Original subtitles

Γεια σας, φίλοι μου, με λένε Αλέν και είμαι αλκοολικός.

Καθίστε, παρακαλώ.

Έχουμε μια καινούργια φίλη. Είναι η βιβλιοπώλισσά μου.

Κι όπως πάντα, θα την αφήσω να μας συστηθεί.

Με λένε Ζοζέτ.

Λυπάμαι, αλλά δεν είμαι αλκοολική.

Πίνω, αλλά πού και πού. Σήμερα δεν ήπια τίποτα.

Και χθες;

Δεν είναι καλό παράδειγμα.

Δηλαδή;

Κατέβασα ένα λίτρο τζιν χτες. Μετά, δε θυμάμαι.

Όταν ξύπνησα, ήθελα να πιω, αλλά αντιστάθηκα.

"Πρόσεχε", είπα, "μην κάνεις βλακείες, παντρεύεται ο γιος σου".

Γι' αυτό ήρθα. Ο γάμος θα είναι κόλαση.

Θα ανοίγουν σαμπάνιες, θα μου προσφέρουν να πιω...

Όταν πίνω, χτυπάει συναγερμός.

Μπορεί να φλερτάρω τον παπά, να χαστουκίσω τη νύφη...

Η καημένη! Είναι φοβερή. Όσο για τον πατέρα της...

Πρώην Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου! Αυτό τα λέει όλα!

Σήμερα είναι η "στέψη" του γιου μου.

Αυτός ο γάμος θα είναι "Ο ΓΑΜΟΣ"!

Θα έπρεπε να ντύνεται πιο συχνά η νύφη.

Σεβερίν, Αντουάν, φαίνεται πως το φως είναι εδώ.

Μακάρι να είναι και στις καρδιές σας...

- Μια νύφη! - Η Σεβερίν είναι!

- Η δικιά μας η Σεβερίν; - Ποια άλλη;

Πάνω στην ώρα, αγάπη μου.

...στις καρδιές των συγγενών και των φίλων σας.

- Συγγνώμη. Μπλέξαμε την εκκλησία. - Ναι... Κρίμα που το πρόσεξες.

- Ποια είναι αυτή εκεί; - Η μητέρα μου.

Σεβερίν Ζακμάρ, δέχεσαι τον Αντουάν Γκερέ ως σύζυγο;

Δέχομαι.

Αντουάν Γκερέ, δέχεσαι την Σεβερίν Ζακμάρ ως σύζυγο;

Αντουάν Γκερέ, δέχεσαι την Σεβερίν Ζακμάρ ως σύζυγο;

Φυσικά.

Καλά;

Όλα καλά;

Ερχόμαστε!

Είδες τη μητέρα μου; Πρόσεχέ την, σε παρακαλώ.

- Πού είναι; - Πήγαινε να δεις στον μπουφέ.

Η ΩΡΑΙΑ ΠΕΘΕΡΑ

Φονιάδες! Ρούμι έχει μέσα!

- Ζοζέτ! - Με κατασκοπεύεις εσύ;

- Φύγε, αλλιώς θα τα πω όλα! - Καλά, φεύγω...

Ο γιος μου του είπε να με προσέχει.

Η συμμορία των δικηγόρων... Πατέρας, κόρη και γαμπρός.

Αν πάνε για διαζύγιο, θα γίνει χαμός.

Συγγνώμη, αλλά θα πρέπει να πάρω το μέρος του γιου μου.

- Έτσι θα ξαναϊδωθούμε. - Και θα το κάνετε στη λάσπη.

Θα είναι ακόμα πιο ερωτικό και εξωτικό.

Βλακείες λέει!

Δεν είναι κούκλα;

Αντουάν, η μητέρα μου.

- Κυρία μου... - Λεά, σε παρακαλώ.

Πες μας το μυστικό σου. Πώς κρατιέσαι έτσι;

Η ασυνειδησία, η αδιαφορία; Η αγάπη σου για περιπέτεια;

Κι εσύ δεν πας πίσω. Μια χαρά φαίνεσαι, Πολ.

Περίμενε να σκεφτώ...

Η μετάληψη της Σεβερίν, η γιορτή στο γκέι μπαρ...

...όταν έκλεισε τα 18 της, ο γάμος της σήμερα...

Δε θα χρειαστεί να σε ξαναδώ.

Μην ξεχνάς τις κηδείες!

- Είσαι μία κούκλα. - Περιμένω παιδί. Κορίτσι.

Αγάπη μου!

Μπορώ να φιλήσω τη νύφη;

Ο Γκρεγκουάρ, ο άντρας που κυριαρχεί στη ζωή μου.

Έλα.

Πηδιέται με τον Κινγκ Κονγκ. Αυτό δεν είναι έκπληξη;

ΓΥΝΑΙΚΩΝ

Είναι όλες γεμάτες.

ΑΝΔΡΩΝ

Ο δρόμος είναι ανοιχτός.

Ανρί!

Είσαι σε ανδρικές τουαλέτες.

Όταν κάπου γράφει "άντρες", δεν μπορώ να αντισταθώ.

- Τι κάνεις; Έχω να σε δω... - Αιώνες.

- Τι είναι αυτό; - Επιταγή. 3.000 φράγκα.

Δε φεύγουν μέσα στη νύχτα, πληρώνοντας τον λογαριασμό.

Με ξέρεις... Ήταν ένα αποχαιρετιστήριο δώρο.

- Πώς βρέθηκες εδώ; - Ο Αντουάν με εκπροσωπεί.

- Τι έκανες; - Κατάχρηση κεφαλαίων.

Στη ζωή που φεύγει και δεν ξαναγυρνά...

Έφυγα βιαστικά απ' το σπίτι.

Έχετε λίγη πούδρα; Γυαλίζω.

Ανρί Λεμερσιέ, από δω η μητέρα του Αντουάν.

- Είναι σπουδαίος δικηγόρος ο γιος σας. - Ο καλύτερος της γενιάς του.

Γραμματέας στα 38 του! ’σος στο εταιρικό δίκαιο.

Και δεν τον χάλασε. Κι έχει μεγάλη επιτυχία στις γυναίκες!

- Το φαντάζομαι. - Ένα ποτηράκι;

Έχω σαμπάνια διαίτης. Δεν τη βρίσκεις στα πάρτι.

Κι εγώ έχω κάτι.

Πώς το περάσατε από το αεροδρόμιο;

Μέσα στα πούρα της μητέρας μου.

- Έλα να χορέψουμε! - Ορίστε;

Έλα, θέλω να χορέψουμε!

Ευχαρίστως, κυρία μου.

Αν ήξερα πως ήταν γάμος, θα ντυνόμουν διαφορετικά.

Αν ήξερα πως ήταν γάμος, θα ντυνόμουν διαφορετικά!

Μα για τον γάμο ήρθαμε!

Πώς είσαι, Μπριζίτ; Χαίρομαι που σε βλέπω.

Η Σεβερίν, η κόρη της Λεά!

- Μη μου σπας τ' αρχίδια! - Δε με τρομάζεις εμένα, χοντρολεσβία!

Βρες άλλη γκόμενα.

Συνήθως παρακαλάνε στους γάμους.

- Πάψε, θα σε χαστουκίσω! - Για τόλμα!

Σκατά!

- Μα τι έπαθε; - Κολλάει ολόκληρος.

Πρέπει να τα πλύνουμε όλα.

Εδώ ήσουν, αγάπη μου; Λεά, γνωρίσατε τον γιο μου;

- Καλησπέρα, Αντουάν. - Καλησπέρα, Λεά.

Αγάπη μου, έλα!

Συγγνώμη, ποιος είναι αυτός με τη γυναίκα μου;

Ένας πελάτης.

Δύο απόπειρες βιασμού ανηλίκων.

Δύο ανηλίκων;

Τον γουστάρουν όλες.

Όλες;

Με τόσους γκέι τώρα...

...μόλις βρουν έναν στρέιτ τού κολλάνε σαν τις μύγες στο μέλι.

Σαν τις μύγες, ε;

Ναι.

Τι μπουρδέλο είναι αυτό;

Όχι, όχι, όχι!

Συγγνώμη, τι γίνεται εδώ;

- ’σε τη γυναίκα μου ήσυχη! - Την πήδηξα πριν από σένα.

Την πήδηξες;

Πήδηξες τη γυναίκα μου;

Πήδηξες τη γυναίκα μου;

Ηρεμήστε! Γιορτάζουμε τον έρωτα!

Τι έπαθε αυτός;

Αχ, ο Πρόεδρος! Γιορτάζουμε τον έρωτα!

- Ελάτε να χορέψουμε, Πολ! - Όχι, αφήστε με ήσυχο, Ζοζέτ!

