Original subtitles

"Μοιραστήκαμε την απερίγραπτη εμπειρία του πολέμου

"νιώσαμε, ακόμα νιώθουμε

το πάθος της ζωής στο απόγειό της"

"Στη νιότη μας,

οι καρδιές μας ακούμπησαν με φωτιά"

Oliver Wendell Holmes

το καλοκαίρι του 1861,

ο Wilmer Mclean είχε ανεχτεί αρκετά

δυο μεγάλοι στρατοί συγκρούονταν στη μπροστινή του αυλή

σε αυτό που θα ήταν η πρώτη μεγάλη μάχη του εμφύλιου

Bull run, ή Manassas,

όπως το αποκαλούσαν οι Νότιοι

που σύντομα θα ξεσπούσε στη φάρμα του ηλικιωμένου από τη Βιρτζίνια

μια οβίδα των Βόρειων, θα πήγαινε τόσο μακριά

που θα εκρήγνυτο μέσα στην κουζίνα

τώρα, ο Mclean πήρε την οικογένειά του μακριά από το Manassas,

βαθιά στο Νότο και δυτικά του Ρίτσμοντ,

μακριά από κάθε κακό, προσευχόταν

σε ένα χωμάτινο μικρό σταυροδρόμι

το οποίο αποκαλούταν Appomattox Court House

και ήταν εκεί, στο σαλόνι του

τριάμισι χρόνια μετά,

όπου ο στρατηγός Lee θα παραδινόταν στο στρατηγό Grant

και ο Wilmer Mclean δίκαια θα έλεγε

πως "ο πόλεμος ξεκίνησε στην μπροστινή μου αυλή

και τελείωσε στο μπροστινό μου σαλόνι"

ο εμφύλιος διεξήχθη σε 10,000 διαφορετικά μέρη

από το Valverde, στο Νέο Μεξικό

την Tullahoma του Τενεσί,

στο St Albans, στο Βερμόντ,

και την Fernandina στην ακτή της Φλόριντα

περισσότεροι από 3 εκατομμύρια Αμερικανοί πολέμησαν σε αυτόν

και πάνω από 600,000 άνθρωποι, το 2% του πληθυσμού

σκοτώθηκαν σε αυτόν

σπίτια έγιναν αρχηγεία

εκκλησίες και σχολεία

έγιναν καταφύγιο γι αυτούς που πέθαιναν

και τεράστιοι στρατοί άδειαζαν φάρμες για φαγητό

κι έκαιγαν πόλεις

Αμερικανοί έσφαζαν αλλήλους, εδώ,

στην Αμερική, στα χωράφια τους

και τους κήπους τους,

πάνω σε γνωστούς δρόμους

και σε ποτάμια με παλιά αμερικανικά ονόματα

μέσα σε δύο μέρες στο Shiloh,

στις όχθες του Τενεσί,

σκοτώθηκαν περισσότεροι Αμερικανοί

απ’ όλους τους προηγούμενους Αμερικανικούς πολέμους μαζί

στο Cold Harbor,

σκοτώθηκαν 7,000 άνθρωποι σε είκοσι λεπτά

άνθρωποι οι οποίοι δεν είχαν φύγει 20 μίλια μακριά από το σπίτι τους

από την μπροστινή τους πόρτα

τώρα βρίσκονταν στρατιώτες σε μεγάλους στρατούς

πολεμώντας επικές μάχες εκατοντάδες μίλια μακριά από το σπίτι τους

το ήξεραν πως έγραφαν ιστορία

και πως θα ήταν η μεγαλύτερη περιπέτεια της ζωής τους

ο πόλεμος έκανε κάποιους πλούσιους, και κατέστρεψε άλλους

και άλλαξε για πάντα

τις ζωές όλων όσοι τον ‘ζήσαν

ένας κοινός υπάλληλος από το Galena του Ιλινόις,

ένας αποτυχημένος στα πάντα εκτός από το γάμο του και τον πόλεμο

ο οποίος σε τρία χρόνια θα ήταν ο επικεφαλής του στρατού των Βορείων

και σε επτά, πρόεδρος των ΗΠΑ

ένας εκκεντρικός φοιτητής θεολογίας και πολεμικών τακτικών

υποχόνδριος

ο οποίος ίππευε στη μάχη με το ένα χέρι υψωμένο

"ώστε να κρατάει," έλεγε, "το αίμα ισορροπημένο"

ένας καθηγητής κολεγίου από το Μέιν,

ο οποίος σε έναν μικρό λόφο στην Πενσιλβάνια,

διέταξε μια απίθανη τακτική μανούβρα

η οποία έσωσε τον ομοσπονδιακό στρατό

και πιθανόν όλο τον πόλεμο

δύο απλοί στρατιώτες

ο ένας από το Providence, του Rhode Island,

και ο άλλος από το Columbia, του Τενεσί,

οι οποίοι υπηρέτησαν τέσσερα χρόνια ο καθένας

και μαζί φαίνεται να πήγαν παντού

στη διάρκεια του πολέμου, και έζησαν να το διηγηθούν

ο ευγενής, αφανής αριστοκράτης

ο οποίος δεν ενέκρινε την απόσχιση και την δουλεία

και παρ’ όλα αυτά τις υπερασπίστηκε και τις δυο

ως επικεφαλής ενός από τους σπουδαιότερους στρατούς όλων των εποχών

ο φυγάς ο οποίος "έκλεψε τον εαυτό του" από τη δουλεία

και στρατολόγησε δύο συντάγματα μαύρων στρατιωτών

και βοήθησε να μετασχηματιστεί ο εμφύλιος πόλεμος

σε μία μάχη για την ελευθερία όλων των Αμερικανών

και ήταν και ο τραχύς άντρας από το Ιλινόις,

ο οποίος θα γινόταν ο σπουδαιότερος Πρόεδρος

που θα είχε δει η χώρα

μεταξύ του 1861 και του 1865

οι Αμερικανοί πολέμησαν μεταξύ τους

αλληλοσκοτώθηκαν σε μεγάλους αριθμούς

μόνο και μόνο για να γίνουν η χώρα

η οποία δεν θα μπορούσε να συλλάβει

πώς ήταν αυτό ποτέ δυνατόν

αυτό του ξεκίνησε σαν μια πικρή διαμάχη

για την ομοσπονδία και τα δικαιώματα των Πολιτειών

κατέληξε ως μάχη

για το νόημα της ελευθερίας στην Αμερική

στο Gettysburg το 1863,

Ο Abraham Lincoln είπε ίσως περισσότερα από όσα ήξερε

ο πόλεμος ήταν για την "αναγέννηση της Ελευθερίας"

1938, 75η επέτειος της μάχης του Gettysburg

Ο πρόεδρος Roosevelt, μίλησε στους ελάχιστους εναπομείναντες βετεράνους του εμφύλιου

βετεράνοι με τα μπλε και τα γκρι

εκ μέρους του λαού των ΗΠΑ

αποδεχθείτε αυτό το μνημείο

στο πνεύμα της αδελφοσύνης και της ειρήνης

χρόνο με το χρόνο το έθνος θυμάται

το 1930 οι βετεράνοι των Βορείων

παρέλασαν στο Σινσινάτι του Οχάιο,

τέσσερα χρόνια αργότερα στη Νέα Υόρκη

αυτοί και οι εναπομείναντες βετεράνοι των Νοτίων

ήταν ο τελευταίος κρίκος

με μια τρομερή διαμάχη που δίχασε την Αμερική

από το 1861 έως το 1865

ο τελευταίος βετεράνος θα πέθαινε το 1959

κι έτσι δε θα υπήρχαν πλέον ζωντανές αναμνήσεις από τις μάχες του παρελθόντος

μόνο η ιστορία και οι θρύλοι

κάθε αντίληψη αυτού του έθνους

πρέπει να βασίζεται και εννοώ πραγματικά να βασίζεται

σε μία αντίληψη του εμφύλιου

το πιστεύω σθεναρά πως μας καθόρισε

ο πόλεμος της ανεξαρτησίας έκανε ό,τι έκανε

η ανάμιξή μας στους ευρωπαϊκούς πολέμους

αρχής γενομένης με τον Α' παγκόσμιο έκαναν ό,τι έκαναν

αλλά ο εμφύλιος μας καθόρισε γι αυτό που είμαστε

και μας άνοιξε το δρόμο να γίνουμε αυτό που γίναμε

καλά και κακά πράγματα

και είναι πολύ απαραίτητο

αν θέλει κανείς να κατανοήσει τον χαρακτήρα της Αμερικής

τον 20ο αιώνα

να μάθει γι αυτήν την τεράστια καταστροφή

στα μέσα του 19ου αιώνα

ήταν το σταυροδρόμι της ύπαρξής μας

και ήταν ένα τρομερό σταυροδρόμι

για μένα η φωτογραφία του εμφύλιου

ως ιστορικό φαινόμενο

δεν είναι στο πεδίο της μάχης

δεν έχει να κάνει με όπλα

δεν έχει να κάνει με στρατιώτες

εκτός απ’ ότι

τα όπλα και οι στρατιώτες

σ’ εκείνη την κρίσιμη στιγμή

έγιναν μέρος μιας συζήτησης για κάτι μεγαλύτερο

για τον ανθρωπισμό και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια

για την ελευθερία του ανθρώπου

"πότε θα πρέπει να περιμένουμε ο κίνδυνος να μας πλησιάσει;

"μπορεί κάποιος γίγαντας πέρα απ’ τον Ατλαντικό να πατήσει τη γη μας

"και να μας λιώσει με ένα χτύπημα;

"ποτέ

"όλοι οι στρατοί της Ευρώπης και της Ασίας

"δε θα μπορούσαν με τη βία να πιουν

"από τα νερά του Οχάιο

"ή να πάρουν ένα μέρος των Κυανών Όρεων

"σε μια περίοδο χιλίων ετών

"αν η καταστροφή είναι δική μας

"τότε εμείς θα είμαστε οι συγγραφείς της που θα την ολοκληρώσουν

"ως έθνος ελεύθερων θα ζήσουμε για πάντα

ή θα αυτοκτονήσουμε"

Abraham Lincoln, 1837

1861 Η αιτία

το 1861,

οι περισσότεροι από τα 31 εκατομμύρια πληθυσμού

ζούσαν ειρηνικά σε φάρμες και μικρές πόλεις

στο Sharpsburg του Μέριλαντ,

η πασιφιστική σέκτα του Agerman, οι Dunkards,

εγκαταστάθηκαν σε μια θάλασσα από σιτάρι και καλαμπόκι

στο Gettysburg της Πενσιλβάνια με πληθυσμό 2,400

νεαροί σπούδαζαν Λατινικά και Μαθηματικά

στο μικρό κολέγιο της πόλης

ατμόπλοια γεμάτα βαμβάκι

πηγαινοέρχονταν στο Vicksburg στον Μισισιπή

στην Ουάσινγκτον

ο γερουσιαστής Jefferson Davis εξέταζε σχέδια

για την ανακαίνιση του Καπιτώλιου

στο Ρίτσμοντ, οι 900 εργαζόμενοι

της Tredegar Iron Works

παρέδιδαν κιλλίβαντες και κανόνια

για την κυβέρνηση των ΗΠΑ

Στο West Point στις όχθες του Hudson,

εκπαιδεύονταν αξιωματικοί

και διαμορφώνονταν φιλίες

που νόμιζαν πως θα κρατήσουν μια ζωή

"σκεπτόμενος την Αμερική

"κάποιες φορές βρίσκω τον εαυτό μου

"να θαυμάζει τον λαμπερό μπλε ουρανό της

"και τα μεγάλα, αρχαία της δάση

"τα γόνιμα χωράφια της,

"τα όμορφα ποτάμια, τις μεγάλες λίμνες

και τα αστροστεφανωμένα της βουνά"

