Original subtitles

Speed - Niebezpieczna Prędkość

Ej, tutaj jest wstęp wzbroniony.

Wiem. Wezwali mnie tu.

Jakieś przewody się poplątały.

Nikt mi tu nie dał znać.

Muszę pana poprosić o zlecenie.

Oczywiście, chwileczkę.

Proszę.

Nie bierz tego do siebie.

To chyba wszystko. Dziękuję wam, dobra robota.

Marty, to nie mogło wyjść lepiej.

Gratulacje.

To dobrze.

Zatrzymaj windę.

Dzięki.

Bob, dzięki za przyciśnięcie tego guzika.

Co prawda i tak się pali, ale nigdy nie wiadomo. Może być zepsuty.

Zamknij się.

Pamiętaj, kochanie...

Bob, jaki ty guzik przycisnąłeś?

Panie Bagwell, proszę dopilnować, aby wszystkie inne windy

pozostały zamknięte i puste.

Tak jest.

Nie ma innej drogi... żadnych drzwi... żadnego wejścia, ani wyjścia,

oprócz klapy awaryjnej, czy tak?

Tak jest.

Panowie, mamy tu 13 pasażerów w windzie ekspresowej

poniżej trzydziestego piętra.

Bomba oberwałajuż kable.

Terrorysta chce 3 miliony, albo wysadzi hamulce bezpieczeństwa.

Ile mamy czasu?

Dał nam godzinę.

To zostawia nam dokładnie 23 minuty.

Czy jest coś jeszcze, co może zatrzymać spadanie windy?

Podziemie.

Miasto wolałoby uniknąć takiej ewentualności, Traven.

Nie możemy po prostu wysadzić pasażerów?

To jest winda ekspresowa.

Jedyne wejście lub wyjście, to klapa awaryjna.

Terrorysta podłączył też bombę do włazu.

Jest szalony, ale nie głupi.

Panie poruczniku, Harry zgłasza się do sprawdzenia bomby.

Dobrze.

Świetnie.

Wy dwaj zajmijcie się tym.

Najbliższa klapa awaryjna znajduje się w holu na trzydziestym drugim piętrze.

Na razie chcę tylko relacje. Nic nie robić na własną rękę.

Worthy, Briggs, zajmijcie się zabezpieczeniem terenu.

Nikogo nie wpuszczać, ani nie wypuszczać.

Wszyscy pozostali zająć się ewakuacją budynku. Jazda!

Wygląda na to, że musimy iść po schodach.

29!

30!

31!

32.

Halo!

Wydostańcie nas stąd!

Halo!

Pomóżcie nam!

Pomóżcie!

Pomocy!

Wydostańcie nas stąd!

Proszę was!

Proszę was!

Zabierzcie nas stąd!

Kto tam jest na górze?

Kto tam jest?

Co się dzieje?

Proszę państwa, jesteśmy z wydziału policji Los Angeles.

- Dzięki Bogu! - Co wy tam robicie?

Nastąpiła awaria windy, proszę się nie martwić.

To na co wy czekacie?

Wydostaniemy was stąd, jak tylko będziemy mogli.

Czy kłamię?

Dlaczego przysłali policję?

Nie powinni raczej przysłać facetów od naprawy?

To nie ma sensu.

Jak ci się wydaje?

To ty jesteś ekspertem. Ja tu tylko pracuję.

Solidna robota.

Znamy go?

Nie poznaję po robocie, ale to zawodowiec.

Mamy mało czasu.

Nie podoba mi się to.

A co ma się podobać?

Mac powiedział, żeby nic nie robić, to nic nie robimy.

Dobra. Pytanie za pięć punktów.

Lotnisko. Bandyta z jedną zakładniczką.

Wykorzystuje ją jako osłonę. Jest prawie w samolocie.

Jesteś o 30 metrów od niego.

Jack.

Strzelać do zakładniczki.

Co?

Usunąć ją z tego równania.

Zranić, ale nie zabić. Nie da rady dojść z nią do samolotu.

Czysty strzał.

Jesteś nieźle kopnięty. Wiesz o tym?

"Strzelać do zakładniczki".

Harry, coś tu nie tak.

On i tak to wysadzi.

Dlaczego?

Nie wiem. Przeczucie.

W tej chwili rozkaz Maca jest ważniejszy od twojego przeczucia, więc siedzimy.

To zajmuje za dużo czasu.

Jak myślisz, ile waży ta winda?

Jack, daj spokój.

Może zrobimy coś z tymi zakładnikami.

Nie zastrzelimy ich chyba, co?

Ej, gdzie idziesz?

Co się dzieje?

Nie odchodźcie!

Nie zostawiajcie nas tutaj!

Nie, tylko usuniemy ich z równania.

Jesteś pewien, że to wytrzyma?

Wytrzyma.

Sześć minut.

Nie mogę wydusić więcej czasu.

Nie rozmawia z nami!

Potrzebuję tej cholernej forsy teraz.

Powiedz mi jeszcze raz, Harry. Dlaczego ja przyjąłem tę pracę?

Daj spokój. Jeszcze 30 lat,

a dostaniesz małą emeryturę i tani złoty zegarek.

Świetnie.

Boże, ale tu gorąco.

Brak powietrza.

Nie mogą po prostu wyważyć drzwi?

Nie mogę oddychać.

Z tatusiem nie ma żartów.

Zrobił to!

O Boże!

Złap ją za rękę! Złap ją za rękę!

Zwykle spadają teraz w dół.

O Boże!

Weźcie ją stąd!

Pośpieszył się! Pośpieszył się, skurwysyn!

Mac, potrzebujemy tu teraz posiłków!

O Boże!

Nie chcę umierać!

Uratujcie nas!

Otwórzcie drzwi!

Otwórzcie drzwi!

Pomocy!

Proszę, pomóżcie mi!

Wydostańcie mnie stąd!

Wydostaniemy was!

Dalej. Podaj mi ręce!

W porządku, podaj mi ręce.

Uwaga na głowę.

Dobra, trzymam cię.

Uważaj.

- Och, dziękuję. - Wszystko w porządku.

- Wszystko w porządku. - Dziękuję.

Weź ją. Dalej. Kto następny?

Dziękuję.

Trzymamy panią.

Co to wszystko ma znaczyć, do diabła?

Pomóżcie nam! Szybciej!

Szybciej, szybciej! Dalej! Jazda!

Jazda!

Dalej. Dalej.

O Boże!

Pomóżcie mi!

Pomóżcie mi, proszę.

Pani kolej! No, już!

Nie. Nie.

Dalej, proszę pani!

Złap mnie za rękę!

No, dalej!

Jazda!

Nie! Nie mogę!

Zrób jeden krok, wyciągnij rękę i złap mnie.

Dalej!

Dalej!

O Boże! Nie puszczaj mnie.

Wszystko w porządku.

Mój... mój but!

Jazda! Chodźmy!

Jak ci było? Dobrze?

Mnie było świetnie. A tobie, kochanie?

Winda spadła.

To dobrze. Dobrze wiedzieć.

Czy twój zegarek się póżni?

Pośpieszył się. Mieliśmy jeszcze 3 minuty.

Dlaczego to zrobił?

Stracił 3 miliony.

Nie wiem. Może nie mógł dłużej trzymać.

To częsty problem u mężczyzn w średnim wieku.

Tak słyszałem.

On jest tutaj.

Mógł to wysadzić z Pacoimy.

Nie. Wiedział, że coś knuliśmy.

Jest w pobliżu.

W każdym razie nie siedziałby

w ewakuowanym budynku. Daj spokój.

Musi być na miejscu, ale potrzebuje możliwości manewru.

Czy nie tak?

Windy.

Windy osobowe zostały zatrzymane. Sprawdzili to.

A windy towarowe?

Tajemniczy gościu, zgłoś się.

Co?

Jack!

Cholera.

Zejdź na bok!

Cholera jasna!

