Original subtitles

‫حلیم!

‫طرح راندو هم بلدی؟

‫آره، رو چشمم.

‫حاشیه‌دوزی هم می‌کنی؟

‫می‌کنم.

‫دستت تنده؟

‫سریع می‌دوزم.

‫خودتون می‌بینین.

‫«خفتان آبی»

‫باما‌بین تقد‌یم می‌کند ‫.:: Bam‌abin.co‌m ::.

‫این ساتن صورتی هم خیلی قشنگه.

‫سبک هم هست.

‫می‌تونیم لباس مدرنی باهاش بدوزیم.

‫- ببین. از این خوشت میاد؟ ‫- نه، نمیاد.

‫واقعا؟

‫رنگش روشنه، جنسش نرمه.

‫بهت میاد.

‫اگه خوشتون نمیاد، ‫بشیر پارچه جدید آورده.

‫اگه از پارچه‌ای خوشتون اومد،

‫می‌تونیم براتون بدوزیمش.

‫خیلی‌خب، می‌ریم نگاهی بندازیم.

‫حلیم دوخت خفتانم رو شروع کرده؟

‫هنوز نه، سرش خیلی شلوغه؛ ‫ولی به زودی شروع می‌کنه.

‫حالت خوبه مینا؟

‫آره، مرسی.

‫خیلی‌خب، ما برمی‌گردیم. ‫فعلا.

‫من می‌رم خونه.

‫- من هم باهات میام. ‫- نه، تو به کارت برس.

‫سفارش‌هامون عقب افتادن، ‫مشتری‌ها شاکی شدن.

‫یوسف، لطفا پارچه‌ها رو بچین.

‫- تاشون کن که چروک نشن. ‫- رو چشمم.

‫شب می‌بینمت.

‫مترجم: «نــامــدار جعفری‌نژاد» ‫در تلگرام: NamdarJfn@

‫نخ طلایی داره تموم می‌شه. ‫این اطراف نمی‌فروشن؟

‫چرا، زیاد دور نیست.

‫اگه بخواین، فردا می‌رم می‌خرم.

‫خیلی‌خب.

‫این کار رو از کی یاد گرفتین؟

‫از پدرم.

‫استاد بود.

‫این مغازه مال خودش بود.

‫حتما مایه افتخارش بودین.

‫مینا؟

‫مینا!

‫اینجام.

‫حالت خوبه؟

‫آره، بهترم. مرسی.

‫نمی‌خوای کمی استراحت کنی؟

‫نه، خوبم.

‫وزنشون کنین.

‫یکی دوتا دیگه بذار.

‫نه.

‫این‌ها رو بذارین.

‫یه کیلو شد.

‫شش درهم می‌شه.

‫- بفرمایین. ‫- ممنون.

‫فردا حساب می‌کنم.

‫- اگه خوب بودن حساب می‌کنم! ‫- چرا که نه؟

‫- زیاد معطل شدی؟ ‫- یه ساعتی می‌شه.

‫ولی اشکالی نداره.

‫- می‌شه اینجا لباسم رو عوض کنم؟ ‫- آره، اونجا عوض کن.

‫نخ مناسب این پارچه رو بهم می‌دی؟

‫مشتری یه سر میاد انتخاب کنه.

‫چرا که نه؟

‫از این بعد لباست رو خونه عوض کن.

‫- شرمنده، خیال می‌کردم... ‫- بجنب!

‫نباید وقت تلف کنیم.

‫حلیم!

‫خیلی قشنگه.

‫ممنون.

‫- سلام. ‫- سلام.

‫ایناهاش، می‌خوام این‌طوری دربیاد.

‫شرمنده‌ام فاطنه.

‫ولی دیگه چنین طرحی نمی‌زنن.

‫منظورتون چیه؟

‫این رو خیلی وقته داری، مگه نه؟

‫آره، پنجاه سالی می‌شه. ‫تولد بزرگ‌ترین فرزندم کادو گرفتمش.

‫استادی رو می‌شناختم ‫که از یهودی‌ها یاد گرفته بود.

‫این طرح رو بلد بود.

‫ولی فوت شده. ‫روحش شاد.

‫ولی حتما بقیه هم بلدن!

‫نه، متاسفانه بلد نیستن.

‫دیگه کسی بلد نیست.

