Original subtitles

(คุณหมอชา)

แล้วจู่ๆ

ความคิดพวกนี้ก็ผุดขึ้นมา

ทั้งหมดนี้มันไม่ใช่ความผิดคุณคนเดียว

ทั้งแม่คุณที่สั่งสอนคุณไม่ได้ ว่าอะไรผิดอะไรถูก

และฉันที่ปล่อยใจกับทุกอย่างมากเกินไป

เรามีส่วนรับผิดชอบต่อเรื่องนี้ไม่ใช่น้อยๆ เลย

โอเค

ฉันตัดสินใจแล้ว

ฉันว่าถึงเวลาแล้ว

ที่ถึงเราจะอยู่ในฐานะพ่อแม่ ของจองมินกับอีรังก็ไม่เป็นไร

ฉันยอมให้คุณได้ในฐานะพ่อของลูก

แต่ว่า

ในฐานะสามี

ตอนนี้คุณ…

ไม่มีความหมายอะไรกับฉันแล้ว

ฉันไม่อยากเกลียดคุณอีกแล้ว

ไม่เห็นความจำเป็นที่จะต้องเกลียดคุณด้วย

ระหว่างเราสองคน

มันจบไปแล้ว

เราหย่ากัน

อย่ามาเล่นละครนะ

ลุกขึ้น

ลุกขึ้นมา

ที่รัก

ที่รัก ลืมตาสิ

คุณเป็นอะไร

ฟื้นขึ้นมาสิ

- ที่รัก - อินโฮ แกเป็นอะไร

- อินโฮ - พ่อ เป็นอะไรไป

- แกโอเคไหม อินโฮ - เดี๋ยวนะ

- โทรเรียก 119 เร็วเข้า - อือๆ

อินโฮ

เขาเป็นอะไร

เขาเป็นอะไรไปเนี่ย

- คุณแม่คะ - หือ

เอาน้ำมาให้ฉันสักขันหน่อยค่ะ

บ้านเรามีขันด้วยเหรอ

เดี๋ยวผมเอามาให้ครับ

เอาสิๆ

อินโฮ

เป็นอะไรไป ทำไมแกเลือดกำเดาไหลล่ะ

นี่ครับ

แม่

ลืมตาพอดีเลยนะ

อินโฮ

แกโอเคไหม จำแม่ได้ไหม

- ค่ะ ที่นี่คือ… - อีรัง

ขอโทษทีค่ะ

น่าจะไม่เป็นไรแล้วค่ะ

ค่ะ ขอบคุณค่ะ

(ตอน 13)

