Original subtitles

(คุณหมอชา)

บ้าไปแล้วเหรอ กล้าไปอยู่ตรงนั้นได้ไง

เกือบตายแล้วเห็นไหม

ไม่เจ็บตรงไหนใช่ไหมครับ

ดีใจที่คุณปลอดภัยนะครับ

ฉัน…

ฉันไม่เป็นไรค่ะ

ไม่ได้เจ็บอะไร

ข่าวใหญ่มากแม่

ตอนที่ได้ยินข่าวลือ ว่าอาจารย์ซอกับหมอชากิ๊กกัน

ฉันก็ว่าเอ๊ะๆ แล้วเชียว

แต่แล้วฉันก็เห็นเองเต็มสองตา

"บ้าไปแล้วเหรอ เกือบตายแล้วเห็นไหม"

ดูๆ แล้วอาจารย์รอยรุกหนักกว่านะครับ

"ดีใจที่คุณปลอดภัยนะครับ"

ไม่ต้องฉายซ้ำเบอร์นั้นหรอกมั้งครับ

ยังไงกันนะ

สถานการณ์นี้มันอะไรกันแน่

อะไรล่ะ

อะไรอีกครับ

รักสามเส้าหรือเปล่า

- กินข้าวไปเนอะ - ใช่รักสามเส้าหรือเปล่า

ไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะ

อะไรกัน

หมอจอนรู้ได้ไง

รู้แล้วกันค่ะ

อาจารย์ซออินโฮกับหมอชา ไม่ได้เป็นอะไรกันหรอกค่ะ

ไม่ได้เป็นก็แย่แล้ว

คนเขาลือกันสนั่น ว่าอาจารย์ซอกับหมอชามีอะไรในกอไผ่

ให้ตายเถอะ แล้วตอนนี้รอยคิมอะไรนั่น

อาจารย์หมอสุดหล่อคนนั้นก็มีเอี่ยวอีกคน

จนคนเขาพูดกันว่าเป็นรักสามเส้าแล้วครับ

ขนาดจะพูดยังกระดากปากเลย

ว่าแต่แม่คนนั้นเถอะ

อายุปูนนั้นเข้าไปแล้ว ทำไมคุมตัวเองไม่ได้เอาซะเลย

โดนคนซุบซิบนินทาเป็นว่าเล่น

ครั้งหน้าหมอชาจะถูกส่งตัวไป แผนกเวชศาสตร์ครอบครัวไม่ใช่เหรอครับ

ใช่แล้วค่ะ

อาจารย์ชเวเตรียมตัวคุมลูกน้องให้ดีนะครับ

อย่าให้มีข่าวลือแปลกๆ

ค่ะ

มีสิทธิ์อะไรมาแตะต้องเมียคนอื่น

ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ

หมายถึงผมเหรอครับ

เมื่อกี้เห็นคุณตกใจมากเลย

แต่เหมือนคุณจะตกใจ กว่าคนที่เป็นสามีอย่างผมนะ

นั่นสิครับ

ผมเป็นห่วงคุณหมอชามาก

ในหลายๆ เรื่องน่ะครับ

ขอบคุณสำหรับความห่วงใยนะครับ

แต่ไม่รู้ว่าหมอชา จะยินดีรับไว้หรือเปล่านะ

ในโรงพยาบาลมีข่าวลือเยอะแยะไปหมด

เรื่องคนไข้ฮวังซอนกยู ประสานกับศูนย์ป้องกันการฆ่าตัวตาย

แล้วก็ยื่นขอการปรึกษา กับแผนกจิตเวชแล้วนะคะ

ค่ะ

ฉันได้ยินมาแล้วนะคะ

ไม่เจ็บตัวใช่ไหมคะ

ค่ะ

โชคดีไปค่ะ

โชคดีที่ฉันกับคนไข้ไม่บาดเจ็บก็จริง

แต่ถ้าเราปรึกษากับแผนกจิตเวชเร็วกว่านี้

เราอาจจะหยุดเหตุร้ายแบบนี้ไว้ได้ น่าเสียดายนะคะ

ญาติคนไข้ก็บอกคุณหมอแล้ว เรื่องโอกาสที่เขาจะพยายามฆ่าตัวตาย

และฉันก็แจ้งคุณอย่างเป็นทางการแล้วนะคะ

คุณเลยจะบอกว่า

เหตุการณ์นี้เป็นความผิดฉันเหรอคะ

ไม่ค่ะ

เป็นความผิดของเราทุกคน

นี่เรากำลังไปไหนกันครับ

มีที่ที่ฉันอยากไปกับคุณน่ะค่ะ

(โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยกูซาน หอผู้ป่วยมะเร็ง)