"αλλά η έκστασή μου σύντομα περιορίζεται

"όταν θυμάμαι πως όλ’ αυτά είναι καταραμένα

"με το καταχθόνιο πνεύμα

"της δουλείας και του κακού

"όταν θυμάμαι πως με τα νερά των ευγενέστερων ποταμών της

"τα δάκρυα των αδερφών μου χύνονται κι αυτά στον ωκεανό

"απαξιωμένα και ξεχασμένα

"πως τα πιο γόνιμα χωράφια

"πίνουν καθημερινά το ζεστό αίμα

"των εξοργισμένων μου αδελφών

γεμίζω με απερίγραπτη απέχθεια"

Frederick Douglass

Νύχτα για πάντα

"καμία μέρα δεν ξημερώνει για το σκλάβο,"

έγραψε κάποτε ένας απελεύθερος μαύρος

"ούτε και προσμένεται

"γιατί για το σκλάβο είναι πάντα νύχτα

νύχτα για πάντα"

ένας λευκός από τον Μισισιπή ήταν πιο ωμός

"θα προτιμούσα να είμαι νεκρός," είπε

παρά νέγρος σε μια από αυτές τις φυτείες"

ο σκλάβος ερχόταν σε αυτόν τον κόσμο

σε μια βρώμικη μονόχωρη καλύβα

κρύα το χειμώνα, βρωμερή το καλοκαίρι

στις καλύβες των μαύρων υπήρχε πνευμονία, τύφος, χολέρα

τέτανος, φυματίωση

τα παιδιά που επιβίωναν μέχρι τα 12, στέλνονταν στις φυτείες

ήταν πιθανόν να έχουν σάπια δόντια, σκουλήκια

δυσεντερία, μαλάρια

λιγότεροι από τέσσερις στους εκατό θα ζούσαν μέχρι τα 60

η δουλειά ξεκινούσε την αυγή

και συνεχιζόταν όσο υπήρχε φως

μερικές φορές 14 ώρες

εκτός αν υπήρχε πανσέληνος

οπότε και συνεχιζόταν περισσότερο

στους πλειστηριασμούς

οι μαύροι αναγκάζονταν να χοροπηδούν και να χορεύουν

ώστε να επιδεικνύουν τη ζωηράδα τους

και γδύνονταν για να δείξουν πόσο λίγο μαστίγωμα χρειάζονταν

οι υποψήφιοι αγοραστές τους σκουντούσαν και τους κέντριζαν

εξέταζαν τα πόδια, τα μάτια και τα δόντια τους

"ακριβώς," ένας πρώην σκλάβος θυμάται,

"όπως ένας αναβάτης εξετάζει ένα άλογο"

ένας σκλάβος αναμενόταν να πωληθεί

τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του

μπορεί και δυο

μπορεί και περισσότερες

επειδή οι γάμοι μεταξύ σκλάβων δεν είχαν νομική υπόσταση

οι ιερείς αλλάξαν τους γαμήλιους όρκους να λένε:

"μέχρι ο θάνατος ή η απόσταση να σας χωρίσει"

ξέρεις τι θα ήθελα να κάνω;"

αν σκεφτόμουν

πως θα είμαι σκλάβος ξανά

θα έπαιρνα ένα όπλο και θα τα τελείωνα όλα αμέσως

γιατί δεν είσαι τίποτα παραπάνω από ένα σκυλί

δεν είσαι τίποτα παρά ένα σκυλί

κάποιοι σκλάβοι αρνούνταν να δουλέψουν

κάποιοι το έσκαγαν

παρ’ όλα αυτά οι μαύροι αγωνίζονταν

να κρατήσουν τις οικογένειές του ενωμένες

δημιουργούσαν τη δική τους κουλτούρα

κάτω από τις χειρότερες συνθήκες

και ποθούσαν να απελευθερωθούν

αν υπήρχε ένα και μόνο γεγονός που πυροδότησε τον πόλεμο

ήταν η εγκαθίδρυση των ΗΠΑ

ανεξάρτητες από την Μεγάλη Βρετανία

με τη δουλεία να υφίσταται ως μέρος της κληρονομιάς

ήταν επειδή αποτύχαμε να κάνουμε

αυτό στο οποίο έχουμε κλίση, το οποίο είναι ο συμβιβασμός

οι Αμερικανοί βλέπουν τους εαυτούς τους ως ασυμβίβαστους

η πραγματική μας ευφυΐα είναι ο συμβιβασμός ολόκληρη η διακυβέρνηση ιδρύθηκε σε αυτόν

και απέτυχε

"δεν υπήρξε ποτέ μια στιγμή στην ιστορία μας

"που η δουλεία δεν ήταν ένα κοιμώμενο ερπετό

"κειτόταν κουλουριασμένο κάτω από το τραπέζι

"στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων του συνταγματικού συνεδρίου

"χάρη στο τζιν του βαμβακιού

"ήταν παραπάνω από μισοξύπνιο

"από τότε η δουλεία ήταν στο μυαλό όλων

μολονότι όχι πάντα στη γλώσσα τους"

John Jay Chapman

τον καιρό ίδρυσης του έθνους

η δουλεία πέθαινε στο Βορρά

υπήρχαν αμφιβολίες στο Νότο επίσης

αλλά πολύ λίγοι θα μπορούσαν να φανταστούν οποιαδήποτε άλλη εναλλακτική

ο Thomas Jefferson από τη Βιρτζίνια είπε πως η διατήρηση της δουλείας

ήταν σαν να κρατάς ένα λύκο από τ’ αφτιά

δε σ’ αρέσει αλλά δεν τολμάς και να τον αφήσεις

τότε, το 1793 ένας Βόρειος, ο Eli Whitney,

δίδαξε το Νότο πώς να κάνει τη δουλεία επικερδή

η μηχανή του Whitney ή αλλιώς το τζιν του βαμβακιού

έκανε ευκολότερο το διαχωρισμό του βαμβακιού από τους σπόρους του

όταν πριν ένας σκλάβος θα έκανε δέκα ώρες

να παράξει μία λίβρα βαμβάκι

η μηχανή παρήγαγε χίλιες λίβρες την ημέρα

η παραγωγή εκτοξεύτηκε

και μαζί της η ζήτηση για σκλάβους

το 1860, τον τελευταίο χρόνο της ειρήνης

ένας στους επτά Αμερικανούς

ανήκε σε κάποιον άλλο Αμερικανό

τέσσερα εκατομμύρια άντρες, γυναίκες και παιδιά ήταν σκλάβοι

Είμαστε εμείς ελεύθεροι;

στη Βοστόνη το 1831

ισχυριζόμενος πως "αυτό που δεν είναι δίκαιο δεν είναι νόμος"

ο William Lloyd Garrison ξεκίνησε να εκδίδει

μια μαχητική εφημερίδα ενάντια στη δουλεία, την The Liberator

κάλεσε για άμεση και ολοκληρωτική κατάργηση της δουλείας

"μιλάω σοβαρά

"και όχι διφορούμενα

"δε θα δικαιολογήσω

"δε θα υποχωρήσω ένα εκατοστό

και θα ακουστώ"

ακούστηκε

και το μήνυμά του ήταν ξεκάθαρο

η δουλεία ήταν αμαρτία

και όσοι τη διατηρούσαν εγκληματίες

το κίνημα της κατάργησης μεγάλωσε

το ενέπνευσαν παθιασμένοι ηγέτες

η Harriet Tubman, αποκαλούταν "Μωυσής" από τους σκλάβους

οι οποίοι την ακολούθησαν βόρεια προς την ελευθερία

ο Wendell Phillips,

ονομάστηκε "η χρυσή τρομπέτα" της κατάργησης, για την ρητορική του

και ο Frederick Douglass,

γιος μιας σκλάβας και ενός λευκού

"εμφανίστηκα αυτό το βράδυ

"σαν ληστής και κλέφτης

"έκλεψα αυτό το κεφάλι και τα άκρα

"αυτό το κορμί από τον αφέντη μου

κι εξαφανίστηκα με αυτά"

ο Douglass ήταν τόσο εύγλωττος ώστε όσοι είχαν αμφιβολίες πίστευαν

πως δε θα μπορούσε ποτέ να έχει υπάρξει σκλάβος

εν μέρει για να τους αποδείξει πως κάνουν λάθος

έγραψε την αυτοβιογραφία του

αγόρασε την ελευθερία του έναντι 600 δολαρίων που απέκτησε από Άγγλους θαυμαστές

κι επέστρεψε στον αγώνα

"όσοι είναι υπέρ της κατάργησης θα μεγάλωναν τους νέγρους

"σε κοινωνική και πολιτική ισότητα με τους λευκούς

"και αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, θα βλέπαμε σύντομα

"την παρούσα κατάσταση των δύο φυλών ανεστραμμένη

"αυτοί και ο Βόρειοι σύμμαχοί τους θα είναι οι αφέντες

κι εμείς οι σκλάβοι"

John C Calhoun

όλο και περισσότερο, οι Νότιοι ανησυχούσαν για την αυξανόμενη

πολιτική καθώς και οικονομική δύναμη του Βορρά

οι Βόρειοι ήταν ολοένα και πιο εχθρικοί απέναντι στη δουλεία

παρ’ όλα αυτά οι Νότιοι αρνούνταν να αποδεχθούν

ακόμα και την πιθανότητα να αλλάξουν τον τρόπο ζωής τους

"στη βόρεια όχθη του ποταμού Οχάιο,

"υπάρχει δραστηριότητα, βιομηχανία

"η εργασία τιμάται και δεν υπάρχουν σκλάβοι

"πέρνα στη νότια όχθη

"και το σκηνικό αλλάζει τόσο ξαφνικά

"που νομίζεις πως βρίσκεσαι στην άλλη άκρη του κόσμου

το επιχειρηματικό πνεύμα έχει εξαφανιστεί"

Alexis De Tocqueville

"είμαστε χωρισμένοι λόγω ασυμβατότητας στην ιδιοσυγκρασία

"Βορράς και Νότος είναι χωρισμένοι

γιατί μισούσαμε ο ένας τον άλλον τόσο"

Mary Chesnut

μια καθαρή φεγγαρόφωτη νύχτα στις 7 Νοέμβρη 1837

ο όχλος περικύκλωσε μια αποθήκη στο Alton του Ιλινόις,

με σκοπό να καταστρέψει μια εφημερίδα ενάντια στη δουλεία

της οποίας ηγείτο ο ιερέας Elijah P Lovejoy

όταν ένας από τον όχλο κινήθηκε να βάλει φωτιά στο κτίριο

ο Lovejoy, οπλισμένος με ένα πιστόλι

βγήκε να τον σταματήσει

οι υπερασπιστές της δουλείας τον σκότωσαν

και πέταξαν το πιεστήριο του στον Μισισιπή

τα νέα άφησαν άναυδο το έθνος

ένας λευκός είχε σκοτωθεί υπερασπιζόμενος τα δικαιώματα των μαύρων

συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκαν σε όλο το Βορρά

ένας υπερασπιστής της κατάργησης έγραψε

"χιλιάδες πολιτών μας

"οι οποίοι τελευταία πίστευαν πως δεν έχουν να κάνουν τίποτα με τη δουλεία

τώρα αρχίζουν να καταλαβαίνουν το λάθος τους"

