Original subtitles

Απόδοση/Προσαρμογή Chrisskg 1η διανομή subs4free

ΜΑΜΑ, ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΜΟΥ Σ' ΑΓΑΠΩ

ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΕΞΩΣΕΩΣ ΑΙΤΙΑ: ΑΝΕΞΟΦΛΗΤΑ ΧΡΕΗ

ΤΟ ΑΚΙΝΗΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΚΚΕΝΩΘΕΙ ΕΝΤΟΣ 15 ΗΜΕΡΩΝ

Μόλις τελειώσει όλο αυτό, θα έχω παραπάνω χρόνο.

Μην ξεχάσεις ότι έχουμε την αμνιοκέντηση στις 7:15.

- Να 'ρθω να σε πάρω; - Δεν χρειάζεται.

Ναι, θα σε πάρω για το νοσοκομείο. Για να 'μαστε στην ώρα μας.

Κι οι συναντήσεις ή οι συνελεύσεις σου για την σωτηρία του κόσμου;

Όχι, θα τ' ακυρώσω όλα.

Όλα, θα κλείσω το κινητό και θα 'χουμε το απόγευμα δικό μας.

Μπαίνω για ντουζ.

Ας μου 'λεγες να τα βγάλω πέρα μόνη, με την εγκυμοσύνη, Ράφα.

Δεν είσαι μόνη σου, αγάπη μου.

Άφησα την υπεύθυνη δήλωση για τον Ραούλ στο τραπέζι της κουζίνας.

- Μην την ξεχάσεις, σε παρακαλώ. - Εντάξει.

Φεύγω για τη δουλειά.

Σ' αγαπώ.

Μπαντία αλ Χατάουι;

Αστυνομία. Πρέπει να σας μιλήσουμε.

Μπαντία αλ Χατάουι;

Γεια σου. Είναι η μητέρα σου εδώ;

Μιλάς ισπανικά, έτσι;

Πρέπει να μιλήσουμε στη μητέρα σου. Είναι σοβαρό. Ξέρεις πότε θα γυρίσει;

Τι έπαθες; Κόπηκες;

Είσαι μόνη σου στο σπίτι; Ναι;

Έχεις οξυζενέ, οινόπνευμα ή κάτι τέτοιο;

Κοίτα, ο συνάδερφος κι εγώ

θα μπούμε, για να το πλύνουμε, εντάξει;

Έλα. Για να δούμε, έλα. Σίγουρα είσαι μόνη, έτσι;

Είσαι μοναχούλα; Ναι ή όχι; Ναι;

Έλα. Να το ξεπλύνουμε.

Τσούζει λίγο, έτσι;

- Κανείς. - Εντάξει.

Ας το στεγνώσουμε, καλά;

Μισό. Να κάτσουμε δω. Αυτό είναι.

Πολύ ωραία.

Πως σε λένε;

- Σέλμα. - Σέλμα.

Ξέρεις πού είναι τώρα η μαμά σου;

- Δεν ξέρω. - Την είδες το πρωί, όμως, έτσι;

- Ναι ή όχι; - Δεν θυμάμαι.

Δεν ξέρεις αν την είδες το πρωί;

- Όχι. - Την είδες χθες το βράδυ;

Δεν ξέρω.

- Δεν ξέρεις αν την είδες χθες το βράδυ; - Δεν ξέρω.

Πότε την είδες, τελευταία, όμως;

Δεν θυμάμαι.

Για να δούμε, κράτα το αυτό. Λοιπόν.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που την είδες;

Έλα να μετρήσουμε μαζί, εντάξει;

Έχει δύο, τρεις μέρες, τέσσερις, από τότε που την είδες;

Κοίταξέ με. Ήταν πριν δυο μέρες; Τρεις, τέσσερις;

- Πάμε μαζί, πόσες μέρες; - Όχι.

- Την είδα χθες το βράδυ. - Την είδες χθες το βράδυ;

Αλλά δεν μου είπες αυτό πριν.

Δεν μου 'πες αυτό.

Πότε την είδες;

Το πρωί.

Το πρωί.

Δεν μου λες ψέματα, εντάξει;

Ξέρεις ότι είμαι αστυνομικός και δεν μπορείς να μου λες ψέματα, έτσι;

Πρέπει να μου πεις όλη την αλήθεια, ναι ή όχι;

Ναι;

Το Αρχηγείο επιβεβαιώνει ότι έχει ανοιχτή υπόθεση με την Πρόνοια.

Τότε, κάλεσε. Κάλεσέ τους.

Κοίτα… ο συνάδερφός μου λέει

ότι δεν ανησυχούμε μόνο εμείς για σένα.

Ας κάνουμε λοιπόν το εξής:

Θα έρθεις μαζί μας.

Όχι, παρακαλώ.

Θα πάμε σ' ένα μέρος που θα σ' αρέσει, αλήθεια.

Σας παρακαλώ, δεν θέλω να φύγω από δω.

- Δεν μπορείς να μείνεις μόνη στο σπίτι. - Σας παρακαλώ, μη.

Σέλμα, σε παρακαλώ, κατέβα απ' το τραπέζι.

- Όχι, δεν θέλω να φύγω! - Ναι, σε παρακαλώ, κατέβα.

- Κι αν έρθει η μαμά μου και δεν με βρει; - Δεν μπορείς να μείνεις μόνη εδώ, έλα.

- Όχι! - Είναι και για το καλό σου.

- Σας παρακαλώ. - Είναι για το καλό σου.

- Σας παρακαλώ άσε με εδώ. Όχι! - Όχι.

- Έλα. - Όχι!

Βοήθα με.

Θα σου αρέσει, είναι πολύ ωραίο μέρος.

Άσε με δω! Όχι!

Όχι! Κοίτα, πρέπει να φύγουμε τώρα. Ο συνεργάτης είπε ότι πρέπει να φύγουμε.

- Όχι! Όχι! - Ναι, άντε, πάμε.

- Ναι, πρέπει να φύγουμε. Πάμε. - Δεν θέλω, άσε με με τη μαμά μου.

- Τι... - Σε παρακαλώ.

Έλα πάμε. Έλα.

Μόνη σου εδώ... δεν γίνεται, δεν μπορείς να μείνεις μόνη. Έλα.

- Δεν θέλω να φύγω! - Θα βάλεις τη σειρήνα στ' αμάξι!

Θα σ' αφήσουμε να βάλεις την σειρήνα, ναι;

Θα δεις τι ωραία. Έλα.

- Όχι δεν θέλω! - Είναι πολύ ωραία. Πρόσεχε.

- Δεν θέλω! Όχι! Όχι! - Θα δεις τι καλά.

- Όχι, δεν θέλω να φύγω! - Έλα, πάμε.

Θα χτυπήσεις. Βοήθησέ μας.

- Είναι για το καλό σου. - Όχι, όχι, όχι!

ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ (Ελλ. τίτλος: ΣΤΑ ΑΚΡΑ)

Πάτι, άκου. Δεν μπορώ να έρθω στη συνέλευση, εντάξει;

Δεν πειράζει, θα το κάνεις εσύ.

Τέλεια.

Ναι, τέλεια, τέλεια. Θα τα καταφέρεις σαν μάγκας.

Και, τι ώρα είναι για την Αθουθένα;

Δεν ξέρω αν θα προλάβω.

Έγινε.

Άκου, με καλούν απ' το γραφείο. Θα σε πάρω μετά, εντάξει;

Ναι, Γεια σου, Λουίς.

Μου προέκυψε κάτι και θα πρέπει να τ' ακυρώσω όλα, εντάξει;

Προέκυψε ένα θέμα, γι' αυτό πρέπει να τ' ακυρώσω όλα.

Έλα τώρα. Δεν μπορεί να περιμένει;

Και δεν μπορείς να πας εσύ μαζί του... στα δικαστήρια;

Έγινε.

Εντάξει. Τα λέμε αργότερα, ναι;

Εντάξει. Έλα, έλα, η μέρα μου θα 'ναι κόλαση.

Πρέπει να κάνω μια στάση, για λίγο,

να παραδώσω κάτι σε κάποιον, εντάξει;

Ράφα, δεν θα προλάβουμε.

Ένα δευτερόλεπτο, αλήθεια. Εδώ κοντά.

Δεν προλαβαίνουμε.

Μια στιγμή, δεν αργώ καθόλου.

- Δεν θέλω! Όχι! - Πάμε. Έλα.

Αφήστε το ήσυχο!

- Δεν θέλω! - Πού την πάνε;

- Ράφα, δεν θα προλάβουμε. - Τη χρειάζονται. Αλήθεια, δεν αργώ.

Τι στο διάολο, ρε Ράφα.

Όχι!

- Όχι! Δεν θέλω! Όχι! - Μπες μέσα.

Όργανα!

- Όργανα! Το ξέρω το κορίτσι! - Περιμένετε! Σταθείτε!

Γαμώτο!

Γαμώτο.

Γαμώτο!

Ο αριθμός που καλείτε έχει φραγή

εισερχομένων.

Φτου!

Να πάρει!

Τι κάνεις;

Γαμώτο…

Ράφα, τα πούλμαν φεύγουν τώρα.

- Ράφα. - Καλά, καλά. Πάμε... πάμε.

- Θα 'χουν φύγει. - Σκατά! Διάολε!

- Τα λεωφορεία για την εκδρομή; - Τώρα...!

Ευχαριστώ πολύ Ράφα! Σ' ευχαριστώ πολύ!

- Ανάθεμα, συγγνώμη, Ραούλ. - Ναι, ναι, συγγνώμες... με το κιλό.

Ανάθεμα, συγγνώμη, ρε φίλε. Δεν θα το έκανα αν δεν ήταν επείγον.

Ανυπομονούσα γι' αυτό το ταξίδι ούτε που ξέρω για πόσο καιρό!

Δεν έμεινε κανείς στο σχολείο;

Κάποιος που δεν πήγε εκδρομή, που ήρθε για μάθημα;

Ποιος να μείνει, Ράφα; Ήταν να πάμε όλοι και να γυρίσουμε την Παρασκευή.

Άκου, Ραούλ, έχω πολλά να κάνω.

Πρέπει να τρέξω, οπότε θα έρθεις μαζί μου.

Όχι, ευχαριστώ, προτιμώ να πάω στη μάνα μου.

Είναι στη δουλειά, πρέπει να 'ρθεις μαζί μου.

- Τότε άσε με σπίτι. - Δεν έχω χρόνο να σ' αφήσω σπίτι.

Παράτα το. Θα πάρω το μετρό και τέλος!

Ραούλ! Γαμώτο, κολλητέ, δεν έχω χρόνο για καυγάδες. Ξέρω, θύμωσες...

Όρεξη σε είχα. Πάω με το μετρό, φτάνει.

Ραούλ, σε παρακαλώ, διάολε. Μην μου το κάνεις αυτό, ρε φίλε, βιάζομαι. Έλα πάμε.

Άκου, τα σκάτωσα. Εντάξει, τα 'κανα θάλασσα.

Συγγνώμη. Λυπάμαι πολύ.

Αλλά έγιναν όλα ένα κουβάρι, Ραούλ, αλήθεια.

- Το κορίτσι που είδες θέλει βοήθεια. - Εντάξει.

Χρειάζεται βοήθεια και δεν ξέρω αν πάρουν

την επιμέλεια απ' τη μάνα ή αν την συνέλαβαν ή έπαθε κάτι.

- Τράβα να τη βοηθήσεις τότε. - Μα δεν μπορώ αν ξέρω ότι είσαι μόνος.

Πάντα μόνος μου είμαι, Ράφα. Μην με τρελαίνεις.

Όλη τη μέρα θα ανησυχώ μην μπλέξεις κάπου

ή πας για μπύρες, ή πιεις κάνα μπάφο ή …

- Δεν πίνω μπάφο, εντάξει; - Μην με δουλεύεις.

- Είδα τη «σοκολάτα» στο δωμάτιό σου. - Δεν ήταν δικιά μου.

Ραούλ, το μόνο που σου λέω είναι, σήμερα,

σε παρακαλώ, μην μπλέξεις πουθενά. Όχι σήμερα.

Εντάξει.

- Άσε το «εντάξει», γαμώτο. - Παράτα με, ρε Ράφα!

Να με πάρει.