ฉันไม่ได้จะบอกให้คุณทำใจให้สบาย

จากการดูความโชคร้าย ของคนอื่นหรอกนะคะ

ในตึกนี้ มีคนไข้มากมายกี่ชีวิตก็ไม่รู้

ที่กำลังฮึดสู้เพื่อมีชีวิตต่อ

ญาติคนไข้เองก็ ปรารถนาสุดหัวใจไม่ต่างกันค่ะ

คนไข้เจ็บปวดแค่ไหน

คงไม่มีใครรู้ดีไปกว่าตัวคนไข้เอง

เพราะงั้นฉัน…

จะไม่พูดออกมาง่ายๆ ว่าเข้าใจหรอกค่ะ

แต่เรื่องหนึ่งที่ฉันบอกคุณได้ก็คือ

ทุกสิ่งมีชีวิต…

ล้วนมีค่านะคะ

คนไข้คะ

การมีชีวิตและลมหายใจ

คือสิ่งที่สวยงามกว่าที่คุณคิดมากๆ ค่ะ

อย่าตาย

และมีชีวิตต่อไปเถอะค่ะ

อย่าทำแบบนั้นอีกนะ ฉันตกใจมากจริงๆ

ขอโทษนะ เป็นห่วงมากเลยใช่ไหม

ไม่เป็นไร ฉันจะดูแลพี่ให้ดีขึ้นนะ

โอเคใช่ไหม

ฉันโอเค

ไม่เป็นไรแล้วจริงๆ

เขาน่าจะไม่เป็นไรแล้ว

ภรรยาเขายังสาวอยู่ แต่เสียสละมากเลยนะ

เธอคอยปลอบและโน้มน้าวใจเขา

ฉันว่าเขาคงจะโอเค

อือ

คนไข้เองก็ ไม่ใช่คนที่ไม่ห่วงความรู้สึกภรรยาด้วย

แต่ยังไงก็โล่งอกไปจริงๆ ให้ตายสิ

มองไปที่คู่รักคู่นั้นแล้ว

ฉันแอบอิจฉายังไงก็ไม่รู้

อิจฉาเหรอ

ความห่วงใยกันและกันของพวกเขา

ดูจะแข็งแกร่งยิ่งกว่าความทุกข์ใดๆ ซะอีก

จนฉันนึกสงสัยว่าฉันเคยรักใครแบบนั้นไหม

หรือเคยได้รับความรักแบบนั้นหรือเปล่า

มันรู้สึกแบบนั้นน่ะ

งี่เง่าเนอะ

รู้ตัวก็ดี

พออีรังเสร็จเรื่องสอบเข้าแล้ว

เราไปเที่ยวเกาะเชจู พร้อมหน้าทั้งครอบครัวกันเถอะ

ฉันเคยไปก่อนแต่งงาน หลังจากนั้นก็ไม่เคยไปเลย

พูดอะไรของคุณ

ก็เคยไปแอวอลกับผมแล้วไง

แอวอลเหรอ

เราเคยไปแอวอลกันเมื่อไหร่เหรอ

เราเคยไปแอวอลแล้วไง จำไม่ได้…

คุณเคยไปกับใครกันแน่ ถึงมั่นใจว่าเคยไปกับฉันซะขนาดนี้

เคยไปตอนสัมมนาน่ะ

เห็นคุณเถียงคอเป็นเอ็น ฉันเลยเผลอคิดว่าเคยไปด้วยแวบหนึ่งเลย

ผมคิดไปเองน่ะ โทษที

ให้ตายเถอะ หลงๆ ลืมๆ จังเรา

อีรังขยันขันแข็งจังนะ

แม่ให้หนูโชว์ความตั้งใจด้วยผลลัพธ์นี่

ไงก็อย่าเครียดมากนักล่ะ

แค่ขยันเหมือนอย่างที่เคยก็ได้

หนูจะขยันให้มากกว่านั้นเลยแหละ

(จะถึงที่กวดวิชากี่โมงเหรอ)

- สนิทกับอึนซอเหรอ - แอบส่องมือถือหนูทำไมเนี่ย

สนิทกันได้ยังไงเหรอ

จะยังไงได้ล่ะ

ก็เราเรียนกวดวิชาที่เดียวกัน บังเอิญเจอกันที่คาเฟ่บ่อยๆ

ชวนคุยเพราะจะยืมโน้ตกัน ก็เลยสนิทกัน

แม่อึนซอเป็นหมอ

แล้วพ่ออึนซอทำงานอะไรเหรอ

พ่อแม่นางน่าจะหย่ากันแล้วมั้ง

หนูก็ไม่รู้หรอก ไม่ได้ถามเจาะลึก

ระยะเพิ่มขึ้นเยอะนะ ความเร็วก็ดีขึ้นด้วย

แต่เวลาตีขึ้นไป ถ้าคุณยกไหล่ไปด้วยแบบนี้

ทิศทางจะไม่แม่นยำนะ

คุณตีเลย

เอางั้นเหรอ

ว่าแต่ว่าคราวก่อน

คุณได้รับการทาบทาม จากโรงพยาบาลม.แจมินไม่ใช่เหรอ

ใช่

ถ้าเงื่อนไขดี

คุณเพิ่มค่าตัวแล้วย้ายไปอยู่ที่นั่น ก็น่าจะโอเคไหม

เงื่อนไขคล้ายกับที่เดิม แถมไกลจากบ้านมาก

และเขาก็จ้างคนอื่นไปแล้วด้วย

อ๋อ

ผมก็พูดไปงั้นแหละ

ไม่สบายตรงไหนเหรอ

หือ

เปล่า

สบายดี

ลูกโค้งไปเยอะเลยนะ

หรือว่าไม้โค้ง

นั่นน่ะสิ ไม่ได้เรื่องเลยแฮะ

จริงสิ

อึนซอของเราได้รางวัลรองชนะเลิศ ในการแข่งศิลปกรรมแห่งชาติด้วยนะ

ไปเจอแกแล้วแสดงความยินดีสิ

คุณไม่เคยเป็นฝ่ายขอเจอลูกก่อน สักครั้งเลยได้ยังไง

พูดตรงๆ ผมไม่กล้าสบตาแก

แกมองผมด้วยแววตาแข็งกร้าว น่ากลัวจะตายไป

ก็เพราะคุณไม่เคยพยายามไง

พยายามที่จะตีสนิทแกน่ะ

ก็ได้ๆ ผมจะพยายาม

ลองชวนแกมาเจอสิ

ผมควรเลี้ยงของอร่อยๆ อึนซอบ้าง

- แม่ - จีอึน

- ค่ะ คนขับ เราออกมาแล้ว - บ๊ายบาย

- สวัสดีค่ะ - ครับ

สวัสดีค่ะ

อือ แม่

หนูกำลังกลับบ้าน ขึ้นแท็กซี่มากับอีรังแล้ว

พอพ่อเขารู้ว่าอึนซอได้รางวัล ก็เลยอยากเลี้ยงของอร่อยๆ แหละ

ไม่ใช่ว่าแม่ไปขอให้เขามาเจอหนูเหรอ

พูดอะไรไม่เข้าท่าแบบนั้น

พ่อเขาชวนเพราะอยากเจอหน้าแก แล้วก็ยินดีกับแกนะ

เหรอ

ถ้าไม่อยากเจอ ไม่ต้องเจอก็ได้ ตามใจแกเลย

ไม่ มาเจอกัน

มาเจอกันน่าจะสนุกดี

- บอกให้รีบมาเจอหนูนะ - โอเค

มีอะไรเหรอ

เปล่าหรอก

(ที่สนามหญ้าโรงเรียน อย่าเผลอหลับนะ อินโฮ)

(ถ่ายรูปตู้สติกเกอร์ครั้งแรกกับอินโฮ)

(เดตที่แม่น้ำฮันกับอินโฮ)

(รักเราจะคงอยู่ตลอดไป อินโฮ ซึงฮี)

(อึนซอยังกลัวกล้องอยู่เลย ต้องยิ้มสิจ๊ะ)

มา ชน

อือ

คุยกับแกหน่อย

จริงสิ อึนซอ ได้ยินว่ารางวัลที่ได้มาคราวนี้ เป็นรางวัลที่ยิ่งใหญ่มากเลยนี่

คงช่วยในการสอบเข้าได้เยอะเลย จริงไหม

แน่นอน

ค่ะ อีรังกับหนูไม่อยากเข้า คณะแพทย์กันทั้งคู่เลย

คงไม่ได้ดั่งใจใช่ไหมล่ะคะ

ก็ แอบเสียดายนิดนึงน่ะ

ว่าแต่ทั้งสองคนสนิทกันได้ยังไง

พอรู้ว่าเราเรียนกวดวิชาที่เดียวกัน หนูก็จงใจเข้าหานางค่ะ

อึนซอ

ทำแบบนั้นทำไม

คิดว่าทำไมล่ะคะ

ก็หนูอยากรู้แล้วก็หมั่นไส้ครอบครัวพ่อไง

นี่คงไม่ได้…

คิดจะบอกทุกอย่างกับอีรังใช่ไหม

หนูว่ามันสายไปสำหรับคำถามนั้นนะ

อะไรกัน

ทำไมพ่อมาอยู่ที่นี่

อีรัง เรื่องของเรื่องก็คือ…

ที่จริงพ่อเธอก็คือพ่อฉัน

ถ้ายังไม่รู้ ก็อยากให้รู้ไว้

เห็นเธอใสซื่อไม่รู้ประสีประสา ที่ผ่านมาฉันรำคาญจะแย่อยู่แล้ว

ฟังไม่เข้าใจเหรอ

เธอกับฉันคือพี่น้องต่างท้องกัน

เราคนละแม่ แต่พ่อเดียวกัน

- พอได้แล้ว - อย่าขึ้นเสียงใส่ลูกฉันนะ

หนูทำสิ่งที่แม่ทำไม่ได้มาตลอด 20 ปีแล้วนะ

ใช้ชีวิตหลบๆ ซ่อนๆ เพราะไม่กล้าพูดเรื่องแค่นี้เหรอ

ขอโทษค่ะ

"ผู้ใดล่วงประเวณีผัวเมียเขา คนผู้นั้นย่อมไร้ความตระหนัก"

