Original subtitles

‫«تیراندازی»

‫خب، واسه تابستون چه برنامه‌ای ریختین؟

‫من با دوست‌پسرم می‌رم هاوایی.

‫چه خوب.

‫مامان‌بزرگ پیرم کل برنامه‌هام رو خراب کرد.

‫دیگه کل پس‌اندازم از دست رفته.

‫آلیشا، شنیدم کل شبکه‌ها ‫دارن بابات رو نشون می‌دن،

‫آخه بالاخره اون دخترهای مکزیکی رو...

‫از دست مافیا نجات داده.

‫خب، یعنی تابستون می‌ری تیخوانا؟

‫حتما هیجان‌زده‌ای، مگه نه؟

‫آره، اِم...

‫نمی‌دونم. همـ...

‫همیشه فاصله‌ام رو باهاش حفظ کردم.

‫خودش مدام بهم نزدیک می‌شه.

‫دیوانه‌ای‌ها، می‌دونستی؟

‫من حاضرم به هر دری بزنم ‫که چنین آدمی پدرم باشه.

‫- طرف قهرمانه. ‫- درسته،

‫خیلی هم جذاب و مرموزه.

‫حتی خودم قصد دارم باهاش برم تیخوانا.

‫خب، بگو آلیشا.

‫واقعا واسه چی داری با پدرت می‌ری؟

‫خودت بگو!

‫من که دارم با تو می‌رم.

‫یعنی با همدیگه سفر می‌کنین؟

‫باما‌بین تقد‌یم می‌کند ‫.:: Bam‌abin.co‌m ::.

‫مترجم: «نــامــدار جعفری‌نژاد» ‫در تلگرام: NamdarJfn@

‫مأمور مارک پاتسون.

‫درسته، اسم ایشون به گوش اکثرمون آشناست.

‫همون مأمور پاتسونیه...

‫که باند مرگبار گوریل رو سرنگون کرد،

‫همسرش در حین تیراندازی از دنیا رفت...

‫و فقط یکی از اعضای اون باند زنده موند.

‫کمی طول کشید تا گروه ایشون ‫رد مافیای مکزیک رو...

‫که این دختران رو قاچاق می‌کردن، پیدا کنه...

‫خب، بالاخره اومد!

‫عه، عه، نه!

‫اصلا شروع نکنین. ‫از این کارها نکنین.

‫- سلام مأمور مارک. مبارک باشه. ‫- سلام سوفیا. از دیدنت خوشحالم.

‫سلام کریس. ‫حالت چطوره؟

‫ما رو از بحرانی نجات دادی مارک.

‫مایه افتخار کشورمونی.

‫شلیکت از اون فاصله تو تاریکی...

‫مهارتت رو ثابت کرد.

‫مایه افتخارمه که مافوقمی مأمور مارک.

‫خب، اون‌قدرها هم به من افتخار نکن.

‫به پلیس‌های تیخوانا افتخار کن. ‫خودشون تیر خوردن.

‫این یکی از سرنگونی باند گوریل...

‫تو سن دیگو هم جالب‌تره.

‫چه حافظه خوبی داری. ‫مرسی سوفیا.

‫خیلی لطف داری.

‫خیلی‌خب، ببینین. ‫ازتون ممنونم،

‫ولی برگردین سر کارتون، خب؟

‫- قربان؟ ‫- هوم؟

‫می‌شه لطفا خصوصی صحبت کنیم؟

‫چرا که نه؟

‫درود بر پلیس‌های تیخوانا.

‫احسنت!

‫سلام ایوان.

‫مرسی که هوام رو دارین، خب؟

‫باز هم می‌خوام صادقانه بگم...

‫ممنونم که این همه سال هوام رو داشتین.

‫جدی می‌گم.

‫خب، چه کاری از دستم برمیاد مارک؟

‫این چیه؟

‫شوخیت گرفته؟

‫بی‌خیال مارک. الان چه وقتشه؟

‫ببین، به نظر من...

‫الان زمان مناسبی ‫واسه بازنشستگی زودهنگام نیست.

‫قربان، بی‌احترامی نباشه، ‫ولی گمون کنم تصمیمم رو گرفتم.

‫ببین جان، من از درگذشت کاترین...

‫برنامه‌ریزی کرده بودم جان.

‫آلیشا همون موقع ‫از زندگیم خارج شد.

‫می‌شه گفت واسه همین ‫این کار رو قبول کرده بودم.

‫من هم درک می‌کنم، خب؟ ‫واقعا درک می‌کنم.

‫ببین چی می‌گم، ‫نظرت چیه امشب رو مرخصی بگیری...

‫و فکرهات رو بکنی؟ ‫خب؟

‫می‌دونی چیه؟

‫وقتی اون دخترک‌ها رو...

‫به خانواده‌شون رسوندیم، ‫متوجه موضوعی شدم.

‫اِم، متوجه شدم پدر خیلی بدی‌ام.

‫متوجه شدم اصلا هوای آلیشا رو نداشتم.

‫دخترم من رو مقصر مرگ کاترین می‌دونه جان.

‫در نتیجه، فرصت کوتاهی...

‫فرصت کوتاهی به دست آوردم...

‫که کار درستی بکنم.

‫بعدش این‌قدر ازم متنفر می‌شه ‫که کلا از یادم می‌بره.

‫ولی من نمی‌ذارم اون‌طوری بشه. نمی‌ذارم.

‫هوم...

‫خب، می‌خوای تابستون چیکار کنی؟

‫ممنون قربان.

‫آهای.

‫خیلی‌خب، کی هستی و اینجا چیکار می‌کنی؟

‫اِم، بهم پول دادن ‫که بیام اینجا و...

‫واسه چی اومدی اینجا رفیق؟

‫دارم تعمیر می‌کنم...

‫دستت رو سرت باشه.

‫دستت رو سرت باشه!

‫ای خدا، مارک!

‫همون لوله‌کشیه ‫که واسه تعمیر لوله آوردم، یادت رفته؟

‫وای، امان از دستت مریم. ‫ببخشید.

‫می‌شه دستم رو بیارم پایین؟

‫خیلی‌خب، برام مهم نیست. ‫وایستا ببینم.

‫بهش بگو می‌خوام پاسپورتش رو ببینم. ‫کارت شناساییت رو بده!

‫مشکلی نیست.

‫باشه، پاسپورتت رو نشونش بده...

‫مشکلی نداره مارک.

‫بهم اعتماد کن. ‫من رو که می‌شناسی عزیزم.

‫عذر می‌خوام، خب؟

‫- ببخشید. یادم رفته بود. ‫- اشکالی نداره.

‫عذر می‌خوام جناب.

‫اشکالی نداره.

‫- عین بلبل انگلیسی صحبت می‌کنه. ‫- اشکالی نداره.

