Original subtitles

Pyjet e Pandorës mbajnë shumë rreziqe.

Por gjëja më e rrezikshme për Pandorën

është se mund ta duash shumë atë.

Në këndojmë këngët që të mbajmë mend. Çdo notë është histori e jetës tonë.

Një notë për lindjen e djalit tonë.

Netejam!

Netejam!

Një notë për adoptimin e vajzës tonë, Kiri,

e lindur nga avatari i Grejsit.

Krijimi i saj ishte mister për ne.

Një notë për lidhjen e parë me Ejuan.

Njerëzit thonë se ne jetojmë në Ejua

dhe Ejua jeton brenda nesh.

Nëna e madhe mban gjithë fëmijët në zemrën e saj.

Lumturia është e thjeshtë.

Edhe një budalla si unë mund ta arrijë atë.

Kur njoha babanë tuaj, u përpoqa ta vras atë.

Ishte dashuri në shikim të parë.

Përpara se ta kuptoja, kishim katër fëmijë.

Kur dërguam njerëzit në Tokë, disa prej tyre qëndruan.

Shkencëtarët besnikë ndaj popullit Navi.

Ishte edhe Spajderi. Ai kishte ngecur këtu.

Ishte shumë i ri për një udhëtim me kasulë.

I mbetur jetim nga lufta, atë e rritën shkencëtarët.

- Spajder, merre çantën! - Po shkoj në fshat.

S'ishte pjesë e familjes tonë. Si një mace rrugë që levizte gjithmonë.

Ishte shumë i pandashëm me fëmijët tanë.

Për Neitirin ai do mbetej gjithmonë një alien. Njëri prej tyre.

Vendi i tij është me racën e tij.

- Është imi! - Unë e kisha në fillim.

Pse duhet të ta jap?

U deshën disa vite që të mësoja gjuhën e tyre.

Por tani për mua është e lehtë.

Edhe unë të urrej, Loak! Budalla!

Mjaft tani. Mos më detyroni të ndërhyj.

Ai do dalë nga gurët. Ja ku është.

Shko kape.

Netejam, peshkatari i fuqishëm. Djalë i mbarë.

- Është gaforre e madhe. - Afër gurëve, siç the ti.

- Sa i gjatë është? - Ai është kaq i gjatë.

Koha kalon shpejt. Si një ëndërr.

- Kiri. - Eja.

Buzëqesh, djalë.

Lumturia është e thjeshtë.

Si një takim romantik larg fëmijëve.

Por problemi i lumturisë

është se mund të zhduket papritur.

Një yll i ri në qiell.

Mund të ketë vetëm një kuptim.

Anije që zbresin.

Njerëzit e qiellit që kthehen.

Një vit më vonë

Pulsi 168. Po zgjohet.

Je mirë.

Po zgjohesh. Rri i qetë.

Ka reflekse të syve.

IHiqjani nga fytyra.

Kolonel, mund të më dëgjoni?

Ju lutem uluni.

Bëje pa ndjenja!

- Thirr rojet! - Kape!

Ndalo, qetësohu. Uluni, kolonel!

Jam une, Uainflit!

Lajl? Je ti?

Po zotëri. Dhe Z-Dogu.

Dhe Fajk.

Më lëshoni. Jam mirë.

Sa fat i çuditshëm.

Qëndroni gati. Për dy minuta zbresim në Pandora.

Nuk ka kërthizë.

Oksigjeni është 89.

Nëse nuk e ke kuptuar ende, ti je koloneli Majls Kuarç.

Vetëm se më i ri, më i gjatë, më blu dhe jo aq tërheqës.

Pas dy orësh unë do të sulmoj forcat Navi.

Më kanë kërkuar të bëjë këtë kopje për çdo rast.

Nëse po e sheh, do të thotë se kam humbur.

Parker, çfarë dreqin të them tani?

Kujtoji si funksionon.

Kujtimet dhe personaliteti yt do të dërgohen në Tokë

ku je duke u rritur në laborator. Do t'i përziem këto edhe...

- Po e bëj unë këtë ose do ta bësh ti? - Punë të mbarë.

Ideja është të transferojmë mendjen e ushtarëve më të fortë,

si rreshteri Uainflit dhe të ktheheni

në trupa ushtarakë.

Tani je përzier me kujtimet dhe personalitetin tim.

Nuk do të inbash mend vdekjen time pasi ende nuk ka ndodhur.

Dhe nuk do të ndodhë.

Çfarëdo të ndodhë, nëse je ldoni im, do të kërkosh hakmarrje

dhe personi më i mundshëm do të jetë Xhejk Suli.

Mos harro se marinsat nuk munden.

Mund të na vrasësh, por do të bashkohemi në ferr.

Semper fi.

Forcat në tokë, vazhdoni!

Kapini këto!

Kemi vetëm dy minuta, lëvizni.

- Duhet të shkojmë, vëlla. - Babai do të na rrahë.

Eja, mos ji frikacak.

Loak, kthehu këtu!

Merrni gjithë kutinë, bashkë me municionet.

- Eja, shkojmë! - Loak!

Merre. Merre armën, djalë.

Loak, ti nuk di si ta përdorësh atë.

Ma mësoi babai.

Një helikopter armik!

Eja, vëlla!

Loak, ku je? Netejam!

Je mirë? Ku është vëllai yt?

- Andej. - Aty? Largohu. Vazhdo.

Jo.

Baba?

Çfarë bën këtu? Çfarë po mendoje?

Më fal.

Më fal, zotëri.

Nuk jemi më në Kansas.

Ne po shkojmë në Pandora.

E di që të gjithë po mendoni të njëjtën gjë:

Pse jemi kaq blu?

Falë mëkateve në jetën e shkuar, jemi kthyer në formën e armiqve tanë.

Kështu kemi masën e tyre, fuqinë, shpejtësinë e tyre.

Nëse i shton trajnimin tonë, është një përzierje e fortë.

- Kemi një mision? - Po, e kemi.

Misioni ynë është të gjurmojmë dhe të vrasim drejtuesin e rebelimit Navi.

Atë që quhet "Toruk Makto".

Xhejk Suli.

Sulm! Të kapa!

Eja, Tuk.

Jam më i shpejt kur jam blu. Dhe kafshët më respektojnë.

- Ata nuk më shohin si njeri. - Prit, ti je njeri?

Ata po vijnë!

Pylli i Qmatikujave

Ata po vijnë! Kiri! Spajder!

Ushtarët po kthehen! Ejani!

Eja.

- Mama. - Tuk.

Djema.

Ju jeni roje. Më lajmëroni kur të shikoni armikun. Nga larg!

E keni dëgjuar më parë? Eja këtu. Ju solla në mision dhe nuk iu bindët urdhrave.

- Kiri, ndihmo të lënduarit. - Edhe vëllai im është lënduar.

- Tuk, shko me atë. - Zotëri, marr përgjegjësinë e plotë.

Po. Ti je vëllai i madh dhe duhet të sillesh ashtu.

- Maxhejk, djalit tënd po i del gjak. - Nuk ka gjë, mama.

Shko kujdesu për plagën. Lëvizni.

E kupton që vëllai yt desh vdiq për fajin tënd.

Nuk mund të fluturosh për një muaj.

Shko tako vëllanë tënd dhe pastro fytyrën.

- Ta puth plagën? - Jepi këtë.

- Do të përdorja jahnabar. - Kush është injekja?

Ti je. gjyshe, por jalnabari është më mirë.

- Të dhemb më pak. - Luftëtar i fuqishëm.

Çfarë ka?

Netejami dhe Loaku po përpiqen të jen në nivelin tënd.

Atyre po i rëndon shumë.

E di.

Je shumë i ashpër me ata.

Jam babai i tyre. Është puna ime.

Nuk është shtab ushtarak. Jemi një familje.

Mendova se kishte vdekur.

- 'Tjeta. - Ej, Spajder.

- Do të të rrah. - Këtu më ke.

