Original subtitles

‫آنچه گذشت...

‫اون موجوداتی که اون بیرونن...

‫از شکارکردن خوش‌شون میاد.

‫از بازی‌کردن خوش‌شون میاد.

‫انقدر لبخند نزن!

‫اگه بیای بیرون حالت بهتر میشه.

‫- دیگه تحمل این کسشرها رو ندارم. ‫- می‌دونم.

‫حس می‌کنم دیدم که ‫اون بخش از وجودش پرید و رفت.

‫پس تو باید درستش کنی.

‫تو باید اون بخشی از وجودش باشی

‫که این شهر نمی‌تونه ازش بگیره.

‫خیلی وقت نداریم.

‫ازت می‌خوام منو بکُشی.

‫الان دیگه خونِ من، خونِ توئه.

‫اگه دیگه مثل قبل نشیم چی؟

‫تو هنوز تویی. منم هنوز منم.

‫برای بقیه‌اش با هم یه فکری می‌کنیم.

‫اون اینجا چی‌کار می‌کنه؟

‫شاید برامون مفید باشه ‫و بتونه چیزی که...

‫اون بیرون دنبالشیم رو پیدا کنه.

‫کسی نباید خبردار بشه اون همراهمه.

‫اون بابام رو کُشت!

‫تیکه‌پاره‌اش کردن و تو خبر داشتی.

‫کِنی، خواهش می‌کنم!

‫خودت حواست به پشت سرت باشه.

‫می‌خواستم اگه میشه با هم صحبت کنیم.

‫دقیق نمی‌دونم از کجا شروع کنم.

‫می‌خوام بدونی که تصمیمم در مورد سارا،

‫قلباً باور دارم که به صلاحِ

‫تک تک افراد این شهره.

‫ولی این دلیل نمیشه که من...

‫کاری که اون کرد...

‫چیزی که از تو گرفت، از کِنی گرفت،

‫مهم نیست چرا انجامش داده.

‫اگه به‌خاطر مراقبت‌کردن از اون دختره ‫ازم متنفر بشی، درک می‌کنم.

‫یا به‌خاطر این‌که به کسی نگفتم اینجاست.

‫می‌دونم چه حسی داره که این شهر...

‫وقتی...

‫یکی از عزیزانت رو ازت می‌گیره.

‫فقط...

‫گوش کن.

‫از وقتی رسیدم اینجا،

‫سعی کردم تا به مردم احساس امنیت بدم.

‫فکر می‌کردم اگه قوانینی در کار باشه،

‫اگه به چیزی که درسته پایبند باشیم، ‫همه چی درست میشه.

‫ولی یه چیزی رو خوب می‌دونم.

‫اوضاع داره عوض میشه.

‫و اگه از تمام قوامون استفاده نکنیم،

‫از کوچیک‌ترین چیزها استفاده نکنیم، نمیشه.

‫من باید هر کاری می‌تونم بکنم

‫تا این مردم رو برسونم خونه.

‫تا تو و کِنی رو برسونم خونه،

‫حتی اگه به معنیِ این باشه که...

‫مامان.

‫تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟

‫خیلی‌خب.

‫هان؟

‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟

‫کافیه.

‫الان وقتش نیست.

‫نه، نه، نه. اشکالی نداره.

‫اشکالی نداره.

‫فقط...

‫ممنون بابت وقتی که گذاشتی.

‫خوبی؟

‫سارا؟ ما...

‫- اوه، گندش بزنن... ‫- بوید؟

‫آهای.

‫آهای، آهای.

‫خوبی؟

‫ببخشید، یه لحظه... ببخشید.

‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.

‫عه، ببخشید که این‌طور شد.

‫نه، تو... ‫باید بری مشکلت رو معاینه کنن.

‫عه.

‫ببخشید که مزاحم شدم.

‫ببرش پیش کریستی.

‫نوچ!

‫نه، نه. حالم خوبه.

‫چیزیم نیست. ‫ممنون.

‫حالم خوبه. ‫ممنون.

‫آره.

‫خیلی‌خب. باشه.

‫- نه، نه. ‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب.

‫خیلی‌خب، بریم.

‫باشه، ممنون.

‫خواهش.

‫مووی کاتیج، مرجع دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ‫MovieCottage.com

‫⚡️TheFlashPoint⚡️ ‫محمد سید - تلگرام: GoodBadUgly@

‫این آخرین سیب‌زمینی‌ها هستن.

‫امیدوارم دانا برنامه داشته باشه ‫بعضی از اینا رو برگردونه.

‫این آماده‌ست که ببرمش؟

‫آره، بذار کمکت کنم.

‫خودم می‌تونم.

‫مشکلات خانوادگی؟

‫- تموم شد؟ ‫- آره.

‫دار و ندارمون همینا هستن.

‫مشکلی برامون پیش نمیاد.

‫خونسردی‌مون رو حفظ می‌کنیم، ‫طبق جیره‌ها پیش می‌ریم.

‫این بُرهه رو پشت سر می‌ذاریم.

‫تا نصف شب، قراره خونۀ «لیو»

‫مشغول این کار بشیم.

‫پس می‌خوام روی قفل‌شدنِ در و پنجره‌ها ‫نظارت کنید.

‫یادتون نره، ‫حتماً روی همۀ درها قوطی نصب کنید.