Ο πρόεδρος της μαλακίας!

Βουλώστε το! Κάνετε ρεύμα με τις τουαλέτες!

Να, ρε!

’σε με, ρε μαλάκα!

Ο πρόεδρος έφταιγε! Θα σου βάλω φωτιά!

- Δε θα έρθω άλλη φορά. - Δώσε μου 50 φράγκα.

Δεν ακούς; Δώσε μου 50 φράγκα!

- Έχω μόνο 200. - Καλά είναι.

- Ντύσου. - Με τα βρεγμένα χέρια; Δεν μπορώ!

Σε στριπτιζάδικο βρίσκεσαι;

- Έγινε μούσκεμα. - Δεν είσαι πια 20 ετών.

Δεν έκανα τόσα χιλιόμετρα για να με βρίζεις!

Ξέρεις πως δεν φταίει αυτή.

Ο κόσμος την ακολουθεί ακόμα και στις τουαλέτες.

Λεά, χέσε τους στρέιτ. Όταν διασκεδάζουμε, τρομάζουν.

Πάμε στις γυναικείες τουαλέτες!

Έλα, Γκρεγκουάρ... Δίπλα είναι!

Όχι, φτάνει!

- Θέλω να μου ζητήσεις συγγνώμη. - Δεν έγινε και τίποτα, γλυκιά μου.

Τα έκανες όλα άνω-κάτω. Ζήτα μια συγγνώμη τουλάχιστον!

Και μην το παίζεις θύμα. Ας μιλήσουμε σαν ενήλικες.

Είναι ο γάμος μου, μαμά!

Το ξέρω. Χαίρομαι για σένα. Δεν ήθελα να κάνω φασαρίες.

Θέλεις την ευτυχία μου; Τότε γύρνα στο νησί σου!

Στην οδό Μαντάμ, παρακαλώ... Ξεκινήστε, σας είπα!

Ηρεμήστε, κυρία Ντεμαρέ.

Μην κλαίτε. Όχι, δε σας φωνάζω.

Στείλτε μου τη σύνοψη.

- Ήμουν άχρηστος χτες βράδυ. - Έτσι είναι η πρώτη νύχτα.

Θα δεις εσύ στον Καναδά!

Όχι εσείς! Στη γυναίκα μου μιλούσα.

Κρατιέται καλά στα 69 του... Καλά, στα 77 του.

Έχει βηματοδότη; Ωραία! Θα τον ελευθερώσουμε.

Δεν πήρα την οικονομική εφημερίδα!

Τη θέλω τώρα!

- Πάμε να την αγοράσουμε. - Δεν αφήνω τις βαλίτσες μου εγώ!

Μα φεύγω για γαμήλιο ταξίδι! Θα ρωτήσω τον άντρα μου.

Γύρνα εσύ στο γραφείο κι εγώ θα αλλάξω τα εισιτήρια. Εντάξει;

Θέλω το γαμήλιο ταξίδι μου!

Φρόντισε τον πελάτη σου κι εγώ θα τα κανονίσω εδώ.

Μου θύμωσες; Θα μου το κρατάς μια ζωή;

Θα φύγουμε!

Αν αφήσεις τον Ντεμαρέ, θα μας τον πάρει ο Αρτμάν!

Σε προειδοποιώ!

Σωστά! Χαίρομαι όταν είσαι τόσο γλυκός. Πάω.

Ναι, πήγαινε.

Δώσε μου τα εισιτήρια.

Ποια εισιτήρια; Α, ναι!

Αντουάν!

Λεά!

Φεύγετε για το ταξίδι σας;

Ναι.

Όχι, έχουμε πρόβλημα! Πήγε στο γραφείο.

Εγώ φροντίζω τις βαλίτσες και τα εισιτήρια.

- Σας άφησα μήνυμα. - Το ξέρω. Είχαμε ήδη φύγει.

Δεν ήθελε να μου μιλήσει.

- Έχετε ώρα για έναν καφέ; - Πρέπει να φύγω.

- Κρίμα. - Εντάξει, πέντε λεπτά.

Ναι! Πέντε λεπτά!

- Τι θα πάρετε; - Τσάι.

Ένα τσάι κι ένα παγωτό βανίλια-σοκολάτα.

Η Σεβερίν κι εσείς... Είναι μπλοκαρισμένη.

Δεν μπορεί να μιλήσει για σας.

Πώς γνωριστήκατε;

Σε μια δίκη, εκπροσωπούσαμε δύο ηλίθιους αντίδικους.

- Κεραυνοβόλος έρωτας; - Όχι, το αντίθετο.

Αργήσαμε να καταλάβουμε ότι είμαστε ιδανικό ζευγάρι.

- Πότε το καταλάβατε; - Πριν πέντε μήνες.

Έμεινε έγκυος πολύ γρήγορα. Αλλά δεν παντρευτήκαμε μόνο για αυτό.

- Ποια γεύση προτιμάτε; - Τη βανίλια.

- Μα τρώτε πρώτα τη σοκολάτα. - Κρατάω τη βανίλια για το τέλος.

Κι αν στο μεταξύ πέσετε ξερός;

- Αν χορτάσετε με τη σοκολάτα; - Τότε, έχασα.

Και θα πεθάνετε με τη γεύση που δε σας αρέσει;

- Φοβάστε τον θάνατο; - Εσείς δεν τον φοβάστε;

Είστε πολύ νέος. Ούτε εγώ φοβάμαι, αλλά δε θέλω να πεθάνω πριν.

- Πριν από τι; - Ακριβώς. Δεν ξέρω.

Θα ανατινάξουν κάτι βαλίτσες!

Θα ανατινάξουν βαλίτσες;

Κάποιος θα τις ξέχασε.

Δε θα 'θελα να ήμουν στη θέση του.

- Η πτήση μου είναι αυτή. - Ήταν πάντα τόσο δύσκολο;

- Με τη Σεβερίν; - Ναι.

Επειδή δεν ξέρω κολύμπι, κινδυνεύω πάντα να πνιγώ.

Έτσι ήταν και με τη Σεβερίν. Δεν ξέρω πώς να της φερθώ.

- Αυτό πρέπει να αλλάξει. - Ναι, πρέπει.

Κάντε την ευτυχισμένη και θα αλλάξει.

Από σας εξαρτάται.

Πρέπει να πηγαίνω.

- Αντίο, Αντουάν. - Αντίο, Λεά.

Νάτοι!

Πήγαν όλα καλά;

Είναι πολύ γεροδεμένη! Σαν παλαιστής του σούμο!

Είπα πως είναι γεροδεμένη... Δεν πειράζει. Υπέροχα!

- Έχει ωραίο στοματάκι. - Ωραίο; Έχει λεπτά χείλη.

Έχει πολύ λεπτά χείλη, σαν του πατέρα της!

Δεν πειράζει, τώρα τα φουσκώνουν εύκολα.

Έχει τα μάτια της Ζοζέτ! Θέλω κι εγώ τέτοια μάτια!

Η άλλη γιαγιά! Ήρθατε κι εσείς, Λεά;

Στο σακάκι του Αντουάν.

Το παίρνω εγώ!

Εμπρός;

Μια κούκλα! Τρεισήμισι κιλά.

Πολίν, όπως εσάς Ευτυχώς δεν την ονόμασαν Ζοζέτ.

Δεν είναι εύκολη η ζωή μ' ένα όνομα σαν το Ζοζέτ.

Σας περιμένουμε! Ο Πασκάλ, η Ναταλί...

Η κλινική είναι απαίσια, αλλά έχει καλό μαιευτήριο.

Ελάτε, έχουμε σαμπάνια! Είναι κι η Λεά εδώ!

Δε θέλει να με δει;

Μετά από τόσα χρόνια; Είναι παρανοϊκός.

Για την Πολίν!

Ηρεμιστικά και σαμπάνια; Θα εκραγείς!

Ελπίζω να μη βγει ηλίθια με τόσα που παίρνεις.

Μια στρίγγλα που θα τσαντίζει τους φίλους της εννοείς;

Το παράκανες.

Ναταλί!

Πάω στο ξενοδοχείο. Με κούρασε το ταξίδι.

Μπορεί να έρθει, πείτε του. Δε θέλω φασαρίες.

- Πού είναι η Λεά; - Δε θέλει φασαρίες.

’κρη!

- Μαλακισμένη! - Εσύ είσαι μαλάκας!

- Έκλεψαν τα πατίνια μου! - Χτύπησες;

- Γαμώτο! Πάει και το τζάκετ μου! - Θες να το καταγγείλεις;

’ντε φύγε, ρε!

Δε φταίω εγώ αν χάλασες το τζάκετ σου.

Πρόβλημά σου.