Περίμενε. Στάσου, άκουσέ με, άκουσέ με. Άκου, άκου.

Θα σου δώσω λεφτά.

- Τι; - Θα σε πληρώσω.

Κάθε 45 λεπτά, τέσσερα ευρώ.

Δεν μας χέζεις.

Ναι, αγόρι μου, αλλά τα λεφτά τα κρατάει η μάνα σου.

Εφτά.

- Τρία. - Πέντε.

Έγινε.

Τι είν' αυτό;

Ανάθεμα!

Μην σέρνεις το σακίδιο.

Τι σου είπα! Μην σέρνεις το σακίδιο, να πάρει!

Τι; Τι θες;

Έλα, άργησες.

Αθουθένα (κρίνος>Κρινιώ).

- Μια στιγμή. - Ναι, ναι.

Τίποτα, δεν θα σε κρατήσω, αλλά να,

μόλις έμαθα ότι η δικιά σου είναι γι' αύριο...

Έχεις το τηλέφωνό μου, σωστά;

- Ό,τι χρειαστείς... - Ναι, αυτό είναι, έτσι;

- Ευχαριστώ πολύ, ειλικρινά. - Τηλεφώνησέ μου, εντάξει;

Εντάξει.

Προσέχτε!

- Κάτι άλλο; - Όχι, τίποτα άλλο.

Όπα. Λέει ότι δεν μπορεί να εκτελεστεί συνταγή για άλλες δυο βδομάδες, Θεοδώρα.

Έψαξα τα χάπια σ' όλο το σπίτι αλλά δεν τα βρήκα,

γι' αυτό ο γιατρός μου έγραψε άλλη συνταγή.

- Έχω φοβερό πονοκέφαλο. - Ηρέμησε. Συμβαίνει καμιά φορά.

- Δεν θα ψάξουμε για το κοριτσάκι; - Ναι, μετά. Πρώτα έχω αυτό.

Δες εδώ...

- Καλημέρα. - Καλημέρα.

- Τι κάνεις; - Πώς πας;

- Ο γιος μου ο Ραούλ. - Θετός.

- Πώς σου φαίνεται, Ράφα; - Δεν ξέρω, ποτέ δεν ξέρεις.

Και η Αθουθένα;

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΙΣ ΕΞΩΣΕΙΣ

Μανουέλ, είμαι στο δρόμο. Δεν ξέρω αν έφτασες...

Ή αν θα 'ρθεις καν.

Πες μου, σε παρακαλώ.

Σας ευχαριστώ πολύ που ήρθατε. Η Πάτι;

Εκεί.

- Ευχαριστώ πολύ που ήρθατε. - Είμαστε μαζί σου.

Να 'σαι καλά.

- Κι ο Μανουέλ; - Δεν ξέρω.

- Δεν πειράζει, μην ανησυχείς. - Πώς είσαι; Έτοιμη;

Τι να πω... Ευχαριστώ πολύ.

- Θα πάει καλά. - Έλα.

- Πάμε. - Θα 'ρθεις μέσα;

- Ούτε με σφαίρες. - Όλοι μέσα!

♪ Αυτή η τράπεζα εξαπατά και κλέβει! ♪

- Πάμε μέσα! - ♪ Αυτή η τράπεζα εξαπατά και κλέβει! ♪

♪ Αυτή η τράπεζα εξαπατά και κλέβει! ♪

♪ Αυτή η τράπεζα εξαπατά και κλέβει! ♪

♪ Αυτή η τράπεζα εξαπατά και κλέβει! ♪

♪ Αυτή η τράπεζα εξαπατά και κλέβει! ♪

♪ Αυτή η τράπεζα εξαπατά και κλέβει! ♪

♪ Αυτή η τράπεζα εξαπατά και κλέβει! ♪

♪ Αυτή η τράπεζα εξαπατά και κλέβει! ♪

♪ Δεν θα ανεχτούμε ούτε μια έξωση ακόμα! ♪

♪ Δεν θα ανεχτούμε ούτε μια έξωση ακόμα! ♪

♪ Αυτή την έξωση εμείς τη σταματάμε! ♪

♪ Αυτή την έξωση εμείς τη σταματάμε! ♪

♪ Αυτή την έξωση εμείς τη σταματάμε! ♪

♪ Φεύγουμε σήμερα, αλλά κι αύριο μπροστά σας θα μας βρείτε! ♪

♪ Φεύγουμε σήμερα, αλλά κι αύριο μπροστά σας θα μας βρείτε! ♪

♪ Φεύγουμε σήμερα, αλλά κι αύριο μπροστά σας θα μας βρείτε! ♪

♪ Φεύγουμε σήμερα, αλλά κι αύριο μπροστά σας θα μας βρείτε! ♪

♪ Φεύγουμε σήμερα, αλλά κι αύριο μπροστά σας θα μας βρείτε! ♪

Μπάσταρδοι.

♪ Φεύγουμε σήμερα, αύριο γυρνάμε! ♪

♪ Αθουθένα, δεν είσαι μοναχή σου! Εμείς, είμαστε μαζί σου! ♪

♪ Αθουθένα, δεν είσαι μοναχή σου! Εμείς, είμαστε μαζί σου! ♪

♪ Αθουθένα, δεν είσαι μοναχή σου! Εμείς, είμαστε μαζί σου! ♪

♪ Αθουθένα, δεν είσαι μοναχή σου! Εμείς, είμαστε μαζί σου! ♪

♪ Αθουθένα, δεν είσαι μοναχή σου! Εμείς, είμαστε μαζί σου! ♪

- ♪ Αθουθένα, δεν είσαι μοναχή σου! ♪ - ♪ Εμείς, είμαστε μαζί σου! ♪

- Έγινε, τα λέμε κορίτσια. - Τα λέμε, συντρόφισσες.

- Τα λέμε αργότερα. - Αύριο, κορίτσια!

Φύγαμε, τα λέμε.

- Τα λέμε αύριο! - Πάμε.

Δον Φρανθίσκο, συγγνώμη που σας ξαναενοχλώ.

Έλεγα μήπως είχατε νέα του Χερμάν.

Καλώς, σας ευχαριστώ πολύ. Ευχαριστώ.

Αν σας τηλεφωνήσει ή μάθετε κάτι, ενημερώστε με.

Γεια σου, Πάουλα, κούκλα μου. Τι κάνεις;

Καλά, ναι, ευχαριστώ.

Άκου, σ' έπαιρνα μήπως κι είχες κανένα νέο απ' τον Χερμάν.

Μάλιστα.

Πάμε, πάμε...!

Κοίτα, κοίτα...

Εδώ! Κοίτα, κοίτα! Κοίτα, κοίτα!

Πέντε μόνο.

- Εσύ, εσύ, εσύ... - Εγώ;

Ναι, ναι, εσύ.

Εσύ. Όχι άλλοι. Εντάξει, ευχαριστώ.

Σχεδόν μια δεκαετία μετά, οι συνέπειες της διάσωσης των τραπεζών αναφύονται συνεχώς.

Το αίτημα να περάσει το σύνολο των κατοικιών που κατέληξε στο Υπερταμείο

στο δημόσιο, κατατέθηκε στη Βουλή. Δέκα χρόνια πριν, ο τότε υπουργός Οικονομικών

ντε Γκίντος, είχε ανακοινώσει ότι η διάσωση των τραπεζών

δεν θα κόστιζε ούτε ένα ευρώ στους πολίτες. Σήμερα

τα χρέη της λεγόμενης «κακής τράπεζας» ανέρχονται σε 35 δισ. ευρώ,

αυξήθηκε έτσι, το δημόσιο χρέος κατά τρεις μονάδες, φτάνοντας το 120%.

Αυτό… Έπρεπε να μου το είχες πει νωρίτερα, κοπέλα μου.

Ναι, νόμιζα...

ότι θα την παύαμε, σήμερα το πρωί στην τράπεζα.

Ναι, ναι. Ανάθεμα, κωλοκατάσταση.

- Αλλά, όλο αυτό είναι για το πρωί, σωστά; - Ναι, για τις 9:00.

Αύριο είναι Τετάρτη, έχεις απογευματινή βάρδια.

Ναι. Αλλά, αν στραβώσουν όλα,

θα χρειαστώ το απόγευμα, για να δω πού θα πάμε,

τι θα κάνουμε με τα έπιπλα, με τα πράγματα...

- Σωστά. -…με το παιδί...

Το θέμα είναι ότι αν δεν έρθεις, η εταιρία

με αναγκάζει να το αναφέρω. Ξέρεις τι σημαίνει αυτό.

Πάμπλο, δεν μπορώ να χάσω αυτή τη δουλειά.

- Το ξέρω. - Ούτε ξέρω αν θα μπορώ να έρθω.

Ναι, ναι. Δεν είναι στο χέρι μου.

Γεια σου αγάπη μου. Άκου, χρειάζομαι…

Ναι, ναι... Ναι, τον άφησα εκεί.

Ναι, φαινόταν πολύ χαρούμενος.

Άκου, από ποιον μπορώ να ζητήσω μια χάρη στο προηγούμενο

πόστο σου; Πρέπει να δω έναν απ' τους φακέλους σας.

Ναι αγάπη μου, το ξέρω ότι δεν μπορείς. Γι' αυτό σου το ζητάω ως χάρη.

Όμως... είναι πολύ επείγον, αλήθεια.

Η αστυνομία πήρε την κόρη της σήμερα το πρωί

και δεν ξέρω αν είναι θέμα κηδεμονίας...

Είναι απ' την παλιά περιοχή αρμοδιότητάς σου.

Λουίσ… Λουίσα πώς;

Εντάξει, φανταστικά, τέλεια. Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ.

Με συγχωρείτε, δεν μπορείτε να περάσετε.

- Ένα δευτερόλεπτο. - Δεν μπορείτε χωρίς ραντεβού.

Είμαι ο σύζυγος της Λουίσα. Αυτός ο γιος της,

ο Ραούλ. Λίγο, να της πούμε κάτι και θα φύγουμε, εντάξει;

- Καλά, καλά. - Ευχαριστώ.

- «Λουίσα». - Όχι, όχι, εγώ έχω σειρά.

- Ένα λεπτό, να της δώσω κάτι. - Βιάζομαι πολύ.

- Να δώσω κάτι στη γυναίκα μου και φύγαμε. - Εντάξει.

Ευχαριστώ! [Η ΣΕΞΙΣΤΙΚΗ ΒΙΑ ΣΚΟΤΩΝΕΙ]

Χαίρετε. Η Λουίσα;

Με συγχωρείτε, είναι η σειρά της Μανουέλα.

Ναι, συγγνώμη που τρυπώνω έτσι. Είμαι ο Ράφα.

- Αυτός είναι ο γιος μου ο Ραούλ. - Θετός.

Είμαι ο σύντροφος της Ελένα. Που δούλευε παλιά εδώ.

- Δεν ξέρω αν σου τηλεφώνησε… - Όχι, δεν πήρε.

Εντάξει, δεν πειράζει, θα σου εξηγήσω.

Λοιπόν, η αστυνομία μάζεψε ένα κορίτσι σήμερα το πρωί και ξέρω

τη μητέρα, Μπαντία αλ Χατάουι. Δεν ξέρω αν σου θυμίζει κάτι...

- Όχι, δεν μου θυμίζει. - Το θέμα είναι ότι δεν ξέρω αν...

πήγαν το κορίτσι σε κάποιο ίδρυμα ή αν έχουν συλλάβει τη μητέρα

- ή αν έχετε ζητήσει εσείς την κηδεμονία... - Όχι...

- Να τι θα κάνουμε, εντάξει; - Δεν θα ήταν κόπος...

- να δείτε τον φάκελο... - Αν θέλατε να βγείτε έξω και όταν...

- Είναι που... - Το θέμα είναι...

Περίμενε τη σειρά σου και μετά τα λέμε. Αυτό μπορώ να σου προτείνω μόνο.

Ναι αλλά είναι πολύ επείγον.

Λυπάμαι πολύ. Δεν είναι δικό μου πρόβλημα.

Είναι ότι… μπορεί να αφαιρέσουν την επιμέλεια από την μητέρα.

Καταλαβαίνω, αλλά ούτε μ' αφορά, ούτε μπορώ ν' ασχοληθώ τώρα.