Lejohen vetëm avatarët. Shko diku tjetër.

- Nuk je më i madh vetëm se je blu. - Do të të rrah gjithsesi.

- Çfarë dite. - Një fitore.

Shumë për të qeshur. Ju mund të merrni frymë në Tokë për orë.

Unë mund të marr frymë te ju për dhjetë sekonda.

Sa keq për ty, djalë majmun.

- 'Tjeta Maks. - 'Tjeta, djema.

Ç'kemi, mama?

Mbase po çmendem, por po shoh prova të vërteta

të një përgjigje të qëndrueshme në nivel global.

Nuk mund të...

Nuk do të përdor fjalën "inteligjencë".

Mbase i shkon më mirë fjala "ndërgjegjësim".

Duket sikur gjithë biosfera e Pandorës

është e ndërgjegjshme dhe mund të përgjigjet.

Nuk mund ta them këtë. Do të më vritnin.

Kush mendoni se e la pa ndjenja?

- Besoj se ishte Normi. - Sigurisht.

- Ju nuk meritoni të jetoni. - Mendoje pak.

Ai është kafsha e butë e mësueses. Është me të gjatë gjithë kohës.

Do të vrisja veten. Do të pija acid.

Ai është në çdo filmim. Shiko pamjen në fytyrën e tij.

Imagjino avatarët e tyre në pyje

vetëm!

Nuk është aq mirë të dish se kush është babai yt.

Harrojeni. Nuk e mbaj mend atë.

Jo, Spajder.

Spajder.

Ti nuk je si ai.

Qyteti Brixhhed

Kthehuni në aeroport!

Mos prisni! Shkoni!

Hiqni maskat.

Kolonel, është gjenerali.

Gjeneral Ardmor.

Kënaqësi që të takoj, kolonel. Kam dëgjuar fjalë të mira.

Kanë ndryshuar shumë gjëra nga hera e fundit që ke ardhur. Eja.

Zyra e re sapo është lidhur në rrjet.

Këta punonjësit mund të ngrenë një ndërtesë në gjashtë ditë.

Kemi bërë më shumë këtë vit se gjatë 30 viteve të fundit.

Nuk erdhëm për të punuar në minierë. Kemi një mision më të rëndësishëm.

Toka po vdes.

Qëllimi ynë është të pushtojmë kufirin e tyre.

Dhe të kthejmë Pandorën në shtëpinë e re të njerëzimit.

Por përpara se të bëjmë këtë, duhet të zhdukim kundërshtarët.

Sulmet e Sulit po bëhen më të shpeshtë dhe më të fortë.

Sulmet janë të planifikuar mirë. Ka koordinim mes ushtarëve.

Forcat e tij sulmojnë minierat dhe tubacionet tona që të ndërpresin burimet tona.

Dy ditë më parë ata sulmuan një magazinë.

- Kemi informacion mbi bazën e tij? - Po. Më trego malet.

Është një sistem shpellash në malet Haleluja.

Por çdo herë që dërgojmë ushtarë aty, humbasim.

Duket sikur po bezdisim bletët.

Pas dhjetë minutash në zonën e tyre, ata na rrethojnë.

Kolonel mendojmë se skuadra jote blu mund të shtiren si indianë

dhe nuk do të kalojë në radarin e tyre.

Si mund ta testojmë atë hipotezë?

Në mënyrën e vështirë.

Fantastike.

- Po i afrohemi zonës armike. - Në rregull.

- Eja, djali majmun. - Më prisni!

- Eja, Tuk. - Mirë, mirë.

Pse e solle atë?

Ajo vetëm ankohet.

Do t'ia them. Nuk duhet të shkosh në betejë.

Do t'i them mamasë nëse nuk më merr me vete.

Mos e ngacmo.

Eja.

- Sa bukur. - Ka ndonjë kufomë aty?

Dreqin.

Kiri? Kiri.

Kiri. Kiri.

- Je mirë? - Po bëja atë gjënë sërish, apo jo?

Po, po e bëje.

Kiri!

- Duhet të kthehesh. - Eja.

Çfarë është?

Duhet të kthehemi së shpejti në shtëpi.

Shumë i madh për të qenë njeri.

Mbase, por nuk është një nga ne.

- Çfarë po bën? - Po i gjurmoj.

Ruani shpinën.

E sigurt.

Lajmëroji.

Nuk duhet të ishim këtu.

Babai do të të dënojë për gjithë jetën.

Duhet të shohim çfarë po ndodh. Shkojmë.

Vëlla, këtu janë ndeshur baballarët tanë.

Është kostumi i babait tënd.

Lajl, shiko nëse mund të marrim të dhënat që ka në kamera.

- Nuk punon, kolonel. - Edhe për mua.

- Duhet ta shoh atë. - Jo, do hymë në telashe.

- Devil Dog, jam lgël Aj. - Më thuaj.

Pashë diçka. Ata duken si avatarë,

por janë veshur si ushtarakë dhe kanë pushkë. Ka gjashtë prej tyre.

Ku ndodhesh?

Jemi në kabinën e vjetër.

Me kë je?

Unë, Spajder, Kiri

dhe Tuku.

Më dëgjo me vëmendje. Largohuni nga aty pa bërë zhurmë.

- Shkoni larg, në rregull? - Po, kuptoj.

Baba, njoh një rrugë të shkurtër.

- Je në telashe. - Ndalo, Kiri.

Po afrohet eklipsi.

Ule ose do të qëlloj.

- Me mua! - Ule!

Duart lartë!

Eja. Në gjunjë. Mjaft kundërshtove.

- Kontrolloji për armë. - Kiri!

Qetësohu.

Qepe gojën!

Kë kemi këtu?

Shiko kolonel. Katër gishta. Është një gjak-përzier.

Më trego gishtërinjtë.

Ti je i tij, apo jo?

Po, je djali i tij.

Ku është ai?

Më fal, por nuk flas anglisht

me budallenjtë.

Ku është babai yt?

Kështu do që të shkojë?

Qepe gojën!

- Kiri! Jo, ndalo! - Mos e prek atë!

Mos e lëndo atë.

Si quhesh, djalë?

Spajder Sokoro.

Nuk më quajnë ashtu.

E pabesueshme. Mendova se të kthyen në Tokë.

Nuk mund të mbajnë fëmijë në anije kriotike.

Çfarë të bëjmë, shef?

Iron Skaj, Blu 1 këtu.

- Blu 1, na thuaj. - Jemi gati për transport.

- Na ço aty. - Dragon Fly po zbret.

Po sjellim të burgosur me vlerë të lartë.

- Na lëshoni! - Qepe!

- Blu 1, po vijmë. - Do arrijmë në dhjetë minuta.

Jemi sipas orarit.

Lajl, lidhe këtë me zërin.

- Është gruaja e Sulit. - Ajo është një kafshë.

Hiq dorë, Kuariç.

- Suli. Bir bushtre. - Mori fund.

Nuk do marrë fund për aq kohë sa marr frymë.

Shpresoja të dëgjoja këtë.

Qëndro me lkranët.

Baba, jam luftëtar si ti dhe duhet të luftoj.

Nuk do ta përsëris.

Po, zotëri.

Nuk ka gjë më pas.

Të marrim kufomën?

Blu 1, do vijmë për 3 minuta.

Tre minuta.

Kujdes pas.

Qepe gojën!

Qepe gojën!

Po godasin!

Ndyrësirë!

- Tuk, eja! - Shkojmë!

Eja!

Shkojmë!

Vazhdo!

Je ti, zonja Suli? E dalloj punën tënde.

Dil jashtë, zonja Suli. Kemi punë bashkë.

Djall. Do të të vras sa herë të duhet.

Ti dhe tetari keni punuar shumë, apo jo?

Keni një grup me gjak-përzier.

Navi!

Shko, shko!

Je mirë? Më ndiq, mirë?

Shkojmë!

Shko!

- Shkojmë. - Ndiqi!