‫اشتباه شنیدم یا لهجه‌اش ‫شبیه ساکنین ملیبو بود؟

‫چی برات درست کنم؟

‫قهوه می‌خوری؟

‫خیلی نازی.

‫سلام.

‫زیاد تغییر نکردی.

‫انتظار نداشتم اینجا ببینمت.

‫قصد داشتم تاکسی بگیرم.

‫خب، من اینجام.

‫معلومه که قراره اینجا باشم آلیشا.

‫تو هنوز هم دخترمی، مگه نه؟

‫بذار خیلی واضح و روشن بهت بگم.

‫من روزی که مامانم رو از دست دادم،

‫کل خاطراتم با تو رو از یاد بردم.

‫صرفا اومدم تعطیلات تابستونیم رو بگذرونم.

‫پس بیا مزاحم همدیگه نشیم،

‫تو هم می‌تونی به زندگی خودت برسی.

‫بذار من هم به کار خودم برسم.

‫[رسیدی فرودگاه؟]

‫[آره.]

‫[به زودی می‌بینمت!]

‫مطمئنی نمیای؟

‫خیلی خوش می‌گذره‌ها! ‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم!

‫من راحتم. ‫همین‌جا می‌مونم.

‫خیلی‌خب، جای من هم درس بخون.

‫من به جات پیک می‌رم بالا.

‫برین بالا. ‫همگی برین بالا.

‫خیلی‌خب، بریم. خداحافظ!

‫- بیاین دخترها! ‫- خداحافظ! خوش بگذره!

‫خداحافظ.

‫به شما هم خوش بگذره!

‫مواظب خودتون باشین.

‫مست هم نمی‌کنیم! ‫خیلی دوستت دارم!

‫مست نمی‌کنین.

‫[آلیشا پاتسون]

‫[درخواست دوستی از طرف استفان گونزالس]

‫[استفان گونزالس]

‫دلت نمی‌خواد بزنیم کنار ‫و غذا بخوریم؟

‫نه.

‫خب، خونه اصلا غذا نداریم.

‫ببین چی می‌گم.

‫من می‌زنم کنار و یه چیزی ‫واسه خودمون می‌گیرم، خب؟

‫- سلام پسر! ‫- سلام!

‫- مال منه، مگه نه؟ ‫- آره.

‫وای، چه سریع آماده می‌کنین!

‫خیلی‌خب، حرف نداره. خیلی‌خب.

‫لطفی در حقم بکن. ‫برام یه...

‫لاته بدون شکر بزن که ببرم. ‫ردیفه رئیس؟

‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.

‫- آهای! ‫- آهای!

‫چیکار می‌کنی؟ ‫ایشون وایولاست، دوستمه.

‫ای وای! ‫عذر می‌خوام آلیشا!

‫عذر می‌خوام، اِم...

‫اشکالی نداره. ‫نمی‌خواد عذرخواهی کنین. چیزیم نشده.

‫ممنونم که این‌قدر لطف داری.

‫خب، پس بعد از سفرم می‌بینمت؟

‫خیلی از دیدنتون خوشحال شدم مأمور مارک.

‫متشکرم.

‫با استفان هم موفق باشی.

‫- خداحافظ! ‫- به سلامت.

‫خب، استفان کیه؟

‫نگرانش نباش.

‫من همیشه نگران می‌شم. ‫خودت که می‌دونی، مگه نه؟

‫واقعا همین رو می‌دونم؟

‫[سلام آلیشا. استفانم. یادته؟ ‫کلاس هفتم همکلاسی بودیم.]

‫[نه...]

‫[وایستا، این رو ببین ‫و بگو کجا وایستادیم.]

‫[هوم.]

‫[بگو کدومم. بگو دیگه.]

‫[وای خدایا، من هم تو عکسم. ‫ولی تو رو پیدا نمی‌کنم.]

‫[هوم... همون لاغره‌ای که پشت وایستاده؟]

‫[خیلی اشتباه گفتی. دعوا کرده بودم ‫که کنار تو وایستم.]

‫[وای خدایا، استفان فیلی.]

‫[عالی فهمیدی.]

‫[رفته بودی مکزیک، درسته؟]

‫[ساکن مکزیکم. ولی هنوز به یادتم. ‫هنوز فکرم رو مشغول می‌کنی.]

‫[چرت و پرت نگو. حتما کلی دختر مکزیکی خوشگل ‫دور و برت رو گرفتن و عشق و حال می‌کنین.]

‫[در اون صورت که این کارت رو ‫صحیح و سالم نگه نمی‌داشتم.]

‫[چه ناز. گمون کنم روز دستی ‫بهت داده بودمش.]

‫[آره، درسته. الان ایوان تورس پیشمه. ‫اومدیم ونکوور.]

‫[چه عالی.]

‫[آلیشا، می‌شه این تابستون ‫همدیگه رو ببینیم؟]

‫بیا تو.

‫خیلی‌خب، بیا تو. ‫بیا.

‫همین‌جاست.

‫پنج شش سال پیش با یکی...

‫از دوستان خیلی خوبم ساختمش.

‫کل سنگ‌کاری و چوب‌کاریش رو خودمون کردیم.

‫همون‌طور که گفتم، ‫تک‌تک اجزای این خونه داستان خاصی دارن.

‫فعلا حوصله‌ات رو سر نمی‌برم.

‫لوله‌کشیمون کمی به مشکل خورده،

‫ولی آب گرم داریم، ‫خوبه دیگه، مگه نه؟

‫اتاق تو طبقه بالا، سمت چپه.

‫اِم، همینه دیگه.

‫چی بگم؟ ‫فرض کن خونه خودته.

‫- چه عالی. ‫- ردیفه؟

‫بذار ساکت رو بیارم.

‫خودم می‌برمش. زحمتی نیست.

‫خیلی‌خب.

‫سمت چپه.

‫اتاقت همون‌جاست.

‫خیلی‌خب.

‫خیلی‌خب، اگه چیزی لازم داشتی بهم بگو.

‫ای بابا.

‫مایونز رو بده دیگه.

‫نه.

‫- بابا. ‫- اوهوم؟

‫خودت می‌دونی نقل کل محافل ‫شهری دیگه، مگه نه؟

‫کل مدرسه‌مون...

‫دارن از سرنگونی باند گوریل می‌گن...

‫آلیشا. باید بری مدرسه.

‫این رو هم می‌دونی که خانواده‌مون ‫این شکلی به خطر می‌افته؟

‫به خاطر تو و شهرتت...

‫امنیت نداریم.

‫اصلا وقتی داری ملت رو نجات می‌دی،

‫به فکر خانواده خودمون هم هستی؟

‫بسه دیگه آلیشا!

‫- معلومه که هستم. ‫- به فکر ما هم هستی؟

‫خیلی‌خب آلیشا، بسه دیگه.

‫دیرت می‌شه‌ها.