Δεν μπορώ να το κάνω, και το ξέρεις πολύ καλά.

- Σε παρακαλώ, σου το ζητώ ως χάρη. - Και γω σου ζητώ να φύγεις.

Σου ζητώ μια χάρη, άνοιξε το αρχείο και δες...

Δεν μπορώ να σου δώσω εμπιστευτικές πληροφορίες για κανέναν, πόσο μάλλον…

- Μην με δουλεύεις... - Δεν σε δουλεύω καθόλου, εντάξει;

- Ούτε σε προσβάλλω... - Λουίσα.

- Μια στιγμή. Σου ζητάω μόνο… - Περίμενε, Μανουέλα.

Ένα λεπτάκι.

Δεν είναι κόπος, άνοιξε το αρχείο, ρίξε μια ματιά...

- Σου λέω φύγε... - Αν την έχουν πάει σε κέντρο...

Άντε πάλι. Είσαι στο γραφείο μου, με προβάλλεις...

- Φεύγεις ή θα φωνάξω την ασφάλεια; - Σε παρακαλώ, Λουίσα.

- Φεύγεις ή θα φωνάξω την ασφάλεια; - Σου ζητάω ένα λεπτό,

άνοιξε τον φάκελο, δεν νομίζω ότι σου κάνει κόπο,

και πες μου απλά, αν την πήγαν σε κέντρο ή αν… έλα.

Πέδρο, έχω πρόβλημα εδώ.

Που να πάρει και να σηκώσει.

- Τα λέμε. - Αντίο.

Γαμώτο!

Έλα, ωραία η φιλενάδα σου η Λουίσα, μόλις με πέταξε έξω.

Μπορείς να με πάρεις...; Άσ' το, έρχομαι, έρχομαι.

Αμάν, το κλειδί...

Συγγνώμη που σου το ζητάω, γλυκιά μου, αλλά η σκύλα στα γραφεία, μας έγραψε.

Μην τη λες έτσι. Κάνει τη δουλειά της και πολύ καλά μάλιστα.

Καλά… Τον κοίταξες;

Έμπα μέσα.

Κοίτα, έγινε σχεδόν κατά τύχη.

Η αστυνομία πήγε εκεί για μια άλλη καταγγελία και βρήκε τη μικρή μόνη.

Μάλλον για ρευματοκλοπή, ένας γείτονας τους κατήγγειλε.

Το θέμα είναι ότι η μικρή έχει εκκρεμότητες μαζί μας,

με την Πρόνοια, λόγω του σχολείου.

Δηλαδή;

Κάλεσαν πολλές φορές τη μητέρα

να συναντηθεί με τη δασκάλα και την κοινωνική λειτουργό,

και δεν πήγε ούτε σ' ένα ραντεβού.

Μάλλον φοβόταν μήπως χάσει την επιμέλεια.

Ναι, μπορεί. Ή αδιαφορεί ή μπορεί η μικρή

να έχει πια εγκαταλειφθεί, δεν ξέρουμε.

Ελένα, σου λέω, είναι καλή μητέρα.

Τι μας λες, αν το λες εσύ, αφού το λέει ο μέγας Ράφα...

Κοίτα, η μικρή ήταν μόνη όταν την βρήκε η αστυνομία.

Είχε κοπεί και δεν θυμόταν την τελευταία φορά που είδε τη μάνα της.

Μου δίνεις λίγο χαρτί, σε παρακαλώ;

Η μητέρα θα δουλεύει. Ή θα έχει τρεξίματα ή κάτι.

«Ή κάτι»; Εμείς πρέπει να προστατέψουμε το ανήλικο, Ράφα.

Και πού το έχετε;

Στο κέντρο πρώτης υποδοχής Ισαμπέλ Κλάρα Εουχένια.

- Τι; - Κι έχετε ζητήσει την κηδεμονία;

Όχι ακόμα, αλλά σου το λέω, αν δεν εμφανιστεί η μητέρα

σήμερα, θα τη ζητήσουν, σίγουρα και η μικρή θα μείνει εκεί.

Όλα θα εξαρτηθούν από τον διευθυντή του κέντρου.

Μην μου το κάνεις αυτό. Έτσι θα το λύσεις;

Θα τη χωρίσεις απ' τη μάνα της

για να τη στείλεις σε ένα άθλιο κέντρο;

- Δεν είναι κακό κέντρο. - Ναι, πανάθλιο, Ελένα.

Έτσι το 'λεγες πάντα.

Ότι δεν έχει προσωπικό, προγράμματα, υπερπλήρες...

- Εγώ λέω, καλύτερα με τη μάνα του. - Μα δεν υπάρχει μάνα, Ράφα.

Η μητέρα είναι απούσα.

Μπορείς να μου πεις πού βρίσκεται; Γιατί εγώ, δεν τη βλέπω πουθενά.

Δεν ξέρω, αλλά πρέπει να την ψάξουμε, διάολε, να τη βρούμε, να της μιλήσουμε...

- «Να της μιλήσουμε»; - Ναι, αυτή είν' η δουλειά σου, διάολε.

Να εξετάζετε τη συγκεκριμένη περίπτωση

και να μην εφαρμόζετε έναν ηλίθιο μπούσουλα, όπως κάνετε πάντα.

Λες κι είναι όλες ίδιες.

Μας έρχονται στο χειρότερο χάλι, Ράφα, κόσμος που έχει χάσει τα πάντα.

Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τους βοηθήσουμε

να παλέψουν το άγχος, γιατί δεν έχουμε δουλειές να τους προσφέρουμε.

Δεν έχουμε φάρμακα, σπίτια, δεν έχουμε... Τίποτα, τίποτα.

Μπαλώματα κάνουμε.

Κι όταν μας έρχονται περιπτώσεις σαν της φίλης σου,

κοιτάμε μόνο να προστατεύσουμε το ανήλικο.

Αυτό κάνουμε: προστατεύουμε το ανήλικο.

Μην μου λες πώς να κάνω τη δουλειά μου, ρε φίλε. Όχι αυτό.

Μη… Όχι, όχι. Και δεν βρίσκω και το φολικό οξύ.

Στο μπλε κουτάκι. Με συγχωρείς.

- Είσαι πολύ παρορμητικός, ρε μπάρμπα. - Μπορεί, αλλά…

- Πρέπει να τον επιστρέψω, - Τι;

- Πήρες τηλέφωνο; - Ναι.

Θα μου δώσεις ένα φιλί;

Όχι.

Δώσε μου ένα φιλί, έλα.

Ήταν χαρούμενος ο Ραούλ;

- Ναι, ναι, πολύ χαρούμενος. - Ναι;

Τα λέμε στις 6:00, εντάξει; Έχω ένα κάρο...

Α, ναι, ήθελα να σου πω.

- Τι λες αν αντί για...; - Καλά... δεν το πιστεύω.

Εγώ κι οι αυταπάτες μου. Τόσο βλαμμένη;

- Σε παρακαλώ. Άσε με να μιλήσω. - Αλήθεια... Το ήξερα.

- Το μόνο που λέω είναι ότι… - Γεια.

- Τι γίνεται; - Γεια σου.

Αντί… να περάσω από δω, να βρεθούμε στο νοσοκομείο,

έτσι θα κερδίσω χρόνο, να τα τελειώσω όλα.

Ξέρεις τι λέω εγώ...; Αν δεν θες μην έρχεσαι.

- Θέλω, αγάπη μου. - Εσύ ξέρεις αν είναι σημαντικό για σένα.

Το θέλω, ειλικρινά. Ναι, θέλω, θα είμαι.

Λέω να ιδωθούμε στις 7:00 στο νοσοκομείο, ώστε να τα

έχω τακτοποιήσει όλα, να κλείσω το κινητό και τέλος.

- Αν δεν γίνεται, καλώς. Θα 'ρθω από δω. - Καλά, καλά.

Αλλά μην αργείς και μην με στήσεις στην πύλη του νοσοκομείου.

Φιλί.

Αντίο.

Μπαντία.

Όταν τελειώσεις, καθάρισε κι εκεί, εντάξει;

Ναι.

- Ο αριθμός που καλείτε… - Πώς πήγε;

Καλά.

Τι είν' αυτό;

Καλά, εδώ ήσουν, δεν του 'πες τίποτα;

Δεν είναι δικό μου πρόβλημα.

Γαμώτο, ρε αγόρι μου!

Τι της είπες για μένα;

Ότι έκατσες έξω για να κάνεις τσιγαριλίκι.

Έχεις πλάκα...

Να σου πω, δεν έχετε μια εξέταση για σήμερα;

Ναι.

Για τι είναι;

...Για να δούμε αν είναι καλά το μωρό.

Είναι επικίνδυνη;

- Είναι κάπως επεμβατική, αλλά... - Ναι, αλλά είναι επικίνδυνη;

Τι να σου πω, έχει κάποιο ρίσκο, σωστά; Αλλά ...όλα καλά.

- Αλήθεια. - Καλά.

- Και πού θα με πας εμένα; - Πώς;

Δεν κανόνισες να είστε μαζί, το απόγευμα;

Να κρυφτώ στη ντουλάπα; Ούτε που ξέρω τι σκοπεύεις να με κάνεις.

… Δεν ξέρω.

Θα δούμε.

- Εσύ πώς ξέρεις ότι έχουμε ραντεβού; - Σας άκουσα που μαλώνατε χθες βράδυ.

Δεν μ' έπιανε ύπνος.

Προσπαθούμε να μην κάνουμε θόρυβο.

Σας ακούω, πάντα.

Άκου, δεν ξέρω τι άκουσες ή τι νομίζεις ότι συμβαίνει μεταξύ μας,

αλλά την αγαπώ πολύ τη μητέρα σου.

Την αγαπώ πολύ.

Μερικές φορές, όμως, είναι δύσκολη...

Θέλει αγώνα η αλληλοκατανόηση.

Αλλά την Ελένα την αγαπώ πολύ.

- Πότε έχω γενέθλια; - Ορίστε;

Πότε είναι τα γενέθλιά μου;

Γιατί;

Πότε;

Στις 12 του Μάρτη.

Όχι.

- Όχι; - Όχι.

Μια επτάχρονη που έρχεται μόνη της σχολείο, κάθε μέρα, δεν είναι φυσιολογικό.

Κι από πάνω, να μυρίζει σαν να μην έχει κάνει μπάνιο μια βδομάδα.

Γι' αυτό καλέσαμε τον συντονιστή.

Την συναντήσατε ποτέ; Δεν της ζητήσατε ποτέ συνάντηση για να σας εξηγήσει;

Στείλαμε ένα σωρό επιστολές, αλλά μας επιστράφηκαν.

Αμφιβάλλω αν κοίταξε καν τα email.

Μετά δίναμε τις ειδοποιήσεις στη Σέλμα.

Χοσέ, αυτό είναι για την επιθεώρηση.

Όμως η μητέρα, δεν ήρθε σε καμιά συνάντηση.

Γιατί;

Τρέχα γύρευε.

Με συγχωρείτε, αλλά έχω επιστασία στην τραπεζαρία.

Ναι, ναι φυσικά. Να σας συνοδεύσω.

Θα λέγατε, λοιπόν, ότι η Σέλμα είναι παραμελημένο παιδί;

Δεν ξέρω.

Έχω δει τα πάντα, από μπαμπάδες που δέρνουν

τα παιδιά τους, μέχρι μανάδες που τα παραμελούν,

ή ιερόδουλες που δεν έχουν χρόνο να τα φροντίσουν...

Κοιτάξτε, πριν είχαμε πολύ περισσότερο προσωπικό.

Μονίμους που μας επέτρεπαν να δρούμε προληπτικά.

Τώρα πνιγόμαστε με τα μαθήματα, να καλύψουμε την ύλη...

- Πέταξα την καυτή πατάτα στην Πρόνοια. - Και δεν ξέρετε πού δουλεύει η μάνα;

- Όχι, δεν έχω ιδέα. - Και η Σέλμα δεν είπε ποτέ, τίποτα;

- Όχι, απ' ό,τι ξέρω. - Τίποτα;

- Συγγνώμη, αλλά έχω δουλειά. - Φυσικά. Σας ευχαριστώ πολύ.

Ράφα, για όνομα, πρέπει να είσαι

στα δικαστήρια στις 6:00. Να υπογράψεις τα χαρτιά.