‫می‌شه تا فردا دستم بمونه؟

‫- نه، نمی‌خواد... ‫- اتوکشیده تحویلت ‌می‌دم‌ها.

‫این حاشیه‌دوزیش رو هم درست می‌کنم ‫که خراب‌تر نشه.

‫- خب، قبوله. ‫- خیلی‌خب.

‫دکمه‌هاش انجیریه...

‫دیگه کسی دوختن این‌ها رو بلد نیست.

‫جزئیات کوکش رو ببین،

‫ببین کمان‌هاش چه بی‌نقصن.

‫پنجاه سال گذشته، ولی همون‌جوریه. ‫هنوز عین روز اول...

‫قشنگه.

‫خارق‌العاده است.

‫می‌شه نگاهی بهش بندازم؟

‫اگه می‌خوای بنداز.

‫این یکی چطوره؟

‫این یکی اصلا از مد نمی‌افته.

‫می‌تونین با این رنگ‌های ‫نخ ابریشمی سفارشش بدین.

‫خیلی قشنگ می‌شه.

‫مدل دیگه‌ای ندارین؟ ‫نشونم بدین...

‫بفرمایین.

‫خیلی قشنگه.

‫آره، حرف نداره.

‫ولی حتما دوختش طول می‌کشه.

‫- مقداری طول می‌کشه. ‫- تقریبا چقدر طول می‌کشه؟

‫تقریبا شش هفته طول می‌کشه.

‫اگه بخواین بی‌نقص دربیاد، ‫دو ماه طول می‌کشه.

‫دو ماه خیلی دیر می‌شه.

‫با ماشین خیاطی چقدر طول می‌کشه؟

‫- حلیم با ماشین خیاطی لباس نمی‌دوزه. ‫- آها، خیلی‌خب.

‫کسی که فرق لباس دست‌دوز ‫و ماشین‌دوز رو تشخیص نمی‌ده.

‫الان دیگه فرقی ندارن.

‫باهاتون خوب حساب می‌کنیم.

‫یوسف.

‫بیا.

‫موقع برش،

‫پارچه رو تنظیم کن ‫و محکم نگهش دار.

‫نباید تکون بخوره.

‫دیدی؟

‫بیا اینجا.

‫همیشه باید...

‫الگوی یقه رو کوچک‌تر کشید.

‫بیا.

‫تو یقه‌اش رو ببر.

‫- تا حالا نبریدم. ‫- ببر.

‫موقع برش پارچه، ‫کمی از کنارش ببر.

‫اگه بیش از حد ببری، ‫دیگه نمی‌شه درستش کرد.

‫همیشه از یه سانت اون‌ورتر ببر.

‫همین‌قدر فاصله بده.

‫استاد می‌گفت یه سانت فاصله بدین.

‫دفعه بعدی باید الگوش رو هم خودت بکشی.

‫نخ طلایی رو آماده کن، لازمش دارم.

‫نخ فیلامنت باشه یا ریسیده؟

‫ریسیده سه لایه باشه.

‫باید فیلامنت و ریسیده رو ‫به اندازه استفاده کرد.

‫وگرنه لباس از فرم می‌افته.

‫هرچقدر هم اتو بشه، ‫تو تن نمی‌شینه.

‫این‌شکلی؟

‫نه، باید از جهت خاصی بدوزی.

‫شرمنده. حواسم نبود دیر شده.

‫اشکالی نداره.

‫کار داشتی دیگه.

‫بیا، من شام رو گرم می‌کنم.

‫غذا نمی‌خوری؟

‫چندتا نارنگی خوردم. ‫گرسنه نیستم.

‫داره پیشرفت می‌کنه؟

‫کارش رو بلده؟

‫آره.

‫می‌شه گفت بلده.

‫ظاهرا از این کار خوشش میاد. ‫می‌خواد یاد بگیره.

‫دیگه کسی دنبال یادگیری ‫این کار نیست حلیم.

‫تموم شد و رفت.

‫حالا می‌بینی.

‫به زودی بهت می‌گه ‫کار دیگه‌ای پیدا کرده.

‫یا پیک می‌شه،

‫یا تو بازار سبزی‌فروش می‌شه.

‫چه بدونم.

‫انگار فرق می‌کنه.

‫نه‌خیر، نمی‌کنه.