Στο Hudson του Οχάιο,

ένας κληρικός είπε κατά τη διάρκεια μιας λειτουργίας

"η ερώτηση που βρίσκεται ενώπιον μας

"δεν είναι αν οι σκλάβοι μπορούν να απελευθερωθούν,

"αλλά αν είμαστε εμείς ελεύθεροι

ή σκλάβοι κάτω από τον νόμο του όχλου"

στο πίσω μέρος της εκκλησίας ένας παράξενος λεπτός άνδρας

σηκώθηκε και σήκωσε το δεξί του χέρι

"εδώ, ενώπιον του Θεού και παρουσία αυτών των μαρτύρων,

"αφιερώνω τη ζωή μου

στην καταστροφή της δουλείας"

John Brown

Ένα διχασμένο σπίτι

το 1846 ένας δικηγόρος από το Springfield του Ιλινόις,

εξελέγη στο Κογκρέσο

γεννήθηκε στο Κεντάκι, γιος αγρότη

ο οποίος μετά βίας μπορούσε να γράψει το όνομά του

έγινε νομοθέτης στα 24, επιτυχημένος δικηγόρος

και μετά από ένα θυελλώδες φλερτ

ο σύζυγος της Mary Todd,

κόρης ενός τραπεζίτη από το Κεντάκι ιδιοκτήτη σκλάβων

για τον Abraham Lincoln

η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας

έπρεπε να ερμηνευθεί κυριολεκτικά

όλοι οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να ανελιχθούν

όσο ψηλά μπορεί να τους φτάσουν οι ικανότητές τους

όπως είχε κάνει κι ο ίδιος

απεχθανόταν την δουλεία

αλλά υποστήριζε τον περιορισμό της

και όχι την άμεση κατάργηση

Στα μέσα του αιώνα η χώρα ήταν βαθιά διχασμένη

οι Νότιοι φοβούνταν πως ο Βορράς θα απαγόρευε τη δουλεία

οι Βόρειοι φοβούνταν πως η δουλεία μπορεί να επεκτεινόταν δυτικά

καθώς κάθε πολιτεία προσαρτούταν στην Ομοσπονδία

απειλούσε να αναστατώσει

την εύθραυστη ισορροπία δυνάμεων

"υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες

"στην έκταση της χώρας

"καθώς και εάν μια κυβέρνηση

μπορεί να το κατανοήσει"

Henry Adams

τώρα τα γεγονότα επιτάχυναν

το 1852 η Harriet Beecher Stowe

εξέδωσε την Καλύβα του Μπάρμπα-Θωμά

η απεικόνιση της βαρβαρότητας της δουλείας

συγκίνησε τους αναγνώστες όπως τίποτ’ άλλο

η βασίλισσα Victoria έκλαψε με αυτό το βιβλίο

και μέσα σε ένα χρόνο

περισσότερα από 1,5 εκατομμύρια αντίτυπα

είχαν τυπωθεί παγκοσμίως

το 1854 το Κογκρέσο επέτρεψε σε αποίκους

σε εδάφη του Κάνσας και της Νεμπράσκα

να αποφασίσουν μόνοι τους

αν επιτρέπουν τη δουλεία ή όχι

το Κάνσας εξερράγη

5,000 άτομα υπέρ της δουλείας εισέβαλαν στην πολιτεία

στους επόμενους 3 μήνες

200 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε αυτό που ονομάστηκε "ματωμένο Κάνσας"

οι σκοτωμοί δεν θα σταματούσαν για 10 χρόνια

το 1857 το Ανώτατο Δικαστήριο

αρνήθηκε να απελευθερώσει ένα σκλάβο τον Dred Scott,

αν και είχε ζήσει πολλά χρόνια

σε ελεύθερο έδαφος

ο δικαστής Roger B. Taney

είπε πως ένας μαύρος δεν έχει δικαιώματα

τα οποία ένας λευκός οφείλει να σεβαστεί

"ως έθνος ξεκινήσαμε να διακηρύττουμε

"πως όλοι οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν ίσοι

"τώρα πρακτικά το ερμηνεύουμε ως

"όλοι οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν ίσοι εκτός από τους νέγρους

"σε λίγο θα λέμε

"όλοι οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν ίσοι

"εκτός από τους νέγρους και τους ξένους

"και τους καθολικούς

"σε ότι αφορά αυτό, προτιμώ να μεταναστεύσω σε μια χώρα

"όπου δεν προσποιούνται πως αγαπούν την ελευθερία

"στη Ρωσία για παράδειγμα

"όπου ο δεσποτισμός μπορεί να ληφθεί ατόφιος

"και χωρίς το κράμα

της υποκρισίας"

Abraham Lincoln

η βία έφτασε στο κατώφλι της Γερουσίας

όπου ο γερουσιαστής Preston Brooks

από τη Νότια Καρολίνα

χτύπησε άγρια τον γερουσιαστή Charles Sumner

με το μπαστούνι του

υποστηρικτές από το Νότο έστειλαν στον Brooks καινούρια μπαστούνια

μέλη της Γερουσίας άρχισαν να φέρουν μαχαίρια και πιστόλια μέσα στην αίθουσα

εντωμεταξύ ο Πρόεδρος James Buchanan δεν έκανε τίποτα

"ένα σπίτι διχασμένο ενάντια στον εαυτό του δε μπορεί να σταθεί

"πιστεύω πως αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί ν’ αντέξει

"μόνιμα μισο-σκλάβους και μισό-ελεύθερους

"δεν περιμένω την Ομοσπονδία να διαλυθεί

"δεν περιμένω το σπίτι να πέσει

"αλλά περιμένω πως θα σταματήσει να είναι διχασμένο

"θα γίνει είτε όλα το ένα

είτε όλα το άλλο"

Ο μετεωρίτης

το απόγευμα της Κυριακής 16 Οκτώβρη 1859

ο ριζοσπάστης υπέρ της κατάργησης John Brown

ηγήθηκε 5 μαύρων και 13 λευκών

στο Harpers Ferry της Βιρτζίνια

έφερε μαζί του ένα βαγόνι γεμάτο όπλα

ώστε να εξοπλίσει τους σκλάβους

που ήταν σίγουρος πως θα τον υποστηρίξουν

μόλις θα τον ακολουθούσαν σκόπευε να τους οδηγήσει νότια

κατά μήκος της κορυφογραμμής των Απαλαχίων

και να καταστρέψει τη δουλεία

ο Brown ήταν αποτυχημένος επιχειρηματίας

που είχε αποτύχει 20 φορές σε 6 πολιτείες

και αθετούσε τις οφειλές του

ωστόσο πίστευε πως είναι ο απεσταλμένος του Θεού στη Γη

το 1856 στο Pottawatomie Creek του Κάνσας

αυτός και οι γιοί του

έσφαξαν με σπαθιά πέντε υποστηρικτές της δουλείας

όλα στο όνομα

της νίκης απέναντι στον Σατανά και των λεγεώνων του

ο Brown και οι άντρες του

κατέλαβαν τον στρατώνα, το οπλοστάσιο και το μηχανοστάσιο

και πήραν ομήρους

συμπεριλαμβανομένου ενός απόγονου του George Washington

μετά απ’ αυτό τίποτα δεν πήγε καλά

ο πρώτος που σκοτώθηκε

ήταν ο σταθμάρχης της πόλης

ένας ελεύθερος μαύρος

οι μαύροι δεν ξεσηκώθηκαν

όμως οι εξαγριωμένοι κάτοικοι της πόλης ξεσηκώθηκαν

ο πρώτος από τους ακόλουθους του Brown που σκοτώθηκε

ήταν ο Dangerfield Newby, ένας πρώην σκλάβος

κάποιος από το πλήθος

έκοψε τ’ αυτιά του για ενθύμιο

το πρωί της Τρίτης

έφτασε ομοσπονδιακός στρατός από την Ουάσινγκτον

με επικεφαλής τον συνταγματάρχη

Robert E. Lee

οι άντρες του Lee όρμησαν στο μηχανοστάσιο,

και 9 ακόμα άντρες το Brown σκοτώθηκαν

συμπεριλαμβανομένων δύο γιων του

ο Brown σοβαρά τραυματισμένος

παραδόθηκε στην Βιρτζίνια

να δικαστεί για προδοσία

"με το να πυροβολήσει

"ο John Brown απλά είπε

"τι ώρα της μέρας είναι

είναι η ώρα της απελευθέρωσης Δόξα τω Θεώ"

William Lloyd Garrison

"σύσσωμος ό Νότος λέει να τον κρεμάσουν"

ο Brown βρέθηκε ένοχος

και καταδικάστηκε σε θάνατο

μεταξύ των στρατευμάτων στη σκηνή της εκτέλεσής του

βρίσκονταν δόκιμοι από τη στρατιωτική ακαδημία της Βιρτζίνια

των οποίων ηγούταν ένας εκκεντρικός καθηγητής

ο Thomas J Jackson

επίσης μεταξύ των στρατιωτών του Ρίτσμοντ βρισκόταν ένας στρατιώτης

ένας νεαρός ηθοποιός ονόματι John Wilkes Booth

"2 Δεκεμβρίου 1859

"ο γέρο-John Brown εκτελέστηκε για προδοσία

"ενάντια στην πολιτεία

"δε μπορούμε να εναντιωθούμε

"παρότι συμφωνούσε μαζί μας

"στο ότι η δουλεία είναι λάθος

"αυτό όμως δεν δικαιολογεί βία, αιματοχυσία και προδοσία

"δεν θα μπορούσε να τον ωφελήσει σε τίποτα

ώστε να σκεφτεί πως κάνει το σωστό"

Abraham Lincoln

ο Ralph Waldo Emerson παρομοίασε τον Brown με το Χριστό

ο Nathaniel Hawthorne είπε,

"κανένας άνθρωπος δεν έχει εκτελεστεί πιο δίκαια"

και ο Herman Melville τον αποκάλεσε,

"τον μετεωρίτη του πολέμου"

ο Brown δεν είπε τίποτα από την αγχόνη,

αλλά έδωσε σε έναν από τους φρουρούς του ένα σημείωμα

"εγώ, ο John Brown, είμαι τώρα αρκετά σίγουρος

"πως τα εγκλήματα σε αυτήν την ένοχη χώρα

δε θα εξαγνιστούν παρά μόνο με αίμα"

"ο ζήλος του για σκοπό της απελευθέρωσης

"ήταν απείρως ανώτερος από τον δικό μου

"ο δικός μου ήταν σαν ένα κερί

"ο δικός του σαν τον ήλιο

"θα ζούσα για τον σκλάβο

ο John Brown θα πέθαινε γι’ αυτόν"

John Brown, John Brown

πολύ σημαντικό πρόσωπο στην ιστορία

σημαντικό όμως για ένα μόνο επεισόδιο

αποτυχημένος σε όλα στη ζωή

εκτός ότι γίνεται ο πιο σημαντικός παράγοντας

κατά τη γνώμη μου στην έλευση του πολέμου

το στρατιωτικό σύστημα του Νότου

το οποίο ήταν αστείο πριν από αυτό, νωρίτερα,

γίνεται ένα σημαντικό όργανο

ενώ οι νότιες πολιτοφυλακές αρχίζουν να παίρνουν πραγματική μορφή

και ο Νότος αρχίζει να ανησυχεί για τους Βόρειους

πως προκαλούν του μαύρους να τους δολοφονήσουν στα κρεβάτια τους

ήταν η αρχή του συνομοσπονδιακού στρατού

Αποσχιστίτιδα

"το αίσθημα μεταξύ των Νοτίων

"για διάλυση της Ομοσπονδίας

"γενικεύεται

"άνθρωποι αρχίζουν να το συζητούν σοβαρά

"αυτοί που 12 μήνες πριν

"ούτε καν επέτρεπαν στους εαυτούς τους να το σκεφτούν

η κρίση δεν είναι μακριά"