‫آلیشا.

‫وایستا، یه لحظه صبر کن.

‫به این سادگی‌ها نیست.

‫می‌بینمت عزیزم. ‫خیلی دوستت دارم نازنینم.

‫نمی‌دونم، ولی...

‫اِم...

‫درست می‌گه. بالاخره درست می‌گه دیگه.

‫- نه، نه، نه، نه. ‫- نه، درست می‌گه.

‫یه کابوس مسخره بود دیده بود دیگه.

‫وای.

‫شما خانواده من هستین.

‫شاید یه روزی متوجه بشه، ‫ولی واقعا همین‌طوره.

‫دار و ندار من شمایین.

‫خودم می‌دونم.

‫نظرت چیه بریم بانک؟

‫چرا که نه؟ خیلی‌خب.

‫- خب؟ ‫- قبوله.

‫پنج دقیقه دیگه بریم؟ ‫خیلی‌خب، بریم.

‫- بریم بانک. ‫- شاید بد نباشه برگشتنی...

‫بزنیم کنار که غذایی بخوریم؟

‫- باشه. ‫- قبوله؟ باشه.

‫خیلی‌خب.

‫خیلی‌خب، من یه سر می‌رم بانک و زود میام.

‫- می‌خوای برامون پول بگیری عزیزم؟ ‫- آره.

‫- واقعا؟ کلی پول می‌گیری؟ ‫- آره، آره.

‫- خیلی‌خب. ‫- زود برمی‌گردم.

‫من همین‌جا می‌مونم.

‫سلام مریم! بفرما تو!

‫سلام مارک!

‫واسه امشب خودت و آلیشا غذا آوردم.

‫وای، ممنون.

‫چقدر لطف کردی. ‫دیگه مجبور نیستم آشپزی کنم،

‫آخه خودت که می‌دونی ‫آشپزیم چقدر افتضاحه.

‫- نه بابا! ‫- مرسی عزیز دلم.

‫- خواهش. ‫- ببین چی می‌گم.

‫یه دقیقه فرصت داری؟ ‫الان تو اتاقشه.

‫گمون کنم فرصت خوبی ‫واسه آشناییتون باشه.

‫- نظرت چیه؟ ‫- خیلی دوست دارم ببینمش.

‫- من هم خیلی خوشحال می‌شم. بیا. ‫- خیلی‌خب.

‫چیه؟

‫سلام.

‫خب، اِم... ببین. ‫شرمنده که مزاحمت شدم.

‫صرفا می‌خواستم با یکی ‫از دوستان قدیمیم آشنات کنم، خب؟

‫از عزیزترین دوستانمه. ‫اسمش مریمه.

‫همسایه بغلیمونه.

‫چندین ساله که هوای خودم...

‫و خونه رو داره. ‫می‌خواستم با هم آشنا بشین.

‫سلام.

‫مگه قرار نذاشته بودیم...

‫مزاحم همدیگه نشیم؟

‫پس راحت باش، ‫امروز با دوستت خوش باش.

‫خیلی‌خب.

‫راستی، مارک.

‫راستش، من گاز رو خاموش نکردم.

‫می‌رم خاموشش کنم. ‫دخترت هم استراحت کنه.

‫- خب؟ ‫- خیلی‌خب.

‫خیلی از آشناییت خوش‌وقتم عزیزم.

‫خوش‌وقتم.

‫ولم کن!

‫سلام! سلام جناب!

‫خب... یکی کیف پولم رو دزدید.

‫الان هم باید برم خونه.

‫ولی الان پول ندارم ‫که کرایه‌تون رو بدم.

‫اِم، خانم. من انگلیسی بلد نیستم.

‫خیلی‌خب، وقتی رسیدم خونه ‫کرایه‌تون رو می‌دم.

‫نه، نه... شرمنده‌ام.

‫زیاد دور نیست.

‫می‌تونیم بریم اونجا، من هم...

‫کرایه‌تون رو...

‫باید...

‫سلام، خب...

‫باید برم خونه.

‫یکی همین الان گوشیم، کیف‌پولم ‫و پول‌هام رو دزدید.

‫ولی وقتی برسیم ‫می‌تونم کرایه‌تون رو بدم.

‫- چرا که نه؟ ‫- خیلی‌خب، اِم...

‫نه، نمی‌خواد.

‫نه، می‌تونین برین.

‫می‌تونین برین! ‫تاکسی بعدی رو سوار می‌شم.

‫نمی‌خواد.

‫نه، نمی‌خواد.

‫می‌رسونمت. ‫سوار شو دیگه.

‫نه.

‫- خیلی‌خب. ‫- آهای، آهای!

‫- آلیشا؟ ‫- ای بابا.

‫هیس!

‫همسایه‌تونم.

‫دیشب واسه خودت و بابات غذا آورده بودم.

‫چی شده عزیز دلم؟ ‫آخی!

‫بابت دیروز عذر می‌خوام.

‫خودم می‌دونم رفتارم زشت بود.

‫ذهنت رو درگیر نکن.

‫بگو اونجا چیکار می‌کردی.

‫یکی کیف‌پولم رو قاپید ‫و گوشیم توش بود.

‫سعی کردم با بابام تماس بگیرم،

‫ولی مدام خطش رو عوض می‌کنه.

‫بعدش هم تاکسی‌ای...

‫راضی نشد بدون پول ‫من رو برسونه خونه، بعدش هم...

‫بعدش هم شما اومدین.

‫خوشحالم که اومدم.

‫بیا به پدرت بگیم...

‫نه! می‌شه بهش نگیم ‫و بین خودمون بمونه؟

‫نمی‌خوام پاش رو وسط بکشم.

‫حداقل بذار کمکت کنم که...

‫صرفا به بابات می‌گیم ‫گوشی و کیف‌پولت رو...

‫پیدا کنه، خب؟

‫همین و بس.

‫چیز دیگه‌ای بهش نمی‌گم.

‫خیلی‌خب.

‫سلام مارک!

‫آره، با آلیشا اومدم بیرون عزیز دلم.

‫رفته بودیم خرید.

‫آره بابا، آره.

‫در حین خریدمون...

‫گوشی و کیف‌پولش رو گم کرد.

‫می‌شه لطفا پیداشون کنی؟

‫چه عالی.

‫زود میایم خونه.

‫دیدی؟ چیزی نیست.

‫آلیشا جونم، چه خوشگل شده.

‫امیدوارم خوشتون بیاد.

‫مطمئنم خوشمون میاد.

‫مطمئنم بابات هم خوشش میاد.

‫بابت امروز ممنونم.

‫نه بابا. صرفا خوشحالم ‫که اونجا بودم عزیز دلم.

‫سلام بچه‌ها.

‫- خب... ‫- چه سریع پیداشون کردی.

‫ای بابا، چی بگم؟ ‫چندتا آشنا دارم.