Spajder?

Kiri!

Eja!

Spajder është aty poshtë!

- Kemi vetëm dhjetë minuta kohë. - Blu 1, kthehu në pikën e takimit.

- Blu 1, tërhiqu. - Tërhiqemi!

Tërhiqemi! Shkojmë!

Kiri, eja! Eja!

Shkojmë, shkojmë!

- Je lënduar? - Jo, jam mirë.

Tuk, je lënduar?

Rreziku kaloi. Jeni mirë?

Nuk ka gjë.

Faleminderit, mama e madhe, faleminderit.

Ku është Spajderi?

E morën.

Mos u shqetëso, e dashur, ai është djalë i fortë.

Nuk do t'i ndodhë gjë.

Do të jemi mirë të gjithë.

Dreqin!

Më lironi!

Ai është kafshëror. Mendon se është një prej tyre.

Kjo krijesa, çfarëdo të quhet, mund të hyjë kur të dojë pa e vënë re Ejua.

- Kjo është shtëpia jonë. - Po flasim për familjen tonë.

Nuk mundem. Nuk mund të ma kërkosh këtë.

Nuk mund të braktis njerëzit e mi. Nuk do e bëj.

Ai po na ndjek. Ai po ndjek familjen tonë.

Nuk mund të ma kërkosh këtë. Fëmijët kanë njohur vetëm pyjet. Kjo është shtëpia jonë!

Ai vendosi thikën mbi fëmijët tanë.

Babai im më dha harkun kur po vdiste.

Ai më tha të mbroj njerëzit tanë. Ti je Toruk Makto!

Kështu do mbrojmë njerëzit. Kuarçi ka Spajderin dhe ai di gjithçka.

Ai mund t'i sjellë ata këtu.

Nëse na ndihmojnë të tjerët, do t'i vrasin.

Më kupton?

Unë nuk kam gjë. Nuk kam plane.

Por të paktën mund të mbroj këtë familje.

Unë di vetëm diçka.

Kudo të shkojmë, familja është kështjella jonë.

Ku është Xhejk Suli?

- E dimë që ti e di. - Nuk e di!

Mendo një pamje në mendje. Janë pyjet fluturuese?

- Më lironi. - Ai po lufton kundër saj.

Mendoje dhe do ta shohim.

- Nuk e di. - Nuk më pëlqen më shumë se ti.

- Cilat grupe e mbrojnë atë? - Nuk e di. Duhet të më vrisni!

Pjesa frontale po lëviz shumë.

Nuk do ndalojë deri sa të na thuash ku është ai.

Nuk e di, ndyrësira!

E provojmë në anën personale.

Ai nuk është djali yt.

Qetësohu, tigër.

Je i qetë?

Je i guximshëm, djalë. Shkencëtarët të torturuan shumë,

por ti nuk i dhe gjë.

E respektoj këtë.

Mendova se do ta duash këtë.

Është koloneli Majls Kuarç. l vdekur.

E kanë vrarë gjatë punës.

Unë nuk jam ai.

Por kam kujtimet e tij.

Dhe di se,

ai nuk ishte babai më i mirë.

Nuk po të kërkoj falje.

Nuk jam babai yt. Në të vërtet, ne nuk jemi familje.

Por mund të të ndihmoj. Mund të të nxjerr nga këtu.

Nuk të kërkoj të tradhtosh Xhejk Sulin. Ti nuk e bën atë. Je besnik.

Më pëlqen besnikëria.

Qëndro me ne.

Përndryshe duhet të qëndrosh në fund.

Zemra ime është e rëndë si një gur.

Tarsem është i mençur për moshën e tij. Ai do të jetë kryetar i fortë.

Kryetari duhet të vdesë

që kryetari të lindë.

Toruk Makto do të zhduket.

Njerëzit do të jenë të sigurt.

Një baba mbron. Ky është qëllimi i tij në jetë.

Një jetë inbaron.

Një e re fillon.

Klanet e detit kanë një botë të veçantë. Mijëra ishuj.

Një zonë e panjohur ku mund të zhdukemi pa lënë gjurmë.

Kemi arritur ende aty?

AVAATLU, NJË FSHAT NË METKAJINA

Lëre.

Më ndiqni.

Tuk.

Sillu mirë.

Sillu mirë.

Me qetësi.

Çfarë është aty? Duket si bisht?

Si mund të notojë me një bisht aq të vogël.

Mjaft. Rotko, Aonung.

Tonouari ishte shefi i Metkajinëve, njerëzve të bregut.

- Të shoh, Tonouari. - Xhejk Suli.

E dija se ai ishte kryetar i fortë.

Por nuk isha i shqetësuar për Tonouarin.

Të shoh, Ronal, kryetarja e Metkajinëve.

Të shoh, Ronal.

- Pse keni ardhur këtu, Xhejk Suli? - Kërkojmë uturu.

- Uturu? - Një vend për familjen time.

Ne jemi njerëz bregdeti. Ju jeni njerëz pylli. Aftësitë tuaja nuk shërbejnë këtu.

Atëherë do mësojmë mënyrat tuaja, apo jo?

Po.

Krahët e tyre janë të holla.

Bishtat e tyre janë të dobët. Do të jeni të ngadaltë në ujë.

Këta fëmijë nuk janë Navi të vërtet.

Po, jemi.

Ata kanë gjak djalli!

Shiko.

Kam qenë njeri qielli dhe tani jam Navi. Mund të përshtatem.

Ne do të përshtatemi.

Burri im ishte Toruk Makto.

Ai drejtoi klanet drejt fitores kundër njerëzve të qiellit.

Të duket fitore të fshiheni mes të huajve?

Ejua të ka kthyer kurrizin, i zgjedhur.

- Kërkoj falje për gruan time. - Mos i kërko falje.

Ka bërë shumë rrugë dhe është e lodhur.

Toruk Makto është hero i njohur i luftës. Gjithë Navit e njohin historinë e tij.

Por ne Metkajinët nuk jemi në luftë.

S'mund t'ju lejojmë të sillni luftën tuaj këtu.

Nuk dua të luftoj më.

Dua vetëm të mbroj familjen time.

Kemi kërkuar për një strehë.

- Do të na dëbojnë? - Nuk do ndodhë gjë.

Toruk Makto dhe familja e tij do të qëndrojnë me ne.

Trajtojini si vëllezër dhe motfra. Por ata nuk e njohin detin.

Prandaj do të jenë si fëmijë që marrin frymë për herë të parë.

Mësojini aftësitë tona që të mos vuajnë duke qenë të paaftë.

- Çfarë themi në raste të tilla? - Faleminderit.

Faleminderit.

Djali im Aonung dhe vajza ime Tsireja do t'i

tregojnë fëmijëve të tu se çfarë të bëjnë.

- Pse? - Është vendosur.

Ejani. Do t'ju tregoj fshatin tonë.

Këtej.

Shkojmë, Tuk.

Është këtu lart.

Kjo është për ju. Shtëpia juaj e re.

Është mirë.

Është bukur, apo jo?

- Mblidhuni, djema. - Është takim familjar.

- Ulu në gjunjë, eja. - Kiri.

Çfarë?

Dua të silleni sa më mirë. Po flas seriozisht.

Mësoni shpejt, punoni dhe mos hyni në telashe. Mirë?

Po, zotëri.

Dua të kthehem në shtëpi.

Tuk.

Tuk, kjo është shtëpia jonë tani.

Do ta kalojmë këtë.

- Për aq kohë sa mbështesim njëri tjetrin. - Çfarë thotë gjithmonë babai juaj?

Sulit qëndrojnë bashkë.

Po. Sulit qëndrojnë bashkë. Tani thuajeni me bindje.

- Sulit qëndrojnë bashkë. - Sulit qëndrojnë bashkë.

Eja!

Notoni me ne.

- Çfarë kanë ata? - Nuk dinë të notojnë nën ujë.

Mjaft. Ata po mësojnë.

