Original subtitles

PRZYNĘTA

WCZEŚNIEJ

Dobry, pani Peters.

Dzień dobry, Martin.

- Piękny dzień. - Czuć zbliżającą się jesień.

- Rano podrzucę parę rybek. - I to rozumiem!

CHATKA KAPITANA

Narka, tato.

Jak podróż?

Tragedia. Siedem godzin jazdy.

Tyle, co my.

Ważne, że jakoś dotarliśmy.

Racja.

30-MINUTOWY REJS KAPITAN STEVEN WARD

Hej!

- Mogę pożyczyć? - Nie!

- Pod zastaw? - Nie!

To kupię.

- Nie używasz ich. - Dawaj!

Wracaj do piaskownicy.

Jak tam?

Cześć.

Kiedy przyjechałaś?

Przed chwilą.

Wyskoczymy gdzieś?

Może.

To do potem.

Dobry.

Jak leci?

Tak sobie.

Biorą?

Słabo.

Dobry.

- Co jest? - Szukasz pomocnika?

- Na razie nie. - Na pewno?

Ale będę.

Nie masz co robić w piątkową noc?

Bida.

- Jak leci? - Cześć, tato.

- Co słychać? - Nic.

Chętnyś do pomocy jutro?

Nie bardzo.

- Forsy ci nie trzeba? - Nie od ciebie.

Coś powiedział, Martin?

Słyszałeś, bracie.

A ty nie chcesz?

Łowię.

Daj znać, jakbyś się zdecydował.

Nie, dzięki.

Na razie.

- Wpadniesz na herbatę? - Może.

- Neil. - Co?

Łowimy jutro?

Pewnie.

- Bądź gotów na szóstą. - Spoko.

O wilku mowa!

Przypominam, żebyś nie zastawiał drogi.

To parking prywatny.

I może być stłuczka.

Spokojna głowa, to solidny wóz.

Mogę zająć strych?

Mogę?

Jest rezerwacja.

Dopiero jutro.

Ale już wysprzątane.

- A więc? - Przeparkuję.

I tak mam po drodze.

Cześć.

- A ty dokąd? - Wychodzę.

Dzięki.

Katie?

- Co? - Wróć wcześnie.

Rośnie wam tu rybak.

To chyba moje.

- Chyba nie. - Zgubiłem je.

A ja kupiłam w sieci.

Spiżarnia się nie spodobała?

Potrzebowała odświeżenia.

Ale bulaj macie niezły.

Taki żeglarski.

Nikt cię nie zmuszał do sprzedaży domu.

Doprawdy?

Dzięki.

- Kiedy przyjechałeś? - Tydzień temu.

Imprezowałeś?

Trochę.

Dobry.

Cześć, Mar.

Wybawiłaś się?

Pewnie.

Dobry.

Co jest?

Młody w domu?

Nie wrócił.

Byłem w domu.

- Którym? - Starym.

I jak?

Odnowili go.

Nawieszali sznury i łańcuchy.

Wygląda jak sala tortur.

Wstawili bulaj.

Rączki na kołdrę, bo rybą w mordę!

Spierdalaj!

Odwal się!

Widzimy się na plaży.

Wal się, Hugo.

Odnalazł się nasz Kopciuszek.

Musisz nam dawać znać, jeśli nie wracasz na noc.

Sorki.

Basy?

Ile ich masz?

- Cztery. - Trochę mało.

Tyle mam.

Za ile?

30 funtów.

Dzięki.

Znalazłeś sobie pomoc?

Załoganta.

Nawet nie masz łodzi.

- Se kupię. - Ciekawe za co.

Na razie, Liz.

Tędy.

- Przepraszam za parking. - W porządku.

Możecie tam stać, zwrócimy wam pieniądze.

Dziękuję.

Proszę bardzo!

Rybacy tu urzędowali.

Cudownie!

Z początku to była ruina.

Poważnie?

Tu mają państwo mleko, ser

i wino musujące.

A tu podwieczorek.

Dziękujemy.

Zostawić to?

- Od teraz są twoje. - Serio?

Pójdź w tym do pubu, to wyrwiesz panienki.

Przestań!

Dobry, Jacques!

- Mogę iść? - Jasne.

Ekstra.

ŁÓDŹ

Dwa basy?

- Dziękuję. - Bon appétit.

Jak Wenna sobie radzi?

Cześć!

- Dobrze się sprawujesz? - Pewnie.

- Grzecznaś? - Pewnie.

Patrz.

Widzę.

- Znasz ją? - Znam.

Marnuje na nią czas.

- Mówisz? - Jasne.

Taka „ą i ę” nawet mu nie obciągnie.

Wenna!

I w ogóle nie rozumiem jej gadki.

Tamten też jest taki elegancik.

Z początku myślałam, że to szwab.

Przepraszam, można prosić?

Szklanki.

Bla, bla, bla!

Żałosna speluna, co?