‫این هم عین قبلیه.

‫در اون صورت، یکی دیگه رو پیدا می‌کنیم.

‫اشکالی نداره.

‫انگار کلی کارآموز هست.

‫خودم تنهایی از پس کارم برمیام.

‫کمک لازم ندارم.

‫خودت هم می‌دونی امکانش نیست. ‫سفارش‌هامون خیلی عقب افتادن.

‫بیا.

‫مرسی.

‫در اصلی رو قفل کردی؟

‫آره.

‫دوست دارم امشب باز هم ‫رو این خفتان کار کنم.

‫چند سوراخ‌بانش افتاده.

‫بده ببینم.

‫بهم چیزی نگفته بودی.

‫- می‌تونستی دوختش رو عقب بندازی. ‫- اشکالی نداره.

‫روش روغن بادام بمال.

‫بهتر می‌شه.

‫خفتانه رو هم ول کن.

‫فردا روش کار می‌کنی.

‫یوسف!

‫بیا.

‫یوسف!

‫بله؟

‫ساتن صورتیمون کجاست؟

‫اونجاست.

‫نه‌خیر، نیست.

‫- ندیدمش. ‫- اونجاست یا ندیدیش؟

‫کدومش؟

‫من بهش دست نزدم.

‫پارچه‌ها رو خودت می‌چینی.

‫- آره، ولی... ‫- آره، ولی نداریم!

‫پیداش کن، وگرنه از حقوقت کم می‌کنم.

‫پس بهتره کم کنین.

‫برات مهم نیست؟

‫اگه تقصیر خودت نبوده، ‫خیلی عجیبه.

‫خانم، راستش،

‫من از هشت سالگی رو پا خودم وایستادم.

‫پول میاد و می‌ره. ‫مهم نیست.

‫برام مهم نیست.

‫من دزد نیستم.

‫خودم می‌دونم.

‫قشنگه.

‫نخ طلایی بهش میاد.

‫دوختش ماهرانه است.

‫ولی بهتره سریع‌تر تمومش کنین.

‫- آخه... ‫- صبور باشین.

‫- این مدل گل‌دوزی راحت نیست. ‫- دارم پولش رو می‌دم دیگه.

‫مجبور نبودین به ما سفارش بدین.

‫شوهر من استاد خیاطیه، دستگاه که نیست.

‫سرعت کارش حد و حدودی داره.

‫اگه راضی نیستین، ‫همین الان پیش‌پرداختتون رو پس می‌دم.

‫چیکار کنم؟

‫- باز هم بهتون سر می‌زنم. ‫- هرطور مایلین.

‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.

‫سریع‌تر می‌دوزمش.

‫نه‌خیر. اون زن حق نداره ‫بهت بگه چطوری کار کنی.

‫ولی باید کار رو پیش ببریم.

‫آره، خودم می‌دونم.

‫ولی چندین ساله لباسی ‫به این قشنگی ندوختی.

‫«دارم پولش رو می‌دم دیگه!»

‫گاو احمق...

‫پولش رو شوهرت با رشوه گرفنت داده.

‫گور باباش!

‫خیال کرده کیه؟

‫«شما خبر ندارین چند چای، قهوه و سیگار...»

‫«صرف دوخت این خفتان می‌شه ‫خانم همسر رئیس پلیس!»

‫«آفرین! گل گفتی! ‫کمتر چای نعنا بخور و بیشتر کار کن!»

‫«شوهر من استاد خیاطیه، ‫دستگاه که نیست!»

‫«سرعتش حد و حدودی داره. ‫اگه خوشتون نمیاد، پولتون رو پس می‌دم.»

‫«متوجه شدین؟ همین الان پس می‌دم!»

‫«اگه به شوهرم عبداللطیف بگم، ‫ناراحت می‌ش‌ها.»

‫«شوهرتون؟»

‫«عبداللطیف؟»

‫«آره، شوهرم! ‫شوهرم که رئیس پلیسه!»

‫«همه‌جا آشنا داره!»

‫رئیس پلیس!

‫آره، چه رئیس پلیسی هم هست!

‫کجا می‌ری؟

‫خوشم نمیاد الان برم خونه.

‫ولی باید استراحت کنی مینا.

‫- می‌ریم کافه مها. ‫- کافه مها؟

‫آره، کافه مها.