Alexander Stephens

η χώρα καταστρεφόταν

στις προεδρικές εκλογές του 1860,

ο Buchanan ευχαρίστως έκανε στην άκρη,

αλλά όχι πριν το κυβερνών κόμμα των Δημοκρατικών

διχαστεί θανάσιμα σχετικά με το θέμα της δουλείας

οι Ρεπουμπλικάνοι, ένα νέο κόμμα, είδαν την ευκαιρία τους

και πρότειναν τον Abraham Lincoln,

έναν μετριοπαθή

η πλατφόρμα του δεσμευόταν μόνο

να συγκρατήσει την περαιτέρω εξάπλωση της δουλείας

"σ’ αυτό το σημείο κρατάμε γερά

"σα μια ατσαλένια αλυσίδα

"αυτοί που αρνούνται ελευθερία στους άλλους

"δεν την αξίζουν για τους ίδιους,

"και κάτω από ένα δίκαιο Θεό

δε μπορούν να την κρατήσουν για πολύ"

ριζοσπάστες υπέρ της κατάργησης στο Βορρά παραπονέθηκαν

ότι η αντίθεση του Lincoln στη δουλεία

δεν πήγαινε αρκετά μακριά

αλλά για τους περισσότερους στο Νότο,

η προοπτική της εκλογής του Lincoln

ήταν μια θανάσιμη απειλή

η εκστρατεία του 1860 μετατράπηκε σε δημοψήφισμα

για τον τρόπο ζωής του Νότου

στις 6 Νοέμβρη 1860

ο Abraham Lincoln κέρδισε την προεδρία

με μόλις το 40% των ψήφων

δεν εμφανίστηκε καν στις κάλπες

σε 10 Νότιες πολιτείες

"η εκλογή του κύριου Lincoln

"είναι αναμφίβολα το μεγαλύτερο δεινό

"που έχει πέσει σε αυτήν την χώρα

"αλλά η βλάβη έγινε

"και η μόνη ανακούφιση για τους Αμερικανούς

"είναι να μικρύνουμε τα πανιά

"να κατεβάσουμε τους ιστούς

και να ετοιμαστούμε για τον τυφώνα"

Richmond Whig

στο Νότο έκαιγαν ομοιώματα του Lincoln

και τώρα το νομοθετικό σώμα της Νότιας Καρολίνας

καλούσε για ένα συνέδριο

να διερευνηθεί η απόσχιση από την Ομοσπονδία

οι Νότιοι θα σας έλεγαν πως μάχονταν για αυτοδιακυβέρνηση

πίστευαν πως η συσσώρευση δύναμης στην Ουάσινγκτον

ήταν εναντίον τους

όταν προσχωρούσαν στην Ομοσπονδία

σίγουρα δε θα προσχωρούσαν

αν δεν πίστευαν πως ήταν δυνατόν να αποχωρήσουν

και όταν ερχόταν η ώρα που ήθελαν να φύγουν,

πίστευαν πως έχουν κάθε δικαίωμα

οι Νότιοι είδαν την εκλογή του Lincoln

ως σημάδι πως η Ομοσπονδία

θα ριζοσπαστικοποιούταν

και πως θα τους πήγαιναν σε κατευθύνσεις

που δεν ήθελαν να πάνε

η άποψη υπέρ της κατάργησης ήταν πολύ ισχυρή,

και πίστεψαν πως είναι κοντά στο να χάσουν

αυτό που αποκαλούσαν την περιουσία τους

και να καταστραφούν

ωστόσο πολλοί Νότιοι πίστευαν πως η απόσχιση ήταν τρέλα

"Η Νότια Καρολίνα" έγραψε ένας πολιτικός του Νότου,

"είναι πολύ μικρή για χώρα

και πολύ μεγάλη για τρελοκομείο"

"19 Νοεμβρίου 1860

"μια πολύ ζοφερή μέρα στη Wall Street

"τα πάντα βρίσκονται σε αδιέξοδο

"πρωτοκλασάτες μετοχές δεν διαπραγματεύονται

μετοχές πέφτουν"

George Templeton Strong

στη Νέα Υόρκη τα συναισθήματα δεν ήταν λιγότερο εκρηκτικά

και ο George Templeton Strong,

ένας συντηρητικός δικηγόρος που δεν εμπιστευόταν τον Lincoln,

άρχισε να καταγράφει τα γεγονότα στο ημερολόγιό του

"το πτηνό της χώρας μας είναι ένα καταβεβλημένο κοτόπουλο,

"μεταμφιεσμένο με φτερά αετού

"ποτέ δεν ήμασταν έθνος

"είμαστε ένα άθροισμα κοινοτήτων,

έτοιμοι να καταρρεύσουμε στο πρώτο δυνατό σοκ"

όταν ο Abraham Lincoln εξελέγη Πρόεδρος,

υπήρχαν 33 πολιτείες στην Ομοσπονδία,

και η 34η,το ελεύθερο Κάνσας ήταν έτοιμο να προσχωρήσει

την ημέρα της ορκωμοσίας του 5 μήνες αργότερα,

θα είχαν μείνει μόνο 27 πολιτείες

ο αιφνιδιασμός της απόσχισης

εξέπληξε τους πάντες

η Νότια Καρολίνα έκανε την αρχή στις 20 Δεκέμβρη

μια καμπάνα στο Τσάρλεστον

σήμανε την απόσχιση των αποχωρουσών πολιτειών

Μισισιπής στις 9 Ιανουαρίου

Φλόριντα στις 10

μετά Αλαμπάμα, Τζόρτζια, Λουϊζιάνα

στο Τέξας ο κυβερνήτης Sam Houston

καθαιρέθηκε όταν προσπάθησε να σταματήσει την πολιτεία του

απ’ το να προσχωρήσει στη Συνομοσπονδία

"αφήστε με να σας πω τι θα γίνει

"μετά από τη θυσία αμέτρητων εκατομμυρίων από τους θησαυρούς μας

"και εκατοντάδων χιλιάδων ζωών,

"μπορεί να επιτύχετε την ανεξαρτησία του Νότου

"αλλά αμφιβάλλω

"ο Βορράς είναι αποφασισμένος να διατηρήσει την Ομοσπονδία

"δεν είναι οι φλογεροί, παρορμητικοί άνθρωποι όπως εσείς

"γιατί ζουν σε πιο κρύο κλίμα

"αλλά όταν ξεκινούν να κινούνται προς μια δεδομένη κατεύθυνση

"κινούνται με τη σταθερή ορμή

και επιμονή μιας τεράστιας χιονοστιβάδας"

το Τέξας αποχώρησε έτσι κι αλλιώς

ακόμα και η Βιρτζίνια, η πιο πολυπληθής νότια πολιτεία

τόπος γέννησης 7 προέδρων

φαινόταν σίγουρο πως θα ακολουθήσει

"όλες οι ενδείξεις δείχνουν, πως αυτή η προδοτική φλεγμονή

"η αποσχιστίτιδα

"μεγαλώνει σταθερά κάθε εβδομάδα

"αν η διάλυση της Ομοσπονδίας γίνει πραγματικότητα

"έχουμε μια παρηγοριά

"τα αυτο-ακρωτηριασμένα μέλη

"θα πεθάνουν πέραν κάθε θεραπείας

και ο ιός τους δε θα μολύνει τον οργανισμό μας πλέον"

George Templeton Strong

Charleston Mercury

"το τσάι πετάχτηκε στη θάλασσα

η επανάσταση του 1860 ξεκίνησε"

αφού η Νότια Καρολίνα αποσχίστηκε

οι λίγοι ομοσπονδιακοί στρατιώτες

που ήταν τοποθετημένοι στο Τσάρλεστον

υποχώρησαν στο οχυρό Sumter μέσα στο λιμάνι

ο διοικητής τους, ταγματάρχης Robert Anderson,

είπε πως μετακίνησε τους άντρες του ώστε να αποτρέψει την αιματοχυσία

περικυκλώθηκαν σύντομα από πυροβολαρχίες Νοτίων

"δόξα τω Θεώ έχουμε επιτέλους μια χώρα

"για την οποία να ζήσουμε, να προσευχηθούμε,

και αν χρειαστεί να πεθάνουμε"

Lucius Quintus Lamar

στις 18 Φλεβάρη λίγα λεπτά μετά το μεσημέρι

ο Jefferson Davis στάθηκε στα σκαλιά

της βουλής της Αλαμπάμα στο Μοντγκόμερι

και πήρε τον προεδρικό όρκο

ως Πρόεδρος των προσωρινών Συνομόσπονδων Πολιτειών της Αμερικής

τα πλήθη επευφημούσαν, έκλαιγαν

τραγουδούσαν αντίο στην αστερόεσσα

και το Dixie

μια αυτοσχέδια μελωδία που είχε γραφτεί από έναν Βόρειο

ήταν εύθραυστος, νευρικός

συχνά ανήμπορος να κοιμηθεί

και μερικώς τυφλός από το ένα μάτι

συνηθισμένος να τον υπακούν

περιφρονούσε τις διαπραγματεύσεις

που καθιστούσαν τη δημοκρατική κυβέρνηση λειτουργική

ο Sam Houston είπε πως ήταν ψυχρός σαν σαύρα

και φιλόδοξος σαν τον διάολο

όπως και ο Lincoln, ήταν από το Κεντάκι

γιος ενός πλανόδιου αγρότη

άλλα είχε εκπαιδευτεί στο West Point (στρατιωτική ακαδημία)

είχε πολεμήσει στο Μεξικό

και είχε υπηρετήσει ως υπουργός πολέμου

ως γερουσιαστής από το Μισισιπή

εναντιωνόταν στην απόσχιση όσο μπορούσε

αλλά όταν η πολιτεία του αποχώρησε από την Ομοσπονδία

επέστρεψε σπίτι στη φυτεία του, το Brierfield,

νότια του Vicksburg

αυτός και η σύζυγός του η Varina ήταν εκεί

κι έκοβαν τριαντάφυλλα από τον κήπο,

όταν έφτασαν τα νέα πως είχε εκλεγεί Πρόεδρος

"όταν διάβασε το τηλεγράφημα φαινόταν τόσο θλιμμένος

"που φοβήθηκα πως κάτι κακό συνέβη στην οικογένειά μας

"μετά από κάποια λεπτά μου μίλησε

όπως ένας άνθρωπος μπορεί να εκφέρει μια πρόταση θανάτου"

"το κεφάλι μου είχαν κατακλύσει χαμόγελα, έπαινοι και λουλούδια

αλλά πέρα απ’ αυτά, είδα προβλήματα αμέτρητα"

Jefferson Davis

το Σύνταγμα των Νοτίων ήταν σχεδόν πανομοιότυπο με αυτό των ΗΠΑ

αλλά έδινε το δικαίωμα βέτο στον Πρόεδρο

προεδρική θητεία 6 ετών

και καθιστούσε παράνομο το διεθνές δουλεμπόριο

το υπουργικό συμβούλιο των Νοτίων συνεδρίασε πρώτη φορά στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου

ένα φύλλο χαρτί καρφιτσωμένο στην πόρτα

έδειχνε το γραφείο του Προέδρου

"που θα βρω το Υπουργείο Εξωτερικών;"

ρώτησε ένας επισκέπτης τον υπουργό εξωτερικών Robert Toombs,

"στο καπέλο μου κύριε

και τα αρχεία στην τσέπη του σακακιού μου"

"η νέα μας κυβέρνηση ιδρύθηκε πάνω στη μεγάλη αλήθεια

πως ο νέγρος δεν είναι ίσος με τον λευκό"

Αντιπρόεδρος Alexander Stephens

"Θεέ μου, συγχώρεσέ μας

"αλλά το σύστημά μας είναι τερατώδες

"όπως οι παλιοί πατριάρχες

"οι άντρες μας ζουν όλοι σε ένα σπίτι

"με τις συζύγους και τις παλλακίδες τους

"και τις μουλάτες, που κανείς βλέπει σε κάθε οικογένεια

"να μοιάζουν ακριβώς στα λευκά παιδιά

"συνέχεια φαίνεται να σκέφτονται πρότυπα

μοντέλα συζύγων και πατεράδων"

Mary Chesnut

η Mary Chesnut και ο σύζυγός της James,

ένας πρώην γερουσιαστής από τη Νότια Καρολίνα

κινούνταν στους υψηλότερους κύκλους της Συνομοσπονδίας

και βρίσκονταν κοντά στον Jefferson Davis και τη σύζυγό του

η Mary ήταν επιρρεπής σε κατάθλιψη και εφιάλτες,

για τους οποίους κάποιες φορές έπαιρνε όπιο

τώρα κι εκείνη ξεκίνησε να κρατάει ημερολόγιο

"αυτό το ημερολόγιο πρόκειται να είναι εντελώς αντικειμενικό

οι υποκειμενικές μου μέρες έχουν περάσει"

"η εντύπωση που σχηματίζεται από το μέγεθος των αδρών του χαρακτηριστικών

"και από τα πεταχτά και μεγάλα του αυτιά

"μπορεί να εξαφανιστεί από την εμφάνιση της ευγένειας και της οξύνοιάς του

"η μύτη, εξέχον όργανο,

"ξεχωρίζει από το πρόσωπο με μια διερευνητική, αγχώδη αύρα

"σαν να μύριζε κάτι όμορφο στον αέρα

"τα μάτια, σκοτεινά, μεγάλα, και βαθιά είναι διεισδυτικά

"αλλά γεμάτα από μια έκφραση

που σχεδόν παραπέμπει σε τρυφερότητα"

William Russell, London Times

δύο μέρες αφού ο Jefferson Davis άφησε το σπίτι του

ο Abraham Lincoln ξεκίνησε από το Springfield, του Ιλινόις,

για την πρωτεύουσά του

"έχω ζήσει εδώ ένα τέταρτο του αιώνα

"και από νέος έγινα γέρος

"εδώ γεννήθηκαν τα παιδιά μου κι ένα έχει θαφτεί εδώ

"τώρα φεύγω χωρίς να γνωρίζω πότε

"και αν θα επιστρέψω

"με το καθήκον μπροστά μου να είναι μεγαλύτερο

"από αυτό που ανατέθηκε στον Washington

"χωρίς τη βοήθεια αυτού του θείου όντος

"που βρισκόταν πάντα κοντά του, δε μπορώ να επιτύχω

"με αυτή τη βοήθεια δε γίνεται να αποτύχω

"σε παραδίδω στη φροντίδα του

"όπως ελπίζω πως κι εσύ στις προσευχές σου θα με παραδώσεις

σε αποχαιρετώ στοργικά"

στο δρόμο για την Ουάσινγκτον

το προεδρικό τραίνο σταμάτησε στο Cleveland,

στο Buffalo το Albany, και την Νέα Υόρκη

στην Φιλαδέλφεια όταν ενημερώθηκε για συνωμοσία δολοφονίας του,

ο Lincoln υποστήριξε πως θα προτιμούσε να δολοφονηθεί

παρά να δει ένα αστέρι λιγότερο στην αμερικανική σημαία

δύο μέρες αργότερα διστακτικά ακύρωσε τα πλάνα του

για μια εντυπωσιακή άφιξη στην Ουάσινγκτον

και ξεγλίστρησε στην πρωτεύουσα με ένα τραίνο το ξημέρωμα

τυλιγμένος με ένα κασκόλ

και υπό την προστασία δύο ένοπλων φρουρών

η ημέρα της ορκωμοσίας στην Ουάσινγκτον

ήταν συννεφιασμένη και κρύα

ένα μεγάλο, τεταμένο πλήθος μαζεύτηκε

κάτω από τον μισοτελειωμένο θόλο

ο χώρος του Καπιτώλιου φυλασσόταν από κανόνια

ελεύθεροι σκοπευτές ήταν παρατεταγμένοι στην οροφή

ο Lincoln υποσχέθηκε πως δε θα αναμιχθεί στο θέμα της δουλείας,

αλλά αρνήθηκε το δικαίωμα σε οποιαδήποτε πολιτεία να αποσχιστεί

ορκίστηκε να αμυνθεί των ομοσπονδιακών θέσεων,

και μίλησε απευθείας στο Νότο

"στα χέρια σας, δυσαρεστημένοι μου συμπολίτες,

"και όχι στα δικά μου

"βρίσκεται το βαρυσήμαντο θέμα του εμφύλιου

"η κυβέρνηση δε θα σας επιτεθεί

"δε μπορεί να υπάρξει διένεξη χωρίς να είστε εσείς οι επιτιθέμενοι

"δεν είμαστε εχθροί, αλλά φίλοι

"δεν πρέπει να είμαστε εχθροί

"μολονότι το πάθος μπορεί να έφερε ένταση

"δεν πρέπει να σπάσει του δεσμούς στοργής μας

"οι μυστικές χορδές της μνήμης

"εκτείνονται από κάθε πεδίο μάχης

"και τάφο πατριώτη

"σε κάθε ζωντανή καρδιά και σπιτικό

"όλοι σε αυτή τη μεγάλη χώρα

"θα πλημμυρίσουν την χορωδία της Ομοσπονδίας

"όταν θα τους αγγίξει ξανά όπως σίγουρα θα κάνει

η καλοσύνη μέσα μας"

12 Απριλίου 4:30 π.μ.

"δεν προσποιούμαι πως θα πάω για ύπνο

"πώς θα μπορούσα;

"εάν ο Anderson δε δεχθεί τους όρους μέχρι τις 4:00,

"οι διαταγές είναι να του επιτεθούν

"μετράω 4 κωδωνοκρουσίες από την εκκλησία

αρχίζω να ελπίζω"

"με τον βαρύ βόμβο ενός κανονιού

"πετάχτηκα από το κρεββάτι μου και γονατιστή στο κρεββάτι,

προσευχήθηκα όπως ποτέ πριν"

ο εμφύλιος ξέσπασε στις 4:30 το πρωί

στις 12 Απριλίου 1861

ο στρατηγός Pierre Gustave Toutant Beauregard

διέταξε τους πυροβολητές της Συνομοσπονδίας

να ανοίξουν πυρ κατά του οχυρού Sumter

εκείνη την ώρα μόνο μια σκοτεινή σιλουέτα

βρισκόταν στο λιμάνι του Τσάρλεστον

ο διοικητής Beauregard ήταν πυροβολητής

τόσο ικανός ως σπουδαστής πυροβολικού στην ακαδημία

ώστε ο εκπαιδευτής του τον κράτησε

ως βοηθό του για άλλο ένα χρόνο

αυτός ο εκπαιδευτής ήταν ο ταγματάρχης Robert Anderson

διοικητής των Βορείων μέσα στο οχυρό Sumter

όλο το συγκρατημένο μίσος των περασμένων μηνών κι ετών

"βρήκε φωνή στις βροντές αυτών των κανονιών

"και οι άνθρωποι φαίνονται σχεδόν εξαγριωμένοι

"στην αγαλλίαση μιας ελευθερίας

που πιστεύουν πως έχουν ήδη κερδίσει"

το σύνθημα για την πρώτη βολή

δόθηκε από έναν πολίτη, τον Edmund Ruffin,

έναν αγρότη και συντάκτη από τη Βιρτζίνια

που υποστήριζε την απόσχιση για 20 χρόνια

"φυσικά," είπε,

"χάρηκα που εκτέλεσα αυτήν την υπηρεσία"

34 ώρες μετά μια λευκή σημαία πάνω από το οχυρό

τελείωσε τον βομβαρδισμό

η μόνη απώλεια ήταν ένα άλογο των Νοτίων

ήταν μια αναίμακτη έναρξη

του πιο αιματηρού πολέμου στην αμερικανική ιστορία

"το πρώτο όπλο που εκπυρσοκρότησε στο οχυρό Sumter

"σήμανε την πένθιμη καμπάνα της δουλείας

"αυτοί που πυροβόλησαν

"ήταν ουσιαστικά οι μεγαλύτεροι υποστηρικτές της κατάργησης

που έχει βγάλει το έθνος"

"13 Απριλίου

"ο εμφύλιος ξεκίνησε επιτέλους

ο Θεός να υποστηρίξει το σωστό"

14 Απριλίου Montgomery Daily Advertiser

"η πληροφορία πως το οχυρό Sumter

"παραδόθηκε στις συνομοσπονδιακές δυνάμεις χθες

"στέλνουν μια ανατριχίλα χαράς στην καρδιά

"του κάθε πραγματικού φίλου του Νότου

"το πρόσωπο κάθε Νότιου ήταν λαμπρότερο,

"το βήμα του ελαφρότερο και το παράστημά του πιο υπερήφανο

απ’ όσο ποτέ πριν"

στη Βοστόνη, περιχαρείς εθελοντές παρέλασαν έξω από το Faneuil Hall,

πρόθυμοι να εκδικηθούν για το οχυρό Sumter

στην Βαλτιμόρη, αντίπαλοι του Lincoln έκαναν επεισόδια στους δρόμου

στο Ρίτσμοντ, ο όχλος έφτασε στο τοπικό κοινοβούλιο,

έσκισε την αμερικανική σημαία,

και ύψωσε τη σημαία της Συνομοσπονδίας

δεν υπήρχε καμία αμφιβολία πως η Βιρτζίνια θα αποσχιζόταν

και στην Νέα Υόρκη, 100,000 άνθρωποι μαζεύτηκαν στην Union Square,

όπου τώρα ανέμιζε η σημαία του Sumter

ο Walt Whitman, ποιητής και δημοσιογράφος της Brooklyn Standard,

έμεινε εμβρόντητος με τα νέα

όλο το παρελθόν, το αφήνουμε πίσω με το Sumter," είπε

"αλίμονο σε αυτούς που ξεκίνησαν αυτόν τον πόλεμο

εάν δεν ήταν εντελώς σοβαροί"

Mary Chesnut

Προδότες και πατριώτες

"ο πατέρας κι εγώ ξεφλουδίζαμε καλαμπόκια

"όταν ήρθε ο William Corry μέσα από το χωράφι

"ήταν ενθουσιασμένος και είπε,

"Jonathan, οι επαναστάτες πυροβόλησαν

"ενάντια στο οχυρό Sumter

ο πατέρας άσπρισε και δε μπορούσε να βγάλει λέξη"

