Original subtitles

(คุณหมอชา)

ผมขอเรียนตามตรง

การรักษาความสัมพันธ์อันดี

กับเพื่อนต่างวัยก็คงจะไม่ง่ายนะครับ

พูดให้ตรงขึ้นอีกหน่อย

คุณก็รู้นี่ครับ ว่าคนอื่นจะไม่ชอบคุณ

ตั้งแต่ฉันเข้าเรียนคณะแพทย์

จนเรียนจบและสิ้นสุดการเป็นอินเทิร์น

น่าอายที่ต้องบอกว่า ฉันไม่เคยคิดเลยสักครั้ง

ว่าฉันอยากเป็นหมอแบบไหน

ฉันเข้าเรียนคณะแพทย์เพราะเรียนเก่ง

มีแต่ความปรารถนา ที่อยากจะเป็นหมอเร็วๆ

และเป็นลูกสาวคนเก่ง

ที่จะฉุดครอบครัว ออกจากความลำบากได้ค่ะ

แต่ก็น่าขำ

หลังจากที่ได้เลี้ยงลูกสองคน

ในฐานะแม่บ้านมาตลอด 20 ปี

และผ่านการผ่าตัดใหญ่ อย่างการผ่าตัดปลูกถ่ายตับมาแล้ว

ฉันถึงเพิ่งจะมีความปรารถนา ที่จะเป็นหมอที่ใช้ได้ขึ้นมาจริงๆ ค่ะ

ฉันมั่นใจว่า

ประสบการณ์เหล่านั้น จะเป็นพื้นฐานที่ดีในการเป็นหมอ

แต่ความต้องการพวกนี้จะเป็นจริงได้

ก็ต่อเมื่อฉันผ่านการสอบสัมภาษณ์นี้เท่านั้นค่ะ

โอเคครับ

ออกไปได้ครับ

ขอบคุณค่ะ

(โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยกูซาน สอบสัมภาษณ์แพทย์ประจำบ้านปี 2022)

แต่ก็ชื่นชมในความกล้าแฮะ

เหมือนจะเป็นหมอที่ใช้ได้ด้วย

แผนกเวชศาสตร์ครอบครัวว่าไงครับ

ลังเลไหม

ลองนึกถึงใจเขาใจเราสิครับ

เป็นคุณจะเลือกไหมล่ะ

ก็อาจจะเลือก หรือไม่เลือกก็ได้

เชิญเข้าข้างในค่ะ

จองมิน สอบสัมภาษณ์เป็นไงบ้าง

(สอบสัมภาษณ์แพทย์ประจำบ้านปี 2022 โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยกูซาน)