- จะไปโรงพยาบาลเหรอ - ไปสิ

มีอะไรจะพูดก็พูดมา

ยกโทษให้ผมนะ

เราผ่านช่วงเวลากันมาตั้งเท่าไร

มันไม่ควรจบลงแบบนี้สิ

ผมกำลังสะสางกับซึงฮีอยู่ด้วยนะ

มันใกล้จะจบแล้ว

ผมตั้งใจว่าจะสำนึกผิด ในสิ่งที่เคยทำกับคุณไว้ไปชั่วชีวิต

รีบตัดจบแบบนี้เลยไม่ได้สิ

ผม…

ไม่อยากหย่า

ที่รัก

ชื่นชมในความพยายามนะ

แต่นี่ไม่ใช่ปัญหาที่จะแก้ได้ ด้วยการที่คุณมาคุกเข่าขอร้อง

เรื่องหย่า

คุณตัดสินใจคนเดียวได้ยังไง

เรื่องใหญ่ขนาดนั้น ไม่ปรึกษาคู่กรณีอย่างผมก่อน

คุณทำแบบนี้ได้ยังไง

ฉันตัดสินใจแล้ว

ฉันไม่ได้อยากจะปรึกษาคุณ

ฉันแค่แจ้งให้ทราบ

แจ้งว่าหย่า

หมายความว่าไงกัน

หย่างั้นเหรอ

- หย่าอะไรกัน - คุณแม่ ไม่ใช่อย่างนั้นครับ

ใช่ค่ะ คุณแม่

ฉันขอโทษจริงๆ ที่ต้องพูดเรื่องนี้ในวันแบบนี้

แต่เขากับฉัน…

ตัดสินใจจะแยกทางกันค่ะ

แกก็เลยเป็นลมไปเหรอ

เพราะช็อกที่เมียแกขอหย่าเหรอ

ถ้าฉันรู้ว่าต้องมาเห็นสภาพนี้

ฉันคงรีบตายตามพ่อแกไปซะ

ฉันอยู่ไม่ได้แล้ว

ฉันอยู่ไม่ได้แล้ว

หย่าตอนอายุปูนนี้เนี่ยนะ

คุณย่า ลุกขึ้นมาก่อนนะครับ

ปล่อย

พวกแกก็อยู่ข้างแม่กันหมดนี่

คุณย่า ไม่ใช่แบบนั้นนะครับ

พวกเราก็เพิ่งรู้เรื่องหย่าเหมือนกันค่ะ

- คุณย่า - ปล่อย

ถ้าพวกแกเป็นวัยรุ่นเลือดร้อน ฉันก็คงเข้าใจอยู่หรอก แต่นี่วัยนี้แล้ว

ถ้าเป็นฉันนะ จะหย่าหรืออะไรก็คงน่ารำคาญไปหมด

นี่ก็แรงดีกันซะจริง

ขนาดวัยแม่ยังมีแฟนได้เลย

แล้วทำไมเธอจะไม่มีแรงหย่าล่ะครับ

นี่

แกได้ให้ค่าเลี้ยงดูเด็กนั่นไหม

รีบให้เงินไปแล้วจัดการให้จบๆ เถอะ

ถ้าเมียแกรู้ว่าแกสองคนเคลียร์กันแล้ว นางก็อาจจะเปลี่ยนใจไง

ถึงให้ไปเธอก็ไม่รับหรอกครับ

ไม่โดนหัวเราะเยาะก็บุญแล้ว

ก็จริง

ลูกคนรวยคงไม่อดอยาก ถึงขั้นยอมรับเงินไม่กี่แดง

พ่อนางก็คงเอ็นดูหลานสาว หัวแก้วหัวแหวนมากแน่ๆ

อันนั้นก็ไม่ใช่เหมือนกันครับ

เธอมีอึนซอ

เลยตัดขาดกับคุณพ่อ แล้วใช้ชีวิตเหมือนคนไม่รู้จักกัน

เธอเพิ่งได้เจอคุณพ่อ ก่อนที่ท่านจะเสียแค่ไม่นาน

เพิ่งเสียไปนี่เองครับ

นางก็ทรมานใจมามากสินะ

แล้วทรัพย์สินทั้งหมดของบ้านนั้นล่ะ

ซึงฮีไม่ได้เหรอ

ผมก็ไม่แน่ใจหรอก

แต่คุณพ่อเธอไม่ได้ทิ้งพินัยกรรมไว้

ก็น่าจะแบ่งกับพี่ชายคนละครึ่งครับ

ครึ่งเหรอ แล้วบ้านนั้นมีทรัพย์สินเท่าไร

ผมก็ไม่แน่ใจ

แต่น่าจะ…

สักแสนล้านวอนมั้งครับ

แสน…

แสนล้านวอนเหรอ

พวกแกอาจจะตกใจกัน

แต่ก็คงไม่ใช่เรื่องที่เหนือความคาดหมาย

พวกแกเองก็โตกันแล้ว

คงจะคิดไว้แล้ว ว่าเรื่องแบบนี้อาจจะเกิดขึ้น

อาจจะไวไปหน่อยที่จะพูดเรื่องพวกนี้

แต่ไหนๆ ก็ถึงขั้นนี้แล้ว แม่อยากรู้ความคิดพวกแกน่ะ

ความคิดเรื่องอะไรเหรอครับ

จองมินเป็นผู้ใหญ่ อยู่ในวัยทำงานแล้ว แม่ก็เลยไม่ห่วง

แกใช้หอพักที่โรงพยาบาลได้ จนกว่าจะจบแพทย์ประจำบ้าน

ใช่ไหม

อีรังล่ะอยากทำแบบไหน

ถ้าอยากอยู่กับแม่ แม่ก็จะลองหาบ้านดู

หรือถ้าชินกับการอยู่บ้านนี้ จะอยู่ที่นี่ก็ได้

หนูต้องตัดสินใจเรื่องแบบนั้นด้วยสินะ

ไม่ใช่เรื่องด่วนอะไรหรอก ลองคิดอย่างใจเย็นดูนะ

เข้าใจแล้ว

ขอโทษนะ

ถ้าเรื่องแบบนี้ไม่เกิดขึ้น คงจะดีมากแท้ๆ ว่าไหม

ไม่หรอก ไม่เป็นไรครับแม่

ทุกอย่างจะเรียบร้อย

ไม่ต้องห่วงนะ

อือ

ดึกแล้ว

ฝันดีนะ

(คนขับเป็นผู้พิการ)

โชคดีนะครับ

(การยื่นขอหย่าโดยความยินยอม)

(พ่อจองมิน รูปภาพ)

(พ่อจองมิน)

(กินก่อนไปทำงานนะ)

ให้ตาย

มากันแล้วเหรอครับ

อาจารย์ซอ

เรื่องญาติคนไข้ยูจีซอนที่จะฟ้องซอจองมินน่ะ

เขาว่าจะไม่ฟ้องแล้วนะ

เกือบได้ปวดหัวแล้วเชียว แต่ก็โล่งอกไปนะ

ครับ

- ลานะครับ - อือ

เหมือนว่าคราวนี้อาจารย์รอย เป็นกาวสมานใจเต็มที่เลยนะ

ดูจากที่เขาทุ่มขนาดนั้น ทั้งที่ทั้งสองคนเขม่นกันอยู่

อาจารย์รอยนี่เป็นคนที่ใช้ได้ทีเดียว

งั้นมั้งครับ

หาเวลาว่างไปกินเหล้ากันสองคน แล้วปรับความเข้าใจกัน

ขอบคุณเขาด้วยล่ะที่เขาอุตส่าห์ช่วย

บุคลากรฝีมือดีสองคนในแผนกเรา ต้องปรองดองกันไว้สิ

จะเป็นเงาแค้นกันไปได้ไงล่ะ

ครับ

ว่าแต่หัวหน้ากับหัวหน้าอิม แผนกเวชศาสตร์ครอบครัวดีกันแล้วเหรอครับ

เห็นวันก่อนแลกหมัดกันในห้องฉุกเฉินนี่ครับ

ความสัมพันธ์ของเรา ละเอียดอ่อนและซับซ้อนกว่านะ

แชมพูใกล้หมดแล้ว แต่ครีมนวดผมยังใหม่อยู่เลยนะครับ

ฉันคือปีหนึ่งนี่คะ

ไม่ว่างพอจะใช้ครีมนวดผมหรอก

ขอบคุณที่เอามาให้นะคะ

จริงสิ

เรื่องตามหาครอบครัวราบรื่นดีไหมคะ

ผมว่าจะไปสถานีตำรวจอยู่ครับ

ไปลงทะเบียนดีเอ็นเอ

อ๋อค่ะ

สู้ๆ นะคะ

คือ…

คุณหมอชา

คุณแม่ของคุณยูจีซอน

ฝากผมมาบอกคุณหมอเรื่องหนึ่งครับ

มาทำอะไรที่นี่คะ

วันนี้น่าจะเป็นวันเคลื่อนศพแล้ว

ผมอยากมาบอกลาเป็นครั้งสุดท้ายครับ

ผมขอโทษครับ

ในฐานะพ่อแม่เหมือนกัน

ฉันขอโทษนะคะ

ที่จริง…

เมื่อกี้แพทย์ประจำบ้าน ที่ปล่อยให้ลูกเรากลับบ้าน

เพิ่งจะมาคุกเข่าร้องไห้ไปเอง

แต่ทำแบบนั้น ก็ไม่ได้ทำให้ลูกเราฟื้นขึ้นมาได้นี่ครับ

ผมอยากมาอธิบายเหตุผล ที่ลูกสาวคุณเสียชีวิตให้ชัดเจนครับ

ผมไม่อยากฟังอีกแล้ว กลับไปเถอะครับ

ที่รัก

ฟังเขาเถอะ

ที่รัก

แค่สักครั้ง

ฟังเขาให้เต็มสองหูเถอะ

เราเป็นพ่อแม่จีซอนนะ

เราควรจะรู้ไว้สิ

ฉันต้องรู้

ถึงจะปล่อยแกไปได้

เธอเป็นมะเร็งชนิดที่รักษายาก…

ที่จริง ฉันแค่อยากโทษใครสักคนค่ะ

ฉันคงอยากทำแม้กระทั่งยื้อคุณหมอ ที่เคยพยายามช่วยลูกฉันไว้

แล้วโทษว่าทำให้ลูกสาวฉันเป็นแบบนั้นค่ะ

มันไม่ใช่ความผิดของคุณหมอ

ฉันรู้ค่ะ

ไม่ครับ

ผมก็มีส่วนผิดด้วย

ผมขอโทษครับ

ขอโทษนะครับ

ขอโทษครับ

ขอบคุณมาก

ที่พยายามช่วยนะคะ คุณหมอ

ถ้ารู้สึกขอบคุณผม

ก็สัญญามาอย่างสิครับ

สัญญาเหรอคะ

เลยวันตรวจตามปกติไปแล้วนะครับ

ค่ะ

รีบมานะครับ

มาหาผม

("รักจากฉันถึงเธอ")