‫به مردم در مورد غذا چی بگیم؟

‫فعلاً؟

‫هر چی میشه کمتر اطلاعات بدید.

‫فقط بگید...

‫داریم یه سیستم جدید راه میندازیم.

‫به نفع‌مونه کسی هول نکنه.

‫از پسِ مسئولیت‌هاتون برمیاد؟

‫آره، ‫آره از پسش برمیایم.

‫هوم...

‫[مرکز بازپروریِ «لوندر پام»] ‫[در مسیر توانبخشی به شما مساعدت می‌کنیم]

‫ببینم، اون چیزه رو ندیدی...

‫این چیه؟

‫رفتی کیفم رو گشتی؟

‫دنبال یه گیره مو می‌گشتم.

‫ببین.

‫آخه... تو گفتی...

‫می‌خواستی بری خاله‌ات رو ببینی.

‫برای دیدنِ خاله‌ات، سوار اتوبوس شدی.

‫آره، چون نمی‌خواستم تو...

‫موضوع خاصی نیست.

‫موضوع خاصی نیست؟ ‫بهم دروغ گفتی.

‫چون نمی‌خواستم نگران بشی.

‫همه چی تحت کنترله.

‫داشتی می‌رفتی دورۀ توانبخشی، ‫بعدش سر از اینجا در آوردی.

‫هیچ بخش از این ماجرا ‫تحت کنترل نیست.

‫تو که اوضاعت خیلی خوب بود، ‫نمی‌فهمم.

‫کِی دوباره شروع کردی به مصرف‌کردن؟

‫این‌جوری نگو.

‫معتاد نیستم که.

‫کلاً یه چند ماهی میشه.

‫دلیلش اینه که من گُم و گور شدم.

‫دلیلش خیلی چیزا بود.

‫ببین، می‌خواستم بهت بگم.

‫- فقط... ‫- گوه توش!

‫کجا میری؟

‫کجا میری؟

‫نه، این کار رو نکن. ‫مجبور نیستی این کار رو بکنی.

‫گوش کن چی میگم! ‫اینجا داروهامون...

‫خیلی محدودن ‫و هر چی داریم حیاتی‌ـه.

‫نمیشه ریسکِ گم‌شدنِ دارویی رو بکنم.

‫لازم نیست الکی بزرگش کنی. خب؟

‫خودم می‌خواستم ترک کنم ‫تا اینجا پروسه‌اش رو طی کنیم.

‫می‌تونیم همین الان انجامش بدیم. ‫حتماً لازم نیست که...

‫میشه لطفاً دست نگه داری ‫و گوش کنی چی میگم؟

‫عن توش! خودم برمی‌دارم.

‫میشه لطفاً تمومش کنی؟

‫چیو تموم کنم؟

‫انقدر هول نکن ‫که انگار من یه معتادم که...

‫می‌دونی، واسه همین بهت نگفتم.

‫از اینجا چیزی برداشتی؟

‫راستش رو بگو.

‫فقط یه کم مرفین برداشتم

‫تا خودمو یه ذره آروم کنم. ‫همین!

‫خب؟ ‫می‌تونی برشون گردونی توی قفسه.

‫من چیزی برنمی‌دارم که...

‫مریل.

‫باشه، حله،

‫هر گوهی می‌خوای بخور.

‫- کجا میری؟ ‫- میرم قدم بزنم.

‫تا تو بتونی تمام وسایل ارزشمندت رو

‫از دوست‌دخترِ معتادت قایم کنی.

‫نمیشه بری بیرون. ‫به زودی هوا تاریک میشه.

‫گور بابات!

‫آره، خودم متوجهش شدم.

‫برگ‌ها دارن رنگ عوض می‌کنن. ‫از روی درخت‌ها می‌ریزن پایین.

‫تا حالا مشابهش رو ندیده بودم.

‫آره.

‫ببین...

‫کِنی، می‌دونم که...

‫ببین، ظاهراً دیگه...

‫داری بهتر قدم برمی‌داری، پس من میرم.

‫احتمالاً از اینجا به بعدش رو ‫خودت بتونی بری.

‫لعنت بهت!

‫بوید، چی شد؟

‫دیگه کم کم داره درد می‌گیره.

‫همیشه نمیشه دیدشون ‫ولی الان حس‌شون می‌کنم.

‫بوید، چی... چی میگی؟

‫ببین، نمیشه...

‫وقتی رفتم توی جنگل،

‫اونجا یه اتفاقی برام افتاد،

‫یه اتفاقی که درکش نمی‌کنم.

‫یه چیزی رفته توی بدنم.

‫کِرم هستن. ‫زیرِ پوستم می‌خزن.

‫و...

‫اون صدا رو می‌شنوی؟

‫بوید؟

‫بوید!

‫بوید، کجا میری؟

‫چه خبره؟

‫بوید؟

‫دیدیش؟ اون...

‫باید بریم.

‫به زودی هوا تاریک میشه.

‫آره.

‫بذار کمک کنم.

‫اینم از این.

‫ممنون الیس.

‫خواهش می‌کنم.

‫ببین، بیا اونا رو همون جلو آویزون کنیم.

‫باشه.

‫سلام.

‫- سلام. ‫- کمکی از دستم برمیاد؟

‫- نوچ. ‫- نه؟

‫- تموم شد. ‫- باشه. حله.

