Original subtitles

Στείλτε μου ένα σήμα.

Ένα σήμα.

Σου απάντησαν;

Θα βγεις;

Όχι.

Περίεργο.

Τι είναι περίεργο;

Βάφεσαι μόνο όταν είναι να βγεις ή όταν έχεις κλάψει.

Όχι, δεν θα βγω και δεν κλαίω.

Τι;

Μαμά, τι είναι αυτό το αίμα;

Αηδία!

Ένας πελάτης του μπαμπά μας έφερε έναν λαγό.

Πιτζάμες, αμέσως!

Πάμε! Έλα!

Γεια.

-Μαμά, έφτιαξα ένα σύννεφο. -Πανέμορφο.

Φάε, όμως.

-Τι χρώμα είναι; -Πράσινο. Φάε.

Όχι, είναι μωβ.

Μωβ, πράσινο, δεν με νοιάζει. Να το φας.

Περιμένετε, απαγορεύεται!

Δεν μπορείτε να πάτε, είναι επικίνδυνο.

Έλα τώρα, δειλέ.

Η μαμά δεν θέλει.

Είναι τσιγγάνοι. Πάμε σπίτι. Ελάτε.

Τι κάνετε εδώ;

-Είστε τσιγγανάκια; -Εσείς είστε!

Όχι.

Εργάτες ζουν εδώ.

-Εντάξει, πάμε τώρα. -Εγώ λέω τι θα κάνουμε.

Πες τότε.

Πώς σε λένε;

Αντρέα.

Σάρα!

Τη λένε Σάρα.

Πάμε, Τζίνο. Βγες.

Άντρι, πλύσου σωστά.

Το βατραχάκι είναι ακόμα στο νερό;

Έλα.

-Μα μου άρεσε. -Μπράβο, κορίτσι μου.

Άντρι, μπες κι εσύ.

-Τι περιμένεις; -Να φύγετε.

Εντάξει, αφήνουμε ελεύθερο το πεδίο για τη δεσποινίδα.

Τζίνο, έλα.

-Αντριάνα, έλα. -Ένα λεπτό.

Έλα.

Πάμε.

Πήγαινε, αγάπη μου.

-Καληνύχτα. -Καληνύχτα, μαμά.

Καληνύχτα.

Όχι, δεν θέλω.

Σταμάτα.

Σου είπα, δεν θέλω.

Είπα, όχι!

-Έλα... -Είπα, δεν θέλω!

Είπα, όχι!

Είπε, όχι!

Άφησέ την.

Πήγαινε στο δωμάτιό σου!

Άφησέ την!

Άφησέ την!

Μην την αγγίζεις!

Δεν μου έκανε τίποτα.

Θα κοιμηθείς εδώ;

Ναι, θα μείνω μαζί σας για λίγο και μετά θα γυρίσω στο κρεβάτι μου.

"Χριστέ, Θείο βρέφος της ζωής μου".

"Ήσουν παιδάκι όπως είμαι εγώ".

"Γι' αυτό σ' αγαπώ τόσο πολύ".

"Και σου δίνω την καρδιά μου".

"Πάρε την".

"Είναι δική σου, όχι δική μου".

Αύριο πάλι.

Τι βλέπετε τώρα;

Μοιάζουν σαν μικρόβια με κουκίδες.

Αυτός είναι ο πυρήνας του κυττάρου.

Μέσα σε καθετί, πάντα κρύβεται κάτι άλλο.

Κι εμείς έτσι είμαστε μέσα;

Ναι, κι εμείς είμαστε κάπως έτσι.

Τι είναι πιο σημαντικό; Αυτό που έχουμε μέσα μας ή έξω;

Το σώμα του Χριστού.

Αμήν.

Το σώμα του Χριστού.

Αμήν.

Το σώμα του Χριστού.

Αμήν.

Αυτή η παλιοχώρα είναι απίστευτη!

Εσύ πες μου! Να καλέσω ασθενοφόρο;

Εντάξει, γεια.

Κοίτα την, είναι καλά.