แกมาทำอะไรที่นี่เวลานี้

อีรังยังไม่กลับเหรอครับ

อือ ยังไม่กลับนะ

มาแล้ว

แม่อยู่ไหมคะ

เห็นว่าวันนี้เข้าเวรดึกนะ ทำไมเหรอ

คุณย่า

ทำไมคุณย่าเลี้ยงลูกชายมาแบบนี้คะ

อุ๊ย

- ว่าไงนะ - ก็เลี้ยงมาผิดสุดๆ เลยนี่คะ

มีเรื่องให้ยินดีด้วยนะคะ

คุณย่าได้หลานสาวเพิ่มอีกคนค่ะ

อุ๊ยตายๆ อะไรกันเนี่ย

แถมอายุเท่าหนูด้วย

ซออีรัง

อย่าบอกแม่เด็ดขาดนะคะ

เพราะถ้าแม่รู้ หนูก็ไม่แน่ใจว่าหนูจะทำอะไรบ้าง

นี่ แก

ลูกแกเป็นอะไรน่ะ

ไอ้ลูกบ้า ไอ้บ้าเอ๊ย

ต้องโดนสักดอก

ลูกนอกสมรสเหรอ ลูกนอกสมรสงั้นเหรอ

โธ่ พระเจ้า

ลูกจะทำยังไง กับเจ้าลูกแกะบาปหนาตัวนี้ดีคะ

แกทำเรื่องแบบนั้นลงไปได้ยังไง

แกยังเป็นคนอยู่ไหม

เด็กมันคลอดออกมาแล้ว จะให้ผมทำไงล่ะครับ

กับจองซุก แกก็แต่งให้จบๆ ไป เพราะมีจองมินทีหนึ่งแล้ว

แล้วแกทำพลาดแบบเดิม ตั้งสองครั้งได้ยังไง

คนอื่นเขาจะพลาดสักครั้งยังยากเลย

ขนาดนี้แล้วแกยังเป็นปัญญาชนอยู่ไหม

ว่าแต่อีรังรู้เรื่องนี้ได้ยังไง

ลูกสาวบ้านนั้น…

บอกแก

เอาแล้วไง

ใครมันคลอดเด็กแสบใจโหดแบบนั้นมา

แม่เองก็…

รู้จักเหมือนกันครับ

ฉันเหรอ

ฉันรู้จักเหรอ

ฉันจะไปรู้จักได้ไง

นางเป็นใครกันแน่

ซึงฮีครับ

ซึงฮี

ซึงฮีเหรอ

ซึงฮีที่คบกับแกสมัยมหาลัยน่ะนะ

ครับ

คุณพระคุณเจ้า

ไม่ทราบว่าหาใครอยู่เหรอครับ

ฉันอยากเจออาจารย์ซออินโฮหน่อยน่ะค่ะ

อาจารย์เขากลับไปแล้วครับ

อันที่จริง อาจารย์ซออินโฮ ผ่าตัดให้ฉันเมื่อห้าปีก่อน

และฉันก็หายขาดแล้วค่ะ

ระหว่างนั้น ฉันออกกวีนิพนธ์เล่มหนึ่ง

เลยอยากมอบให้เขา

ฝากอันนี้ให้อาจารย์หน่อยได้ไหมคะ

ได้สิครับ ผมจะเอาให้เขานะครับ

- ขอบคุณค่ะ - ครับ

"ถึงอาจารย์ซออินโฮ ที่เคารพและขอบคุณ"