คุณพ่อรู้หรือเปล่าครับ

ไม่รู้น่ะสิ

ถ้ารู้ เขาจะปล่อยให้แม่มาสัมภาษณ์ไหมล่ะ

แม่ แม่จะมาเป็นแพทย์ประจำบ้านได้ไงครับ

ดูถามเข้า

ฉันเป็นผู้หญิงที่จบแพทย์มานะจ๊ะขอบอก

แกคงจะลืมไปแล้ว เพราะเห็นแม่อยู่แต่บ้านตลอด

สมัยเรียน แม่เรียนเก่งมากนะ

สอบแพทย์ประจำบ้านคราวนี้ แม่ก็ได้ตั้ง 49 คะแนนแน่ะ

ได้ 49 คะแนนเหรอครับ

ผมได้ 45 เอง

โธ่

ก็แกเตรียมสอบไปด้วย เป็นอินเทิร์นไปด้วยนี่

แต่แม่จัดเต็มเลยไง

อ๋อ

แล้วยังไงต่อ

ถ้าผ่านก็จะมาทำงานที่นี่เหรอครับ

แล้วจะเอายังไงกับพ่อ

ก็ทำๆ ไปก่อน

โอ๊ย

ถ้าโดนจับได้ ก็ค่อยว่ากันตอนนั้นแล้วกัน

แม่ พูดอะไรไม่คิดแบบนั้นได้ไงครับ

เรื่องพ่อก็เรื่องหนึ่ง

แต่ถ้าแม่ติดเชื้อที่โรงพยาบาลขึ้นมาล่ะครับ

ร่างกายก็ไม่ค่อยจะแข็งแรง เพราะเพิ่งผ่าตัดมา

จะทำงานยากๆ แบบนี้ได้ไง

ลูกชาย

เรื่องนั้นไว้ค่อยกังวล ตอนที่แม่ผ่านสัมภาษณ์แล้วเถอะ

ตกลงไหม

ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ

วันนี้แกมาสัมภาษณ์แล้วได้หยุดหรือเปล่า

แม่จะแวะไปที่หนึ่งหน่อย

อย่าทำหน้าบึ้งสิ

ได้เจอภรรยาคุณหรือยัง

เชิญค่ะ

ใช่ที่นี่จริงด้วย

เธอจำฉันได้ไหม

คณะแพทย์ ม.กูซาน รุ่นปี 1995

ชาจองซุก

จำได้สิ

มานั่งสิ

โล่งอกจัง

คิดอยู่ว่าจะทำไงดี ถ้าเธอจำไม่ได้

ไม่ได้เจอกันนานมากเลยนะ

ผ่านมาตั้ง 20 ปีแล้ว ทำไมเธอดูไม่เปลี่ยนไปเลยล่ะ

ไม่จริงสักหน่อย

ขอโทษที่บุกมาหาปุบปับนะ

ไม่รู้ว่าเธอได้ข่าวหรือยัง

พอดีว่าฉันสมัครเป็นแพทย์ประจำบ้าน แผนกเวชศาสตร์ครอบครัวน่ะ

ฉันเห็นเธอบนเว็บไซต์ก่อนยื่นใบสมัคร

- งี้นี่เอง - ตอนนี้

ยังไม่รู้ว่าฉันจะผ่านหรือตกรอบ

แต่ถ้าฉันได้มาทำงานที่นี่

ฉันจะทำเต็มที่นะ

ฉันจะทุ่มสุดแรง ไม่ให้แพทย์ประจำบ้านคนอื่นอึดอัดใจ

ใจดีกับฉันด้วยนะ

แต่ไม่รู้นะว่ามันจะเป็นไปได้ แค่เพราะเธอพยายามคนเดียวหรือเปล่า

อือ

ยังไงก็ยินดีที่ได้เจอ

ขอให้เธอสอบผ่านนะ

อือ ขอบคุณนะ

ว่าแต่

สามีเธอรู้หรือเปล่า

ว่าเธอมาสมัครโรงพยาบาลนี้

อ้อ

ฉันเลยจะบอกว่า

ถ้าเกิดว่าเธอเจอสามีฉัน

ช่วยเก็บเรื่องนี้เป็นความลับได้ไหม

ทำไมล่ะ คู่สามีภรรยาจะต้องมา ทำงานที่โรงพยาบาลเดียวกันนะ

เขาก็ควรจะรู้ไม่ใช่เหรอ

สามีฉันเองก็

ไม่เห็นจะเคยบอกเลยว่าเธอทำงานที่นี่

ฉันว่าน่าจะสอบตกนะ

ดูเหมือนจะเป็นงั้นเหรอ

ก็แน่นอนสิ

คนหนุ่มสาวที่คล่องแคล่วก็มี

ใครมันจะไปเลือกคนอายุเยอะแทนล่ะ

แถมยังสุขภาพไม่แข็งแรงอีก

ผมแค่เผื่อใจไว้เพราะเธอ ทำคะแนนสอบไว้ดีมากน่ะสิ

คุณมัวทำอะไรอยู่ ในตอนที่เมียคุณทำถึงขนาดนี้

คุณน่าจะห้ามนางไว้ ก่อนที่เรื่องจะเป็นแบบนี้สิ

ผมขอโทษนะ

เธอพูดว่าอยากเป็นแพทย์ประจำบ้าน

แต่ผมไม่นึกว่าเธอจะลงสอบจริงๆ

ยิ่งกว่านั้น ใครจะคิดล่ะ ว่าเธอจะสมัครโรงพยาบาลนี้

สัปดาห์หน้าฉันจะใช้วันหยุดสองวันนะ

ฉันต้องไปเจอคุณพ่อที่เกาะเชจู

คุณพ่อ…

- ติดต่อมาแล้วเหรอ - อือ

เขาได้รับการวินิจฉัยว่า เป็นมะเร็งตับอ่อนระยะที่สี่

โธ่

เพิ่งจะนึกถึงลูกสาวที่ตัวเองทิ้งไปขึ้นมามั้ง

เป็นความผิดผมเองแหละ

ค่ะ สวัสดีค่ะ

ค่ะ ฉันชาจองซุกเองค่ะ

โทษทีนะคะ

ฉันรู้ว่ามันเสียมารยาท

แต่ขอทราบเหตุผล ที่ฉันสอบไม่ผ่านได้ไหมคะ

เป็นเพราะ

อายุหรือเปล่าคะ

ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ

แล้วเขาว่าไงต่อครับ

เขาก็บอกให้ไปหาโรงพยาบาลอื่น ก่อนจะสายไปกว่านี้น่ะสิ

งั้นก็ลองสมัคร โรงพยาบาลที่เล็กกว่านี้สิครับ

ไปที่อื่นก็ได้นี่ ทำไมมานั่งหงอยแบบนั้นล่ะ

ความล้มเหลวมันเจ็บปวดเป็นธรรมดานี่

กลับมาแล้วเหรอคะ

สวัสดีครับ

หน้าคุณเป็นอะไรไป

หน้าฉันมันทำไมคะ

ดูไม่ค่อยดีเลยน่ะ

งั้นเหรอ

ก็ไม่ได้เป็นอะไรนะ

งั้นก็ดีไป

อ้อ คุณไปเที่ยวบ้างดีไหม

จิตใจคุณก็น่าจะอ่อนไหวมาก ตั้งแต่ผ่าตัดมานี่

ไปสูดอากาศในที่ดีๆ สักแห่ง น่าจะช่วยได้นะว่าไหม

(ทางไปอาคารผู้โดยสาร)

ไม่เห็นจะเข้าใจเลยว่า ฉันมีอะไรให้ชื่นใจถึงจะไปเที่ยวเนี่ย

มนุษย์เราเนี่ย

พอเผชิญกับวิกฤตในชีวิต ก็ต้องออกเดินทางไปที่ไหนสักแห่ง

การทลายกำแพงในชีวิต ด้วยการออกเดินทางคือธรรมชาติของมนุษย์

การทลายกำแพงในชีวิตฉัน…

ควรจะเป็นการเริ่มต้นชีวิตครั้งที่สอง ด้วยการเป็นหมอสิ

ไม่ใช่การไปเที่ยวโบราไกย์

โอ๊ยตาย

นานทีปีหนแกจะได้ขึ้นเครื่องไปเที่ยวนะ

ช่วยมีชีวิตชีวาหน่อยไม่ได้เหรอ

ก็งี้แหละนะ

แกมีดวงสร้างกาลกิณีให้ชีวิตตัวเอง

ก็ฉันเสียใจไง ฉันเสียใจ

พอเลย พอ

อายุฉันมันทำไมเหรอ

แก่แล้วมีความฝันไม่ได้หรือไง

ฉันเรียกร้องอะไรมากนักเหรอ

ถ้าแกกลุ้มแบบนั้น เดี๋ยวก็มีริ้วรอยหรอก

นี่ฉันให้ พกไว้ทาทุกวันนะ

ฉันรู้จักอันนี้นะ

แบบนี้ใช่ไหม

อือ

เก่งมาก เลิศๆ

คอด้วย

นั่นแหละ

ดีขึ้นสุดๆ

- จริงเหรอ - จริง

ถ้าโรงพยาบาลนั้นไม่รับแก ค่อยไปสมัครที่อื่นก็ได้นี่

แกสมัครไปแล้วนี่

อือ ต้องไปสอบสัมภาษณ์ สัปดาห์หน้านี่แหละ

ปกติแล้วแผนกเวชศาสตร์ครอบครัว ใจบุญอยู่แล้วนี่

โรงพยาบาลที่จะรับแก คงอยู่ที่ไหนสักแห่งในประเทศนี้แหละ

อย่ายึดติดกับโรงพยาบาลม.กูซานนักเลย

ทำไมต้องที่นั่นด้วย

สามีแกก็อยู่ มีแต่จะอึดอัดเปล่าๆ

ชเวซึงฮีน่ะ

ชเวซึงฮีเหรอ

ชเวซึงฮีรักแรกของสามีแกน่ะนะ

อือ

ยัยชเวซึงฮีนั่น…

ทำงานที่โรงพยาบาลม.กูซานแหละ

- ฮะ - นางเป็นอาจารย์หมอ

ที่แผนกเวชศาสตร์ครอบครัว

เขาจะไม่มางั้นเหรอ ทำไม

เขาโดนแฟนเท ก็เลยหนีไปเข้ากรมทหารเพราะช็อกค่ะ

คนปวกเปียกแบบนั้นก็มีด้วยเหรอ

เอาไงดีคะ อาจารย์หมอ

งั้นก็เหลือผู้สมัครที่อายุเยอะนั่น คนเดียวเหรอ

- ค่ะ - ให้ตายเถอะ

ให้ฉันโทรไปไหมคะ

ไม่รู้ด้วยแล้ว จะทำอะไรก็ทำ

จริงเหรอ

งั้นแกก็บังเอิญเจอนาง ตอนไปสัมภาษณ์เหรอ

เปล่าหรอก ไม่ได้เจอกันตอนสัมภาษณ์

ฉันรู้มาก่อนแล้ว

แกจะว่าฉันงี่เง่าก็ได้นะ

แต่แปลก…

ฉันรู้สึกแย่ยังไงชอบกล

ถ้ารู้สึกดี แกก็บ้าแล้วไหมเพื่อน

สามีแกปิดบังเรื่องที่ได้ทำงาน ที่เดียวกับรักแรก

ที่เคยรักกันปานจะกลืนกินแบบนี้

แกจะรู้สึก…

อ้อ

แกก็เลยดื้อจะเข้าทำงาน ที่โรงพยาบาลม.กูซานให้ได้เหรอ

เพื่อจะสอดส่องสองคนนั้น

เปล่านะ แกนี่ก็

ฉันเป็นศิษย์เก่าที่นั่นด้วยไง

ที่นั่นเป็นโรงพยาบาลชั้นนำ ฉันเลยคิดว่าถ้าได้เรียนต่อ

ก็น่าจะได้เรียนรู้อะไรมากขึ้น

ฉันก็เลยอยากเข้าที่นั่นไง แกนี่ก็

ฉันอายุปูนนี้แล้ว จะทำอะไรเป็นเด็กแบบนั้นเพื่อ

แกเองก็คิดว่านั่นเป็น

คำแก้ตัวข้างๆ คูๆ ใช่ไหม

โอเคๆ

ใครล่ะเนี่ย

สวัสดีค่ะ

ค่ะ ฉันชาจองซุกเองค่ะ

โรงพยาบาลม.กูซานเหรอคะ

อ๋อค่ะ

ค่ะ

มีอะไร ทางโรงพยาบาลเขาว่าไง

ทำไงดีล่ะ

ฉันคงไปเที่ยวไม่ได้แล้ว

เขาเรียกแกเหรอ

เขาเรียกฉัน

กอดหน่อย

(โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยกูซาน)

- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ

- อาจารย์หมอ สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ

ฉันไม่ใช่อาจารย์หมอนะ

ฉันคือแพทย์ประจำบ้านค่ะ

- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ

สวัสดีค่ะ

- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ

ผมชื่ออีโดกยอมครับ

ฉันชื่อมุนแชยุนค่ะ เกิดปี 1995

ฉันชื่อชาจองซุกค่ะ

ปี 1995 เหมือนกัน…

ปีที่เข้าเรียนน่ะค่ะ

ฉันจะทำเต็มที่เพื่อไม่ให้เป็นภาระ กับรุ่นพี่และรุ่นน้อง

ไม่ต้องอึดอัดใจกับฉันนะคะ

ปฏิบัติกับฉันเหมือนกับ แพทย์ประจำบ้านคนอื่นได้เลยค่ะ

มันก็แน่อยู่แล้วไหมคะ

ฉันล่ะยี้พวกที่อยากได้รับการปรนนิบัติ แค่เพราะอายุเยอะสุดๆ

จริงค่ะ จริงแท้แน่นอนเลย

เราต้องทำงานแทบจะ 80 ชั่วโมง ต่อสัปดาห์เลย

จะไหวเหรอครับ

อุ๊ยตาย เดี๋ยวนี้ทำแค่นั้นเองเหรอคะ

แหม สมัยฉันนะ เราทำงานกันสัปดาห์ละ 100 ชั่วโมงเลย

เข้าเวรดึกตลอดสองสัปดาห์

ตอนปีหนึ่ง…

มันเรียกว่าไงนะ ที่ออกไปข้างนอกไม่ได้ 100 วัน

- เข้าเวรร้อยวัน - เข้าเวรร้อยวัน

ใช่ๆ เข้าเวรร้อยวัน เมื่อก่อนเคยมีแบบนั้นด้วยนะคะ

สมัยนี้คงไม่มี…

ไม่มีแล้วน่ะสิคะ

ไม่มีแล้วเนอะ

ช็อตฟีลเว่อร์

สมัยนี้เขาเรียกสถานการณ์แบบนี้ว่า "ช็อตฟีล" ใช่ไหมคะ

ครับ ช็อตฟีลจริง

ใช้คำว่า "เหอะ" ไหม

อาจารย์ชเวคงไม่รู้เพราะลาหยุดไป

หลังจากพลิกผันไปมา เธอก็ได้มาอยู่ที่แผนกเรา

นี่หมอชาจองซุก ทักทายกันสิ

สวัสดีค่ะ อาจารย์

ถึงวิธีการตรวจจะก้าวหน้ายังไง ก็ห้ามพลาดจุดนั้นเด็ดขาดนะ

- ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ - ครับ เข้าใจแล้วครับ

ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ

(บุ๊กคาเฟ่เลานจ์)

โทษทีนะ

ฉันรู้สึกไม่ค่อยดี ขอให้น้ำเกลือหน่อย

น้ำเกลือเหรอคะ

ชำระเงินหรือยังคะ

- ชำระเงินเหรอ - ไปที่ช่องลงทะเบียน

และรับบัตรคิวเพื่อจ่ายเงินก่อน แล้วค่อยกลับมานะคะ

ไม่ใช่แบบนั้นสิ นี่มันเหตุฉุกเฉิน

นี่ไม่รู้จักฉันเหรอ

ตายจริง อาจารย์ซอ มาทำอะไรที่แผนกฉุกเฉินคะ

พยาบาลอี

ตอนนี้ผมรู้สึกแย่มาก ก็เลยจะมาให้น้ำเกลือหน่อย

แต่พยาบาลคนนี้บอกให้ผมไปจ่ายเงินมาก่อน

เธอเพิ่งมาทำงานวันแรก เลยไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไรน่ะค่ะ

เดี๋ยวฉันให้น้ำเกลือคุณเองค่ะ

- เชิญทางนี้เลย - ขอบคุณมาก

โธ่ ไปทำอีท่าไหนมา

ที่เขาว่ารู้สึกชีวิตสั้นลง…

คือแบบนี้นี่เอง

(ซึงฮี: มาเจอกันเดี๋ยวนี้)

พระเจ้าช่วย

แม้แต่ตอนที่คุณส่งข้อความมา ผมยังไม่อยากเชื่อเลย

จริงๆ นะ

ผมเองก็ตกใจเหมือนโดนฟ้าผ่า…

ตกใจยิ่งกว่าฉันหรือไง

คุณช็อกยิ่งกว่าฉันเหรอ

ฉันมาทำงานตอนเช้า ก็เห็นเมียคุณยืนโด่อยู่ตรงหน้า

ฉันแทบจะเป็นลมไปแล้วนะ

ผมขอโทษ

ขอโทษแล้วมันจะจบไหม

คุณอยู่ตรงจุดไหนของบ้านกันแน่

ภรรยาคุณเห็นสามีเป็นอะไร

ถึงได้ตัดสินใจครั้งใหญ่แบบนั้น โดยไม่ปรึกษาคุณสักคำ

นั่นแหละที่ผมจะพูด

ทีนี้จะเอายังไง

เรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว จะย้อนกลับไปแก้ไขได้ยังไง

ให้ฉันย้ายโรงพยาบาลเหรอ ฉันลาออกซะดีไหม

ซึงฮี อย่าอารมณ์ร้อนสิ เราต้องใจเย็นๆ นะ

ผมขอเวลาคิดหน่อย

ฉันรอนานไม่ได้นะ

(ห้องทำงานอาจารย์)

(แม่จองมิน)

เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ กรุณาฝากข้อความ…

(โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยกูซาน)

(อีเมล)

(สวัสดีครับ)

นี่…

(สวัสดีครับ)

(โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยกูซาน)

(ห้องทำงานอาจารย์ 204)

(รอยคิม)