-Είσαι καλύτερα; -Ναι, μαμά.

Είμαι καλύτερα.

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

Περίμενα τον Δρα Παλομπέλι.

Τον αντικαθιστώ εγώ. Χαίρω πολύ. Δρ Λάγκι.

Χαίρω πολύ.

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

Πηγαίνετε στο δωμάτιό σας.

-Πώς είσαι, νεαρέ; -Καλά.

-Κι η μαμά είναι καλά. Έτσι, κυρία; -Ναι.

-Πώς σε λένε; -Αντρέα.

Άντρι, από το Αντριάνα.

Με συγχωρείτε.

Αντριάνα, μπορείς να καθίσεις;

Μια βαθιά εισπνοή.

Οι βρογχικοί σωλήνες είναι καθαροί.

Άντρι, θυμάσαι μήπως εισέπνευσες κάτι παράξενο πριν την κρίση;

Είναι σημαντικό.

Έφαγα πολλά "σώματα Χριστού".

-Τι εννοείς; -Τι έφαγες, Άντρι;

Πήγα στην εκκλησία και πήρα όστιες.

Και μετά; Τι έγινε;

Δεν θυμάμαι.

Μα γιατί έφαγες τόσες όστιες;

Έτσι.

Είχαμε πει ότι θα τα λέμε όλα μεταξύ μας.

Πρέπει να μου κάνουν ένα θαύμα.

Ποιοι; Τι θαύμα χρειάζεσαι;

Εσύ κι ο μπαμπάς με κάνατε λάθος.

Δεν είμαι η Αντριάνα.

Ούτε ο Αντρέα είσαι, αγάπη μου.

Βλέπεις;

Εγώ έρχομαι από άλλο γαλαξία.

Κι εσύ δεν έχεις τις δυνάμεις για να με διορθώσεις.

Το κάνουμε;

Μέχρι πού;

Μέχρι τα μπαλόνια.

-Φωνάζοντας; -Φυσικά!

Κάντε πέρα!

Γεια.

Γεια.

Ποιος είσαι εσύ;

-Πάρε. -Ευχαριστώ.

Τον λένε Αντρέα, είναι φίλος μου.

Αντρέα... Γεια σου, Αντρέα.

Γεια.

Χορεύουμε;

Όμορφη κυρία, καλημέρα.

Να περπατήσουμε μαζί σου;

-Να σε κεράσουμε έναν καφέ; -Κάνε πως δεν υπάρχουν.

-Είσαι εντυπωσιακή. -Φύγετε.

Μια στιγμή, παρακαλώ.

-Να σε κεράσουμε έναν καφέ... -Φύγετε!

Μπες μέσα, Άντρι!

-Ηρέμησε, μικρέ. -Φύγε!

-Φύγε! -Ήρεμα! Τι σου κάναμε;

Κυρία...

Γιατί κάνεις έτσι;

Είναι όλοι βλάκες κι εσύ είσαι πολύ όμορφη.

Μπορείς να πάψεις να είσαι τόσο όμορφη;

Ηρέμησε, πέρασε.

Κι εγώ είμαι άσχημη, όχι όμορφη!

Είμαι κακάσχημη.

-Κοίτα πόσο άσχημη είναι η μαμά σου. -Πάψε!

Κοίτα τη μητέρα σου...

Σταμάτα.

-Η μητέρα σου είναι άσχημη. -Φτάνει.

Θες να μιλήσουμε;

-Όχι. -Να τραγουδήσουμε;

Φτάνει!

Έτοιμοι; Ένα, δύο, τρία!

Μπαμπά, πιο γρήγορα!

Στροφή αριστερά!

-Αριστερά! -Πιο σιγά, παρακαλώ.

Να τοι!

Γεια, συγγνώμη που αργήσαμε.

Γεια. Δεν βγαίνει κανείς από το αυτοκίνητο.

Παιδιά, πάμε αμέσως, αλλιώς δεν θα φτάσουμε ποτέ.

Φελίτσε, με λιγότερα από 80, θα πηγαίνεις σαν χελώνα.