แปลว่าหลังแต่งงานแล้ว แกก็ยังคบกับซึงฮีต่อเหรอ

ไม่ใช่ครับ

ตอนผมเป็นแพทย์ประจำบ้าน

ผมเคยไปอบรมที่โรงพยาบาล ในอเมริกาไงครับ

ใช่

ผมเจอซึงฮีอีกครั้งที่โรงพยาบาลนั้น เธอเป็นแพทย์ประจำบ้านที่นั่นครับ

ผมก็ดีใจที่เจอเธอ

แล้วก็นึกถึงความหลังด้วย

พออบรมเสร็จ ผมก็กลับมาเกาหลี

แล้วเธอก็โทรบอกว่าท้องครับ

แต่ตอนนั้นแม่จองมินก็ท้องเหมือนกัน

แล้วผมจะพูดอะไรได้ล่ะครับ

พอผมพูดอะไรไม่ออก เธอก็บอกว่าจะจัดการเอง

แต่ผมไม่นึกเลยว่ามันหมายความว่า เธอจะเก็บเด็กไว้

นางก็ช่างงี่เง่ากว่าที่คิดแฮะ

นางเพียบพร้อมทุกอย่างแล้ว จะคลอดลูกที่ไม่มีพ่อออกมาเพื่อ

เธอขอให้คิดซะว่าหย่ากันแล้ว และทำหน้าที่พ่อของลูก

ผมเลยไปเจอเวลาที่พวกเขามาเกาหลี

จนเมื่อสามปีก่อน พวกเขาก็มาอยู่เกาหลีถาวร

สรุปแกจะบอกว่า แกมีสองบ้านมาตลอดใช่ไหม

ถ้าจะพูดให้ถูก ผมไม่ได้มีสองบ้านนะ

แต่พอซึงฮีกลับมาเกาหลี เราก็ได้เจอกันบ่อย แล้ว…

ความรู้สึกมันก็…

ยังจะมีหน้ามาภูมิใจอีก

แกไปไข่ทิ้งไว้แล้วเล่นชู้กับคนอื่นสามปี ก็เท่ากับมีสองบ้านไหม

ไข่ทิ้งไว้อะไรล่ะแม่ ผมมีการศึกษา…

แกคิดว่าฉันยังมีอารมณ์จะถามหา การศึกษาจากแกเหรอ

ตอนนี้ซึงฮีทำอะไร

เปิดคลินิกเองเหรอ

ที่จริง ซึงฮี…

ว่า

อยู่โรงพยาบาลเราครับ

- เป็นอาจารย์ในแผนกเดียวกับแม่จองมิน - ไอ้ลูกเวร…

แกยังเป็นคนอยู่ไหม

ฉันคลอดสัตว์เดรัจฉานออกมาชัดๆ ไม่ใช่คนแล้ว

แกเห็นเมียตัวเองกับเมียน้อย

อยู่ในโรงพยาบาลเดียวกัน แกยังนิ่งเฉยได้ลงคอเหรอ

แม่จองมินคือคนที่ทะเล่อทะล่า มาทำงานที่โรงพยาบาลเองนะครับ

หุบปาก

แกจะเอายังไงกับเรื่องนี้

ต้องอย่าให้แม่เด็กๆ รู้

หลอกมาจนตอนนี้แล้ว ก็อย่าให้นางรู้จนถึงที่สุด

แต่อีรังรู้นี่ครับ

เมื่อกี้ไม่เห็นเหรอ

แกอาละวาดว่าจะได้เห็นดีกัน ถ้าแม่แกรู้เรื่องเข้า

ไปเกลี้ยกล่อมลูกดีๆ

เดี๋ยวฉันจะปลอบแกด้วย

- ครับ - แล้วก็

ยอมให้อีรังเข้าวิจิตรศิลป์ซะ

ตอนนี้แกจะเอาหน้าที่ไหนไปค้านลูกอีก

ไอ้นี่

ใคร

ใจหายใจคว่ำหมด

สรุปว่าประเด็นคืออะไร

ไม่ให้หนูบอกแม่งั้นสิ

ถ้าไม่บอกก็จะขอบคุณ

โอเค หนูก็จะทำงั้นอยู่หรอก

แต่ขอเคลียร์เรื่องหนึ่ง

การที่หนูปิดปากเรื่องชู้ของพ่อ หนูทำเพื่อแม่นะ ไม่ใช่เพื่อพ่อ

โอเค ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร

ฉันอยากให้แกคิดว่านั่นคือหนทาง รักษาสันติสุขของบ้านเรานะ

ที่จะบอกก็คือ

ฉันจะใช้โอกาสนี้ทบทวน เรื่องการเรียนต่อมหาลัยของแกนะ อีรัง

ฉันตั้งใจว่าจะสนับสนุนความฝันของแก โดยไม่คำนึงถึงความเชื่อของตัวเอง…

ไม่ต้องอธิบายให้ยืดยาวหรอกค่ะ

พ่อจะไม่แตะเรื่องการเรียนต่อของหนู เพราะรู้สึกผิดไม่ไหวแล้ว

หนูเข้าใจตามนั้นแล้ว ทีนี้ช่วยออกไปได้ไหมคะ

ได้สิ

ว่าแต่เล็งมหาลัยอะไรไว้เหรอ

ทำไม จะให้เข้าม.ฮันกุกหรือไง

เกาหลียังเป็นสังคมที่ให้ค่ากับมหาลัย…

ออกไปทีเถอะ ขอล่ะ

(โรงพยาบาลม.กูซาน)

สวัสดีครับ

(ซออินโฮ)

("แด่เมล็ดพันธุ์ดอกไม้ทั้งหมดบนโลก")

(ชเวซึงฮี)

(เจอกันที่ปีกตะวันออก ประตูฉุกเฉินชั้นสอง ตอน 17:00 น.)

สวัสดีครับ

ที่เธอถามฉันว่าจิตใจเข้มแข็งหรือเปล่า

คือเธอเป็นห่วงฉัน ก่อนที่จะทำลายบ้านฉันพังยับเยินเหรอ

ไม่ได้เป็นห่วง

ฉันเตือน

ฉันว่าเธอสำคัญตัวผิดไปนะ

แค่เพราะเธอแฉความจริงกับฉัน ไม่ได้แปลว่าฉันจะวิ่งแจ้นไปฟ้องแม่หรอก

ไม่ว่าฉันหรือเธอ ก็แค่ต้องใช้ชีวิตเหมือนอย่างที่ผ่านมา

อ้อ

เธอน่าจะต้องย้ายโรงเรียนกวดวิชานะ

ไม่คิดบ้างเหรอ ว่าฉันอาจจะทำอะไรได้มากกว่านี้

อะไร

จะบอกทุกอย่างกับแม่ฉันเหรอ

งั้นเธอคิดว่าฉันจะอยู่เฉยเหรอ

แม่ฉันคือแพทย์ประจำบ้านก็จริง แต่แม่เธอคืออาจารย์หมอนะ

แม่ฉันคือเหยื่อ

แม่เธอคือผู้กระทำผิด เป็นหญิงชู้

แล้วพ่อเธอไม่ใช่ชายชู้หรือไง

ไหนว่าพ่อฉันก็คือพ่อเธอไง

แล้วเธอจะโอเคเหรอ

แม่ก็เป็นหญิงชู้

พ่อก็เป็นชายชู้อีก

ส่วนเธอก็เป็นลูกสาวของพวกชู้

มีสมาธิสิ

ฉันบอกให้ขยับลำไส้ไปทางขวาไง

นั่นมันขวาตรงไหน

ขอโทษครับ

ทำไมเหม่อตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว เมื่อคืนไม่ได้นอนเหรอ

เปล่าครับ ผมจะทำให้ดีครับ

ยกขึ้นมาอีกหน่อย

เอากล้องเข้ามา

(ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า ห้องเก็บของ)

คุณพ่อ

ว่าไง

แต่เราตกลงกันแล้วว่าจะไม่เรียก…

สนิทกับอาจารย์ชเวซึงฮีเหรอครับ

ถามเรื่องนั้นทำไมเหรอ

ทั้งสองคน…

มีความสัมพันธ์ที่ไม่ควรเหรอครับ

เอ่อ…

อีรังบอกแบบนั้นเหรอ

หรือว่าแกได้ยินมาจากคุณย่า

- รู้กันหมดเลยเหรอครับ - แล้วไปรู้มาได้ยังไง

คนในครอบครัวรู้กันหมดแล้วเหรอครับ

เดี๋ยวนะ งั้นก็แปลว่า ทั้งหมดคือเรื่องจริงสิครับ

แม่ก็รู้เหรอครับ

แม่แกไม่รู้เรื่อง และจะรู้ไม่ได้ด้วย

อย่าให้แม่รู้เด็ดขาดนะครับ

สุขภาพก็ไม่แข็งแรง งานก็ลำบากพอแล้ว

ไงก็เถอะ แม่รู้ไม่ได้เด็ดขาดนะครับ

ใช่ ฉันก็คิดแบบนั้นแหละ

แกเองก็คงจะทำอะไรไม่ถูก และฉันก็ไม่มีอะไรจะอ้างด้วย

แต่จองมิน ในฐานะที่แกโตแล้ว และเป็นผู้ชายเหมือนกัน ฉันเชื่อว่าแกจะเข้าใจ

ไม่ครับ ผมไม่อยากเข้าใจ

มีช่วงหนึ่งผมเคยอยากเป็นหมอ ที่มากความสามารถแบบคุณพ่อ

แล้วก็นับถือด้วย

แต่จากนี้คงไม่แล้วล่ะครับ

ผมผิดหวังนะครับ คุณพ่อ

ลูกชาย กินข้าวหรือยังจ๊ะ

แม่ล่ะ

ได้ยินลูกเรียกว่า "แม่" ที่นี่แล้วใจเต้นแรงจัง

ยาล่ะ ยังกินอยู่ตลอดไหมครับ

แน่นอน แม่ตั้งเตือนไว้ กินประจำไม่เคยขาดเลย

เดี๋ยวเราไปกินข้าวเย็นกันไหม

ผมเลี้ยงเอง

วันนี้แม่อยู่เวรดึกน่ะสิ เสียดายจัง

วันนี้ผมอยู่เวรดึกแทนให้เอาไหม

แม่ดูเหนื่อยมากเลย

ไม่เป็นไรจ้ะ

(โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยกูซาน)

ขอโทษครับ

"ขอกระชากหน้ากากไร้ยางอาย ของนักแสดงอักษรย่อ ซ.