ครับ

เชิญเลยครับ

สวัสดีครับ

- คุณชาจองซุก… - ตายจริง

ผมได้ยินว่ามีหมอฝีมือดีคนใหม่มา ก็เลยแวะมาสวัสดีน่ะครับ

หัวหน้าก็อยู่ด้วยสินะครับ

ยินดีที่ได้เจอกันเป็นครั้งแรกครับ

ผมซออินโฮครับ

ยินดีที่ได้รู้จักครับ

ผมรอย คิมเบอร์ลี่

เรียกง่ายๆ ว่ารอยก็ได้ครับ

ครับ

เชิญนั่งสิครับ

ผมกำลังจะไปพอดี เชิญคุณสองคนคุยกันให้สนุก

ได้เห็นคุณสองคนแบบนี้แล้ว ผมก็อุ่นใจเหลือเกินครับ

มีมังกรอยู่ทางขวา

มีเสืออยู่ทางซ้าย

- ลานะครับ - ลานะครับ

คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงครับ

หลับสบายไหมคะ

อาการปวดท้องเป็นยังไงบ้าง

อาการปวดท้องโอเคแล้วค่ะ

ว่าแต่ในสารน้ำนี่มีอะไรอยู่คะ

ไม่ใช่กลูโคสใช่ไหม

มีแต่โปรตีนดีๆ ที่จะช่วยเสริมสร้างกล้ามเนื้อค่ะ

และเราอยากส่งตัวคนไข้ ให้กับแผนกจิตเวชของเรา

เพื่อเข้ารับการปรึกษา

คนไข้โอเคไหมคะ

แผนกจิตเวชเหรอคะ ทำไมฉันต้องไปด้วย

คิดซะว่าถ้าได้แบ่งปัน ความคิดและความกังวล คุณก็จะได้สบายใจ

และจะได้ออกจากโรงพยาบาล เร็วขึ้นด้วยนะคะ

ก็ได้ค่ะ

ส่งตัวให้แผนกจิตเวช

และดูผลเอพีซีทีมาอีกครั้งนะคะ

แล้วติดต่อแผนกศัลย์ ถามดูว่าคนไข้จะเข้าผ่าตัดได้ไหม

ถ้ายังมีอาการปวดท้องอยู่

เอ่อ เอพีอะไรนะ…

เอพีซีที

ซีทีสแกนช่องท้องและกระดูกเชิงกราน

ค่ะ

ผมเลยอยากให้คุณหมอขู่ภรรยาผมหน่อย และกล่อมให้เธอเลิกเป็นแพทย์ประจำบ้านครับ

มีข้ออ้างเยอะแยะนี่ครับ

ติดเชื้อเอย กำเริบเอย และอื่นๆ

คนเราอาจจะไม่ฟังคนที่อยู่ใกล้ตัว

แต่ก็มักจะเชื่อคนที่อยู่ไกลตัว

ไม่รู้สิครับ

มันอาจจะยากก็จริง

แต่โดยส่วนตัว ผมอยากสนับสนุน สิ่งที่คนไข้เลือกนะครับ

เพราะเหมือนเธอจะได้ความตั้งใจคืนมาแล้ว

คนไข้ที่คุณหมอช่วยชีวิตมาได้อย่างยากเย็น

กำลังเผชิญอยู่กับความเสี่ยง แต่คุณจะนั่งดูเฉยๆ เหรอครับ

นั่งดูเฉยๆ อะไรล่ะ

ผมจะตรวจอาการเธออย่างสม่ำเสมอครับ

โอเคครับ ถ้าคุณว่าอย่างนั้น

งั้นก็รับทราบครับ

ผมมีอีกเรื่องที่อยากรบกวน

อันที่จริง

คนที่โรงพยาบาลรู้ความสัมพันธ์ ของผมกับลูกชาย

แต่ไม่มีใครรู้เรื่องผมกับภรรยาครับ

และเราก็ไม่อยากให้ใครรู้ด้วย

ทำไมครับ

"ทำไมครับ" เนี่ยนะ หมอนี่กำลังปั่นประสาทฉันทุกคำเลย

แค่นี้เธอก็ตกเป็นเป้าให้เพื่อนร่วมงาน เกลียดได้ง่ายๆ อยู่แล้ว

ถ้ามีข่าวลือว่าเป็นภรรยาผมอีก

คนรอบข้างเธอก็จะยิ่งอึดอัดไงครับ

แต่ถ้าคนรู้ว่าเป็นภรรยาของอาจารย์

พวกเขาก็จะข่มเธอไม่ได้นะครับ

เธอน่าจะต้องการแบบนี้มากที่สุดครับ

เข้าใจแล้วครับ

ผมดีใจจังที่ได้เจอ

ครอบครัวหมอ

ครับ ก็

คุณพ่อผมก็เป็นศัลยแพทย์ด้วย

ท่านเป็นผู้ริเริ่มในวงการนี้

เป็นคนแรกที่นำการผ่าตัดส่องกล้อง เข้ามาในประเทศเราครับ

อ๋อ

แต่การมีหมอสามรุ่นในตระกูล ก็ไม่ได้หายากมากนะครับ

ถ้าไม่รังเกียจ ขอถามได้ไหมครับ ว่าคุณพ่อคุณหมอทำงานอะไร

ที่เกาหลี

การถามประมาณว่าพ่อนายทำงานอะไร

เท่ากับหัวโบราณนี่ครับ

อะไรนะครับ

ล้อเล่นครับ ขำๆ

ไอ้ชาติ…

คุณพ่อของผม ทำธุรกิจอสังหาฯ ที่นิวยอร์กครับ

แล้วก็ลงทุนกับธุรกิจและโรงแรม ที่มีแววไปได้สวยด้วย

งั้นเหรอครับ

ครับ

(อาคารผู้ป่วยวีไอพี)

(คนไข้: โอชางกยู)

สวัสดีค่ะ

ฉันมาอธิบายการตรวจที่จะเกิดขึ้นในวันนี้

และมารับเอกสารยินยอมด้วยค่ะ

อาจารย์หมอให้เกียรติมาอธิบายเอง

รู้สึกคุ้มที่จ่ายเงินให้โรงพยาบาลเลยครับ

ฉันไม่ใช่อาจารย์หมอค่ะ

เป็นแพทย์ประจำบ้านปีหนึ่ง

แล้วทำไมแก่ขนาดนี้

อ้อ

ฉันหยุดทำงานไปนาน หลังจากที่เรียนจบแพทย์น่ะค่ะ

แล้วฉันจะฟังพวกอ่อนหัดอธิบายเพื่อ

ให้ตาย

วันนี้จะมีการส่องกล้องตรวจ กระเพาะอาหารและลำไส้

หากพบติ่งเนื้อขณะตรวจกระเพาะหรือลำไส้

มันอาจพัฒนาไปเป็นมะเร็งได้ เราเลยวางแผนว่าจะตัดออกค่ะ

และตรงนี้ เช่นเดียวกับการผ่าตัดทั้งหมด

มีความเป็นไปได้ที่จะมี การเลือดออก การติดเชื้อ

และภาวะแทรกซ้อนอื่นขณะส่องตรวจค่ะ

และในกรณีที่มีอาการแพ้ยาสลบที่ใช้

ก็มีโอกาสน้อยที่จะช็อกหรือไม่ฟื้นขึ้นมา แต่ก็อาจเกิดขึ้นได้ค่ะ

เถ้าแก่ งดอาหารหรือยังคะ

ท่านเป็น "ท่านประธาน" ครับ ไม่ใช่ "เถ้าแก่"

อ๋อ ต้องขอโทษด้วยค่ะ ฉันพลาดซะแล้ว

ท่านประธาน ได้อดอาหาร ตั้งแต่เที่ยงคืนหรือเปล่าคะ

อดแล้วสิ

(ข้าพเจ้าเข้าใจและยอมรับขั้นตอนข้างต้น)

แล้วส่องกล้องนี่มันเจ็บมากไหม

ปกติแล้ว…

ก็ใช่นะคะ

แต่ในกรณีของคุณลุง เป็นการตรวจแบบวางยาสลบ

จะไม่รู้สึกเจ็บหรอกค่ะ

แต่พอตื่นขึ้นมา

อาจจะรู้สึกไม่สบายท้องนิดหน่อยค่ะ

- นี่ - คะ ท่านประธาน

ไม่มีอะไร

ถ้างั้น

อีก 30 นาที ฉันจะพาไปที่ห้องส่องกล้องนะคะ

ขอให้โชคดีกับการตรวจวันนี้นะคะ ท่านประธาน

เฮ้อ

เห็นหรือยังคะ

หล่อจริงเธอ โอ๊ยตาย

- ขอโทษค่ะ - ไม่เป็นไรครับ

บ้าไปแล้วไหม หล่อไม่แบ่งใครเลย

สวัสดีครับ

หล่อจังเลยอะ

- บ้าบอคอแตก - หล่อเกิน

ดูสิ

หัวหน้า ให้เธอผ่านได้ยังไง

ทั้งที่ที่ปรึกษาอย่างฉันไม่รู้เรื่องคะ

อย่างที่อาจารย์ชเวรู้ กฎมันเปลี่ยนไปแล้ว

ถ้าปล่อยให้มีตำแหน่งว่าง

ทั้งที่มีผู้สมัครเหลืออยู่ เราจะมีปัญหานะครับ

และผมก็ไม่มีหน้าที่ ไปลากคนที่ไปเข้ากรมกลับมา

แล้วก็ไม่มีสิทธิ์ไปขโมยผู้สมัคร จากโรงพยาบาลอื่นมาด้วยครับ

แต่ยังไงก็ไม่ควรเลือกแพทย์ประจำบ้าน ที่จะอายุ 50 วันนี้วันพรุ่งนะ

เราอย่าอคติเลยครับ

ยังไงเราก็แก่ไปด้วยกัน

ด้วยกัน…

หัวหน้าคะ

มีอะไร

คือว่า มีปัญหานิดหน่อยค่ะ

อะไรอีกล่ะ

ทำไมช่วงนี้แผนกเรามีปัญหาบ่อยจัง

หมอแพคอียอน แพทย์ประจำบ้านปีสอง

- ที่ถูกส่งไปทำงานแผนกศัลย์น่ะค่ะ - อือ

เธอท้องค่ะ

เรื่องน่ายินดีนี่ เดี๋ยวนะ

- แล้วไงต่อ - เธอจะลาออกค่ะ

เห็นว่าโรงพยาบาลไม่ดีต่อลูกในท้อง

เฮ้อ ฉันล่ะจะบ้าตาย

ลาออกไปเข้ากรมทหารเอย ลาออกไปตั้งท้องเอย

วุ่นวายอะไรขนาดนี้ตั้งแต่วันแรกเนี่ย

หัวหน้าคะ

(ชาจองซุก)

เธอมาแทนแพทย์ปีสองที่ลาออกไปค่ะ

ทางแผนกเวชศาสตร์ครอบครัว ฝากบอกว่าขอโทษด้วยจริงๆ ค่ะ

อ๋อ

คือ…

เราก็ไม่ติดอะไรนะ

- ใช่ไหม - ฮะ

อ้อ ครับๆ ใช่ครับ

ยังไงซะแผนกเราก็ต้องหยิบยืมมือ จากแผนกอื่นบ่อยๆ อยู่แล้วนี่คะ

ฉันจะคุมเธอเองค่ะ

ฝากตัวด้วยนะคะ อาจารย์

ครับ

ครับ

งั้นไปทางนั้นกันค่ะ

ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ

- เจ็บนะ - ยังไม่โดนแผลเลยนะคะ

เบามือหน่อยสิครับ

ค่ะ

แป๊บนะ ผมนับหนึ่งถึงสามแล้วเริ่มนะ

หนึ่ง

สอง

สาม

โทษนะคะ

เตรียมเอพิเนฟรีนกับท่อมาที

- รีบเรียกศัลยแพทย์ที่อยู่เวรมาด้วยค่ะ - ค่ะ

(ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉิน)