- Jeni mirë? - Ju notoni shumë shpejt për ne.

Merrni frymë.

Nuk zhyteni mirë. Jeni të mirë për t'u hedhur nëpër pemë.

Mjaft.

Nuk flasim gjuhën e shenjave, prandaj nuk ju kuptojmë.

- Do t'jua mësoj. - Ku është Kiri?

- Ku është ajo? - E keni parë?

Hyr në anije, gjej një vend dhe mos na bezdis.

- Lëvizni, shpejt. - Sa i bukur.

Ndalo aty, djalë.

Më dëgjo. Maska ka një sinjal.

Nëse largohesh, do të të gjej për dy minuta

dhe do të të rrah. Më kupton?

- Më kupton? - Po, zotëri.

- Gati? - Jemi gati.

Dëgjoni, Xhejk Suli është zhdukur.

Nuk ka rëndësi. Kudo të jetë, do ta gjejmë atë dhe gruan e tij të çmendur.

Për ta bërë këtë, duhet të sillemi si Navi.

Deri në fund.

Pra do hamë si Navit, do fluturojmë si Navit dhe do mendojmë si Navit.

Dhe kjo do nisë duke folur gjuhen e tyre.

Të duket sikur po flet gjuhën Navi? Po flet si një tre vjeçar.

Mirë, gjeni.

U rrite në detyrë nga majmuni maskotë, në përkthyesin tonë.

Është në dorën tuaj. Nëse doni të jetoni këtu, duhet të kalëroni.

Bashkohuni me kujdes.

Ndiej frymën e tij. Ndiej fuqinë e tij.

Mbahu këtu.

Shiko këmbët e tij.

Je mirë, djalë pyjesh?

Kjo kafshë është e vështirë për t'u mësuar. Mbase duhet të nisësh me një më lehtë.

Jo, me këtë.

Mos harro. Kur të zhytesh, duhet të mbash pozicionin e duhur.

Mund ta bëj.

Kështu.

Qëndrueshëm.

E dua që tani.

Merr frymë

dhe nxirre.

Imagjinoni një zjarr që lëviz.

Duhet të ngadalësoni rrahjet e zemrës.

Merr frymë.

Merr frymë nga këtu poshtë.

Dhe nxirre me ngadalë.

Loak, zemra jote po rreh shpejt. Përqendrohu.

Merr frymë

dhe nxirre. Mbaj mendjen të qetë.

Po mëson të marrësh frymë.

Ejani, dështakë!

E bëj unë.

Çfarë ka?

Fëmijët Navi e bëjnë këtë me duart e tyre.

- Suli e bënte në mënyrën e vështirë? - Si mendon?

Ç'të bëjmë, kolonel?

Kjo do të jetë e bukur.

Eja përpara.

Jemi ne të dy, akullore.

Të thashë se në fillim duhet t'i lidhësh gojën?

Faleminderit, djalë!

Ejani!

Mund t'i shikoni?

Eja, duhet të lëvizim.

Largohemi.

Kështu është!

Të lumtë!

Kush e ka radhën?

Rruga e ujit nuk ka fillim ose një fund.

Deti është rreth teje dhe brenda teje.

Deti është shtëpia jote përpara se të lindësh

dhe pasi të vdesësh.

Zemrat tona rrahin në gjirin e botës.

Frymëmarrja jonë digjet në hijen e thellësisë.

Deti jep dhe deti merr.

Uji lidh gjithçka.

Jetën me vdekjen.

Errësirën me dritën.

E kapa! Tsireja!

Me të mund të marrësh frymë nën ujë.

Çfarë po bën ajo?

- Nuk e di. - Ajo vetëm po sheh rërën.

Çfarë the?

Je ndonjë e çmendur?

Të pyeti nëse je e çmendur?

Jo.

Je e sigurt. Nuk je Navi e vërtet.

Shiko duart e tua.

Mos e bezdis, fytyrë peshku.

- Një tjetër me katër gishta. - Shiko bishtin e tij.

- Na lini të qetë. - Nuk është normale.

Shiko bishtin e tij. Shumë i bukur.

E dëgjove atë. Lëri të qetë.

Po vjen vëllai i madh...

Zmbrapsu. Tani.

Ju e dini. Nga tani e tutje, respektoni motrën time.

Shkojmë.

Mirupafshim!

Gjithë familja e çmendur.

- Loak. - Nuk ka gjë, vëlla.

Kjo dorë është e çuditshme. Jam i çuditshëm.

Alien.

Por mund të bëj diçka të bukur. Në fillim e mbledh kështu

Dhe më pas...

Quhet grusht, idiot. Mos e prek më motrën time.

Mjaft!

Ndaloni!

Është budallallëk!

Bishti im!

Veshi im. Më lësho. Ai po më shkul veshin!

- Çfarë ju kërkova? - Të mos hyjmë në telashe.

- Ishte faji im. - Mjaft more përgjegjësi për atë.

Aonungu po tallej me Kirin. E quajti atë të çmendur.

Kërkoji falje Aonungut. Ai është djali i kryetarit, e kupton?

Nuk më bëhet vonë si do ta bësh, pajtohu me atë. Shko.

- Si dukeshin të tjerët? - Më keq.

- Mirë. - Shumë më keq.

Çfarë ka?

Asgjë. Jam mirë. Pse të mos jem mirë?

Pse nuk mund të jem si të tjerët?

Kiri.

Pse është këtu djali i pemëve?

Më fal që të gjuajta aq shumë herë.

Bëhemi miq.

Eja bëjmë gjueti jashtë bregut. Aty bëjnë gjueti burrat.

- Nuk kam leje. - Po pyes vëllanë e gabuar.

Vazhdo!

Na ndiq, djalë pyjesh!

Gurët Tre Vëllezër

- Mbijetove. - Ishte çmenduri!

Eja këtej, di një vend të mirë.

Lajmëro peshqit.

Çfarë idioti.

Sigurohuni që këtë film po e shihni vetëm te:

Djema?

Aonung!

Nuk është për të qeshur!

Aonung!

O Zot.

Ti je një tulkun.

Më shpëtove jetën. Faleminderit.

Faleminderit.

Nuk e di se çfarë the.

Ata të kanë lënduar, apo jo?

Do ta heq atë.

Më beso, mirë?

Mund të jemi miq?

Po, jemi miq.

Vëlla!

Më fal.

Çfarë ka, e dashur? Të mungoni Spajderi?

Po. Por jo vetëm ajo.

Mirë. Çfarë ka atëherë?

Mund ta ndjej atë, baba.

- Kë ndjen? - Ejuën.

Dëgjoj frymën e saj. Dëgjoj rrahjen e zemrës së saj.

Ajo është aq afër.

Ajo është aty

si një fjalë që pret të thuhet.

E di që mendon se jam e çmendur.

Nuk je e çmendur, e dashur.

Çfarë tingulli ka rrahja e zemrës së Ejuës?

Të fuqishëm.

Thuaji atë që më the.

Të pëlqejnë yjet?

Babai im ka ardhur nga një yll.

Ai aty lart.

- Loak! - Tani jam në telashe.

Shko. Do të takohemi sërish.

- Kanë gjetur djalin. - Kanë gjetur djalin Suli!

Më lër të të shoh.

Nuk i ka ndodhur gjë. vetëm disa gërvishtje.

Më jep fuqinë të mos rrah djalin tim të vogël.

Jo. Djali im e di që nuk duhet ta çojë larg bregut.

Është faji i tij.

Mirë, shkojmë.

Jo. Nuk është faji i Aonungut. Ishte ideja ime.

Aonung u përpoq të më bindte të mos shkoja.

- Loak. - Më fal.

Shko.

Po shkojmë.

- E vërtet është kjo? - Çfarë po mendoje?

Ti më the të jem mik me ata, baba. Doja...

Nuk dua ta dëgjoj. Ke turpëruar këtë familje.

Mund të shkoj tani?