- Παράτα με, Μιρέιλ Ντιμά! - Ποια είναι αυτή;

- Δεν ζεις εδώ; - Όχι.

Δεν ξέρεις καν την Ντιμά!

- Έχεις ένα τσιγάρο; - Έχω κάτι καλύτερο.

Αυτό δεν μου το πήραν. Ξέρεις τι είναι;

Όχι. Τι είναι;

Πρέπει να το δοκιμάσεις.

Κύριε δικηγόρε...

Είστε τυχερή που έχετε γαμπρό δικηγόρο.

Πριν τρεις μέρες θα πηγαίνατε φυλακή.

Τότε ο μικρός θα ήταν ακόμη ανήλικος.

Τώρα είναι ενήλικος!

Φτάνει!

Γιατί τόση φασαρία για ένα τσιγαριλίκι;

Πείτε της ότι δεν χτυπάμε αστυνομικούς!

Δεν χτυπάμε αστυνομικούς!

Σφάλμα της... Είχε καπνίσει χασίς.

Και η υπόθεση του '72 ήταν σφάλμα;

Δεν έχετε το δικαίωμα! Πάψτε! Είναι δικηγόρος!

Πέρασαν 20 χρόνια! Το αδίκημα παραγράφηκε!

Πολλά λέτε! Υπογράψτε εδώ.

Είχατε ξανά μπλεξίματα;

Δυόμισι χρόνια φυλακή.

Έκρυβα όπλα κι έναν άντρα. Δικά του ήταν τα όπλα.

Και τι έγινε;

Τίναξε τα μυαλά του στον αέρα και με συνέλαβαν.

Συγγνώμη, δεν το ήξερα.

Έτσι γνώρισα τον Πολ. Ήταν δικηγόρος του.

Πάμε να τσιμπήσουμε κάτι;

Πρέπει να γυρίσω. Έχω δύσκολη δίκη αύριο.

Μόνο για μισή ώρα, για παρέα.

Όχι, δε θα 'ταν λογικό.

- Καληνύχτα, Αντουάν. Ευχαριστώ. - Καληνύχτα...

Καλά, για μισή ώρα μόνο. Θα το κανονίσω εγώ.

Θα του χρεώσω τις υπερωρίες του σεφ!

Μόλις απέκτησε παιδί! Έφερε την πεθερά του.

- Εγώ δε θα την ήθελα για μαμά. - Ενώ η δική σου...

Μας έφτιαξε τις κουρτίνες!

Το αρνί ετοιμάζεται.

- Μαρινάτο σολωμό για αρχή; - Δεν τρώω ωμά ψάρια!

- Λίγη σπιτική τερίν ίσως; - Ναι.

Ναταλί, άκυρος ο σολωμός. Βάλε δυο τερίν.

’κουσες, Μισέλ; ’κυρος ο σολωμός, βάλε δυο τερίν.

Έγινε!

Γιατί φωνάζει; Τι έχει;

Τι έχει; Θα πεθάνει.

Δεν έχετε πιο ζωντανή μουσική;

Αν δε σας αρέσει η όπερα...

Σας απογοήτευσα. Τι να γίνει...

- Πασκάλ, άλλαξε τη μουσική. - Για σας την έβαλα.

- Βάλε κάτι άλλο. - Αυτό είναι καταθλιπτικό.

Είστε ωραίο ζευγάρι.

Πολύ κολακευτικό. Δεν το είχα σκεφτεί έτσι.

Επειδή είστε πεθερά μου.

Υπάρχουν και τα ταμπού, ε;

Εγώ οδηγώ ανάποδα στους μονόδρομους.

Μ' αρέσει το χαμόγελό σας.

Νιώθω καλά.

Με φροντίζει ένας άντρας. Μου έσωσε τη ζωή.

’νοιξε ένα εστιατόριο για μένα και δεν τρώει ωμό ψάρι!

- Ο τέλειος γαμπρός. - Ακριβώς.

Χωρίς το διφορούμενο που χωρίζει άντρες και γυναίκες.

Ακριβώς.

Χαίρομαι που το λέτε αυτό.

Τώρα δε φοβάμαι να σας πω ότι σας βρίσκω...

Καύλα;

Σας σοκάρισα; Μερικές φορές μιλάω σαν τη μητέρα μου.

Όσες βρισιές και να πείτε, δε θα μοιάσετε στη Νικού.

Ούτε με άντρα, φυσικά.

Περίεργο που το λέτε αυτό.

Οι άντρες με κατηγορούν ότι τους φέρομαι σαν άντρας.

Το πατέ σας!

Σταματήστε τώρα να μιλάτε, γιατί...

.. του αξίζει ενός λεπτού... σιγή!

Μη!

Ηρεμήστε!

Πείτε του να σταματήσει, θα κατέβω.

Σταματήστε.

- Και σου κόλλησε; - Ποιος;

- Ο πιτσιρικάς. - Ένα παιδί ήταν.

Είπα ότι το χασίς ήταν δικό μου για να μη συλληφθεί.

- Και σε πίστεψαν προφανώς; - Προφανώς.

Νόμιζαν ότι τι είχα πάνω μου από τον Μάη του '68.

Ποιος ήταν ο τύπος που πήγες φυλακή για χάρη του;

Ο άλλος.

Ο μεγάλος έρωτάς σου που αυτοκτόνησε.

Έχουν περάσει τόσα χρόνια και όλοι μου μιλάνε για αυτό!

Ποιοι "όλοι";

- Εσύ, ο Αντουάν... - Είδες τον Αντουάν;

Ναι, του τηλεφώνησα όταν με συνέλαβαν.

- Θα σε απάλλαξε γρήγορα. - Ναι, ήταν τέλειος.

Μετά, σε πήγε για ποτό;

- Ποιος; - Ο Αντουάν!

Όχι, με έβαλε σε ταξί.

Δε σε συνόδευσε; Θα τον μαλώσω!

Όχι, δεν πειράζει.

Συγγνώμη, ήταν αγένειά του.

Σκέτο γαϊδούρι.

Όχι, καθόλου!

Θα μπορούσε να δείξει λίγο σεβασμό.

Τι έπαθες, μαμά; Συνήθως σου αρέσει να σε φροντίζουν.

Κατάλαβα, εγώ φταίω. Τον έστρεψα εναντίον σου.

Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Όταν δεν είσαι εδώ, σε μισώ.

Το ξέρω.

Λοιπόν...

Όλα πάνε καλά. Είστε κι οι δυο καλά. Θα ξαναφύγω, εντάξει;

Είπες ότι θα έμενες λίγο.

Καλύτερα έτσι, πίστεψέ με.

- Φεύγετε; - Πετάω στις 6.

Δεν μπορείτε να φύγετε έτσι!

Τώρα σε ενδιαφέρουν τα μωρά;

Μορφίνη! Τύραννοι!

Ηρεμήστε, κύριε Λερού. Φτάνουμε.

Θα ασχοληθείς μαζί της; Θα μείνεις εδώ;

Θα σε τσάντιζε αυτό, ε;

Ακόμα διευθύνεις το ξενοδοχείο στην Καραϊβική;

- Στις Μπαχάμες είναι. Έχω μια δουλειά. - Έκανες πολλές.

Δεν μπορώ να αλλάζω δουλειά, ιδέες ή άντρες;

Εσύ δεν αλλάζεις! Δε γερνάς! Μένεις στο ίδιο σπίτι...

Τρως με τους ίδιους βλάκες, πηδάς τις ίδιες τσούλες!

Δε μετανιώνω που σε παράτησα!

Όταν η κόρη σου ήταν εντός έτους!

’φησα έναν άσχημο δικηγόρο. Ένιωθα φυλακισμένη!

- Εκεί έπρεπε να σε άφηνα! - Μακάρι, ηλίθιε!

Στην Βηρυττό, στη Μπιάφρα... Εκεί θα μεγάλωνες το παιδί;

Με τις βόμβες, τον τύφο και τους ηλίθιους ρεπόρτερ;

"Φτωχή κοπέλα, κύριε Δικαστά. Είδατε το παρελθόν της;"

Με παρουσίασες ως πόρνη και τρελή, καθίκι!

Μου πήρες τη Σεβερίν! Κόντεψα να πεθάνω!

Συγγνώμη για τον καυγά, Αντουάν.

Έτσι είναι οι οικογένειες.

’ντε!

Κι εγώ ρεπόρτερ ήμουν.

Ξέχνα τα χθεσινά. Εγώ τα ξέχασα. Εντάξει;

Εντάξει.

- Ορίστε, για σας είναι. - Όχι, βέβαια!

Πολλά μωρά πεθαίνουν επειδή καταπίνουν την πιπίλα τους.

Να προσέχεις την Πολίν.

Θα έρθω να τη δω το Σάββατο στις 4:30.