Wstawaj! Podnieś dupę!

Nie sądzę, aby ktoś mi dał 3 miliony

tylko za was.

Nie strzelaj!

Pytanie za pięć punktów, cwaniaczku.

Terrorysta trzyma policjanta jako zakładnika.

Ma na sobie wystarczającą ilość dynamitu,

aby rozwalić budynek na kawałki. Co robisz?

W podziemiu będzie czekało na ciebie 50 policjantów.

Typowa obstawa, tak?

A może wysiądziemy na trzecim piętrze?

A przynajmniej oni tak sobie pomyślą.

Zlokalizawać te cholerne strzały!

Briggs! Gdzie jest Jack i Harry?

Panie poruczniku, mamy jakiś ruch w windzie towarowej.

Jest na trzecim. Jazda!

Ostatni przystanek.

Muszę powiedzieć, że bardzo mnie rozczarował ten dzień.

Dlaczego? Bo nie zdołałeś wszystkich zabić?

Przyjdzie taki dzień, chłopcze, kiedy będziesz żałował, że mnie spotkałeś.

Już tego żałuję, mój panie.

Widzisz, że to ja kieruję sytuacją.

Rzucę tę laskę dynamitu

i twojego przyjaciela będą zbierać gąbką.

Jesteś gotowy na śmierć, przyjacielu?

Odpierdol się!

Och! W ciągu 200 lat doszliśmy od

"Żałuję, że mam tylko jedno życie, by je oddać za ojczyznę"

do "odpierdol się"?

No, dalej. Rzuć laskę. Zrób to.

Zamknij się, Harry.

Ale tu mamy odważnych!

Poddaj się. Nie masz wyjścia!

Strzelaj do zakładnika.

Powiedz do widzenia, Harry.

Ty skurwielu!

Stój!

Stój!

Poddaj się! Nie masz wyjścia!

Przez swoją odwagę i poświęcenie,

ci dwaj następni oficerowie

uratowali 13 obywateli tego miasta.

I dzięki nim

jedyną osobą, która straciła życie w tym zamachu, był sam terrorysta.

Strzeliłeś do mnie. Nie mogę w to uwierzyć.

Dają ci medal, za to że do mnie strzeliłeś, gnojku jeden.

Harry, przecież mi kazałeś.

Najwyższe odznaczenie przyznawane

pracownikom wydziału policji Los Angeles.

Oficer Harry Temple.

Gratulacje.

Dziękuję.

Oficer Jack Traven.

Jeszcze zobaczymy, Jack. Jeszcze zobaczymy.

Zdrowie!

Proszę bardzo.

Pięknie. Napij się za moje zdrowie.

Będę się lepiej czuł.

Ej, Sandy! Zdrowie!

Dobra, to jak... Och!

Cholera.

Potrzebny mi śliniak!

Dobra!

Nigdzie się nie można ze mną pokazać.

Dziękuję. To moje.

Zdrowie Harry'ego,

za jego szybkie myślenie,

za jego zachowanie w trudnej sytuacji,

i za jego bohaterski, bezinteresowny czyn.

Dobrze mówi!

I zdrowie Jacka za to, że strzelił do Harry'ego.

Wszyscy mieliśmy na to ochotę

już od dłuższego czasu.

Dobra. No, już dobrze.

Za was chłopaki i za to, że wykonaliście swoją robotę

i nie daliście się zastrzelić.

Zdrowie.

Nie potrafię tego.

Jesteśmy dwoma największymi szczęściarzami na świecie, wiesz?

Złapaliśmy zbója bez żadnych strat w ludziach.

Jesteśmy dobrzy.

Nie! Mieliście szczęście.

Nie, mieliśmy szczęście.

Zrozum to.

Mieliśmy do czynienia z kompletnym psychopatą.

Ten facet mógł nas w każdej chwili wysadzić.

A ja miałem w sobie kulkę.

15 centymetrów wyżej, a dawaliby medal

mojej żonie.

Harry, daj spokój, stary.

Przecież wygraliśmy. Złapaliśmy go.

Słyszysz mnie?

Czy ty kiedykolwiek...

Bo mnie teraz nie będzie,

żeby ci pomóc, więc lepiej zacznij myśleć.

Przeczucie jest dobre na krótką metę,

ale w końcu może cię zabić.

Szczęście nie trwa wiecznie.

Prawda, szefie?

Prawda.

Nic mi nie jest.

Idę do domu, pokochać się.

Harry, idziesz do domu rzygać.

No, tak. To też będzie przyjemne.

No chodź, staruszku.

Ej, Jack, widziałem cię w telewizji.

Gratulacje.

Dzięki, Bob.

Grubo wyglądałeś.

Nie znęcaj się nad nim, Bob.

Chłopak bawił się wczoraj do późna.

Dobra zabawa?

Nie pamiętam zbyt dobrze.

Nie mogło być tak świetnie, bo obudziłem się sam.

Ach, tak? Ostatni raz kiedy się tak bawiłem,

obudziłem się żonaty. Prawda, Vinnie?

Jack, zostawiłeś swoje bułeczki.

Przyjemnego dnia, Bob!

Dzięki, Jack! Trzymaj się, dobra?

Dzięki.

Do zobaczenia jutro!

Jak myślisz, Jack?

Myślisz, że jak pozbierasz wszystkie zęby kierowcy,

to dadzą ci następny medal?

Jezu!

Co ty, myślałeś, że nie byłem przygotowany?

Dwa lata zajęło mi przygotowanie tej akcji z windą.

Włożyłem w to dwa lata swojej pracy.

Ty nie potrafisz zrozumieć mojego poświęcenia.

Zrujnowałeś facetowi dzieło jego życia

i myślisz, że to ci ujdzie na sucho?

Masz klapki na oczach,

ale teraz przyciągnąłem twoją uwagę, co?

Dlaczego po prostu nie zemściłeś się tylko na mnie?

Tu chodzi o mnie!

O moją forsę!

O forsę, która mi się należy i którą sobie odbiorę.

$3,7 miliona.

To zaczątek mojego kapitału, Jack.

W moim wieku człowiek musi myśleć o przyszłości.

Jak cię znajdę...

Pytanie za pięć punktów, cwaniaczku.

W autobusie jest bomba.

Kiedy autobus osiągnie 50 mil na godzinę, bomba się uzbraja.

Jeśli szybkość spadnie poniżej 50, bomba wybucha.

Co robisz?

Co robisz?

Chciałbym wiedzieć, jaki to autobus.

Myślisz, że ci to powiem?

Tak.

Bardzo dobrze.

Są pewne reguły, Jack i chcę, abyś je dobrze zrozumiał.

Nikt nie może wysiąść z autobusu.

Jeśli spróbujesz wysadzić jakichś pasażerów,

wysadzam autobus.

Do 11:00 mam mieć forsę.

Nie zdobędziemy takiej forsy na czas.

Skoncentruj się, Jack!

Twoje zmartwienie to autobus.

I nie próbuj się komunikować.

Radio jest wyłączone.

To jest autobus numer 2525.

Jeździ z Wenecji do śródmieścia.

Jest na rogu

Ocean Park

i Main.

Sam!

Sam!

Annie.

Sam!

Każcie mu się zatrzymać!

Przepraszam. Przepuście mnie!

Sam!

Poczekaj!

Sam!

To nie jest żaden przystanek autobusowy.

Wyrzuć tego peta.

Dobrze, już wyrzuciłam.

Jesteś dobrym, miłym człowiekiem.

Kiedyś ludzie będą o tobie pisać pieśni.

Cześć.

Pierwszy raz w Los Angeles.

O nie. Ja tu mieszkam.

Miałem na myśli siebie.

Ale to śmieszne.

Źle mnie usłyszałaś.

- Nie, zwiedzam. - Och, naprawdę.

Tak. Nienawidzę słowa turysta,

ale niestety, nie mogę tego ukryć.

