Original subtitles

Saya curiga

isteri saya curang.

Saya juga curiga isteri saya curang.

Awak nak siasat?

Jika awak siasat isteri saya, saya siasat isteri awak.

Bagaimana?

Dengan surat cinta.

SAYANGKU,

AKU CINTA PADAMU.

YANG IKHLAS, AKU

LAPAN GRAM

ALAMAT

ALAMAT AWAK

SEPULUH GRAM

18 GRAM CINTA

Tulis surat kepada mereka?

Jika mereka balas,

bererti mereka berniat nak curang.

Kenapa awak mencurigai isteri awak?

SEBULAN YANG LALU

Otot awak keras.

Apabila dia kata begitu,

dengan nada itu...

Perasaan itu...

Sukar digambarkan

Menurut naluri lelaki saya, saya tahu dia suka lelaki lain.

Awak faham maksud saya?

Alasan awak sangat samar.

Tapi saya percaya awak.

Awak pula? Kenapa awak mencurigai isteri awak?

SEBULAN YANG LALU

Awak ke mana?

Bermain mahjung.

- Kenapa awak berpakaian begitu? - Panaslah.

Saya main sepanjang malam dan berpeluh. Saya tukar baju.

Di mana awak main mahjung?

Di rumah kawan.

Itu baju lelaki.

Kawan saya seorang lelaki.

Dulu dia main dengan perempuan saja,

tapi baru-baru ini dia balik dengan pakaian lelaki.

Ternyata ada yang tak kena.

Awak ada sebab yang munasabah.

Saya percaya awak.

Isteri saya dikelilingi model.

Lambat-laun dia akan suka lelaki lain juga.

Isteri awak kendalikan model.

Dia mungkin menjalinkan hubungan sulit.

Tapi isteri saya pula?

Semua pelanggan dia...

Jenis, muka mereka...

jenis yang...

dia boleh main kayu tiga.

Kasihan.

Dulu semua gadis nak mendampingi kita.

Dulu kita lelaki idaman.

Semua gadis nak berkenalan dengan kita.

Dulu kita menambat begitu banyak hati.

Jika saya suka gadis itu, sepucuk surat akan menawan hatinya.

Jika saya tak suka gadis itu, sepucuk surat akan menghancurkan hatinya.

- Masih ingat lagi... - Masih ingat lagi...

- Masih ingat lagi... - Masih ingat lagi...

- Masih ingat lagi... - Masih ingat lagi...

- Masih ingat lagi... - Masih ingat lagi...

- Masih ingat lagi... - Masih ingat...

- Masih ingat... - Masih ingat lagi...

Isteri saya lulusan universiti.

Isteri saya lulusan Tingkatan Dua.

Isteri saya berbintang Scorpio, beremosi.

Isteri saya berbintang Sagittarius, suka bergosip.

Isteri saya suka baca puisi.

Isteri saya suka tonton pornografi.

Saya tahu apa nak buat.

Saya juga tahu.

Saya akan tulis puisi kepada isteri awak.

GHAIRAH

Saya akan tulis surat berbaur seksi kepada isteri awak.

SEKSI

Ini petikan-petikan terkenal tentang cinta.

Napoleon kata kepada Joséphine,

"Aku akan peluk kau dengan erat dan menghujanimu dengan sejuta ciuman."

Hemingway tulis, "Semasa aku mencintaimu, bumi bergerak."

Goethe kata kepada Vulpius,

"Penuhi zahir dan batinku dengan cinta."

"Fikiranku..."

Dah siap.

"Jangan tanya siapa saya.

Saya lelaki yang ada impian.

Impian saya ialah menjadi kekasih awak.

Saya tahu awak dah berkahwin,

tapi lelaki yang tidur bersama awak

tak mengenali awak sebaik saya.

Saya nak kongsi

sekelumit cinta awak.

Keajaiban cinta

ialah dengan menyedari bahawa cinta sukar diabaikan.

Ia beban yang ditanggung dengan rela hati.

Bak kata Wang Xiabo,

'Kemanisan cinta...

BUAH LARANGAN

...adalah seperti kanak-kanak yang menikmati sebalang jem,

merasai kemanisannya, menikmati setiap detik.'

Yang ikhlas, semoga awak sihat dan dicintai,

Budak Nakal."

Seksi?

Seksi.

Saya tiada inspirasi langsung.

Awak tak rasa seksi. Mana ada inspirasi?

Tanggalkan.

Hei.

Bertenang.

Bertenang.

Tulis sekarang.

Berkesan.

Apa awak buat?

"Dah lama saya mengenali awak.

Saya dah lama mencintai awak.

Saya suka muka awak.

Saya tertawan dengan rambut awak.

Bahu awak.

Belakang awak.

Pinggang ramping awak.

Paha awak.

Saya suka tubuh awak.

Awak mungkin dah mengenali saya.

Awak mungkin dah terpikat dengan saya.

Biar saya teruskan mencintai awak,

Peminat Muda awak."

Kenapa awak pakai pakaian lelaki lagi?

Saya pergi main mahjung di rumah kawan dan rasa panas.

- Kami main semalaman... - Saya berpeluh,

jadi awak tukar baju sebelum balik?

Betul.

Awak fikir saya percaya?