Όχι το Σάββατο. Θα πάμε για μερικές μέρες στις Μπαχάμες.

Τι είναι πάλι αυτό; Πότε φεύγετε;

- Τώρα! Στο είπα. - Δε μου είπες τίποτα.

Είναι τα γενέθλια της Νικού. Η μαμά τής ετοιμάζει γιορτή.

- Θα έρθει κι ο Αντουάν; - Όχι, είναι κατηγορηματικός.

Ήρθε! Μα τι κάνεις εδώ;

Θα σε πάρω.

Τι εννοείς; Θα έρθω κι εγώ!

Εδώ έκανε διακοπές η μαμά όταν ήταν μικρή. Κοίτα!

Κοίτα τη θάλασσα, Πολίν!

Καλά;

Κοίτα, το νησί! Φτάνουμε.

Να κι η μαμά!

Αγάπη μου!

- Την αγαπάς; - Ποια;

Τη μαμά την αγαπάς;

Ναι, την αγαπώ. Ναι!

Είσαι καλά;

- Γλυκιά μου, τι κάνεις; - Κλαίει συνέχεια.

- Είναι υπέροχη! - Σου μοιάζει, λέει ο Αντουάν.

Α, ναι;

- Πώς είναι ο Αντουάν; - Ζαλισμένος, αλλά καλά.

’λλαξε γνώμη. Ήθελε να μου αποδείξει την αγάπη του.

- Σου το έκαναν ποτέ αυτό; - Δεν ξέρω, δε θυμάμαι...

- Γεια σου, Αντουάν. - Γεια.

Κοιτάξτε ποια ήρθε!

Η καημένη βγάζει δοντάκια. Θα γίνει λεσβία σαν εμένα.

Πάει σε κάθε τρίτη γενιά, όπως ο διαβήτης.

- Πώς πάει η Μπριζίτ; Χειροτερεύει.

Θυμάται το παρελθόν, αλλά το παρόν είναι χάος.

Αντουάν!

Πώς λένε το "69" οι λεσβίες;

"Η τούφα σου με πνίγει"

Μήπως έχετε δολάρια, μάρκα, ελβετικά φράγκα ή πεσέτες;

Όχι επάνω μου.

’ντε, έλα από δω...

Κοίτα! Τα βλέπεις αυτά;

Πείτε μου, Μπριζίτ, πώς βρέθηκε εδώ η Λεά;

Το '86. Ήταν Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου του '86.

Πριν 10 χρόνια η Νικού είχε κληρονομήσει το ξενοδοχείο...

...από τη φίλη της που σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα.

Ήταν Τρίτη 18 Μαΐου 1976.

Η Νικού ήθελε να το πουλήσει στους γονείς του Γκρεγκουάρ.

- Μιλάω πολύ; - Ίσα-ίσα!

Η Λεά ήρθε να βοηθήσει με τα χαρτιά...

Ο Γκρεγκουάρ την ερωτεύτηκε, η Λεά ξετρελάθηκε μαζί του.

Αυτά.

- Σεβερίν, τι έκπληξη! - Μα με είδες νωρίτερα!

Δε θυμάσαι;

Ο Γκρεγκουάρ απατά τη Λεά.

Τι λες πάλι εσύ;

- Ο Γκρεγκουάρ απατά τη Λεά. - Με τρομάζεις.

Πάντα σε τρομάζει η αλήθεια.

Γι' αυτό και θέλησες να μείνεις στο χρυσό αυτό κλουβί.

- Σου άρεσε κάποτε. - Για χάρη σου έμεινα.

Σταμάτα να μετράς τα λεφτά! Ξέρεις πόσα είναι.

Η αξία τους όμως αλλάζει συνέχεια.

- Δεν άκουσες; Την απατά! - Θα σε χαστουκίσω!

Έχει δίκιο. Πηδάει μια κοπέλα εκεί πέρα.

Κάποτε ήσουν όμορφη και νέα

Φορούσες φούστες και ζαρτιέρες

Τον διάλεξες ψηλό, ξανθό, τον τέλειο άντρα

Δεν του είπες ποτέ ψέματα

Απλώς του είπες: "Εγώ προτιμώ τις γυναίκες"

"Δώσε μου ένα παιδί, αγόρι ή κορίτσι"

Και μόλις έφυγε, φόρεσες το παντελόνι σου

Μου είπες: "’κου με, Λεά"

Ξέχνα τους όλους και λέγε με "μπαμπά"

Ήσουν πατέρας και μητέρα μου

Μου έμαθες τη ζωή, τη χαρά, τις επιλογές

Και κυρίως ότι στον έρωτα δεν υπάρχουν ούτε πίστη ούτε νόμος

10, 20, 30, 40, 50, 60, 70...

Αυτό είναι για σένα, μαμά

Χρόνια σου πολλά, μαμά, είσαι η ηρωίδα μου

Χρόνια σου πολλά, μαμά, είσαι η ηρωίδα μου

Χρόνια σου πολλά, μαμά, είσαι η ηρωίδα μου

Φωνάξτε "Α"!

Χρόνια σου πολλά, μαμά, είσαι η ηρωίδα μου

Χρόνια σου πολλά, μαμά, είσαι η ηρωίδα μου

Σ' ευχαριστώ!

Κοιτάξτε τι ωραία τούρτα! Πρέπει να σβήσω τα κεριά.

Έχει αρχίδια! Έτσι, Μπριζίτ;

- Πού είναι; - Τώρα ήταν εδώ.

- Είδες τη Μπριζίτ; - Δεν ήταν μαζί σου;

Πού είναι η Μπριζίτ;

Μπριζίτ!

Είδε κανείς τη Μπριζίτ;

- Ίσως να πνίγηκε. - Να ψάξουμε στην πλαζ;

Στο μυαλό της έχει πνιγεί. Πήγαινε εσύ. Εγώ κουράστηκα.

Έλα.

Μα τι κάνετε εδώ, Μπριζίτ; Η Νικού ανησυχεί.

Είχα όσους άντρες ήθελα κι έφυγα με τη χοντρολεσβία.

Ήταν κεραυνοβόλος έρωτας. Ελάτε, σας ψάχνουν όλοι.

Όχι, σε 40' θα είμαι στη Ζυρίχη.

- Βαρέθηκα τον παράδεισο. - Στείλτε τους στον διάολο.

Και τι να κάνω;

Βάλτε φωτιά ή μια βόμβα στον κώλο του πιλότου.

Πάω στη Ζυρίχη για να βάλω τα λεφτά μου στην τράπεζα.

Ποια τράπεζα είναι;

Θα σας πω ένα μυστικό. Μην το πείτε σε κανέναν.

Το μυαλό μου θολώνει. Γι' αυτό κρύβομαι.

Βοηθάει αυτό. Κρύβεσαι στη γωνιά σου και οι άλλοι σε ψάχνουν.

Ελπίζεις να σε ψάχνουν, αλλιώς γιατί κρύβεσαι;

Έχω κι εγώ ένα μυστικό.

Στο μαγαζί των γονιών μου υπάρχει ένα κελάρι.

Ο παππούς μου έκρυβε Εβραίους. Η μαμά μου δεν το ήξερε.

Όταν μας "τα έκανε τσουρέκια" παραπάνω από ό,τι συνήθως...

ο μπαμπάς κι εγώ κρυβόμασταν εκεί.

Φοβάμαι τα αεροπλάνα. Βαρέθηκα σ' αυτό το μέρος.

Έλα!

Θα αστειεύεσαι! Δεν μπορούμε να φύγουμε έτσι!

Χρειαζόμαστε... άδεια από τον πύργο ελέγχου, καύσιμα...

...άδεια απογείωσης...

Είμαστε μόνοι στην πίστα! Είναι ιδιωτικό το αεροπλάνο.

Ιδιωτικό ή όχι, υπάρχουν κανονισμοί!

Να οι αεροσυνοδοί!

Δεσποινίς, έχουν φορτωθεί οι βαλίτσες;

Ναι, απολύτως.

Λείπει όμως μία;

Ναι... Οι επιβάτες πρέπει να αναγνωρίσουν τις βαλίτσες τους.

Πρέπει να κατέβετε.

- Εγώ δεν έχω βαλίτσες! - Τότε δε θα καθυστερήσουμε.

- Δε μας έδωσαν φυστίκια. - Πράγματι... Τι ντροπή!

Περιμένουμε τρεις ώρες και δε μας δώσατε ούτε ένα φυστίκι!

- Θα γευματίσουμε στην πτήση; - Αφήστε την, δε φταίει αυτή.

- Αμέσως μετά την απογείωση. - Απογειωνόμαστε!

Μη!

Όχι, μόλις προσγειωθήκαμε.