‫شخصی به نام استفان ‫بارها باهات تماس گرفته بود.

‫شاید بهتر باشه باهاش تماس بگیری ‫و بگی حالت خوبه.

‫احتمالا بهتر باشه بهش زنگ بزنم.

‫مرسی.

‫مریم، این استفان کیه؟

‫من هم می‌خواستم همین رو ازت بپرسم.

‫ولی من هم می‌خواستم ‫همین رو ازت بپرسم.

‫مارک، امان از دستت...

‫به سلامتی عزیزم. مرسی که شام رو ردیف کردین. ‫کی درست کرده؟

‫- دخترت درست کرده. ‫- واقعا؟

‫واقعا.

‫خیلی مشتاق دیدارتم عزیزم.

‫به زودی می‌بینمت.

‫به زودی می‌بینمت.

‫[علایقت رو بی‌باکانه دنبال کن]

‫اگه بگم دوست‌پسر دارم چی؟

‫ولی...

‫نداری، در نتیجه... فقط خودمونیم.

‫خودمونیم؟

‫ظاهرا خودت جای من تصمیم گرفتی.

‫معلومه! ‫مطمئنم.

‫خب...؟

‫تابستون امسال چه برنامه‌ای داری؟

‫همین الان دارم فهرست ‫کارهای نکرده‌ام رو می‌نویسم.

‫امیدوارم من رو هم تو فهرستت بنویسی.

‫شاید نوشتم.

‫کافیه برنامه‌ریزی کنیم.

‫خب، بیاین دعای کوتاهی بخونیم.

‫باید برنامه محبوبم رو تماشا کنم، خب؟

‫شروع کنیم.

‫خداوند عزیز که در آسمانی،

‫غذای پیش رویمان را مورد رحمت قرار بده.

‫کل حضار این خانه را ‫مورد رحمت قرار بده،

‫خواهش می‌کنم بخشندگان را ‫مورد رحمت قرار بده.

‫آمین.

‫آمین.

‫دخترت این غذا رو درست کرده.

‫خودت درست کردی؟

‫خودم درستش کردم، آره.

‫- آشپزی بلدی؟ ‫- بلدم.

‫اهل غذا نیستی، ‫ولی آشپزی نیستی.

‫چطور ممکنه مریم؟

‫آخه معمولا هرکی آشپزی بلده، ‫اهل غذا هم هست.

‫چه بدونم. ‫ببینیم چی درست کردی بچه.

‫مجبور شدم خودم یه سری غذاها رو یاد بگیرم.

‫مطمئنم همین‌طوره.

‫- سلام. ‫- سلام عزیزم.

‫از آخرین تماستون ‫مدام به فکرت بودم.

‫آره. ‫سی دقیقه خیلی طولانی‌ای بود.

‫خب، از نظر تو سی دقیقه بود،

‫از نظر من یه سال گذشت.

‫زمان کند می‌شه دیگه.

‫وای، فقط موقع صحبت با تو کند می‌شه.

‫خب، تو فکرش بودم...

‫دوست داری وقتی همدیگه رو دیدیم، چیکار کنیم؟

‫اِم، استفان. بذار چند لحظه دیگه ‫دوباره بهت زنگ بزنم.

‫بابا.

‫چیزیم نیست.

‫اولین بارم نیست.

‫خیلی‌خب.

‫دیگه بسه بابا.

‫خیلی‌خب.

‫درست می‌گفتی.

‫همه‌اش تقصیر منه.

‫همه‌اش تقصیر منه که...

‫مأمور...

‫مأمور پاتسون درستکار...

‫حتی نمی‌تونم تیرانداز...

‫قاتل همسرم رو پیدا کنم.

‫واقعا مایه ننگم.

‫شرمنده‌ام.

‫واقعا خیلی...

‫شرمنده‌ام.

‫دیگه بگیر بخواب.

‫[رستگاری باند خلاف]

‫[خیلی دوستت دارم بابای قدرتمند عزیزم. ‫[از طرف آلیشا]

‫[پلیس‌ها سریعا خود را به صحنه رساندند]

‫[درگذشت همسر ‫سرهنگ مارک پاتسون در تیراندازی]

‫صبح به خیر مریم.

‫عه، ببین کی بیدار شده.

‫آره.

‫ببین، خیلی ممنونم، مرسی.

‫عه، من درست نکردم.

‫آلیشا درست کرده، دیشب هم مراقبت بود.

‫آها.

‫خب، الان کجاست؟

‫رفت بدوه عزیز دلم.

‫زود برمی‌گرده.

‫مریم، مگه بهت نگفته بودم تنها نذاریش؟

‫فقط ازت خواسته بودم تنها نذاریش.

‫مارک، تو که خیال نمی‌کردی...

‫من هم برم باهاش بدوم، مگه نه؟

‫اذیت نکن دیگه.

‫عه، اومد.

‫بیا سلام کن... چی...؟

‫چی شده؟

‫دختر نازم، چی شده؟ ‫بیا اینجا.

‫وای خدایا.

‫چی شده؟

‫مارک، مارک. ‫جعبه کمک‌های اولیه رو بیار.

‫- ای خدا! ‫- مارک، خواهش می‌کنم.

‫چیزی نیست.

‫چرا، هست.

‫این‌طوری نگهش دار عزیز دلم.

‫- خیلی‌خب. ‫- ممنون.

‫بذار ببینمش.

‫می‌خوام بدونم چی شده.

‫بگو... ‫می‌خوام بدونم چی شده!

‫زود باش بگو چی شده.

‫خواهش می‌کنم بگو چی شد.

‫نمی‌دونم، داشتم...

‫می‌دویدم که...

‫یکی سعی کرد زیرم بگیره، خلاصه...

‫قیافه‌اش رو اصلا به خاطر نداری؟

‫ماشینش، پلاکش یا قیافه راننده رو ‫به خاطر نداری؟

‫اذیتش نکن مارک.

‫عمرا اگه یادش مونده باشه.

‫ای‌ال‌ای۱۵۰۱ای.

‫راننده مردی با کلاه مشکی بود.

‫کاپشن پوشیده بود. ‫تقریبا چهل و پنج ساله بود.

‫راست‌دست بود.

‫من که اصلا چنین چیزی ‫از بابام به ارث نبردم.

‫سلام ویکتور. ‫منم، مارک.

‫لطفی در حقم بکن. ‫شماره پلاکی رو برام بررسی کن.

‫ای‌ال‌ای۱۵۰۱ای.

‫آره، درسته.

‫خب، از دفتر خبر دادن...

‫پلاک جعلی‌ای که دخترت گفته بود...

‫در واقع مال خلافکار تازه‌کاریه...

‫که تو کار مواده.

‫هفته پیش گفت ماشینش گم شده.

‫ولی معلوم شد خودش دزدیده بودش...

