط رسیدم.

‫که فقط من تصورات ناجور نسبت به...

‫ما توی این شهر، شاهد کلی...

‫اتفاقات باورنکردنی بودیم.

‫مثل جاده‌ای که به جایی ختم نمی‌شه.

‫هیولاهایی که از دل تاریکی میان.

‫تازه بوید هم که می‌گه...

‫درخت‌های شرور ترسناکی داریم ‫که آدم رو توی دخمه‌ها زندانی می‌کنن.

‫حالا بی‌خیال این مورد.

‫لب کلام اینکه...

‫ما به چشم خودمون، ‫شاهد کلی اتفاقات...

‫ناجور و ترسناک بودیم.

‫برای همینه که تصور می‌کنیم ‫هر اتفاقی که اینجا میفته...

‫اتفاق بدیه.

‫ولی وضع خودت رو ببین!

‫قربونت برم، تو وسط بدترین کابوس عمرت،

‫با عشق زندگیت آشنا شدی.

‫قراره بچه‌ای به دنیا بیاری...

‫که بهت گفته بودن امکان نداره.

‫که از نظرم اتفاق غیرممکن خوبیه!

‫- دانا، آخه امکان نداره... ‫- یعنی چی؟

‫می‌خوای بگی با وجود تمام چیزهایی که دیدی،

‫ذهنت تحمل پذیرش معجزه رو نداره؟

‫چون معجزه نقطه مقابل کابوسه.

‫اگه اشتباه کنی چی؟

‫بذار سوال دیگه‌ای ازت بپرسم.

‫اگه درست بگم چی؟

‫بفرما.

‫اول یارویی رو دیدم که کل بدنش ‫توی زیرزمین له شده بود.

‫به زور توی اون زرادخانه‌ی گنده، ‫چپونده بودنش.

‫بعدش...

‫چند تا سرباز جنگ داخلی رو دیدم.

‫بعدش هم همین چند شب پیش ‫کریستوفر رو دیدم.

‫که راستش ترسناک‌ترین تجربه‌ی...

‫تمام عمرم بود.

‫وایستا، گفتی کریستوفر؟

‫آره بابا.

‫آره.

‫کریستوفر اونیه که دفتر دستشه.

‫بچه‌ای که اون پشته رو می‌بینی؟

‫آره، ویکتوره.

‫عجب، انتظار نداشتم انقدر زود بشناسی.

‫خیلی‌خب، پس...

‫صحنه‌هایی که تو می‌بینی، همیشه متفاوته؟

‫آره، البته به جز نمادهایی که می‌بینم.

‫چطور؟ تو چی دیدی؟

‫چند تا بچه دیدم.

‫یعنی... چند تا بچه‌ی کوچولو دیدی؟

‫آره.

‫آره، ولی...

‫خیلی ترسناک بودن.

‫خیال می‌کردم دیوانه شدم، ‫یا دارم مجازات می‌شم.

‫بابت چی مجازات بشی؟

‫خب، آخه...

‫پسرم توماس وقتی چند ماهه بود فوت کرد. ‫برای همین...

‫متوجهی دیگه.

‫خاک تو سرم.

‫خیلی ناراحت شدم.

‫حداقل خبر خوب اینه که...

‫کسی قصد نداره مجازاتت کنه.

‫لابد توی این خراب‌شده،

‫هزار جور اتفاق ترسناک میفته و...

‫کسی هم نمی‌دونه دلیلش چیه.

‫راست می‌گی.

‫من دیگه برم خونه.

‫مرسی که کمکم کردی.

‫وایستا، این نمادی بود که می‌گفتی؟

‫آره، همون...

‫دفتر کریستوفر منزوی زن‌ندیده‌است.

‫قبلا دیده بودمش.

‫جدی؟ یعنی بهت الهام شده بود؟

‫نه.

‫نه، روی دیوارهای تونل دیده بودمش.

‫یعنی که چی؟

‫کدوم تونل؟

‫چند بار باید تکرار کنیم؟

‫خیلی.

‫چون باید سنجش دقیق داشته باشیم.

‫باید اطمینان حاصل کنیم.

‫برگ‌هاشون داره می‌ریزه.