Αλμπέρτο, σε παρακαλώ. μην αρχίζεις.

Αστειεύομαι.

-Ο αδερφός σου είναι ηλίθιος. -Το ξέρω.

Φύγαμε!

Παρακαλώ, αφήστε τις τρέλες.

Πάμε, παιδιά!

-Μπορείς να κοιτάς τον δρόμο; -Στροφή δεξιά!

Αν συνεχίσεις έτσι, θα πηδήξω απ' το αμάξι.

Θα πηδήξω απ' το αμάξι!

Έλα τώρα, διασκεδάζουμε.

Εγώ δεν διασκεδάζω.

Έλα, μαμά, είμαστε διακοπές.

Γιατί δεν βγάζεις ποτέ την μπλούζα;

Καίγομαι.

-Βάλε αντηλιακό. -Με ενοχλεί.

Γιατί δεν τα φτιάχνουμε;

Γιατί δεν το βουλώνεις;

Συγγνώμη.

-Ποιος είναι αυτός; -Δεν ξέρω.

Πήγαινε να δεις.

-Γεια, μαμά. -Γεια, καλό ταξίδι.

Ευχαριστούμε.

Γεια.

Παίζω;

Πάμε.

Έλα, Ντιάνα.

Σιγά.

Βάλε τα χέρια σου εκεί.

-Πού πάμε; -Δεν ξέρω.

Δείτε τους ιστούς της αράχνης.

-Από εδώ. -Στάζει.

Είναι αηδία.

Έχουν αρχίσει να ρωτάνε πώς γεννήθηκαν;

Εγώ λέω την ιστορία με τα πουλιά και τις μέλισσες.

Για την ώρα. Μετά, βλέπουμε.

Μα δεν είναι καθυστερημένοι!

Δεν με ρώτησαν ποτέ τέτοια πράγματα, μόνοι τους το ανακάλυψαν.

Δεν το ανακάλυψαν πολύ καλά, όμως.

Η Άντρι πιστεύει ότι είναι η κόρη ενός εξωγήινου από το σύμπαν.

Είπε ότι ο πατέρας της είναι Ισπανός...

ότι δεν είναι η κόρη του Φελίτσε.

Κι εσύ έφυγες από την Ισπανία επειδή ήσουν έγκυος σ' εκείνη.

Ωραία ιστορία.

Αυτό το κορίτσι έχει φαντασία που καλπάζει.

-Ας ελπίζουμε. -Τι πάει να πει αυτό;

Τίποτα.

Μοιάζει να ζει στον κόσμο της, αυτό είναι όλο.

Εσύ δεν ανησυχείς;

Δεν με ανησυχούν οι φαντασιώσεις των παιδιών.

Με ανησυχούν οι φαντασιώσεις των μεγάλων...

που νομίζουν ότι είναι ακόμα παιδιά.

Πολλή ησυχία δεν έχει εδώ;

-Λες; -Πού είναι τα παιδιά;

Θα πάω να δω.

Άντρι!

Κλαούντια!

Σβέβα!

Μας ψάχνουν, πρέπει να βγούμε.

Έτορε!

Σβέβα!

-Μικέλα! -Δεν είναι εδώ!

Παιδιά!

Πού στην ευχή είναι;

-Άντρι! -Κίκο!

-Δεν είναι εκεί; -Τους βλέπετε;

Μαμά, είμαστε όλοι εδώ κάτω.

Από εκεί.

Εδώ είμαστε, μαμά!

-Τζίνο! -Έτορε!

-Τίποτα; -Όχι, δεν είναι εδώ.

Ακούω κάτι.

Μαμά, είμαστε όλοι εδώ.

Είμαστε εδώ κάτω.

Μαμά!

Μα τι κάνετε εκεί;

-Είναι ένας λαβύρινθος εκεί κάτω. -Πώς θα τους βγάλουμε;

Θα μας σκοτώσουν.

-Ας προσπαθήσουμε να βγάλουμε αυτό. -Είναι βαρύ.

-Μαζί, μπορούμε. -Προσέχετε τα χέρια σας.