Πού;

Στη Ζυρίχη.

Κοιτάξτε τα δέντρα και τις τράπεζες.

Εδώ είσαι εσύ;

Ήρθες ακόμα και στη Ζυρίχη για να με εκνευρίσεις;

Ακόμα και στη Ζυρίχη.

Λεά!

Ξέρεις τον Αντουάν; Είναι λίγο...

Αντουάν, από δω η Λεά, η κόρη της Νικού.

- Καλησπέρα, Λεά. - Καλησπέρα, Αντουάν.

- Να σταματήσουμε για λίγο; - Περίμενε, φτάνουμε.

Δεν μπορώ.

Καλό ταξίδι. Ποιον χαιρετάς;

Καλό ταξίδι.

Τα ξαναλέμε, μαμά.

- Αντίο. - Αντίο, Αντουάν.

Έχασα το διαβατήριό μου!

Δεν μπορώ να χάσω την πτήση, έχω δίκη αύριο!

Ηρέμησε!

- Κάπου εδώ θα είναι. - Δε μπορεί να έκανε φτερά.

Ναι, δεν έκανε φτερά. Ψάξε ήρεμα.

- Θα πάρω την επόμενη πτήση. - Γιατί μου φωνάζεις;

- Δε φωνάζω! - Καλά, φεύγω.

Ε, ναι, φύγε...

Αντίο, γλυκιά μου.

- Δε μου θυμώνεις; - Όχι, αγάπη μου.

- Δεν καταλαβαίνω... - Ούτε εγώ.

Θα τηλεφωνήσουμε στο προξενείο.

Και θα κλείσετε θέση με την αποψινή πτήση.

Σταματήστε!

Το βρήκα!

Τα διαβατήρια χάνονται σε περίεργες στιγμές.

Γεια, τι γίνεται;

Ευτυχώς γλιτώσαμε τον τυφώνα.

Θα φάμε με τον δικηγόρο μου.

- Μαμά, θα είμαστε τρεις. - Δεν έφυγε αυτός;

Τραπέζι 8. Έρχομαι αμέσως.

Καλημέρα, Λεά.

Καλημέρα.

’ργησα. Έχουν κλείσει τον δρόμο στη λιμνοθάλασσα.

Τι έγινε;

Επειδή βγήκε στην ξηρά μια φάλαινα.

Λοιπόν, πότε θα βάλουμε τη βόμβα τον κώλο του πιλότου εμείς;

Μια φάλαινα βγήκε στη στεριά.

Αλήθεια;

Έρχεται και το πούρο.

- Γλυκιά μου; - Πούρο;

Σας μαγείρεψα κάτι με τα χεράκια μου. Θα τρελαθείτε.

Ωμό ξιφία σε σάλτσα σόγιας.

- Εγώ τρώω απ' όλα. - Τέλεια.

- Ε, όχι! Πείτε της! - Τι;

- Ο Αντουάν σιχαίνεται το ωμό ψάρι. - Εσείς δεν το τρώτε.

Πώς το ξέρεις εσύ αυτό;

Φαίνεται να του αρέσει το ωμό ψάρι;

Κανονίστε τα με τον σεφ.

- Έφερα το συμβόλαια. - Ποιο συμβόλαιο;

Ο Γκρεγκουάρ είναι πλούσιος. Εγώ είμαι φτωχή. Δε μ' εξαπατούν.

Δεν ανησυχώ.

Μπορώ να το δω όμως;

Παρακαλώ.

- Θα τον παντρευτείτε; - Θέλει να με προστατεύει.

Η οικογένειά του δε με θέλει. Είμαι λευκή και πιο μεγάλη.

Δεν τον αγαπάτε. Είναι και λίγο... βλάκας, ε;

Κάντε κάτι, υπερασπιστείτε τον! Χτυπήστε με!

Δε χαστουκίζω τον γαμπρό μου. Θα πληγωθεί η κόρη μου.

Ο Γκρεγκουάρ ζει επικίνδυνα. Καταδύσεις, αλεξίπτωτα...

- Κι αυτό μου αρέσει. - Πράγματι, ζει επικίνδυνα.

Το ότι πήδηξε κάποια δεν εμποδίζει τον γάμο μας.

Δυο σπερματοζωάρια χάνονται στο σώμα μιας γυναίκας.

Το ένα είναι κουρασμένο. Δεν μπορεί να κουνηθεί.

Λέει στο άλλο: "Είναι μακριά η μήτρα;"

Και του απαντά το άλλο: "Μόλις περάσαμε τις αμυγδαλές!"

- Μια φάλαινα βγήκε στη στεριά. - Σωστά, γλυκιά μου.

Σωστό-λάθος, μια φάλαινα βγήκε στη στεριά.

- Πάνε όλα, αν παντρευτείτε; - Ποια;

Όλα. Θα εγκλωβιστείτε εδώ. Δε θα ξανάρθετε στη Γαλλία.

- Μα εδώ είναι παράδεισος! - Φυλακή είναι.

Όχι δα!

- Τότε είναι σαν καταφύγιο. - Είμαι μια χαρά εδώ.

Δε μετράει ο τόπος, αλλά ο σύντροφος.

Μια φάλαινα βγήκε στην ξηρά!

Η φάλαινα!

Συγγνώμη! Τι ατζαμής! Θα το σκουπίσω.

Μα τι κάνετε;

Το σκουπίζω.

Τι;

Ελάτε! Μια φάλαινα βγήκε στην στεριά!

Η τσάντα μου!

Σπρώξτε την!

Με τα χέρια!

Πάμε πάλι!

- Σταματήστε! - Δεν το 'κανα επίτηδες!

Αντουάν!

Σκέψου θετικά! Η αισιοδοξία βοηθάει.

Κι εγώ βρέθηκα σε απελπισία πολλές φορές, αλλά το πάλεψα.

Μ' ακούς;

Αν μ' ακούς, κάνε μου νόημα.

Με ακούει!

Καλό δρόμο!

Δε θέλετε να σταματήσω;

Όχι σήμερα.

- Έχετε τη Νόρμα! - Είναι του Γκρεγκουάρ.

Είναι παράξενο... Δεν ξέρω γιατί δεν μου αρέσει.

Η όπερα είναι ωραία. Έχει μια συμβατική, σικ πλευρά.

Εσείς απορρίπτετε ό,τι δεν είναι περιθωριακό.

Χάνετε πολλά μπλοκάροντας έτσι τον εαυτό σας.

- Έτσι δεν είναι; - Κάθε άλλο.

Ελάτε μαζί μου στο Μαϊάμι.

Η φαντασίωσή σας είναι θλιβερή.

Δεν οδηγεί πουθενά. Είναι κι αυτή συμβατική και σικ.

Τότε ελάτε στο Μαϊάμι να το ανακαλύψουμε.

Αρκετά!

Κάντε το για τη Σεβερίν!

- Καλό ταξίδι. - Σ' αγαπώ.

Μη μου γράψετε, μη μου τηλεφωνήσετε.

Εγώ είμαι... Δεν μπορούσα να σε πάρω νωρίτερα.

Μόλις άφησα τη Μαρί-Κλοντ. 2.000 για ένα βράδυ!

Θα την ερωτευτείς, πρόσεχε.

Ίσως τελικά έχεις δίκιο. Θα βρω άλλη.

Τι έκανες χτες;

Είδα τον Κοέν για τη δίκη. Απίστευτο! Μου κόλλησε.

Και μετά;

Μετά γύρισα σπίτι και παρήγγειλα σούσι.

Ο Αντουάν κοιμήθηκε κι εγώ σκεφτόμουν τον Κοέν.

- Αυτά έχει ο γάμος. - Εσύ τον ήθελες!

Ξέρεις τι πιστεύω εγώ... Ο γάμος είναι πλήξη ή πόλεμος.

Εγώ θα προτιμούσα τον πόλεμο.

Πού είσαι;

Ούτε καφέ δεν σου έφτιαξε;

Πάμε για ένα καλό πρωινό;

Με ψωμί, κρουασάν, αβγά, λουκάνικα, τηγανίτες...

...κουσκούς, παέγια...

Ο άντρας μου έφυγε; Πήρα στο κινητό του. Το 'χει κλείσει.

Πολύ περίεργο, ε;

Ναι.

Κλείστ' το τώρα!

Έχετε προβλήματα;

Τι προβλήματα;

- Είναι αφηρημένος τελευταία. - Κανένα πρόβλημα δεν έχουμε.

Κλείσ' το και βούλωσ' το.

Ο Πασκάλ είχε δουλειά και μου έδωσε το εισιτήριό του.

Τι δουλειά;

Μια διπλή δολοφονία!

Διπλή δολοφονία;

Συνέλαβαν τον αδερφό του. Δεν έχει άλλοθι.