Saya bercakap benar. Terpulanglah jika awak tak percaya.

Hei.

Awak dah gila?

Jika saya balik berpakaian begini

dan kata saya pergi main mahjung di rumah kawan semalaman

dan berpeluh jadi saya tukar baju,

awak percaya tak?

Pergilah. Jangan rosakkan baju saya. Tanggalkan.

- Tak nak. - Tanggalkan.

- Tidak. - Tanggalkan sekarang.

Tidak. Kecuali awak tanggalkan dulu.

- Tanggalkan sekarang. - Jangan terburu-buru.

Tanggalkan sekarang.

Tunggu dulu.

Jangan sentuh!

Impian saya nak menjadi penulis,

tapi saya cuma tulis surat cinta sekarang.

Hei, penulis seksi,

tiada inspirasi? Tanggalkan bajulah.

Awak dah jumpa alamat balas?

Bagaimana jika isteri saya nak balas surat awak?

Awak harap isteri awak balas surat saya?

Mungkin isteri awak pun nak balas surat saya.

Kita perlukan alamat balas.

Jangan risau. Saya dah jumpa alamat rahsia.

Isteri kita tak akan dapat tahu.

- Betulkah? - Betul.

Bekas teman wanita saya punya

teman lelaki punya

sepupu punya

mak cik punya

anak perempuan punya

suami punya

jiran

yang berada di luar negara dan jarang balik.

Peti surat rumahnya kosong. Kita akan pinjam.

Jadi awak boleh tulis dengan tenang.

Terima kasih.

Sama-sama, bukankah kita kawan?

Dengar apa yang saya tulis.

"Saya bersendirian di bilik kosong

dan berasa sentimental.

Saya tak membayangkan kita bermesra,

tapi membayangkan kejelitaan awak

semasa awak bayangkan kita bermesra...

Cinta memberikan kita inspirasi.

Saya dambakan inspirasi ini.

Ia menimbulkan semangat.

Ketika saya menulis surat ini,

dapat saya rasakan kehadiran awak pada lembarannya.

Bak kata Marx,

'Aku tak dapat menciummu.

Aku cuma mampu gunakan kata-kata

untuk mendekatkan bibirku kepada bibirmu.'

Yang ikhlas, dengan kepuasan,

Budak Nakal."

Isi kandungan berikut boleh membuat orang pengsan,

sakit perut,

muntah,

malah tak sedar diri.

Awak dah bersedia?

Ya.

Boleh awak bimbing saya?

Awak nak ke mana?

Ke hati awak.

Ada benda tak kena dengan mata saya!

Apa masalahnya?

Mata saya

tak mampu meninggalkan awak.

Saya harap awak pandai CPR.

Kenapa?

Sebab kecantikan awak buat nafas saya terhenti.

- Ada lagi. - Lagi?

- Kembalikan kepada saya. - Apa?

Hati saya sebab awak telah mencurinya.

- Apa pendapat awak? - Teruk.

Tapi isteri saya tentu menyukainya.

Tiada surat balas?

Tiada surat balas.

Ini membuktikan isteri kita tak berniat curang.

Ini bererti kita tak pandai menulis surat cinta.

Jom. Kita perlu berusaha lagi.

Helo.

Ada sesiapa di rumah?

Tumpang tanya.

Siapa tulis surat kepada saya?

Hei.

Saya datang dari jauh.

Buka pintu.

"Pemuda Dilamun Cinta", keluar sekarang.

Peluk sikit pun tak boleh?

- Otot awak keras. - Apa masalahnya?

Saya tak suka.

Kenapa awak berkelakuan pelik?

Saya tak nak bergaduh.

Sekarang cuti sekolah.

Awak nak ke sekolah?

Saya nak ke kedai buku Zi Hua.

Kenapa?

Dia nak tunjukkan saya buku baharunya.

Saya ambil cuti hari ini.

Jika begitu saya tak nak ikut.

Saya akan temani awak.

Tak perlu.

Saya nak ke pejabat semula nanti.

Helo?

Saya dah tak tahan dengan mereka, asyik telefon beritahu masalah.

Benci betul.

Saya suruh mereka telefon awak. Selesaikan untuk saya, boleh?

Tapi saya cuti hari ini.

Helo?

Michelle, saya nak belajar bahasa Jepun, bukan bahasa Perancis.

Saya akan telefon awak balik.

- Helo? - Michelle...

Apa saya nak buat? Teman wanita saya hamil.

Saya akan telefon awak balik.

Helo?

Michelle, saya dah fikir masak-masak.

Saya tak sesuai jadi model.

Saya akan telefon awak balik.

Helo?

Semasa hari jadi bos esok,

saya nak nyanyikan lagu. Apa lagu yang sesuai?

Saya akan telefon awak balik.

Helo? Ryan.

- Awak perlu belajar bahasa Perancis. - Kenapa?

Sebab awak akan ke sana.

Awak akan berlakon filem Perancis.

Di Jepun, awak akan berlakon filem lucah.

Itu saja.

Helo.

- Roy? - Apa saya nak buat?

Umur awak dah 30 tahun lebih.

Jika awak hamilkan teman wanita awak, berkahwinlah dengan dia.

Mudah saja.

Helo.

Ray.

Dengar cakap saya.