Po hyre sërish në telashe, do të bëj nyje bishtin.

- Më kupton? - Po, zotëri. Shumë qartë.

- Ku ishe? - Pse nuk u kujdese për vëllanë tënd?

Më fal, zotëri.

Pse më mbrojte?

Pasi e di si është kur je zhgënjim për të tjerët.

Do të doja të kisha qenë aty. Oqeani të bekoi me një dhuratë, vëlla.

Tulkunët nuk janë kthyer ende dhe ata kanë gjithmonë në grupe.

Ky ishte vetëm.

Atij i mungonte një fletë. Në një anë ishte pa gjë.

Pajakan. Është Pajakani.

- Kush është Pajakani? - Një tulkun i ri vetmitar.

Ai është i vetëm dhe i mungon një pendë.

- Ai është një vrasës. - Ai ka vrarë Navi dhe tulkun të tjerë.

- Larg në jug, jo këtu. - Ai nuk është vrasës.

- Je me fat që je gjallë. - Ai më shpëtoi jetën.

- Ai është miku im. - Vëllai im i vogël.

Luftëtari i madh që u përball me një tulkun vrasës dhe mbijetoi.

Nuk po më dëgjoni.

Loak, kthehu.

Pajakan!

Pajakan!

Sa mirë që të shoh.

Pse të kanë dëbuar? Çfarë ka ndodhur?

Është shumë e dhimbshme.

Kam besim te ti. Mund të kesh besim te unë.

Kjo është e shpifur.

Më shpejt!

Mbërritëm.

Toka e paraardhësve është vendi ynë më i shenjtë.

Eldipsi është koha më e mirë e ditës për të qenë këtu.

Është këtu. Këtu është pema e shpirtit.

Vajza ime e bukur.

Përshëndetje, mama.

Jam e lumtur që të shoh. Por dukesh e shqetësuar.

Do të jetë mirë, e dashur.

- Çfarë ka, e dashur? - Pse jam ndryshe?

Çfarë do nga unë mamaja e madhe?

Kush ishte babai im?

E dashur.

- Ejani! - Kiri!

Kiri!

- Çfarë ka? - Pati një krizë.

Po merr frymë?

- E çojmë në fshat. - Shkojmë!

- Sa mirë që erdhe. - Netejam, shtyji ata.

- Si është ajo? - Ende pa ndjenja.

Nuk ka gjakderdhje, nuk ka frakturë.

Nuk i mungon oksigjeni. Truri duket mirë.

Ka aktivitet në lobin frontal.

Ka pasur një krizë. Mund të heqim toksinat.

- Nuk kanë nevojë për mua. - Ti je kryetarja.

- Hiqni këto gjërat. - Dilni. Nuk keni bërë gjë!

- Eja, bëjmë pushim. - Prit, po heq serumin.

Tuktirei.

Ajo tha se mund të ndjente Ejuën, që mund të dëgjonte rrahjet e zemrës së saj.

- Është epilepsi e lobit frontal. - Epilepsi?

Sheh vizione dhe ndjen ekstazë fetare siç tha ajo.

Lidhja me pemën shpirtërore e ka shkaktuar atë.

Mos e lejo ta bëjë më këtë.

Asnjë herë?

Xhejk, nëse ka sërish krizë nën ujë, mund të vdesë.

Kiri, je zgjuar.

Kiri, vajza ime e dashur. vajza ime.

Thuaj këtë: "Unë të shoh."

Këtë thashë.

Jo. Naati.

Po më del nga hunda.

Shef, një nga patrullat pa diçka në radar. Anije armike.

- Ku? - 400km në veri në drejtim të detit.

E humbëm sinjalin në det.

Por nëse vazhdon në atë drejtim, shkon në këto ishuj.

Ka qindra ishuj me mijëra fshatra.

Është ai që duam. Më jep anije dhe helikopterë dhe do sjell kokën e tij.

- Lugatë, afër. - Skiper.

Ndalojmë.

Ti je Skorsbi?

Ti je ai qe do përdorë anijen time?

Unë jam.

Shenjestrojmë gjithë këto ishujt.

Ke qenë aty. Çfarë ishujsh ka? Kush jeton aty?

Më shumë metkajanë. Rreth S0 fshatra.

Kush je ti?

Ian Garvin, biolog detar.

Nuk më bëhet vonë sa fshatarë ka, do të kërkojmë të gjitha.

Unë bëj gjueti tulkunësh. Këtë bëj. Për këtë më paguajnë. Duhet të arrij një shumë

Do të sillem mirë vetëm një herë. Pastaj do ndaloj.

Nëse nuk mund ta shmangësh, bashkoju.

- Gjithë njerëzit në vende. - Mos prek gjë.

- Nisu, shto shpejtësinë. - Po.

- Çfarë ka? - Çfarë po ndodh?

Tulkunët janë kthyer! Njerëz, vëllezërit tanë janë kthyer!

Pas cildit të tyre të migrimit, tulkunët janë kthyer në shtëpi.

Kiri!

- Kiri, eja! - Tuk, më lër të qetë.

- Çfarë do? - Shiko.

Shkojmë t'i takojmë.

Shiko. Është motra ime.

Motër, unë të shoh.

Të shoh, motër. Jam e lumtur.

Djali yt është i bukur.

Faleminderit. Si është fëmija yt?

Fëmija im është i fortë.

Kam njohur një djalë.

Histori të reja pas stinësh të ndarë.

Mbi vdekje dhe lindje.

Për miq të vjetër dhe dashuri të reja.

FSHATI TAUNUI

Jini të qetë.

Po kërkojmë armë, radio, mjete teknike.

Ulu në gjunjë. E sheh këtë?

Qepe gojën!

Ky njeri. E dimë se është në këto ishuj. Është në këtë zonë?

Jemi një ldan i izoluar. Burri në pasqyrë jeton në pyje.

Çfarë po thotë?

Se njerëzit e pyjeve nuk vijnë mes njerëzve të ujit.

Nuk e besoj.

Duhet të shkojë në pyje ta gjejë atë njeri.

Ata nuk dinë gjë.

Qëllo atë kafshën.

Çfarë dreqin po bën?

Kujdes.

Po punojnë veshët tuaja? E keni parë çfarë bëjnë këto?

Xhejk Suli. Tokun!

Ju thamë se nuk dimë gjë.

Ule atë.

Ndalo. Ndalo!

Bëje të qartë për të. Nëse nuk na jep Sulin, do të vrasim gruan e tij.

Jo. Nuk e bëj këtë. Nuk do jem pjesë e kësaj.

Ata nuk dinë gjë!

- Mos lëvizni! - Rrini poshtë!

Do ta vrasim?

Të lutem mos e bëj këtë. Po gabon. Po bën diçka të gabuar këtu!

Të lutem.

- Digj shtëpitë. - l djegim të gjitha.

Digjini të gjitha!

- Më falni. Nuk e dija. - Duhet të ndalosh këtë çmenduri!

- Më falni. - Largohemi.

Mos më prek!

Më falni.

Eja. Shkojmë!

- Çfarë ka? - Njerëzit e qiellit.

Ata po të kërkojnë, Xhejk Suli. Kanë një djalë tokësor që flet gjuhën Navi.

- Kanë vrarë njeri? - Ende jo.

Ata kanë kërcënuar, por nuk do u tregojë njeri. Ndjekin urdhrin tim.

Duhet ta gjejmë atë djall. Ta fusim në kurth dhe ta vrasim.

Duhet të jemi të zgjuar.

Nëse sulmojmë Kuarçin, ata do dinë ku ndodhemi dhe do ta na ndjekin.

Çfarë plani kemi?

Po kërkojmë Toruk Makton. Ka ardhur këtu?

- Nuk po funksionon. - Nuk po flet njeri.

Po ta ndjekim, ai do vazhdojë të largohet. Duhet ta bëjmë të dalë.

Duhet të punoj.

Do të bësh gjueti? Shkojmë të gjuajmë.