ที่ทำให้ลูกสาวฉันกลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว"

ใครอะ ใครนะใคร

หยุดอ่านข่าวซุบซิบเหอะครับ

ทำอะไรกันอยู่คะ

ซอมินจุนแหละ ซอมินจุน

ซอมินจุนทำไมเหรอคะ

ในเน็ตกำลังทัวร์ลงเลยนี่ครับ

ว่าซอมินจุนทิ้งแฟนที่กำลังท้อง

พ่อแม่ฝ่ายหญิงโพสต์ไว้ ในเว็บร้องเรียนของประชาชนครับ

จริงเหรอคะ

ฉันชอบซอมินจุนซะด้วยสิ

ผิดหวังเลย

(นักแสดงซอมินจุนภาพลักษณ์ป่นปี้)

จริงด้วย นึกแล้วเชียวว่าเคยเห็นที่ไหน

หมายถึงอะไรคะ

ฉันว่าเมื่อกี้ฉันเห็นซอมินจุน ข้างหน้าหอผู้ป่วยนะ

- จริงเหรอคะ - จริง ซอมินจุน

ใครใช้ให้ไปโพสต์แบบนั้น

หนูบอกแล้วไงว่าไม่ใช่เขา บอกแล้วไงว่าเขาไม่ใช่พ่อเด็ก

อุทิศตนเหลือเกินนะแม่คุณ

แกคิดว่ามันจะซาบซึ้งใจ ที่แกปกป้องมันหรือไง

ก็ได้ ถ้าไม่ใช่มันแล้วเป็นใคร

แกก็บอกมาสิว่าใคร เราจะได้เชื่อว่าไม่ใช่ไอ้หมอนั่น

โทษนะครับ นี่ใช่ห้อง ของคุณยูจีซอนหรือเปล่าครับ

คุณเป็นใครครับ

ผมเป็นผู้จัดการของคุณซอมินจุนครับ

แน่ใจเหรอครับว่าใช่ซอมินจุน

ฉันบังเอิญเจอเขาที่หน้าหอผู้ป่วย แล้วก็ชนไหล่กัน

แล้วคนนั้นเขาก็พูดว่า "ขอโทษครับ" น้ำเสียงนั้นคือซอมินจุนชัวร์

ซอมินจุนจริงๆ นะ

- ซอมินจุนอะ ซอมินจุน - สุดมาก

หรือไม่ใช่นะ

ไม่หรอก น้ำเสียงคำว่า "ขอโทษครับ" คือซอมินจุนชัดๆ เลย

โทนเสียงนี่ใช่เลย

เขาพูดว่า "ขอโทษครับ" น้ำเสียงเขาตราตรึงใจฉันมาก

คุณหมอชา

หือ อ้อคะ

ตอนที่ไปหยิบมือถือในห้องฉัน คุณหมอทำความสะอาดให้เหรอคะ

อ้อ

ค่ะ

ฉันเห็นว่าไม่มีที่ให้เดินแล้ว

เลยเก็บกวาดไปตามสัญชาตญาณ ไหนๆ คุณหมอก็งานยุ่งอยู่

ฉันขอให้ทำตอนไหนเหรอคะ

ไม่ได้ขอค่ะ

แล้วยังไง

ทำไมถึงมาหยิบจับ ข้าวของของคนอื่นตามอำเภอใจล่ะคะ

ฉันผิดเองค่ะ ที่ไปหยิบจับของของคุณตามอำเภอใจ

ต่อไปอย่าแตะต้องของฉันอีกนะคะ

ฉันไม่พอใจ

ทำไมไม่บอกล่ะ

ถ้าเธอบอก ฉันคงจะยอมทิ้งทุกอย่าง มารับผิดชอบเธอ

ทำไมไม่บอก

อย่างน้อยก็ดีที่รู้ตอนนี้

ขอโทษนะ

ฉันจะรีบลบโพสต์ที่แม่เขียน

แล้วเขียนโพสต์ชี้แจงว่ามันไม่จริง

ไม่ต้องทำแบบนั้นหรอก

ฉันไม่อยากโกหก

ไม่ใช่พี่หรอกนะ

พ่อของเด็กน่ะ

ไม่ใช่พี่

แฟนเก่าฉันเองแหละ

จ้า มีฮี

ทำไม จะชวนฉันไปวิ่งอีกเหรอ

งั้นจะทำอะไร

ฉันเหรอ กำลังทำเครื่องเคียงอยู่

เหรอ

ได้เลย

จ้า

- คุณแม่คะ - หือ

- ที่รัก - อือ

ฉันขอไปเจอมีฮีแป๊บหนึ่งได้ไหม

ไปสิ

ใช่ๆ ไปสูดอากาศข้างนอกสิ

รู้สึกผิดจัง นานทีจองมินจะกลับมาแท้ๆ อีรังก็ด้วย

ไม่เป็นไรๆ อาทิตย์หน้าผมมาใหม่ก็ได้

อือ หนูก็ไม่เป็นไร

โอเค งั้นเดี๋ยวกลับมานะ

- ไปก่อนนะคะ คุณแม่ - จ้ะ

- ไปนะ - อือ

- แล้วเจอกันค่ะ - แล้วเจอกันครับ

ผมทรมานใจชะมัดเลยครับ ที่เห็นแม่เป็นแบบนั้นโดยไม่รู้อะไรเลย

รีบจัดการกับความสัมพันธ์นั่น ให้เร็วเลยนะครับ

ก่อนที่แม่จะรู้

คือว่า…

มันไม่ใช่ความสัมพันธ์ ที่จะตัดขาดกันได้ง่ายๆ ขนาดนั้นน่ะสิ

บ้านนั้นเขาก็มีลูกด้วย

ลูกเหรอ

ลูกสาวน่ะ อายุเท่าฉัน

สุดจึ้งเลยล่ะสิ

ดูท่าจะอ้วกแตกแฮะ

ก็แหงแหละ สมควรอ้วกอยู่หรอก

ช่วงนี้หุ้นก็ไม่ขึ้น

แถมไม่มีเด็กหนุ่มที่ไหนมาปิ๊งอีก

ชีวิตมันช่างจืดชืด

ยังไงคลินิกแกก็กำลังไปได้สวยนี่

แล้วไงล่ะ ในเมื่อฉัน ต้องโปะดอกเบี้ยธนาคารจนเกลี้ยง

ก็จริง พอมาลองคิดดู เป็นมนุษย์เงินเดือนก็สบายใจดีนะ ว่าไหม

- เพราะฉะนั้นแล้ว - อือ

เราไปดูดวงกันเถอะ

- ดูดวงกับแม่หมอ - เฮ้ย

แม่ฉันเข้าโบสถ์นะยะ

อย่าได้คิดจะแต่งงานเชียว

คะ

เธอมีดวงชะตาที่ไม่ต้องหนักใจอะไร ตราบใดที่ไม่คบกับผู้ชาย