‫پونزده ساله از کنار اون کافه رد می‌شم، ‫ولی تا حالا واردش نشدم.

‫خب که چی؟

‫هیچی، می‌خوام تو کافه مها چای نعنا بخورم.

‫همین.

‫اون صندلی خالیه.

‫سلام حلیم، چی میل داری؟

‫چای و زعفرون بیارین.

‫ترجیح می‌دم خودم قاطیش کنم.

‫تو چی می‌خوری عزیزم؟

‫قهوه.

‫قهوه می‌خورم.

‫دوست دارم کمی دود هم بگیرم.

‫- شوخیت گرفته دیگه، نه؟ ‫- نه.

‫- توپ رو ازش بگیر! ‫- مواظب باش!

‫نذار رد بشه!

‫گل!

‫امان از دستتون!

‫خانمه چشه؟

‫دیگه باید گل بزنیم.

‫چیه؟ گل شد دیگه.

‫انگار فینال جام جهانی بود، مگه نه؟

‫خیلی باحاله.

‫درکشون نمی‌کنم. ‫جدی می‌گم.

‫به خدا.

‫سلام علیکم.

‫علیکم سلام.

‫کارت شناسایی لطف کنین.

‫- مشکلی پیش اومده سرکار؟ ‫- همین‌جوری بررسی می‌کنیم.

‫از کی تا حالا تو مدینه ‫همین‌جوری بررسی می‌کنین؟

‫کارت شناساییتون رو لطف کنین.

‫چند قدمی خونه خودم ‫کارت شناسایی نمیارم.

‫- پس باید بریم کلانتری. ‫- ایشون همسرمه، خونه‌مون یه بلوک پایین‌تره.

‫خیلی‌خب. ‫عقدنامه ازدواجتون رو ببینم؟

‫شرمنده سرکار. همراهم نیست.

‫اگه بخواین، می‌تونم برم خونه و بیارمش.

‫این‌دفعه موردی نداره.

‫آهای، بیا اینجا ببینم.

‫واسه چی عذرخواهی می‌کنی؟ ‫نمی‌فهمم.

‫می‌خوای چیکار کنم؟

‫می‌خوام چیکار کنی؟

‫آره. چیکار کنم؟

‫هیچی.

‫آدم اصلا نباید کاری بکنه، ‫نباید چیزی بگه.

‫مینا!

‫مینا!

‫مینا.

‫مینا؟

‫مینا!

‫مینا.

‫مینا؟

‫مینا!

‫فردا صبح می‌ریم بیمارستان.

‫باید دوباره آزمایش بدی.

‫خودت هم می‌دونی به درد نمی‌خوره.

‫نه‌خیر.

‫می‌ریم.

‫که چی بشه؟

‫که باز هم بابت اسکن ۴۰۰۰ درهم بدیم؟

‫به نظرت همین الانش به حد کافی خرج نکردیم؟

‫هر کاری از دستمون برمی‌اومد کردیم.

‫بقیه‌اش دست خداست.

‫گل‌دوزیم از دفعه قبل بهتر شده. ‫دارم یاد می‌گیرم.

‫خوبه، نشونم بده.

‫سلام.

‫کسی نیست؟

‫نیستین؟

‫- سلام خانم. ‫- مینا نیست.

‫نه، نیستن. امرتون؟

‫می‌خوام واسه عروسی خفتان سفارش بدم.

‫خفتان خوبی دارین؟

‫وایستین، استاد رو صدا می‌کنم.

‫می‌تونم قد و دور کمرش رو تغییر بدم.

‫دنبال چنین چیزی نبودم.

‫لباس شیک‌تر و باکلاس‌تری می‌خوام.

‫این یکی خوبه.

‫طرحش کلاسیکه.

‫از بالا تا پایین دوخت داره،

‫کنارش هم دوخت داره.

‫به نظرم سنگینه.

‫اون یکی چیه؟

‫کی حاضر می‌شه؟

‫شرمنده، اون مال مشتریه.

‫می‌شه ببینمش؟

‫فقط می‌بینمش.

‫دوختش واقعا بی‌نقصه.

‫مواظب باشین، نباید پارچه‌اش رو بکشین.

‫ببینین،

‫من حاضرم بیشتر از مشتریتون پول بدم.