‫پنجره‌ها چطورن؟

‫الان دارم آخرین‌هاشون رو می‌پوشونن.

‫عالیه.

‫هِی، هِی...

‫با هم دوستیم؟

‫آره. آره، مشکلی نداریم.

‫عه.

‫قدم به قدم، بوید.

‫گوش نمیدی چی میگم. این...

‫چیه؟

‫کار اون یاروئه. ‫کار اون یاروئه.

‫یه ساعته دارم چی میگم؟

‫خب، پس میگی یه نفر این کار رو باهات کرده.

‫آره. ببین. اینجاست.

‫اینجاست.

‫اون اینجای منو بُرید،

‫بعدش، مُچِ خونی‌اش رو گذاشت کنار دستم

‫و گفت: ‫«خون من الان خونِ توئه».

‫بعدش هر چی که داخل بدنش بود...

‫ازش اومد بیرون و رفت توی من.

‫بعدش هم...

‫بعدش هم اون مکان ناپدید شد.

‫بوید...

‫ببین، هر چی بگم...

‫بازم این قضیه منطقی نمیشه.

‫خیلی‌خب.

‫یه سری کِرم زیر پوستم هستن.

‫و حس می‌کنم یه چیزی انگار...

‫یه چیزی داره میاد سراغم. این...

‫بوید، من چیزی نمی‌بینم.

‫این چیزا هر چی که هستن...

‫اون یارو که این کار رو باهام کرد،

‫سال‌هاست این چیزا داشتن ازش تغذیه می‌کردن.

‫و به من منتقلش کرد چون...

‫اونا نمی‌ذاشتن بمیره.

‫فکرش رو بکن!

‫اون‌قدر وضعش بد بود ‫که فقط دلش می‌خواست بمیره.

‫خیلی‌خب، تو...

‫الان مجبور نیستی حرفم رو باور کنی.

‫فقط ازت می‌خوام بهم قول بدی که اگه این...

‫اگه اوضاع قاراشمیش شد، اگه من...

‫ببین، بهم قول بده.

‫که تو...

‫قبل از این‌که اوضاع بیخ پیدا کنه،

‫تمومش می‌کنی.

‫بوید، ازم می‌خوای چی‌کار کنم؟

‫نمی‌خوام مثل مارتین بمیرم.

‫پس به گمونم امشب رو بمونی.

‫آره، آره.

‫پیش خودم گفتم این‌طور بهتره.

‫امیدوارم ایرادی نداشته باشه.

‫نه، نه، راحت باش.

‫قضیۀ کِرم‌ها رو بهت گفت؟

‫آره.

‫چیزی دیدی؟

‫منظورت اینه که دیدم چیزی ‫زیرِ پوستش بخزه؟

‫نه، ولی این مدت خیلی سختی کشیده.

‫می‌دونی، برای...

‫برای بابام هم اون زمان که خونه‌مون بودیم ‫همین‌طوری شروع شد.

‫یه لحظاتی بودن که انگار...

‫یه آدم کاملاً متفاوت شده.

‫حرفایی می‌زد که هیچ‌وقت نمی‌زد.

‫ما توجیه منطقی‌اش می‌کردیم.

‫می‌گفتیم فقط خسته‌ست.

‫می‌گفتیم فشار زیادی روشه.

‫بعدش یه روز، اون...

‫ببین...

‫هنوز خیلی زوده که بخوای

‫نگران همچین چیزایی باشی، خب؟

‫یه سری موارد هستن که پارکینسون...

‫می‌تونه به زوال عقل منجر بشه ‫ولی توی سنینِ خیلی بالاتر پیش میاد. خب؟

‫ولی پیش میاد.

‫آره.

‫این‌طوری؟

‫یادت باشه، فقط دو قاشق نمک ‫به ازای هر شیشه.

‫تدارکات‌مون محدودن، ‫باید یه کاری کنیم تموم نشن.

‫خب، این‌جوری تا کِی تموم نمیشن؟

‫اگه کارها رو درست انجام بدیم، ‫باید تا یکسال کافی باشن.

‫این‌جوری می‌تونیم چیزایی که ‫الان داریم رو

‫جیره‌بندی کنیم و ‫نگران خراب‌شدن‌شون نباشیم.

‫خواهشاً بگو که فقط همینا نیست.

‫محصولات جدید کاشتیم. داریم...

‫دانا، این غذاهای اینجا ‫به زور برای یک ماه کفاف میدن.

‫حتی با جیره‌ها باید...

‫خب، مردم باید بدونن اوضاع چقدر بَده.

‫این‌جوری فقط وحشت‌زده میشن.

‫یه جورایی مثل الانِ خودت.

‫باید زودتر بهمون می‌گفتی.

‫اون‌وقت کِی باید این کار رو می‌کردم، جیم؟

‫وقتی زیرِ خونه‌ای که ریخت روی سرت ‫گیر افتاده بودی؟

‫الان داریم نهایت تلاش‌مون رو می‌کنیم.

‫همه‌ش بخشی از اون قضیه‌ست.

‫چه قضیه‌ای؟

‫این دقیقاً همون چیزیه که اونا می‌خوان.

‫احتمالاً دارن سعی می‌کنن ‫سطح استرس‌مون رو ببرن بالا.

‫جیم.

‫- منظورت چیه که غذای کافی نداریم؟ ‫- دیدی؟

‫چیزی نیست، رفیق.