Μα δε μιλάει με τον αδερφό του δέκα χρόνια, από τότε που τον πέταξα έξω.

Πάει να δει τον δικαστή.

Γιατί δεν μας τηλεφώνησε;

Για να μη σας ενοχλήσει.

Μην κάνεις έτσι! Δεν είναι σοβαρό.

Διπλή δολοφονία...

Θα σκότωσε τη γυναίκα του Τη στρίγγλα! Την έβρισα κάποτε.

- Μα ποιος είναι ο άλλος; - Ποιος άλλος;

Το άλλο θύμα!

- Μα τι συμβαίνει; - Μου είπε να τον δικαιολογήσω.

Είχε ραντεβού.

Ναι, αλλά τι θα πει μετά;

Πως ήμουν μεθυσμένη. Θα τον πιστέψουν όλοι.

Ο Πασκάλ είναι;

Ναι;

Πιο δυνατά, δεν ακούω!

Πάμε.

Ο Πασκάλ ήταν;

- Φτάνει πια! - Σ' αυτές να τα πείτε!

Ηρέμησε, απόλαυσε τη μουσική.

Ήρεμος είμαι, μαμά!

- Ποιος ήταν; - Η Νικού, η γιαγιά μου.

- Η λεσβία από τις Μπαχάμες; - Είναι στο Φοντενεμπλό τώρα.

Η Μπριζίτ μπήκε σε κλινική. Δεν την άντεχε άλλο.

Πότε;

Πριν μια βδομάδα. Πρέπει να πάω να τη δω.

- Και το ξενοδοχείο; - Πουλήθηκε.

Πώς και πουλήθηκε; Η Λεά και ο Γκρεγκουάρ;

Ο Γκρεγκουάρ σκοτώθηκε! Έπεσε το αεροπλάνο του! Στο είπα!

- Όχι, δε μου το είπες! - Θα το ξέχασα.

Δυο φορές τον είδα όλο κι όλο.

Πού μένει η μητέρα σου;

- Δεν με ενημέρωσε. - Μα έχασε τον άντρα της!

- Δεν είχαν παντρευτεί. - Εγώ είδα το συμβόλαιο γάμου!

Πώς το είδες;

- Ζήτησε τη γνώμη μου. - Αρνήθηκε όμως να το υπογράψει.

Τώρα είναι άφραγκη. Να της γίνει μάθημα αυτό.

Ίσως είναι άπορη, στα πρόθυρα αυτοκτονίας!

Γιατί ήρθατε στην όπερα εσείς;

Μα δε νοιάζεται κανείς;

Προφανώς μόνο εσύ νοιάζεσαι.

Ήξερα κάποια Λεά κάποτε.

Το '63. Έμενε στο Παντέν.

Μπριζίτ...

Η Λεά μετακόμισε στο Παρίσι.

- Θέλω τη διεύθυνσή της. - Δικά μου είναι!

Είναι πολύ σημαντικό.

Η Λεά έφτασε στο νησί στις 12 Μαρτίου 1986.

Η Νικού πήρε το ξενοδοχείο στις 14 Απριλίου 1976.

Σήμερα, 17 Οκτωβρίου 1998, πού μένει η Λεά;

Στην οδό Τυργκό 9, στο Παρίσι.

Πάρε.

Ποιος είναι; Πάμε ν' ανοίξουμε.

- Έτοιμα Κοτόπουλα. - Τι σας οφείλω;

’σε, άνοιξα λογαριασμό.

Ευχαριστώ.

- Βαρέθηκα το σούσι. Εσύ; - Εγώ; Να βαρεθώ το σούσι;

- Σιχαίνομαι το ωμό ψάρι! - Δεν το 'ξερα.

Δεν έβλεπες ότι έτρωγα μόνο κρύο κολλημένο ρύζι;

Έχεις γλώσσα. Αν δε μιλάς, σε τι σου χρησιμεύει;

’κου λοιπόν: SOS κουσκούς, SOS κινέζικο, SOS σούσι!

Εδώ δεν τρώμε, καλούμε σε βοήθεια!

Σαν αλβανικό σούπερ μάρκετ! Βράσε έστω ένα αβγό!

Δεν ξέρω! Εγώ όμως δε σε κορόιδεψα!

Αν βρεις το τηλέφωνο του "SOS οργασμός", το χρειάζομαι!

- Δουλειά! - Μα τι σ' έπιασε;

Τώρα θα δεις! Σε περιμένει άγρια νύχτα!

Από 9.000 στρατιώτες το '72, τώρα έχουμε 22.000.

Σας ακούω, κ. Στρατηγέ.

Καλησπέρα.

- Σου τηλεφώνησε; - Είναι πανευτυχής.

Έχασε τον φίλο της, βρήκε αμέσως δουλειά, καλά είναι.

Μου τηλεφώνησε αναπάντεχα. Θα φάμε μαζί αύριο.

Μαρινάτο ψάρι.

Δεν το τρώω αυτό!

Ούτε ο Αντουάν. Και δεν μου το έλεγε!

Τη σπιτική μας τερίν τότε; Σας αρέσει ακόμα;

Ναι.

- Υπάρχει πρόβλημα με τη Ναταλί; - Ναι.

- Δε θέλετε σαμπάνια σήμερα; - Όχι.

- Γνωρίζεστε; - Από τον γάμο σου.

Ο καλύτερος φίλος του Αντουάν. Τρώμε συχνά εδώ.

Είναι όμορφα εδώ.

- Πώς πάει η δουλειά; - Είδες την εκπομπή;

Όχι, δε βλέπω πολλή τηλεόραση.

- Μου έκλεισε ραντεβού ο Φλαμ. - Τον ξέρεις;

Όχι, αυτός μου τηλεφώνησε.

Με είδε, πήγαν όλα πολύ καλά και με έστειλε στον παραγωγό.

- Τον ξέρεις; - Τον έσωσε ο Αντουάν.

Κέρδισε μια δύσκολη δίκη.

Ναι;

Δεν μπορώ, είμαι με τη μητέρα μου.

Γύρω στις τρεις με τέσσερις; Θα προσπαθήσω.

Θα σε πάρω εγώ.

- Ο Αντουάν ήταν. - Μα ο Αντουάν είναι εδώ!

Πώς;

Γεια σου, αγάπη μου.

- Γεια σου, Λεά. - Γεια.

- Κάθισε... - Όχι, θα φάω με τον Πασκάλ.

Χαίρομαι που σας βλέπω, Λεά. Σας είδαμε στην τηλεόραση χτες.

Καταπληκτική!

Να πιούμε έναν καφέ μαζί... Σας αφήνω τώρα.

- Δεν ήταν ο Αντουάν στο τηλέφωνο. - Το κατάλαβα.

Μετά τον γάμο δεν μ' έχει αγγίξει.

- Τι κρίμα! - Κατά τ' άλλα, περνάω καλά.

Πηδιέμαι μ' έναν πελάτη πότε-πότε. Σαν πουτάνα.

Αλλά χωρίς λεφτά. Απλώς φουσκώνω τον λογαριασμό του.

Ξέρεις κάτι; Ίσως έκανα λάθος.

Αλήθεια λέω.

Ήθελα έναν χειρώνακτα, όχι διανοούμενο.

Να με φροντίζει, να μαγειρεύει, ν' αλλάζει λάμπες...

Αλλά ήμουν 27 ετών κι έγκυος. Ήταν η κατάλληλη στιγμή.

- Κι είναι και νόστιμος, ε; - Υπέροχος!

Βρίσκεις;

Είναι έξυπνος, ποιητικός, γοητευτικός, τρελός, σέξι!

Κι όταν χαμογελάει βγάζει κάτι το ενδιαφέρον...

Αλήθεια;

Στη θέση σου, έτσι θα το έβλεπα.

Πήγαμε νωρίς για ύπνο.

Δεν έφαγα, δεν ήπια πολύ. Προσέχω όταν έχουμε αργία.

Έπεσα στο κρεβάτι μαζί της και...ξέρασα πάνω της.

Ξέρασες πάνω στη Ναταλί;

Ήταν αποκάλυψη για μένα!

Μα είναι αηδιαστικό αυτό! Ξέρασες πάνω της;

Πάντα ήθελα να το κάνω. Κρατιόμουν 12 χρόνια.

Τα είπα όλα! Όσο μιλούσα, τόσο καλύτερα ένιωθα.

Δεν μπορούσα όλο να λέω ψέματα, να κρύβομαι.

- Υπάρχει ένα πρόσωπο. - Την ξέρω εγώ;

Όχι.

Θα τον γνωρίσεις όμως. Εκεί είναι.

Τον λένε Φρανκ. Τον γνώρισα στη σάουνα.