Ένα, δύο...

Προσεκτικά.

-Ένα σκοινί! -Ένας ένας!

Το λάστιχο!

Ας προσπαθήσουμε μ' αυτό.

-Οι μικροί πρώτα. -Βοηθήστε την Ντιάνα.

Ένα, δύο, τρία!

Να τος.

-Βάλε το πόδι σου εδώ. -Έλα, Τζίνο.

Κοίτα πάνω, Τζίνο.

Είσαι καλά;

Χτύπησες;

Άντρι, κρατήσου γερά.

Ένα, δύο, τρία.

-Πρόσεχε! -Ελάτε να την πιάσουμε!

Προς τα πίσω.

Σήκω πάνω, έλα αμέσως εδώ!

Μην πας να φύγεις!

Μην τολμήσεις! Κοίτα με!

Φτάνει!

Έλα, φτάνει τώρα.

Δροσερό νερό!

Τι συμβαίνει; Φοβάστε;

Φτάνει, μαμά!

Φτάνει, μαμά.

Μπορούσατε να πεθάνετε από ασφυξία, το συνειδητοποιείτε;

Τίνος ιδέα ήταν;

Δική μου.

Όλοι το θέλαμε. Όλοι φταίμε.

Ένα ωραίο χαστούκι για όλους, λοιπόν.

Είστε και στη σειρά.

Εγώ δεν έχω χτυπήσει ποτέ τα παιδιά μου.

Μπορείς να το κάνεις τώρα, αφού ήταν δική της η φαεινή ιδέα.

Μαμά, χαστούκισέ με.

Έλα.

Χαστούκισέ με, σε παρακαλώ.

Έλα, μαμά.

Χαστούκι είναι αυτό;

Έλα, πιο δυνατά.

Πιο δυνατά.

Πιο δυνατά!

Φτάνει.

Πιάσε με.

-Τι κάνεις; -Ξάπλωσε.

Γιατί;

Ξάπλωσε.

Πιο πέρα.

Άνοιξε τα χέρια σου.

Πάρε το τριαντάφυλλο.

Κλείσε τα μάτια.

Κλείσε τα μάτια.

Πού είχες πάει;

Πήγες πέρα από τις καλαμιές;

Είναι επικίνδυνο, για σένα και τη φίλη σου.

Πήγαινε να πλυθείς, πρέπει να είσαι βρόμικη.

Θα σε σκοτώσω, καρφί!

Γιατί είπες στη μαμά για τις καλαμιές;

Δεν είμαι καρφί. Η μαμά ανησυχούσε.

Βούλωσ' το!

Άφησέ τον!

Φτάνει, σταματήστε.

Εσείς φταίτε που ανησυχεί η μαμά.

Την κάνετε να τσακώνεται με τον μπαμπά.

Αν ο Τζίνο φύγει απ' το σπίτι, το πρόβλημα λύθηκε.

Αν φύγεις εσύ απ' το σπίτι!

Φιλιώστε.

Φιλιώστε.

Δαχτυλάκι...

Δαχτυλάκι.

Φίλοι.

-Αγκαλιαστείτε τώρα. -Πρέπει;

Αγκαλιαστείτε.

Καλά.

Ελάτε, αγκαλιαστείτε χωρίς μπουνιές.

Ευχαριστημένη τώρα;

Μην ανακατεύεσαι, όταν τσακωνόμαστε.

Ποιο είναι το πρόβλημα; Ανησυχείς για την Αντριάνα;

Πάψε να είσαι υποκριτής.

Αδιαφορώ τελείως για τις γυναίκες που ρίχνεις στο κρεβάτι.

Δεν είσαι καλά, παραληρείς σαν την Αντριάνα.

Επινοείς μια ανύπαρκτη αλήθεια...

γιατί δεν θες ν' αντιμετωπίσεις το πραγματικό πρόβλημα.

Δεν ζηλεύω καν πια.

Ωραία.

Μπορούμε να χωρίσουμε;

Διακριτικά, χωρίς να το κάνουμε δράμα.