โอ๊ย ทำอะไรของคุณเนี่ย

ผมต่างหากที่ต้องถาม

นี่คุณทำอะไรของคุณ

ดูไม่ออกเหรอ

ก็ทำงานไง

คุณทำแบบนี้โดยไม่ปรึกษาผมสักคำได้ไง แถมยังมาอยู่แผนกเราอีก…

ต่อให้ปรึกษา ก็รู้ๆ กันอยู่ว่าคุณคงจะห้ามฉัน

ใช่ไง รู้ทั้งรู้ก็ยังทำแบบนี้เหรอ

ถามจริง คุณต้องเป็นแพทย์ประจำบ้าน ให้ได้เลยหรือไง

ถึงจะเป็นแม่บ้านผู้ซื่อสัตย์แบบตอนนี้

คุณก็มีชีวิตใหม่ได้ ขึ้นอยู่กับความตั้งใจของคุณนะ

ไอน์สไตน์เคยบอกไว้ว่า

"การใช้ชีวิตเหมือนกับเมื่อวาน แล้วรอคอยอนาคตที่แตกต่าง

คืออาการของคนเพี้ยน"

นี่คุณจะบอกว่าผมเพี้ยนเหรอ

ช่างไม่รู้อะไรซะเลย

ไม่เข้าใจความหมายที่แฝงในนี้เหรอ

มันหมายความว่าฉันกำลังพยายาม จะมีอนาคตที่แตกต่างไง

ทานโทษนะ แต่ฉันยุ่ง

อีกอย่าง ถ้ามีคนมาเห็นจะทำไงเนี่ย

ยอมได้เหรอถ้าคนอื่นมารู้เข้า ว่าฉันเป็นเมียคุณ

ตกใจหมด

ทำไมรู้สึกเหมือนเห็นภาพหลอน ในโรงพยาบาลอยู่เรื่อยเลย

แกควรจะชินกับความรู้สึกนั้นได้แล้วนะ

อะไรเนี่ย ต้องกินให้หลากหลายสิ

โทษนะครับ จะมาทำแบบนี้ที่นี่ไม่ได้นะ

ที่นี่ไม่ใช่บ้านครับ

ค่ะ คุณหมอ

ขอร่วมโต๊ะด้วยได้ไหม

ไม่ได้

ตัดประเด็นอื่นทิ้งไป

ถ้าแม่หมดสติระหว่างทำงาน จะทำไงล่ะครับ

ขนาดผมยังเหนื่อยเลย

ลูกมีพลังกายที่แข็งแกร่ง ส่วนแม่มีพลังใจที่เข้มแข็งไง

ถึงแม่จะพลังใจเข้มแข็งก็เถอะ

แต่เราใช้ร่างกายทำงานนะครับ

- ถ้าร่างกายแม่อ่อนแอ… - จองมิน

ฟังดีๆ นะ

ตอนนี้แม่แข็งแกร่งยิ่งกว่าตอนไหนๆ

ไม่ต้องเป็นห่วงนะ

กินเยอะๆ เลย

ถั่วงอกนี่อร่อยจัง

ผมไม่ได้คัดค้านสิ่งที่แม่อยากทำนะ

ผมแค่เป็นห่วงแม่ครับ

ถ้ามีปัญหา โทรหาผมได้ทุกเมื่อนะครับ

(ลูกชายของเรา)