‫و شماره پلاک جعلی نصب کرده بود.

‫به‌علاوه، همون ماشین...

‫شب قبل از سرقت ‫تو صحنه جرم رؤیت شده بود.

‫تصادفی بیش نیست.

‫البته داریم بررسی می‌کنیم، ولی...

‫گمون نکنم به خانواده‌ات ربطی داشته باشه.

‫امیدوارم نداشته باشه.

‫آره. ‫ولی داریم بررسی می‌کنیم،

‫پس اگه کاری داشتی ‫باهام تماس بگیر.

‫ممنون که اومدی ویکتور.

‫- مایه افتخارمه. ‫- خیلی‌خب.

‫- فعلا. ‫- فعلا.

‫اون کیه؟

‫ویکتوره. ‫همکار پدرته.

‫گمون کنم بابت شماره پلاکی ‫که بهش داده بودی اومده.

‫آماده‌این بریم تیراندازی؟

‫راستی، بابات گفته بود ‫ممکنه بریم میدان تیراندازی.

‫حال می‌ده، مگه نه؟

‫شاید بعدش بتونیم بریم ساحل.

‫خیلی حال می‌ده.

‫بیا بریم یه چیزی بکشیم عزیز دلم.

‫- سلام، حالتون چطوره؟ ‫- خوبم.

‫بذار سوالی ازت بپرسم. ‫چی صدات می‌کنن؟

‫- اِم، مایک گنده‌بک. ‫- مایک گنده‌بک.

‫خیلی‌خب مایک گنده‌بک، ‫جریان از این قراره:

‫اگه اون روشویی رو تا برگردیم تعمیر نکنی،

‫زندانیت می‌کنم.

‫داری یاد می‌گیری.

‫داری یاد می‌گیری مریم.

‫ببینم چند مرده حلاجی.

‫می‌خوام به حرفم گوش کنی، خب؟

‫تنها کسی که جز خودت می‌تونی...

‫تو زندگی بهش اعتماد کنی، منم.

‫چون من پدرتم...

‫و اصلا حاضر نیستم کاری بکنم ‫که بلایی سرت بیاد، فهمیدی؟

‫امان از دستت مارک! ‫این رو هم ازت به ارث برده.

‫[کاترین و آلیشا...]

‫[کاترین و آلیشا و مریـ...]

‫[کاترین و آلیشا و مریم]

‫بـامـابیــن، مرجع دانلــود فیلــم و سریــال

‫[کاترین و آلیشا و مریم]

‫چی شد؟

‫- بابا؟ ‫- ای خدا!

‫- محکم بشینین! ‫- بابا!

‫ای خدا! ای وای!

‫حالتون چطوره؟ نگران نباشین. ‫خوب می‌شین.

‫حالتون با این قرص‌ها بهتر می‌شه.

‫باشه.

‫حال بیمار خوبه.

‫خوب می‌شه.

‫- واقعا؟ ‫- آره.

‫داره خیلی زود خوب می‌شه. ‫حالش خوبه.

‫می‌تونیم چند ساعت دیگه مرخصش کنیم.

‫هیچ مشکلی نیست.

‫خیلی ممنون دکتر.

‫سلام.

‫حالش چطوره؟

‫خواهیم دید. ‫امیدوارم خوب باشه.

‫ببین، اِم...

‫چندتا میخ تو چرخ ماشینت پیدا کردیم.

‫لاستیک رو پاره کرده بودن.

‫سرنخ دیگه‌ای پیدا نکردیم.

‫- مرسی ویکتور. ‫- خواهش.

‫اصلا تصادفی نیست.

‫درست می‌گی.

‫امیدوارم زود خوب بشه.

‫خوب می‌شه.

‫- خوبه. خیلی‌خب. ‫- فعلا.

‫- فعلا. ‫- مرسی پسر.

‫مرسی.

‫جناب. جناب!

‫این محدوده اختصاصیه. ‫عذر می‌خوام، نباید وارد بشین.

‫ببین، لزومی به این کارها نیست. ‫باهام بیا دیگه.

‫دلم واسه...

‫مامانم تنگ شده.

‫از اون موقع بیمارستان نیومده بودم...

‫خاطره‌ای از بیمارستان بودن خودم...

‫برات تعریف می‌کنم.

‫همون موقع با مادرت آشنا شدم.

‫شاید خوشت بیاد.

‫خاطره خودم و مامانته.

‫سال ۹۱ بود.

‫تو جنگ خلیج فارس ‫عضو نیروهای ویژه بودم و...

‫تیر خوردم.

‫واسه همین من رو بردن درمانگاه.

‫درمانگاه ارتشی بود.

‫دقیقا کنار...

‫بخش درمان سرطان بود، خب؟

‫داشتن جراحاتم رو درمان می‌کردن.

‫نگاهی به بالا انداختم ‫و دیدیمش.

‫قدبلند بود.

‫شجاع بود.

‫سرافراز...

‫و زیبا بود.

‫داشت به منشی می‌گفت پول...

‫سه چهار جلسه بعدی درمانش رو نداره.

‫اگه درمان نمی‌شد هم...

‫زنده نمی‌موند.

‫من اون موقع مقداری پول داشتم، خلاصه...

‫هزینه‌اش رو پرداخت کردم.

‫درمان شد.

‫اصلا خبر نداشتم که...

‫اون موقع اصلا معلوم نبود...

‫اون زن قدبلند، شجاع و زیبا...

‫در نهایت تمام زندگیم می‌شه.

‫می‌شه سوالی ازت بپرسم؟

‫چرا که نه؟

‫اون آقائه...

‫که عکسش رو داری ‫و صورتش خراب شده کیه؟

‫همون...

‫عکس بین روزنامه‌های...

‫اخبار مرگ مامان رو می‌گم.

‫می‌رم ترخیصت کنم که بریم خونه.

‫آلیشا جونم.

‫عکس خانواده‌امه.

‫دلم خیلی براشون تنگ می‌شه.

‫باید هم تنگ بشه.

‫آره، ولی مارک همون موقع اومد...

‫بعدش هم تو رو آورد.

‫الان دیگه حفره درونم از بین رفته.

‫حس می‌کنم باز هم خانواده دارم.

‫وای، چیزی نیست عزیز دلم.

‫ولی واسه چی چنین لباسی پوشیدی؟

‫دوستم وایولا می‌خواد باهاش برم بیرون،

‫ولی گمون نکنم...

‫آره، درست می‌گی. ‫پدرت نمی‌ذاره بری.

‫آره، واسه همین اگه بتونی...

‫ولی باید قول بدی فردا باهام بیای کلیسا.

‫قبوله.

‫باشه، هوات رو دارم.

‫وای، امان از دست این بچه‌ها.

‫- داره میاد. ‫- از کی تا حالا سر وقت میاد؟

‫الان دیگه باید می‌رسیدیم.