‫بیخیال، بیاید برگردیم سراغ کارمون.

‫- خوبی؟ ‫- چی...

‫ای خدا!

‫نه، نه، نه! ‫شرمنده.

‫چه مرگته؟!

‫خیلی خیلی شرمنده‌ام.

‫الان می‌ذارمش زمین. ببین.

‫شرمنده که این‌طور شد. ‫عذر می‌خوام. عذر می‌خوام.

‫- حالت خوبه؟ ‫- خوبم.

‫نه.

‫قضیه همینه:

‫هر بار میگی مشکلی با هم نداریم،

‫یعنی با هم مشکل داریم.

‫خیلی‌خب، باید چی‌کار می‌کردم؟

‫بابام ازم خواست به کسی نگم.

‫الیس، من هر کسی نیستم.

‫قراره با هم ازدواج کنیم.

‫نمیشه که از هم مخفی‌کاری کنیم.

‫باید بدونم که...

‫ببین، بابات از اولش نباید تو رو...

‫توی اون شرایط قرار می‌داد.

‫سارا آدم کُشته.

‫تازه بابات نرفته به کسی بگه...

‫به کنی هم نگفته!

‫اصلاً درست نیست.

‫چاره‌ای نداشته.

‫همیشه یه چاره‌ای هست.

‫با برگردوندنِ سارا به اینجا، ‫جون ملت رو به خطر انداخته!

‫امنیت اینجا رو کمتر کرده.

‫تو هم نباید این موضوع رو ازم مخفی می‌کردی.

‫می‌دونم.

‫می‌دونم.

‫و شرمنده‌ام.

‫الان مشکل اصلی‌ات ‫بابام یا سارا نیست، مگه نه؟

‫فاطمه، از اون شب که

‫توی کلانتری بودیم، تو دیگه...

‫عزیزم، چه خبره؟

‫آهای! ازت پرسیدم داری چه غلطی می‌کنی؟

‫دیدم داری چی‌کار می‌کنی.

‫داشتی یواشکی از آشپزخونه غذا کِش می‌رفتی.

‫داشتم یه مقدار غذای اضافه

‫از کوله‌پشتی‌ام برمی‌داشتم و می‌ذاشتمش...

‫عه، عه، عه! اینجا چه خبره؟

‫- دارن غذا می‌دزدن! ‫- چی؟

‫همین‌جوریش اوضاع بَده، ‫چون توفان هر چی داشتیم رو از بین برد.

‫خیلی‌خب، این‌طور نیست. این‌طور نیست.

‫چرت نگو. ‫دیدم امروز داشتید چی بار می‌زدین.

‫اولش گفتید برج مخابراتیِ جادویی ‫همه رو می‌بره خونه.

‫الان به نظرتون خونه‌ایم؟ نه!

‫نه، به‌جاش الان کلی آدم داریم

‫و غذامون داره تموم میشه، ‫اونا هم مخفی‌کاری می‌کنن

‫- تا کسی هول نکنه. ‫- بس کن.

‫ببین، کسی چیزی رو مخفی نکرده.

‫میشه خفه‌خون بگیری؟

‫خسته شدم با لبخند ‫یه مُشت کسشر تحویل‌مون دادی.

‫حواست باشه با اون دهنِ کیری‌ات چی میگی!

‫نمیشه ملت همین یه کم غذایی که داریم رو...

‫ازمون بدزدن!

‫اونا باید برن.

‫- یالا! برید بیرون. ‫- دیل.

‫- برید. برید بیرون! ‫- هِی، هِی.

‫ببین، کسی نمی‌خواد بهتون آسیب بزنه.

‫- برید بیرون! ‫- دیل، بیخیال.

‫ولم کن!

‫نه!

‫وای خدا. گوه توش! ببخشید.

‫بهم چاقو زدی!

‫اونو از اینجا ببرید!

‫الیس، عمدی نبود. ‫شرمنده!

‫ببین، میشه... بیا.

‫وای خدا. وای خدا.

‫بیا. بیا.

‫چیزی نیست. چیزیت نشده. می‌شنوی؟

‫خوب میشی.

‫بیا، بذار همینجا بِشونیمش.

‫خیلی‌خب. داریمت.

‫چیزی نیست. ‫خیلی‌خب، دراز بکش.

‫متأسفم. ‫وایستا، بذار یه نگاه مختصر بندازم.

‫چیزی نیست. چیزی نیست.

‫ببین، میشه چند تا حولۀ دیگه برام بیاری؟

‫آره، آره!

‫اونو... اونو بده من.

‫- بیا. بیا. ‫- چیزی نیست. چیزی نیست.

‫بیا، همین‌جوری روش رو فشار بده.

‫چیزیت نیست.

‫خوب میشی. ‫چیزیت نیست.

‫یه سری لکه‌ها رو نمیشه کامل شُست.

‫آخر و عاقبت همه‌مون این میشه؟

‫مثل «بینگ‌شان»؟ مثل تو؟

‫ببین بوید، چه از اینجا برید بیرون چه نرید،

‫همه‌مون آخر و عاقبت‌مون یکیه.

‫منظورِ من مُردن نیست.

‫منظورم مُردنیه که اعضای درونیت بریزه کف زمین.

‫جیغ و داد کنی ‫در حالی‌که یه جونور پاره‌ات می‌کنه.