‫کافیه قیمت بدین.

‫شرمنده‌ام. ‫امکانش نیست.

‫می‌شه همین پارچه آبی کاربنی رو ‫برام جور کنین؟

‫این که آبی کاربنی نیست.

‫آبی نفتیه.

‫ولش کنین.

‫خداحافظ.

‫انگار دیگه خیاطی نداریم...

‫امروز چطور بود؟

‫ببخشید.

‫نمی‌خواستم بیدارت کنم.

‫خیال کردی من مرغم؟

‫یه لحظه چشمم رو بسته بودم دیگه، ‫نمی‌خواستم بخوابم.

‫حالت بهتره؟

‫آره، خدا رو شکر.

‫برات شام درست می‌کنم.

‫گرسنه نیستم.

‫استراحت کن.

‫بفرمایین.

‫بده ببینم.

‫بد نیست.

‫تقارنش رو خوب درنیاوردی.

‫حواست به اون طرف باشه ‫که عین خودش دربیاد.

‫چشمت مدام رو انگشتت نباشه.

‫سوزن رو محکم فرو کن،

‫محکم بکشش که دوختت ثابت بمونه.

‫عمر خفتان باید از صاحبش بیشتر باشه.

‫باید از مادر به دختر به ارث برسه.

‫نباید خراب بشه.

‫راحت باش،

‫ادامه بده.

‫سوزن رو محکم فرو کن.

‫حالت خوبه؟

‫آره، بهترم. خدا رو شکر.

‫استراحت کردی؟

‫آره،

‫خونه رو هم مرتب کردم.

‫خوشگل شدی.

‫همیشه خوشگلم.

‫یه مقدار دیر اومدی خونه.

‫نتونستی کارت رو زودتر تموم کنی؟

‫نه.

‫بذار خودم میز رو بچینم.

‫برو راحت باش.

‫حتما خسته‌ای.

‫دیگه داره حاضر می‌شه.

‫خوشمزه است؟

‫آره، خیلی خوشمزه است.

‫چه مناسبتیه؟

‫مناسبتی نیست.

‫مگه حتما باید مناسبتی باشه ‫که رفیسه بخوریم؟

‫درست می‌گی.

‫رفتی خرید؟

‫آره.

‫خب که چی؟

‫بهتره تنها بیرون نری مینا.

‫حالم خوبه.

‫فردا میام مغازه.

‫چیه؟

‫ترجیح می‌دی صبح تا شب تو تخت باشم؟

‫غذات رو بخور.

‫سرد می‌شه‌ها.

‫حلیم!

‫اومدم.

‫این‌طوری خوبه؟

‫اره، بهتر شد. ‫ولی کمی تنگ‌تر باشه.

‫می‌تونم کمی تنگ‌ترش کنم.

‫ولی این پارچه...

‫باید رو پوست آدم شناور باشه.

‫نباید به پوست فشار بیاره.

‫مخمل ابریشمیه.

‫ببین چه نرمه.

‫ببین چطور شناور می‌شه...

‫نباید ثابت بمونه.

‫اگه رو پوستتون بشینه،

‫خودش شکل بدنتون رو می‌گیره.

‫بعدش با کمربند تنگ می‌شه.

‫که این‌طور.

‫ولی کمی تنگ‌ترش کنین.

‫خیلی‌خب.

‫هرطور مایلین.

‫درست می‌گی.

‫قشنگ شده.

‫اون یکی خفتان رو که تموم کردی، ‫این یکی رو تنگ کن.

‫اشتباهی ازم سر زده؟

‫نه. ‫فقط باید سریع‌تر کار کنیم.

‫بقیه رو هم ببینم.

‫این یکی حرف نداره.

‫این یکی رو هم ببینین.

‫ببینین.

‫خانم‌ها این یکی رو خیلی دوست دارن.

‫مطمئن نیستم.

‫مینا، هر کدوم رو دوست نداشتین پس بده.

‫خیلی‌خب.

‫راستی...

‫دفعه قبل این ساتن صورتی رو حساب کرده بودی، ‫ولی اشتباهی پسش داده بودی.

‫یادته؟

‫آره، ممنون.

‫این‌ها دستت بمونن.

‫فکرهات رو بکن، هرکدوم رو خواستی نگه دار، ‫بقیه‌شون رو پس بده.