‫آره، خودم می‌دونم، ولی...

‫چه فرقی می‌کنه؟ ‫اون‌ها که الان تو کلابن.

‫سه نفرن دیگه.

‫دوستانم منتظرم هستن. ‫باید اونجا باشم.

‫باشه، دوستانت واسه من مهم نیستن.

‫چی؟ پس دوستان تو ‫باید واسه من مهم باشن؟

‫آره.

‫تازه داری باهاش آشنا می‌شی. بهترین دوستمه.

‫واقعا امیدوارم بیرزه.

‫- آره. ‫- واقعا امیدوارم.

‫آها، داره میاد.

‫بس کن. این‌قدر رو اعصاب نباش.

‫- سلام عزیزم! حالت چطوره؟ ‫- سلام بچه‌ها.

‫ایشون پسر آرزوهام، رائوله.

‫رائول، ایشون آلیشاست. ‫بهترین دوستمه، خب؟

‫باید راه بیفتیم. ‫باید راه بیفتیم.

‫رسیدیم.

‫همین‌جاست.

‫من رو آوردی خانم‌های برهنه رو ببینیم؟

‫با دوست‌دخترت چنین جایی اومدی؟

‫انتخاب اصلی خودم نبود.

‫واسه چی باید چنین کاری کنی؟

‫تا حالا چنین جایی اومده بودی؟

‫نه.

‫اینجا خیلی خوبه.

‫بهترین کلاب این بلوکه.

‫خب، اِم...

‫بیاین خوش بگذرونیم.

‫- آره، حتما. بیاین پیک بزنیم. ‫- پیک بزنیم؟

‫می‌شه بگی این قلیان رو چاق کنن؟

‫آره، رو چشمم.

‫سیگار نداری؟

‫عه! رفیقم اونجاست.

‫- سلام جوزف! ‫- سلام!

‫چند لحظه وایستین.

‫باشه. ببین، سیگار نداری؟

‫خب، نظرت راجع به اینجا چیه؟

‫چیه؟

‫خودت که می‌دونی به نظرم ‫در حدت نیست، مگه نه؟

‫می‌گه عوض شده.

‫اره. می‌گه، ولی ظاهرا نشده.

‫عاشقمه.

‫از پسش برمیام.

‫از پسش برمیام، قسم می‌خورم.

‫چیزی نیست، چیزیم نیست.

‫اومدیم حال کنیم.

‫سرحال بشیم.

‫برین کنار. ‫برین کنار.

‫برین کنار. حالا شد!

‫خیلی‌خب، ایشون جوزفه.

‫- ایشون پانچیتو، ایشون هم بنگاست. ‫- سلام، خوش‌وقتم.

‫بیاین پیک بزنیم.

‫آخیش، خب، خب. ‫بیاین حال کنیم.

‫اصلا راه نداره بچه‌ها. ‫من مواد مصرف نمی‌کنم.

‫یعنی چی که مواد مصرف نمی‌کنی؟

‫چیزی نیست، اشکالی نداره. ‫با من اومدی.

‫بیا بریم تو کارش.

‫با همدیگه اومدیم، هیچی نمی‌شه.

‫نگران نباش، نگران نباش.

‫بهم اعتماد کن. ‫با خودم اومدی.

‫خب؟ بیا بریم تو کارش، ها؟

‫پشم‌هام!

‫چه جنس خوبیه بچه‌ها!

‫بزن! بزن!

‫بیا دیگه، بیا دیگه. ‫امتحان کن، امتحان کن.

‫امتحان کن دیگه!

‫بزن! بزن! بزن!

‫بزن! بزن! بزن!

‫آهای! چند پیک دیگه میاری؟ ‫بجنب!

‫عزیزم، بیا، بیا باز هم پیک بزنیم.

‫- زیاد میاین اینجا؟ ‫- آره، آره، آره.

‫سلام. کجا بودی؟

‫- نگرانت شده بودم... ‫- مستراح بودم.

‫- وایولا کجاست؟ ‫- وایولا رو بی‌خیال.

‫- بیا. یه ماچ بده. ‫- بس کن.

‫گفتم بس کن.

‫چی؟ بی‌خیال...

‫این دیگه چه وضعشه؟

‫وای خدایا!

‫تو دیگه کدوم خری هستی؟

‫ببخشید. ببخشید، ببخشید.

‫اشکالی نداره. بریم.

‫- اشکالی نداره. ‫- ببخشید.

‫ببین...

‫عذر می‌خوام.

‫اگه بابات به موقع نرسیده بود،

‫چی می‌شد؟

‫خیلی عذر می‌خوام.

‫اشکالی نداره.

‫خیلی‌خب، ماشین رسید. ‫باید برم.

‫فردا می‌بینمت؟ ‫همدیگه رو می‌بینیم؟

‫آره، فردا همدیگه رو می‌بینیم. ‫هر روز می‌بینیم.

‫هر روز می‌بینیم، آره.

‫خیلی‌خب، خیلی ممنون که هوام رو داری.

‫خیلی دوستت دارم.

‫خب؟ فردا می‌بینمت، خب؟ مرسی.

‫خیلی عذر می‌خوام.

‫تقصیر اون نبود. ‫همه‌اش تقصیر من بود.

‫اشکالی نداره. ‫ناراحت نباش.

‫من که هم‌سن شما بودم، ‫وضعم خیلی بدتر بود.

‫خب؟ دیگه تکرار نشه.

‫خب؟ تو بچه خوبی هستی.

‫من هم خوشم میاد ‫که بهترین دوستشی.

‫دوستان خوبی هستین.

‫خودت متوجهی، مگه نه؟

‫- آره. ‫- خیلی‌خب.

‫خب، اگه کاری داشتی،

‫باهام تماس بگیر.

‫خب؟

‫دیگه اصلا مشروب نمی‌خورم.

‫من هم نمی‌خورم.

‫خیلی‌خب. مراقبش باشین. ‫فعلا.

‫عه، عه. وایستین ببینم. ‫کجا می‌رین بچه‌ها؟

‫مریم، یه دقیقه فرصت دارین؟

‫می‌خوام مسئله‌ای رو باهاتون در میون بذارم.

‫اره، معلومه مارک.

‫ولی فعلا باید با خدا صحبت کنم.

‫با خدا صحبت کنی، خیلی‌خب. ‫احیانا نمی‌تونه پنج دقیقه منتظر بمونه؟

‫- نظرت چیه؟ ‫- وای عزیزم، تو که من رو می‌شناسی.

‫خدا رو معطل نمی‌کنم.

‫بیا بریم کلیسا آلیشا.

‫آره. بعد از این که...

‫خانواده‌ام رو از دست دادم، بابات...

‫اومد پیشم.

‫به خانواده‌ام بدل شد.

‫همه‌چی رو ردیف کرد.