Η γυναίκα σου;

Όχι.

Χρωστάς λεφτά σε κανέναν;

Είσαι της ρώσικης μαφίας; Σου 'κοψαν τη γλώσσα; Γι' αυτό βουβάθηκες;

Όχι.

- Τότε; - Τότε τι;

Το τηλέφωνό σου χτύπησε δεκατεσσεράμιση χιλιάδες φορές

και σ' όλες, το 'βαλες στην τσέπη χωρίς να απαντήσεις.

Είναι η μάνα μου.

Σοβαρά μιλάς;

Δεν απαντάς στη μαμά σου;

Είναι περίπλοκο.

Σου έδινε οξύ για πρωινό όταν ήσουνα παιδί;

Ή σε κλείδωνε στο υπόγειο και σου έψελνε ύμνους των Ναζί;

Η μάνα μου είναι αγία.

Ο μόνη αιτία να μην απαντάς της μαμάς σου,

είναι να πηδάς ή να βλέπεις μπάλα.

- Αλλιώς, είσαι ένας παλιοτόμαρο. - Μάγκα, σ' ευχαριστώ πολύ.

Και;

Τι και;

Ποιο είναι το μυστικό της μαμάς σου;

Όχι, όχι. Δεν είναι η μάνα μου.

Είμαι εγώ, που τα 'κανα όλα σκατά.

Και, για να επανορθώσεις, αποφάσισες να μην της μιλάς στο τηλέφωνο.

- Μάλλον... - Αλίμονο, μου φαίνεται φαεινή ιδέα.

Σίγουρα η γριά σου θα είναι πολύ πιο ευτυχισμένη τώρα, σωστά;

Λαμπρή, η στρατηγική σου.

Χέσου.

Εκεί είμαι χωμένος, αδερφέ.

Να δουλεύω για τέσσερα ευρώ την ώρα. Αυτά είναι τα σκατά, χωρίς αμφιβολία.

- Μανουέλ. - Χερμάν.

Λουίς...

Χερμάν, η μαμά είμαι.

Δεν ξέρω αν ακούς αυτά τα μηνύματα, αλλά θα επιμείνω.

Πρέπει να σου μιλήσω επειγόντως, γιε μου.

- Έλα, Ραούλ, πιάσε από κει. - Με την καμία.

Κολλητέ, μην με πηδάς. Και με πονάει η πλάτη μου απ' το πρωί.

- Δικό σου πρόβλημα. - Γαμώτο.

Καλά, δεν έχεις καρδιά...; Η μικρή χρειάζεται βοήθεια.

Το πρόβλημα της είναι ότι είμαι άκαρδος τώρα;

- Όχι, δεν είπα… - Ναι.

Έλα. Πιάσε από κει, φιλαράκι.

- Δεκάρικο. - Ορίστε;

Δέκα ευρώ και θα σε βοηθήσω.

Έγινε, έλα.

- Πρώτα, το ρευστό. - Που να πάρει! Εντάξει, εντάξει.

- 21 Μαρτίου. - Τι;

- Τα γενέθλιά σου, 21 Μαρτίου. - Όχι.

Ναι, πήγαμε στο βουνό με τ' αμάξι και ήταν άνοιξη, με καλό καιρό.

Όχι.

- Όχι; - Όχι.

Ναι, είχε κι ένα ποτάμι και γλίστρησες.

Μάρτιος θα 'ταν, γιατί συζητούσαν την προστασία της πρώτης κατοικίας.

Εδώ είναι.

- Τι σου δώρισα; - Δεν θυμάσαι;

Βιβλίο;

Αλήθεια, δεν θυμάσαι;

Ένα βιβλίο, σωστά;

Τη Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Σοβαρά;

Σοβαρά.

Μάλιστα.

Δεν έχεις κλειδιά;

Τώρα, τι θα κάνεις;

Πιάσε από κει.

- Όχι, ρε συ Ράφα, όχι. Τι στο διάολο… - Βοήθησέ με, σε παρακαλώ.

Είναι μια χάρη για κάποιον που το χρειάζεται πραγματικά. Σε παρακαλώ.

Πάμε. Το έχεις. Εντάξει;

Έλα. Δεν έρχεται κανείς, έτσι; Έλα.

Ένα, δύο, τρία.

Ακούμπα την.

Μπορείτε να μου πείτε τι κάνετε; Θα καλέσω την αστυνομία.

Ναι. Τι κάνετε; Πώς είστε;

Πώς είστε; Είμαι ο… Ο δικηγόρος της Μπαντία αλ Χατάουι.

Καλά που σας βλέπω,

γιατί ετοιμάζουμε τα χαρτιά για την υπηκοότητα και...

όπως ξέρετε, πρέπει να αποδείξουμε τη μόνιμη κατοικία.

Αυτή είναι η… δικηγορική μου ταυτότητα. Και ζητάμε από

τους γείτονες κάποια ιστορία ή κάτι που μπορούν να μας πουν σχετικά.

Δεν έχω σχέσεις μ' αυτούς, με συγχωρείτε.

- Δεν πειράζει, οτιδήποτε θα μας βοηθούσε. - Την ξέρω ελάχιστα.

Αλλά πρέπει να συναντηθήκατε, έστω στο κεφαλόσκαλο.

Γνωρίζονταν με την από πάνω, που ήταν κι εκείνη αράβισσα.

Κρατούσε τη μικρή τ' απογεύματα, αλλά, πέρασαν

κάνα δυο μήνες από τότε που μετακόμισε.

- Η γειτόνισσα έμενε με το κορίτσι; - Μέχρι το βράδυ, αλλά έφυγε.

Και η μάνα ούτε που ξέρω τι κάνει. Όλο αργεί, όταν εμφανίζεται.

- Ναι, ναι. - Έχω κάνα δυο μέρες να τη δω.

Εντάξει, εντάξει, ευχαριστώ πολύ. Μην πουντιάσετε!

Ευχαριστώ πολύ.

Αγαπητοί πελάτες…

Αντίο, κόρη μου.

Σας φέρνω ένα θαύμα.

Αυτός ο μπακαλιάρος είναι πραγματικό στολίδι.

Τι ετοιμάζετε; Δείπνο με τον γιο σας;

Όχι, δουλεύει στο Λονδίνο και δεν του δίνουν άδεια.

Αυτό είναι καλό. Μ' αυτά που μας βρήκαν τώρα, να 'χεις δουλειά είναι τέλειο.

Ορίστε, το αφήνω εδώ.

Τα πάει πολύ καλά. Τουλάχιστον έτσι μου λέει, με παίρνει κάθε μέρα.

Αν σε παίρνει, τότε είναι καλός γιος, Θεοδώρα.

Άκου, ξέρεις πώς τραβάνε βίντεο μ' αυτό το κινητό;

Για να δούμε. Άσε με να δω.

- Πατάς εδώ. - Συγγνώμη.

Πατάς το κόκκινο κουμπάκι, αρχίζουν να τρέχουν τα νούμερα, άρα καταγράφει.

- Και πώς το σταματάω; - Το ξαναπατάς και...

τέλος, έτοιμο.

Ωραία, δεν φαίνεται πολύ δύσκολο, έτσι;

Κλαίω απ' τον θυμό μου γιατί, κοίτα,

γιατί το κάνουν αυτό, δεν είμαστε εγκληματίες;

Αυτό είναι το σπίτι μας!

Αυτό είναι το σπίτι μας!

Προσεκτικά,

Χρειάζομαι χρόνο για να βγάλω τα πράγματά μου

και δυο ή τρία άτομα, παρακαλώ βοηθήστε με.

Άρχισαν, την ξεβιδώνουν.

Θα μπουν, θα μπουν μέσα.

Έτοιμοι να μπουν.

♪ Δεν είσαι μόνος, είμαστε μαζί σου! ♪

- ♪ Δεν είσαι μόνος, είμαστε μαζί σου! ♪ - Αθουθένα.

Αθουθένα. Συγγνώμη, μπορείς να μείνεις λίγο

παραπάνω σήμερα; Σε χρειάζομαι στο ταμείο μια στιγμή.

- Ναι. - Είσαι καλά;

- Τι ψάχνεις; - Κάτι να μας λέει πού δουλεύει.

- Ράφα. - Τι;

Αυτή είναι η μητέρα;

Ναι.

Ρε μικρέ... δεν ακούς τι σου λέω; Βγες απ' τ' αμάξι.

Έβγα, έξω, έξω. Έχουμε δουλειά.

Τράβα σπίτι, όπου να 'ναι έρχεται η μάνα σου.

Έχει κρύο εδώ.

Δεν την κάνουμε τώρα;

Άντε, πάμε.

Θέλω να του μιλήσω μόνο για ένα λεπτό.

Το ξέρω, αλλά έχω καλέσει πολλές φορές.

Ναι, ναι, φυσικά θα περιμένω, αλλά μην με

ξαναφήσετε μισή ώρα μ' εκείνο το μηχάνημα.

Μ' ακούτε;

Μ' ακούς;

- Με συγχωρείτε, προχωράει γρήγορα; - Ναι, καλά πάει.

- Γεια, πώς τα πάμε; - Γεια σου.

Έτσι κι έτσι.

Άκουσα ότι είναι γι' αύριο.

Στις 7:00. Μπορείς να έρθεις;

- Ναι, ναι, να 'σαι σίγουρη. - Σ' ευχαριστώ πολύ.

Να σου πω. Πάρε τρία πακέτα ρύζι.

- Και ρεβίθια. - Μην μου βάζεις ρεβίθια,

δεν χορταίνουν γκάζι μέχρι να γίνουν.

Χρειάζεσαι κάτι άλλο;

Έχεις σερβιέτες;

Λυπάμαι, δεν έχουμε άλλες.

Δεν πειράζει.

Λοιπόν, τα λέμε αύριο;

- Ναι, ναι, βασίσου πάνω μου. - Σ' ευχαριστώ πολύ. Αύριο, ευχαριστώ.

Χαίρετε;

Γεια, καλησπέρα. Κοίτα, νομίζω ότι μιλήσαμε

και πριν αλλά κόπηκε η γραμμή. Άκουσέ με.

Θέλω να με δεχτείτε σήμερα το απόγευμα, σας παρακαλώ.

Τώρα, στο κλείσιμο, ό,τι ώρα να 'ναι. Θα έρθω, σίγουρα.

Ναι, μου το είπες ήδη, αλλά μπορείς να έρθεις στη θέση μου;

Τι στο διάολο θέλεις να κάνω, ν' αρχίσω

να φωνάζω ότι πετάς μια οικογένεια στο δρόμο;

Οικογένεια με ένα ανήλικο, στο δρόμο;

Αυτό θέλεις να κάνω;

Άρα, το λιγότερο, το λιγότερο, είναι να με δεχτείτε και να με ακούσετε.

Παρακαλώ; Παρακαλώ;

Φαγώθηκες με το μπουφάν μου! Θα με σκάσεις! Τι θέλεις;

Δεν βλέπεις ότι μιλάω;

Κοίτα πώς έγινες.

Τι θες;

Μπορείς να μου το πεις με λόγια, σε παρακαλώ;

Ξέχασες να μιλάς; Το ξέχασες;

Για να δούμε, θα με ρωτήσεις; Ζήτα το με με λόγια. Ζήτα το.

Τι θα κάνεις αν δεν τη βρεις;

-Πρέπει να τη βρω. - Ναι, κι αν δεν;

[ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ] Δεν υπάρχει «κι αν δεν».

Είναι τόσο σημαντικό;

Τι θα πει «τόσο σημαντικό»;

Λέω, για σένα. Που παράτησες όλα τ' άλλα γι' αυτό.

Δεν κερδίζεις λεφτά, πραγματικά. Αξίζει τον κόπο;

Ράφα, σε καλώ όλη μέρα.

Κι εσύ το ίδιο ακριβώς θα έκανες. Πώς πάει Λουίς; Ο γιος μου ο Ραούλ.

- Θετός. - Χάρηκα.

Πήρε η Ανχέλικα Πούιγκ Κορέα. Αν έχεις νέα για την υπόθεσή της.

- Δεν θα το έκανα. - Ναι, θα το έκανες.

Και ο Μιγκέλ Εσπάρθα, για τον πραγματογνώμονα. Αν ορίστηκε ημερομηνία.