Raczej nie.

O Jezu! Wiesz, że zajęło mi trzy godziny,

żeby dojechać tu z lotniska.

Ale się zgubiłem.

Los Angeles to wielkie miasto.

Oczywiście, ty tu mieszkasz. Pewnie tego nie zauważasz.

Jestem strasznym wieśniakiem. Sam to przyznaję.

Wiesz, co? Na moim siedzeniu jest guma.

Guma.

Przepraszam.

Dzień dobry.

Cześć.

Hej! Uważaj!

Po prostu nie mogłam już więcej znieść autostrad.

Byłam strasznie spięta.

Teraz mogę się zrelaksować w drodze do pracy.

A ja kocham swój samochód.

Brakuje mi go.

O Boże. Spójrz tylko.

Hej, Sam!

Cholera.

- Sam! - Co?

Dlaczego po prostu nie przejedziesz tych ludzi?

Nie bluźnij w moim autobusie, Annie.

Co za bałagan.

Zatrzymaj się!

Otwórz drzwi!

Odczep się od drzwi. To nie jest żaden przystanek.

On naprawdę chce wsiąść.

Otwórz! Zatrzymaj się!

Nie, Sam! Nie wpuszczaj go!

Policja Los Angeles!

Nie słyszę!

Zatrzymaj autobus!

Co?

Policja!

Zatrzymaj autobus!

Policja!

Zatrzymać się!

Zatrzymać się!

Policja! Wyjść z samochodu.

To jest mój samochód. Jestem właścicielem.

Nie jest skradziony.

Teraz jest. Przesuń się.

Kurwa!

Spróbuj tylko zadrasnąć to puzderko,

a będziesz miał ze mną do czynienia.

Rozumiesz?

Nie musimy przecież jechać tak szybko, zwolnij na chwilkę.

Cholera jasna!

O cholera.

Co ty, stary!

Nie rozbijaj mi samochodu, dobra?

Dobra, dobra.

Zwolnij trochę, co?

Czy musimy jechać tak szybko?

Nie musimy chyba...

To był niezły manewr, stary.

Cholera.

Mógłbyś przynajmniej zwolnić.

No, zwolnij!

O cholera.

Zwolnij!

Cholera!

Dalej! Dalej!

Czy to ten facet?

Strasznie się napalił na ten autobus.

Ej, koleś...

Jestem policjantem!

Co?

Jestem policjantem!

Policja Los Angeles!

W twoim autobusie jest bomba!

- Co? - W twoim autobusie jest bomba!

W twoim... Co?

Kurwa!

W twoim autobusie jest bomba!

Patrz, jak jedziesz!

Złap to, co? Chcę, żebyś na tym napisał.

Chcę, żebyś napisał na odwrocie: "Bomba w autobusie".

Napisz to, no!

Uważaj, jak jedziesz. O cholera.

Cholera!

Nie!

Nie zwalniaj!

Nie! Nie, nie, nie, nie, nie!

Dodaj gazu!

Otwórz drzwi!

Otwórz drzwi!

50!

Jedź ponad 50!

- Dobrze. - W porządku?

470-80-00. Poproś oficera śledczego Harry'ego Temple'a.

Harry.

Harry, to Jack.

W porządku. Tak.

Nie mów mi, że jesteś chory, bo ja się tu ledwie przywlokłem...

Harry, on żyje.

Co?

Terrorysta. Wrócił.

Wysadził już jeden autobus w Wenecji. Straż mówi, że nic nie zostało.

Temple! Właśnie otrzymaliśmy żądanie okupu od twojego martwego terrorysty.

Mówi, że zamontował bombę w autobusie miejskim. Gdzie jest Jack?

A jak myślisz?

Muszę się dostać do tego autobusu.

Musisz się dostać... Dobra, wsiadaj.

Jedź prosto!

Trzymaj się tego pasa!

Uważaj na drogę.

Poczekaj chwilę. Co ty robisz?

Czy jesteś ubezpieczony?

Tak! A co?

Nie! Nie!

Urwałeś moje... moje drzwi.

Muszę wziąć pana telefon.

Weź telefon.

Łap kierownicę.

Co ty...

Co?

O cholera.

Cholera.

Jedź prosto.

Cholera.

Cholera.

Cholera!

Cholera!

Ten facet zwariował.

Dobra, słuchaj, musisz jechać ponad 50.

Przepraszam, czy pan oszalał?

Za wszelką cenę.

Halo?

Słuchajcie, jestem Jack Traven z policji Los Angeles.

Mamy tu nieciekawą sytuację.

Czy mogłaby pani usiąść?

Pan straszy tych ludzi.

Proszę pani!

Jeśli wszyscy pozostaną spokojnie

na swoich miejscach,

to powinniśmy być w stanie zlikwidować problem,

więc proszę siedzieć cicho...

Nie zbliżaj się do mnie!

Nie znam cię, stary. Wcale nie jestem tu przez ciebie.

Nie róbmy tego.

- Zatrzymaj autobus! - On nie może!

Zatrzymaj autobus!

Słuchaj!

Zobacz, odkładam spluwę, w porządku?

Dobrze?

Słuchaj.

Nie obchodzi mnie, co zrobiłeś.

Cokolwiek by to było,

jestem pewien, że tego żałujesz, więc wszystko jest w porządku.

To minęło.

Teraz nie jestem już policjantem.

Widzisz?

Jesteśmy po prostu dwoma facetami, którzy sobie stoją...

Sam!

Ja będę kierować!

Trzymam kierownicę! Sam! O Boże, Sam!

Musisz odsunąć nogi.

Niech ktoś odsunie jego nogi!

Poczekaj!

Sam, zdejmij nogę... zdejmij nogę z pedału!

Muszę to zatrzymać!

Nie! Nie zatrzymuj! Jedź ponad 50!

Sam jest postrzelony! Musimy go wysadzić!

Jak zwolnisz, to ten autobus wybuchnie!

W tym autobusie jest bomba.

Jeśli zwolnimy - wybuchnie.

Jeśli ktokolwiek będzie próbował wysiąść, wybuchnie.

Bzdury!

Akurat, jest bomba.

Dobry żart, stary.

Czy będziemy mieli problem?

On strasznie krwawi. Nie wiem, co robić. Jest tyle krwi.

Przyciskaj z przodu i z tyłu,

trzymaj mu nogi w górze i połóż mu to pod głowę.

Chwileczkę.

Sam, podnieś głowę.

Czy da pani radę prowadzić ten autobus?

Oczywiście. To tak, jak prowadzić furgonetkę.

Muszę to wiedzieć! Czy da pani radę?

Dam sobie radę. Tylko mi powiedz, jaki jest plan.

Czy jest jakiś plan?

Tylko taki, żebyś prowadziła.

Na razie jesteśmy w porządku. Tylko utrzymuj szybkość ponad 50.

Dobry plan.

Więc jesteś gliną, tak?

Tak.

Powinnam ci pewnie powiedzieć, że dlatego jeżdżę autobusem,

bo odebrali mi prawo jazdy.

Za co?

Za szybką jazdę.

Harry, wsiadamy w helikopter.

W razie jakichś zmian, daj nam znać!

Wszystko, czego jeszcze nie widzieliśmy, powinno być tutaj.

Czy kierowcy coś się stało,

ale co najmniej jeden samochód, Jaguar,

został zepchnięty z drogi przez szybko jadący autobus.

Autobus prawdopodobnie wjechał na autostradę

przy wjeździe Lincolna.

Zaczął przyśpieszać, zmieniać pasy

i od tej pory nie zwalnia szybkości.

Parę minut temu

oficer policji Los Angeles

wskoczył do autobusu w biegu z jadącego samochodu.

Czy to czasem nie ty, Jack?

Od czego zaczynamy?

Sprawdź szybkościomierz.

Czy ktoś go ruszał, czy jest obluzowany?

Widzisz jakieś druty, czy coś takiego?