Theodore F. Upson

"15 Απριλίου, τα γεγονότα πολλαπλασιάζονται

"ο Πρόεδρος εξέδωσε προκήρυξη

"ζητώντας 75,000 εθελοντές

"λέγεται πως θα κληθούν 200,000 ακόμη, μέσα σε λίγες ημέρες"

την ημέρα που έπεσε το Sumter,

ο τακτικός στρατός των ΗΠΑ

απαρτιζόταν από λιγότερους από 17,000 άντρες,

οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν εγκατεστημένοι στην Δύση

μόνο δύο από τους στρατηγούς του

είχαν ηγηθεί στρατευμάτων σε μάχη,

και οι δύο ήταν αρκετά μεγάλοι πλέων

ο Winfield Scott, ο ήρωας του πολέμου του Μεξικό,

ο "Old Fuss and Feathers," (το προσωνύμιό του)

ήταν πολύ παχύς ακόμα και για να ιππεύσει

"μας φέρονταν όσο καλύτερα γινόταν σε κάθε σταθμό

"κορίτσια μας φιλούσαν σε πολλά μέρη,

κι εμείς τους τα επιστρέφαμε"

Hercules Stanard

"πήρα τα καλύτερα ρούχα που είχα στη ζωή μου"

στο Βορρά κατατάσσονταν κατά εκατοντάδες και χιλιάδες

από τη Βοστόνη στη Μασαχουσέτη

το Ντιτρόιτ, το Αν Άρμπορ στο Μίσιγκαν

και στο Πόρτσμουθ στο Νιου Χαμπσαιρ μέσα στη βροχή

κατετάγη ολόκληρη η πόλη

το 10ο σύνταγμα εθελοντών του Μίσιγκαν

αποτελούταν από αγόρια από το Φλίντ

ο διοικητής τους ήταν ο δήμαρχος,

ο γιατρός του συντάγματος

ήταν ο άνθρωπος που τους φρόντιζε

απ’ όταν ήταν μικροί

το 6ο σύνταγμα της Νέας Υόρκης είχε τόσο πολλούς συμμορίτες

που λεγόταν πως κάποιος πρέπει να έχει κάνει φυλακή

μόνο για να μπει στο σύνταγμα

από την άλλη το 7ο σύνταγμα επίλεκτων

ξεκίνησε για την Ουάσινγκτον

με σάντουιτς από το Delmonico's

και 1,000 βελούδινα σκαμπό

για να κάθονται και να τρώνε

στο δρόμο για τον πόλεμο ο υπολοχαγός George Armstrong Custer,

μόλις 22 ετών και έχοντας αποφοιτήσει λιγότερο από ένα μήνα από την ακαδημία,

όπου τελείωσε στους τελευταίους της τάξης του

σταμάτησε στη Νέα Υόρκη για να ντυθεί με μια λαμπρή στολή

και μετά πήγε σε έναν φωτογράφο

στο Pawtuxet του Rhode Island, ο 19χρονος Elisha Hunt Rhodes

άφησε τη δουλειά του ως υπάλληλος

και κατετάγη ως στρατιώτης

στο 2ο σύνταγμα εθελοντών του Rhode Island

θα είχε καταταγεί νωρίτερα,

αλλά η χήρα μητέρα του τον εκλιπαρούσε να μείνει σπίτι

"κάναμε γυμνάσια όλη τη μέρα και νύχτα

"μπροστά σ' έναν μεγάλο καθρέφτη,

"έβαλα τόσες πολλές ώρες εξαντλητικής εργασίας

"και σύντομα θεωρούσα τον εαυτό μου τρομερό στρατιώτη

"με διάλεξαν για λοχία

"προς έκπληξή μου

"ποια μπορεί να είναι τα καθήκοντα ενός λοχία

δεν είχα καμία ιδέα"

μετά από δυο εβδομάδες γυμνασίων,

το 2ο σύνταγμα του Rhode Island έφυγε

"σήμερα λάβαμε εντολές να πακετάρουμε

"και να ετοιμαστούμε να φύγουμε για την Ουάσινγκτον

"ο σάκος μου ήταν τόσο βαρύς

"που μετά βίας μπορούσα να σταθώ κάτω από το φορτίο

"στην αποβάθρα είχε συγκεντρωθεί ένα τεράστιο πλήθος

"και ανεβήκαμε στο ατμόπλοιο

με ανάμικτα συναισθήματα λύπης και χαράς"

στο Baton Rouge, ο William Tecumseh Sherman παραιτήθηκε από διοικητής

της στρατιωτικής ακαδημίας της Λουϊζιάνα

και κατευθύνθηκε βόρεια

"εσείς οι πολιτικοί,"

είπε στον αδερφό του, το γερουσιαστή του Οχάιο, John Sherman

"τα έχετε κάνει κόλαση

"και μπορεί να τα διορθώσετε όσο καλύτερα μπορείτε

δε θέλω καμία σχέση με αυτό"

αλλά όταν έπεσε το Sumter ξαναέβαλε τη στολή του

και διστακτικά πήγε στον πόλεμο

"μπορεί να προσπαθείτε να σβήσετε

"τις φλόγες ενός φλεγόμενου κτιρίου με ένα νεροπίστολο

"νομίζω πως θα είναι ένας μακρύς πόλεμος

"πολύ μακρύς

μακρύτερος απ’ όσο πιστεύουν οι πολιτικοί"

"υπάρχουν μόνο δυο κόμματα τώρα

"προδότες και πατριώτες

και από δω και πέρα θέλω να συνταχθώ με τους τελευταίους"

Ulysses S Grant

στο Galena του Ιλινόις,

ο 39χρονος Ulysses S. Grant

εργαζόταν στο μαγαζί του πατέρα του

έχοντας αποτύχει ως στρατιώτης σε καιρό ειρήνης

και θεωρείτο από πολλούς μέθυσος

τώρα προσελήφθη ως στρατολόγος,

διαχειριζόμενος την πλημμυρίδα των εθελοντών

για 4.20 δολάρια την ημέρα

"Νέα Ορλεάνη, 1861

"πιστεύω πως θα μου άρεσε να σκοτώσω έναν Γιάνκη,

"και μολονότι ξέρω πως αυτό δεν εναρμονίζεται

με το πνεύμα του Χριστιανισμού"

William Nugent

"τόσο ανυπόμονος ήμουν να ξεκινήσω

"που ένιωθα πως 1,000 βελόνες με τρυπούσαν

"σε κάθε μέρος του κορμιού μου

και έτσι ξεκίνησα μια εβδομάδα νωρίτερα από τους αδερφούς μου"

"βρήκα τη στρατολογία να βράζει από ενθουσιασμό

"οι νέοι έμποροι είχαν πετάξει τα κατάστιχά τους

κι έφτιαχναν λόχους που ασκούνταν νυχθημερόν"

"καθημερινά παρελαύνουν συντάγματα

"το Τσάρλεστον είναι γεμάτο στρατιώτες

"αυτοί οι νέοι βιάζονται δικαίως

"ανησυχούν πως ο πόλεμος θα τελειώσει

"προτού προλάβουν να πάρουν μέρος στη διασκέδαση

"κάθε άντρας από κάθε μικρή περιφέρεια

θέλει μερίδιο από αυτό"

η κυβέρνηση της Συνομοσπονδίας

στην πρωτεύουσά της, τώρα στο Ριτσμοντ

ζητούσε 100,000 εθελοντές

τόσο πολλοί Νότιοι προσήλθαν

που το ένα τρίτο από αυτούς έπρεπε να επιστρέψει σπίτι

ήρθαν από την Catahoula

και το Baton Rouge στη Λουϊζιάνα

το Greenville στο Μισισιπή,

το Moonsville στην Αλαμπάμα,

και την Chattanooga, στο Τενεσί

το Τενεσί προσχώρησε στη Συνομοσπονδία

όπως και το Αρκάνσας και η Βόρεια Καρολίνα

στο Μέμφις ο Nathan Bedford Forrest

ο γιος ενός σιδερά που είχε γίνει εκατομμυριούχος

πουλώντας γη, βαμβάκι και σκλάβους

έβαλε αφίσες, καλώντας οποιονδήποτε ήθελε να σκοτώσει Γιάνκηδες

να πάει και να καλπάσει μαζί του

οι "Clinch Rifles" από την Augusta στην Τζόρτζια,

ξεκίνησαν τον Μάη του 1861

μόνο ο τυμπανιστής θα επιβίωνε

οι πιθανότητες για νίκη των Νοτίων ήταν ισχνές

υπήρχαν περίπου 21 εκατομμύρια κάτοικοι στο Βορρά

μόνο 9 εκατομμύρια στη Συνομοσπονδία

από τους οποίους τα 4 εκατομμύρια ήταν σκλάβοι

τους οποίους οι αφέντες δεν τολμούσαν να οπλίσουν

η αξία των αγαθών

που παράγονταν στις πολιτείες της Συνομοσπονδίας

ήταν λιγότερο από το ¼

από αυτά που παράγονταν στη Νέα Υόρκη μόνο

αλλά τίποτα από αυτά δεν είχε σημασία

για τους άντρες που εντάχθηκαν στους Tallapoosa Thrashers

και τους Chickasaw Desperados

και τους Cherokee Lincoln Killers

"οι ιστορίες του Χαμένου Σκοπού

"έχουν γραφτεί από μεγάλα παράσιτα

"στρατηγούς και αναγνωρισμένους ιστορικούς

"λοιπόν, έχω κι εγώ το ίδιο δικαίωμα όπως κάθε άνθρωπος, να γράψω ιστορία"

Sam Watkins

ένας από τους πρώτους που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Νότου

ήταν ο 21χρονος Sam Watkins από την Columbia, στο Τενεσί

εντάχθηκε στον λόχο H

του 1ου συντάγματος του Τενεσί στο Nashville

όπως οι περισσότεροι από τους στρατιώτες των Νοτίων

δεν είχε σκλάβους

"ήχησε η σάλπιγγα να τα μαζέψουμε

"και να βάλουμε τα πάντα πάνω στις άμαξες

"ταξιδέψαμε με 30 μίλια την ώρα

"όσο γρήγορα μπορούσε να μας πάει ο ατμός

"σε κάθε πόλη και σταθμό,

"πολίτες και γυναίκες κουνούσαν τα μαντήλια τους

"και επευφημούσαν τον Jeff Davis

"και την Συνομοσπονδία

"αξίζει να είσαι στρατιώτης για να εισπράττεις τέτοια καλωσορίσματα"

"αν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ μου έλεγε

"πως θα δινόταν μια μεγάλη μάχη

"για την ελευθερία ή τη δουλεία στη χώρα

"και ζητούσε την κρίση μου

"σχετικά με την ικανότητα ενός γενικού διοικητή

"θα έλεγα με την τελευταία μου πνοή,

να είναι ο Robert E. Lee"

Στρατηγός Winfield Scott

"δε μπορώ να περιμένω μεγαλύτερη συμφορά για την χώρα

"από τη διάλυση της Ομοσπονδίας

"θα ήταν μια συσσώρευση

"όλων των δεινών για τα οποία παραπονιόμαστε

"και διατίθεμαι να θυσιάσω τα πάντα εκτός από την τιμή

για την διατήρησή της"