แต่งงานกันนะ

โอเค

ฉันรู้ค่ะ

ว่าฉันกำลังจะตาย

พอถึงเวลา

มันจะมีเซนส์บอกค่ะ

เซนส์ฉันตอนนี้บอกแบบนั้นค่ะ

ฉันก็เลย

อยากเก็บเด็กไว้ให้ได้ค่ะ

พอพ่อกับแม่เลี้ยงน้องเข้มแข็งไปเรื่อยๆ

ก็จะมีบางเวลาที่พวกเขาเผลอลืมไปว่า ไม่มีฉันอยู่บนโลกใบนี้แล้ว

และบางครั้ง…

ก็คงจะมีวันที่พวกเขายิ้มได้เพราะเด็กคนนี้ค่ะ

พอลูกโตขึ้นกว่านี้อีกหน่อย

ค่อยรู้ว่าพ่อเป็นใครก็ได้นี่คะ

เขาไม่ใช่คนที่จะเมินเฉยลูกหรอกค่ะ

ยังไงซะ

ก็ควรจะบอกใครสักคน

เรื่องพ่อของลูกไว้นะคะ

อันที่จริง ฉันแอบบอกพ่อไว้นิดนึงแล้วค่ะ

ฉันจะทำให้เธอมีความสุขไปทั้งชีวิต

ที่รัก

ฉันแค่แจ้งให้ทราบ

แจ้งว่าหย่า

อาจารย์หมอ

อาจารย์หมอ

โอเคไหมครับ

ขอโทษทีครับ

แหม ไม่ต้องขอโทษหรอกครับ

คุณยางกวีจา

อะไรนะครับ

อาจารย์ครับ

คนนั้นตรวจไข้ไปเมื่อกี้แล้ว

ตอนนี้คือคนไข้พัคมยองอูครับ

ขอโทษทีครับ ผมจำผิดกับคนไข้อีกคน

อาจารย์หมอคงจะเพลียมากนะคะ

ไม่เป็นไรครับ

- อาจารย์โอเคไหมครับ - ไม่โอเค

มาอยู่ตรงนี้ไม่ได้สิ

ทางนี้

ผมไม่ไหวจะทนแล้วนะครับ

ตั้งสติหน่อยสิ

ทำอะไรที่ทำให้ตัวเอง เสียใจทีหลังไปทำไมครับ

จองมิน

แกลองโน้มน้าวใจแม่หน่อยไม่ได้เหรอ

ฉันพูดอะไร แม่แกก็ไม่ฟังเลย

รู้ว่าดูหน้าด้าน แต่ช่วยหน่อยนะ

ลองคิดในมุมกลับกันสิครับ

ถ้าแม่มีลูกกับผู้ชายคนอื่น

พ่อจะยกโทษให้ได้เหรอครับ

แกโอเคเหรอ

ผมก็ไม่โอเคหรอกครับ

กำลังกลุ้มอยู่ว่าจะเอายังไงต่อ

กลุ้มเรื่องอะไร

เอ่อ…

ตัดสินใจได้แล้วจะบอกนะครับ

ทำไมล่ะ

เรื่องอะไร

มันเป็นความลับกับพ่อด้วยเหรอ ไหนบอกมาซิ

พักเที่ยงแล้วนะ

กินข้าวเถอะครับ

โต๊ะไหนนะ

อ้อ นั่นไง

หัวหน้าแผนก เชิญทางนี้ครับ

นั่งเลย

วันนี้เต้าหู้เคี่ยวอร่อยแฮะ

นายชอบเต้าหู้เคี่ยวนี่

มามุกใจดีซะงั้น

ทำไม บงซุกบอกว่าเราต้องคืนดีกันก่อน ถึงจะยอมคบกับนายเหรอ

เปล่าหรอก พอดีฉันเห็นเต้าหู้เคี่ยว แล้วนึกขึ้นได้ว่านายชอบ

นึกถึงฉันกับมะเหงกสิ

เกิดเรื่องแย่ๆ ขึ้นทีไร

นายก็ชิ่งตลอด

เรื่องครั้งนี้ก็ซ้ำรอยตามเคย

จริงไหม อาจารย์ชเว

ค่ะ ฉันผิดหวังกับการรับมือ ของแผนกศัลยกรรมครั้งนี้สุดๆ

เงินบริจาคหมื่นล้านครั้งก่อนก็ด้วย

เอาเข้าจริงเพราะหมอชาจองซุก จากแผนกเราทำไว้ดีต่างหาก

แผนกศัลยกรรมไม่ได้ทำอะไรสักนิด

แต่พวกนายฮุบหุ่นยนต์ดาวินชีห้าพันล้าน

ไปตั้งสองเครื่องนี่

เราฮุบเฮิบอะไรที่ไหนเล่า

- เราแค่รับไว้เฉยๆ - มันก็เหมือนกันแหละ

คนอะไรจิตสำนึกเป็นศูนย์ แถมหน้าด้านอีกต่างหาก

เอาไปเลยไป เอาไปซะ

ขี้งกชะมัด

พวกนายใช้หุ่นยนต์ดาวินชีเป็นไหมเหอะ

อะไรนะ

นี่นายจาบจ้วงหมอแผนกเวชศาสตร์ครอบครัว ทั้งประเทศอยู่หรือไง

แล้วพวกนายล่ะ ทำอะไรเป็นบ้างนอกจากผ่าตัด

- เยอะแยะไปโว้ย - ไหนว่ามาซิ

สวนทวารก็เป็น ล้วงอึก็ได้ จัดกระดูกก็ทำ

ทำหน้าแปลกๆ แบบนาย ให้ดูเป็นผู้เป็นคนก็ได้ด้วย

- ว่าไงนะ - อยากโดนเต้าหู้ตบหน้าไหม

ก็เอาสิ

เดี๋ยวปั๊ดฟาดด้วยเต้าหู้เคี่ยว

เรามีเรื่องต้องคุยกันนี่

- นี่ถุยใส่ฉันเหรอ - เออน่ะสิ

ผมขอโทษเรื่องจองมินด้วยนะ

ผมไม่มีอะไรจะแก้ตัวเลย

จะขาดเหตุผลเพราะเรื่องลูกก็ไม่แปลก

ไม่ใช่เรื่องที่จะเข้าใจไม่ได้

แต่ช่วยจำไว้อย่างหนึ่งนะ

ว่าอึนซอ

ก็ลูกคุณเหมือนกัน

ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับอึนซอ ขอให้คุณอยู่ข้างแกด้วย

เหมือนที่คุณทำกับจองมิน

ได้สิ

ผมจะทำแบบนั้น

งั้นก็แล้วไป

คิดซะว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น

คิดซะว่าไม่เคยเกิดขึ้นเหรอ

แปลว่าคุณยกโทษให้ผมเหรอ

- ใช่ - ทั้งที่ผมทำกับคุณขนาดนั้นเนี่ยนะ

คุณโอเคจริงๆ เหรอ

ในสายตาคุณฉันดูโอเคเหรอ

เรื่องยกโทษก็ส่วนยกโทษ

แต่คุณควรจะโดนสั่งสอนสักที

ไม่จริงเหรอ

ได้ยินว่าคราวนี้อาจารย์รอยคิมช่วยไว้นี่

ได้ยินว่างั้นแหละ

เมียคุณว่าไงบ้าง

นางคงไม่มีทางยกโทษให้แน่ๆ

เธอขอหย่าน่ะ

แล้วยังไง

เธอคงพูดไปเพราะอารมณ์โกรธ

ผมต้องทำเต็มที่ให้เธอหายโกรธ

เอาเถอะ

เอาให้เต็มที่เลยนะ

คุณจะได้ไม่ต้องเสียดายทีหลัง

สรุปจะให้ผมทำยังไงกันแน่

บอกแล้วไงว่าถ้ามันต้องจบ ฉันจะจบเอง

โน้มน้าวใจเมียคุณไปเถอะ

ฉันจะรอคุณเอง

รอมาขนาดนี้แล้ว คิดว่าแค่นี้จะรอไม่ได้เหรอ

ใช้โอกาสนี้สวมบทสามีแสนดีให้สมใจนะ

ทำทุกอย่างแบบที่คนอื่นเขาทำกันล่ะ

(รอยคิม)