Przepraszam panią.

Nie, jest w porządku.

To znaczy, że jest pod autobusem.

Prawdopodobnie została przymocowana do jednej z osi.

Nie mogę się teraz dostać pod autobus. Jesteśmy w biegu.

Proszę pana!

Proszę pana!

Zaraz.

Klapa awaryjna... w podłodze.

Pod tobą stary.

Dobra, Harry. Jesteśmy w domu. Teraz będziesz gadał z pasażerem.

Proszę to wziąć. Chcę, aby mu pan mówił, co widzę.

Dobrze.

Mamy bombę!

Dość duża!

Jest dość duża bomba.

Mosiężna instalacja!

Mosiężna instalacja.

Zdaje się, że dosięgnę do przewodów.

Może dosięgnąć do przewodów.

Nie, nie. Nie rób tego. To przynęta. Klasyczna.

To klasyczna przynęta.

Co jeszcze?

Co jeszcze?

Zaraz.

Zaraz.

Kurwa!

O kurczę.

Harry, tu jest dość C-4,

by rozwalić kulę ziemską.

Dobrze, w porządku. Tylko spokojnie.

Co jeszcze?

Trzy zapalniki: jeden na osi, nie widzę go dobrze,

komórkowy, zdalnie sterowany i mechanizm zegarowy

podłączony do zegarka.

Zegarka? Jaki to zegarek?

Złoty.

Złota bransoletka. Dość tandetny.

Panie policjancie!

- Proszę pana! - O czym myślisz, Harry?

Cholera. Co mam robić? Proszę pana!

Co mam robić? W którą stronę?

O cholera.

Zjedź na pobocze.

Dobrze.

Uwaga!

Zostać czy zjechać?

Zostać czy zjechać?

- Zjechać! - Dobrze.

Trzymać się!

O Boże.

- Jedź dalej. - Czerwone światło!

Jedź!

Jedź!

O Boże!

To dużo lepsze.

Ulice miasta.

Autobus jest na Zachodniej,

jedzie w kierunku południowym.

Przy wyjeździe z autostrady,

autobus znalazł się w kilku niebezpiecznych sytuacjach.

Tak! Tak! Dobrze!

Nie wiadomo, co władze miasta mają zamiar robić.

Nie rozumiem.

Zegarek jest tandetny. Do czego ma służyć? Po co mu to?

Wielu ludzi ma zegarki, Harry.

Ten facet nie ma żadnych zasad.

Terroryści zakochują się w jednej bombie

i pozostają jej wierni.

Ten facet używa C-4, dynamitu,

za każdym razem innych zapalników,

a teraz jeszcze dorzuca ten zegarek.

On jest chodzącą encyklopedią bomb.

Zna wszystkie rodzaje.

Tak i wszystko co my robimy, aby je rozebrać.

Poczekaj chwilę.

Chcę przejrzeć akta z ostatnich dziesięciu lat.

Przeglądaliśmy już zdjęcia. To nic nie pomoże.

Nie.

Chcę zobaczyć akta policjantów.

Chodźmy.

Tak. Mac, gdzie byłeś?

Musiałem zjechać z autostrady.

Jesteśmy w mieście.

Widzę was.

Jedź prosto przed siebie.

Spróbuję oczyścić ci drogę.

Utrzymuj kontakt.

Cholera! O Jezu!

Boże! Nie!

Na lewo!

Przepraszam!

O Boże!

Jezu!

Z drogi!

Z drogi!

Na prawo.

Dobra, dobra, widzę. Chol...

Pomocy.

Mac, musisz mnie stąd wydostać!

Jeszcze parę przecznic

i dojedziesz do łagodnego zakrętu.

Dobrze.

Potem jedź prosto.

Czeka tam na ciebie parę jednostek.

Poprowadzą cię do autostrady 105.

Jest nieczynna.

Będzie pusta.

Będziesz miał zupełnie wolną drogę.

Rozumiem.

Za parę przecznic będziemy mieli łagodny skręt na prawo.

Dobrze, zaraz. Eskorta dokąd?

Dokąd nas będą eskortować?

Uwaga!

O Boże!

Skurwysyn!

O Jezu! O Boże! Potrąciłam dziecko!

O Boże! Zabiłam dziecko!

Puszki!

Tam nie było dziecka. Było pełno puszek.

- Jesteś pewien? - Tak.

Dobrze, chodźmy.

Jezu!

Nie! Nie! Nie!

Zawracać!

Czemu nie są w szkole?

Mac, mamy problem.

Wydostanę was, Jack.

Dobra, słuchaj.

Przed tobą jest wjazd, Jack.

Niestety, będzie paskudny zakręt.

Jak paskudny?

Co to znaczy paskudny?

Przed nami ostry skręt w prawo

przy placu budowy.

To powinno być to.

To ślepa ulica.

Nie mogę zrobić tego skrętu.

Możesz. Trzymaj się lewej strony.

Trzymaj się lewej i jedź szerokim zakolem.

O Boże. Przewrócimy się na bok.

Masz rację. Przewrócimy się na bok.

Wszyscy teraz na tę stronę autobusu!

Na tę stronę autobusu!

Trzymać się!

Na tę stronę! Na tę stronę! Jak najdalej! Teraz!

Mac, lepiej oczyść nam plac.

Wszyscy trzymać się!

Na tę stronę autobusu!

Trzymać się!

Trzymać się!

O Boże! Zakręcamy!

Zakręcamy!

Zakręcamy!

O mój Boże!

O Boże! Nikomu nic się nie stało?

- Nic! - O mój Boże.

Prowadź mnie do tego skrzyżowania przy 105.

O mój Boże. Mogliśmy umrzeć.

Nie mogę się pozbierać.

Wszystko w porządku. Jeśli musisz zwymiotować, nic się nie przejmuj.

Zatrzymać się!

Szybciej!

Frank,

wyrzuć to rusztowanie i zastąp je taśmą.

Dobra.

Norwood, jednostki powietrzne mają być w przodzie.

Żadnych przeszkód na drodze.

Mamy tu dużą szansę.

Chcę ją jak najlepiej wykorzystać.

Ten pan będzie prowadził...

Kurczę.

Mógłbyś mi zrobić przysługę

i potrzymać kierownicę przez chwilkę?

Mógłbyś potrzymać kierownicę? Dziękuję.

Świetnie sobie pani poradziła.

Była pani po prostu wspaniała. Nigdy nie widziałam takiej jazdy.

Annie.

Co?

To moje imię. Annie.

Annie.

A nie pani.

W porządku.

Więc, o co tu chodzi?

To znaczy, co mu zrobiliśmy?

Zbombardowaliśmy jego kraj, czy co?

Nie. To po prostu facet, który chce pieniędzy.

Nie rozumiem.

To niezbyt dobry sposób, aby zarobić pieniądze.

Więc, czego on chce?

Jakiś czas temu trzymał zakładników w celu uzyskania okupu.

Nie udało mu się i teraz jest na mnie trochę wściekły.

Co to ma z nami wspólnego?

Nic. To jest gra.

Jeśli dostanie forsę, wygra. Jeśli autobus wybuchnie, też wygra.

A co jeśli ty wygrasz?

To wtedy jutro zagramy następną partię.

Ale ja nie mogę jutro prowadzić. Jestem zajęta.

Nikt nie pasuje do tego opisu.

Nikt nie stracił kciuka od co najmniej dziesięciu lat.

A może on nie jest stąd?

Nie mogę tego wszystkiego sprawdzać.

Zostaw te akta.

Zajmij się funduszem emerytalnym.

Ten facet pobiera dodatek inwalidzki.

Może nie jest z policji Los Angeles, ale teraz tu mieszka.

Chcę zdjęcia!

Poznam tego skurwiela.

Hej Mac!

Wysadźmy tych pasażerów z autobusu!

Nie możemy tego zrobić!