Jika awak tak berbakat, kami tak akan ambil awak bekerja,

dan saya tak perlu bazir masa pujuk awak sekarang.

- Betulkah? - Ya.

Maaf.

Awak cuma berbakat sebagai model.

Awak tak boleh menafikannya lagi.

- Betulkah? - Ya.

Mudah saja.

Helo! Rick.

Nyanyi "Forget Me Not" esok.

Saya tak reti.

Jika tak reti, pergilah belajar.

Jika awak tak suka, maka terima saja.

Saya nak dengar esok.

Itu saja.

Helo, bos.

Saya dah selesaikan semua masalah.

Awak betul-betul berkebolehan!

En. Wong, tengok.

Ada orang tulis surat cinta kepada saya.

Siapa tulis surat cinta pada zaman ini?

Orang ini suka saya.

"Pemuda Dilamun Cinta"?

- Usah pedulikan. - Apa maksud awak?

Berdasarkan pengalaman saya dengan surat dan naluri saya,

ini surat palsu.

Yakah? Palsu?

Ya. Ini cuma usikan.

Usikan.

Saya sangka ada orang suka saya.

Biar saya tanya awak.

Jika orang ini betul-betul tulis surat cinta kepada awak, apa awak buat?

Ini cuma usikan. Nak buat apa?

Saya nak tanya awak.

Berapa berat sekeping kertas?

- Manalah saya tahu. - Lapan gram.

Berapa berat sekeping sampul surat?

Sepuluh gram.

Jumlah kedua-duanya ialah 18 gram.

Orang ini tulis surat dengan pen dan kertas,

beli setem dan sampul surat,

bawa surat seberat 18 gram ke pejabat pos untuk hantar kepada awak.

Dengan teknologi moden, kenapa tak tekan butang saja?

Telefon, e-mel atau SMS?

Tapi

orang ini luangkan masa untuk menulis.

Mungkin dia betul-betul suka awak.

Kenapa awak kata ini usikan?

Berdasarkan pengalaman saya dengan surat, kadangkala saya silap.

Lagipun naluri lelaki

biasanya tak tepat.

Ini bererti

surat-surat ini benar!

Jika ia benar, apa awak nak buat?

Saya tentu gembira.

Ini membuktikan saya masih cantik.

Dia kata dia suka rambut saya,

bahu saya, belakang saya,

seluruh tubuh saya.

Sudahlah. Jangan mengada-ada.

Ini bermaksud awak akan terima dia?

Sudah tentu.

Perasaan dipikat sangat seronok.

Agar awak sedar, saya boleh dirampas orang.

Saya boleh pergi begitu saja.

Awak patut layan saya dengan lebih baik.

Hei.

Waktu muda dulu, saya akan tampar awak.

Patahkan hidung awak, hentakkan kepala awak ke dinding, rendam di dalam tandas.

Sudahlah.

- Saya akan cuci baju dalam awak. - Seluar dalam juga.

Maaf tapi saya tak dapat tunggu.

Saya rasa isteri saya akan balas surat awak.

Saya tahu firasat saya biasanya silap,

tapi kali ini saya pasti firasat saya betul.

Tunggu dulu.

Ada surat.

Surat daripada isteri awak.

"Ke hadapan Budak Nakal,

saya sangka awak mengganggu dan nak suruh awak berhenti tulis surat.

Tapi saya kagum dengan puisi awak.

Saya ada satu permintaan.

Tulislah dengan lebih jujur.

Yang ikhlas, Ibu Hebat."

Dia balas surat orang tak dikenali.

Dia nak mengenali pengirimnya.

Baiklah. Tulis dengan terus-terang.

Ajak dia keluar.

KE HADAPAN MICHELLE,

SAYA NAK JUMPA AWAK ESOK JAM 8 PAGI.

SAYANG, BUDAK NAKAL

Hei.

Awak rasa dia akan datang?

Itu tak penting.

Soalannya, kenapa dia muncul?

Bagaimana jika dia tak muncul?

Itu tak penting juga.

Soalannya, kenapa dia tak muncul?

Adakah dia akan muncul?

Jika dia nak muncul, dia akan muncul.

Jika tidak...

Dia dah muncul.

Walaupun dia muncul, apa yang penting...

Kini tiada apa yang penting.

Kecuali satu perkara...

Temani saya minum.

Apa masalah awak?

Apa masalah saya?

Jangan balik jika angin awak tak baik.

Apa?

Awak yang selalu buat begitu.

Saya ada banyak tekanan kerja.

Awak fikir saya tiada tekanan kerja?

Jika awak rasa tertekan, pergi gim.

Awak fikir saya suka pergi gim?

Saya ke gim demi awak.

Jangan salahkan saya. Awak ke gim sebab awak kurang yakin.

Ya. Saya tak dapat menandingi model awak.

Salahkah?

Apa yang awak takutkan?

- Jangan merepek boleh tak? - Saya merepek?

Saya nak jadi yang terbaik untuk awak.

Saya buat segalanya demi awak, tahu tak?

Saya berhenti ajar matematik. Saya ajar sukan.

Saya cuba jadi lebih mesra.

Semasa keluar dengan kawan awak, saya cuba berinteraksi.

Salahkah?

Tak memadai lagi?