‫- قبوله. ‫- فعلا.

‫- سلام. ‫- سلام.

‫دو درهم صابون سیاه می‌خواستم.

‫فقط صابون؟ چیز دیگه‌ای نمی‌خواین؟

‫نه، مرسی. ‫حموم انفرادی می‌خوام.

‫پونزده درهم می‌شه.

‫بشقابت دست‌نخورده مونده.

‫می‌خوای سر هر وعده همین رو بگی؟

‫چندین روزه هیچی نخوردی.

‫رژیم گرفتم.

‫عین مدل‌ها شدم، متوجه نشدی؟

‫من خونه می‌مونم.

‫حالم امروز زیاد خوب نیست.

‫- پس من هم پیشت می‌مونم. ‫- نه.

‫کلید یدکی رو بهش می‌دم و برمی‌گردم.

‫نه.

‫ترجیح می‌دم بمونم.

‫من هم ترجیح می‌دم بری.

‫باید اون خفتان رو تکمیل کنی.

‫خوبه؟ گشاد نیست؟

‫کمی تنگ‌ترش کنین.

‫یه کم دیگه تنگش کنین.

‫الیاس، برادرت رو اذیت نکن!

‫امان از دست شما!

‫این دیگه چه کاریه؟

‫چیکار می‌کنی؟ ‫مگه صحبت نکرده بودیم؟

‫بیاین اینجا ببینم!

‫امان از دستتون!

‫این‌قدر قشقرق به پا نکنین.

‫به نظرتون بامزه است؟

‫وایستین تا برسیم خونه.

‫خفه شین. تکون بخورین!

‫کارت اصلا هم قشنگ نیست!

‫رفتیم خونه به حسابتون می‌رسم!

‫فردا دوباره میام.

‫بیاین ببینم!

‫خیلی دوستت دارم.

‫لطفا نخ رو از روی زمین بردار.

‫یکی دیگه رو پیدا کن که نخت رو برداره.

‫بـامـابیــن، مرجع دانلـود فیلـم و سریــال

‫همون‌طور که خواسته بودین، پنج‌لایه‌ان.

‫دویست‌تا دکمه است.

‫جهت احتیاط، ده‌تا هم اضافه کردم.

‫خوبه.

‫مرسی.

‫خدا اجرتون بده.

‫چی شده؟

‫چی شده؟

‫کجات درد می‌کنه؟

‫مینا.

‫کجات درد می‌کنه؟

‫بهم بگو.

‫نفس بگیر.

‫بده بیرون.

‫دز مرفینش رو افزایش می‌دم...

‫که دردش رو تسکین بده.

‫یه شربت هم براش می‌نویسم...

‫که اشتهاش باز بشه.

‫باید غذا بخوره.

‫خیلی مهمه.

‫چیز دیگه‌ای نمی‌نویسین؟

‫کار دیگه‌ای از دستمون برنمیاد.

‫ولی باید دوباره بریم بیمارستان ‫که آزمایش بده.

‫شاید بتونن دوباره درمانش کنن.

‫حلیم.

‫همسرت با بیماریش مبارزه کرده.

‫دیگه وقتشه رهاش کنی.

‫واقعا متأسفم.

‫بریم تو.

‫واسه چی؟

‫مراسم ختم شیخه هده است.

‫واقعا؟

‫به نظر نمیاد باشه.

‫چرا نمیاد؟

‫همیشه مشغول رقص سلا بود، ‫عاشق لباس‌های رنگارنگ و اکلیل بود...

‫مطمئنم دلش می‌خواست ‫مراسم ختمش جور دیگه‌ای باشه.

‫کمکم می‌کنی موهام رو بشورم؟

‫الان ۲۵ ساله که منتظرم موهام رو بشوری.

‫کافی بود ازم بخوای.

‫حواست به حرف‌هات باشه.

‫از کجا معلوم چه خواسته‌های دیگه‌ای ‫داشته باشم؟

‫شما امر بفرمایین، ‫من در خدمتم خانم.

‫آبش چطوره؟

‫- داغه! ‫- داغه؟

‫داغه.

‫این شکلی بریزم؟

‫این شکلی می‌ریزم.

‫یه هفته است که مغازه تعطیله.

‫نگران شده بودم.