อย่ากลับมาที่นี่อีก นอกเสียจากว่าเธอจะมีผู้แล้ว

พระเจ้า

แกอยากรู้อะไรก็พูดไปสิ

ฉันเหรอ

สามีฉันคบชู้เหรอคะ

ซออินโฮมีหญิงอื่นเหรอ

ห้ามเลย ห้ามให้แม่รู้เด็ดขาด

คุณพ่อ คุณย่า อีรัง ทุกคนทำตัวให้เหมือนปกตินะครับ

ฉันก็คิดว่าควรทำอย่างนั้น

มีชู้ก็เรื่องหนึ่ง

แต่ถ้านางรู้ว่ามีลูกด้วยกันอีก คงเหมือนตายทั้งเป็นแน่

คุณพ่อล่ะครับ

ฉันจะมีสิทธิ์พูดอะไรอีกล่ะ

อย่างที่เคยบอกตอนนั้น

แม่แกรู้ก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมา

อีรัง เธอจะร่วมมือด้วยใช่ไหม

พี่ก็มีมุมขี้จุกจิกกับเขาด้วยแฮะ

- นิสัยแบบนี้ได้พ่อมาเหรอ - ไม่ใช่เหอะ

เรื่องใหญ่โตขนาดนี้ จะมาปิดบัง แล้วเล่นละครเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

หนูก็ไม่รู้นะว่าจะเป็นไปได้ไหม

ว่ากันว่าชีวิตเรา ก็เหมือนละครเรื่องหนึ่งอยู่แล้ว

เฮ้อ

คุณพ่อ

คิดจะมีสองบ้านแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่ครับ

แต่ก็นะ ถ้าไม่โดนจับได้ ก็คงทำแบบนั้นไปเรื่อยๆ

อีกสามปี หลังจากที่แม่จบแพทย์ประจำบ้าน ตัดสินใจมาเลยนะครับ

ว่าจะหย่ากับแม่แล้วเลือกคนนั้น

หรือจะเลิกกับคนนั้นแล้วมาอยู่กับแม่

สัญญามาสิครับ

เธอก็รู้นี่

รู้…

- รู้อะไรคะ - ว่าสามีเธอ…

เสน่ห์เป็นศูนย์

อ๋อ

ก็ไม่ขนาดนั้นนะ

เธอต่างหากที่เป็นฝ่ายตกผู้ชาย

- หือ - ฉันเหรอคะ

อยู่ใกล้ๆ นี่แหละ

ลองคิดดูดีๆ

ระวังนะ

ไอ้ดวงชะตาที่ยิ่งอายุมาก แล้วยิ่งมีผู้ชายมาติดเนี่ย หายากนะ

ยังไงล่ะเนี่ย

นี่มันอะไรกันแก อึ้งแล้วนะ

โอ๊ย เสียเวลา เปลืองเงินอีกต่างหาก

นี่ นี่มันอะไรกันสาว

ดูท่าแกจะมีดวงเรื่องผู้ ตอนบั้นปลายชีวิตว่ะพวก

พูดอะไรให้มันเข้าท่าหน่อย

ผู้ชายที่ไหนจะบ้าจี้มาชอบฉัน

พูดอะไรไม่มีมูลเอาซะเลย ยัยคนนั้นน่ะ

เดี๋ยวเถอะ แกนี่

แกรู้ไหมว่าที่นี่ดูดวงแม่นเว่อร์เบอร์ไหน

แม้แต่พวกส.ส.หรือดารา ที่ถ้าเอ่ยชื่อมาก็รู้จัก

ยังต่อคิวรอดูดวงที่นี่เลยนะจ๊ะ แม่คุณ

ดูที่นางทายถูกว่าสามีแกเสน่ห์เป็นศูนย์สิ ขลังจริงว่าไม่ได้

นี่ เดี๋ยวเถอะ…

ว่าแต่ทำไมสีหน้าดูไม่ดีเลยล่ะครับ

อุ๊ยตาย

ฉันดูเป็นแบบนั้นเหรอคะ

เกิดเรื่องไม่ดีอะไรหรือเปล่าครับ

แหม

อาจารย์ต้องปูเสื่อรับดูดวงแล้วมั้งคะ

อันที่จริง…

ลูกชายฉันก่อเรื่องไว้น่ะค่ะ

เขาเป็นถึงอาจารย์หมอในโรงพยาบาลใหญ่ จะก่อเรื่องอะไรได้

หรือว่าจะเป็น

เรื่องผู้หญิง

สุดท้ายทุกคนในครอบครัวผม ก็รู้ความจริงจนได้ครับ

นี่มาอวดผมเหรอครับ

ผมจะจัดการทุกอย่าง เมื่อภรรยาจบแพทย์ประจำบ้าน

ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

ผมหวังว่าคนนอกอย่างอาจารย์ จะไม่เข้ามายุ่งนะครับ

เพราะผมไม่อยากให้ภรรยาผม ที่สุขภาพอ่อนแออยู่ต้องช็อก

ช่าง…

จิตใจพ่อพระจังนะครับ

ผมเลยจะบอกให้คุณระวังปากน่ะครับ

ผมเข้าใจที่คุณจะสื่อนะครับ

แต่ปากผม

จะเชื่อฟังไหมก็ไม่รู้สิครับ

คนหนึ่งขอให้พูด ส่วนอีกคนห้ามไม่ให้พูด

ให้ตายสิ

มองจากตรงกลางแล้วสนุกชะมัดเลยครับ

ยังอยากให้ผมบอกหมอชาอยู่ไหมครับ

ฉันเข้าใจว่าคุณปฏิเสธไปแล้วนะคะ

รอก่อนเถอะครับ

ใครจะรู้ครับ

ผมอาจจะทำตามคำขอ ของคนใดคนหนึ่งก็ได้

คุณสองคนเหมาะสมกันดีนะครับ

ใจกล้าที่จะก่อเรื่อง

แต่ใจเสาะที่จะแก้ไข

เผชิญหน้าให้รู้แพ้รู้ชนะไปเลย

น่าจะดีกว่านี้นะ

โรงแรมเค แฟนแทสติกใช่ไหมคะ

ค่ะ ฉันอยากจองที่สำหรับห้าคน วันอังคารสัปดาห์หน้าค่ะ

วันนั้นเป็นวันเกิดลูกสะใภ้ฉันน่ะค่ะ

เตรียมเค้กให้ด้วยได้ไหมคะ

(ใบประกอบวิชาชีพแพทย์ ชื่อ: ซออินโฮ)