เรื่องคนไข้ยูจีซอน ผ่านไปได้ด้วยดีเพราะอาจารย์เลยค่ะ

- ขอบคุณนะคะ - ไม่รู้สิครับ

ผมไม่ได้ทำไป เพื่อคำขอบคุณจากอาจารย์ชเวนะ

งั้นคุณทำไปเพื่อใครล่ะคะ

ไม่ใช่เพื่อใครหรอก

ผมแค่ทำสิ่งที่ควรทำในฐานะหมอ

เพราะผมคิดว่าการทำสิ่งผิด ให้เข้าที่เข้าทางเป็นเรื่องที่สมควรแล้ว

และจะมีคนที่รู้สึกไม่แฟร์ เพราะเรื่องนี้ไม่ได้ด้วย

อาจารย์เองก็ดูไม่ใช่ คนที่ซื่อตรงอะไรขนาดนั้นนะคะ

ซอจองมิน

- สวัสดีครับ หัวหน้าแผนก - นี่ ไอ้บื้อ

เรื่องน่ากลุ้มก็หมดปัญหาไปแล้ว ทำไมนายดูหงอยแบบนี้

ไม่เป็นไรน่า

ผ่านเรื่องแบบนี้บ้าง นายจะได้เป็นหมอที่แท้จริงไง

จริงไหม

จริงค่ะ จริง

หมอซอ อย่าห่อเหี่ยวไปเลยนะ

คิดซะว่าเป็นประสบการณ์ที่ดีแล้วกัน

เข้มแข็งนะ

ประสบการณ์ที่ดีเหรอ

นี่ ซอจองมิน

ได้ยินว่าญาติคนไข้ไม่ยื่นฟ้องนายแล้วนี่

โล่งอกไปที

โล่งอกเหรอ

- โล่งอกอะไร - จะอ่อนไหวอะไรนักหนา

ฉันแค่จะบอกว่าหมดปัญหาแล้ว…

นี่ อย่าพูดทำนองนั้นสิ

หมดปัญหาเหรอ

โล่งอกเหรอ

ดำเนินการตามที่เขียนได้เลยค่ะ

ค่ะ ได้ค่ะ

ช่วงนี้ไม่ค่อยเห็นสีหน้านี้เลยแฮะ

หน้าโกรธไฟลุก

เหมือนทุกคนสบายใจกันหมดยกเว้นฉัน

หมายถึงอะไร

ทุกคนปลอบใจฉันว่าไม่เป็นไร

แต่ฉันรู้สึกเหมือนจะประสาทกิน ที่ได้ยินคำว่าไม่เป็นไรนั่น

ใครกันแน่ที่ไม่เป็นไร

แค่ตัวเองไม่เป็นไรก็จบเหรอ

แล้วอีกอย่าง

มันไม่ควรจะโอเคไม่ใช่เหรอ

ฉันไม่ควรจะรู้สึกโอเคอยู่แล้วไหม

นี่แหละฉันถึงชอบนาย

ไม่เอาดีเข้าตัวจนน่าเกลียด ไม่จมกับการสมเพชตัวเองจนขี้ขลาด

คนที่รู้จักเอาใจเขามาใส่ใจเรา

อะไรเนี่ย

ตามมาสิ

(พ่อจองมิน)

วันนี้ท้องฟ้าสวยเป็นพิเศษนะ จู่ๆ ก็นึกถึงคุณขึ้นมาเลย

ให้ตายเถอะ

พวกนั้นมันถ่ายหนังผู้ใหญ่กันอยู่หรือไง

ตายๆ

เด็กสมัยนี้

โห

(สำนักงานบริการประชาชน)

(กองกิจการสตรีและเยาวชน)

สวัสดีครับ

มีอะไรให้ช่วยคะ

มีเคสที่เจอพ่อแม่จริงๆ จากการทำแบบนี้ไหมครับ

ที่จริง โอกาสที่ผู้ถูกรับเลี้ยงในเมืองนอก จะเจอพ่อแม่แท้ๆ

ค่อนข้างต่ำเลยค่ะ

สักหนึ่งเปอร์เซ็นต์มั้ง

ถ้าพ่อแม่ลงทะเบียนดีเอ็นเอไว้

ก็จะทำให้เจอเร็วขึ้น

แต่หลายเคสก็ไม่เป็นแบบนั้นค่ะ

งั้นเหรอครับ

แต่สมัยนี้มีการประชาสัมพันธ์เยอะมาก

พ่อแม่บางคนก็ลงทะเบียนดีเอ็นเอไว้ เพื่อตามหาลูกค่ะ

มีให้เห็นในข่าวบ่อยๆ ไงคะ

ฉันกระดูกไหปลาร้าหัก เลยต้องมาแอดมิตที่โรงพยาบาลแหละค่ะ

แต่ถึงจะอยู่ในสถานการณ์นี้ ฉันก็ยังคิดถึงทุกคนมากอยู่ดี

ก็เลยมาไลฟ์สดแบบนี้ค่ะ

ใส่ชุดคนไข้ก็ยังสวยอยู่เหรอคะ

ขอบคุณนะคะ

อ้อจริงสิ แป๊บนะคะ ทุกคน

- หมอ - สวัสดีค่ะ

หมอคะ มาทักทายหน่อยสิคะ

ขยับตัวแบบนี้ไม่ได้นะ

หมอ ทักทายผู้ติดตามของฉันหน่อยสิคะ

(รักนะ นารา น่ารักจังเธอ)

(สวัสดีค่ะ ทักค่ะ จากมาเลเซีย)