Wenna!

Nawet w bilard nie pogra.

Ostrzegam.

Przydałoby się coś upiec.

Co nie?

Morda!

Lecę.

ZAKAZ PARKOWANIA

Jak leci?

Powoli.

Nowa sieć?

Kolejna.

- Homary się bardziej opłacają. - Nie mam łodzi.

Przymocuj klatkę do śruby.

Cześć, Mar.

Jest szefowa?

Na górze.

Liz?

Schodzę!

Teraz ja.

- Nie. - I tak gram następna.

- Zapłaciłem. - Przegrany spada.

- Nie ma tak. - Jest.

- Wbiłeś coś? - Nie wbił.

Spadaj.

Co tam?

Kupisz homary?

Może. A ile masz?

Będą za parę dni.

Kupiłeś łódź?

Nie.

- Zarzucę klatkę w wąwozie. - Jedną?

Na początek.

Martin!

Co jest?

- Może popracuj ze Stevenem. - Nigdy.

Zarób coś.

Mam zasady.

- Teraz ja. - - Niech się zrewanżuje.

Daj spokój, Martin.

Wygrany zostaje.

Takie rzeczy na łodzi ojca...

Przekręciłby się w grobie.

- Zamknij się. - Naucz się współpracować.

- Współpracować? - Musisz poczekać.

Współpracować z nim?

- Przegrany spada! - Nie twoja kolej.

Stracił żonę!

Korzenie tu zapuścicie.

Zapłaciliśmy, to możemy.

- Nieprawda! - Prawda!

- Sam jest ojcem. - Teraz ja gram.

- Kiepskim. - Nie grasz.

- Gram. - On ma gdzieś, jak zarabia.

- A nie powinien. - Ostrzegam.

- Wal się, leszczu. - Zamknąć te jebane ryje!

Teraz ty.

Zdejmujcie to!

Nie możemy.

To sprawa firmy parkingowej.

- A wasza ulica. - Skontaktuj się z firmą.

- Dam ci numer. - Na chuj mi ten numer?

Sam mam ściągnąć?

- Proszę bardzo. - Nie!

- Nie mamy na to wpływu. - To wasza ulica!

Nie można tu stać cały dzień.

- Szanuję twoją pracę, ale... - Jestem, kurde, rybakiem.

Rybakiem? A gdzie masz łódź?

Trzeba parkować przepisowo.

- Na parkingu powinno być miejsce. - To niech oni idą na parking.

Zapłacili za parkowanie tutaj.

Przed wami nikogo to nie ruszało, a teraz nagle...

- Wcale nie nagle... - Zupełnie nagle.

- Dopiero coście się zagnieździli. - Martin.

Kończę tę rozmowę.

Wybacz, ale awanturowanie się nic nie da.

- To jeszcze nie jest awantura. - Rozumiemy.

Bierzcie go.

Słucham?

Nic mi po tej kupie złomu.

Jak pan uważa.

Ja tylko zarabiam na chleb.

Tak jak my.

Żegnam.

- Co robisz? - Nic.

- Uziemili cię? - Na to wygląda.

- Kto to zrobił? - A jak myślisz?

Chujki.

- Co się szwendasz? - Wykopała mnie z pubu.

- Za co? - Za nic.

- Biłaś się? - Nie.

- To co? - Żałosna speluna i tyle.

Zabrałam pamiątkę.

Co ty wyprawiasz?

Sprawa między mną a firmą parkingową.

Weź się odpierdol.

Wenna.

Nie lepiej zapłacić grzywnę?

Nie lepiej się odpierdolić?

- Zamknij się! - Mam zawiadomić policję?

Mam dać ci medal?

Odpuść, Tim.

- Już nas nie ma. - Nie musimy iść.

Wiem, ale tak postanowiłem.

Na miłość boską!

Chodź no tu!

Właź!

Nic mi nie jest.

Wenna!

Halo!

Panowie!

Wiecie, która godzina?

Nawet siódmej nie ma!

Pobudziliście nas!

Przyjechaliśmy tu wypocząć!

- Co jest? - Spójrz!

Człowieku!

- Taką ma pracę. - Niech zacznie później!

Tak hałasować to można co najmniej od ósmej.

- Na to są paragrafy. - A zmienisz godziny pływów?

Że co?

- Muszą to robić teraz? - Tak wygląda życie

w wiosce rybackiej.

Teraz to pan bardziej hałasuje.

Tylko nie wyłów wszystkich.

Dzięki.

A gdzie homary?

Jutro.

Wyciągamy dziś klatkę.

Zaraz wracam.

Dobry!

- Cześć! - Wypuścili cię?

No.

Zarzuty?

Na razie nie.

Od teraz już, kurde, nie podskakuj.

Jasne.

Masz trochę hajsu?

- Się masz, draniu? - Dobrze, Brian. A ty?

W miarę.