ขอบคุณนะ ลูกชายแม่

รักนะจ๊ะ

ในที่สุดก็ได้เจอกันนะครับ

อ้าว อาจารย์หมอ

มาทำอะไรที่นี่คะ

วันนี้ผมก็เริ่มงานที่โรงพยาบาลนี้ วันแรกเหมือนกันครับ

จริงสิ

ฉันมีเรื่องจะขอร้องอาจารย์อย่างหนึ่ง

คนที่โรงพยาบาลไม่รู้ว่าพวกเขา

คือสามีกับลูกชายฉันค่ะ

ผมรู้ครับ

สามีคุณบุกมาหาผม แล้วก็กำชับผมใหญ่เลย

อ๋อ

คุณได้เจอสามีฉันแล้วนี่เอง

ครับ

ว่าแต่เมื่อไหร่จะหย่ากันครับ

- คะ - ผมนึกว่าคุณจะหย่าซะอีก

ตอนที่คุณฟื้นตัวแล้วน่ะ

คุณหมอ

เข้าใจนะว่าหยอก แต่ก็แรงไปนะคะ

งั้นเหรอครับ

การหย่าไม่ได้ง่ายเหมือนปากพูดนะคะ

คุณหมอยังไม่แต่งงานใช่ไหม

- ครับ - ทำไมไม่แต่งคะ

ผมไม่มั่นใจครับ

ว่าจะรักแค่ผู้หญิงคนเดียว

และอุทิศชีวิตเพื่อครอบครัวได้

การหย่าเนี่ย

ต้องมีความกล้ามากกว่าการแต่งงาน เป็นร้อยเท่าถึงจะทำได้ค่ะ

ไงก็เถอะ คุณนี่อดทนเก่งสุดๆ เลยครับ

เป็นนิสัยของคนประเทศนี้หรือไงนะ

พูดอย่างกับไม่ใช่ประเทศตัวเองเลยนะคะ

ผมไม่ใช่คนเกาหลีนะครับ

ผมเป็นคนอเมริกัน

ตอนเด็กๆ

ผมถูกรับไปเป็นลูกบุญธรรม

ถ้าผมพูดแบบนี้ ก็จะตกผู้หญิงได้เยอะเลย

เกือบหลงกลแล้วใช่ไหมครับ

เปล่าเหอะค่ะ

แม่กับผู้หญิงต่างประเภทกันชัดเจนนะคะ

แล้วที่บอกว่าเคยถูกรับเลี้ยง…

เรื่องจริงไหมคะ หรือว่าโกหก

ไม่บอกหรอกครับ

จะปล่อยให้สงสัยไปเรื่อยๆ เลย

รีบกลับบ้านเถอะครับ ตาปรือหมดแล้ว

ค่ะ

ฉันเหนื่อยมากจริงๆ

หัวถึงหมอนก็น่าจะสลบเลย

- เจอกันพรุ่งนี้นะครับ - ค่ะ ฉันไปนะคะ

- ลานะคะ - ครับ ลาก่อนครับ

เป็นไง ชีวิตการทำงานวันแรก ของปีหนึ่งตอนที่อายุมากแล้ว

พอไหวหรือเปล่า

คิดว่าไหวไหมล่ะ

หนึ่งวันยาวนานเป็นปีเลย

ฉันเผลอลืมไปเลย

ชีวิตที่แสนจะเพลียของแพทย์ประจำบ้าน

ฉันรู้ว่าแกคงจะไม่ฟังใครอยู่ดี

ก็เลยไม่ห้าม

แต่เหนื่อยจริงอะไรจริง

อย่าไปกลัวเสียหน้า

- หาโอกาสงีบในห้องน้ำก็ยังดี - อือ

อย่าลืมกินข้าวด้วย

จะโสมแดง หรืออาหารเสริมอะไรก็ช่าง

กินให้หมดไม่ต้องเลือก

แกต้องกินจนกว่าจะอิ่ม

นั่นแหละหนทางเอาตัวรอดของแก เข้าใจไหม

กินๆ ไปให้หมดทุกอย่างจนกว่าแกจะอิ่มท้อง

เข้าใจหรือเปล่า

จองซุก

จองซุกเอ๊ย

จองซุก

ชาจองซุก

หลับเหรอ

ทำดีมาก ดีแล้วๆ

จองซุกเก่งมาก

สู้ๆ นะ

เธอกลับดึกนะ

ค่ะ คุณแม่

มาคุยกับฉันหน่อยสิ

เหนือสิ่งอื่นใด สุขภาพเธอต้องมาก่อนไม่ใช่เหรอ

ทั้งสามีเธอและจองมิน ก็ทำงานที่โรงพยาบาลนั้นทั้งคู่

คิดดูสิว่าพวกเขาจะอึดอัดใจแค่ไหน ที่เห็นเธอไปๆ มาๆ อยู่ที่นั่น

แล้วก็อีรังด้วย ลืมแล้วเหรอว่าแกเรียนม.หกอยู่

ดูอย่างวันนี้สิ

แกไปเรียนกวดวิชาตอนเธอไม่อยู่

แล้วก็นั่งแท็กซี่กลับมา ซื้ออาหารนอกบ้านมากินเนี่ย

ฮะ

คุณแม่ก็ช่วยทำให้แก…

ฉันอายุปูนนี้แล้ว จะให้ทำงานบ้านเหรอ

ฉันทำไม่ได้หรอก

ลูกเธอ เธอก็ดูแลเองสิ

นี่

- แม่ - หือ

ทำไมแม่รักพี่กับหนูไม่เท่ากัน

- ว่าไงนะ - ตอนที่พี่เรียนม.หก

แม่ไม่ได้ละเลยพี่ เหมือนที่กำลังทำกับหนูนี่

เผื่อแม่จะลืม หนูอยู่ม.หกนะ

แม่คนอื่นเขาลาออกจากงาน มาดูแลลูกที่อยู่ม.หกด้วยซ้ำ

แล้วนี่แม่ทำอะไรอยู่

อยากให้หนูเข้ามหาลัยหรือไม่อยากกันแน่

แล้วยังไง

คนเรียนม.หกคือแกนี่ ไม่ใช่ฉัน

การเรียนมหาลัยมันก็เพื่อแกนะ ทำไมแม่ต้องเสียสละด้วยล่ะ

การเข้ามหาลัยมันก็เพื่อตัวแกเอง

แกเข้ามหาลัยเพื่อแม่หรือไง

ก็ได้ ช่วงหนึ่งแม่เคยเชื่อแบบนั้นจริง

แต่ตอนนี้ความคิดแม่เปลี่ยนแล้ว

ฉันเลี้ยงแกกับพี่มาถึงขนาดนี้แล้ว

ฉันเลยคิดว่ามันถึงเวลาแล้วที่พวกแก จะไปตามทางของตัวเองโดยไม่มีฉันช่วย

แม่จะสนับสนุน

และเป็นกำลังใจให้ลูกสาวเสมอนะ

แม่จะทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

- อีรัง… - "ดีที่สุด" ของแม่

มันแปลว่าแม่จะทำตามที่แม่อยากทำนี่

แม่ไปรับส่งฉันไม่ได้อีกแล้ว

ฉันต้องไปกลับแท็กซี่แล้ว เซ็งเป็ด

ฉันก็เหมือนกัน เป็นแบบนั้นมาตลอด ตั้งแต่กลับมาเกาหลี

อึนซอ

กลับเร็วจัง

แชตกับใครอยู่เหรอ

เพื่อนที่กวดวิชาน่ะ

นางบอกว่าเซ็งมากที่แม่ไปทำงานแล้ว

แต่ลูกสาวแม่ออกจะเข้าอกเข้าใจแม่

เกิดเรื่องอะไรขึ้นไหม

เรื่องเหรอ

ไม่มีอะไรแบบนั้นหรอก ก็เหมือนเดิมตลอด

งั้นก็แล้วไป

ออกมากินของว่างก่อนสิ

แม่ซื้อเค้กแคร์รอตของโปรดลูกมาด้วยนะ

ตีบทแตกสุดๆ แฮะ

ขอร้อง วันนี้พอแค่นี้ก่อนได้ไหม

คิดว่าโรงพยาบาลคือที่สานฝัน สำหรับพวกคุณนายหรือไง

ไม่ใช่แบบนั้นนะ

อย่างแรกเลย

ฉันไม่ใช่คุณนายหรืออะไรทั้งนั้น

เดิมทีฉันก็อยากเป็นหมอที่ดีอยู่แล้ว

แต่หลังจากที่มีจองมิน

ฉันก็แค่เลือกเป็นแม่ มากกว่าที่จะเป็นหมอ

ตอนนี้ฉันทำหน้าที่แม่มามากพอแล้วนี่

ตั้งแต่ป่วยมา

ฉันก็คิดได้ว่าอาชีพหมอ เป็นอาชีพที่สง่าแค่ไหน

และนึกขึ้นได้ด้วยว่าฉันเคย อยากเป็นหมอที่ดีขนาดไหน

ฉันอยากทำงานนี้จริงๆ

ถึงจะเหนื่อย ฉันก็มั่นใจว่าจะอดทนไปได้

นี่มันไม่ใช่งานที่คุณจะทำได้แค่เพราะมั่นใจนะ

แล้วทำไมคุณต้องค้านขนาดนั้น

ไม่ใช่ว่ามีเหตุผลอื่นแน่นะ

เหตุผลอื่นเหรอ

เหตุผลอะไร

ฉันจะไปรู้เหรอ

คุณนั่นแหละน่าจะรู้

ก็ได้

ถ้าคุณอยากทำนัก ก็เอาเลย

ผมจะไม่ห้ามแล้ว ขอให้เต็มที่แล้วกัน

- จริงเหรอ - จริงสิ

คุณเลือกทางนี้เอง จะทำอะไรก็ทำไป

แต่เวลาอยู่โรงพยาบาล อย่าทำเป็นรู้จักกัน

อย่าแม้แต่ฝันว่าจะมาบ่นใส่ผม ว่างานเหนื่อยอย่างนั้นอย่างนี้

อย่ามาขอให้ผมช่วยด้วย

อย่าได้คิดเด็ดขาด

ว่าจะได้รับการดูแลเป็นพิเศษ แค่เพราะผมอยู่ที่นั่น

ต่อไปนี้ เวลาอยู่โรงพยาบาล เราจะไม่รู้จักกันโดยสิ้นเชิง

รู้ไว้ซะว่าผมจะปฏิบัติกับคุณ ในฐานะแพทย์ประจำบ้านน้องใหม่

นั่นแหละที่ฉันต้องการ

ขอบคุณนะ ที่รัก

นี่ ว่าแต่…

ไม่มีอะไร

พรุ่งนี้อย่ามาตรวจสายล่ะ

อือ

อย่างน้อยเขาก็ให้ทำแหละนะ

สวัสดีค่ะ อาจารย์

สมเพชชะมัด

ที่รัก ไปส่งฉันหน่อยไม่ได้เหรอ

อือ ไม่ได้

จอดให้ฉันลงที่ไกลๆ หน่อยก็ได้นี่

จอดไกลแล้วแน่ใจได้เหรอ ว่าจะไม่มีคนของโรงพยาบาล

รีบหน่อยสิ

ไม่งั้นคุณอาจจะไปถึงสายกว่าผมนะ

เชื่อเขาเลย

ค่ะ

ขอบคุณนะคะ

ลานะคะ

(โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยกูซาน)

เดี๋ยวก่อนค่ะ

คุณหมอ ขอบคุณนะคะ

อรุณสวัสดิ์

(โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยกูซาน)

ดูจากที่ไม่ตกใจ แปลว่าสองคนนี้เจอกันแล้วสิท่า

ฉันเห็นนะว่ากดปิดประตู

คุณหมอ

- ใกล้ถึงนัดตรวจดูอาการแล้วใช่ไหมครับ - ค่ะ

สะดวกตอนไหนก็ค่อยมาหาผมนะครับ

มีแพทย์เจ้าของไข้ อยู่ในโรงพยาบาลเดียวกันแบบนี้

สะดวกดีนะครับ

แหม นั่นสิคะ

ฉันนี่แต้มบุญสูงจริงๆ เลยค่ะ

ขำมากมั้ง

(โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยกูซาน)

คุณหมอทานข้าวหรือยังคะ

(โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยกูซาน)