‫این چیزایی که درونم هستن و نمی‌دونم چی‌ان،

‫دارن بدتر میشن.

‫این‌طور به نظر میاد.

‫ولی بهت افتخار می‌کنم.

‫می‌دونستی؟

‫کلانتری که من می‌شناختم

‫هیچ‌وقت تقاضای کمک نمی‌کرد.

‫هیچ‌وقت به ضعفش اقرار نمی‌کرد.

‫تو کله‌شق‌ترین لاشی‌ای بودی ‫که توی عمرم دیدم.

‫اوضاع عوض میشه.

‫آره، عوض میشه.

‫می‌دونی، ‫اون آدمایی که طبقۀ بالا هستن...

‫احتمالاً همه‌شون فکر می‌کنن دیوونه شدی.

‫شدم؟

‫نمی‌دونم.

‫آخه الان وایستادی توی این زیرزمین

‫و داری با ساختۀ ذهنت صحبت می‌کنی.

‫ولی ببین، بعضی وقتا جنون...

‫منطقی‌ترین واکنشیه ‫که میشه نشون داد.

‫حرفم اینه که، ‫کاری که می‌تونستی رو کردی، بوید.

‫سعی‌ات رو کردی.

‫همۀ قصه‌ها که پایان خوش ندارن.

‫قصۀ زندگیِ من و بینگ‌شیان هم پایان خوش نداشت.

‫مال اَبی هم همین‌طور.

‫هنوزم بدترین کشیشِ وامونده‌ای هستی ‫که توی عمرم دیدم.

‫پس شاید بهتر باشه دفعۀ بعدی ‫یه نسخۀ بهتر پیدا کنی.

‫آره، حتماً.

‫بوید.

‫داشتی با کی حرف می‌زدی؟

‫هیچ‌کس، ‫فقط داشتم بلند بلند فکر می‌کردم.

‫نه، نه، نه، نه، نه، با کی داشتی حرف می‌زدی؟

‫از سر راهم برو کنار.

‫تا وقتی ندونم همه چی امنه، ‫از این اتاق خارج نمیشی.

‫جانم؟

‫ببین، مریل گفت طبقۀ بالا چی شده.

‫خب؟ ‫اومدم پایین تا...

‫کاتری!

‫داشتم با پدر کاتری صحبت می‌کردم.

‫می‌دونم این قضیه چه جلوۀ بدی داره. ‫می‌دونم!

‫ولی اون بیرون یه اتفاقی برام افتاد!

‫وقتی برگشتم یه چیزی درونِ بدنم بود.

‫نمی‌فهمم چطور ممکنه.

‫تنها چیزی که می‌دونم اینه که واقعیه.

‫و مثل سگ ترسیدم.

‫باید فشار رو روش حفظ کنی، خب؟

‫می‌رسونیمت درمانگاه.

‫دانا وانت رو بُرد.

‫با وَن می‌ریم. ‫کنار کلبه پارک شده.

‫نه، نمیشه. ‫خیلی خطرناکه.

‫ببین، پشت همۀ پنجره‌ها دیده‌بان داریم. ‫چیزی نمیشه.

‫فکر کنم دیگه امن باشه.

‫- خیلی‌خب. ‫- نه، نه، نه.

‫الیس، اینجا هیچ کاری ‫نمی‌تونیم برات بکنیم.

‫باید بری درمانگاه.

‫پس تا صبح منتظر می‌مونیم.

‫نه! نمی‌مونیم...

‫منتظر نمی‌مونیم. ‫میشه بیای کمکم کنی؟

‫یالا. می‌ریم.

‫بریم.

‫پاشو، پاشو، پاشو. می‌ریم.

‫یالا، رفیق.

‫می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم.

‫یالا رفیق. ‫دَووم بیار.

‫خیلی‌خب.

‫همینه. همینه. ‫آهای! چیزی می‌بینی؟

‫صبر کنید. وایستید. ‫یه دونه‌شون داره از تپه میاد بالا.

‫- خب، چقدر فاصله داره؟ ‫- نمی‌دونم. ۵۰ متر.

‫- نمی‌تونم، نمی‌تونم، نمی‌تونم. ‫- نه، نه.

‫- نمی‌تونم بُدوئم. نمی‌تونم بُدوئم. ‫- وقت داریم.

‫چیزیت نیست. چیزیت نیست.

‫دم پله‌ها می‌بینم‌تون!

‫چی؟ صبر کن.

‫دم پله‌ها می‌بینم‌تون!

‫کجا میری؟

‫گوه توش. گوه توش.

‫گوه توش.

‫وای نه. گوه توش.

‫می‌دونم، می‌دونم. ‫برو، برو، برو، برو!

‫می‌دونم.

‫دارمت. دارمت.

‫بیا، کاپشنت رو در بیار.

‫برو، برو، برو، برو، برو!

‫آهای، بمونید!

‫چیزی نیست. فقط نفس بکش.

‫- می‌دونم. ‫- نمی‌تونم نفس بکشم.

‫همین‌جوری نگهش دار.

‫نمی‌تونم...

‫اون جاده رو برو! ‫برو توی اون جاده.

‫باشه، باشه، باشه، باشه.

‫همین‌جوری فشار رو حفظ کن. ‫فشار رو حفظ کن.