Nie mamy czasu na kaskaderkę, Traven.

Musimy usunąć tych ludzi w bezpieczne miejsce!

Mam rozkazy! Jak ich usuniemy, on to zobaczy!

Pamiętaj,

jest szalony, ale nie głupi!

Harry próbuje się dowiedzieć, kim jest ten facet.

Sądzimy, że może być gliną.

Poruczniku,

To on!

Chce rozmawiać z Jackiem!

Chce z tobą rozmawiać.

W porządku, daj mu numer.

Daj mu numer!

Jak on się czuje?

Mniej krwawi, ale...

Czy oni nam pomogą?

Oczywiście. To policja.

Płacą im pensje z twoich podatków.

Jak zginiemy, dostaną obniżkę płac.

Wiesz, co mam na myśli.

Zdaje się, że mamy umowę,

ale w telewizji wygląda to jakbyś próbował

wysadzić tych pasażerów z autobusu.

Musisz mi pozwolić wysadzić jednego.

Przecież omówiliśmy reguły.

Jako akt wiary.

Mamy tu rannego człowieka.

Kierowca został postrzelony.

Jack, nie mów mi, że strzelałeś do pasażerów.

Myślałem, że policjanci

na ogół strzelają do zbójów.

Ten człowiek potrzebuje natychmiastowej pomocy.

Nikt nie wysiada.

Facetom od finansów spodoba się, jak okażesz trochę dobrej woli.

I tak nas jeszcze dużo zostanie do zabicia.

Dobra, synu,

możesz spróbować wysadzić kierowcę.

Tylko powiedz tej dzikiej kotce za kółkiem,

żeby nie zwalniała,

żeby nie zwalniała,

bo on nie zdąży się nawet wykrwawić na śmierć.

I jeszcze, Jack!

Żadnych potknięć.

Pozwala nam wysadzić kierowcę.

Norwood!

Podjedź bliżej!

Wysadzamy kierowcę.

Tylko jego?

Na razie. Olbrzym!

Ortiz.

Ortiz,

będziemy potrzebować twojej pomocy.

Musisz mi go podać.

Trzymaj go prosto, bo inaczej rana się rozejdzie.

A co z nami?

Hej, hej, hej, proszę pani!

Trzymam cię.

Nie mogę zostać!

Jak się czujesz?

Jakbym był postrzelony.

Uważaj na siebie, Sam.

Dobra, Annie.

Jedź prosto! Trzymaj się prostej!

Dobrze, Annie, podjedź, jak możesz najbliżej.

Dobrze?

W porządku.

Bliżej!

Trochę bliżej, Annie!

Annie, jeszcze bliżej!

Dobrze.

Dobra, a teraz?

Przepraszam. Przepraszam.

Nie ma sprawy, Annie.

Spróbujmy jeszcze raz.

Jeszcze trochę!

Dobrze! Dobrze! Jest! Uwaga!

Tak trzymaj!

Mam go!

Z drogi!

W porządku?

Tak. Dzięki.

O mój Boże.

Tak!

Nic mu nie będzie.

Spokojnie, proszę mi dać rękę.

Muszę, Annie.

Nie, Helen!

Nie, Helen, nie!

Spokój!

Helen, nie!

Jestem tutaj, na autostradzie 105,

gdzie policji udało się doprowadzić porwany autobus...

Nie, Helen!

Do diabła Mac, zabierz stąd te pieprzone helikoptery!

Prowadziła autobus. Nie wiem, ile ma lat...

Wybuch.

Jakiś wybuch.

Autobus nie wybuchł,

ale... o mój Boże.

Kobieta, zraniona wybuchem, wypadła.

Wciągnęło ją pod koła. To straszne.

Telewizja interakcyjna, Jack.

Fala przyszłości.

Nie mogę tu być.

Wiesz, nie mogę,

to nie jest odpowiedni autobus.

To znaczy, żebym...

Nie mogę tu umrzeć.

Zamknij się, koleś.

Mam żonę.

Ach, tak?

To jeśli ty masz żonę,

a ja nie, to znaczy, że jestem mniej wart?

O czym ty gadasz?

Facet opowiada bzdury.

Denerwuje mnie.

Wszystkich denerwuje.

Ach, tak?

Wydaje mi się, że mam prawo, by być trochę zdenerwowany.

Na co się tak gapisz?

Dlaczego nie dasz wszystkim

umrzeć w spokoju, jeśli tak ma być?

Założę się, że jesteś prawdziwym twardzielem, co? Ej, twardziel!

Może wyjdziemy na chwilkę, co?

Jak ci idzie? Nic ci nie jest?

Co mogę zrobić?

Jak ta bomba wybuchła...

Wiem.

Myślałam, że już po wszystkim.

Myślałam, że to ta bomba i że już umarłam.

A kiedy zobaczyłam, jak jej ciało spada pod autobus, to było...

Ucieszyłaś się, że jeszcze żyjesz.

Tak mi przykro.

Nie trzeba.

Powinnaś się cieszyć. Wszyscy się cieszymy.

To nie znaczy, że nic nie czujesz.

Wiem, ale ona tak się bała.

Ona się bała. Była miłą kobietą, która nie zasłużyła na śmierć,

ale gdyby wysiadła, wszyscy byśmy zginęli.

To on jest skurwysynem, Annie. Facet, który nas w to wkopał. Pamiętaj o tym.

Cholerny skurwysyn.

W porządku.

Na pewno?

Jak daleko?

Mamy poważny problem.

Co?

Ta droga nie jest wykończona.

O czym ty mówisz?

Jednostka powietrzna zameldowała. Około trzech mil dalej

brakuje kawałka nawierzchni.

Brakuje nawierzchni?

Przecież jest na mapie.

Na cholernej mapie wygląda na skończoną!

Pewnie nie nadążyli z planem.

Kurwa!

Jesteś zwolniony. Wszyscy są kurwa, zwolnieni!

Podjedź bliżej!

Bliżej.

Obserwuj go w lusterku.

Jack!

Ile jest tej nawierzchni?

20 metrów... co najmniej.

Przed tobą jest dziura w drodze.

Jest duża.

Żartujesz. Jak duża?

20 metrów.

Co?

Musimy tych ludzi jakoś wysadzić z autobusu.

Wiesz, że nie mogę.

Co on powiedział?

Jack?

Jack, co on powiedział?

Co jest?

Przerwa na drodze.

Co?

Co ty mówisz?

Jak duża jest ta "przerwa"?

20 metrów, dwie mile przed nami.

To szaleństwo.

Co to jest?

Jezu.

Jack.

A co będzie, jeśli wyłączę bieg

i zostawię tylko włączony silnik?

Nie, przewidziałby to.

No, to co? Co?

Co? Jack?

Daj do dechy.

Co?

Gaz do dechy!

To jest skrzyżowanie bezkolizyjne. Może być nachylenie. Do dechy.

Świetnie.

Trzymajcie się siedzeń, lub czego się da.

Gdy wpadniemy w dziurę, głowy na dół.

To wszystko?

To wszystko?

To wszystko, co możemy zrobić.

Proszę to włożyć pod siedzenie, dobrze?

Proszę włożyć torby pod siedzenia.

Ja nie miałem zamiaru go postrzelić.

Trzymać się.

Czy naprawdę nam się uda?

Jack.

Tak?

Jack.

Dalej, dalej.

O Boże.

Dalej!

O Boże.

O cholera.

Trzymać się!

Chcę zobaczyć nasze dziecko.

O Boże.

Jack.

Cholera!

Tak!

My mamy kontrolę!

Nic ci nie jest?

Nie.

Naprawdę?

Nic mi nie jest.

W porządku!

Dalej! Jedziemy!

Nikomu nic się nie stało?

Nie!

Zrobiliśmy to!

Udało nam się.

Ale z ciebie facet!

Dziękuję.

Bardzo dziękuję.

Tak! Udało nam się! Tak!

O cholera.