Saya dah cuba sedaya upaya.

Apa lagi yang awak nak saya buat?

Tekanan saya sangat besar.

Saya sangat letih.

Awak suka baca ini, bukan?

Sudah tentu dia tulis lebih baik daripada awak.

Saya nak tanya.

Jika dia ajak awak berjumpa, awak pergi tak?

Sudah tentu.

Saya nak tahu apa rupa dia.

Jika dia kacak, awak akan keluar dengan dia?

Walaupun dia tak kacak, saya mungkin masih akan keluar dengan dia.

Maaf, saya tak boleh tunggu lagi.

Saya ada firasat bahawa dia akan tulis untuk tanya kenapa awak tak muncul.

Saya jarang ada firasat. Kali ini tentu saya betul.

Tunggu sebentar.

Helo, Zi Hua?

Tiada surat.

Okey, selamat tinggal.

"Ke hadapan Pemuda Dilamun Cinta,

Saya nak jumpa awak.

Pada 11 November, 9 pagi di taman permainan Aimei.

Suami saya dah tak bernafsu terhadap saya.

Selepas kita berjumpa,

kita boleh memenuhi nafsu masing-masing. Terima kasih.

Yang ikhlas, Gadis Dilamun Cinta."

Hai.

Ah Hui?

Kebetulan pula.

Sebenarnya bukan kebetulan.

Apa awak buat di sini?

Saya?

Saya...

Saya...

sini...

Awak datang sini...

Saya...

Awak lalu di sini?

Awak bukan lalu di sini?

Awak jumpa seseorang?

Ada orang hantar surat untuk jumpa di sini?

Pemuda Dilamun Cinta.

Awaklah orangnya.

Teruknya awak.

Tunggu dulu.

Biar saya jelaskan.

Saya cuma bergurau dengan awak.

Bergurau? Awak tulis lima pucuk surat cinta untuk bergurau?

Jangan berguraulah.

Betul.

Dah lama saya tak tulis surat cinta.

Jadi saya tulis untuk main-main dan terfikirkan awak.

Saya hantar kepada awak untuk lihat reaksi awak.

Saya betul-betul bergurau saja.

Saya tak serius.

Awak tahu betapa berat satu kertas?

Lapan gram.

Awak tahu berapa berat sampul surat?

Sepuluh gram.

Kedua-duanya berjumlah 18 gram.

Awak guna pen untuk tulis,

lekatkan setem dan tutup sampul surat,

dan berjalan ke pejabat pos untuk hantar.

Dengan teknologi moden, jika awak nak bergurau,

awak boleh telefon, e-mel atau SMS.

Kenapa nak tulis surat? Kenapa begitu ikhlas?

Saya...

Awak nak uji jika saya ada perasaan terhadap awak?

Semasa Zi Hua kenalkan awak kepada saya,

saya dah rasa awak sangat baik dan kacak.

Saya tak baik. Saya tak kacak.

Berbanding Zi Hua, awak baik dan kacak.

Zi Hua lebih baik dan lebih kacak.

Dia rakan saya. Saya tak akan lukakan dia.

Saya bukan uji awak. Saya tak suka awak.

Saya tiada nafsu terhadap awak.

Kenapa awak begitu gementar?

Hei.

Entah apa sebab awak tulis surat cinta,

tapi saya rasa awak ada masalah.

Awak dan Michelle ada masalah?

Saya tak percaya.

Tak ada.

Awak berdua memang tak sepadan dari awal.

Itu perkara biasa.

Lihat saya dan Zi Hua.

Dulu kami serasi, tapi kini pun bermasalah.

Apa masalah awak?

Kami terlalu sibuk untuk berjumpa.

Tapi awak berjumpa di rumah.

Dia cuma nak cerita pasal kedai bukunya dan saya cerita pasal salun saya.

Dia tak berminat dengan hal salun dan saya tak berminat dengan hal dia.

Boleh awak cuba pupuk minat?

Itu masalahnya.

Semakin dia nak cakap, semakin saya tak nak dengar.

Kami lebih selesa berjauhan.

Apabila kami tak bersama, kami tak rindu.

Saya semakin tak merinduinya.

Dulu tak begini.

Sedih, bukan?

Bagaimana dengan awak?

Awak rindu Michelle?

Berapa kerap awak fikirkan dia?

Saya ada merinduinya.

Cuma...

Saya takut jumpa dia.

Kenapa?

Saya takut semasa berjumpa,

kami tiada topik perbualan.

Sebenarnya kami ada banyak untuk dibualkan.

Tapi ada perkara

yang kami tak nak bincangkan.

Bukan tak nak bergaduh.

Cuma takut perselisihan.

Saya takut kami dah tak serasi.

Awak boleh beritahu saya jika ada masalah.

Kita boleh lepak dan sembang.

Tak perlu tulis surat cinta.

Awak salah faham.

Apa? Awak fikir saya suka awak?

Beginilah.

Awak salah faham saya suka awak dan saya pun sama.

Kita serupa, bukan?

Saya...

Saya pergi dulu.

Saya perlu balik ke sekolah.

Selamat tinggal.

APRESIASI KARYA AGUNG ZHANG TIANYI

En. Wong.

Saya tahu siapa tulis surat cinta itu.

Tapi saya tak nak beritahu awak.