‫چیزیت نیست. ‫منو ببین. چیزیت نیست.

‫- نمی‌تونم نفس بکِشم. ‫- چیزی نیست. چیزی نیست.

‫چیزی نیست. چیزی نیست.

‫- میشه سریع‌تر بری؟ ‫- آره.

‫می‌دونم. می‌دونم.

‫فقط همین‌طوری دستم رو بگیر.

‫چیزی نیست. چیزی نیست.

‫- چی شد؟ ‫- نمی‌دونم.

‫میشه سریع‌تر بری؟

‫می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم.

‫ببین، دیگه داریم می‌رسیم.

‫- می‌دونم. می‌دونم. ‫- فاطمه؟

‫چیه؟

‫اون جونورها رو بیرون می‌بینی؟

‫نه. فکر کنم در امان باشیم.

‫فکر کنم در امان باشیم.

‫فکر کنم در امان باشیم. ‫فکر کنم در امان باشیم.

‫- فکر کنم در امان باشیم. ‫- نمی‌تونم نفس بکشم.

‫چیزی نیست. ‫ببین، من همینجام.

‫دیگه داریم می‌رسیم، بچه‌ها. ‫دارم می‌بینمش.

‫بیهوش نشو.

‫- من... ‫- کریستی اونجاست.

‫- باید بریم پیش کریستی. ‫- دَووم بیار.

‫- تقریباً رسیدیم. ‫- آروم، آروم.

‫خیلی‌خب. چیزی نیست. آروم باش.

‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.

‫چیزیت نیست. بیا. ‫دستت رو بده.

‫دستت رو بده. ‫می‌دونم. می‌دونم.

‫خیلی‌خب، بیا اینجا.

‫کمک کن بلندش کنم.

‫آروم، آروم، آروم. تو می‌تونی!

‫شونه‌ام رو بگیر.

‫اگه می‌خوای برم، می‌تونم یه مدت...

‫- برم خونۀ گروهی. ‫- نه.

‫نه، مری. این‌طور نیست.

‫- کریستی! کمک! ‫- کریستی، در رو باز کن!

‫لعنتی!

‫- کریستی! ‫- در رو باز کن.

‫- باز کن! ‫- یا خدا.

‫چی شده؟

‫دعوا شد. دیل دستش چاقو بود.

‫خیلی‌خب.

‫- بیارش داخل. باشه؟ ‫- باشه.

‫بوید! کِنی! اینجا نیازتون دارم.

‫الیس، خوبی؟

‫- الیس! ‫- نمی‌تونم نفس بکشم.

‫همینجا بِشونیدش.

‫نمی‌تونم نفس بکشم!

‫- چه مدته این اتفاق افتاده؟ ‫- بیست و پنج دقیقه.

‫همین‌طوری فشار بده. ‫همین‌طوری فشار بده.

‫الیس؟

‫چی... ببینم، چی شده؟ ‫چی...

‫- چاقو خورده. ‫- کریستی، چِش شده؟

‫متکا رو بیار بالا!

‫ببین رفیق، چیزی نیست. چیزی نیست.

‫فشار رو حفظ کن. فشارِ روی زخم رو حفظ کن، خب؟

‫- چیزیت نیست. ‫- میشه نفس بکشی ببینم، الیس؟

‫خیلی‌خب.

‫خون داره حفره‌های سینه‌اش رو پُر می‌کنه.

‫خیلی‌خب، رفیق. همینه.

‫- منو ببین. منو ببین. ‫- چیزی نیست عزیزم.

‫فشار رو حفظ کن، باشه؟

‫- نمی‌تونم نفس بکشم. ‫- یالا.

‫دوباره نفست رو بده تو.

‫کریستی، چه خبره؟

‫- چیزیت نیست. ‫- می‌تونی کاری بکنی؟

‫قفسۀ سینه‌اش تحت فشاره.

‫باید کمش کنم.

‫محلول نمک رو کجا نگه می‌داری؟

‫- الان نباید اینجا باشی. ‫- کریستی، بیخیال!

‫به جون تو قسم، حالم خوبه.

‫ببینم، چه خبره؟

‫قفسۀ بالای کمد داروها. ‫کنی، اینجا لازمت دارم.

‫رفیق...

‫- رفیق؟ ‫- بیارش بالا. فشار بده.

‫خیلی‌خب، بذار این محدوده رو تمیز کنم.

‫این یه کم سوزش داره.

‫گوه توش!

‫رفیق؟ ببین رفیق. ‫تو می‌تونی نفس بکشی.

‫تو... ‫ببین، تو می‌تونی نفس بکشی.

‫یه سیخونک کوچولو حس می‌کنی.

‫- اون برای چیه؟ ‫- باید ببینم...

‫ریه‌هاش تحت فشارِ خون‌ـه یا هوا؟

‫میشه این میله رو برام نگه داری لطفاً؟

‫- بیا، برام می‌گیریش؟ ‫- خیلی‌خب.

‫بچه‌ها، من باید بیام اونجا.

‫ببین، بذار کریستی کارش رو بکنه. ‫بیا. بیا.

‫حالت خوب میشه. خب؟ ‫باور کن!

‫- چیزیت نمیشه. ‫- از پسش برمیای.

‫توی حفرۀ قفسۀ سینه‌اش خون جمع شده.

‫- باید سریع اقدام کنیم. ‫- بذار کارش رو بکنه.