Θα το έκανες. Το μοναδικό…

- Του Εσπάρθα δεν ήταν για την Πέμπτη; - Αύριο είναι.

Πες μας αν θα 'ρθεις την Παρασκευή στο συνεταιρισμό των δικηγορικών γραφείων.

- Δεν χαλάω τη ζωή μου για κανέναν. - Μέχρι να πέσεις πάνω του.

- Να το δεις. - Το τρία.

Αλλά άπαξ και το δεις, φίλε, δεν έχεις άλλη επιλογή, μπλέκεις θες δεν θες.

Το πρόβλημα είναι όταν πουλάς τρέλα ή κλείνεις τα μάτια, όπως όλοι.

- Ωραία, και ο Χόρχε θέλει να ξέρεις... - Ναι, η δουλειά μου είναι. Το ξέρω ήδη.

- Εντάξει. - Έτοιμο, εντάξει.

- Αυτό ήταν. - Εντάξει.

Η μαμά σου ξαναπαντρεύτηκε κι έσπασες στο ξύλο τον νιόγαμπρο.

Πολύ βαρύ, όχι.

- Έκλεψες παράδες για ναρκωτικά. - Όχι.

Σ' έπιασε να πηδάς έναν τύπο και δεν τολμάς να της πεις ότι είσαι γκέι.

Στο λέω, οι μαμάδες τα καταλαβαίνουν όλα.

Ρε μεγάλε, θα το βουλώσεις ναι ή όχι;

Δεν μπορώ να το πιστέψω ότι δεν απαντάς της μαμάς σου.

Ξέρεις πόσο μακριά είναι η γριά μου;

Ξέρεις τι θα 'δινα για να την πάρω μια αγκαλιά, τη μαμά μου;

Τι είσαι συ; Ο Τέλειος; Τέλειος γιος, τέλειος σύζυγος...

Όλα τέλεια;

Είμαι ένας σκατο-μπαμπάς, γιος και σύζυγος.

Αλλά της μαμάς μου, της τηλεφωνώ συνέχεια.

Η μάνα μου…

Οι γονείς μου, και οι δύο.

Με βοήθησαν σε κάτι. Εγώ...

έβαλα μπρος μια δικιά μου δουλειά.

Ούτε που... Δεν δίστασαν καθόλου. Η μάνα μου φαινόταν

πιο ενθουσιασμένη κι από μένα.

Τότε, λοιπόν...

Εδώ είμαστε.

Μπορείς να το φανταστείς.

Ήρθαν τα πάνω κάτω,

η πλήρης κατάρρευση και...

δεν μπορούσαμε να ξεχρεώσουμε.

Τώρα ειλικρινά, δεν ξέρω τι να της πω, της μάνας μου.

Αρκετά της κατέστρεψα τη ζωή.

Όσο πιο μακριά της βρίσκομαι,

τόσο το καλύτερο.

Τηλεφώνησέ της, θα σε συγχωρήσει.

Άσ' το, φίλε. Περίεργος είσαι Αργεντίνε, να πάρει.

Σοβαρολογώ, οι μαμάδες τα συγχωρούν όλα.

Ρε να χέσω..., δεν μπορούσε να μου λάχει κάποιος απ' το Εκουαδόρ;

Οι εκουαδαριανοί το ρίχνουν στο τραγούδι.

Ας τραγουδούσες κι εσύ,

- αντί να κάνεις τον ψυχολόγο. - Σιγά τον ψυχολόγο...!

Ναι, γαμώτο. Έστω Βολιβιανός.

Οι τρεις μεγαλύτερες εταιρίες ηλεκτρικής ενέργειας

αύξησαν τα καθαρά τους κέρδη

στα 6,534 δισ. ευρώ το 2021.

Έτσι, το 2021 έγινε η χρονιά

κατά την οποία οι καταναλωτές πλήρωσαν

τις υψηλότερες τιμές ηλεκτρικής ενέργειας στην ιστορία.

Το σύνολο των καθαρών κερδών των τριών εταιριών,

6,534 δισ. ευρώ,

είναι το δεύτερο υψηλότερο της τρέχουσας δεκαετίας,

το ξεπερνάει μόνο εκείνο των 7,126 δισ.

που αποκόμισαν το 2014.

Ποσοστιαία, η μεγαλύτερη άνοδος σημειώθηκε τον Δεκέμβριο,

όταν οι λογαριασμοί αυξήθηκαν κατά 470%.

Τι νέα;

Μετά απ' αυτό που μας κάναν τις προάλλες,

που δεν μας άφησαν να μπούμε στις εγκαταστάσεις.

- Μας κρατούσαν στην πύλη... - Πρέπει να σου μιλήσω.

Ένα λεπτό.

- Είναι επείγον. - Ρε Ράφα, περίμενε ένα λεπτό.

Μετά λοιπόν απ' αυτό που έγινε τις προάλλες,

αν συμβεί κάτι, να υποβάλετε καταγγελία,

Ειδοποίησέ μας και στη συνέλευση της επόμενη εβδομάδας θα μιλήσουμε.

Πρέπει οπωσδήποτε να γίνει αυτό για να συνταχθεί η αναφορά…

Πρώτον, είναι η πιθανή απώλεια των σπιτιών μας,

αυτό μας οδηγεί σε μια κατάσταση

έκτακτης ανάγκης ως προς τη στέγαση, γιατί δεν θα είχαμε πού να πάμε.

Αυτό θα ήταν πρόβλημα.

Το άλλο πρόβλημα είναι ότι θα μείνουμε μ' ένα ισόβιο χρέος.

Αγάπη μου, πήγαινε να παίξεις με τα παιδιά. Πρέπει να μιλήσω με την Πάτι, έλα.

Ακόμα κι αν μας πάρουν το σπίτι, η τράπεζα μας κρατάει

μ' ένα ισόβιο χρέος, πρέπει να συνεχίσουμε να το πληρώνουμε.

Ως οργάνωση καταλήξαμε σε δύο εναλλακτικές.

Πρώτον, να δεχτούν την πλήρη εξόφληση με την μεταβίβαση του ακινήτου.

Και μετά, τις μισθώσεις κοινωνικών κατοικιών.

- Ευχαριστώ. - Ευχαριστώ.

Αμάν ρε Ράφα, τη μέρα που δεν θα βιάζεσαι θα έρθει η συντέλεια, έλεος!

Θυμάσαι την Μπαντία; Έξωση, οδός Όλμο...

«Γεια σου Αλεχάντρα, τι κάνεις;» «Καλά, Ράφα, εσύ;»

Γεια σου.

Η Μπαντία, με τον άρρωστο πατέρα.

- Όχι, με το εξάχρονο κοριτσάκι. - Δεν θυμάμαι. Τι συμβαίνει;

Μάζεψαν την κόρη της το πρωί και μπορεί να της αφαιρέσουν την επιμέλεια.

- Πρέπει να τη βρω σήμερα, οπωσδήποτε. - Δεν έχω ιδέα.

Γαμώτο!

- Συγγνώμη, αυτός είναι ο γιος μου ο Ραούλ. - Θετός.

Χάρηκα.

- Επίσης. - Δεν έχω ιδέα.

- Ποιος μπορεί να ξέρει; - Δεν ξέρω. Οδός Όλμος είπες;

Η Πάτι ανέλαβε αυτή την γειτονιά. Να τη ρωτήσω.

- Οτιδήποτε μπορεί να βοηθήσει. - Εντάξει.

Άκου, σε χρειάζομαι, μείνε λίγο με τον Ραούλ, όσο να

πάω να δω την Ελένα. Έχουμε ραντεβού με τον γιατρό.

- Ναι, φυσικά. - Ναι; Σίγουρα;

- Σίγουρα. - Μπορώ να μείνω μόνος.

- Δεν είμαι παιδάκι. - Το ξέρω, αλλά κάτσε με την Αλεχάντρα.

Αλεχάντρα σε χρειαζόμαστε στη συνέλευση, ξεκινήσαμε.

Έρχομαι, έρχομαι...

- Μην ανησυχείς Ράφα. Πήγαινε. - Ναι, ευχαριστώ.

Θεέ μου, τι άγχος αυτός ο μπαμπάς σου!

Πατριός.

Έχεις πάει ποτέ σε συνέλευση;

- Όχι. - Έλα.

Τι έγινε;

Συγγνώμη, Πάτι, ήθελα να μάθω αν τους ειδοποίησες όλους.

Τους πάντες.

Πήρα πολύ κόσμο, αλλά δεν έχω όλα τα τηλέφωνα.

- Κάτσε. Τους ειδοποίησα όλους. - Ξέρεις ότι ήρθαν και καινούριοι;

Ναι, φυσικά. Και θα έρθουν όλοι τους.

Πώς είσαι;

Καθόλου καλά, καθόλου. Έχω ένα πράγμα εδώ, όλη μέρα...

- Άκουσέ με… - Πάτι, αν πάνε όλα στραβά,

έχουμε ένα μέρος, ναι;

Έλα, φυσικά, αλλά δεν θα χρειαστεί.

- Σίγουρα, όμως; - Σίγουρα.

Δεν θα χρειαστεί, γιατί θα το σταματήσουμε αυτό.

Σίγουρα.

Πώς είναι ο Ντιέγκο;

Καλά.

Τι να πω... δεν ξέρω. Δεν μιλάει εδώ κι ένα μήνα.

Η δασκάλα λέει, ούτε και στο σχολείο.

Τα νεύρα και το άγχος απ' όλα αυτά...

- Ο καημένος, τα καταλαβαίνει όλα. - Έτσι είναι.

- Τα έκανα όλα λάθος, φιλενάδα. - Δεν έκανες απολύτως κανένα λάθος.

Δεν φταις εσύ γι' αυτό.

Ξέρεις ότι σκεφτόμουν όλη μέρα εκείνη τη σκύλα, απ' την τράπεζα,

μου 'πε ότι θα μου πάρουν το παιδί αν μείνω στο δρόμο;

Το λένε για να σε τρομοκρατήσουν. Δεν συνέβη ποτέ, ούτε πρόκειται. Όχι!

- Πώς μου πήγανε όλα τόσο στραβά; - Όχι, άκου κάτι…

Κοίτα τι θα κάνουμε.

Θα πάμε μαζί σου στο σπίτι, μια παρέα, για να μείνουμε

όλο το βράδυ και για να μην είσαι μόνη, εντάξει;

Πάμε, ας το κάνουμε τώρα. Έλα. Έλα, πάμε.

Όχι, Πάτι, δεν χρειάζεται, γιατί...

μπορεί να 'ρθει ο Μανουέλ. Και για εκείνον, όλα αυτά δεν...

Σίγουρα;

Ευχαριστώ, ειλικρινά.

- Θα τα πούμε αργότερα, εντάξει; - Ναι.

ΕΠΕΙΓΟΝΤΑ

Πάμε…

Αγόρασα το διαμέρισμά μου, όταν ήμουν 30 χρονών.

Και πριν από δέκα χρόνια είπα να μπω ως εγγυήτρια για την κόρη μου.

ΠΩΣ ΠΑΕΙ Η ΕΚΔΡΟΜΗ;

Αλλά που... το έβγαλαν σε πλειστηριασμό. Και… πραγματικά, πέρασα μια φρίκη...

Μ' έβγαλαν στη σύνταξη λόγω κατάθλιψης,

γιατί είμαι σε οικτρή κατάσταση.

Εγγυήθηκα για το 20%, όχι για το εκατό τοις εκατό.

Ναι, κέρδισα μια δίκη, το θετικό για μένα,

λόγω καταχρηστικών όρων και ο δικαστής έστειλε την υπόθεση στο αρχείο.

Αλλά…

απ' την ώρα που πούλησαν το δάνειο

στα funds, μου ζητάν αυτοί, και τα δύο σπίτια.

Καλώς ήρθες στους Πληγέντες από Ενυπόθηκα Δάνεια (ΠΕΔ).

Κάνουμε ό,τι περνάει απ' το χέρι μας για να το σταματήσουμε.

Είναι σημαντικό να μας φέρεις, ό,τι έγγραφα έχεις

στην επόμενη συνέλευση, για να τα κοιτάξουμε όλοι μαζί. Ναι;

Να προσθέσω κάτι για να το σχολιάσω.