อาจารย์ครับ ผมจะแจ้งเรื่องคนไข้ ที่เราให้คำปรึกษาเมื่อวานนี้ครับ

คนไข้หญิงอายุ 53 ปี

มีประวัติเป็นเบาหวานและความดันเลือดสูง

เธอได้รับการส่องกล้องตรวจลำไส้ใหญ่ เนื่องจากถ่ายปนเลือด

และได้รับการวินิจฉัยว่าเป็น มะเร็งลำไส้ตรงส่วนกลางถึงบน

เลยมีการปรึกษา เกี่ยวกับการผ่าตัดรักษาครับ

งั้นเหรอ แล้วไม่มีการอุดกั้นเหรอ

จากภาพถ่ายท้อง ไม่มีอะไรผิดปกติ

และไม่มีสัญญาณการแพร่กระจาย จากภาพซีทีสแกนช่องท้องและทรวงอกครับ

ได้ถ่ายเอ็มอาร์ไอไหม ซีอาร์เอ็มล่ะ

เอ่อ

เอ็มอาร์ไอช่องท้อง…

น่าจะไม่ได้ถ่ายมา…

สักครู่นะครับ

เอ่อ

เอ็มอาร์ไอช่องท้อง…

ไม่จำเป็น เลยไม่ถ่ายไว้ครับ

แล้วก็ซีอาร์เอ็ม…

นี่มันมะเร็งลำไส้ตรง ฉันเลยถามหาเอ็มอาร์ไอลำไส้ตรง

จะถามหาเอ็มอาร์ไอช่องท้องเพื่อ

ไม่มีเอ็มอาร์ไอลำไส้ตรงหรือไง

สักครู่นะครับ

เอ่อ…

มีครับ เอ็มอาร์ไอลำไส้ตรง

ไม่พูดถึงซีอาร์เอ็มเหรอ

ครับ เอ่อ ซีอาร์เอ็ม…

เขียนไว้ว่าถือว่าเป็นบวกครับ

ซีอาร์เอ็มคืออะไร

- คะ - ถามว่าซีอาร์เอ็มคืออะไร

ซีอาร์เอ็มคือ…

ขอบ

ขอบ…

ซี…

ไม่ทราบค่ะ

ซีอาร์เอ็มหมายถึงระยะขอบในการชำแหละ ที่เราต้องคำนึงถึงขณะผ่าตัด

ทีนี้เราควรทำยังไงต่อ

เอ่อ…

ขอโทษค่ะ

ไม่รู้อะไรเอาซะเลยแบบนั้น แล้วจะเลือกแผนรักษาคนไข้ได้ยังไง

แบบนี้จะทำตัวเหมือนเป็นหมอได้เหรอ

นายข่มตานอนหลับได้ไง ทั้งที่เตรียมตัวออกราวด์ไว้แบบนั้น

แล้วระหว่างเป็นอินเทิร์นหนึ่งปี มัวทำบ้าอะไร

ถึงแยกเอ็มอาร์ไอช่องท้อง กับลำไส้ตรงไม่ออก

ถ้าโง่ก็ช่วยขยันหน่อยเถอะ

ขอโทษครับ

ฉันบอกนายตลอดไง ว่าอย่าทำอะไรที่ต้องขอโทษ

นาย

ถ้าออกราวด์พรุ่งนี้ นายยังเก้ๆ กังๆ และพูดเพ้อเจ้อเหมือนวันนี้อีก

ฉันเอาตายแน่

- เข้าใจไหม - ครับ

จองมิน มองแม่ซิ

ไม่เป็นไรนะ ลูกทำดีแล้ว

- นี่ - สู้ๆ

ถ้าใครเห็นขึ้นมา…

ยัยป้านั่น…

บ้าหรือเปล่าเนี่ย

จะทำแบบนี้ในที่ทำงานทำไมครับ

ขอโทษ

"ยัยป้า" งั้นเหรอ

ถึงจะสติหลุดแค่ไหนก็เถอะ แต่มาเรียกปงเรียกป้าอะไรกัน

ดูซิว่าเธอจะได้เป็นป้าเข้าสักวันไหม

อยากรู้เลยว่าจะได้แต่งงานกับใคร

ฉันจะจับตามองเธอ ไม่ให้คลาดสายตาเลยคอยดู

คุณบอกให้นางทำไปเหรอ

บ้าไปแล้วเหรอ

ครั้งนี้ฉันรบเร้าส่งนางไปแผนกคุณจริง

แต่อีกสามเดือน นางจะกลับมาที่แผนกฉันนะ แถมมีฉันเป็นที่ปรึกษาด้วย

- เราก็ทำให้นางลาออกก่อนหน้านั้นสิ - ทำยังไง

งานนี้ยากที่จะแบกรับไหว ทั้งทางร่างกายและจิตใจ

นางจะทำงานยากแบบนี้ตั้งสามปีไหวได้ไง

ฟังดูเหมือนกำลังเป็นห่วงภรรยาเลยนะ

นางอยู่แต่บ้านมาตลอด 20 ปีนะ

ลำพังตอนนี้นางก็ทำอะไรไม่เป็นตั้งเยอะ เดี๋ยวก็คงโดนคนอื่นโขกสับแน่ๆ

แล้วไม่ช้าก็เร็ว นางก็หมดอาลัยตายอยากไปเอง

แปลว่าจะให้ฉันรอ จนกว่านางจะลาออกไปเองเหรอ

ถ้าคุณอยากให้มันเร็วขึ้นมาหน่อย จะกดดันนางก็ได้นะ

กดดันเหรอ

ยังไงล่ะ

ก็ทำในสิ่งที่ตำแหน่งของคุณทำได้ไง

ในฐานะที่ปรึกษา

ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าต้องทำ ให้ตายเถอะ

หัวหน้าแผนกเรียกน่ะ

ผมไปนะ

กินเลี้ยงเหรอครับ

เรามีอาจารย์รอย กับแพทย์ประจำบ้านมาใหม่อีก

เพื่อความสมัครสมาน

วันนี้เราไปก๊งที่ร้าน ให้เหล้าหมดสต๊อกกันเถอะ

ทั้งสองคนโอเคใช่ไหม

ผมโอเคครับ

อือ

ผม…

อาจารย์ เป็นอะไรหรือเปล่าครับ

อะไรนะ

สีหน้าดูไม่ดีเลยนะ

อ๋อ

(แม่จองมิน)

ทำไมไม่รับสักที

เห็นว่าทุกคนอยู่ที่ชั้นหนึ่งนะครับ

- ทางนี้ครับ - ทางนี้

มาให้ไวครับ

- เอาล่ะ - เหล้าก็ต้องความแกร่ง

- หนึ่งพันเหรอ - หลังดื่มเหล้าแล้วประมาณสองพัน

- ลองดูสิ - อาจารย์

มาเร็วค่ะ ให้ไวๆ

เชิญเลย

เรากำลังเสียเวลาที่เป็นเงินเป็นทองอยู่

ไปดื่มกันให้สุดเหวี่ยงเลยเถอะ ไปกัน

- ไปกัน - ไปๆ

ตั้งสติไว้

ตอนแรกฉันลังเลว่าจะชวนไป ร้านอาหารอิตาเลียนที่ฉันไปประจำดีไหม

แต่ก็กลัวว่าจะไม่ถูกปากคุณ

เลยเลือกร้านอาหารเกาหลีค่ะ

ฉันก็กินพาสต้าเป็นนะคะ

ฉันกินอาหารเกาหลีมาทั้งชีวิตแล้ว ทำกินเองคงถูกใจกว่า

ฉันลืมคิดไปเลยค่ะ คราวหน้าฉันจะพาไปร้านนั้นนะคะ

ก็แล้วแต่ค่ะ

คุณแต่งตัวสวยมาแบบนี้ ดูเหมือนคุณนายเชียวค่ะ

รูปลักษณ์ฉันดูดีตลอดอยู่แล้วค่ะ

ฉันมีริ้วรอยอยู่บ้าง เพราะไม่ได้ฉีดโบท็อกซ์หรืออะไรพวกนั้น

แต่นั่นก็เป็นความงามตามธรรมชาติ ของฉันด้วยนี่คะ

ฉันทำผิดครั้งร้ายแรงกับคุณไว้ ตอนก่อนที่ลูกสะใภ้จะผ่าตัด

ฉันคงสร้างบาดแผล

ให้กับแม่จองมินและคุณไว้ลึกมากเลยค่ะ

ฉันคิดว่า…

ฉันคงไม่มีวันลืมความเสียใจ

ที่มีต่อลูกเขยซอกับคุณในตอนนั้น

แต่พอได้ยินคุณพูดแบบนี้

ฉันก็ใจอ่อนลงค่ะ

เอ่อ ว่าแต่

ทราบใช่ไหมคะว่า จองซุกกลับไปทำงานที่โรงพยาบาล

ประเด็นคือเรื่องนี้สิท่า

ความภาคภูมิใจแห่งแผนกศัลย์เรา

นี่คือการสาธิตชงโซจูบอมบ์ จากผู้เชี่ยวชาญครับ

- ปรบมือ - จัดไป

เอาเลย ให้ไว

หมอโซราเติบโตมาอย่างน่าประทับใจเชียว

- โอ้โฮ ได้ใจ - แอลกอฮอล์บริสุทธิ์

ศิลปินแห่งชาติชัดๆ

ที่แท้ก็ขี้เหล้านี่เอง

ผมขอเสนอคำดื่มฉลองนะครับ

พอผมพูด "โซจูบอมบ์" ทุกคนพูด "ฟาดให้เรียบ" นะครับ

แด่อาจารย์รอยจากฮอลลีวูด และเหล่าแพทย์ประจำบ้านหน้าใหม่

โซจูบอมบ์

- ฟาดให้เรียบ - ฟาดให้เรียบ

ดื่มเก่งเชียวนะครับ

อันที่จริง ฉันคอทองแดงพอตัวเลย

แต่ที่ผ่านมาข่มใจไว้น่ะค่ะ

นานๆ ทีได้มาดื่มหลังทำงานแบบนี้

เหล้ายิ่งหวานและอร่อยกว่าที่เคยอีกค่ะ

แต่รู้ใช่ไหมครับว่าดื่มเยอะไม่ได้

รู้สิคะ

แต่พอมาดื่มหลังจากที่เหนื่อยมาทั้งวัน ก็รู้สึกว่าโดนเหล้าเล่นงานซะแล้วค่ะ

แย่แล้วสิ

แต่ก็นะ เราดื่มเพื่อการนี้นี่เนอะ

ใจฉันก็คิดว่า

"โอเค ในเมื่อเด็กๆ ก็โตกันแล้ว"