‫ببین، خوب میشی.

‫الیس!

‫بذار... بذار کارش رو بکنه.

‫چیه؟ چیه؟

‫یه چاقوی جراحی و چند تا کُهنه می‌خوام.

‫باشه. ‫خیلی‌خب، حله.

‫یه جراحت کوچیک وارد می‌کنم، باشه؟

‫بیا. بیا. کُهنه.

‫- روی اینو بگیر. ‫- باشه.

‫کلی خون در میاد. باشه؟

‫- انبرک. ‫- انبرک.

‫خب، حاضری؟

‫خیلی‌خب.

‫بسیار خب.

‫خیلی‌خب، الیس، فشار رو کم می‌کنیم. باشه؟

‫اَه!

‫لعنتی!

‫نفس‌های عمیق بکش، الیس. ‫باشه؟

‫اگه می‌تونی دستت رو شُل کن.

‫باید بذاریم این خون‌ها بره.

‫نمیشه. نمیشه! ‫تحملش رو ندارم از دستش بدم.

‫هِی، هِی، منو ببین. منو ببین.

‫اون هیچ جا نمی‌ره. خب؟

‫ببین، هِی، به نظرت مضطرب میام؟

‫کریستی به نظر مضطرب می‌اومد؟

‫ببین، حالش خوبه. ‫هِی!

‫بشین. بشین.

‫فقط نفس عمیق بکش.

‫نفس عمیق بکش. ‫چیزی نشده. چیزی نمیشه.

‫فقط باید نفس عمیق بکشی.

‫باشه؟ ‫ببینم، حالت خوبه؟

‫آره، ولی خیلی با خون ‫میونۀ خوبی ندارم.

‫- سلام. ‫- سلام، حالش خوبه؟

‫تونستم فشار رو از روی سینه‌اش بردارم.

‫ولی کلی خون از دست داده.

‫قلبش داره سعی می‌کنه جبران کنه.

‫ولی اگه زودتر نتونیم ‫خون بهش برسونیم،

‫اعضای درونی‌اش به مرور از کار می‌افتن.

‫وای خدا. ‫وای خدا!

‫- هِی، هِی. ‫- ولی هنوز کارِمون به اونجا نرسیده. خب؟

‫بوید، گروه خونی‌اش چیه؟

‫O منفی. ‫جفت‌مون O منفی هستیم.

‫خیلی‌خب. عالیه. ‫این عالیه. بیا.

‫یالا.

‫ببینم، داستان چیه؟

‫از خونِ بوید استفاده می‌کنیم ‫تا انتقال خون بدیم.

‫می‌دونم به نظر ترسناک میاد ‫ولی باور کنید...

‫صبر کن، صبر کن، صبر کن. ‫نه، نه.

‫نمیشه.

‫نمیشه... نمیشه خونِ منو به اون بدی.

‫- بوید! ‫- اگه از خون من استفاده کنی

‫اون چیزی که درونِ منه، ‫وارد بدن اونم میشه.

‫بوید، یه لحظه آروم باش و گوش کن چی میگم.

‫من که دیوونه نیستم!

‫اون چیزا رو می‌تونم حس‌شون کنم.

‫حتی اگه نتونم ببینم‌شون، ‫حس‌شون می‌کنم.

‫بوید، اگه این کار رو نکنی، الیس می‌میره.

‫حتی اگه حرفی که می‌زنی درست باشه،

‫بدتر از مرگ که نیست.

‫کاش اینو به اون یارو ‫که این کار رو باهام کرد می‌گفتی.

‫باید یه راه دیگه پیدا کنیم. ‫نمیشه که...

‫بوید، باید بشینی...

‫و بذاری کریستی کارِش رو بکنه.

‫ببین. ‫کنی، خواهش می‌کنم...

‫بشین!

‫اگه این کار رو بکنی، روحت هم خبر نداره...

‫فقط... ای خدا!

‫وای خدا!

‫لعنتی!

‫وای خدا. منم می‌بینم‌شون.

‫یا خدا.

‫بچه‌ها، میشه یه نفر یه کاری بکنه؟!

‫باید یه گروه خون O منفی براش جور کنیم.

‫باید همین الان انجامش بدیم.

‫بده‌ش من.

‫چی؟

‫بده‌ش من.

‫قضیۀ غار رو برای کریستی گفتی.

‫که زخمی‌ات کرده ‫و زخمش رو به زخمت چسبونده. مگه نه؟

‫خب، اگه به تو داده‌اش، احتمالاً یعنی...

‫می‌تونه به یکی دیگه هم منتقلش کنه.

‫مهم اینه که انتقال خون رو انجام بدی.

‫برای بقیه‌اش بعداً یه فکری می‌کنیم.

‫نه.

‫- بوید! ‫- نه، نه، نه!

‫نه، زیر پوستم داره یه کابوس اتفاق می‌افته.

‫می‌فهمی چی میگم؟

‫حس می‌کنم داره قوی‌تر میشه.

‫نمی‌دونم اگه به تو منتقلش کنم...

‫چی میشه.

‫بوید.

‫بوید، چی‌کار می‌کنی؟

‫- بوید؟ ‫- بوید!

‫- بوید! ‫- یه فکری دارم.

‫صبر کن، کجا میری؟

‫باید یه جایی بره، مگه نه؟

‫بوید!