Όταν μας είπαν ότι ήταν για το 20%, καλά, δεν ήταν για το 20%.

Μας εξαπάτησαν. Και τελικά, δεν είμαστε εγγυητές,

είμαστε οι κάτοχοι του χρέους. Αυτό συνέβη και στη Μάτι,

που κατέληξε να είναι η κάτοχος του χρέους.

Γι' αυτό της παίρνουν το σπίτι, που είχε ήδη

ξεπληρώσει, κι από πάνω, κι εκείνο της κόρης της.

Πρέπει να δούμε το θέμα της Ασούν.

Πήγε μόνη της σήμερα στην Πρόνοια, και θα ήταν καλό,

να οργανώσουμε κάτι για να τη συνοδεύσουμε.

Τι σκέφτεσαι Ασούν; Πήγες μόνη σήμερα

κι απ' ότι φαίνεται δεν σε εξυπηρέτησαν, πες.

Λοιπόν, συντρόφισσες, περιμένω την έξωση, και πήγα να βρω

την κοινωνική λειτουργό, γιατί έπρεπε να μου δώσει ένα χαρτί.

- Πήγα, και ούτε που μου 'δωσαν σημασία. - Τι χαρτί είναι;

Η έκθεση της Πρόνοιας για την κατάστασή μου.

Τη χρειάζομαι για την ανακοπή της έξωσης.

Εν πάση περιπτώσει, Ασούν, αν αυτό σου ξανασυμβεί, ζήτα βοήθεια από τη συνέλευση.

Για να έρθουν μαζί σου ένα ή δύο άτομα,

ώστε να μην σ' εκφοβίζει αυτή η κοινωνική λειτουργός. Καλά; Να την πιέσουμε.

Ζήτησε να τη συνοδεύσουμε και το κάναμε ήδη.

Σήμερα όχι.

- Χθες, όχι σήμερα. - Δυο πραγματάκια.

Αλεχάντρα, νομίζω ότι εκκρεμεί το καθήκον μας να εξακριβώσουμε,

τι γίνεται με τον νέο κανονισμό της Πρόνοιας,

γιατί πολλές οικογένειες, απ' όλη σχεδόν τη Μαδρίτη, αναφέρουν

ότι η Πρόνοια αρνείται κατηγορηματικά, να συντάξει την έκθεσή τους.

Είναι και η περίπτωση μας, των γυναικών

που είμαστε και η πλειοψηφία την οργάνωση.

Ανύπαντρες γυναίκες με τα παιδιά μας.

Γι' αυτό λέμε:

«Χωρίς εμάς δεν θα σταματήσουν οι εξώσεις».

Γιατί όσοι δεν το έχουν βιώσει αυτό, δεν μπορούν

να φανταστούν πώς είναι να ζεις υπό διαρκή απειλή.

Να έρχονται στο σπίτι σου με μια ειδοποίηση

για να σε πετάξουν στο δρόμο.

Χωρίς να φταις, πάντα εσένα θα κατηγορούν.

Εμένα ήθελαν να μου το πάρουν «αντί πινακίου φακής»,

«αν θέλετε βέβαια...» Η άρνησή μου σήμαινε ότι θα με πετούσαν στο δρόμο.

Κοιτούσα τα μωρά μου κι έλεγα:

«Δεν μπορώ να μείνω άστεγη με δυο μικρά παιδιά».

Τη μέρα που με πέταξαν έξω, Γενάρης του '18, ήταν η πρώτη έξωση του Γενάρη...

- Θα βάλω τα κλάματα. - ο μπαμπάς μου έπεσε βαριά άρρωστος...

Ήταν μεταξύ ζωής και θανάτου.

Κι ένα πλήθος κόσμου εμφανίστηκε

στην πύλη του νοσοκομείου για να είναι μαζί μου.

Σας ευχαριστώ γιατί, χάρη σ' εσάς, οι γονείς μου

έχουν ένα κεραμίδι πάνω απ' το κεφάλι τους τώρα.

Έτσι είναι.

Γαμώτο…

Έλα, έλα. Άντε, άντε...

Κουνήσου ρε!

Υπομονή.

Ένα τσιμπηματάκι.

ΜΗΝ ΕΡΧΕΣΑΙ. ΤΕΛΕΙΩΣΕ.

Όχι...

Να με πάρει.

Τι σπούδασες;

Ξεκίνησα Φιλοσοφία αλλά την παράτησα για τις Πολιτικές Επιστήμες.

Και σου άρεσε;

Την πέρασα γαμάτα στο πανεπιστήμιο,

με τη μουσική, τα πάρτι, τ' αγόρια, τον ακτιβισμό...

Ναι, ξέρω τι λες.

Εσένα τι σ' αρέσει;

Ειλικρινά, δεν είμαι και πολύ σίγουρος.

- Ξέρω μόνο ότι θα ήθελα να είχα χρόνο. - Χρόνο;

Τι σημαίνει αυτό;

Να μην νιώθω ότι τα πράγματα με προσπερνούν

και δεν μπορώ να αποφασίζω εγώ γι' αυτά.

Δεν σε καταλαβαίνω.

Κάποιοι αποφασίζουν, δεν ξέρω... να γίνουν δικηγόροι, έτσι;

Και είναι η τελευταία απόφαση που παίρνουν

στη ζωή τους. Όλα τ' άλλα αδρανούν, τσουλάνε.

Σαν τα θραύσματα απ' την έκρηξη ενός πλανήτη! Μπαίνουν σε τροχιά.

Εκεί θα περιστρέφονται, μέχρι το τέλος του κόσμου.

Δεν θέλω να μπω σε τροχιά.

Δεν πειράζει, άσ' το. Δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω.

Το εξήγησες πολύ καλά.

Πολύ καλά.

Δεν ξέρω.

- Πρέπει να φύγω τώρα. - Τσάο.

Να το ξανακάνουμε. Να μου πεις περισσότερα για τον χρόνο.

Ναι, φυσικά. Τσάο.

Τι κάνει η μάνα μου;

Γυρνάμε σπίτι.

- Τώρα; - Ναι.

Και τι θα γίνει με το κορίτσι;

Δεν ξέρω.

Δεν ξέρω, δεν μπορώ να τα σκατώσω κι άλλο για σήμερα.

Μάλιστα.

Δεν καταλαβαίνω τίποτα, έπρεπε να τη βοηθήσουμε.

Ότι δεν θα σταματούσαμε μέχρι να τη βρούμε,

ότι σήμερα δεν έχει αν και μήπως, όπως είπες.

- Σωστά. - Για τα μπάζα είσαι.

Ραούλ!

Το κέρατό μου...

Γαμώτο!

Ραούλ!

- Τι στο διάολο έχεις πάθει; - Τίποτα.

Ραούλ, μεγάλε, τα σκάτωσα. Τα 'κανα θάλασσα με τη μάνα σου, την άφησα μόνη της.

- Την παράτησα μόνη στην εξέταση. - Εντάξει, άσε με ήσυχο!

Μην μου λες, «άσε με ήσυχο», όχι. Ραούλ, προσπαθήσαμε.

- Σοβαρή προσπάθεια! - Ναι, γαμώτο!

Ράφα, δεν τήρησες ούτε μια υπόσχεση στη ζωή σου.

Δίνεις υποσχέσεις σ' όλους ότι θα βάλεις σε τάξη τη ζωή τους,

αυτό, εκείνο... αλλά τελικά δεν είσαι ποτέ εκεί. Ποτέ και για κανέναν!

- Ραούλ, ξέρω ότι δεν ήμουν δίπλα σου. - Δεν μιλάω για μένα.

Τώρα τι θα κάνεις; Θα την αφήσεις ξεκρέμαστη κι εσύ;

Μην μου τη λες...

- Αυτό δεν κάνεις πάντα; - Μην μου την σπας, γαμώτο.

Μεγάλε...

Ακόμα κι αν ήθελα, δεν ξέρω πού αλλού να την ψάξω.

Δεν ξέρω.

Βρήκα αυτό στο σπίτι τους.

Δεν ξέρω αν μπορεί να βοηθήσει.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΑΓΕΙΡΕΙΟ

Πάμε.

Περίμενε εδώ, έρχομαι αμέσως.

Δώσε μου πέντε λεπτά!

Στο δρόμο! Ιανουάριος είναι!

Έχεις παιδιά;

Φεύγουμε.

Θα μείνουμε στο σπίτι;

Δεν θέλω να φύγω.

Το ξέρω.

Ξέρω ότι δεν θέλεις να φύγεις.

Όλα θα πάνε καλά, εντάξει;

Θα δεις, όλα θα πάνε καλά.

Ορίστε και τα δικά σου.

- Περισσότερα, αύριο. - Ευχαριστώ.

Εντάξει, ευχαριστώ πολύ.

- Τράβα να δεις τη μαμά σου! - Ξεκόλλα!

Έφαγες για βράδυ;

- Όχι. - Σου άφησα ένα πιάτο εκεί.

Να στο ζεστάνω αν θες.

Όχι, ευχαριστώ, δεν πειράζει.

Σσσς! Το παιδί κοιμάται.

Συγγνώμη.

Όλο αυτό είναι...;

«Όλο αυτό είναι...» τι;

Τίποτα.

Η βαλίτσα σου είναι εκεί που την άφησες.

Σε περίμενα στην τράπεζα το πρωί.

Άκουσες;

Μάλλον όχι...

Τελικά, όλο αυτό το τσίρκο ήταν για το τίποτα;

- Κοίτα, μην αρχίζεις. - Το ξέρεις ότι έχω δίκιο.

Θα 'ρθουν πριν τις 8:00.

Όλες αυτές οι συγκεντρώσεις...

Είδες που μας έκανες να ντρεπόμαστε για το τίποτα;

Τι είπες;

Ντρέπεσαι;

Σ' έχω κάνει εγώ να ντρέπεσαι;

- Κοίτα, δεν θέλω να μαλώσουμε σήμερα - Ωραία, ούτε εγώ.

Ξέρεις ποια είναι η ντροπή;

- Που δεν ήρθες ούτε μια φορά μαζί μου. - Δηλαδή...;

Αυτό είναι ντροπή.

Δεν ήρθα;

Τι, επειδή ήρθες μια φορά; Μία;

Που στάθηκες πίσω-πίσω, και το μόνο

που μου 'πες μετά ήταν: «Όλα στραβά, Αθουθένα.»

Τι να σου 'λεγα; Που ούρλιαζες εκεί, μπροστά σε όλους.

Όλοι να με στηρίζουν κι εσύ:

- «Όλα στραβά, Αθουθένα.» - Καλά.

Ακόμα κι ο Ρομπέρτο, απ' το Εκουαδόρ, μ' αγκάλιασε.

- Tι θα σου 'λεγε ο χοντρός, ευκολόπιστη; - Ο χοντρός με στήριξε πιο πολύ από σένα.

Προς τι όλη αυτή η υποστήριξη; Σε διώχνουν έτσι κι αλλιώς.

Για να το πάρω χαμπάρι ότι ήμουν μόνη, γι' αυτό.

Ότι σε νοιάζει πιο πολύ τι λέει για σένα ένας τραπεζικός, που δεν

τον ξέρεις καθόλου, απ' το τι θα απογίνουν ο γιος και η γυναίκα σου.

- Δεν είναι έτσι. - Ακριβώς έτσι.

Δεν ντράπηκες γι' αυτό που έκανε;

Τι;

Δεν ντρέπεσαι που πετάει στο δρόμο τον γιο σου, γαμώτο;

Αλλά, η γυναίκα σου να φωνάζει δημόσια, γι' αυτό που είναι δικό σου...

- σου ήταν ανυπόφορο. - Σε κοιτούσε όλος ο κόσμος.

Ήταν αξιολύπητο.

- Γινόσουν ρεζίλι. - Δεν πα να χαθείς, να μ' αφήσεις ήσυχη;

- Αν μ' άκουγες, τουλάχιστον τώρα... - «Τουλάχιστον» τι;

Θα ξεκινούσαμε απ' την αρχή κάπου αλλού, διάολε.

- Πού δηλαδή; - Θα φεύγαμε.

Με τον μισθό μου; Ούτε υπόγειο δεν νοικιάζουμε.