‫بیا تو.

‫خیال می‌کردم برگشته باشی مکناس.

‫نه.

‫کاری از دستم برنمیاد؟

‫نه.

‫حلیم!

‫کیه؟

‫یوسفه بابا.

‫اومده وضع مغازه رو گزارش بده؛

‫ولی دیگه داره می‌ره.

‫یوسف!

‫هر شب در مغازه رو قفل می‌کنی؟

‫آره.

‫همیشه قفل می‌کنم مینا.

‫لطیفه چی شد؟

‫هنوز نیومده پول لباسش رو حساب کنه؟

‫نه، هنوز نیومده.

‫تا حساب نکرده، بهش تحویل نده. ‫اگه اصرار کرد هم نده.

‫وگرنه یه سال دیگه هم حساب نمی‌کنه.

‫باشه.

‫خب،

‫باید برم مغازه. ‫سفارش‌هامون عقب افتاده.

‫نخ‌هامون دارن تموم می‌شن.

‫اگه بخواین، می‌تونم برم بخرم.

‫دکمه‌های لباس گل‌گلیه رو ‫هم تحویل می‌گیرم.

‫تو کشوی زیر پیشخوان پول هست.

‫آره.

‫کارش درسته.

‫داره چند لباس رو تکمیل می‌کنه.

‫مشتریان پرس‌وجو می‌کنن، ‫ولی بلده معطلشون کنه.

‫باید در اسرع وقت برگردی مغازه.

‫نباید مشتریانمون رو از دست بدیم.

‫خیلی‌خب.

‫تو که بهتر شدی، می‌رم.

‫مینا؟

‫چیزی نیست.

‫فقط می‌خواستم داروم رو بردارم.

‫واسه چی صدام نکردی؟

‫خودم از پس کارهام برمیام.

‫چیزیت شده؟

‫نه.

‫چیزیم نشده.

‫کمی استراحت می‌کنم.

‫هفته پیش دو بار اومد مغازه.

‫این هفته هم اومد.

‫می‌خواد پولش رو پس بگیره.

‫گفتم شاید بخواین تو خونه تکمیلش کنین.

‫خفتان گرونیه.

‫بیا تو.

‫محض احتیاط،

‫براتون خرید کردم.

‫واسه مینا نارنگی خریدم.

‫ممنون.

‫بهتر نشده؟

‫زن قوی‌ایه.

‫خوب می‌شه.

‫مادر من سر زا رفت.

‫پدرم همیشه ازم متنفر بود.

‫مینا...

‫مینا همه‌چی رو پاک کرد.

‫همیشه هوام رو داشت.

‫سرپناهم بود.

‫یالا استاد، بیدار شو.

‫بیدار شو!

‫تنبل شدی‌ها.

‫واقعا؟

‫- من و تنبلی؟ ‫- آره، تنبل شدی.

‫خیلی هم تنبل شدی.

‫آره.

‫همین خوبه. آماده‌شون کن ‫و بیار پیش خودم.

‫باشه. ‫چیز دیگه‌ای نمی‌خواین؟

‫نه، ممنون.

‫حلیم! ‫یوسف پیشته؟

‫آره.

‫می‌شه بگی بیاد اینجا؟

‫داره میاد.

‫چیه؟

‫می‌خوای عکس بگیری؟

‫بیا.

‫بگیر بشین.

‫بابت کل زحماتت ممنونم.

‫زحمتی نیست.

‫ساتن صورتیه رو پیدا کردم.

‫ولی بهت نگفته بودم.

‫خودم می‌دونم.

‫از کجا می‌دونی؟

‫بشیر چند روز پیش...

‫بهم گفت بهتون تحویلش داده بود.

‫من رو ببخش.

‫اشکالی نداره.

‫نه.

‫من باهات صادق نبودم.

‫من رو می‌بخشی؟

‫ببین من رو.

‫من می‌رم مغازه.

‫عوض کردم.

‫امیدوارم خیلی نپخته باشه.

‫مگه بهت نگفته بود ‫به تخم‌مرغ حساسیت دارم؟

‫شرمنده، نمی‌دونستم.

‫آروم باش بابا!

‫اگه حساسیت داشتم، ‫تا الان مرده بودم.

‫چند هفته است چیزی جز تخم‌مرغ نمی‌خورم.