Jo këtu. Ka shumë fshatra.

Jo, jo, jo.

Ti nuk kupton lidhjen emocionale mes tulkunëve

dhe navive të oqeanit. Do të ishte si të vrisnim pjesëtarë të familjeve të tyre.

Nëse bëjmë gjueti këtu, do të na ndjekin armiqtë.

Pikërisht. Sidomos një armik i caktuar.

E di si ndihesh.

Edhe unë ndihem vetëm.

Më thuaj. Pse të kanë dëbuar?

Më fal. Më vjen shumë keq.

Më fal.

Ti e lejove.

Ti e lejove atë të bashkohet me një të dëbuar.

Tsireja. Po më zhgënjen, vajza ime.

Duke qenë djali i një luftëtari të madh, duhet të dish si të veprosh.

Pajakani më shpëtoi jetën. Ju nuk e njihni atë.

Ulu.

Uluni!

Më dëgjo, djalë.

Në kohët e këngëve të para, tulkunët luftonin kundër njëri tjetrit

për toka dhe për hakmarrje.

Por një ditë e kuptuan se vrasja, sado e justifikuar,

sjell vetëm më shumë vrasje.

Prandaj të vrasësh është e ndaluar.

Kjo është mënyra e jetesës së tulkunëve.

Pajakani është një vrasës dhe prandaj është dëbuar.

- Më vjen keq, por e keni gabim. - Loak, po flet me kryetarin.

Mjaft tani!

Unë e di se çfarë di.

Mjaft tani.

Do të kujdesem unë për të.

Stuhia do të kalojë.

Loak, pashë diçka sot.

Pashë që një tulkun zgjodhi një djalë të pyjeve.

Jam shumë krenare për ty.

E pashë që nuk i vrau Pajakani ata djema.

Anija e djallit vrau mamanë e tij prandaj ai mblodhi miqtë e rinj

dhe djemtë e bregut që të sulmonin anijen dhe i vranë të gjithë.

U vranë nga njerëzit e qiellit, jo nga ai. Ai nuk është një vrasës.

Sipas ligjit të tulkunëve, ai është përgjegjës për vdekjen e tyre.

Duhet të paguajë gjithë jetën për këtë? Ai e di që gaboi. Nuk do ta bëjë më këtë.

- Duhet t'i themi babait tim. - Jo, babai yt është zemëruar.

- Babai yt do të kuptojë. - Jo. Ai nuk kupton gjë.

Gjithë ldani më urren. Gjak djalli, alien. Kaq shohin ata.

Unë të shoh.

Ti je vëllai i një tulkuni.

Ti je njëri prej nesh tani.

- E gjete mamanë? - Po. Edhe djalin. 4000 metra.

- Përgatituni në qendër. - Po. Nisemi.

Skuadra nëntokësore, dy minuta!

Përgatis armët. Shkojmë!

Përgatisim skuadrat për në anije. Për 2 minuta. Bëjmë pak zhurmë.

Anijet në pozicion!

Shkojmë!

Nisemi!

Bombat gati. Zjarr, godisni!

Çfarë është aty? Çfarë po bëjnë ata?

Janë senor vendndodhje me të cilat lëvizin.

Ata i mbajnë mbi ujë që të mos shurdhohen.

Pikadors, shko aty!

Do të izolojnë kafshën nga turma me këtë dërgues të zhurmës.

Ata ndjekin mamanë pasi këlyshi nuk do të mbijetonte.

- Na sulmojnë ata ndonjëherë? - Jo, ata nuk mundohen

Por nuk vriten kollaj. Shkoni, skuadra nënujore!

U nisëm.

U lëshua litari.

- Ja ku është zonja. - Shënjestra duket. Sulmojmë.

Le ta bëjmë.

Do të sulmojmë nga poshtë kur janë pa armaturë.

Forca, afrohemi.

- Më mbaj drejtë. - Përgatit armën.

- Arma gati. - Në shënjestër! Po godas.

- Mbaje të qëndrueshëm. - vendos armatimin.

- U armatos. - Qëllo!

- Goditje e përkryer. Gati tjetrën. - Po armatoset.

Po shkon e dyta!

3-6, na ke një birrë borxh.

Qeskat e ngadalësojnë dhe e mbajnë në sipërfaqe.

Më afro më shumë. 30 metra.

Harpun shpërthyes.

10 metra. Më afro më shumë.

Mbaje anijen të qëndrueshme. Prit, prit.

Ngadalësim i plotë!

Mbaje!

Merr një harpun shpërthyes në kraharor dhe ende noton. Sa bukur.

Sigurohuni që këtë film po e shihni vetëm te:

Mund ta arrijmë gjëndrën vetëm nga poshtë, shpojmë përmes qiellzës

dhe në tru.

Janë të zgjuara. Mbase më shumë se ne.

- Nuk janë më të zgjuar ne unë. - Atëherë është nivel i ulët.

Unë jam ai me harpun.

Po.

- Nga e di që janë më të zgjuara. - Kanë më shumë neurone dhe nerva.

Nuk janë vetëm më të zgjuara, por edhe më të ndjeshëm.

Më shpirtërorë.

Kjo zonë këtu është si qendra jonë emocionale,

por është shumë më e madhe.

Ata kanë muzikë, filozofi, matematikë

dhe gjuhë të ndërlikuar.

- Fillojmë atëherë. - Më trego rezultatin.

- Për këtë bëhet e gjitha? - Pikërisht. Amrita.

Për fatin e tyre të keq, kjo ndalon plakjen e njerëzve.

E ndalon.

Ky është materiali më i çmuar për njerëzimin.

Vetëm kjo provëze ka vlerë 80 milionë.

Kujdes!

Mos e bëj këtë. Nuk është për të qeshur.

Amrita po paguan për gjithçka që bëjmë në Pandora.

- Edhe kërkimin tënd, doktor G. - Prandaj kam nisur pijen.

Merrni vetëm këtë? Pjesa tjetër shkon dëm?

Shfryji qeskat dhe le ta fundosim.

Mos i hiq qeskat. Dua që ata ta dinë se e bëmë ne.

Kërkoj para shtesë nëse përdorem si karrem.

Emri i saj është Roa.

Ajo ishte shpirti im binjak.

Ajo kompozonte këngë.

Ne këndonim bashkë.

Ajo priti shumë kohë që të lindte këtë këlysh. Klani ishte i lumtur për të.

Çfarë është kjo, Tonouari?

Çfarë është kjo?

Motra ime shpirtërore dhe këlyshi i saj janë vrarë nga njerëzit e qiellit.

Lufta ka ardhur te ne. E dimë për gjuetinë e tunkunëve

por ka ndodhur larg. Tani po ndodh këtu!

Nuk e kuptoni si mendojnë njerëzit e qiellit.

- Atyre nuk i bëhet vonë për ekuilibrin. - T'i vrasim alienët!

Dëgjoni.

Ata nuk do ndalojnë, ky është vetëm fillimi. Thuaji tunkunëve të largohen.

Thuaji të largohen.

Të largohen?

Ke jetuar mes nesh dhe nuk ke mësuar gjë.

Do të luftojmë për të mbrojtur vëllezërit tanë!

Jo, jo, jo.

Nëse i sulmoni, ata do t'ju shkatërrojnë.

Ata do të shkatërrojnë gjithçka që do.

- Më dëgjoni. Më dëgjoni! - Do luftojmë!

Mbani qetësinë!

Dëgjoni babanë tim. Ai thotë të vërtetën.

Thuajini tulkunëve,

që nëse i godet diçka e tillë, ata do të vdesin.

Më lajmëroni dhe unë do ta heq atë.

Ka vetëm rëndësi të shpëtojmë jetën e tyre, apo jo?

Të shpëtojmë familjen tonë.

Lajmëroni tulkunët.

Shkoni, shkoni.

Ne duhet të luftojmë.

MaXhejk. Nuk do të qëndroj pa bërë gjë.