‫سلام! چقدر خوشحالم که اینجا می‌بینمت. ‫حالت چطوره؟

‫آنتونیو به لطف تو و سرهنگ مارک ‫داره تو لیگ برتر بازی می‌کنه.

‫سلامم رو بهش برسون.

‫نه بابا، شاید ایشون بتونه سلامت رو برسونه.

‫ایشون دختر مارکه.

‫وای! چقدر خوشگلی. ‫همیشه سرهنگ مارک رو دعا می‌کنم.

‫تو رو هم دعا می‌کنم.

‫فعلا!

‫کی بود؟

‫آها، پسرش بدجوری تصادف کرده بود.

‫پول درمانش رو نداشت.

‫پدرت کل مخارجش رو پرداخت کرد.

‫الان هم پسرش قراره تو مسابقات ملی بازی کنه.

‫خیلی عالیه، مگه نه؟

‫به نظرم بهتره بریم خونه.

‫آها، خیلی‌خب. ‫بذار قبلش یه سر بریم دفترم.

‫دفتر داری؟

‫معلومه که دفتر دارم.

‫بیا بریم.

‫[سرپناه عمومی]

‫ایشون آلیشاست.

‫آلیشا، ایشون خواناست. ‫مسئول اینجاست.

‫سلام. خوشحالم که تشریف آوردی.

‫آلفردو تماس گرفته بود ‫و گفته بود بهش زنگ بزنم،

‫ولی خیلی خوب شد که شما اومدین.

‫باشه، باشه. ‫خودم ردیفش می‌کنم.

‫باید برم با یکی تماس بگیرم عزیزم.

‫تو راحت باش و نگاهی به اطراف بنداز.

‫خوانا حواسش بهت هست، خب؟

‫خب، چی شد که با اینجا همکاری کردی؟

‫این تأسیسات رو می‌گی؟

‫به شوهرم سپرده بودنش.

‫شوهر من هم...

‫کلی واسه اینجا زحمت کشید و عرق ریخت.

‫ولی بعد از درگذشتش،

‫همه‌چی خراب شد.

‫پدر تو...

‫اومد، مخارجمون رو تأمین کرد...

‫به عمرم چنین آدم نجیبی ندیدم.

‫واسه همین خودت...

‫ته قلبت می‌دونی ‫هیچ‌کدوم این وقایع...

‫تقصیر خودش نیست آلیشا جونم.

‫خب، خب، خب. ‫می‌بینم که اشتهات باز شده.

‫من می‌رم مغازه. ‫چیزی نمی‌خوای؟

‫نه، گمون نکنم.

‫خیلی‌خب.

‫ساندویچت نوش جونت.

‫قرار بود برات بسته بیاد؟

‫نه.

‫به اسم توئه.

‫فعلا.

‫[به زودی همدیگه رو می‌بینیم آلیشا]

‫قرار بود برات بسته بیاد؟

‫نه.

‫به اسم توئه.

‫سلام.

‫دسته‌کلیدم...

‫دسته‌کلیدم کجاست؟ ‫دسته‌کلیدم رو جا گذاشتم؟

‫نه، دسته‌کلیدت رو برده بودی.

‫- مطمئنی؟ ‫- خودم دیدم.

‫من دیگه می‌رم.

‫دسته‌کلیدم دستمه، مگه نه؟ ‫آره، دسته‌کلیدم دستمه. خیلی‌خب.

‫- حالت چطوره مارک؟ ‫- سلام جان.

‫سلام ویکتور. ‫مرسی که اومدین بچه‌ها.

‫می‌خوام این رو بررسی کنین.

‫این چیه؟

‫ببین، چیز غیرعادی‌ای به نظرم نمیاد.

‫عین دفعه پیشه.

‫درسته، ببینین. خیلی‌خب، می‌فهمم.

‫یادتونه یکی آلیشا رو با ماشین...

‫از جاده منحرف کرده بود، درسته؟

‫خیلی‌خب، ظاهرا طرف هودی مشکی پوشیده بود.

‫ببین، خب که چی؟ ‫ما بررسی کرده بودیم.

‫مشکلی نبود.

‫تماشا کن جان.

‫خب؟ من فیلمش رو کمی تدوین کردم.

‫دیدین؟

‫چند وقته طرف داره دور خونه‌مون می‌چرخه جان.

‫حداقل هفت تا ده بار چرخیده.

‫گزارشی حاکی از توقفش موجود نیست.

‫اصلا تصادفی نیست.

‫طرف داره دور خونه‌مون می‌چرخه.

‫- متوجهین دیگه؟ ‫- آره. آره، فهمیدیم.

‫فهمیدیم. می‌دونی چیه؟

‫احتمالا پر بیراه نمی‌گی.

‫بررسی می‌کنیم. خب؟

‫- ممنونم. ‫- نگران نباش. ردیفش می‌کنیم.

‫خیلی‌خب. ردیفش می‌کنی جان.

‫باز هم مرسی که اومدین.

‫- ویکتور، ممنون. ‫- خواهش.

‫[استفان]

‫سلام.

‫سلام عزیزم. حالت چطوره؟

‫اگه گفتی الان کجام؟

‫همین حوالی نیستی، مگه نه؟

‫خب، پنج دقیقه دیگه ‫دم در خونه‌تونم.

‫نه استفان. ‫باید یه چیزی به بابام بگم.

‫بی‌خیال، پنج دقیقه دیگه می‌رسم. ‫نگران نباش.

‫نه، باید بهش بگم...

‫وای خدا.

‫- بابا؟ ‫- سلام، چی شده؟

‫خب، وایولا داشت...

‫صبر کن، یه لحظه وایستا.

‫چی شده؟

‫- وایولا... ‫- وایستا!

‫چیه؟ چی شده؟

‫مارک، باورت نمی‌شه.

‫اینجا رو باش.

‫ای خدا.

‫راستش، انتظار داشتیم ‫سر و کله موادفروشی پیدا بشه.

‫ولی حالا که فهمیدیم کیه...

‫هتلش رو مسدود کردیم ‫و تحت‌نظرش گرفتیم.

‫می‌خوای حمله کنیم؟

‫نه. وایستین من هم بیام. ‫الان میام.

‫بابا، خب، می‌خواستم بهت بگم...

‫زود برمی‌گردم، خب؟

‫زود برمی‌گردم. مواظب خودت باش!

‫- سلام مارک. حالت چطوره؟ ‫- سلام بچه‌ها. اوضاع چطوره؟

‫خب، می‌گن طبقه ششم ساکن شده.

‫اتاق ۶۲۳ـه.

‫تحت‌نظرش داریم.

‫از حضورمون خبر نداره.

‫- ردیفه؟ ‫- ردیفه.

‫ما از راه‌پله سمت چپ می‌ریم. ‫شما از سمت راستی برین.