"ถ้าเธออยากทำงานขนาดนั้น

ก็หวังว่าจะได้ทำงาน กินเงินเดือนสบายๆ ในคลินิกเล็กๆ "

แต่ดันมาเป็นแพทย์ประจำบ้านเนี่ยนะคะ

สุขภาพก็อ่อนแออยู่แล้ว

จะทนฝึกงานยากๆ นั่นตลอดสามปีได้ยังไง

ฉันนี่เป็นห่วงจนกินไม่ได้นอนไม่หลับเลย

- คุณแม่ลูกเขย - คะ

ลอง…

ใช้ชีวิตอย่างจริงใจบ้างเถอะค่ะ

- คะ - คุณนี่ไม่ซื่อสัตย์เลยนะคะ

ใจคุณไม่ได้เป็นห่วงลูกสาวฉันสักหน่อยนี่คะ

ลูกฉันได้ทำงาน โรงพยาบาลเดียวกับลูกเขยซอ

คุณเลยกังวลว่า แกจะสร้างความเดือดร้อนให้ลูกเขยซอ

คุณเลยใช้คำพูดสวยหรูนั่น มาบดบังความในใจคุณไม่ใช่เหรอคะ

ค่ะ คุณก็รู้ดีสินะคะ

ลูกชายฉันจะไม่เป็นแค่อาจารย์ ในโรงพยาบาลมหาลัยหรอกค่ะ

งานวิจัยที่อาจารย์ซอของฉัน เพิ่งเขียนไป ได้ลง…

ชื่ออะไรนะ ดังซะด้วย

"เนเชอร์" ค่ะ

ใช่ค่ะ "เนเชอร์"…

ถูกเลือกให้เป็นงานวิจัยที่ดีที่สุด แล้วก็ได้ขึ้นปกด้วยค่ะ

อาจารย์ซอของฉัน

จะต้องได้เป็นผอ.โรงพยาบาลแน่ๆ และไปได้ไกลกว่านั้นด้วยค่ะ

แต่คนที่เป็นถึงภรรยาเขา

จะเข้ามาเป็นขวากหนาม บนเส้นทางอันงดงามนั้นได้ไงคะ

- คุณแม่ลูกเขย - ค่ะ

เดิมทีแล้ว

ลูกสาวฉันเรียนเก่งกว่าอีกค่ะ

ถ้าลูกชายคุณให้ความร่วมมือ ในชีวิตคู่ได้ดีกว่านี้

คนที่จะเขียนสุดยอดงานวิจัยใน "เนเชอร์"

คงไม่ใช่ลูกชายของคุณ

แต่เป็นลูกสาวฉันมากกว่าค่ะ

เพราะฉะนั้น

สำหรับเรื่องคราวนี้ ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น

ไม่ต้องไปขัดขวาง

อยู่นิ่งๆ ไปเถอะค่ะ

อยู่นิ่งๆ

- น้าคะ ขอเบียร์อีกสี่ขวดค่ะ - ค่ะ

อาจารย์คะ ฉันรินให้นะคะ

ไม่เป็นไร ฉันพอแล้ว

จนถึงตอนนี้ ฉันว่า ฉันยังไม่เคยเห็นอาจารย์เมาเลยนะคะ

ฉันถือคติอย่าดื่มให้ถึงกับเมาน่ะ

ส่วนฉันถือคติกินเหล้าให้หมดร้าน

เอาซะฉันอายเลย

ถ้าสามีบนโลกนี้ เป็นเหมือนอาจารย์แค่สักครึ่ง

อัตราการหย่าในประเทศเรา คงลดฮวบไปครึ่งต่อครึ่ง

และในโอกาสนั้น อาจารย์ก็สมควร ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพไปค่ะ

ก็ว่าไป

รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพเหรอ

ใช่ อาจารย์ซอเขาบริจาคตับให้เมียด้วยนี่

ไม่สิ ต้องบอกว่าพยายามจะให้ ใช่ไหม

เรื่องนั้น

สถานการณ์มันบังคับน่ะ

อิจฉาจัง ภรรยาอาจารย์คงมีความสุขน่าดู

ปวดท้องเลย

- มีอะไรให้ขำเหรอ - โอ๊ย ปวดท้อง

เป็นคนที่มีเอกลักษณ์ดีแฮะ

ขอโทษทีค่ะ

ฉันไม่ได้ดื่มเหล้ามานาน

ก็เลยคุมตัวเองไม่ได้

ขอโทษนะคะ

ป้า ขอเบียร์อีกสองขวดครับ

ค่ะ

อาจารย์คะ ตรงนี้มีเบียร์เยอะแล้วนะ

จู่ๆ ฉันก็อยากเมาน่ะ

จองมิน มาคุยกันหน่อย

รีบส่งแม่แกกลับบ้านไป

ทำไมเหรอครับ

ที่ถามนี่ไม่รู้เหรอ

ก็เมาปลิ้นซะขนาดนั้น

แถมระริกระรี้กับอาจารย์คนใหม่นั่นอีก

คนอื่นเขาพูดอยู่ดีๆ ก็ระเบิดหัวเราะใส่เหมือนคนบ้า

ทำเสียบรรยากาศหมด

แกก็เห็นอยู่เต็มตา ยังจะถามหาเหตุผลอีก ไอ้ลูกคนนี้

แม่แกผ่าตัดปลูกถ่ายตับมานะ

ลำพังเป็นแพทย์ประจำบ้านก็หนักหนาแล้ว

ขืนดื่มเหล้าแล้วตับพังขึ้นมาอีกจะทำไง

แม่ดูมีความสุขมาก

เพราะไม่ได้สัมผัสบรรยากาศนี้มานาน

แม่แกดูเมาแล้ว

คอยดูแลอย่าให้ทำอะไรพลาดแล้วกัน

ครับ

ผมขอตัวก่อน

จองมิน

ดื่มกันหน่อยไหม

ทานน้ำสิครับ

ขอบใจนะจ๊ะ

ดื่มน้ำเยอะๆ

แล้วตั้งสติเลยนะครับ

ตั้งสติอะไร

ฉันปกตินะ

เมาแล้วเนี่ย

ไม่ได้เมา

หยุดดื่มได้แล้ว

นี่ ซอจองมิน

ครับ

ตะแกรงโล่งแล้วเนี่ย

มาย่างเนื้อหน่อยสิ

ครับ

นี่ คุณหมอ

ถ้าอยากกินเนื้อ ก็ย่างกินเองสิ

- ทำไมต้องให้ลูก… - เดี๋ยวๆ เดี๋ยวครับ

เดี๋ยวผมย่างเอง ไม่เป็นไรครับ

ผมย่างเองครับ

ไม่เป็นไร ผมย่างเก่งครับ

น้าครับ

เอาหมูสามชั้นเพิ่มสี่ที่นะครับ

ว่าแต่คุณหมอชาหยุดทำงาน ไปเป็นแม่บ้านมาเหรอครับ

ค่ะ

ทางบ้านคงอยู่ดีกินดีสินะ

สามีทำงานอะไรเหรอ

สามีฉันเหรอคะ

สามีนั่นแหละ

ตายแล้วค่ะ

- โอ๊ยร้อน - จองมิน

(คุณหมอชา)

สามีฉันเหรอคะ ตายแล้วค่ะ

เขาตายไปชาติเศษแล้วค่ะ

เพี้ยนไปแล้วสิท่า

ที่รัก

เพิ่งโกหกหน้าไม่อาย ว่าสามีตายแล้วอยู่หยกๆ

พอทีนี้จะมาขอให้ช่วยเหรอ

ได้ยินว่าสนามตีกอล์ฟในร่ม เป็นแหล่งยอดฮิตของพวกมีชู้เลยนี่

ว่าแต่คุณซื้อสร้อยข้อมือมาเหรอ

แค่เพราะฉันไม่ยกเรื่องในอดีตมาเป็นปัญหา

ก็ไม่ใช่ว่าเราจะเป็นเพื่อนกันได้นี่

คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์