Është kurth. Duan që të sulmojmë.

Nuk po ndjekin tulkunët. Po na gjuajnë ne.

- Nuk do të largohesh, vëlla. - Duhet të paralajmëroj Pajakanin.

Jo, duhet të qëndrosh këtu.

Ai nuk ka miq. Nuk mund ta lajmërojë njeri përveç meje.

Pse i vështirëson gjithmonë gjërat, vëlla?

Pse nuk mund të jem djali i përkryer si ti? Ushtari i përkryer.

Nuk jam si ti, mirë?

Nuk jam si ti. Ai është vëllai im. Do të shkoj.

Ai është vëllai yt? Jo. Unë jam vëllai yt.

Loak!

Më lësho.

- Loak! - Ai do të shkojë te Pajakani.

Kthehu!

- Ja ku është Loaku. - Loak!

- Ai po shkon të gjejë Pajakanin. - Prit për ne.

- Të gjithë në pozicione. - Ejani. Fitojmë para!

Pajakan! vëlla!

Loak!

- Loak! - Prit!

Çfarë ka?

Dreqin!

Qetësohu. Mund ta heq.

Dreqin!

Loak!

Më ndihmo, vëlla. Po afrohet anija!

Eja, vëlla!

Eja, vëlla.

Lajmëro babanë. Bëje!

- Bëje! - Baba, më dëgjon?

- E pe ku shkuan ata? - Shkuan jashtë kufirit.

- Loak? - Baba!

Jemi me një tulkun që është sulmuar nga një anije.

- Është 2km larg. - Kush është me ty?

Jemi të gjithë. Në gurët "tre vëllezërit".

Fshihuni dhe mos ndërhyni. Më dëgjon? Po vijmë.

- Po, zotëri. - Po afrohet!

321 tërhiqni!

Fëmijët janë në rrezik. Ata po mbrojnë një tulkun. Edhe fëmijët tuaj.

- Anija e djallit? - Po!

- Duhet të ikim! - Merrni armët. Nisni alarmin!

- Duhet të qëndrosh prapa. - Do të luftoj!

Nëndetëset, kapakët e mbyllur! Dy minuta të mbetura!

- Aonung! - Nxito. Nxito, vëlla!

Shko, shko!

Tërhiq!

Të gjithë në të njëjtën kohë!

Nuk ka mundësi. Fëmijët e Sulit.

- Nisemi. Jo ti. - Shkojmë!

700 metra larg. Sinjali është i mirë.

- Tërhiq më fortë! - Tërhiq!

Doli.

Largohuni. Në atë drejtim. Do t'i hutoj unë!

Pajakan, zhytu!

Mbahu, Tuk.

- 300 metra. - Lëndët shpërthyese gati.

Zjarr, zjarr, zjarr!

Ndaloni me bombat. Fëmijët nuk kanë vlerë të vdekur.

Mos qëlloni.

Rrethojini. Mblidhuni drejt zonës.

- Anijet nënujore, nën ujë! - Anijet nënujore, laguni!

Krabs, kthehu djathtas.

- Mos i humb. - Po i ndjek!

Po!

Në shënjestër.

Ku është Tuku? E pe?

Po shohim shënjestrën.

- Po vjen! - Duhet të shkojmë.

Zjarr.

Prisni!

- Lëviz dorën! - Nxito!

Kthehu këtu!

- Ule armën! - Ule!

Në tokë.

Kapeni atë!

Hidhe thikën!

Ndaloni! Mos i lëndoni ata!

- Je mirë, vëlla? - Nuk kam qenë ndonjëherë më mirë.

Kthehu në urë. Mbajeni aty!

Po shkoj.

Të mbaj mend. Lidhi të gjithë në ballkon.

Lëviz!

- Kujdes, ata kafshojnë. - Qëndroni në gjunjë.

Më jep dorën.

- Edhe tjetrën. - Jo.

Ki guxim.

Po vijnë Navit!

- Armët gati! - Baba!

Shpërndahuni!

Është Suli.

300 metra.

Kanë kapur fëmijët tanë. Vajzën tuaj, Tukun, Loakun.

Xhejk, thuaji miqve të tu të tërhiqen.

Nëse do fëmijët e tu, eja vetëm.

Ti e di çfarë mund të bëj.

Unë u kujdes për ty dhe ti më tradhtove, Xhejk.

Vrave njerëzit e tu të mirë. S'do hezitoj të vras djalin tënd.

Qëndroni këtu.

Ata janë vrasës. Ata duhet të vdesin. Këtu, sot.

Më duan mua. Prandaj vranë tunkunët dhe rrëmbyen fëmijët.

Ti na e solle këtë! Ti!

Prandaj duhet ta bëj unë këtë.

Oferta mbaron së shpejti. Çfarë do të bësh?

Mos qëllo. Po vij.

Maxhejk, çfarë po ndodh?

MaXhejk?

Rrini gati, djema.

- Qitje e lehtë. - Nëse e qëllon tani, do të na sulmojnë.

Prisni deri sa të vijë.

Pajakan!

Qëlloni! Qëlloni!

Vëlla!

Kthehuni!

Më ktheni. Shkojmë!

Më ktheni, shkojmë!

Vendosemi në pozitë!

Uluni!

O Zot i madh!

Qëlloni! Qëlloni!

Suli po afrohet. Kini mendjen.

Eja, shkojmë!

Dikush të qëllojë diçka!

Ndiqi. Shko!

Hyri ujë. vendos maskën!

Largojeni!

Shkoni, shkoni!

- Raport i dëmeve? - Ka hyrë ujë në dhomat dy dhe tre.

Je mirë?

- Godit majtas. - Po kthehem në shënjestër!

Nis të qëllosh! Më jep rreze!

Të kapa!

- Na largo. - Nuk ka përgjigje.

- Merr kabllon. - Kush e ka shigjetën tani?

Bëj pas!

Mbushni armën!

Jo kabllon, idiot!

Po marrim ujë.

- Po ndez pompat e ujit. - Përgatisni armët!

- Sikur ti ishe qenia inteligjente. - Mjaft u talle, Garvin.

Ku je, ndyrësirë?

Mendon se je i zgjuar, apo jo?

Uluni!

- Pompat nuk funksionojnë. - Largohuni nga anija!

Vendoseni atë në anije. Shkojmë!

Të duhet ndihmë, vëlla?

Qepe dhe eja na liro.

- Largo Tukun nga këtu. - Nxito!

Kush është luftëtari legjendar? Eja, Thuaje.

Loak!

Kanë kapur Spajderin. Duhet ta shpëtojmë. Eja, nuk mund ta braktisim.

Më lësho!

- Shkojmë, bukuroshe. - Nuk jam bukuroshja jote, ndyrësirë.

- Duhet të kthehemi për të. - Prit, Tuk!

Sulit qëndrojnë bashkë.

Shkojmë. Përgatituni, shkojmë!

- Kontrollo maskën. - Jam mirë, ndyrësirë.

Nxitoni! Po largohemi!

Tuk, nuk është ide e mirë.

E mbaj unë.

Kemi ende mundësi ta mbarojmë këtë.

Më kanë lidhur sërish!

- Eja. - Shkojmë.

Faleminderit, djema.

Shkojmë! Shkojmë!

Shko, shko!

- Shko, shko. - Këtej!

I sheh?

Vëlla, ishte çmenduri.

- Shkojmë. - Eja.

Djema, jam qëlluar.

Dreqin! Më ndihmo!

- Mbaje lartë. - E kapa.

- Mbaje. - E kapa.

Mbaje lartë!

Eja, vëlla.

- Po të mbaj. - Shko!

Kanë kapur Kirin dhe Tukun.

Nuk mund të kthehem.

Baba! Ndihmë. Është Netejami!

- Eja. - Merre.

Netejami është lënduar! Të lutem nxito!

Lëviz!

Kujdes kokën e tij.

Eja!

Kujdes kokën.