- Θα κάναμε κάτι άλλο. - Τι;

Να χάσουμε ό,τι δώσαμε για το στεγαστικό; Όλα, στα σκουπίδια;

Θα το χάσουμε ούτως ή άλλως, δεν καταλαβαίνεις, Αθουθένα;

Ξέρεις τι καταλαβαίνω;

Ότι θα μείνουμε στο δρόμο κι ούτε που σε νοιάζει.

Τι θες να κάνω;

Δεν ξέρω, αγόρι μου. Αλλά, κάνε κάτι, κάτι.

Κάτι άλλο απ' το να τα βάζεις μαζί μου ή να γυρνάς στα μπαρ.

Πού νομίζεις ότι ήμουν όλη μέρα; Σ' αυτό το

σπίτι ζούσαμε για χρόνια απ' τη δουλειά μου.

- Απ' τη δουλειά μου. - Γιατί εγώ δεν δουλεύω...

Δεν δουλεύω.

Παριστάνεις την ηρωίδα που με περιφρονεί

κάθε φορά που μπαίνω στο σπίτι. Αυτό κάνεις.

- Πότε σε κοίταξα με καταφρόνια; - Έλα, Αθουθένα.

- Πότε σε κοίταξα με περιφρόνηση; - Ας είμαστε ειλικρινείς.

Σου 'στριψε. Τι στο διάολο λες;

Κάθε φορά που γύριζα αφού με είχαν διώξει,

όταν ζητούσα μεροκάματο και μου απαντούσαν όχι:

«Είσαι πολύ Αργεντινός», πολύ αυτό, πολύ το άλλο.

Με κοιτούσες μ' αυτό το βλέμμα: «ο άχρηστος που δεν μπορεί να βρει δουλειά».

Σε λυπάμαι. Ποτέ μου δεν σε κοίταξα έτσι.

- Ούτε που με ρωτούσες Αθουθένα. - Ποτέ δεν σε κοίταξα έτσι!

Σε ρωτούσα. Πάψε, θα τον ξυπνήσεις! Εσύ δεν έβγαζες μιλιά.

Μου φερόσουν σαν φάντασμα.

Γι' αυτό σταμάτησα να σε ρωτάω. Λες κι έφταιγα εγώ.

Που δεν είχες δουλειά, που σε απέλυσαν, όλα εγώ. Τώρα είναι εντάξει!

Ρε δε με παρατάς! Εσύ με την ηθική σου ανωτερότητα,

«πάω στις συνελεύσεις», βλέπεις; «Μιλάω με δικηγόρους.»

- Κι εγώ ένα σκουπίδι. - Εσύ έπρεπε να τα κάνεις.

Τι έκανες όταν ήρθαν τα χαρτιά της έξωσης; Τι έκανες;

Τι έκανες όταν μας ήρθε ο νταμπλάς; Απολύτως τίποτα.

Θυμάσαι που δεν πήγες να πάρεις τον Ντιέγκο;

- Τι είπες; - Έπρεπε να παρατήσω τη δουλειά.

Η δασκάλα με κοιτούσε λες κι ήμουν κάνας...

- Ωραία ιστορία, μα τη ζωή μου. - Σου 'πεφτε λίγο.

Να είσαι η γυναίκα μου, η μαμά του Ντιέγκο, σου ήταν πολύ λίγο.

Μας παράτησες για τους χαμένους τους φίλους σου.

Δεν σε παράτησα, ηλίθιε!

Υπερασπιζόμουν το σπίτι σου, τα δικά σου.

Και σένα ούτε καρφί...!

Πες, πόσες φορές πήγες εσύ το παιδί στο σχολείο;

Πόσες φορές του ετοίμασες βραδινό ή τον βοήθησες στις εργασίες του;

Μην με πηδάς, γαμώτο.

Τελείως αδιάφορος, αυτός ήσουν.

Δούλευα, Αθουθένα. Περί αυτού πρόκειται,

να δουλεύεις και να στηρίζεις την οικογένειά σου. Αυτό είν' το θέμα.

Όχι, εγώ δουλεύω. Εγώ στηρίζω αυτή την οικογένεια. Και το ξέρεις.

Και μ' άφησες μόνη, να σε πάρει. Μ' άφησες τελείως μόνη.

Διάβαινες την πόρτα και δεν μου 'λεγες κουβέντα. Ούτε καλή ούτε άσχημη.

Όταν σε ρωτούσα, με στραβοκοίταζες.

Όταν σου ζητούσα να έρθεις στη συνέλευση, πάλι με στραβοκοίταζες.

Αποφάσισες ότι το σπίτι ήταν δικό μου πρόβλημά, και τέλος.

Οπότε, μόνη μου πήγα στην τράπεζα, μελέτησα τους όρους του δανείου,

μίλησα με τον δικηγόρο, πρότεινα

την μεταβίβαση αντί εξόφλησης. Μόνη, μόνη, ολομόναχη.

Και ξέρεις ποιο ήταν το μόνο πράγμα που χρειαζόμουν;

Να μπορώ να εξομολογηθώ σε κάποιον,

τον φόβο που έκρυβα μέσα μου, τον φόβο.

Τον φόβο που έχω, πως δεν θα τα καταφέρω,

πως θα μείνω στο δρόμο, πως θα πάθω κάτι,

ότι αυτό το παιδί θ' απομείνει μόνο του στο δρόμο.

Το ξέρεις;

Ο φόβος ότι... δεν ξέρω πώς να ξεφύγω απ' αυτό.

Ότι νιώθω εγκλωβισμένη και δεν βρίσκω διέξοδο.

Υπάρχουν στιγμές που δεν μπορώ καν να αναπνεύσω απ' τον φόβο που με τρώει.

Και δεν μπορώ να σου πω τίποτα, γιατί θυμώνεις.

Ε λοιπόν, όχι, Μανουέλ, όχι, όχι. Δεν αντέχω άλλο.

Άρχισα τα χάπια τώρα. Και συ, σαν να 'μαι καμιά ξένη.

Όχι, όχι.

Εντέλει, εγώ είχα δίκιο.

Είμαστε μόνοι μας.

Και κανένας δεν πρόκειται να 'ρθει να σε βοηθήσει γιατί έτσι του κάπνισε.

Όλα αυτά είν' ανώφελα.

Πού είναι οι φίλοι σου από τη συνέλευση;

Πού είναι…;

Τι κάνεις, παικταρά μου;

Έλα δω. Τι έγινε, σε ξυπνήσαμε;

- Όλα καλά. - Έλα, πάμε για ύπνο.

Συγγνώμη, έχετε δει αυτήν τη γυναίκα...

- Ναι; Πιο κάτω; - Δύο δρόμοι…

- Δύο δρόμους πιο κάτω, στ' αριστερά. - Στην πλατεία;

- Ωραία, ευχαριστώ. - Ευχαριστώ.

- Και δεν ξέρετε που είναι τώρα; - Μόνο τα πρωινά, δεν ξέρω.

Ξέρω ότι δουλεύει εδώ μόνο το πρωί.

- Ξέρεις αν δουλεύει κι αλλού, κάτι; - Όχι, όχι δεν ξέρω.

Έρχεται, καθαρίζει... Δεν τη ρωτάω.

Και σίγουρα δεν ξέρετε τίποτ' άλλο; Σίγουρα; Είναι πολύ σημαντικό, αλήθεια.

Δεν ξέρω περισσότερα, συγγνώμη.

Ευχαριστούμε.

Αλεχάνδρα, πες μου.

Η Πάτι μου είπε ότι δούλευε σ' ένα στέκι.

Πού;

- Στη Φερνάντεθ Αρίβιας 66. - Σίγουρα;

- Μπορεί να σταμάτησε, αλλά ψάξ' το. - Ναι, εκεί πάμε.

- Πού είναι τ' αμάξι; - Εδώ!

Πάμε να φύγουμε, Άθου.

Πάμε, πριν έρθουν.

Όχι.

Αυτό ήταν, Άθου. Χάσαμε.

Ας με διώξουν. Ας με πετάξουν έξω, αυτό είναι το σπίτι μου.

Δεν έχω χάσει ακόμα.

Μανουέλ, είναι το σπίτι μας.

Έλα, εδώ σ' έχω.

- Πάρ' τα, πάλι σε σκότωσα! - Έλα!

- Τέσσερις φορές κιόλας. - Κλέβεις;

- Εσύ είσαι τόσο χάλια. - Βούλωσ' το.

Εκεί.

- Καλησπέρα. - Μια στιγμή, παρακαλώ.

Το παλικάρι δεν μπορεί να μπει. Είναι ανήλικος;

Περίμενε εδώ, εντάξει;

- Ένα λεπτό θα κάνω. - Έγινε.

- Περάστε. - Ευχαριστώ.

Γεια σου. Με συγχωρείς, είσαι ο ιδιοκτήτης;

Όχι.

Ψάχνω μια γυναίκα. Μου είπαν ότι δουλεύει εδώ, τη λένε Μπαντία.

- Είναι πολύ σημαντικό να τη βρω. - Μαρία;

- Αυτή είναι, σου λέει κάτι; - Όχι, τίποτα.

Σε πειράζει να ρωτήσω τις γυναίκες αν…;

Περίμενε εδώ.

- Ποιο είναι το πρόβλημα; - Όχι, όχι, κανένα πρόβλημα.

Ψάχνω μια γυναίκα που μου είπαν ότι δουλεύει εδώ, λέγεται Μπαντία.

Έχει μια κόρη και μπορεί να της αφαιρέσουν την επιμέλεια.

Είναι πολύ σημαντικό να τη βρω σήμερα.

Όχι, αυτή η γυναίκα δεν δουλεύει εδώ.

- Σίγουρα; - Σίγουρα, εγώ τις προσλαμβάνω.

- Σας πειράζει να ρίξω μια ματιά; - Αν δεν πάρετε κάτι,

θα σας ζητούσα να φύγετε.

Την είδες καλά; Είναι πολύ σημαντικό να τη βρω, ειλικρινά.

Σίγουρος. Δεν δουλεύει εδώ.

- Ευχαριστώ. - Καλή τύχη.

Γαμώτο. Σκατά, να πάρει!

Τι στο διάολο!

Έλα.

Ανάθεμα!

Σκατά…!

Το κέρατό σου!

Ράφα...

Το κέρατό σου, γαμώτο!

Άκρη.

- Κάνε στην άκρη! Πρόσεχε, εντάξει; - Ράφα...

Κύριε, μπορώ να μάθω τι κάνετε;

- Είναι τ' αμάξι μου. - Αφήστε κάτω την πέτρα.

Το δικό μου είναι! Να πάρει! Τα κλειδιά είναι μέσα, εντάξει;

Αφήστε κάτω την πέτρα, σας παρακαλώ.

- Ράφα, σταμάτα! - Τ' αμάξι μου είναι, γαμώτο!

Ακίνητος!

Εντάξει, εντάξει... Εντάξει. Ανάθεμα!

Γεια σου. Καλά, καλά.

- Θέλω να 'ρθεις να με πάρεις... - Δικηγόρος είστε;

- Ναι, σωστά...

- Παλίκαρε. - Πρέπει να σ' αφήσω, θα σε δω.

Είναι ο πατέρας σου;

Ναι, ναι, ο πατέρας μου είναι.

Εντάξει.

Για να δούμε, αυτό θα κάνουμε.

Κύριε, κοιτάξτε με, σας παρακαλώ.

Θα έπρεπε να σας συλλάβω για να ηρεμήσετε στο τμήμα.

Αλλά θα κάνω αναγνώριση στοιχείων και θα σας φωνάξουν.

- Εντάξει, ευχαριστώ. - Το αυτοκίνητο, μένει όπως έχει.

Δέλτα 7 για Βάση 8. Ναι; Επτά…

Τρεις Απριλίου.

- Ναι - Γαμώτο, είδα κι έπαθα.

Τι χάλια μέρα πέρασες μαζί μου;

Τέτοια ώρα...

Έχασες την εκδρομή.

Σχεδίαζες κάτι ειδικά;

Είναι ένα κορίτσι που μου αρέσει και...

δεν ξέρω, ίσως, σκεφτόμουνα, στο ταξίδι… δεν ξέρω.