โรงแรมเหรอครับ ไปทำไม

ก็วันเกิดแม่จองมินไง

อ๋อ

เป็นข้ออ้างที่ดีจะตายไป

ให้ทุกคนในครอบครัวมารวมตัวกัน สุขสันต์วันเกิดและให้ของขวัญนาง

นางจะได้รู้สึกดีไง

ตอนนี้แกอาจจะโชคดีรอดไปได้

แต่ซึงฮีกับแม่เด็กๆ ทำงานที่เดียวกันนะ แกห้ามไม่ให้ความแตกได้หรือไง

ทำตัวดีๆ กับนาง อย่าให้ฟุ้งซ่านได้

ฉันไม่ยอมให้แกหย่าหรอกนะ

แค่นี้แหละ

มองหาสินค้าตัวไหนอยู่หรือเปล่าคะ

ยังไม่ได้ตัดสินใจหรอก

ฉันกำลังเลือกของขวัญวันเกิด ให้ลูกสะใภ้อยู่ค่ะ

เป็นแม่สามีที่ดีจังเลยค่ะ

แม่สามีสมัยนี้ก็แบบนี้แหละค่ะ

ไม่เหมือนแต่ก่อนแล้ว

- ฉันขอดูกระเป๋าใบนั้นหน่อยได้ไหมคะ - ค่ะ

ใบนี้ราคาเท่าไรเหรอคะ

สินค้าตัวนี้ ไซซ์กลางราคา 2,300,000 วอนค่ะ

ส่วนไซซ์ใหญ่ราคา 2,900,000 วอนค่ะ

เอ่อ ขอดูกระเป๋าสตางค์หน่อยได้ไหมคะ หรือไม่ก็ผ้าพันคอ

อ๋อค่ะ

คุณผู้หญิงผิวสวย เหมาะมากเลยค่ะ

เอาตัวนี้ค่ะ

ไหล่ฉันมันเจ็บมากเลย

พอจะมียาดีๆ ไหมคะ

รอสักครู่นะคะ

ฮัลโหล

นี่มันอะไรกันคะ

คิดซะว่าเป็นน้ำใจจากฉันนะคะ

ตัวนี้ได้ผลเรื่องการลบเลือนริ้วรอยมากเลยค่ะ

อายุปูนนี้แล้ว จะกำจัดริ้วรอยไปเพื่ออะไรกัน

ไม่ได้จะแต่งงานใหม่สักหน่อย

แหม คุณแม่ลูกสะใภ้ก็พูดจาคมคายดีจัง

เฮ้อ ถึงคนอื่นจะบอกว่า ไม่ใช่โรคร้ายแรงอะไร

แต่หลังจากผ่าตัดเสร็จ แล้วนอนอยู่ที่โรงพยาบาล

ใจฉันมันหดหู่เหลือเกินค่ะ

แต่คุณแม่ลูกสะใภ้ อุตส่าห์ทุ่มเททำอาหารมาให้

ฉันซึ้งใจจนเกินจะบรรยายเลยค่ะ

นึกยังไงถึงเรียกฉันซะรื่นหูว่า "คุณแม่"

อ้อค่ะ ถ้ามันให้กำลังใจคุณได้ ฉันก็ดีใจค่ะ

งั้นฉันขอรับของขวัญชิ้นนี้ไว้ ด้วยความขอบคุณนะคะ

ค่ะ

ฉันอยากชิมน้ำข้าว ฝีมือคุณแม่ลูกสะใภ้อีกจังเลยค่ะ

คุณคงไม่เคยทำน้ำข้าวมาก่อนสินะคะ

ค่ะ

จะทำสักที ต้องใช้ความพยายามเยอะจะตาย

ข้อมือนี่ปวดไปหมด เพราะต้องนวดมอลต์น่ะค่ะ

ค่ะ

ฉันไม่รู้เลยค่ะ

ว่าแต่ช่วงนี้ ไม่ค่อยได้เจอแม่จองมินใช่ไหมคะ

ใช่ค่ะ เพราะแกยุ่งมาก

แต่ถึงจะเหนื่อย แกก็ชอบทำงาน

แน่นอนค่ะ ถึงจะเหนื่อย แต่แกคงมองว่ามันคุ้มค่า

อ้อ

นางไม่ใช่คนที่จะซาบซึ้งใจ แค่เพราะฉันทำน้ำข้าวให้สักหน่อย

ฉันประเคนกิมจิให้ทุกปี นางไม่ยักจะขอบคุณสักคำ

นางไม่รู้แน่นอน

ลูกสะใภ้ก็ไม่รู้ แม่ลูกสะใภ้ก็ไม่รู้

เฮ้

จะโทษกาลเวลาที่จำต้องผันผ่านไปทำไม

ฉันไม่คิดจะเลิกกับอาจารย์ซออินโฮหรอกค่ะ

ถ้าอยากบอกเรื่องของเราสองคน ก็เชิญบอกเลยค่ะ

ผมจะจัดการทุกอย่าง เมื่อภรรยาจบแพทย์ประจำบ้าน

ผมหวังว่าคนนอกอย่างอาจารย์ จะไม่เข้ามายุ่งนะครับ

อาจารย์ จะกลับแล้วเหรอคะ

ต้องกลับแล้วครับ

ดูอารมณ์ดีจังเลยนะครับ

- ฉันออกอาการมากเหรอคะ - ครับ

ที่จริง วันนี้วันเกิดฉันแหละค่ะ

ฉันมีนัดกินมื้อเย็นกับครอบครัวที่โรงแรมค่ะ

เรื่องแค่นั้นเองแท้ๆ

แต่พอรู้ว่าจะได้ไปโรงแรม ฉันก็ตื่นเต้นน่ะค่ะ

กับครอบครัวเหรอครับ

อาจารย์ซอ

คงไปด้วยสินะครับ

ใช่ค่ะ

งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ

คุณหมอชา

ผมมีเรื่องจะบอกคุณหมอชาครับ

เป็นเรื่องที่พูดยากนิดนึง

ผมตัดสินใจไม่ได้ครับ

ว่าควรบอกเรื่องนี้ไหม

เธอต่างหากที่เป็นฝ่ายตกผู้ชาย

อยู่ใกล้ๆ นี่แหละ

ลองคิดดูดีๆ

งั้นไม่บอกน่าจะดีกว่านะคะ

ในเมื่อเป็นเรื่องที่พูดยาก

แถมคุณตัดสินใจไม่ได้ด้วย ว่าควรจะบอกหรือเปล่า

ไม่บอกน่าจะดีกว่าไหมคะ

ก็จริงครับ

งั้นฉันไปก่อนนะคะ

สุขสันต์วันเกิดครับ

พูดแบบนี้ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ

ยังไม่เลิกงานเหรอคะ

ค่ะ

ฉันว่าจะสั่งยาก่อนสักหน่อย

ไปเที่ยวที่ไหนมาเหรอคะ

ไม่ใช่ของฉันหรอก

นี่โซเชียลมีเดียของอาจารย์ชเวซึงฮีน่ะค่ะ

ฉันเข้าไปส่องจากแอคเคานต์ ของคุณหมอคนอื่น

ชีวิตเธออย่างหรูเลยค่ะ

เกิดมาทั้งที อยากใช้ชีวิตแบบนี้บ้างจัง

เหมือนจะเคยไปปารีสด้วยแฮะ

(#ที่นั่งชั้นธุรกิจ #ไวน์หนึ่งแก้ว #ยุโรป #ตึกตัก #ทริปปารีส)

อุ๊ย

อาจารย์เขามีแฟนแหงเลย

หรือว่าสามีนะ

- ทำไมเหรอคะ - "ห้วงความสุข"