Helo.

Awak juga bersenam?

Saya baru sertai gim. Saya akan datang dengan kerap.

Ah Hui, awak tahu tak?

Saya ada masalah duit.

Masalah duit?

Saya miskin tapi saya berminat dalam kecergasan.

Saya nak upah jurulatih.

Tapi saya tiada duit.

Oleh sebab awak pakar kecergasan dan kita serasi,

boleh awak...

Tiada masalah.

Saya boleh pinjamkan awak duit.

Awak boleh bayar sikit-sikit. Tak apa.

Dah lewat pula.

Saya dah berlatih selama enam jam. Manusia biasa

tak patut berlatih lebih enam jam.

Letih betul. Saya pergi dulu.

Selamat tinggal.

Helo?

Saya nak beritahu awak sesuatu.

Apa?

- Saya di gim... - Tunggu sebentar.

Helo?

Saya nak beritahu awak sesuatu.

Apa?

Saya nampak suami awak di gim.

Tunggu sebentar.

Helo?

Saya nak beritahu awak sesuatu.

Apa lagi?

Saya di gim dan nampak suami awak.

Tapi dia bersama wanita lain.

- Mereka nampak... - Tunggu sebentar.

Cakap.

Saya nak beritahu awak sesuatu.

Awak nampak suami saya dengan seorang wanita di gim?

Bagaimana awak tahu?

Mereka sangat mesra.

Jangan risau, awak lebih cantik.

Okey. Saya faham.

Selamat tinggal.

HIMPUNAN PENULIS KONTEMPORARI

Saya marah.

Saya nampak.

Keluar.

Keluar!

Awak keluar atau saya?

Saya akan keluar.

Awak dah tidur?

Sayang.

Dah lama awak tak urut saya.

Ke mana awak pergi hari ini?

Saya pergi ke gim.

Seorang diri?

Tapi kawan-kawan saya kata dia nampak awak dengan orang lain.

Betulkah?

Mereka nampak awak dari jauh.

Nampak seperti seorang lelaki.

Saya bersama Zi Hua.

Zi Hua pergi ke gim?

Dia berkelakuan pelik.

Dia tiba-tiba suka bersukan.

Malah dia nak saya jadi jurulatihnya...

Aduh!

Sudah.

Saya letih.

Helo?

Hai, Zi Hua, ini Michelle.

Michelle?

Apa khabar?

Baik.

Kenapa?

Helo?

Saya Ah Hui.

Sekarang awak telefon saya? Tak tulis surat?

Kita perlu bincang.

Kenapa tak cakap di gim?

Saya harap

awak jangan ke gim.

Awak takut nampak saya?

Tiada apa-apalah.

Hui kata dia pergi ke kedai buku awak hari ini.

Saya nak tahu jika itu benar.

Ah Hui...

Dia...

Dia pergi gim dulu?

Dia...

Atau dia ke kedai buku awak dulu?

Kenapa awak nak tahu?

Tiada sebab.

Saya cuma nak tahu jika dia tipu saya.

Dia betul-betul ke kedai buku awak?

Ya! Dia tak tipu. Dia datang jumpa saya.

Awak tak ke gim, betul tak?

Betul. Saya tak ke gim.

Okey.

Terima kasih.

Kita tak patut berjumpa.

Saya faham.

Mulai esok, saya akan ke gim setiap hari.

Jika awak buat begitu, saya akan beritahu Zi Hua.

Saya akan kata awak ganggu saya.

Saya akan beritahu dia bahawa awak goda saya.

Awak tak berhati perut. Kenapa mainkan perasaan saya?

Dulu awak kata suka tubuh saya...

Kenapa awak elakkan saya sekarang?

Awak yang mulakan dulu dan kini awak nak tamatkan.

Apa yang awak mahu?

Jangan main-main.

Saya merayu.

Tolong saya!

Helo, Ah Hui? Saya baru nak telefon awak.

Saya ada hal penting nak cakap.

Saya juga.

Kejap. Michelle ada dengan awak?

Tidak, dia di bilik tidur.

Saya tidur di luar.

Saya juga. Kebetulan pula.

Jadi...

Isteri awak pun sama?

Tidak, dia...

Bagaimana eja "berhati perut"?

B-E-R-H-A-T-I-P-E-R-U-T.

Maaf, awak boleh cakap sekarang.

Saya...

Saya akan cari awak esok.

Kita sembang nanti.

Baik. Jumpa esok.

Selamat tinggal.

Siapa telefon awak?

Ah Hui?

Saya dengar awak sebut nama dia.

Apa dia mahu?

Tiada apa-apa.

Dia kata nak pinjam buku esok.

Zi Hua.

Ah Hui?

Awak nak bincang apa?

Begini...

Helo!

Ah Hui?

Lama tak jumpa.

Apa awak buat di sini?

Awak pula?

Saya cuti hari ini, jadi saya beli sarapan untuk suami saya.

Ini perbualan peribadi?

Saya mengganggu?

Tidak.

Alamak!

Saya hanya beli dua sarapan.

Sama ada saya makan dengan suami saya,

atau awak makan dengan suami saya,

atau awak makan dengan saya!

Saya dah makan.

Saya akan pinjam buku dan pergi.

Mari.