Ποιος σου λέει αυτές τις μπούρδες; Να χωρίσουμε;

Βγάλ' το απ' το μυαλό σου! Πού θα πας;

Αυτό το κορίτσι θα ήθελε να είναι αγόρι.

Νομίζει ότι είναι αγόρι, Έχει χάσει κάθε έλεγχο.

Μας κοροϊδεύουν οι φίλοι μας εξαιτίας της.

Δεν το έχεις προσέξει; Είναι ταπεινωτικό.

Ναι, υπερασπίσου την!

Δεν είσαι ικανή ούτε να την αναθρέψεις!

Μα γιατί είναι πάντα η Αντριάνα το πρόβλημα για σένα;

Και ποιος είναι το πρόβλημα; Εγώ;

Εγώ είμαι ο μόνος φυσιολογικός σ' αυτό το σπίτι.

Πιστεύεις πραγματικά ότι είσαι φυσιολογικός;

Πιστεύω ότι είσαι βλαμμένη. Αυτό πιστεύω.

Ωσαννά εν τοις υψίστοις.

Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.

Ωσαννά εν τοις υψίστοις.

Το σώμα του Χριστού.

Αμήν.

Το σώμα του Χριστού.

-Γεια σου, Άντρι. -Γεια σου, Μαρία.

-Η μαμά σου είναι στο σπίτι; -Ναι.

Θα τη φωνάξεις;

Μαμά, ήρθε η γραμματέας του μπαμπά.

Μαρία, συνέβη κάτι;

Πέρασε, παρακαλώ.

Κάθισε.

Λοιπόν; Τι έγινε;

Δεν μπορώ να σε βοηθήσω, Μαρία.

Παρακαλώ.

Δεν κάναμε σήμερα τεστ θάρρους.

Τι μπελάς! Δεν μ' αρέσουν τα τεστ θάρρους!

Αν με βάλεις εκεί μέσα μόνο, δεν πάω.

Μου δείχνεις το ρολόι σου;

Γινόμαστε πολύ θαρραλέοι, σωστά;

Ναι.

Γιατί πρέπει να είμαστε θαρραλέοι;

Για να έχουμε δυνάμεις.

Πότε θα μας τις δώσουν;

Όταν θα είμαστε έτοιμοι.

Ποιος θα μας τις δώσει;

Αυτοί που μας έστειλαν εδώ.

Πότε θα φανούν;

Είναι αόρατοι...

στέλνουν σήματα από τον ουρανό.

-Τζίνο. -Πάμε έξω...

-Με αηδιάζεις. -Τι έπαθες;

Σιχαμένε!

Τρελάθηκες;

Μαμά! Μαμά!

Μην κάνεις σκηνή, σε παρακαλώ!

Μαμά.

Καλά είμαι.

-Όχι. -Είμαι καλά.

Είμαι καλά.

Σας παρακαλώ, μη με βλέπετε έτσι.

Όχι, όχι έτσι.

Πηγαίνετε στο δωμάτιό σας!

Μαμά, άνοιξε!

Άνοιξε!

Μαμά, άνοιξε!

Άντρι, πεινάω.

Θα έρθεις μαζί μου στην κουζίνα;

Βάλτε τις πιτζάμες σας.

-Είσαι κουρασμένη; -Όχι.

Θα κοιμηθείς στο κρεβάτι μου;

Ναι.

Φυσικά.

Κι ο μπαμπάς;

Γιατί δεν κοιμάσαι εσύ με τον μπαμπά απόψε;

Καλά.

Αγαπιέστε εσύ κι ο μπαμπάς;

Φυσικά.

Είσαι σίγουρη;

Είσαι καλά;

Καληνύχτα.

Καληνύχτα.

Καπνίζεις;

Όχι.

Θες να δοκιμάσεις;

Εγώ θέλω να γίνω χορεύτρια.

Ή το κορίτσι λάστιχο.

Θέλω να ταξιδέψω.

Εγώ θέλω να γίνω αστροναύτης ή πιλότος αεροπλάνου.

Ή αλεξιπτωτιστής.