‫- بوید، کجا... ‫- بوید!

‫چی‌کار می‌کنی؟

‫کجایید؟

‫خونِ تازه می‌خواید؟

‫گوشت تازه!

‫من همینجام.

‫بیاید بگیریدم.

‫می‌دونم این بیرونید.

‫می‌دونم صدام رو می‌شنوید.

‫می‌خواید بازی کنید؟

‫من همینجام!

‫حاضرم!

‫یالا!

‫تنها کاری که می‌کنید ‫اینه که درهامون رو می‌زنید.

‫می‌کوبید به پنجره‌های تخمی‌مون.

‫می‌خواید بازی کنید.

‫خب، من همینجا وایستادم.

‫من الان...

‫همینه.

‫بیا.

‫بیا منو بگیر.

‫همینه.

‫بیا.

‫منتظر چی هستی؟

‫می‌خوایش؟

‫خونِ من الان خونِ توئه، مادرجنده!

‫از این بازی خوشم اومد.

‫خیلی‌خب.

‫چیزی نیست.

‫دیگه مشکلی نداریم.

‫انتقال خون رو باید شروع کنیم.

‫آخرین پله رو مواظب باش.

‫- باشه. ‫- تموم شد.

‫می‌تونی کیف رو بذاری کنار اون صندلیِ بغل میز.

‫باشه.

‫خب، اون‌قدرها هم بد نبود، نه؟

‫آره.

‫در واقع، می‌تونم بگم تا الان...

‫تقریباً خوش هم گذشت.

‫اون بالا چیز جالبی هست؟

‫اگه این خونه هم فرو بریزه چی؟

‫همچین اتفاقی نمی‌افته.

‫از کجا می‌دونی؟

‫چون فکر نمی‌کنم مامان و بابات...

‫یه سوراخ بزرگِ دیگه ‫توی زمین بکَنن.

‫میشه یه رازی رو بهت بگم؟

‫معلومه که می‌تونی.

‫به مامان و بابام گفتم نمی‌ترسم.

‫ولی می‌ترسم.

‫دیگه نمی‌خوام توی مأموریت باشم.

‫می‌خوام برم خونه.

‫خیلی‌خب.

‫حالا من یه رازی بهت بگم؟

‫منم یه کم می‌ترسم.

‫واقعاً؟

‫آره.

‫ولی اگه گفتی چیه؟

‫چیه؟

‫این چیزِ خوبیه.

‫چرا؟

‫وقتی تقریباً هم‌سن و سالِ تو بودم، ‫مامانم یه چیزی بهم گفت

‫و فکر می‌کنم احتمالاً ‫هوشمندانه‌ترین چیزی بوده

‫که تا حالا از کسی شنیدم.

‫می‌خوای برات بگم؟

‫آره.

‫اون گفت که ترس...

‫چیزیه که در درون‌مون زندگی می‌کنه.

‫دقیقاً مثل امید یا لذت یا عشق.

‫همه‌شون چیزایی‌ان که ما رو خاص می‌کنن.

‫ولی شاید «ترس» از همه‌شون مهم‌تر باشه.

‫چرا؟

‫چون بدونِ ترس،

‫نمی‌دونیم چطور شجاع باشیم.

‫ترس ما رو قهرمان می‌کنه.

‫آخی.

‫ببین، بچه‌جون.

‫آقا، کار شما تمومه.

‫خیلی‌خب. حله.

‫باید یه کم دراز بکشی.

‫چیزیم نیست.

‫کر...کریستی.

‫حالم خوبه. خب؟

‫می‌فهمی دیگه.

‫سلام الیس.

‫سلام.

‫حالت چطوره؟

‫نفس‌کشیدنت چطوره؟

‫آخیش، می‌تونم نفس بکشم.

‫خوبه.

‫خوبه.

‫من... میرم یه سری ملافۀ جدید بیارم.

‫تر و تمیزت می‌کنم. باشه؟

‫ممنون.

‫سلام.

‫سلام.

‫هنوز از دستم عصبانی‌ای؟

‫خفه شو بابا.

‫ببخشید.

‫نه.

‫یه کم استراحت کن.

‫کجا میری؟

‫الان برمی‌گردم.

‫آهای.

‫خوبی؟

‫نزدیک بود از دست بدمش.

‫ولی ندادی. خب؟

‫ندادی.

‫یه سری چیز، زیر پوست بوید بود.

‫از دستِ این شهر کوفتی!

‫آخه چطور...

‫می‌دونم.

‫نمی‌تونم...

‫هِی...

‫یه خواهشی ازت دارم.

‫و باید بهم قول بدی به کسی نمیگی.

‫باشه، حتماً.

‫تست حاملگی داری؟

‫باید به حرفت گوش می‌دادیم.

‫باید بهت اعتماد می‌کردیم.

‫همه چی خوب از آب در اومد.

‫فقط همین مهمه.

‫تکون نخورده؟

‫نه.

‫یعنی... مُرده؟

‫خب، به زودی می‌فهمیم.

‫⚡️TheFlashPoint⚡️ ‫محمد سید - تلگرام: GoodBadUgly@

‫مووی کاتیج، مرجع دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ‫MovieCottage.com

‫برای اطلاع از آخرین آدرس سایت، مووی‌کاتیج را در تلگرام دنبال کنید ‫MovieCottage@