Awak nak pinjam buku apa?

Ini.

Surat Cinta Mukoda Kuniko.

Baiklah.

Kenapa nak pinjamkan kepadanya?

Awak guru. Gaji awak besar.

Tak boleh belikah?

Kenapa pelik sangat perangai awak?

Awak itu, tahu atau tidak cara berniaga?

Bagaimana nak untung jika pinjamkan buku?

Apa masalahnya? Dia kawan saya.

Ini kedai buku, bukan perpustakaan. Itulah masalahnya.

Sudahlah. Saya tak nak pinjam.

Saya akan beli.

- Berapa? - Berapa?

Tak perlu bayar.

Lima belas dolar.

Lima belas dolar.

Terima kasih. Biar saya bungkus.

Maaf. Dia...

En. Ah Hui!

Ini dia, novel cinta awak.

Selamat membaca.

Datanglah lagi. Selamat jalan.

Sudahlah.

Dia betul-betul pandai akupunktur?

Apabila saya nak dia diam, saya buat begitu.

Dia pun buat sama pada saya.

Ini perjanjian kami dari 15 tahun lalu.

Awak tak akan faham. Pergi makan sarapan.

Sarapan.

Awak pergi ke mana begitu awal?

Ke kedai buku Zi Hua.

Bukan ke gim?

Bukan.

Zi Hua pula?

Saya pergi cari buku di kedainya.

Seorang diri?

Model-model awak nampak saya lagi?

Saya bukan nak bergaduh.

Saya beli buku ini dari kedai Zi Hua.

Begitu saja.

"Awak tak berhati perut.

Kenapa awak mainkan perasaan saya?

Dulu awak suka rambut, bahu saya..."

Ada apa-apa yang hilang daripada buku?

Ya.

Apa?

Kurang keghairahan.

Surat Cinta Kuniko kurang keghairahan.

Gaya dia tak ketara, tapi dipenuhi emosi terpendam.

Apa pendapat awak tentang surat cinta?

Kenapa?

Ada rangkaian fesyen Surat Cinta. Mereka nak model kami.

Rangkaian fesyen Surat Cinta?

Menjijikkan.

Saya cuma nak tahu pendapat lelaki.

Surat cinta...

Tak ramai yang tulis surat cinta sekarang.

- Yakah? - Cuba awak fikirkan.

Berat sekeping kertas lapan gram. Berat sampul surat sepuluh gram.

Jumlahnya 18 gram.

Awak masih perlukan setem dan mengeposnya.

Kini ada SMS, telefon bimbit dan e-mel, kenapa nak hantar surat?

Itu sebabnya ia membuktikan keikhlasan.

Dulu saya tulis surat cinta di sekolah tapi kini...

Saya rasa itu kebudak-budakan.

Patutlah saya tak pernah terima.

Saya nak keluar.

Michelle.

Awak cari Ah Hui? Dia balik awal.

Saya bukan cari dia.

Saya datang cari masalah.

Saya bergurau saja.

Saya dapat rasa

yang awak takut jumpa saya.

Saya dapat rasa

yang awak bukan nak membeli buku.

Saya datang untuk cari jawapan.

Jawapan? Mari sini.

Inilah cara yang betul.

Tanyalah.

Awak tahu berapa berat sekeping kertas?

- Tidak. - Lapan gram.

Berapa berat sampul surat?

- Tak tahu. - Sepuluh gram.

Awak tahu siapa beritahu saya?

Tidak.

Suami saya.

Entah kenapa dia beritahu saya.

Betulkah?

Dia tak pernah sebut pasal itu?

Tidak. Masih adakah orang tulis surat cinta sekarang?

Suami saya pun kata begitu.

Menulis surat sangat membosankan dan menyusahkan.

Bukankah awak kata ia seberat 18 gram?

Bukan semua lelaki boleh tulis.

Ah Hui ada masalah?

Saya rasa tiada.

Jika ada, tentu awak dulu tahu.

Dia ada rakan baharu?

Tidak.

Jika ada, awak tentu tahu dulu.

Michelle?

Xiao Tong.

Lama tak jumpa.

Ya, dah lama.

Kenapa awak tak datang ke salun saya?

Saya sibuk beberapa bulan ini.

- Apa khabar? - Tak baik.

Kenapa?

Cinta tak menarik.

Perkahwinan tak memuaskan.

Suami saya ada masalah.

Hei.

Usah bicara tentang perkara duka. Saya belanja awak minum.

Begitulah kehidupan. Secawan teh boleh melegakan awak.

Tolong saya jaga kedai.

Awak pergi minum sendiri.

Kami ada hal wanita nak dibincangkan.

Pergi. Jangan balik sehingga kami tutup kedai.

Mari, duduk.

Apa kata saya ikut serta? Saya suka isu wanita.

Anggap saya wanita. Saya boleh ikut...

Pergi.

Jangan kembali.

Tapi saya memahami masalah wanita.

Dia buat saya gila.

Saya jumpa ini di dalam bukunya.

Ia ditulis oleh seorang wanita.

Bacalah.

Wanita ini memang tak tahu malu.

Jelas sekali Ah Hui tak suka dia.

Dia masih nak tulis surat kepada Ah Hui?

Awak tahu siapa orangnya?