Θέλω να είμαι στον ουρανό.

Είσαι παράξενος, το ξέρεις;

Το ξέρω.

Κλείσε τα μάτια.

Μοιάζει με βάρκα;

Ντιάνα, τρώγε.

Δεν μπορείς να της κόψεις το κρέας;

Κατάλαβα. Δώσ' το σε μένα.

Ορίστε, φάε.

Αυτό το σπίτι βρομάει σκατά.

Φάε, Ντιάνα.

-Φτάνει, δεν θέλω άλλο. -Φάε, Ντιάνα.

Ξέρετε, θα αποκτήσουμε ένα αδερφάκι.

Τι;

Το μωρό δεν θα είναι της μαμάς.

Θα είναι το μωρό του μπαμπά και της Μαρίας.

Θα ζει μαζί μας;

Ας ελπίσουμε να είναι αγόρι.

Για να το πούμε Αντρέα.

Τζίνο, έλα, αγάπη μου.

Θα πάρω εγώ το δώρο, εσύ χαιρέτησε τους παππούδες σου.

Πού είναι η Άντρι;

Έλα, έχω εγώ το δώρο σου.

Τζίνο!

Γεια σου, αγάπη μου.

Τι όμορφος που είσαι!

-Γεια σου, γιαγιά. -Αντριάνα.

Τι όμορφη δεσποινίς που έχεις γίνει!

Όχι ακόμα, ευτυχώς.

-Είσαι καλά; -Ναι.

Μην ανησυχείς, καλή μου, πήγαινε να παίξεις.

Πήγαινε.

-Άντρι, δώσε μου τις πετσέτες. -Τις θέλουμε για να παίξουμε.

-Όχι, δώσ' τες. -Σε παρακαλώ, Τζουζεπίνα.

Θα το πω στη γιαγιά τότε.

Κλαούντια, κλείσε την πόρτα.

Έτορε.

Φεντερίκο.

Βαλέρια.

Μικέλα.

Κίκο.

Άντρι.

Κλαούντια.

Σβέβα.

Τζόρτζια.

Βαλέρια.

-Γεια σου, γιαγιά, τι κάνεις; -Καλά, χρυσό μου. Περνάς όμορφα;

Τι έχει εκεί κάτω; Μυρμηγκάκια;

Μικρά μυρμηγκάκια.

Βοήθεια, επιδρομή από άγριες χελώνες.

Ένας τυφλοπόντικας μου έκλεψε το παπούτσι.

Δεν είναι καλή ιδέα, μια βδομάδα έχω να πλύνω τα πόδια μου.

Ποιος είναι;

Τι κάνεις;

Τι κάνεις;

Θέλω να παίξω.

-Είσαι μεθυσμένη; -Όχι.

Βαριέμαι, βαριέμαι πολύ.

-Δεν μπορείς να παίξεις μαζί μας. -Γιατί;

Πήγαινε πάνω.

Μαμά.

Πήγαινε πάνω.

Πήγαινε πάνω.

Εντάξει.

Καλά.

Με το τρία!

Γρήγορα!

Άνοιξε!

Γιατί δεν ανοίγει;

Δεν ανοίγει.

Δεν είναι τα κλειδιά μου.

-Δεν μπορώ ν' ανοίξω το αυτοκίνητο. -Δεν είναι τα κλειδιά μου αυτά.

Δεν ανοίγει.

Μα τι συμβαίνει;

-Ποιος έχει τα δικά μου; -Citroen...

Αυτά είναι τα κλειδιά μου!

Τι ωραίο!

-Να ξαναδούμε την αρχή; -Όχι, σε παρακαλώ, πάμε σπίτι.

Αν θες, θα σε κάνουμε να κλάψεις στο σπίτι.

Πάμε.

Σιγά, ο δρόμος είναι κλειστός. Σταματήστε εκεί, παρακαλώ.

-Μαμά, γιατί ήρθαν πυροσβέστες; -Δεν ξέρω, αγάπη μου.

Τι συμβαίνει;

Μα τι έκανες;

Μην αγγίξετε τίποτα.