Chyba minęłaś się z powołaniem.

Tak? A z jakim?

Uważaj na drogę. Powinnaś być pilotem.

Zjedź.

Co?

Zjedź stąd.

Teraz, już. Zjedź stąd.

Tam.

- Gdzie? Tutaj? - Tak.

- Tutaj? - Tak.

Hej! Hej! Hej! Stój!

Właśnie wjechał na lotnisko.

Tam są tysiące ludzi.

Jack wie, co robi.

Pojeździ w kółko po pasach startowych, a my zyskamy na czasie.

Helikoptery nie mogą tu latać. Zastrzeżona przestrzeń powietrzna.

Kieruje się na koniec pola.

To musi być Bravo Tango, awaryjny pas startowy.

Miejmy nadzieję, że jest zbudowana. Jedźmy!

Jesteśmy na lotnisku.

Tak? Więc?

Już widziałem lotnisko.

Tak?

Bardzo podniecające, Jack.

Parę groźnych sytuacji, co?

Ale wyszedłeś z tego cało.

Czego chcesz?

Chcę forsy, Jack.

Chciałbym mieć jakiś wyższy cel,

ale obawiam się, że w końcu chodzi tylko o pieniądze, Jack.

Chcę banknoty o dużych nominałach i niekolejnych numerach seryjnych,

w dwóch przezroczystych, plastykowych torbach, bez żadnych oznakowań.

Zapamiętałeś to wszystko?

Po co mi to mówisz?

Bo chcę, żebyś mi pomógł to dostać, zanim się zrobi za późno.

Nienawidzę negocjatorów. Rozmawiają z tobą jak najlepsi przyjaciele,

a nawet cię nie znają.

Dlaczego się ze mną drażnią?

Myślą, że robię to dla zabawy?

A nie robisz?

O to niesprawiedliwe, Jack.

Nie wiesz, jaki ja mam do tego stosunek.

Nawet mnie nie znasz.

Wiem, że chcesz kupę forsy, której nie zarobiłeś.

O zarobiłem ją.

Całe życie spędziłem na jej zarabianiu.

Ja też dostałem medal, Jack, medal

i różową karteczkę "przykro nam z powodu ręki".

Musisz mnie wypuścić.

O nie.

To nie dobry pomysł.

Chcesz, żebym ci pomógł?

Muszę pogadać z tymi facetami osobiście.

Oni nie biorą cię poważnie.

Nie masz racji.

Ty chcesz forsę, a ja nie chcę, by ktoś jeszcze zginął.

Pozwól mi wysiąść.

Tylko mnie. To nie jest wbrew regułom.

W porządku. Ale chcę, żebyś szybko wrócił.

Dobrze.

Jack, tylko bez żadnych sztuczek.

Wiesz, że mam nad tobą przewagę.

Nie próbuj główkować.

Zdaje się, że teraz jest jakiś plan?

Może być.

Tak?

Pozwala mi wysiąść.

Co?

Jeździj w kółko. Dasz sobie radę.

Proszę siedzieć i się nie ruszać. Ja na chwilę wysiadam.

Myślisz, że to dobry pomysł?

Masz zamiar nas tu tak zostawić?

Ja bym to zrobił.

Nie martwcie się. Nie pójdę daleko.

Hej.

Nie zapominaj o nas.

Helikoptery odleciały. Wysadźmy teraz pasażerów.

W żadnym wypadku. On jest na to przygotowany.

Jak to możliwe?

Nie wiem jak. Wiem tylko, że jest.

Za każdym razem był krok przed nami.

Gwarantuję, że jeśli ich wysadzimy, to on wysadzi autobus.

To co mamy robić?

Muszą spróbować rozebrać tę bombę.

Po tej nieprawdopodobnej jeździe autostradą numer 10,

ulicami Los Angeles i autostradą numer 105,

ten autobus z Santa Monica wylądował teraz tutaj,

na lotnisku międzynarodowym w Los Angeles,

jeżdżąc w kółko po pasach startowych.

Mówię ci, kochanie, on siedzi gdzieś teraz i się masturbuje.

Nie musiał wcale wsiadać do tego autobusu.

Nie przekraczaj żółtej linii.

Co to jest?

Nie mam pojęcia.

Nie utrzymamy tego długo wjednej pozycji.

Potrzebuję tylko paru minut. Jeśli teraz tego nie zrobię,

to nigdy mi się nie uda.

Harry, jesteś ze mną?

Tak. Uważaj na siebie, Jack.

Co on robi?

O Boże. On naprawdę oszalał.

W porządku, Jack,

teraz uważaj. Nie daj się zabić.

To nie jest zbyt dobry plan.

Nie trać wiary, siostro.

O Chryste!

Jedź prosto.

Dzięki za wskazówki, Ortiz.

Ten facet zwariował!

Boże.

Spróbujemy zastąpić obieg zdalnie sterowany baterią.

Czy widzisz jakieś przewody przy zapalniku?

Nie jestem pewien. Mam tu parę do wyboru.

Czarny i czerwony?

I zielony.

Dobra, domyślam się, że nie użył

zwykłych miedzianych przewodów do zdalnie sterowanego zapalnika.

Byłyby za słabe.

Ja użyłbym stopu włókiennego.

Przyjrzyj się przewodom.

Harry, mają izolację.

Wiem. Musisz przeciąć izolację.

Ale nie przetnij drutu.

Dobra.

Kurwa mać!

Cholera!

W porządku, teraz chcę, żebyś przyczepił baterię,

a potem podłączył ją do głównego przewodu.

Słyszę.

Nie mogę tego podłączyć. Wybuchnie.

O cholera! To obwód załamujący się.

Howard Payne, Oddział Bombowy policji w Atlancie.

Przeszedł na emeryturę w Sun Valley w 1989,

po tym jak mała eksplozja pozostawiła mu tylko dziewięć palców.

To nasz łobuz! Mamy go. Jack, znaleźliśmy go.

Możemy być w jego domu za 15 minut.

Jack, chcę, żebyś stamtąd wyszedł i siedział cicho.

Jedziemy do żródła.

Uważaj.

Zaczekajcie! Zaczekajcie na mnie!

Mac, wyciągnij mnie stąd.

Niech ktoś pójdzie na tył i sprawdzi, czy on się wydostał spod autobusu!

- Widzicie go? - Nie ma go z tyłu.

- Co? - Nie ma go z tyłu.

O mój Boże. Zobaczcie dobrze!

Połóż się, zajrzyj pod autobus i zobacz, czy on tam jest.

Widzisz go?

Nie.

Nie ma go przy kole, albo gdzieś?

Nie widzę.

- Jesteś pewien? - Nie widzę go.

Walnęliśmy go!

O mój Boże! Widzisz go?

Walnęliśmy go?

Wyjrzyj z boku.

Moje narzędzia!

Przynieście mu narzędzia!

Pomóżcie mu! Szybko!

O Boże, ciągniemy go.

Widzisz go?

Gdzie on jest? Jest tam?

Widzisz go?

Jack!

Jack!

Widzę go!

Co?

Widzę go!

Nic mu nie jest?

Nic mu nie jest!

Trzymaj mnie za nogi. Niech ktoś mnie trzyma za nogi.

Trzymajcie go za nogi.

Trzymajcie go za nogi.

Dalej!

Mam cię!

Nie jest ranny? Nic mu nie jest?

Ciągnij!

Ciągnij!

Dalej!

Mamy go.

Dalej, ciągnijcie!

Jezus. Nie do wiary.

Jesteś kompletnym kretynem.

Wiesz?

Dzięki Bogu.

Udało ci się z bombą?

Tak. Nie wybuchła.

Ortiz, dzięki.

Ile ty masz żyć, człowieku?

Nie jesteś zbyt inteligentny, stary,

ale prawdziwy z ciebie facet. Z jajami.

To... wulgarne, Ortiz.

Nie można mu nawet powiedzieć komplementu.