Robert E. Lee

Blair House ήταν ο προεδρικός ξενώνας στην Ουάσινγκτον

ο πιο πολλά υποσχόμενος αξιωματικός του τακτικού στρατού

ήταν ο Robert E. Lee από τη Βιρτζίνια

στις 18 Απριλίου, 4 ημέρες μετά το Sumter,

ο Lee κλήθηκε στο Blair House

κατ’ εντολή του Lincoln

και του προσφέρθηκε η διοίκηση ολόκληρου του ομοσπονδιακού στρατού

ο Lee είπε πως θα το σκεφτόταν

η Βιρτζίνια είχε αποφασίσει να αποσχιστεί μια μέρα πριν

εκείνη τη νύχτα πηγαινοερχόταν ανήσυχα

στους κήπους γύρω από την έπαυλή του στο Arlington

δίπλα στον Ποτόμακ

τα μεσάνυχτα του Σαββάτου 20 Απριλίου

ο Lee έγραψε την επιστολή παραίτησης από τον στρατό των ΗΠΑ

την 21η ο Κυβερνήτης της Βιρτζίνια

ζήτησε από τον Lee να αναλάβει τη διοίκηση της πολιτοφυλακής

όταν ο Lee έπρεπε να επιλέξει μεταξύ του έθνους και της Βιρτζίνια

δεν υπήρχε καμία αμφιβολία ποια θα ήταν η επιλογή του

πήγε με την πολιτεία του,

είπε, "δε μπορώ να ξιφουλκήσω ενάντια στη γενέθλια πολιτεία μου"

ή όπως συχνά έλεγε "την παρτίδα μου"

ο Lincoln είχε χάσει τον καλύτερο στρατιωτικό του

"ούτε από μια λέξη ή μια ματιά

"δε μπορούμε να διακρίνουμε αλλαγή στη συμπεριφορά των νέγρων υπηρετών

"δεν δίνουν ούτε ένα σημάδι

"είναι ηλίθιοι;

"ή σοφότεροι από εμάς;

σιωπηλοί και δυνατοί, περιμένουν την ώρα τους;"

Mary Chesnut

και οι δύο πλευρές πίστευαν πως θα είναι ένας πόλεμος 90 ημερών

και οι δύο πλευρές συμφωνούσαν πως θα ήταν πόλεμος των λευκών

οι μαύροι που προσπαθούσαν να καταταγούν απορρίπτονταν

"19 Απριλίου

"υπήρξε μια σοβαρή ταραχή στη Βαλτιμόρη

"συντάγματα από τη Μασαχουσέτη

δέχθηκαν επίθεση από έναν όχλο στον οποίο απάντησαν με σφαίρες και ατσάλι"

"είναι μια αξιοσημείωτη σύμπτωση

"πως το πρώτο αίμα σε αυτό το μεγάλο πόλεμο

"ήταν των αντρών από τη Μασαχουσέτη

στην επέτειο του Lexington" (μάχη στη διάρκεια του πόλεμου ανεξαρτησίας των ΗΠΑ, 1775)

Στρατιώτες

"είμαστε στην Ουάσινγκτον και τι πόλη είναι αυτή

"λάσπη, γουρούνια, νέγροι, παλάτια, παράγκες παντού

"όπως περνούσαμε από το Λευκό Οίκο, είδα πρώτη φορά τον Abraham Lincoln

"μοιάζει καλός, ειλικρινής άντρας

"και πιστεύω πως με τη βοήθεια του Θεού,

μπορεί να βγάλει τη χώρα μας από τον κίνδυνο με ασφάλεια"

Elisha Hunt Rhodes

οι άντρες από το Rhode Island έστησαν τις κουκέτες τους

στο γραφείο ευρεσιτεχνιών

οι Νεουορκέζοι κοιμήθηκαν στο καλυμμένο με χαλί πάτωμα της Βουλής

οι άντρες από τη Μασαχουσέτη κατέλυσαν στη Ροτόντα

κι έψησαν το μπέικον τους σε εστίες στο υπόγειο

από πάνω τους, ο θόλος του Καπιτώλιου παρέμενε μισοτελειωμένος

παρόλο τον πόλεμο

ο Lincoln επέμεινε πως η δουλειές θα συνεχίζονταν

"το λαμβάνω ως σημάδι" είπε

"πως η Ομοσπονδία θα παραμείνει"

"το πρώτο πράγμα το πρωί είναι τα γυμνάσια

"μετά γυμνάσια και γυμνάσια ξανά

"μετά γυμνάσια, γυμνάσια, λίγο ακόμα γυμνάσια και μετά γυμνάσια

"μετά τέλος γυμνάσια

"μεταξύ γυμνασίων, κάνουμε γυμνάσια

"και μερικές φορές σταματάμε να φάμε λίγο

και κάνουμε προσκλητήριο"

"περίχωρα της Βαλτιμόρης

Αγαπητέ μου William,

"μπορώ τώρα να βαδίζω 20 και 25 μίλια τη μέρα,

"να ζω με λιγοστές μερίδες γαλέτας, ωμού και ταγγιασμένου μπέικον,

"ψητό καλαμπόκι και κρύο νερό

"να κοιμάμαι έξω στη βροχή και την βαριά υγρασία

"μόνο με το στρατιωτικό παλτό πάνω μου,

και κυρίως να περνάω καλά "

Edward Hastings Ripley

στις αρχές του πολέμου

υπήρχε ένας βετεράνος των Νοτίων

ένα επαρχιωτόπαιδο σε χρέη φύλακα

περπατούσε στο πόστο του στο δάσος

και ήταν μια κουκουβάγια... άγνωστο είδος σε αυτόν, σ' ένα δέντρο κοντά

και η κουκουβάγια έκανε "χουυυυυυ" (= ποιος)

και το αγόρι τρέμοντας από το φόβο είπε

"εγώ είμαι κύριε ο John Albert, φίλος σας"

το Μάη στρατεύματα των Βορείων διέσχισαν τον Ποτόμακ με δαυλούς

και κατέλαβαν τα υψώματα του Arlington

το σπίτι του Robert E. Lee θα καταλαμβάνονταν

από ομοσπονδιακές δυνάμεις για το υπόλοιπο του πολέμου

στα τέλη του Ιουνίου ο νέος στρατηγός επικεφαλής των Βορείων ο Irvin Mcdowell,

σχεδίασε πλάνα επίθεσης

στους Νότιους στη Βιρτζίνια,

αλλά δεν ήθελε ακόμα να εμπλακεί

"αυτό δεν είναι στρατός," προειδοποίησε τον Πρόεδρο

"είστε άπειροι, είναι η αλήθεια," απάντησε ο Lincoln,

"αλλά κι αυτοί άπειροι είναι

είστε όλοι το ίδιο άπειροι"

για να διατηρήσει το Σύνταγμα,

ο Lincoln το είχε καταπατήσει για 3 μήνες

κάνοντας πόλεμο χωρίς τη συναίνεση του Κογκρέσου

επιτάσσοντας τηλεγραφικά γραφεία του Βορρά

αναστέλλοντας το habeas corpus (το ατομικό δικαίωμα στη δίκη και της απόδειξης της αθωότητας)

για να αποτρέψει τις συνοριακές πολιτείες από την απόσχιση

ο Lincoln έστειλε στρατεύματα να καταλάβουν τη Βαλτιμόρη

και έκλεισε το Δήμαρχο και 19 νομοθέτες υπέρ της απόσχισης

στη φυλακή χωρίς δίκη

ο ομοσπονδιακός δικαστής Taney έκρινε πως ο Πρόεδρος

υπερέβη την εξουσία του

ο Lincoln απλά τον αγνόησε

περισσότεροι απατεώνες από έντιμοι καταφεύγουν στο habeas corpus" είπε

και σκέφτηκε ακόμα και να συλλάβει τον ομοσπονδιακό δικαστή

ένας πολύ μυστηριώδης άντρας

έχει τόσες πολλές πλευρές

το περίεργο με το Lincoln για εμένα,

είναι πως μπορούσε να αφαιρέσει τον εαυτό του από εκείνον

σαν να κοιτούσε τον εαυτό του

είναι πολύ περίεργο και τρομακτικό

και πάρα πολύ έξυπνο

τόσο απλό να το πεις

αλλά... ο Lincoln είναι πνιγμένος από ιστορίες για τη συμπόνια του

που οι άνθρωποι ξεχνούν πόσο πολύ έξυπνος ήταν

και σχεδόν ό,τι έκανε...

σχεδόν ό,τι έκανε, ήταν υπολογισμένο για το αποτέλεσμά του

"μάθετε στους στασιαστές και τους προδότες

"πως το τίμημα που θα πληρώσουν

"για την απόπειρα τους να αποσχιστούν από αυτήν την κυβέρνηση

θα είναι η κατάργηση της δουλείας"

Frederick Douglass

από την αρχή του πολέμου σκλάβοι αποδρούσαν από τις φυτείες

προς τις γραμμές των Βορείων

αλλά η πολιτική του Lincoln ήταν ξεκάθαρη

παρά την πίεση από τους υπέρμαχους της κατάργησης

επέμεινε πως έκανε πόλεμο ενάντια στην απόσχιση

και όχι τη δουλεία

και διέταξε το στρατό

να επιστρέφουν τους φυγάδες στους ιδιοκτήτες τους

αλλά τώρα, ένα πρόσωπο που κανείς δεν περίμενε,

βοήθησε να αλλάξουν γνώμη

ο στρατηγός Benjamin Butler ήταν ένας πολιτικός από τη Μασαχουσέτη

αλλήθωρος και με ανάμικτα κίνητρα

ο οποίος είχε κάποτε υποστηρίξει τον Jefferson Davis

για Πρόεδρο των ΗΠΑ

"επιστρέφοντας τους σκλάβους βοηθάμε μόνο τον εχθρό," υποστήριξε ο Butler,

και πήρε την έγκριση να κρατάει τους φυγάδες σκλάβους ως λάφυρο πολέμου

και να τους χρησιμοποιεί ως εργάτες στο στρατό

"ο ταγματάρχης Cary από τη Βιρτζίνια

"με ρώτησε αν δεν αισθάνομαι δεσμευμένος

"από τις συνταγματικές υποχρεώσεις μου

"να παραδώσω φυγάδες με βάση το νόμο περί φυγάδων σκλάβων

"σε αυτό απάντησα πως ο νόμος αυτός

"δεν ισχύει σε μια ξένη χώρα

"που η Βιρτζίνια υποστηρίζει πως είναι

"και πως θα πρέπει να το υπολογίσει σαν μια από τις ατυχίες της θέσης της

που μέχρι τώρα τουλάχιστον έχει πάρει με το λόγο της"

στρατηγός Benjamin Butler

η σταγόνα των φυγάδων που έφταναν στις γραμμές των Βορείων

έγινε πλημμύρα

ένας πρώην σκλάβος ο οποίος είχε πρόσφατα αγοράσει την ελευθερία του

είπε σε ένα στρατιώτη των Βορείων

"αν ήξερα πως έρχεστε εσείς οι στρατιώτες

θα είχα φυλάξει τα λεφτά μου"

ο πόλεμος ξεσπούσε σε όλη τη χώρα

υπήρχαν συμπλοκές στο Big Bethel της Βιρτζίνια

και στο Booneville του Μιζούρι

αψιμαχίες από το Μέριλαντ έως τα εδάφη του New Mexico

στο Phillipi, της Δυτικής Βιρτζίνια,

ένας νέος στρατηγός των Βορείων ο George McClellan

κέρδισε μια μικρή αλλά πολυδημοσιευμένη νίκη

απέναντι σε μια μικρή συνομοσπονδιακή δύναμη

αλλά ακόμα δεν είχε υπάρξει καμία αποφασιστική μάχη

Η μάχη στο Manassas

"9 Ιουλίου

το καλοκαίρι των μαχών

"είθε να είναι το πρώτο και τελευταίο

εξάλλου δεν βιώσαμε καθόλου τη φρίκη του πολέμου"