- Mos u shqetëso vëlla. Jemi me ty. - Jo.

Vendos presion.

- Baba. - Jam këtu.

Nuk ka gjë, bir. Jam këtu.

Dua të shkoj në shtëpi.

E di. Do shkojmë në shtëpi.

- Nuk ka gjë. - Baba.

Netejam?

Jo, jo, jo.

Netejam! Jo, nënë e madhe.

Djali im! Djali im!

Djali im!

Mund të më dëgjosh, tetar?

Mendoj se po.

Kam vajzat e tua.

E njëjta marrëveshje si më parë.

Tli për ato.

Ku janë motrat e tua?

Ku janë motrat e tua?

- Nuk e di. - Ku janë ato? - Ato janë në anije.

Ato janë në pishinë. Në kuvertë, pas anijeve.

Eja, të tregoj unë.

Më jep përgjigje, përndryshe do të ketë pasoja, tetar.

Të dëgjova.

Eja, duhet të shkojmë. Eja.

Më dëgjo, më dëgjo.

Më dëgjo. Kanë kapur vajzat tona.

Kanë kapur vajzat tona.

Duhet të jesh me mua dhe duhet të jesh e fortë.

Tani. Me zemër të fortë.

Me zemër të fortë.

Shkojmë të marrim vajzat tona.

- Qëndro me vëllanë tënd. - Dua të vij me ty, baba.

- Ke bërë mjaftueshëm. - Baba.

Mos qëlloni.

Shkojmë.

Ai po vjen.

Jam mirë. Shko!

Le ta vrasim. Prandaj kemi ardhur këtu.

Qëndro me atë.

Kini kujdes, djema.

Shkojmë.

- Ku janë ata? - Në kuvertën e mesit.

Ka një vegël në qendër. Ata janë në ballkonin e katërt.

Jo, qëndro këtu.

Eja te unë, tetar. Anija po fundoset bashkë me vajzat e tua.

Djali yt nuk duhet të vdiste. la bëre vetë vetes.

Mendove se mund të mbroje familjen tënde, por nuk mundesh.

Ka vetëm një mënyrë për t'i mbrojtur ata.

Le t'i japim fund kësaj para se të humbasësh një fëmijë tjetër.

Uluni!

- Kush është lënduar? - Zdinarsik?

Preg, më dëgjon?

Sipër! Sipër!

Vazhdoni!

- Majtas. - Djathtas. Rrethojeni.

Kush i sheh?

Maxhejk!

Është mami!

Po. Ata po vijnë për ty.

- Ku është motra jote? - Andej.

Qëndro prapa meje.

Kiri!

Nuk ke kohë, tetar.

E ke humbur një djalë sot, do të humbasësh një tjetër?

Mos më sfido!

Vrite atë, baba!

Kiri!

- Uli armët. - Mos e bëj!

Largoji.

Bëje!

Jo.

- Lidh duart. - Jo, mos e lëndo.

Qëndro aty. Mos guxo të afrohesh.

- Lidh duart. - Ndyrësirë.

Mos e lëndo.

Lëshoje atë ose do ta pres.

Mendon se më bëhet vonë për një fëmijë?

Nuk është i imi. Nuk jemi as e njëjta specie.

Të lutem mos e lëndo atë. Lëshoje.

Më dëgjo. Lëshoje atë. Mos e lëndo.

- Mama, mos e vrit atë. - je ja e per nje ja e.

Të lutem, mos e lëndo atë.

- Do ta pres. - Të lutem, lëshoje atë.

Kiri, Kiri.

- Spajder! - Largoji që këtu.

- Eja. - Të kam një vdekje borxh.

Mama, eja, të lutem!

Duke e ditur që jam i lirë, që s'do ndalem kurrë.

Do të vij pas teje dhe do vras gjithë familjen tënde.

Baba!

E mbarojmë atëherë.

- Po afrohet zjarri. - Kthehemi në anije!

- Qëndroni afër. - lkni!

Tuk!

Mami, më mbaj dorën!

Eja, Kiri, duhet të shkojmë.

Jepi!

Eja, Kiri. Shkojmë!

Ngjitu lart, Tuk!

Vazhdo!

- Mama! - Shko, shko!

Vazhdo të ngjitesh!

Të kapa.

Më jep dorën!

Hape!

Kthehu prapa!

Ngjitu. Eja.

Ngjitu! Shko!

Po përmbysemi. Shko!

Kiri, vazhdo!

Këtej!

Hape!

Mami!

Eja!

Jo, Tuk.

Nuk ka rrugëdalje!

- Qëndrojmë bashkë, mirë? - Po.

Nënë e madhe, na ndihmo!

Kiri!

- Vëlla! - Mami dhe babi janë aty poshtë.

- Në anije. - Shkojmë.

Mirë.

Xhejk!

Baba?

Dreqin!

Eja, ndyrësirë.

- Merr frymë, baba. - Netejam?

Jo, jam Loaku.

- Loak. - Më fal, zotëri.

- Vdekja e Netejamit ndodhi për fajin tim. - Përqendrohu tani.

Po mbaron ajri. Duhet të lëvizim. Eja, babi.

- Mund të gjesh rrugëdaljen? - Po, por është rrugë e gjatë, babi.

Nuk mund t'ia dal. Por ti mundesh. Shko tani.

Jo. Nuk mund të të humbas edhe ty, babi. Të lutem.

Mami, kam frikë.

Nuk ka gjë. Qëndro afër meje. Qëndro me mamanë.

Nuk ka gjë.

Duhet të ngadalësosh rrahjet e zemrës dhe të jesh i qetë.

Merr frymë nga këtu.

Rruga e ujit nuk ka fillim apo mbarim.

Deti është rreth teje dhe brenda teje.

Deti është shtëpia jote përpara se të lindësh dhe pasi të vdesësh.

Deti jep dhe deti merr.

Uji lidh gjithçka.

Jetën me vdekjen.

Errësirën me dritën.

- 'Tjeta. - Kiri!

Gjithçka do të shkojë mirë, motër e vogël. Mami, po të jap këtë.

Do të të ndihmojë.

Mund t'ia dalësh, babi.

Më beso. Qetësoje zemrën tënde.

Merr frymë thellë.

Frymëmarrja e fundit.

Më ndiqni.

Mbahu. Merr frymë.

Faleminderit.

Të shoh.

Maxhejk!

Babi! Babi!

Eja. Eja.

- Tuk! - Të kapa.

Vëlla.

Sulit qëndrojnë bashkë.

Kjo ishte dobësia jonë më e madhe

dhe fuqia jonë më e madhe.

Faleminderit, nënë e madhe. Faleminderit.

Largohemi tani.

Bir.

Eja me mua.

Spajder!

Djalë majmun!

Spajder.

- Je mirë? - Po.

Eja këtu.

Një djalë për një djalë.

Çdo akord kënge duhet të ketë një notë të fundit.

Një baba mbron. Kjo i jep qëllim.

Njerëzit thonë se energjia është e marrë borxh.

Një ditë duhet të kthehet.

Ejua mban gjithë fëmijët e saj në zemër.

Nuk humbet gjë.

Netejam!

Unë dhe familja ime do të largohemi nesër.

Larg nga këtu.

Djali yt është me paraardhësit tanë. Ju jeni mekaina tani.

Ja ku ndodhi.

Ne tani u bëmë njerëz të detit.

Kjo është shtëpia jonë.

Baba! Shiko çfarë kam kapur!

Është i madh.

Ishte afër gurëve, siç më the ti.

Çfarë ka, baba? Pse po qan?

Jam i lumtur që të shoh.

Edhe unë jam i lumtur që të shoh.

Provoje edhe ti.

Mirë.

- Më ke lënë ndonjë? - Mbase.

Shikoje.

Tani e kuptoj. Nuk mund të mbroj familjen duke u arratisur.

Kjo është shtëpia jonë, kështjella jonë.

Këtu do të luftojmë.

Përktheu: Aurora.