มีผู้ติดตามกี่คนเนี่ย

จากทั้งหมด 500,000 คน ตอนนี้มีคนเข้ามาประมาณ 2,000 คน

สองพันคนเหรอ

ให้คุณหมอของเราเตรียมตัวแป๊บนะ

หมอ ทานี่สิคะ

ด่วนเลยค่ะ

- นี่เหรอคะ - ค่ะ

แบบนี้

- แบบนี้เหรอ - ค่ะ

- ได้ไหมคะ - ค่ะ

- เรามาตรวจอาการกันเลยนะคะ - ค่ะ บ๊ายบาย

บาย บ๊ายบายค่ะทุกคน ฉันชาจองซุกนะคะ

ทุกคน คุณหมอของฉันสวยเต็มสิบเลยใช่ไหม ผิวก็ฉ่ำสุดๆ ยกมงให้เลย

- ปังมากค่ะหมอ - ขอบคุณนะคะทุกคน

ขอโทษทีนะคะ แต่ต้องตรวจไข้แล้ว

ห้ามขยับยุกยิกนะคะ นอนลงเลยค่ะ

วัยทองเหรอครับ

ผมมาโรงพยาบาลเพราะ ทำการบ้านตอนกลางคืนกับภรรยาไม่ได้

แต่มาบอกว่าวัยทองเนี่ยนะ

นั่นมันเกิดขึ้นแค่กับผู้หญิงไม่ใช่เหรอครับ

ไม่ใช่นะคะ

เมื่อเทสโทสเตอโรน ฮอร์โมนของเพศชายลดลง

บวกกับอาการที่คนไข้ประสบอยู่ตอนนี้

ก็อาจจะเป็นอาการที่คล้ายกับวัยทองได้

เรียกง่ายๆ ว่าวัยทองในผู้ชายค่ะ

เดี๋ยวเราจะเช็กว่า เป็นเพราะขาดฮอร์โมนหรือเปล่า

ขอตรวจเลือดไว้หน่อยนะคะ

ให้ตายสิ รู้สึกอายๆ ยังไงชอบกลแฮะ

โธ่ ไม่ต้องคิดแบบนั้นหรอกค่ะ

ขนาดสามีฉันยังผมร่วง ไหล่ติดอีกต่างหาก

อารมณ์ก็เหวี่ยงไปเหวี่ยงมาด้วยค่ะ

ส่วนเรื่องทำการบ้านนี่ฉันก็ไม่รู้หรอก

ขอโทษทีค่ะ ฉันเผลอคิดเรื่องอื่น

ไม่เป็นไรครับ

พอได้ยินว่าสามีคุณหมอก็เป็นแบบนั้น ผมก็สบายใจไปนิดนึงครับ

เนอะคะ

เหมือนกันหมดแหละค่ะ

- เดี๋ยวฉันขอตรวจเลือดนะคะ - ครับ

ตำรวจไปเจอคนไข้ นอนสลบอยู่บนถนนน่ะครับ

ตัวเหม็นกลิ่นเหล้า สุขอนามัยก็ไม่ค่อยดีด้วยครับ

ค่าน้ำตาลในเลือดอยู่ที่ 650 มีน้ำเต็มช่องท้องด้วย

เหมือนจะเป็นตับแข็งจากการติดสุรา และเป็นเบาหวานด้วย

แต่ไม่ได้ควบคุม เลยเกิดภาวะ เลือดเป็นกรดจากเบาหวาน

ถ้าเราขอคำปรึกษากับเวชศาสตร์ครอบครัว เขาจะได้แอดมิตไหมครับ

ปรึกษาแผนกระบบทางเดินอาหาร

หรือวิทยาต่อมไร้ท่อ น่าจะดีกว่าแผนกฉันไหมคะ

พอดีอาจารย์กับแพทย์ประจำบ้าน ลาพักร้อนกันอยู่

เลยรับคนไข้มากกว่านี้ไม่ได้แล้ว

เขาขอให้ผมปรึกษาแผนกอื่นครับ

ค่ะ งั้นขอคำปรึกษาทีค่ะ ฉันจะแจ้งอาจารย์หมอเอง

ครับ

เราน่าจะต้องปรึกษากับ ทีมสังคมสงเคราะห์ด้วยใช่ไหมคะ

อย่างเจ๋ง

ขอบคุณครับ

ไม่เป็นไรค่ะ

คนไข้ รู้สึกตัวแล้วเหรอคะ

ที่นี่ที่ไหนครับ

ที่นี่โรงพยาบาลค่ะ

เจ็บตรงไหนมากที่สุดคะ

คุณผู้ดูแลทำงานสัปดาห์ละสองวัน ก็ยังหนักเกินไปใช่ไหมคะ

คุณผู้ดูแลฮอตในหมู่ผู้สูงอายุมากแท้ๆ

เสียดายจัง

ถ้ายังไหวฉันก็ทำแหละ

แต่สุขภาพฉันแย่มากนี่ จะทำไงได้ล่ะ

คุณออกจะหาค่าขนมเก่ง

ถ้าลาออกไปตอนนี้ก็น่าเสียดายนี่คะ

ฉันได้เงินบำนาญมาบ้างแล้ว

ลูกสาวฉันก็มีงานทำแล้ว แกเลยให้ค่าขนมฉันด้วย

งั้นก็ทำประกันสุขภาพ ภายใต้ชื่อลูกสาวได้น่ะสิคะ

จริงด้วยแฮะ

ว่าไง แม่

พักนี้ยัยป้านั่นโดนผีสิงหรือไง

ทำไมขยันแถมผูกมิตรเว่อร์เบอร์นั้น

เอาซะเราโดนเปรียบเทียบเลย

นั่นสิ ช่วงนี้มีเรื่องอะไรดีๆ หรือไงนะ

แต่ก็แอบเป็นห่วงแฮะ เห็นโหมงานซะหนักเลย

อือ ไม่มีอะไรมากหรอก

แค่จะบอกว่าฉันจะลาออก จากงานผู้ดูแลที่สถานพักฟื้นแล้ว

จริงเหรอ

ดีแล้วๆ

เชื่อเขาเลย

ทีตอนที่หนูโวยให้ลาออก ไม่เห็นจะเข้าหูแม่เลย

จู่ๆ ก็เปลี่ยนใจแล้วเหรอจ๊ะ

แม่

ช่วงนี้ไม่สบายหรือเปล่า

เปล่า ฉันแค่อยากทำงานอดิเรกกับเขาบ้าง

ไปเรียนวาดรูปบ้าง แล้วก็เรียนเป่าฮาร์โมนิก้าบ้าง

หนูว่าไม่น่าใช่นะ

ปัดโธ่ พอเลย ไม่ต้องมาพูดมาก

ตอนนี้แกมีงานทำแล้ว

ฉันทำประกันสุขภาพภายใต้ชื่อแกได้ใช่ไหม

อ้อใช่

จริงด้วย

ทำไมหนูคิดไม่ถึงเรื่องนั้นนะ

ดีแล้วแหละ ฉันก็หมดห่วงไป

แม่

ไหล่ยังไม่ดีขึ้นอีกเหรอ

แย่มากไหม

แก่แล้วก็งี้แหละ

มีคนบอกให้ฉันลองไปกดจุดดู นี่ก็กำลังจะไปอยู่พอดีเลย

ลองไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็ดีขึ้นเองแหละ

(คำร้องขอหย่า ระบุสิทธิ์การเป็นผู้ปกครอง)

(ภรรยา: ชาจองซุก)

(พ่อจองมิน)

(หลับหรือยัง)

จะทำอะไรของเขาเนี่ย

(ผ่านไปเห็นขนมปังเกลือ แล้วนึกถึงคุณ ก็เลยซื้อมา)

(เพราะคุณเหมือนเกลือในชีวิตจืดๆ ของผม)