‫همه‌جا رو تفتیش می‌کنیم. ‫بریم تو کارش، بریم.

‫بریم!

‫بیا ببینم! ‫بیا ببینم!

‫چیکار داری؟ ‫چیکار داری کله‌خر؟

‫آهای! آهای!

‫این دیگه چه وضعشه؟

‫چی؟ این چیه؟ تو کی هستی؟

‫بزن به چاک!

‫اگه بهم نگی جریان از چه قراره،

‫همین الان یه گلوله تو سرت خالی می‌کنم.

‫نمی‌دونم. پونصد دلار بهم دادن ‫که این مزخرفات رو به صورتم بچسبونم.

‫خودتون اگه جام بودین، ‫قبول نمی‌کردین؟

‫اطلاعات دیگه‌ای نداری؟

‫ازم خواست به کسی که اومد سراغم بگم...

‫حداقل دو ساعت طول می‌کشه ‫تا برگرده خونه.

‫اذیت نکن، قفله.

‫بازش کن.

‫خودت بازش کن.

‫من هفت سال منتظر بودم.

‫می‌خوای مجبورم کنی بیشتر منتظر بمونم؟

‫این در باز نمی‌شه.

‫- عه، واقعا؟ ‫- باید اون یکی در رو باز کنم.

‫خیلی‌خب.

‫می‌رم سمت اون در.

‫جواب بده، جواب بده، جواب بده.

‫[مارک]

‫از این برنامه متنفرم.

‫از تو خیلی خوشم میاد، آخه جذابی؛ ‫ولی از این برنامه متنفرم.

‫جواب بده، جواب بده، جواب بده.

‫یالا عزیزم، جواب بده.

‫جواب بده دیگه! جواب بده!

‫وای، ای کثافت.

‫عه، گوشی داغونم.

‫خاموش شده.

‫بهتره سری به خانواده‌ام بزنم.

‫چقدر دوره.

‫دیگه باید همون‌جا ساکن بشم.

‫مریم!

‫وای خدایا! وای خدایا! ‫پشت سرته مریم!

‫مریم، وای مریم!

‫وای خدایا...

‫- بابا! ‫- عزیزم؟ عزیزم؟

‫صدام رو داری؟ ‫داره چیکار می‌کنه؟

‫داره چیکار می‌کنه؟ ‫می‌بینیش؟

‫بابا... همین الان... همین الان...

‫همین الان مریم رو کشت.

‫نترس. ‫نترس، چیزیت نمی‌شه.

‫خب؟ الان داره چیکار می‌کنه؟

‫وای خدایا!

‫استفان رو هم کشت!

‫جلوی چشم من کشتش!

‫وای نه. ‫قفل در جواب نمی‌ده عزیزم.

‫بالاخره وارد خونه می‌شه.

‫وارد خونه می‌شه. ‫برو اتاق خواب من، خب؟

‫درش رو مسدود کن. ‫چندتا صندلی جلوش بذار.

‫هرچی تو اتاق بود ‫جلوی در بذار.

‫صبر کن من برسم عزیزم.

‫زود می‌رسم.

‫فقط یادت باشه...

‫اگه نکشیش، می‌کشدت.

‫بدبخت شدی!

‫خاک بر سرم!

‫بیا اینجا...

‫خفه‌ات می‌کنم و می‌کشمت!

‫ولی هنوز زوده زنیکه عوضی!

‫- سلام، سلام. ‫- ببین چی می‌گم.

‫خانواده‌ام رو همین‌جوری کشته بودی.

‫ببین چی می‌گم، ‫اگه بلایی سر دخترم بیاری...

‫می‌دونی چیه؟

‫از کشتن همسرت لذت برده بودم.

‫اگه بلایی سر دخترم بیاری، ‫بدبختت می‌کنم...

‫برو بمیر بابا.

‫اگه بلایی سر دخترم بیاری...

‫ببین. ببین چی می‌گم. ‫ببین. ببین...

‫کارت رو تموم می‌کنم.

‫ببین چی می‌گم!

‫کارت رو تموم می‌کنم!

‫وای، خفه خون بگیر دیگه.

‫نیست و نابودت می‌کنم.

‫حالا صدای کشتن دختر عوضیت رو گوش کن!

‫بلایی سرش نـ...

‫مترجم: «نــامــدار جعفری‌نژاد» ‫در تلگرام: NamdarJfn@

‫چیزیم نیست جان.

‫آلیشا چی؟ ‫حالش خوب می‌شه؟

‫چیزیش نمی‌شه. ‫دختر سرسختیه.

‫آره. خب، دختر خودته دیگه.

‫ببین، جمع کردن این گندکاری...

‫- کلی کاغذبازی داره. ‫- آره.

‫خب، اِم... تو فعلا...

‫از تابستون لذت ببر.

‫یادت باشه، اگه کاری داشتی...

‫باهام تماس بگیر، خب؟

‫مثل همیشه از دیدنت خوشحال شدم.

‫سیر تا پیاز سینمای جهان رو با ما ببین! ‫.:: Bamabin.com ::.

‫پس از اولش...

‫برنامه‌ریزی کرده بودی.

‫«برنامه‌ریزی کرده بودی» یعنی چی؟

‫تمریناتم رو می‌گم.

‫هنرهای رزمی رو می‌گم.

‫همه‌چی رو آماده کرده بودی.

‫راستش رو بخوای،

‫در هر صورت تمرینت می‌دادم.

‫ولی آره.

‫برنامه‌ریزی کرده بودم.

‫سلام عزیز دلم.

‫امان از دستت مارک.

‫اگه الکل رو کنار نذاری، ‫به کشتنت می‌ده.

‫آره.

‫درست می‌گی.

‫راستش، بعد از این همه سال...

‫که دنبال طرف بودم...

‫و هیچ پیشرفتی نکردم،

‫اعصابم خیلی خرده مریم...

‫مارک.

‫ببین چی می‌گم.

‫باید براش طعمه بذاری.

‫خب؟

‫وقتی سراغ طعمه اومد،

‫همون موقع می‌پری و می‌تونی بکشیش.

‫از خانواده‌ات محافظت می‌کنی. ‫هدفت همینه دیگه.

‫- مرسی مریم. ‫- خواهش.

‫همه‌اش فکر خودم نبود.

‫راستش، مریم هم خیلی همفکری کرده بود.

‫ولی باید مسئله دیگه‌ای رو بهت بگم.

‫وقتی شروع کردم، ‫خیلی زود تکمیلش کردی.

‫مطمئن نیستم چیکار می‌کردی.

‫داشتی حرکات شائولین می‌زدی.

‫جریان چی بود؟ ها؟

‫خوشحالم که برگشتی.

‫دلم برات تنگ شده بود بابا.

‫دل من هم برات تنگ شده بود.

‫«زن، زندگی، آزادی»