Ένα, δύο, τρία!

Σάρα.

Πρέπει να φύγω, πέρασε η ώρα.

-Κιόλας; -Ναι.

Γεια.

Πρέπει να μείνουμε στο δωμάτιό μας.

Η μαμά πάει κάπου αλλού να ξεκουραστεί.

Πού;

Δεν ξέρω.

Πήγες σ' εκείνο το μέρος;

Ναι.

Δεν κρατάμε πια τις υποσχέσεις μας;

Δεν έδωσα την υπόσχεσή μου.

Πού πας;

Υποσχέσου μου.

Ναι. Πες μου πού πας.

Κοίτα με στα μάτια και υποσχέσου το.

Ναι, σ' το υπόσχομαι.

Πες μου πού πας.

Πάω σε μια πολύ ωραία βίλα...

όπου θα ξεκουραστώ.

Θα με φροντίσουν και θα είμαι σε φόρμα όταν γυρίσω.

Είσαι σε φόρμα.

Όχι, Άντρι.

Το ξέρεις ότι δεν είμαι καλά.

Είμαι πολύ...

πολύ κουρασμένη.

Μπορούμε να είμαστε πιο καλά παιδιά.

Πιο καλά παιδιά;

Μα είστε τα καλύτερα παιδιά.

Τα πιο καλά παιδιά από όλα.

Και τότε γιατί φεύγεις;

Να τους προσέχεις, δεν είναι δυνατοί σαν εσένα.

Πότε θα γυρίσεις;

Όταν νιώσω καλύτερα, θα γυρίσω.

Η γιαγιά θα έρθει να μείνει μαζί σας.

Προσπαθήστε να είστε υπάκουοι.

Βασίζομαι πάνω σας.

Θα γυρίσεις αύριο;

Όχι αύριο.

Λυπάμαι πάρα πολύ.

Πάρα πολύ.

Αλλά δεν μπορώ.

Δεν μπορώ.

Εμείς είμαστε μικροί, εσύ είσαι μεγάλη.

Τζίνο, αγάπη μου, κάθισε ίσια. Κλειστοί οι αγκώνες.

Μπράβο.

Δεν παίζουμε με το φαγητό μας, Ντιάνα.

Τι κάνεις;

Είναι ένα λουλούδι, γιαγιά.

Δεν τρώω λουλούδια. Είναι για τη μαμά.

Να πούμε στη μαμά ότι δεν τρως; Θα χαρεί αν το μάθει, νομίζεις;

Φάε λίγο.

Έλα.

Φάε, λιγάκι.

Φτάνει, σταμάτα.

Άνοιξε το στόμα.

Άνοιξε το στόμα.

-Άνοιξε το στόμα! -Άσ' την ήσυχη!

Θα σου δείξω εγώ!

Ακίνητη! Κάτσε κάτω!

Μην το κουνήσεις, μέχρι η αδερφή σου να φάει και το τελευταίο ψίχουλο!

-Φελίτσε... -Φτάνει! Πάψε κι εσύ!

Δεν μπορούμε να φάμε με την ησυχία μας σ' αυτό το σπίτι!

Πάλι έκανες κακά πίσω απ' την πόρτα, πήγαινε να καθαρίσεις.

Όχι.

Σταμάτα να το κάνεις αυτό.

-Να σταματήσεις κι εσύ τότε. -Τι πράγμα;

-Να παριστάνεις ότι είσαι αγόρι. -Δεν παριστάνω!

Άντε πνίξου!

Ένα ωραίο χαμόγελο...

Ένα, δύο...

Κάντε έτσι.

Για να δούμε.

Άντρι, πρέπει να χαμογελάς καλύτερα.

Αν το δει η μαμά, θα τρελαθεί.

Ας βγάλουμε άλλη μία.

Έλα, μπορείς να το κάνεις.

Μπορείς να το κάνεις, έλα, αγάπη μου.

Έλα.

Ένα, δύο...

τρία!