Είναι φυσιοθεραπευτής.

- Πόσο καιρό...; - Έξι μήνες.

Εσύ από πότε αισθάνεσαι έτσι;

Δεν έγινες αδερφή σε μια νύχτα, υποθέτω!

Ανέκαθεν ήμουν.

- Μα ερωτεύτηκες τη μαμά μου! - Ακριβώς, η μαμά σου...

Τι εννοείς; Και δεν μου το είπες ποτέ;

- Και μένα με ερωτεύτηκες; - Εσένα ποτέ.

Λυπάμαι.

Τρώει εδώ κάθε μέρα.

Τον βλέπω και είμαι ευτυχισμένος.

- Κι η Ναταλί; - Δεν τον ξέρει.

Τον βάζω να πληρώνει και του τα επιστρέφω.

Τώρα πρέπει να τον συστήσω.

Σε ποιον;

- Στη Ναταλί και στα παιδιά! - Στα παιδιά;

Δεν μπορείς να το κρατήσεις κρυφό;

Για περίμενε!

Τους έδωσα τη μισή μου ζωή! Η άλλη μισή μού ανήκει!

Δεν ξέρεις εσύ τι είναι ο απαγορευμένος έρωτας.

Όχι.

Θέλω να κοιμάμαι μαζί του, να ξυπνάω μαζί του...

...να κάνουμε διακοπές μαζί...

Φρανκ!

- Φρανκ, από δω ο Αντουάν. - Χάρηκα.

Κάθισε.

Μένει στο Μαρέ.

Μ' αρέσει εκεί. Έχει νυχτερινή ζωή.

Είναι κοντά στη δουλειά μου και στο εστιατόριο.

Φεύγω εγώ. Θα συνοδεύσεις εσύ τη μαμά; Να σου αφήσω το αυτοκίνητο;

Ναι, αυτό είναι.

Τι "αυτό είναι";

Θα συνοδέψεις εσύ τη μαμά;

Α, ναι!

Πες της το!

Ποιο;

Πες της το! Ή τώρα ή ποτέ!

Τι τρέχει εδώ;

Ο Πασκάλ είναι αδερφή.

Ξέρασε πάνω στη Ναταλί.

Ο Φρανκ κι αυτός αγαπιούνται. Από δω ο Φρανκ.

Θα ζήσουν τον έρωτά τους. Χέζουν τα ταμπού, τα πάντα.

Θέλει να τον γνωρίσει στη Ναταλί και τα παιδιά.

Ναταλί, έλα!

Εσύ θες να είσαι ειλικρινής. Πες της το, λοιπόν...

Ναταλί, από δω ο Φρανκ. Αυτός είναι.

- Το ήξερες εσύ; - Όχι.

Ξέρεις κάτι;

’σε μουστάκι, φόρα σκουλαρίκι...

αγόρασε δερμάτινο τζάκετ, ξύρισε το κεφάλι σου...

φόρα στενά τζιν, ανοίξτε μαζί μαγαζί με αντίκες...

...κι εγώ θα κρατήσω το εστιατόριο, το σπίτι, τα παιδιά, τη γάτα!

Τώρα είναι αδερφή! Δε θα τον κουμαντάρεις εσύ!

’ντε και γαμηθείτε όλοι σας!

Τελείωσε, Λεά...

Είναι όλα όπως πριν.

Έχετε μια κόρη, τη γυναίκα μου, και μια εγγονή, την κόρη μου.

Έχετε μια οικογένεια. Είμαι κι εγώ εδώ.

Θα μας επισκέπτεστε, θα σας επισκεπτόμαστε...

Πρέπει να βλεπόμαστε όπως όλες οι οικογένειες...

...που αγαπιούνται.

Εντάξει. Ευχαριστώ, Αντουάν.

Με εξαπάτησαν.

Πάρ' το εσύ, Σαντάλ. Να μη μου δώσεις κανέναν.

Ο κύριος Γκερέ δε δέχεται τηλεφωνήματα.

Ποιος είναι; Η πεθερά του;

Δώσ' το.

Ναι;

Είμαι στα δικαστήρια... Τώρα αμέσως;

Ναι, αμέσως! Αν χάσω το σπίτι, θα πέσω από το παράθυρο.

Έρχομαι.

Πάρτε το.

Λυπάμαι...Πρέπει να φύγω. Η πεθερά μου...

- Τι έπαθε; - Έπεσε από το παράθυρο!

- Μα τι έγινε; - Πάρε!

Εδώ είναι η κουζίνα, το χολ...

το γραφείο μου, το δωμάτιό μου...

...και το μπάνιο.

Και το γραμματοκιβώτιο.

Δεν είναι θαύμα;

Λεά, αυτό είναι αχούρι! Στάβλος!

Πόσο κάνει;

7.200, συν 600 τα κοινόχρηστα και 400 η εγγύηση.

-8.200 φράγκα; - Ναι!

Πλάκα θα κάνετε!

Όχι, δεν κάνει πλάκα!

Θα σας βρω εγώ ένα άνετο, φωτεινό κελί...

...πολύ φθηνότερα!

Δεν την ξέρετε την αγορά. Κήπος μέσα στο Παρίσι...

Κήπος;

Α, συγγνώμη...

Δεν πρόσεξα τα λουλούδια, την πρασινάδα...

- Και τον ήλιο! - Μα βρέχει παντού!

Ακόμα και στην κουζίνα!

Κάποιος θα το πάρει το αχούρι. Η ομορφιά δεν έχει τιμή.

Αντουάν, το θέλω! Θα το φτιάξω.

Σωπάστε κι αφήστε με να το χειριστώ εγώ. Εντάξει;

Ωραίος ποντικός! Έχει μπλε μάτια, σαν του Μπραντ Πιτ!

’ρθρο 6, νόμος 89:

"Ο ιδιοκτήτης εγγυάται ότι λειτουργεί η θέρμανση..."

"...και η ηλεκτρική εγκατάσταση."

Για να δούμε...

Είναι κατάσταση αυτή;

"Και πρέπει να καλύπτονται οι κανόνες υγιεινής."

Ο "Μπραντ Πιτ" την πάτησε! Αυτός κι οι φίλοι του, έξω!

Φροντίστε το αυτό. Τώρα σκεφτείτε την τιμή.

Το σκέφτεται.

5.500 φράγκα... Τότε 5.000.

-5.000! - Εντάξει!

Σ' ευχαριστώ, Αντουάν.

SOS σούπα. Προσοχή, καίει.

Τα κόκαλα και τα φλούδια είναι στο αλουμινόχαρτο.

Ευχαριστώ.

Γεια σας...

- Πού θα πας; - Στην όπερα.

Αποκλείεται! Σου μαγείρεψα σούπα.

Έκανες σούπα εσύ;

Προτίμησα να μαγειρέψω λαχανικά, απόψε όχι δικογραφίες.

Θα τη φάμε αύριο. Θα είναι πιο νόστιμη.

- Γιατί φοράς σμόκιν; - Είναι φιλανθρωπική βραδιά.

Τις σιχαίνεσαι αυτές, όπως και την όπερα.

Είμαι έτοιμη. Πάμε;

Κάλεσα τη μητέρα σου.

Τη μητέρα μου; Πώς κι έτσι;

- Μπορώ να το ακυρώσω. - Δεν είναι ευγενικό αυτό.

- Τότε φεύγω. - Πήγαινε.

Θα της αρέσω;

Είσαι πολύ όμορφος.

- Καληνύχτα, Αντουάν. - Καληνύχτα, Λεά.

Δεν μπορώ στις 28. Να φάμε μαζί στις 29.

Έχω δίκες όλη μέρα, αλλά θα βρεθούμε στις 9.

Είδα έναν ποντικό! Πέρασε έτσι!

Φίλησέ τον εκ μέρους μου. Και μην τρως άλλα γλυκά.

Λεά, ωραίο το σπίτι σου.

Αλήθεια;

Ναι, έχεις καλό γούστο, μπράβο.

Ξέρεις πώς φωνάζουν μια πουτάνα που δεν κάνει πίπες;

Όχι.

Δεν τη φωνάζουν ποτέ!

Ο αεροπόρος! Δεν πέθανες εσύ;

Όχι.

Μα ήρθαμε στην κηδεία σου!

Σ' ένα απαίσιο νεκροταφείο στο Ανς Μακαμπού.

Δεν είμαι ο Γκρεγκουάρ.

Βλέπεις τη χοντρή με το μωρό;

Ήρθε να με πάρει και με έφερε εδώ για φαγητό.

Έλα, θα σου πω κάτι.

Στο λέω επειδή είσαι ο σύζυγος της Λεά.

Πρέπει να το ξέρεις αυτό.

Η Λεά πλαγιάζει με τον γαμπρό της.