Jak się czujesz?

Wystraszyłeś mnie na śmierć, Jack!

Poza tym, czuję się świetnie.

Co to za zapach?

To benzyna.

Benzyna nam wycieka?

Właśnie zaczęła.

Potrzebna ci była następna przeszkoda, czy co?

Mac.

Tu Mac. Mów.

Możesz nam przysłać cysternę? Benzyna nam wycieka.

Zobaczę, co mi się uda znaleźć. Ile mam czasu?

Nie wiem. 10 minut?

Wygląda to kiepsko.

Rozumiem.

Wysłać tam cysternę

jak najszybciej.

Czy to pomoże?

Nie wiem.

Odezwij się, Harry. Uratuj mnie.

Harry, daj mi dobrą wiadomość, stary.

Niestety, Jack. Nie wyszło mu.

Ty skurwysynu!

To zegarek zaprowadził go do mnie, tak?

Może to i teatralny gest,

to zrobienie bomby z mojego cennego prezentu pożegnalnego,

ale wydawało mi się, że tabliczka z napisem "Howard Payne",

byłaby zbyt oczywista.

Przysięgam Bogu, że ci rozwalę czaszkę.

Zrobisz dokładnie to, co ci powiem.

Jack, obydwaj wiemy, że to on był mózgiem

w waszych akcjach.

Ze mną nie wygrasz.

Zapłacisz mi co do centa.

W przeciwnym wypadku i ty i ta dzika kotka

i wszyscy niewinni ludzie w tym autobusie

skończycie dokładnie tak, jak twój przyjaciel.

Słuchasz uważnie?

Jack, czy mnie słuchasz?

Jack? Jack?

Tak.

Dobrze.

Powiedz im, że punkt odbioru jest na Pershing Square.

W północno-wchodnim rogu jest tam pojemnik na śmieci.

Zostawiasz torby i odchodzisz.

Ja się nie pokażę, dopóki wszyscy twoi ludzie nie odejdą.

Zbliża się 11:00, Jack,

i zdaje mi się, że zapowiada się bardzo ładny dzień.

Jack.

Do diabła z tym!

Do diabła z nim! Do diabła z tym!

Nie zostawiaj mnie!

Jack, przestań! Jack, daj spokój!

Przestań, co? Nie zostawiaj mnie teraz, dobrze?

Wszyscy umieramy ze strachu i bardzo cię teraz potrzebujemy, rozumiesz?

Proszę cię, sama nie dam rady.

Jack, proszę cię.

Dobrze?

Proszę.

W porządku?

Zginiemy.

Nie, nie zginiemy. Już tyle się nam udało.

A niech mnie!

Czy studiowałaś na uniwersytecie w Arizonie?

Tak. A co?

Dobra drużyna piłki nożnej.

Zdaje się, że tak.

Właściwie nie wiem.

Dzikie Koty Arizony.

Tak.

On cię widzi.

Co?

On cię widzi.

Patrz prosto przed siebie.

Już przedtem nazwał cię dziką kotką. Wcale się nie zorientowałem.

Skurwysyn ma kamerę wycelowaną prosto w twoją twarz.

Widzi cały autobus.

Od początku bawił się ze mną w kotka i myszkę.

No dobrze, widzi mnie, ale czy mnie słyszy?

Nie wygląda na to. On tylko się przygląda.

Autobus miejski z bombą, która ma wybuchnąć podczas wytracania szybkości,

jeździ dosłownie w kółko po lotnisku w Los Angeles.

Zginęły już dwie osoby: pasażerka autobusu i kierowca

innego autobusu, obydwoje wysadzeni przez terrorystę.

Pozostałe osoby będące w niebezpieczeństwie, to oczywiście

pasażerowie autobusu, którzy są na łasce szaleńca.

"Na łasce szaleńca".

To mi się podoba.

Tuż nad moim lewym ramieniem znajduje się kamera.

Chcę, abyście patrzyli

prosto przed siebie.

Żadnych większych ruchów, zrozumiano?

Tu Jack.

Tak, wiem już o Harry'm.

Czy ten wóz telewizyjny jeszcze tu jest?

Każ im przestać filmować.

Policja Los Angeles. Potrzebna mi ta jednostka.

Możecie nadawać na UHF, prawda?

Tak, oczywiście.

Do tego autobusu przekazywany jest sygnał.

Chcę, abyś go zlokalizował.

Musimy was na chwilę wyłączyć.

Proszę przestać nagrywać.

Dawaj, dawaj!

Dalej. Dobra! Nagraj to.

Pamiętajcie, żadnych większych ruchów. Jakbyście byli wykończeni.

To nie będzie zbyt trudne.

Nagraj to. Dobra. Dalej. Nagrywaj.

Nagrywa się!

Jack.

Tak?

Popatrz.

Mac, paliwo.

Jack, pięć minut.

Nie ma czasu. Puszczaj taśmę.

Musimy ich wysadzić.

Mam tylko minutę taśmy.

Zrób to teraz.

Chcę, żebyś nagrał taśmę i tak ją puścił,

żeby odgrywała w kółko to samo, dobra?

W porządku, puszczaj. Puszczaj taśmę!

Dobra.

Odgrywam.

Nadal nie mamy wizji,

ale zgodnie z doniesieniami autobus nadal jeździ w kółko...

Na razie wszyscy są bezpieczni.

Trudno sobie wyobrazić,

co oni mogą teraz myśleć.

Z pewnością, poczucie wspólnoty...

Zwiąż razem kierownicę

z pedałem gazu.

W porządku, wysadzajmy ich.

Dobra, ty, ty i ty.

Policja wystosowała właśnie komunikat,

który właściwie nic więcej nam nie mówi...

Złap mnie za przegub. Tak jest. Dobra.

Dalej. Patrz prosto przed siebie.

Szybko.

Terrorysta wkradł się tutaj wczoraj późną nocą...

Szybko.

W porządku.

Dobra, dobra.

Złap mnie za przegub.

Weź go za rękę.

Dobrze, dalej.

Chodźmy.

Dalej, koleś. Trzymam cię.

Daj mi dłoń. Dłoń.

Poczekaj. Poczekaj.

Złap mnie za rękę.

Nie patrz na dół.

Cholera!

Jack!

Złap mnie za rękę!

Złap mnie za rękę!

Jack, nie mogę już tego utrzymać.

Annie! Trzy... maj!

Nie, nie!

Nie!

Trzymaj.

O Boże.

Zaklinuj pedał.

Dobra, mam.

Masz?

Tak.

Mam go.

Dobra, Annie, wsiadaj.

O Boże.

Jack, nie mogę.

Chodźmy!

Cholera.

Jack.

Cholera!

Trzymaj się.

Cholera!

Nic ci nie jest?

Nie.

W porządku.

W porządku. Już po wszystkim.

Już po wszystkim. Udało ci się.

Udało ci się.

Och, jak ja nienawidzę lotnisk.

Nie zrobisz się chyba teraz sentymentalny?

Może.

Chyba tak.

Mam nadzieję, że nie, bo związki rozpoczęte

w warunkach dużego napięcia nigdy nie trwają długo.

Ach, tak?

Tak. Są na ten temat dokładne badania.

A oto kawaleria.

Jak się czujecie?

W porządku.

Będę chyba miły i zwolnię cię na resztę dnia.

O Boże.

Mac, to jest Annie.

Annie, to porucznik McMahon.

Miło mi.

Mi też.

To powinno pomóc.

Uwaga.

Przepraszam.

Zabierzemy was stąd i przebadamy.

Poruczniku!

To on.

Chce wiedzieć, kiedy dostanie forsę.

Skurwysyn. Ja mu powiem, co ma zrobić ze swoją cholerną forsą.

On przecież nie wie, że bomba wybuchła.

30 minut.

Zaraz wracam.

Dobra, oto nasz cel. Fox!

Tak jest!