Adakah dia punca masalah perkahwinan awak?

Saya tak pasti.

Suami saya berkelakuan pelik. Asyik sibuk.

Kadangkala dingin.

Tak perlu cakap lagi.

Wanita ini puncanya.

Apa saya nak buat?

Awak patut berdepan dengannya.

Saya paling mahir uruskan hal begini.

Jangan risau. Saya akan cari jalan.

Saya dah dapat.

Apa?

Kita akan pura-pura tulis surat dan suruh Ah Hui jumpa di hotel.

Awak bersembunyi dan tunggu.

Jika Ah Hui datang, dia akan tertangkap,

dan paksa dia mengaku.

Kemudian...

Kemudian apa?

Awak perlu buat keputusan sendiri

untuk maafkan dia atau tinggalkan dia.

Dengar dulu.

Awak patut tulis begini.

"Jika awak tak nak teruskan, kita boleh tamatkan,

tapi saya ada satu syarat, pertemuan terakhir.

Pagi Jumaat, jam 9 pagi. Jumpa saya di Hotel Aimei.

Jumpa saya dan saya tak akan kacau awak lagi."

Jika Ah Hui nak putuskan hubungan dengan wanita ini, dia akan datang.

Begini...

Jangan banyak fikir. Tulis surat.

Tapi kita perlu ikut tulisan wanita ini untuk yakinkan dia.

Biar saya tolong. Bertuahnya awak.

Saya pakar meniru tulisan orang.

Saya sangat mahir.

Okey, dah selesai.

TAK BERHATI PERUT. KENAPA AWAK MAINKAN PERASAAN SAYA?

Terlalu serupa.

Saya dah kata saya pakar.

Awak tak perlu buat apa-apa.

Saya akan tulis surat ini dan hantar.

Awak tidur awal pada hari Khamis dan perangkap mereka pada hari Jumaat.

"Satu pertemuan terakhir dan saya tak akan kacau awak lagi."

Dah berapa kali mereka berjumpa?

"Satu pertemuan terakhir dan saya tak akan..."

Jangan main-main!

Kenapa awak berdua kasar sangat?

Ya, kenapa nak uji kami?

Kami tak curang.

Jika kami tak uji, bagaimana kami nak tahu?

Bagaimana jika awak tahu?

Dia yang curang sekarang.

Tak ada. Tiada apa-apa antara kami.

Tiada apa-apa. Dia cuma suka awak.

Siapa kata saya suka dia?

Saya main-main saja.

Tidak, awak jangan tipu.

Kenapa awak datang jumpa dia?

Saya nak jelaskan bahawa saya tak berminat.

Awak pula? Awak pergi jumpa dia.

Saya nak suruh dia berhenti tulis surat.

Awak ajak dia?

Awak ajak dia juga.

Saya dah kata, saya nak tahu orangnya.

Kenapa atur pertemuan itu di sini?

Saya tak buat begitu!

Jika begitu kenapa jumpa di hotel?

Saya tak ajak dia. Saya bantu dia ajak dia.

Berhenti berpura-pura. Awak wanita itu.

Saya bantu awak uji dia.

Saya dah mengesyaki awak.

Apa lagi cara awak nak mainkan saya?

Saya tak mainkan awak.

Dia yang mainkan saya.

Saya tak mainkan awak. Awak yang mainkan saya.

Awak tak mainkan dia?

Kenapa awak tak cakap dia balas surat awak?

Surat dia menakutkan. Saya tak berani cakap.

Kenapa awak jumpa dia?

Saya nak suruh dia jangan jumpa saya lagi.

Jika awak cakap awal-awal, keadaan tak akan jadi rumit.

Jika awak tak balas surat dia, keadaan tak akan jadi rumit.

Awak salahkan saya?

Bukan. Ini salah dia.

Ini idea awak berdua. Ini salah awak berdua.

Ini idea dia. Ini salah dia.

Baiklah. Semua salah saya.

Jika bukan kerana saya, kita tak akan tahu kita ada banyak masalah.

Betul katanya.

Kita ada masalah.

Kita dah tak berkomunikasi.

Pelik, bukan?

Sejak kita mula saling mengesyaki, baru kita ada berbual.

Lucu, bukan?

Semasa awak sangka saya curang,

awak ambil berat tentang

apa saya buat di luar.

Semasa awak sangka saya curang,

awak lebih rela menyiasat

daripada menemani saya.

Dulu semasa awak menangis,

awak akan peluk saya.

Dulu,

awak tak akan buat saya menangis.

Awak kecewakan saya.

Awak bersalah dan awak salahkan saya?

Saya tak sedar akan tindak tanduk awak.

Saya kecewa dengan diri saya.

Saya dah beritahu awak tentang surat itu dari awal.

Tapi awak tak peduli.

Awak kecewakan saya juga.

Sudahlah.

Awak memang suka dia.

Ya! Saya memang suka dia.

Awak yang suruh dia tulis surat.

Awak yang beri saya peluang.

Awak yang beri saya peluang suka dia.

Cukup!

Berhenti beri alasan.

Awak perempuan liar.

Nak tahu betapa liarnya awak?

Awak mendekati lelaki lain dengan mudah.

Awak tak rasa diri awak murahan?

Awak kata saya murahan?

Awak dah berkahwin.