Ε, όχι!

Ναι!

Λένε πως δεν καταλαβαίνω, αλλά εγώ τα βλέπω όλα.

Μην το πείτε σε κανέναν αυτό. Είναι μυστικό.

Καλά.

Κυρίως όχι στη Νικού!

Ε, όχι...

Ποια είναι η Νικού;

- Τι έκανες χτες βράδυ; - Τίποτα. Ήμουν πτώμα, έμεινα σπίτι.

Ο Αντουάν έχει φιλενάδα.

Αλήθεια; Είσαι σίγουρη;

Είπε πως πήγατε στην όπερα χτες βράδυ. Χοντρό ψέμα. Θα το μάθαινα.

- Πού είναι το πιπέρι; - Μπροστά σου.

- Πώς νιώθεις; - Περίεργα, πληγωμένη.

Δε θέλω να τον χάσω.

Δε θα τον χάσεις.

Ξέρετε πώς τελείωσε; Ξέρασε πάνω στη Ναταλί.

Μακάρι να μου έκανε το ίδιο κι ο άντρας μου όταν ήμουν νέα.

Θα ξανάφτιαχνα τη ζωή μου.

Κανείς δε με ανάγκασε να γίνω λεσβία. Γεννήθηκα έτσι.

- Εγώ έχω ένα μυστικό. - Φύλαξέ το για σένα.

Εγώ λέω πως όταν ερωτεύεσαι, πρέπει να το λες.

Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με τον έρωτα...

Όταν ξέρεις ότι αγαπάς κάποιον ή κάποια...

...τότε τα παρατάς όλα.

Σύζυγο, παιδιά, καριέρα, προκαταλήψεις, τα πάντα!

Εγώ διαφωνώ. Είναι όμορφο να θυσιάζεις τον έρωτά σου.

Εγώ έχω ένα μυστικό, αλλά αυτός μου είπε να μην το πω.

Κι εγώ έχω σπουδαία νέα. Γνώρισα κάποιον.

Τέλεια! Πού τον γνώρισες;

- Στο στούντιο. - Σε φλέρταρε στο στούντιο;

Ναι, ήρθε για μια εκπομπή.

Τι δουλειά κάνει;

Σπίρτα.

Πού;

- Στο Λα Σιοτά. - Μα εκεί κάνουν τσιγάρα, μαμά.

Ακριβώς! Θα μετακομίσω εκεί.

- Μα μόλις μετακόμισες εδώ! - Δε μένω ποτέ πολύ κάπου.

Θα την παρατήσετε την εκπομπή σας;

Όχι, θα έρχομαι μόνο για αυτήν.

Η Σεβερίν έχει δίκιο.

Είστε ανεύθυνη!

- Τελείως τρελή! - Εσένα τι σε νοιάζει;

Τι με νοιάζει;

Τους είπα παραμύθια!

Τι νομίζατε;

Τους ενδιέφερε, λέτε, μια πρώην ρεπόρτερ του Λιβάνου;

"Έδωσα κώλο" για να σας πάρουν!

- Μα δεν έφυγα από τη δουλειά! - Να φύγετε! Ποιος νοιάζεται;

Σκίστε το συμβόλαιό σας κι αφήστε το αχούρι σας...

Σταματήστε!

με τα φτηνοπράγματα... και τα απαίσια φυτά!

Αφήστε τις βλακείες! "Έκρυψα όπλα, έναν άντρα."

"Κολυμπάω κόντρα στο ρεύμα, ήταν λάθος στιγμή..."

Γαμώτο!

- Δε σας ζήτησα ποτέ τίποτα! - Αγαπάτε μόνο τον εαυτό σας!

- Μπορείτε να το επαναλάβετε αυτό; - Δε σας ζήτησα ποτέ τίποτα!

Τίποτα;

Σε ικετεύω, Γκρεγκουάρ, δεν είσαι στο σπίτι σου.

Γαμώτο!

- Εσύ είσαι η άλλη γυναίκα; - Τρελάθηκες; Τι είναι αυτά που λες;

Δεν ξανάρθε στο σπίτι από τότε. Τρεις μέρες πέρασαν.

Ούτε στο δικαστήριο, ούτε στο γραφείο.

Θα τα πούμε αργότερα.

Πότε έγινε; Στις Μπαχάμες;

Στο μαιευτήριο;

- Στον γάμο μου; - Σου ορκίζομαι, δεν έγινε ποτέ τίποτα!

Ελπίζω να λες ψέματα.

Φύγε! Θα καλέσω την αστυνομία!

- Ανώνυμοι αλκοολικοί. - Εδώ Ζοζέτ. Είμαι χάλια.

Ναι. Κάποιος είναι εδώ. Βρήκα βιβλία στο πάτωμα.

Σας ακούω.

Εξαφανίστηκε ο γιος μου. Λείπει τρεις μέρες.

- Σίγουρα πέθανε το καθίκι. - Ηρέμησε, Ζοζέτ.

- Θέλεις να πιεις; - Πεθαίνω από δίψα, μαλάκα!

- Έχεις αλκοόλ στο σπίτι; - Τα πέταξα όλα!

Είχες στη θερμοφόρα.

Σ' ακούω!

Σκέτο νερό έχει!

- Τώρα ψάξε στα άπλυτα. - Δεν υπάρχει τίποτα!

Δεν υπάρχει τίποτα!

Στο καζανάκι του μπάνιου;

Ζοζέτ, πού είσαι; Ψάξε κάτω από το στρώμα.

Ζοζέτ, πού είσαι;

Ζοζέτ, μ' ακούς;

Αντουάν, εγώ είμαι.

Λεά!

Εδώ είμαι!

Πώς με βρήκατε;

Εδώ είναι η κρυψώνα;

Γιατί δε σ' αφήνουν ήσυχο;

Ναι;

Εγώ είμαι.

Ο Αντουάν με άφησε για τη μαμά.

Αλήθεια;

Τι να σου πω;

Τι άλλο θα έκαναν ο γιος μιας αλκοολικής και η κόρη μιας λεσβίας;

Αυτός είναι ο παππούς μου.

Χαίρομαι που σας βλέπω.

Μου επιτρέπετε;

Καλή...ό,τι λένε...

- Χαίρομαι που ήρθες. - Να ζήσετε.

Παρακαλώ... Μια φωτογραφία.

- Ο παππούς μου παντρεύτηκε μια πόρνη. - Είναι η μαμά μου, πρόσεχε τι λες.

Παντρεύτηκε χάρη στη δική μου όμως.

Η μαμά μου είπε στον παππού: "Δεν είσαι ούτε ο πρώτος..."

"...ούτε ο τελευταίος δικηγόρος που παντρεύεται μια πόρνη."

Δεν είναι πια πόρνη.

Η μαμά μου. Γνώρισε έναν φορτηγατζή.

Τον μπαμπά μου. Δεν είναι φορτηγατζής. Παραδίδει έτοιμα φαγητά.

Ήθελε μια διανοούμενη.

- Τι θα πει "διανοούμενη"; - Αυτή που δεν ξέρει να μαγειρεύει.

Ο μπαμπάς μου είναι καλός, μας φτιάχνει κρεμ καραμελέ...

μαρέγκα, μους σοκολάτα...

Η μαμά είναι ευτυχισμένη. Το ίδιο κι εγώ.

Κυρία, μια φωτογραφία.

Η μαμά της γιαγιάς. Είχε μια φιλενάδα, αλλά πέθανε.

Δε θα βρει άλλη. Είναι πολύ γριά.

Έχετε γυμνή φωτογραφία της γυναίκας σας;

Όχι.

Έχω εγώ!

- Μια φωτογραφία, παρακαλώ. - Μπα...

Η μαμά μου είναι διαθέσιμη.

- Τι θα πει αυτό; - Δηλαδή θα γνωρίσει κάποιον.

Τώρα που παίρνει Prozac έγινε πολύ καλή.

Ο μπαμπάς τής λέει: "Υπομονή, θα βρεις κάποιον".

Ο μπαμπάς βρήκε άντρα.

- Θα παντρευτούν; - Όταν περάσει ο νόμος.

- Ποιος νόμος; - Για τα δικαιώματα των γκέι.

Μια φωτογραφία, παρακαλώ.

Η άλλη γιαγιά μου. Είναι μπεκρού.

- Δηλαδή; - Πίνει κρυφά, αλλά το ξέρουν όλοι.

Συγγνώμη, δεν το 'θελα...

Παρακαλώ, μια φωτογραφία!

Η γιαγιά. Είναι γυναίκα του μπαμπά και μαμά της μαμάς.

- Αυτό δεν το κατάλαβα. - Τι να καταλάβεις;

Υποτιτλισμός CRS 1-7-2019