ขนมปังเกลือคงไม่ได้ผลหรอก

อ่อนชะมัด

โอย

โอ๊ย

แม่

แม่หายไปไหน

แม่

แม่ หลับเหรอ

โอย

แม่

แม่ไม่สบายตรงไหน

แม่เป็นอะไร

โอย ช่างมันเถอะ อย่าทำให้ใหญ่โตเลย

จะช่างมันได้ยังไง แม่ขยับตัวไม่ได้ด้วยซ้ำนะ

รีบไปโรงพยาบาลกันเถอะ

เมื่อกลางวันฉันไปกดจุดมา

สงสัยจะกดแรงเกินไปหน่อย

ฉันกินยาแก้ปวดไปแล้ว เดี๋ยวก็คงดีขึ้น

แต่ละโรงพยาบาลบอกไม่ตรงกันเลย

ฉีดยาคลายกล้ามเนื้อเอย ฉีดสเตียรอยด์เอย

ฉีดทุกอย่างที่เป็นยามาหมดแล้ว

ฝังเข็มก็ลองแล้ว กดจุดก็ลองแล้ว ฉันลองมาหมดแล้ว

แต่ไม่มีประโยชน์อะไรเลย

ได้กินยาแก้ปวดก็พอทนไหวขึ้นมาหน่อย

พอฉันเลิกกินเพราะคิดว่าดีขึ้นแล้ว

มันก็เจ็บขึ้นมาอีกจนนอนไม่หลับ

แม่น้ำหนักลดไปเยอะด้วยนะ

ฉันนอนไม่หลับ แถมไม่อยากกินอะไร

น้ำหนักก็เลยลดลงเป็นธรรมดา

หนูมัวแต่ยุ่ง

จนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแม่ป่วย

แม่น่าจะบอกหนูหน่อยสิ

ฉันกลัวแกจะเป็นห่วงน่ะสิ แค่นี้แกก็ยุ่งอยู่แล้ว

ว่าแต่…

ทำไมแกมาที่นี่ไม่ยอมบอกฉันก่อนอีกแล้ว

มีอะไรเหรอ

ไม่มีอะไรสักหน่อย แค่มาหาเฉยๆ

มาเฉยๆ ก็บ้าแล้ว

คราวก่อนที่แกโผล่มากลางดึก ฉันก็ว่าแปลกๆ ทีหนึ่งแล้ว

ไม่มีอะไรแน่เหรอ

มันจะมีอะไรที่ไหนกันเล่า

แม่ห่วงอาการป่วยตัวเองเถอะ

พรุ่งนี้ไปโรงพยาบาลหนูเลยนะ

ถ้าไม่ไปนะ โดนชุดใหญ่แน่

คนไข้โอด็อกรเย

มีกล้ามเนื้อกางข้อไหล่ฉีกขาดบางส่วน

ไม่ถึงขั้นต้องผ่าตัดหรอก

ฉีดยาก็น่าจะดีขึ้น

คนไข้บอกว่าเจ็บไปหมดทุกส่วน

แต่เราจะเช็กหัวจรดเท้าก็ไม่ได้

ผมดูข้อต่อส่วนอื่นผ่านอัลตราซาวด์แล้ว

ไม่มีอะไรผิดปกติครับ

ค่าบีดีไออยู่ที่ 30 ค่ะ

จากการพูดคุย คุณมีภาวะซึมเศร้า อย่างรุนแรงจากอาการปวดเรื้อรังค่ะ

แม่

ทำอะไรอยู่

ก็นั่งอยู่เฉยๆ แหละ

ฉันได้อยู่หรูเพราะลูกสาวเลย

ปัดโธ่ นอนโรงพยาบาล จะเรียกว่าอยู่หรูได้ไง

แต่ฉันก็นอนห้องเดี่ยวแบบสบายๆ ได้ เพราะแกอยู่ดีนี่

พวกพยาบาลก็น่าจะใจดีกับฉัน เพราะฉันเป็นแม่แก

และเป็นแม่ยายลูกเขยซอแน่เลย

ไม่ใช่เหอะ

ปกติพยาบาลที่แผนกหนูใจดีอยู่แล้ว

คุณแม่ยาย

อ้าว ลูกเขยซอ มาทำอะไรที่นี่

คุณแม่ยายแอดมิตทั้งคน ผมก็ต้องมาหาสิครับ

คุณแม่ยาย ตายจริง มือผมก็เย็นเกิน

คุณแม่ยาย ไม่ต้องกังวลอะไรทั้งนั้นนะครับ

ผมจะระดมเพื่อนอาจารย์ทั้งหมด มาทำให้คุณแม่ยายดีขึ้นให้ได้เลยครับ

อือ

ดีเลย ขอบใจนะ

พอดีแม่ยายฉันมาแอดมิตน่ะสิ

รบกวนหน่อยนะ

ดูแล้วโทรกลับมาหาฉันเลยนะ

ขอบใจนะ

อาจารย์ยางอูซอก จากเวชศาสตร์ความปวดเป็นเพื่อนผม

เขาฝีมือดีมากนะ

เขาบอกว่าจะโทรกลับมาเลย รอกันก่อนเถอะ

โอเค

ขอบคุณ

ไม่ต้องขอบคุณหรอก

คุณไม่ได้บอกอะไร

คุณแม่ยายใช่ไหม

หมายถึงไม่ได้บอกอะไร

บอกว่าเราจะหย่ากันน่ะเหรอ

ระวังคำพูดหน่อยสิ

ทีตอนแรกคุณทำเหมือนฟ้าจะถล่ม ถ้าคนอื่นรู้ว่าเราแต่งงานกัน

ทำไมจู่ๆ ถึงอยากมาคุยกับฉัน ในที่ที่คนมองเห็นรอบทิศแบบนี้

แถมเราจะหย่ากันแล้วด้วยเนี่ยนะ

พูดให้ถูกสิ เราจะหย่ากันซะเมื่อไหร่

ผมแค่รับทราบเรื่องหย่า แต่ไม่เคยบอกว่าจะหย่านะ

ช่างมัน

อย่าเพิ่งหลุดเรื่องของเราให้แม่ฉันรู้ ไปสักพักแล้วกัน

แน่นอนอยู่แล้ว

ผม…

ผมจะทำตัวดีๆ กับคุณแม่ยายด้วยนะ ที่รัก

อย่าสำคัญตัวผิดนะ

ฉันไม่ได้บอกว่าจะไม่หย่า

แค่เลื่อนออกไปสักพักเฉยๆ

โอเค เข้าใจแล้วๆ

ว่าแต่…

ยังไม่มาเหรอ

ผมอุตส่าห์ส่งอะไรบางอย่างไป

ที่ห้องทำงานคุณ

อะไร

อะไรอีก

ส่งขนมปังเกลือมาหรือไง

ดีกว่านั้นเยอะ

(คำร้องขอมอบกรรมสิทธิ์ (ของขวัญ))

จองซุก ก่อนหน้านี้ที่คุณ เคยขอเป็นเจ้าของร่วมของบ้าน

ผมขอโทษจริงๆ ที่ทำให้คุณไม่ได้

ถึงจะสายไป แต่ผมก็อยากทำให้มันถูกต้อง

ถึงเราจะต้องจ่ายภาษีมากขึ้น

เพราะแต่งงานกันมาแล้วเกินสิบปี

แต่เพื่อคุณแล้ว แค่นั้นผมยอมได้

ป.ล. คุณเตรียมตราประทับ กับบัตรประชาชนไว้ก็พอ

ไม่ต้องให้ฉันเป็นเจ้าของบ้านร่วมก็ได้

ไหนว่าต้องจ่ายภาษีเพิ่มไง

เก็บเงินไว้เถอะ

จะเอาแบบนี้ให้ได้เลยใช่ไหม

- คุณเหยียบย่ำจิตใจสามีขนาดนี้เลยเหรอ - คุณซออินโฮคะ

มันสายเกินไปแล้ว

ขอยืมเงินหน่อยสิคะ

แล้วทรัพย์สินทั้งหมดของบ้านนั้นล่ะ

ซึงฮีไม่ได้เหรอ

ผมก็ไม่แน่ใจหรอก

แต่คุณพ่อเธอไม่ได้ทิ้งพินัยกรรมไว้

ก็น่าจะแบ่งกับพี่ชายคนละครึ่งครับ

ครึ่งเหรอ แล้วบ้านนั้นมีทรัพย์สินเท่าไร

ผมก็ไม่แน่ใจ

แต่น่าจะ…

สักแสนล้านวอนมั้งครับ

สักแสนล้านวอนมั้งครับ

สักแสนล้านวอนมั้งครับ

สักแสนล้าน…

เดี๋ยวฉันก็บาปกินหัวกันพอดี

ฉันจะเขี่ยลูกสะใภ้ตัวเองทิ้ง

แค่เห็นแก่เงินเยอะกว่าไม่ได้

พอได้ยินคำว่าแสนล้านวอน

สติหลุดกระเจิงเลยฉัน

อือ ว่าไง

แกโทรหาฉันเวลานี้ทำไม

คุณแม่

รู้ไหมครับว่าคุณแม่ยาย แอดมิตอยู่ที่โรงพยาบาลเรา

แม่ลูกสะใภ้เหรอ

(คุกกี้พรีเมียม)

เวลาที่คนเราอารมณ์ไม่ดี จะอยากกินอะไรหวานๆ ไงคะ

ฉันเลยซื้อมาหลายๆ แบบ คุณจะได้แกะกินเวลาแบบนั้น

ค่ะ

สวยจนไม่กล้ากินเลย

จะกินให้อร่อยนะคะ

สีหน้าคุณดูไม่ดีเลยนะคะ

ได้ยินว่ายังไม่พบสาเหตุเหรอคะ

มาอยู่ที่โรงพยาบาลใหญ่แล้ว ก็คิดซะว่ารักษาหายไปครึ่งหนึ่งแล้วค่ะ

แหม แน่นอนค่ะ

อาจารย์ซอของเรากำลังทำทุกวิถีทางอยู่ค่ะ

แกกังวลแทบแย่ ที่รู้ว่าแม่ยายตัวเองแอดมิต

ถึงอาจารย์ซอของเราจะไม่ค่อยแสดงออก แต่แกเป็นคนจิตใจดีมากนะคะ

คุณแม่ลูกสะใภ้ก็รู้ใช่ไหมคะ

ค่ะ

ชาติที่แล้วฉันไปทำเวรกรรมอะไรไว้นะ

วุ่นวายไม่ไหว

อุ๊ยตาย

รูปออกมาหล่อเชียว

แหม ลูกชายฉัน

อุ๊ยตาย

เจอใครเข้าล่ะเนี่ย

สวัสดีค่ะ

คนรู้จักเหรอ

ค่ะ

เชิญก่อนเลยค่ะ หัวหน้าแผนก

- โอเคครับ - ค่ะ

ลานะคะ

ตายจริง ไม่น่าเชื่อว่าจะโลกกลมมาเจอกัน

โรงพยาบาลก็ออกจะใหญ่โตแท้ๆ

มาทำอะไรที่นี่เหรอคะ

พอดีว่าแม่…

คนรู้จักแอดมิตอยู่ก็เลยมาเยี่ยมน่ะ

ที่ผ่านมาสบายดีไหม

คราวก่อนเราแยกกันไปแบบนั้น ฉันรู้สึกใจไม่ดีมากเลยนะ

ค่ะ

งั้นฉันไม่รบกวนธุระแล้วค่ะ

จ้ะ

สักแสนล้านวอนมั้งครับ

สักแสนล้านวอนมั้งครับ

สักแสนล้าน…

- คุณย่า - ฮะ

มองอะไรอยู่เหรอคะ

เปล่าหรอก

ว่าแต่อีรังมาทำอะไรที่นี่ล่ะ

หนูได้ยินว่าคุณยายแอดมิตน่ะค่ะ

คุณย่าก็มาเยี่ยมเหมือนกันเหรอคะ

อือ ฉันไปเยี่ยมมาแล้ว

ไปปลอบยายแกดีๆ นะ โอเคไหม

ค่ะ

- งั้นเดี๋ยวเจอกันที่บ้านนะคะ - อือ

ทุกคนเป็นห่วงยายกันซะเหลือเกินนะ

เฮ้อ ไร้ความหมายจริงๆ

อาจารย์ซอ

นี่ฉันมาที่โรงพยาบาลนะ

พอจะมีเวลาหน่อยไหม

(ความปรารถนาสุดหัวใจของคนไข้ เอาชนะโชค…)