‫چی؟

‫درخت‌ها رو می‌گم.

‫که چی؟

‫هر سال برگ درخت‌ها می‌ریزه.

‫ولی اینجا نمی‌ریزه.

‫درخت‌های اینجا شرایطشون یکسانه.

‫آها.

‫هوم...

‫یعنی ریختن برگ‌هاشون نشونه‌ی بدیه؟

‫وقتی تغییری اینجا رخ می‌ده، ‫معمولا نشونه‌ی بدیه.

‫ولی اگه تا حالا رخ نداده،

‫ممکنه نشونه‌ی خوبی هم باشه.

‫عه.

‫داره می‌رسه.

‫رسید. خیلی‌خب.

‫خیلی‌خب.

‫حالا باید جناغ سینه‌اش رو برداریم.

‫باشه.

‫چی شد؟

‫خیلی‌خب. با شماره‌ی سه برداریم.

‫باشه.

‫محکم نگهش دار، خب؟

‫یک، دو، سه.

‫یعنی که چی؟

‫چی شده؟ مشکل چیه؟

‫این که انسانه.

‫یعنی زمانی انسان بوده.

‫آناتومی بدنش دقیقا عین انسانه.

‫ریه داره، قلب داره، کبد داره.

‫ولی چروکیده‌ان.

‫خشک شدن.

‫شبیه اندام‌های انسانیه ‫که توی موزه‌ها نشون می‌دن.

‫عه، عه. ببین، آروم باش.

‫سعی کن... برام توضیح بدی.

‫فرضمون این بود توی خونش باشه دیگه؟

‫«خون من و تو دیگه یکی شده».

‫همین رو بهش گفتی دیگه؟

‫آره. گفتم.

‫شاید خونشون با خون بدن ما فرق داره.

‫- راست می‌گه. ‫- این فقط استخوان خشک داره.

‫هیچ مایع و لنفی توی بدنش نداره.

‫- اصلا... هیچی نداره. ‫- اشکالی نداره.

‫نه، خیلی هم داره!

‫ناسلامتی فرصتمون همین بود.

‫نمی‌شه که این همه مصیبت ‫بیهوده باشه، خب؟

‫باید بشه چیزی توش پیدا کرد.

‫شک ندارم می‌شه پیدا کرد.

‫شک ندارم می‌شه پیدا کرد.

‫شک ندارم می‌شه پیدا کرد.

‫شک ندارم می‌شه پیدا کرد.

‫- زود باش، زود باش. ‫- مواظب باشی‌ها.

‫ای کثافت!

‫کثافت حروم‌زاده!

‫- بسه. ‫- کثافت! کثافت عوضی!

‫- کثافت‌های حیوان‌صفت! ‫- بسه دیگه، بسه! بسه!

‫عه، عه! کریستی، بس کن!

‫این چیه؟ چی ازش اومد؟

‫کیسه صفراش همینه.

‫این هم...

‫زردآب بدنشه.

‫زردآب داره؟ خوبه دیگه. ‫حداقل فهمیدیم مایع داره.

‫شاید به کارمون بیاد، مگه نه؟

‫آره، شاید به کارمون بیاد.

‫شاید چیه؟ شک نکن به کارمون میاد.

‫زردآبش به کارمون میاد.

‫زردآبش خیلی هم... ‫می‌شه قطره‌چکان بیاری،

‫- آره. ‫- که بتونیم زردآب بدنش رو...

‫...توش جمع کنیم؟ ببین، کارت عالی بود.

‫کارت حرف نداشت.

‫یعنی چی که کشتش؟

‫دارم می‌گم رفت بیرون و کاری کرد،

‫بعدش اون هیولا جیغ کشید.

‫امروز صبح که اومدیم بیرون، دیدیم مرده.

‫وای خدا.

‫ولی به کسی نگی‌ها.

‫حتی به مامان و بابات.

‫چرا؟

‫نمی‌دونم. بوید گفته بود ‫فعلا نباید کسی بفهمه.

‫من هم نمی‌خوام ازم عصبانی بشه. ‫تو رو خدا...

‫باشه، باشه، باشه. ‫به کسی نمی‌گم. قول می‌دم.

‫ببین، واقعا نشونه‌ی خوبیه.