Awak curang dengan saya!

Awak bersalah.

Awak tak tahu malu. Awak tiada maruah!

Awak selalu fikirkan lelaki lain?

Awak nak meniduri lelaki lain?

Awak akan mati tanpa mereka?

Awak sangat liar.

Sangat liar.

Awak perempuan murahan!

Bukannya awak baru kenal saya.

Saya sentiasa menurut hati.

Jika orang baik dengan saya, saya balas baik juga.

Tapi perasaan cinta tak sama.

Saya boleh berbaik dengan sesiapa.

Tapi saya cuma mencintai awak.

Maafkan saya.

Saya di luar pintu. Boleh saya masuk?

Saya nak minta maaf.

Maafkan saya...

Saya cari model untuk iklan pada masa itu.

Klien saya nak guru sebenar.

Semasa uji bakat itu,

pertama kali saya nampak dia.

Dia buat saya rasa selesa.

Saya amat tertekan dengan kerja.

Semasa saya nampak dia,

saya tak dapat tahan.

Saya menangis

dan menangis.

Kemudian,

entah kenapa...

Kami saling tak mengenali,

tapi saya tahu dia boleh melindungi saya.

Walaupun saya menangis,

saya rasa lega.

Selepas itu kami bercinta.

Apabila saya rasa tertekan, dia akan peluk saya.

Semasa saya bersama dia,

saya tak perlu tabah.

Saya suka perasaan itu.

Saya suka dia yang silam.

Keadaan begitu mudah

dan selesa.

Kemudian dia berubah.

Dia pentingkan penampilan.

Dia jadi seperti model yang saya uruskan.

Dia mula mengajar sukan dan pergi ke gim.

Dia berlatih hingga otot dia keras dan tak selesa dipeluk lagi.

Bagaimana dengan awak?

Bagaimana awak jatuh hati padanya?

Kami serupa.

Dia bercita-cita dan berbakat.

Apabila dia berazam, dia akan buat.

Dia nak jadi penulis.

Apabila kita lihat seorang lelaki bekerja keras untuk memenuhi impiannya,

pandangan matanya.

Tindak tanduknya,

mimik mukanya,

sangat menawan.

Walaupun dia dikritik, dia menghadapinya dengan tabah.

Mula dari awal,

belajar daripada kesilapan.

Dia sangat kacak.

Saya tahu.

Jika saya dah tua,

walaupun saya dah mati,

saya tak akan lupa penampilannya semasa dia menulis.

Dia begitu kacak.

Pada masa itu,

gadis-gadis yang saya kenali

sangat bijak,

tapi palsu.

Kecuali dia.

Ini karya terbaru saya.

Sila berikan pendapat awak.

Maaf kerana berterus terang.

Saya rasa idea yang awak nak paparkan

dah lapuk.

Tapi kata-kata awak membuat saya rasa selesa.

Kata-kata awak memberi perangsang.

Ia buat saya rasa cinta tanpa nafsu masih boleh bersemarak.

Dalam hidup yang sederhana, ia masih merangsangkan.

Mengarut betul.

Tapi...

Awak akan berjaya.

Kenapa?

Sebab awak kenal saya.

Saya akan menggalakkan awak hingga awak berjaya.

Tangan mana yang awak gunakan?

Tangan ini, kenapa?

Begitulah perangai dia.

Dia selalu luahkan perasaan.

Saya suka kejujurannya.

Tapi kini...

Kenapa saya mencurigainya?

Awak pula?

Kenapa awak cinta Michelle?

Sebab

dia buat saya rasa

saya lelaki yang hebat.

Pada masa itu,

mereka buat iklan pendidikan.

Saya mewakili sekolah.

Semasa saya nampak dia,

dia menangis.

Dia peluk saya.

Saya tak kenal dia,

tapi saya dapat rasa dia perlukan perlindungan saya,

dia perlukan kasih sayang saya.

Saya suka perasaan ini.

Kemudian kami jatuh cinta.

Dia membenarkan saya melindunginya, mencintainya.

Dia tabah di depan semua orang,

tapi di depan saya,

dia cuma

wanita yang saya cintai.

Saya suka peluk dia.

Saya suka lindungi dia.

Tapi kebelakangan ini,

dia dah berubah.

Dia tak nak saya peluk dia.

Seolah-olah

dia suka saya yang dulu.

Kenapa semasa kita ada masalah,

kita tak terfikir balik

kepada masa kita mula-mula jatuh cinta?

Kenapa dia mengesyaki saya?

Kenapa dia tak mempercayai saya?

Sayang.

Saya minta maaf.

Saya tak patut mencurigai awak.

Ini semua salah saya.

Ini salah surat cinta itu.

Mulai hari ini,

saya tak akan tulis surat kepada orang lain.

Saya akan tulis untuk awak.

Saya akan buat awak terharu.

Kembalilah ke pangkuan saya.

Sayang, saya minta maaf.

Saya tak patut memarahi awak.

Tapi nasi sudah

menjadi bubur.

Saya cuma boleh

menjadikan awak orang kedua bahagia.

Kenapa bukan pertama?

Sebab semasa mengahwini awak,

sayalah orang paling bahagia di dunia.

TAMAT

Terjemahan sari kata oleh Audrey Teo