Ty masz być w 4-1, ty w 1-2. Ty w 3.

Ruszać się.

Czy jesteś pewien, że ta bomba z farbą jest razem z pieniędzmi?

Zrobione, panie poruczniku.

Pech, Jack. Mógłbyś być dobrym gliną.

Ciężarówka SWAT pojechała za autobusem na lotnisko.

Dobra.

Będziemy transmitować z pola lądowania, jak tylko ustawimy sprzęt.

Nadal nie mamy wizji.

Według doniesień autobus nadal krąży w kółko po lotnisku.

Potencjalnie katastrofalna sytuacja.

Została częściowo rozładowana.

Nie!

Nie!

Proszę pani.

Nie może pani stać tak blisko. Musi się pani odsunąć.

Nie. Jack Traven powiedział...

Jack Traven prosił, aby przeprowadzić panią w bezpieczne miejsce.

Proszę przejść tam.

Spóźnia się trochę.

On się nie spóźnia.

Co?

On się nigdy nie spóźnia.

Przecież forsa się nie ruszyła.

200 par oczu obserwuje ten kosz,

detektor w torbie z forsą. Pomyśleliśmy chyba o wszystkim.

Włącz to.

Po co? Przecież torba się nie ruszyła.

Zrób to.

Cholera. Rusza się.

On ma forsę.

Jack!

Cholera!

Stać!

Pytanie za pięć punktów,

skurwysynu.

Masz lufę wycelowaną prosto w łeb.

Co robisz?

Co robisz?

Odwróć się.

Odwróć się!

O nie.

Przepraszam.

Bądź gotów.

To pieśń marszowa harcerza.

I co zrobisz, Jack?

Chyba jej nie zastrzelisz.

Puść ją.

Nie, raczej tego nie zrobię.

Napełnij to.

Teraz.

Myślę, że Harry byłby bardzo rozczarowany,

widząc, że wróciliśmy dokładnie do punktu wyjścia.

Puść ją. Nie jest ci potrzebna. Masz forsę.

Weź ją i odejdź.

Weź forsę i odejdź. Ona nie jest ci potrzebna.

Weź swoje cholerne pieniądze i idź!

Stój, tam gdzie jesteś. Zrobię to. Puszczę.

Puszczę. O tak.

Ty nadal nic nie rozumiesz, prawda Jack?

Jakie to piękne.

Bomba jest zrobiona po to, aby wybuchła.

To jest jej przeznaczenie, jej cel.

Twoje życie jest puste, bo ty je spędzasz,

usiłując powstrzymać bombę od spełnienia jej przeznaczenia.

I to dla kogo? Po co?

Jack, wiesz co to jest bomba,

która nie wybucha?

To tani, złoty zegarek, koleś.

Ty jesteś szalony.

Jesteś pieprzonym szaleńcem.

O nie.

Biedni ludzie są szaleńcami, Jack.

Ja jestem ekscentrykiem.

Bierz forsę. Idziemy.

Dalej! Idziemy! Ruszać się! Ruszać!

Ty zostań! Dalej!

Ruszaj się!

W drzwi.

W te drzwi! Już!

Do widzenia, Jack.

Pank.

Dobra!

Wsiadaj tu.

Dalej.

Wsiadaj.

Wracaj tam z powrotem!

Prowadź ten pociąg! Ruszaj!

Czy te miejsca są zajęte?

Chodź. Chodź.

Chodź tu. Obejmij uchwyt.

Nie!

Cholera.

Dalej, dalej, no.

Zachodni 501, zgłoś się.

Jaka jest twoja pozycja?

Zachodni 501, proszę zgłoś się.

Zachodni 501.

Mamy rozkaz policji, abyś wrócił na stację.

Słyszysz?

Musisz to potrzymać.

To jest jak granat. Musisz mi teraz pomóc. No trzymaj.

Nie puszczaj.

Liczę na ciebie.

Słyszysz?

Hej!

Teraz ja będę prowadził.

Nie!

Nie! Nie!

Poczekaj.

Nie! Nie!

Może jednak ja to będę trzymał.

Obawiam się, że wpadłaś w histerię

i mogłabyś to wypuścić nieco za wcześnie.

Hej! Hej kowbojka!

To nie dlatego, że jesteś kobietą wiesz?

Hej, wszystko w porządku.

Wygląda na to, że jesteśmy sami.

Wygrałeś przecież, co? Pobiłeś Jacka. Wszystkich pobiłeś.

Po prostu wyrzuć mnie z pociągu. Wszystko mi jedno.

To urządzenie... Działa przez zdalne sterowanie.

Kiedy cię wysadzi,

wtedy oni przylecą, ale mnie tu nie będzie.

Ja mam inny plan.

Taka kupa szmelcu, nawet nie doliczą się ciał.

To mi daje więcej czasu.

To nie będzie bolało, Annie.

Jezu!

Hej, Jack, czy to ty?

On nie daje za wygraną. Zawsze łapie złoczyńcę.

Czy nie interesowałaby cię czasem łapówka, co?

Mam tego sporo.

Moja forsa.

Ty sukinsynu!

Jak się teraz czujesz?

Podoba ci się to, co?

Jak ci się to podoba,

sukinsynu?

Moje pieniądze!

Cholera!

Ty!

Idę do ciebie, Jack!

Wiesz, że jesteś skończony, gówniarzu!

Rzucę tę laskę, chłoptasiu. Chcesz tego?

Mam cię.

Dostanę cię.

O tak!

Tak!

Tak!

Co zrobisz, Jack?

Co zrobisz? Jesteś taki sprytny. Prawda Jack?

Ty gówniarzu!

To ja jestem facetem, który ma plan, bo jestem sprytniejszy od ciebie.

Jestem sprytniejszy od ciebie.

Tak.

Ale ja jestem wyższy.

Jack.

Jack!

O Boże! Myślałam, że zginąłeś.

Jack. Gdzie...

Tutaj.

Odwróć się.

Gdzie jest Payne?

Stracił głowę.

O Boże!

Zdejmijmy to, co?

Tak. Zdejmijmy to.

Zdejmijmy.

Halo?

Halo?

Czy ktoś mnie słyszy?

Jack, tu Mac.

Słyszysz mnie?

Jack, jeśli tam jesteś,

musisz zatrzymać pociąg.

Tor nie jest wykończony.

Mac, słyszę.

Mac.

Jeśli ktoś mnie słyszy...

Mac,

słyszysz mnie?

Spróbuj hamulec bezpieczeństwa.

Jack, słyszysz?

Jack...

Nic nie działa!

Annie, nie uwierzysz w to.

Co?

Musimy skakać.

Nie możesz go zatrzymać?

No dobrze, rozepnij mi kajdanki i będę skakać z tobą. Dawaj.

Nie mam klucza.

Co?

Nie mam klucza.

Cholera.

Musisz wyskoczyć. Musisz wyskoczyć z pociągu.

Proszę cię! To jest ślepy tor.

Musisz wyskoczyć z tego pociągu.

To szaleństwo.

Przed nami jest zakręt.

Dodam gazu,

żeby przeskoczył na inny tor.

To głupota, Jack.

Jack, proszę cię. Jeszcze możesz wyskoczyć.

Jack, proszę.

Proszę cię.

Jack?

Dobra, tu mamy zaczynać.

Jasna cholera!

Co to jest, do diabła?

Odsunąć się!

Nie mogę uwierzyć, że walnął w mój samochód.

Nie, wszystko w porządku.

To nie do wiary.

Nie zostawiłeś mnie.

Nie mogę w to uwierzyć.

Nie zostawiłeś mnie.

Akurat wtedy nigdzie się nie wybierałem.

Popatrz na to.

Muszę cię ostrzec.

Słyszałem, że związki

oparte na intensywnych przeżyciach nigdy się nie sprawdzają.

Dobrze.

To będziemy musieli oprzeć go na seksie.

Jak sobie pani życzy.