แฮชแท็กนี้หมายถึง "ห้วงเวลาแห่งความสุขของเรา" ไงคะ

แต่ช่วงนั้นมีสัมมนาที่ปารีสไม่ใช่เหรอคะ

ได้ยินว่าอาจารย์ซออินโฮ ก็ไปสัมมนาที่นั่นด้วย

อันนั้นฉันไม่แน่ใจ แต่ตอนนั้น อาจารย์ซออินโฮไม่ได้ไปสัมมนานะคะ

ฉันจำได้ว่าเขาปรับตารางผ่าตัด เพราะจะลาพักร้อนค่ะ

ลาพักร้อนเหรอคะ

ตอนนั้นอาจารย์ซออินโฮ

ลาพักร้อนเหรอคะ

ค่ะ

โห สวยมากเลย

(#ของขวัญประจำทริป #พ่อคนตาถึง #ขอบคุณสำหรับสร้อยข้อมือ)

(#สวยสุด #ซึ้งใจ)

คุณพยาบาล ฉัน…

ดูอันนี้ได้ด้วยหรือเปล่าคะ

คะ เสิร์ชไอดีก็ดูได้แล้วค่ะ

อาการคุณตอนนี้หนักถึงขั้นที่ผม ต้องยกเลิกการสัมมนาเลยไหม

สร้อยข้อมือเหรอ

(สร้อยข้อมือเพชร 24 เค อาวีเชน)

ขอโทษทีนะคะ

สร้อยข้อมือนั่น…

ฉันขอถามได้ไหมว่าซื้อมาจากไหน

ถามแค่นั้นจะขอโทษทำไม

สามีฉันซื้อให้ ฉันไม่รู้หรอกว่าเขาซื้อมาจากไหน

(3 กุมภาพันธ์ ทริปกอล์ฟ 1 วันของสามีที่ชุงจู)

(#ชุงจู #กอล์ฟ #นานมากแล้ว #ที่ไม่ได้ตีกอล์ฟ)

(5 เมษายน การสัมมนาของสามีที่เกาะเชจู)

(#เกาะเชจู #แอวอล #ทริปทะเล #ด้วยกัน)

(21 พฤษภาคม การสัมมนาของสามีที่ยางยาง)

(#ตั้งแคมป์ #ยางยาง #ความสุขแบบเงียบๆ #ทำอาหารตั้งแคมป์)

(17 กรกฎาคม ทริปตกปลากลางคืนของสามีที่กอเจ)

(#ตกปลาทะเล #ตัวเบ้อเร่อ #ตกปลาครั้งแรก)

(ห้องเวรกลางคืน)

มากี่ครั้งแล้วล่ะ

มาทุกวันเลย

- อ้าวพี่ - สวัสดีครับ

- ไม่เจอกันนานนะคะ - ค่ะ ไม่เจอกันนานเลย

มีอะไรเหรอคะ

หมอมุน

คราวก่อนที่ฉันบอกว่าจะยอมแลก แผนกเวชศาสตร์ครอบครัวให้

คงต้องขอถอนคำพูดแล้วค่ะ

ในการส่งตัวคราวหน้า ฉันจำเป็นต้องไป แผนกเวชศาสตร์ครอบครัวน่ะ

ได้ไงล่ะคะ สัญญาต้องเป็นสัญญาสิ

ขอโทษจริงๆ ค่ะ

มันอธิบายยากนิดหน่อย

แต่ฉันเองก็ไม่มีทางเลือก

ถ้าไม่อยากแลก แค่พูดมาว่าไม่อยากแลกก็จบไหม

รำคาญเป็นบ้า

ใช่

เห็นท่าทางน่ารังเกียจของเธอแล้ว ฉันยิ่งไม่อยากแลกเข้าไปใหญ่

คนที่ถูกส่งตัวไปแผนกเวชศาสตร์ครอบครัว ครั้งหน้าจะเป็นฉันเหมือนเดิม

เข้าใจนะ

แล้วทำไมพูดไม่มีหางเสียงคะ

อวดดีที่ตัวเองแก่กว่าหรือไง

ครั้งแรกที่เจอกัน

เธอบอกว่ายี้พวกที่อยากได้รับการปรนนิบัติ แค่เพราะอายุเยอะใช่ไหม

ส่วนฉันนะ

ฉันยี้พวกมารยาททรามสุดๆ ไม่ว่าจะเด็กหรือแก่

ยี้เข้ากระดูกดำ

(อาจารย์ซออินโฮ: อยู่โรงแรมเค แฟนแทสติก)

(วันเกิดภรรยาน่ะ)

เก็บสีหน้ากันหน่อย

ทำหน้าแบบนั้นในวันเกิดแม่เด็กๆ ได้ไงกัน

คุณย่าน่าจะไปเป็นนักแสดงนะคะ

อย่ามาถากถางฉันนะ

ฉันกำลังดิ้นรนปกป้องครอบครัวฉันอยู่

พ่อได้ใครมาถึงมีความสัมพันธ์กับผู้หญิง ซับซ้อนเบอร์นี้คะ

ถึงฉันจะเบ่งออกมาเอง แต่ก็ไม่ได้รู้ไส้รู้พุงเขาไปหมดหรอก

พ่อถูกสอนมาไม่ดีเลย

ซออีรัง

อย่าว่าอะไรอีรังนะครับ เพราะคุณพ่อไม่มีสิทธิ์นั้น

- อะไรนะ - ใช่

ฉันเลี้ยงลูกมาผิดเอง

โดนต่อว่าก็สมควรแล้ว ฉันขอน้อมรับ

เห็นไหมล่ะ

เมื่อไหร่ที่ผู้ชายมีหญิงอื่น ทั้งที่มีภรรยาแล้ว

แกจะไม่ถูกมองเป็นหัวหน้าครอบครัวอีก

ผมก็รู้ครับ แม่ไม่เห็นจะต้อง…

พอเถอะครับ

ยัยซึงฮีนึกจะมีลูกก็มี ไม่ปรึกษาก่อนได้ไง

อยากทำลายบ้านคนอื่นหรือไงกัน

โชคชะตานางก็น่าเวทนาเหลือเกิน

ตบมือข้างเดียวไม่ดังสักหน่อยนี่ครับ

ทำผิดกันทั้งคู่แบบชัดเจนไม่ต้องสืบ

ทุกคนช่วยเงียบทีเถอะ

เวทนาจริง

แม่มาแล้วครับ

แม่

- แม่ - อ้าว มาแล้วเหรอ

(คุณหมอชา)

ตั้งแต่นี้ไป ฉันจะออกจากบ้านหลังนี้ค่ะ

คุณจะได้เห็นธาตุแท้ของสามีค่ะ

นี่ทำอะไรอยู่ครับ

พูดง่ายๆ ก็คือ การต่อสู้ที่สกปรกค่ะ

แล้วถ้าแค่หย่ากันให้จบๆ ไปล่ะคะ

ภรรยาผมเข้าสังคมเก่งใช่ไหมครับ

นี่จะเปิดตัวอย่างเป็นทางการเหรอครับ ว่าทั้งสองคนเป็นสามีภรรยากัน

ที่รัก

คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์