นางดูสวย ดูสง่า ดูฉลาด

ฉันล่ะเสียดายชะมัด

แม่จะไปตีสนิทกับซึงฮีทำไมครับ ถึงจะบังเอิญเจอกันก็เถอะ

ฉันแค่ลองของที่ฉันครองไม่ได้ไง จะทำไม

ว่าแต่ว่าคุณแม่ ไม่ได้กวนใจแม่ยายผมไว้ใช่ไหมครับ

ฉันอุตส่าห์ถ่อไปซื้อขนมสุดแพงในห้างมานะ แกพูดอะไรแบบนั้น

ดีแล้วครับ จากนี้ก็ทำแบบนั้นไปยาวๆ เลยนะ

โอ๊ย แกเอาตัวเองให้รอดเถอะ

แกเลี้ยงข้าวแม่ยายแก ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่เหอะ

นัดไปกินข้าวเย็นนี้ซะเลย

เย็นนี้เหรอครับ

อือ เดี๋ยวฉันจองโต๊ะไว้เอง

เตรียมเงินไว้ให้จุกๆ เลยด้วยล่ะ

แบบนั้นแม่จองมินจะทันเกมเต็มๆ เลยนะ

นั่นมันใช่…

มันใช่ประเด็นตอนนี้ไหม

แกกำลังจะเสียทั้งเงินแสนล้าน เสียทั้งเมียแกไปนะ

- คุณพ่อ - จองมิน

มาหาย่าเหรอ

คุณย่า ไม่ใช่แบบนั้นหรอก

คุณพ่อรู้หรือยังครับ

ทำไม มีอะไรเหรอ

อาจารย์หมอที่รับผิดชอบคุณยาย

- อือ - คือ…

คือ

อาจารย์ชเวซึงฮีครับ

หมอชามาแล้วเหรอ

ที่ผ่านมากังวลมากเลยใช่ไหม

จากนี้สบายใจได้เลยเพราะอาจารย์ชเว จะมาดูแลคุณแม่เองเลย

หัวหน้าแผนกบอกว่า

ฉันคิดถูกแล้ว ที่มาแผนกเวชศาสตร์ครอบครัว

เขาอุตส่าห์ประสานกับอาจารย์ ที่ฝีมือดีและเจ๋งแบบนี้ให้

ได้มาเจอกันอีกครั้งแล้วนะคะ

ฝากดูแลลูกสาวฉันไว้ด้วยนะคะ

ไม่หรอกค่ะ เธอทำได้ดีอยู่แล้ว

ทั้งสองคนน่าจะงานยุ่ง

กลับไปทำงานก่อนก็ได้นะคะ

จากนี้ไม่ต้องกังวลแล้ว

- ขอให้การรักษาราบรื่นนะครับ - ค่ะ

ไว้ฉันมาใหม่นะคะ คุณแม่

ค่ะ ขอบคุณค่ะ

(อาจารย์ซออินโฮ)

ฉันรู้จักหมอคนนั้นนะ

คราวก่อนที่มาตรวจสุขภาพ ฉันก็เจอเธอ

ตอนที่มาแผนกออร์โธปิดิกส์ของที่นี่ ก็บังเอิญเจอกันอีก

เธอดูอ่อนโยนแล้วก็ใจดีมาก

ฉันอยากให้แกเป็นอาจารย์หมอแบบนั้นนะ

ดีแค่ไหนที่แกมีครูดีๆ แบบนั้นอยู่ข้างกาย

ชีวิตคนเราเปลี่ยนไป

ขึ้นอยู่กับว่าเราได้พบเจอคนแบบไหนนะ

แน่นอนสิ

เปลี่ยนอยู่แล้ว

คนละทางเลย

แม่

นอกจากคนนั้น ก็ยังมีอาจารย์หมอเก่งๆ อีกเยอะนะ

เปลี่ยนมาเป็นหัวหน้าแผนกหนูแทนดีไหม

จู่ๆ จะเปลี่ยนหมอไม่มีปี่มีขลุ่ยทำไมกัน

ทำไม หมอคนนั้นมีปัญหาเหรอ

เปล่าหรอก

ไม่ใช่แบบนั้น

หมอคนนั้น…

เคยเป็นแฟนเก่าพ่อจองมินสมัยมหาลัยน่ะ

อะไรนะ

ทำไมไม่รับสายเนี่ย

เรื่องยกโทษก็ส่วนยกโทษ

แต่คุณควรจะโดนสั่งสอนสักที

ไม่จริงเหรอ

โอ๊ย

หยุดขำเลยนะแม่

โอ๊ยตาย แกนี่ก็น่ารักจริง

เรื่องมันผ่านมาเป็นชาติแล้ว

ไม่ใช่แบบนั้นนะ

แกหลงลูกเขยซอขนาดนั้นเลยเหรอ

ถึงได้เก็บเรื่องแบบนั้นมาหึงเนี่ย

ไม่มีศักดิ์ศรีเลย ให้ตายเถอะ

โธ่ๆ

(ชเวซึงฮี)

เปลี่ยนอาจารย์หมอให้แม่ฉันซะ จะด้วยวิธีไหนก็ช่าง

ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นล่ะ

นี่เธอตั้งใจรับแม่ฉันเป็นคนไข้เหรอ

จะคิดอะไรก็เชิญเลย

คิดจะเปิดเผยเรื่องของเธอกับซออินโฮ ให้แม่ฉันรู้หรือไง

เพราะงั้นเธอเลยจับแม่ฉัน มาเป็นคนไข้ตัวเองงั้นเหรอ

อันนั้นก็ขึ้นอยู่กับเธอไม่ใช่เหรอ

เธอจะคิดยังไง ฉันไม่สนหรอก

ฉันจะไปตามทางของฉัน

เธออย่าเสนอหน้ามาก้าวก่ายแล้วกัน เข้าใจไหม

- ฝากจองซุกของฉันด้วยนะคะ - ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ

แม่

- อาจารย์ - แกมาได้จังหวะพอดีเลย

พระเจ้าช่วย

ทำไมแกไม่บอกฉันล่ะว่าอาจารย์หมอ ที่รักษาแกอยู่ที่โรงพยาบาลนี้ด้วย

นั่นน่ะสิ

ทำไมไม่บอกนะ

ฉันเองก็ค้างคาใจอยู่ตลอด

ที่แกออกจากโรงพยาบาลไป โดยที่ฉันยังไม่ได้ขอบคุณเขา

โชคชะตานำพาแบบนี้จนได้

ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ อาจารย์หมอ

ไม่เป็นไรหรอกครับ

คุณแม่เองก็ต้องหายไวๆ นะครับ

ค่ะ

คุณแม่ยาย

คุณแม่ยาย ออกมาทำอะไรถึงนี่ครับ

- ออกมาออกกำลังกายเหรอครับ - อือ

ฉันอึดอัดเลยออกมาเดินน่ะ

ผมกำลังจะไปเยี่ยมคุณแม่ยาย ที่ห้องพอดีเลยครับ

ว่าจะชวนไปทานข้าวเย็นด้วยกัน

ผมจองโต๊ะร้านซี่โครงสุดอร่อย ข้างหน้านี้ไว้แล้วครับ

ฉันน่ะไม่มีปัญหาหรอก

แต่ไม่รู้ว่าจะไปแย่งเวลา คนที่ยุ่งๆ กันอยู่หรือเปล่าน่ะสิ

โธ่ ไม่เลยครับ คุณแม่ยาย

เดี๋ยวเราไปทานข้าวกับคุณแม่ผม จองมิน แล้วก็อีรังด้วยนะครับ

เนื้อร้านนั้นอร่อยน้ำตาไหลเลยครับ

คุณเองก็ว่างใช่ไหม

ว่างสิ

ตายจริง อาจารย์

จะไปไหนก็ไปเถอะครับ

ก็ต้องอย่างนั้นครับ

งั้นผมไปก่อนนะครับ

ถ้าติดขัดอะไร โทรหาผมได้ตลอดนะครับ คุณแม่

แค่บอกไว้แบบนั้น ก็ขอบคุณมากแล้วค่ะ อาจารย์

- ออกกำลังกายแบบไหนไปครับ - แค่เดินๆ น่ะ

ทำไมไหม้หนักเบอร์นี้

ฉันก็ทำตามเวลาเป๊ะๆ แล้วนี่

ผมถึงบอกว่าจะย่างเอง…

พ่อก็ย่างได้ดีเหมือนกัน

คุณแม่ยาย วันนี้ผมย่างเนื้อให้เองนะครับ

โธ่ ไม่เป็นไรหรอก ใครย่างก็ได้หมดแหละ

ที่สำคัญคือครอบครัวเรา ได้กินข้าวพร้อมหน้ากันต่างหาก

- โทษทีค่ะ - คุณยายครับ ผมย่างเอง

- ส่งมาครับ คุณพ่อ - เอางั้นเนอะ

กรรไกรด้วย

คุณแม่ลูกสะใภ้ ทานเยอะๆ นะคะ

ร้านนี้ดังมากเลยค่ะ

คุณแม่ยายครับ

ที่ผ่านมาผมใช้คำว่ายุ่งเป็นข้ออ้าง

ผมทำตัวละเลยมากครับ

จนไม่สังเกตด้วยซ้ำว่าคุณแม่ยายป่วยแบบนี้

ผมไม่มีอะไรจะแก้ตัวเลยครับ

ขอให้ทานอาหารวันนี้ให้อร่อย

และผมสัญญาว่า จะทำตัวดีขึ้นกับคุณแม่ยายครับ

ขอบคุณที่พูดแบบนั้นนะ

สำหรับฉัน ขอแค่นายกับจองซุก อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขแค่นั้นก็พอแล้ว

ครับ จะเป็นอย่างนั้นครับ

วันนี้ผมก็เลยเตรียมอีเวนต์พิเศษอย่างหนึ่ง

มาเพื่อคุณแม่ยายครับ

อะไรน่ะ

(เงินสดชี้ความสำเร็จของความกตัญญู นั่นแหละความคุ้มค่าของการเลี้ยงลูก)

อะไรกันน่ะ

- ตายแล้ว - ว้ายตาย

- ว้าย - ตายๆ

- โอ๊ยตาย - แม่เจ้า

- เนื้ออยู่ตรงนี้นะ - โอ๊ยตายๆ

- โอ๊ย - ตายจริง

ว้าย

โอ๊ยตายๆ

อะไรกันเนี่ย

- แม่เจ้าช่วย - นี่

- เดี๋ยวเนื้อไหม้กันพอดี - ระวังเงิน

อะไรเนี่ย

คุณพ่อ มายิงเงินในที่แบบนี้ได้ไงครับ

ฉันแค่อยากให้คุณแม่ยายสนุก

แกควรจะยิงที่บ้านสิ นี่มันที่สาธารณะนะ

ไม่เป็นไรค่ะ คุณแม่ลูกเขย

ลูกเขยซอ

ซึ้งใจดีนะ

เกิดมาฉันเพิ่งเคยโดนฟาดด้วยเงินนี่แหละ

ขอบคุณมากนะ

ดีใจที่คุณแม่ชอบนะครับ

แต่ว่านะ เรารีบเก็บเงินกันก่อนเถอะ

ครับ เดี๋ยวผมเก็บเองครับ

- เอานี่ไปด้วย - ครับ

เมื่อไหร่จะเก็บหมดล่ะเนี่ย

อร่อยจัง

นี่

- ทานให้อร่อยนะครับ - ค่ะ

อร่อยดีค่ะ

- ใช่ไหมล่ะ - ทานสิคะ

อาจารย์คะ

คุณนายกวัก

มาทำอะไรที่นี่เหรอคะ

วันนี้คุณบอกว่าจะกลับบ้านเกิด ที่คอเจไม่ใช่เหรอคะ

แล้วคนนี้ใคร

บรรยากาศนี้มันคุ้นๆ ชอบกลแฮะ

สถานการณ์แบบนี้

ที่ทุกคนรู้ความลับกันหมด ยกเว้นคนคนเดียว

นั่นน่ะสิ ตอนวันเกิดแม่ก็บรรยากาศนี้เลย

เสียวสันหลังยังไงไม่รู้

- ปล่อยนะ ปล่อย - เจอตัวก็ดีแล้ว

นี่ นังแพศยา

กล้าดียังไงมาอ่อยผู้ชายของฉัน

- คุณแม่ - เดี๋ยว

- เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า - คุณแม่

- เธอเข้าใจผิดมหันต์แล้ว - คุณแม่

ปล่อยนะคะ ปล่อยก่อนแล้วมาคุยกันดีๆ

คุณป้าครับ ปล่อยมือก่อนแล้วมาคุยกัน

- คุณแม่โอเคไหมครับ - ทำไงดี

คุณแม่งั้นเหรอ

ให้ตายสิ

นี่น่ะเหรอ ลูกชายที่มีชู้จนได้ลูก

เงียบปากนะ

ไม่นะ คุณแม่ลูกสะใภ้ ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ

อุดหูไว้

แม่กับลูกหลายใจเหมือนกันไม่มีผิด

เอกลักษณ์ประจำตระกูลหรือไง

- ปล่อย - เงียบหน่อยสิคะ

เมื่อกี้คุณป้าว่าไงนะคะ

ตาคนนี้มีชู้จนได้ลูกมางั้นเหรอคะ

ใช่ค่ะ

เขาเล่นชู้กับรักแรกจนได้ลูกสาว

คุณป้าไม่รู้เหรอ

เชิญครับ

(คุณหมอชา)

ผู้หญิงที่ว่าคืออาจารย์หมอที่ดูแลฉันเหรอ

อาจารย์ชเวซึงฮีนั่นน่ะนะ

จนตอนนี้แล้วก็ยังเปลี่ยนใจนางไม่ได้อีก แกมัวทำอะไรอยู่

พอซออินโฮไป รอยคิมก็มาไง

ช่วยไปกับผมได้ไหมครับ

เพราะไอ้หมอนั่นเหรอ

ฉันไม่อยากเลื่อนออกไป ด้วยเหตุผลอะไรอีกแล้ว

ยื่นฟ้องเลย

ต่อให้ต้องใช้ทรัพย์สินทั้งหมดที่มี ผมก็จะขัดขวางการหย่าของเราให้ได้

คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์