- Dalej łowisz? - Nie, ludzi wożę.

- Pełny etat? - Ta.

Kurdemol.

- I jak jest? - Prima sort.

Widać.

Dalej łowisz z bratem na Korsarzu?

- Teraz turystów wozi. - Się ustawił.

Trzeba ich doić do sucha.

Pewnie.

- Zimą co robi? - Cholera wie.

Się przekonamy.

- Choć ty masz łódź. - Co?

- Mówię, że masz łódź. - Ile płacę?

Równą stówę.

- Ile? - Stówę.

Wiózł cię aż z Cambourne?

No.

- Chyba czas zmienić branżę. - Dzięki!

- Do zobaczyska! - Oby nie.

Ciągnij!

Mocniej!

Ktoś nas oskubał.

- Pierdolę to! - Zluzuj.

Jeb się na ryj!

Ochłoń. Przebierz się.

- Słyszałeś? - Zarzucamy sieć?

Nie.

Nie ociągaj się.

Co jest?

Nic.

Martin!

W porządku?

To dobrze.

Chodź na słówko.

Ciekawi mnie, co z twoim autem.

Tak się o mnie troszczysz?

Jak głowa?

- Bez szwanku. - Nie powaliła cię inna smarkula?

Nie możesz parkować gdzie popadnie.

Jesteś częścią społeczności.

„Społeczności”.

Tak, społeczności.

„Twojej” społeczności.

Naszej!

- Wyjść stąd! - Nie mogę mówić za każdego...

Chciałbyś, co?

...ale jako mieszkaniec...

- Turysta. - Właściciel...

- Turysta. - Biznesmen...

Turysta. Wódz społeczności.

- Spędziłem tu sporo czasu... - Dwa miesiące.

- ...inwestując spore sumy... - W turystykę.

- ...w rozwój lokalnego przemysłu. - Jakiego, kurwa, przemysłu?

Turystycznego!

- No co? - Gdzie go masz?

- Wszędzie! - Złamanego grosza nie dostaliśmy.

- Co takiego? - Napychacie sobie kieszenie,

a nas macie w dupie!

- A zyski z pubu? - Ona skąpi grosza,

- żeby wyjechać na Malediwy! - Kupuję od ciebie ryby!

Latem, ale potem spierdalasz się poopalać!

Twój staruszek nie zamknąłby pubu na zimę.

Sprzedałaś się!

- Hańba! - Idź już do domu.

Sam idź, ty próżny,

spandeksowy fiucie!

Wynocha!

Już mnie nie ma.

Żałosna speluna.

Nie puszczają już dobrej muzy.

Nie podoba mi się to.

Młody w końcu wykazał się inicjatywą.

Mamy wyrzucić go z powrotem do morza?

Gotuj, dobra kobieto.

I już.

Chyba znów widziałem twoją siostrę z tym gościem.

Nie widziałeś.

W pubie.

Odpierdol się.

Też ich widziałam.

Oby jej nie tknął.

Już ją obmacał.

Morda.

Pub?

Jasne.

Martin.

Co znowu?

Dziękuję.

Przepraszam...

Gdzie mieszka Martin Ward?

Na końcu drogi.

Proszę zajść z tyłu.

Dziękuję.

Martin?

Zacznij zarabiać w papierkach,

nie miedziakach.

Jak?

Kup łódź.

Nie mam forsy.

Masz.

Cześć.

A ty dokąd?

- Na spacer. - Załóż gumkę.

Cześć.

Kupuję łódź.

- Serio? - Na początek szkutę.

Zajebiście.

Co ty na to?

Należę do załogi?

Jesteś, kurwa, załogą.

Widzimy się na wybrzeżu, trzeba posegregować klatki.

- Koło ósmej? - O świcie.

Wyluzuj.

Gdyby cię zobaczył, przekręciłby się w grobie.

Mówisz?

Dobrze wiesz.

Wiem?

Coś przeoczyłeś.

Serio?

Wiesz, co by powiedział?

Chuja tam wiesz.

Wiem, że nie rzuciłby łowienia.

Jasne.

Kupuję nową łódź.

Serio?

Ta już nam nie posłuży, prawda?

Mówiłem ci, że możesz wrócić, kiedy zechcesz.

Posłuży do łowienia, a nie, kurwa, do schadzek.

Biorę Neila.

- Bredzisz. - Sam chciał.

On nie wie, czego chce.

A ty wiesz?

Otrząśnij się.

Co robisz?

Hugo?

Co ty wyrabiasz?

A co ty wyrabiasz?

Powiem mamie, że się z nim zadajesz.

Dorośnij.

Do domu!

Nie.

Jesteś okropna.

Nie!

- Dzień dobry. - Dobry.

Steven?

Zdemolowali spiżarnię mamy.

Tekst polski - Bozgaj i moonshine Korekta - Altair87

facebook.pl/GrupaHatak

facebook.pl/AzjaFilm