‫نوش جونتون.

‫من کار دارم، گرسنه نیستم.

‫نه‌خیر.

‫- بیا پیشمون بشین. ‫- نمی‌خواد.

‫بحث نکن.

‫بشین.

‫بیا.

‫مرسی.

‫می‌دونی حوریه بهش چی گفته؟

‫نه.

‫گفته سایزش رو اشتباه گرفته بودین.

‫ولی خودش ده کیلو چاق شده!

‫می‌دونی چیکار کرد؟

‫گفتم باید مدرنیزه‌اش کنیم ‫که بهش بیاد.

‫آستینش رو بریدم، ‫به کنار لباس اضافه کردم...

‫و به زور تنش کردم.

‫دفعه بعد باید قبل از دوخت لباس، وزنش کنیم.

‫فکر خوبیه.

‫قبلا هم از این کارها کرده.

‫آهای محمد،

‫آهنگ کوفتیت رو قطع کن! ‫روانیمون کردی!

‫بسه دیگه!

‫با توئم! ‫مگه کری؟

‫حالم به هم می‌خوره!

‫همین رو کم داشتیم.

‫یا خدای بزرگ.

‫بیا.

‫بیا دیگه!

‫شونه خیلی مهمه. ‫شونه‌هات رو بلرزون.

‫ببینم چند مرده حلاجی!

‫بیا دیگه، بیا!

‫♪ وای وای وای زبیده... ♪

‫تا حالا نشنیده بودم آهنگ ریفی بخونی.

‫خب، حالا داری می‌شنوی.

‫خوابت نمیاد؟

‫چرا،

‫ولی باید این خفتان رو تکمیل کنم.

‫آدم خوبیه.

‫شرمنده‌ام مینا.

‫سعی کردم سرکوبش کنم.

‫کل عمرم تلاش کردم.

‫ولی موفق نشدم.

‫ممکن بود آبروت رو ببرم.

‫بی‌آبروت کنم.

‫من مردی به خلوص و نجابت تو...

‫ندیدم.

‫همسرت بودن مایه افتخارم بود و هست.

‫خارق‌العاده است.

‫باید کل ریزه‌کاری‌هاش رو بررسی کنی.

‫ببین همه‌چی درسته یا نه.

‫یه سری جاهاش رو...

‫دوباره حاشیه‌دوزی کن.

‫بعدش می‌تونی تحویلش بدی.

‫خیلی قشنگه.

‫اگه می‌تونستیم عروسی بگیریم،

‫دلم می‌خواست همین رو بپوشم.

‫حتی اگه اون موقع این‌قدر ماهر نمی‌بودی ‫هم اشکالی نداشت.

‫می‌دونستی خودم ازش خواستگاری کرده بودم؟

‫واقعا؟

‫واقعا.

‫جفتتون بوی شتر می‌دین.

‫امروز می‌رین حمام. ‫حرف نباشه.

‫این‌جوری من هم استراحت می‌کنم.

‫- امکان نداره مینا. ‫- مجبورم نکن حرفم رو تکرار کنم.

‫ممنون آقایون.

‫خودم از پس باقی کارهام برمیام.

‫نظرتون چیه برین بادبادک هوا کنین؟

‫برین دیگه!

‫می‌شه کمکم کنی؟

‫حلیم...

‫از عشق ورزیدن نترس.

‫آماده‌اش کنم که تحویلش بدیم؟

‫هنوز زوده.

‫چشمت رو ببند.

‫بوی نسیم رو حس می‌کنی؟

‫خیلی خوبه...

‫شیرینه، مگه نه؟

‫خیلی.

‫تسلیت می‌گم.

‫خدا یارتون باشه.

‫ممنون.

‫آماده است.

‫شستیمش.

‫دیگه نباید بهش دست بزنین.

‫به کفنش دست نزنین!

‫برین بیرون.

‫گوشتون بدهکار نیست؟

‫گفتم...

‫برین بیرون!

‫خدا حفظمون کنه.

‫مترجم: «نــامــدار جعفری‌نژاد» ‫در تلگرام: NamdarJfn@

‫سیر تا پیاز سینمای جهان رو با ما ببین! ‫.:: Bamabin.com ::.

‫«زن، زندگی، آزادی»

‫«خفتان آبی»