Μια κοντούλα που φοράει πάντα σκουλαρίκια;

Ήταν στα γενέθλιά σου. Όλη την ώρα μιλούσε με τη μάνα σου. Αυτή;

Ναι.

Πώς τη λένε;

Όλγα.

Όλγα.

Έχω καλό μάτι ε;

Μάλλον ναι.

Ραούλ, περίμενέ με στο ταξί.

Ελένα.

Τι παιχνίδι παίζεις, Ράφα;

Τι παιχνίδι παίζεις, να σε πάρει ρε μπάρμπα;

Είναι που μου έτυχε...

Είδα την μικρή σήμερα το πρωί, την μάζευε η αστυνομία.

Την είδες; Περπατούσες στο δρόμο κι έπεσες πάνω της τυχαία.

Δεν ήμουνα στο δρόμο, τους πήγαινα μια φιάλη γιατί…

- Μια φιάλη; - Είχαν ξεμείνει από αέριο.

Δεν υπήρχε κανείς άλλος στον κόσμο να το φροντίσει; Μόνο εσύ;

- Σήμερα, μεγάλε; Σήμερα; - Όλα πήγαν...

- Συγγνώμη. - Κουράστηκα, Ράφα.

Δεν ξέρω πια τι να κάνω.

Τι να κάνω;

Είμαι εντελώς μόνη. Εγώ κι ο Ραούλ, είμαστε μηδενικά για σένα.

Δύο πράγματα έπρεπε να κάνεις σήμερα, δύο.

Να με πας στο νοσοκομείο και τον Ραούλ για την εκδρομή. Κανένα από τα δύο!

Προσπάθησα, αλλά ήταν μια τρελή μέρα.

Ήταν τρελό, πραγματικά.

Τα λέμε, καληνύχτα.

Δεν μπορούσες ν' αφήσεις τη δουλειά, μόνο για μια μέρα; Μια μέρα;

Ενώ ξέρεις ότι είναι σημαντικό για μένα;

Συνέβη αυτό με τη μικρή. Αν δεν…

θα προλάβαινα. Προσπάθησα.

Και πού τον σέρνεις τον Ραούλ όλη μέρα;

Συγγνώμη που σου είπα ψέματα για τον Ραούλ.

Ράφα, είναι η Μπαντία! Εκεί!

- Ραούλ, μια στιγμή. - Εκεί είναι!

- Σίγουρα; - Σίγουρα!

Μπορεί να της πάρουν το κορίτσι, αγάπη μου.

Θα τα πούμε στο σπίτι, εντάξει;

Μαμά!

Της είπα ότι ήσουν και ο πρώτος.

Έχει δίκιο η μητέρα σου, Ραούλ.

Έχει δίκιο.

Δεν πρόκειται να εξαφανιστείς, εντάξει;

Σ' αγαπώ πολύ, πιτσιρίκο.

Χερμάν, γιε μου, τι κάνεις;

Σε παίρνω συνέχεια, αλλά δεν μου απαντάς.

Τι το θέλεις τότε το τηλέφωνο, δεν ξέρω...

Δεν ξέρω αν ξεμένεις από μπαταρία, γιε μου, αλλά δεν μπορώ να σε πιάσω.

Τηλεφώνησα στη Μάιτε και... να, σ' όλους που νόμιζα ότι θα μπορούσαν να σε βρουν,

σε μερικούς φίλους.

Αλήθεια, δεν ξέρω…

Δεν ξέρω από πού να ξεκινήσω.

Δεν σε κατηγορώ, ούτε σε μαλώνω, καθόλου, ναι, γιε μου;

Το μόνο που με νοιάζει είναι να είσαι εσύ καλά.

Αυτό…

Εσύ να είσαι καλά.

Εγώ καλά είμαι,

και θέλω να σου πω ότι δεν χρειάζεται να έχεις...

Δεν χρειάζεται να νιώθεις άσχημα γιατί δεν φταις σε τίποτα.

Ότι…

Δεν θέλω να νιώθεις άσχημα, Χερμάν, γιε μου, γιατί...

θα έμπαινα εγγυήτρια για σένα και χίλιες φορές, αν μου το ξαναζητούσες.

Χίλιες φορές.

Ο πατέρας σου κι εγώ...

θέλαμε μόνο το καλύτερο για σένα, το ξέρεις ήδη.

Ο πατέρας σου ήταν τόσο περήφανος για σένα, γιε μου.

Πάντα μου έλεγε: «Κοίτα Τεό, πώς μου

μοιάζει το παιδί. Ναι, είναι σαν κι εμένα».

Και ναι, μοιάζατε τόσο πολύ. Ίδιος είσαι, γιε μου.

Θέλω να σου πω ότι σ' αγαπώ,

ότι είσαι ό,τι ακριβότερο έχω στη ζωή.

Να ζήσεις, έχεις όλη τη ζωή μπροστά σου...

Σου αξίζει κάθε ευτυχία.

Σ' αγαπώ πολύ, Χερμάν.

Σε αγαπώ πολύ, γιε μου. Πολύ.

ΣΤΟΝ...

ΦΩΝΗΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΜΑΜΑ

Χερμάν, η μαμά είμαι.

Πρέπει να σου μιλήσω επειγόντως, γιε μου.

Είναι... που πάω ταξίδι.

Φεύγω, για ένα μακρύ ταξίδι και...

Ναι;

Άθου, είμαστε κάτω.

Ν' ανέβουμε; Εντάξει;

Μαζευτήκαμε πολλοί!

Τι κάνεις; Πώς είσαι;

Έλα, Άθου, έλα. Θα το σταματήσουμε αυτό.

- Πάω να φτιάξω λίγο καφέ. - Εντάξει.

- Η δασκάλα του γιου σου και η Ασούν. - Γεια σου.

Μην ανησυχείς, χρυσό μου, θα τη σταματήσουμε αυτήν την έξωση.

Εδώ είμαι. Πώς είσαι;

Σ' ευχαριστώ πολύ. Δεν θέλω να το δει αυτό.

Μην ανησυχείς. Θα τον πάω στο σχολείο και συ πάρε με όταν τελειώσουν όλα.

Να τον ξυπνήσω, να τον ετοιμάσω.

…τα σπίτια μας!

- Δρόμο! - Πάρτε δρόμο!

♪ Σιγά, σιγά, σιγά μη φοβηθούμε! ♪

♪ …κι όχι την αστυνομία! ♪

♪ Μέτρα για την κοινωνία κι όχι την αστυνομία! ♪

♪ Μέτρα για την κοινωνία κι όχι την αστυνομία! ♪

♪ Μέτρα για την κοινωνία κι όχι την αστυνομία! ♪

♪ …οικογένεια! ♪

♪ Ντροπή μου οικογένεια, στο δρόμο να πετάξω! ♪

♪ Ντροπή μου...! ♪

♪ Δεν θα ανεχτούμε ούτε μια έξωση ακόμα! ♪

♪ Πετάνε στο δρόμο τα παιδιά και κανέναν δεν τον νοιάζει! ♪

♪ Πετάνε στο δρόμο τα παιδιά και κανέναν δεν τον νοιάζει! ♪

- Ντροπή! - ♪ Ντροπή! ♪

♪ Ντροπή! ♪

Στην είσοδο, παιδιά! Όλοι στην είσοδο!

Προς την είσοδο! Γύρω απ' την πόρτα!

Έξω!

Την πόρτα παιδιά!

♪ Αυτά είναι τα όπλα μας! ♪

♪ Αυτά είναι τα όπλα μας! ♪

♪ Αυτά είναι τα όπλα μας! ♪

♪ Αυτά είναι τα όπλα μας! ♪

♪ Αυτά είναι τα όπλα μας! ♪

♪ Αυτά είναι τα όπλα μας! ♪

♪ Αυτά είναι τα όπλα μας! ♪

♪ Αυτά είναι τα όπλα μας! ♪

♪ Αυτά είναι τα όπλα μας! ♪

Δεν είναι κανείς.

Καλέστε τις πρώτες βοήθειες! Ασθενοφόρο! Ένα ασθενοφόρο! Σας παρακαλώ!

Αρχηγείο, χρειαζόμαστε ασθενοφόρο.

Μαμά! Μαμά! Μαμά!

Μαμά, προς Θεού!

ΣΤΟΝ ΓΙΟ ΜΟΥ, ΧΕΡΜΑΝ. ΣΕ ΑΓΑΠΩ. Η ΜΑΜΑ.

ΕΠΙΔΟΣΗ ΚΑΤΑΣΧΕΤΗΡΙΑΣ ΕΚΘΕΣΗΣ

♪ Αυτά είναι τα όπλα μας! ♪

♪ Αυτά είναι τα όπλα μας! ♪

♪ Ντροπή! Ντροπή σας! ♪

♪ Ντροπή! ♪

♪ Ντροπή! ♪

♪ Ντροπή σου…! ♪

ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΑ,

ΠΑΝΩ ΑΠΟ 400.000 ΕΞΩΣΕΙΣ ΕΓΙΝΑΝ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ.

ΣΗΜΕΡΑ, ΕΚΤΕΛΟΥΝΤΑΙ ΠΕΡΙΠΟΥ 100 ΕΞΩΣΕΙΣ ΑΝΑ ΗΜΕΡΑ.

Απόδοση/Προσαρμογή Chrisskg Pour Marie et Claire, mai 2023.

[ «En Los Márgenes» - Rozalén] ♪ Απ' το περιθώριο ♪

♪ Δύσκολο να φροντίσεις το εαυτό σου ♪

♪ Αν μας λείπει η ζεστασιά, ♪

♪ Σε ποιον θα προστρέξουμε σ' αυτό το ταξίδι; ♪

♪ Αν μας λείπει το ψωμί, ♪

♪ Τι…; ♪

♪ Τι θα μας δώσει τη δύναμη; ♪

♪ Ποιος θα μας δώσει ελπίδα; ♪

♪ Ποιος κάθε λόγο ♪

♪ Να σφίξουμε τις γροθιές μας ♪

♪ Και να γκρεμίσουμε ♪

♪ Τις πέτρες αυτού του τοίχου; ♪

♪ Για πάμε να το δούμε. ♪

♪ Για άλλη μια φορά το μονοπάτι που πρέπει να βαδίσουμε είναι σκοτεινό. ♪

♪ Οι φλόγες της φωτιάς που με καίει εμποδίζουν τις ανάσες μας. ♪

♪ Η φουσκοθαλασσιά παρασύρει το πλοίο, ♪

♪ Ο χρόνος μεθάει. ♪

♪ Η ζυγαριά γέρνει, κι εμείς με τον κόμπο της οργής στο λαιμό μας. ♪

♪ Εφευρίσκω ένα νέο όργανο ♪

♪ για να κατευνάσω τον φόβο. ♪

♪ Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό, ♪

♪ Και μόνο ο άγριος επιβιώνει. ♪ ♪ Ο άγριος επιβιώνει. ♪

♪ Αναγνωρίζω στο βλέμμα σου ♪

♪ τη δική μου απόγνωση. ♪

♪ Ας φτιάξουμε νέα δίκτυα, ♪

♪ δύναμή μας: η ενότητά μας ♪

♪ Φώναξε το, αυτή η ζωή δεν είν' ζωή, ♪

♪ αν για να φτάσω στο τέρμα της ημέρας ♪

♪ Πρέπει να φτύσω αίμα. ♪

♪ Αγώνας, για ν' ακουστεί η φωνή σου ♪

♪ και θ' αντηχήσει δυνατά ♪

♪ αν σταθούμε όλοι ενωμένοι. ♪

♪ Νιώσε το, η ψυχή είναι γενναία ♪

♪ και πάντα βαδίζει ακέραια ♪

♪ με δύναμη και αξιοπρέπεια. ♪

♪ Φώναξε το, αυτή η ζωή δεν είν' ζωή, ♪

♪ αν για να φτάσω στο τέρμα της ημέρας ♪

♪ Πρέπει να φτύσω αίμα. ♪

♪ Αγώνας, για ν' ακουστεί η φωνή σου ♪

♪ και θ' αντηχήσει δυνατά ♪

♪ αν σταθούμε όλοι ενωμένοι. ♪

♪ Νιώσε το, η ψυχή είναι γενναία ♪

♪ και πάντα βαδίζει ακέραια ♪

♪ με δύναμη και αξιοπρέπεια. ♪