Αγάπη μου, σ' ευχαριστώ

Που αψήφησες

Τον κόσμο όλο για μένα

Που αναζήτησες μια άλλη ζωή Στο πλάι μου

Που έκανες λάθη Και μετά πλήρωσες πιο ακριβά

Μαζί με μένα

Σ' ευχαριστώ γιατί ξέρω

Πως η αγάπη αυτή Δεν μπορεί να τελειώσει ποτέ

Αν και ο κόσμος Γύρω μας καταρρέει

Εγώ δεν θα κλάψω

Κάποιον τρόπο θα βρω

Αντίο να σου πω

Μα αντίο να σου πω

Δεν είναι δυνατό

Εσένα να σκέφτομαι Και να μη χαμογελώ

Να μην είμαι εκεί Και στα μάτια να σε κοιτώ

Μα, όχι, αντίο δεν θα πω

Γιατί μέσα μου ζεις και σε κρατώ

Είμαστε το χώμα και το δέντρο

Το φως κι ο ήλιος

Άλλο τίποτα δεν ξέρω

Άλλο τίποτα δεν ξέρω

Μπαμπά, πώς λες να είναι η μαμά;

Η μαμά είναι καλά.

Πάμε τώρα να την πάρουμε και να τη φέρουμε σπίτι.

Θα έχει μεταμορφωθεί;

Όχι, η μαμά είναι ο ίδιος άνθρωπος.

Περιμένετε εδώ.

Αν πετάξουμε κονφετί στη μαμά, δεν θα κουραστεί, σωστά;

Όχι, η μαμά είναι καλά τώρα.

Μην το κουνήσετε.

Μαμά!

Τι κάνετε, αγάπες μου;

Μικρούλα μου.

Έλα εδώ.

Μαμά, επιτέλους!

Φιλί, Άντρι.

Δώσε μου ένα φιλί, Άντρι.

Καλό Καρναβάλι!

Πάμε.

Ήρθαμε.

Γεια σου, γιαγιά.

-Γεια, Τζούλια. -Καλώς μας ήρθες.

-Ευχαριστώ. -Φαίνεσαι πολύ καλά.

Ευχαριστώ.

Θα μείνει λίγες μέρες να βοηθήσει, αν δεν σε πειράζει.

Είναι όλα έτοιμα, ελάτε στο τραπέζι όποτε θέλετε.

-Πεινάω. -Αλήθεια;

Ευχαριστώ, μαμά.

Να δείξουμε στη μαμά τους καινούργιους καναπέδες;

Ναι!

Σου αρέσουν;

Πολύ ωραίοι.

-Να αφήσουμε λίγο μόνη τη μαμά; -Όχι, λιγάκι ακόμα.

Ας μείνουμε λιγάκι έτσι.

Κράτησες την υπόσχεσή σου;

Δεν ξαναπήγε στις καλαμιές.

Επιτέλους, πήραν όλη την περιοχή.

Γκρέμισαν όλες τις παράγκες και καθάρισαν όλο το μέρος.

Δεν είναι κανείς πια εκεί.

Αγάπη μου, σ' ευχαριστώ

Που αψήφησες Τον κόσμο όλο για μένα

Που αναζήτησες μια άλλη ζωή Στο πλάι μου

Που έκανες λάθη Και μετά πλήρωσες πιο ακριβά

Μαζί με μένα

Σ' ευχαριστώ γιατί ξέρω

Πως η αγάπη αυτή Δεν μπορεί να τελειώσει ποτέ

Αν και ο κόσμος Γύρω μας καταρρέει

Εγώ δεν θα κλάψω Κάποιον τρόπο θα βρω

Αντίο να σου πω

Μα αντίο να σου πω

Δεν είναι δυνατό

Εσένα να σκέφτομαι Και να μη χαμογελώ

Να μην είμαι εκεί Και στα μάτια να σε κοιτώ

Μα, όχι, αντίο δεν θα πω

Γιατί μέσα μου ζεις και σε κρατώ

Είμαστε το χώμα και το δέντρο

Το φως κι ο ήλιος Άλλο τίποτα δεν ξέρω

Άλλο τίποτα δεν ξέρω