‫یعنی می‌شه بهشون آسیب زد دیگه؟

‫یا حتی بشه کشتشون.

‫این‌جوری امنیت همگی بیشتر تأمین می‌شه.

‫موافقم.

‫پس چرا ناراحتی؟

‫یادته گفتم چه خوابی دیده بودم؟

‫خوابم توی اتوبوس رو می‌گم.

‫یادمه.

‫مدام با خودم دارم می‌گم...

‫نکنه باید چیزی رو به خاطر بیارم.

‫مثلا...

‫وقتی امروز صبح اون هیولا رو دیدم ‫که توی گل افتاده بود،

‫حس کردم انگار...

‫درست جلوی چشمم بود.

‫آخه...

‫انگار قبل اینکه سر برگردونم، غیبش می‌زد.

‫من هم دیگه...

‫نمی‌دونم چیزی که قراره ‫به خاطر بیارم واقعیه،

‫یا ذهنم انقدر بهم ریخته‌است که...

‫نه، نگو.

‫کل این ماجرا مسخره‌است.

‫درک می‌کنم.

‫این شهر کلا جوریه که...

‫وقتی با آدم خودش فکر می‌کنه:

‫«راستش فکر نکنم امروز دیگه خل بشم.»

‫بعد این شهر اتفاق جدیدی رقم می‌زنه و می‌گه:

‫«عه؟ تازه کجاش رو دیدی؟»

‫همگی این دوران رو داشتیم.

‫انگار خوب باهاش کنار اومدی.

‫جدا؟

‫پس لابد تو خیلی وضعت خرابه.

‫البته وقتی تحت فشار این شهرم،

‫ترفندی بلدم تا خودم رو آروم کنم.

‫چه ترفندی؟

‫وان حمام رو پر آب می‌کنم،

‫به قدری می‌رم داخلش...

‫که سطح آب به کنار گوشم برسه.

‫بعد صدایی که می‌شنوم...

‫انگار صداییه که کنار اقیانوس میاد.

‫کمی توی همون حالت می‌شینم و نفس می‌کشم.

‫آرامش‌بخشه.

‫من اهل وان حمام نیستم.

‫خب، پس دیگه کمکی از دست من بر نمیاد.

‫سلام.

‫سلام.

‫تازه داشتم با ناراحتی نبودنت کنار می‌اومدم.

‫حالت خوبه؟

‫آره.

‫خودت خوبی؟

‫آره. خوبم.

‫باید مسئله‌ای رو بهت بگم.

‫روز مهمی بود.

‫آره، واقعا بود.

‫به نظرت تزریق این مایع...

‫باعث می‌شه که بمیرن؟

‫دروغ نگم خودم هم نمی‌دونم.

‫ولی بهترین فرصتیه که گیرمون اومده.

‫اصلا چطوری می‌خوای امتحانش کنی؟

‫گوش کن چی می‌گم.

‫بیا فعلا این مشکل رو به فردا موکول کنیم.

‫دیگه باید برم خونه.

‫عه، به کریستی بگو که... ‫خودت می‌دونی دیگه.

‫باشه، ردیفه.

‫راستی کنی.

‫می‌گم، اگه خواستی نشانت رو پس بدم...

‫بعدا می‌بینمت.

‫باشه.

‫مترجمان: «کیارش نعمت گرگانی و حامی مغیثی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@ و Timelordsubs@

‫نتیجه چی شد؟

‫خودم هم هنوز نمی‌دونم.

‫گمونم باید صبر کنیم تا نتیجه رو ببینیم.

‫حالت چطوره؟

‫خواب بدی دیدم.

‫ای وای.

‫خواب چی دیدی؟

‫اون جانوری که توی زیرزمین بود، ‫زنده شد و...

‫فکر کنم جعبه موسیقی‌ای هم دیدم.

‫رفیقت بوید داره کابوس‌هاش رو ‫به من هم سرایت می‌ده.

‫پس یادم باشه گوشش رو بپیچونم.

‫ولی حالم خیلی زود خوب می‌شه.

‫اصلا نگران من نباش.

‫«زن، زندگی، آزادی» ‫«توماج صالحی همچنان در بند است»