Mary Chesnut

"16 Ιουλίου

ξεκινά να δείχνει σαν πόλεμος,

"και θα έχουμε πιθανόν την ευκαιρία

"να επισκεφτούμε τους Νότιους αδελφούς μας

"στο ιερό έδαφος της Βιρτζίνια, πολύ σύντομα

"ελπίζω να επιτύχουμε

και να χτυπήσουμε γερά τους στασιαστές"

Elisha Hunt Rhodes

Στις 16 Ιουλίου, ο στρατός εθελοντών των Βορείων

αποτελούμενος από 37,000 άντρες πορεύθηκε μέσα στη Βιρτζίνια

ο στόχος τους ήταν να αποκόψουν τις σιδηροδρομικές γραμμές στο Manassas,

και τελικά να κινηθούν προς το Ρίτσμοντ

Washington Star

"το σκηνικό από τους λόφους ήταν μεγαλειώδες

"τα συντάγματα το ένα μετά το άλλο, έρχονταν από το δρόμο

"και κατά μήκος της μακριάς γέφυρας,

"τα όπλα τους έλαμπαν στον ήλιο

"επευφημίες ακούγονταν καθώς τα συντάγματα αλληλοχαιρετιούνταν

"και με τα εμβατήρια καθώς και με τις κοφτές, καθαρές εντολές από τους αξιωματικούς

"δημιούργησαν έναν συνδυασμό ήχων πολύ ευχάριστων στο αυτί ενός Βόρειου"

για να σταματήσουν την εισβολή των Βορείων,

22,000 στρατιώτες των Νοτίων

μετακινήθηκαν βόρεια από το Ρίτσμοντ

υπό τις διαταγές του στρατηγού Beauregard,

ο οποίος ήξερε εκ των προτέρων πως οι Βόρειοι έρχονταν

η Rose Greenhow,

ένα επιφανές μέλος της υψηλής κοινωνίας της Ουάσινγκτον

και κατάσκοπος των Νοτίων, τον είχε ειδοποιήσει

τώρα ο Beauregard έφτιαξε το αρχηγείο του

στο αγροτόσπιτο του Wilmer Mclean

οι Νότιοι είχαν φτιάξει μια ελικοειδή γραμμή 8 μιλίων

κατά μήκος της μιας όχθης του ποταμού Bull Run

βρίσκονταν λιγότερα από 25 μίλια από την Ουάσινγκτον

κι εκεί περίμεναν

εκατοντάδες κάτοικοι της Ουάσινγκτον σε γιορτινή διάθεση

ξεκίνησαν για το Manassas

ελπίζοντας να δουν μια πραγματική μάχη

μερικοί έφεραν κιάλια,

καλάθια για πικνίκ, μπουκάλια σαμπάνιας

"είδαμε άμαξες με πολίτες

"που ήρθαν από την Ουάσινγκτον ώστε να δουν την επιχείρηση

"ένα αγόρι από το Κονέκτικατ είπε, να ο γερουσιαστής μας

"και κάποιοι από τους άντρες αναγνώρισαν άλλα μέλη του Κογκρέσου

"θεωρήσαμε πως δεν ήταν κακή ιδέα

"να έχουμε σπουδαίους άντρες από την Ουάσινγκτον

να έρθουν να μας δουν να συντρίβουμε τους στασιαστές"

στρατιώτης James Tinkham

το πρωί της 21ης

ο Mcdowell έστειλε τους άντρες του κατά μήκος του Bull Run

έπεσαν πάνω στην αριστερή πλευρά των Νοτίων

οδηγώντας τους από τη μια θέση στην άλλη

οι πολίτες που παρακολουθούσαν

ανέμιζαν τα καπέλα τους και κουνούσαν τα μαντήλια τους

δεν ήταν ούτε καν μεσημέρι

και όλα πήγαιναν όπως ακριβώς ήθελαν

"φτάνοντας σε ένα άνοιγμα

"αποκομμένοι από την αριστερή μας πτέρυγα δίπλα από έναν φράκτη του σιδηρόδρομου

"μας υποδέχτηκε μια ομοβροντία τουφεκισμών

"που πυροβολούσαν τόσο ψηλά

"ώστε όλες οι σφαίρες πέρασαν πάνω από τα κεφάλια μας

"η πρώτη μου εντύπωση ήταν κατάπληξη

"από τον περίεργο συριγμό των σφαιρών

"και πώς το σύνταγμα αμέσως έπεσε στο έδαφος

δίχως να περιμένει διαταγές"

"πυροβολήσαμε όλοι μαζί και είδαμε τους Νότιους να τρέχουν

"τα παιδιά έλεγαν συνεχώς με μεγάλη χαρά

"τους χτυπήσαμε!

"θα κρεμάσουμε τον Jeff Davis σε μια ξινομηλιά

τρέχουν, ο πόλεμος τελείωσε!"

ένας παρατηρητής θυμόταν πως ο προωθούμενος ομοσπονδιακός στρατός

έμοιαζε με ένα άγριο τέρας

που σηκωνόταν με μια αργή, κυματοειδή κίνηση

σε δύσκολη ανάβαση

η νίκη των Βορείων φάνταζε τόσο σίγουρη

ώστε σε ένα μέρος του πεδίου

οι άντρες σταμάτησαν για να μαζέψουν αναμνηστικά

αλλά σ' ένα λόφο στο κέντρο της γραμμής των Νοτίων

υπήρχε μια ταξιαρχία από τη Βιρτζίνια υπό τη διοίκηση του στρατηγού Thomas Jackson

ενώ άλλοι Νότιοι διοικητές ταλαντεύονταν,

ο Jackson κρατούσε γερά

ένας Νότιος αξιωματικός

προσπαθώντας να ανασυντάξει τους φοβισμένους του άντρες

φώναξε, "κοιτάξτε! να ο Jackson με τους άντρες του

στέκεται σαν πέτρινος τοίχος (stone wall)"

το όνομα αυτό του έμεινε

είχε τον περίεργο συνδυασμό

του θρησκευτικού φανατισμού και της δόξας στη μάχη

αγαπούσε τη μάχη

τα μάτια του έλαμπαν

τον αποκαλούσαν old blue light

λόγω της λάμψης των ματιών του στη διάρκεια της μάχης

ήταν εντελώς ατρόμητος

δεν είχε καμία απολύτως αίσθηση κινδύνου

σε οποιαδήποτε στιγμή όταν η μάχη μαινόταν

και μπορούσε να καθορίσει τι ήθελε να κάνει

είπε, "μόλις τους κάνεις να τρέξουν, μπορείς να τους ελέγξεις

"και μ’ αυτόν τον τρόπο, μια μικρή δύναμη

μπορεί κάθε φορά να νικήσει μια μεγάλη"

ήξερε πολύ καλά πως η φήμη για νίκη

θα διαδιδόταν και θα συσσωρευόταν

αυτό ήταν και το σημείο καμπής

στις 4:00 ο Beauregard διέταξε αντεπίθεση

ο Jackson παρότρυνε τους άντρες του να φωνάξουν με μανία

η κραυγή των Νοτίων γνωστή ως rebel yell πρωτακούστηκε εκείνη την ημέρα

και θα αντηχούσε σε 1,000 πεδία μάχης

ενισχύσεις των Νοτίων είχαν αρχίσει να καταφθάνουν

πρώτα ήρθαν ιππείς

περισσότεροι κατέφθασαν με τραίνο, κάτι καινούριο στον πόλεμο

ο στρατός των Βορείων κατέρρευσε

η υποχώρηση σύντομα μετατράπηκε σε συντριβή

όταν τα όπλα των Βορείων διασταυρώθηκαν

με τις άμαξες των θεατών που τώρα τρέπονταν σε φυγή

"προσπαθούσαμε να τους πούμε πως δεν υπήρχε κίνδυνος

"τους ζητούσαμε να σταματήσουν, τους ικετεύαμε να σταθούν

"τους αποκαλούσαμε δειλούς

"βγάλαμε τα όπλα μας και απειλήσαμε να πυροβολήσουμε

αλλά μάταια"

"κατά μήκος της μικρή σκιερής κοιλάδας που μέσα της βρισκόταν ο δρόμος μας,

"οι χειρουργοί εξασκούσαν το επάγγελμά τους όλο το πρωί με τους τραυματίες

"τραπέζια στο ύψος του στήθους είχαν στηθεί,

"που πάνω τους ούρλιαζαν οι τραυματίες ενώ τους έκοβαν χέρια και πόδια

"οι χειρουργοί και οι βοηθοί τους, γυμνοί από τη μέση και πάνω

"και όλοι τους λερωμένοι με αίμα,

"στέκονταν τριγύρω, κάποιοι κρατούσαν τους άμοιρους

"ενώ άλλοι με μακριά κοφτερά μαχαίρια και πριόνια

"έκοβαν και πριόνιζαν με τρομαχτική ταχύτητα,

"πετώντας τα κομμένα μέλη σε ένα σωρό εκεί κοντά

με το που τα αφαιρούσαν"

αντισυνταγματάρχης W.W. Blackford 1η ίλη ιππικού της Βιρτζίνια

"τι τρομερό θέαμα ήταν

"εδώ ένας άντρας

"κρατώντας σφιχτά το όπλο στα χέρια του, νεκρός,

"πολλοί με παραμορφωμένα χαρακτηριστικά, όλοι τους τρομερά βρώμικοι

"πολλοί βαριά τραυματισμένοι, μερικοί με πόδια κομμένα από σφαίρες,

"άλλοι χωρίς χέρια

"μερικοί τόσο βαριά τραυματίες

"που δε μπορούσαν να συρθούν, αιμορραγούσαν μέχρι θανάτου

"σταματήσαμε πολλές φορές να δώσουμε σε μερικούς κάτι να πιουν,

"και σύντομα είδαμε αρκετά να μας γεμίσουν

με τη φρίκη του πολέμου"

υπολοχαγός Josiah Favill

"αγωνιζόμουν, κρατώντας το όπλο μου και τη θήκη με τις σφαίρες

"πολλές φορές κάθισα στη λάσπη,

"αποφασισμένος να μην προχωρήσω

"και πρόθυμος να σκοτωθώ και να τελειώσω τα βάσανά μου

"αλλά όλο και κάποιος φίλος θα περνούσε

"και θα με παρακινούσε να κάνω μια ακόμη προσπάθεια,

"και θα σταματούσα ένα μίλι παρακάτω

"με το φως της μέρας μπορούσαμε να δούμε τα καμπαναριά της Ουάσινγκτον,

"και πόσο ευπρόσδεκτο θέαμα ήταν

"οι απώλειες του συντάγματος σε αυτήν την καταστροφική σύρραξη

ήταν 93 νεκροί, τραυματίες ή αγνοούμενοι"

ήταν ένας γερουσιαστής νομίζω από την Αλαμπάμα

δε θυμάμαι από που

που είπε πως δε θα γινόταν πόλεμος

και προσφέρθηκε να σκουπίσει όλο το αίμα που θα χυνόταν,

με ένα μαντήλι τσέπης

αυτή... ήταν η πρόβλεψή του

πάντα έλεγα πως κάποιος θα έπαιρνε διδακτορικό

αν υπολόγιζε πόσα μαντήλια θα χρειάζονταν

να σκουπίσουν όλο το αίμα που χύθηκε

θα ήταν πολλά μαντήλια

από τον Λευκό Οίκο της Συνομοσπονδίας στο Ριτσμοντ

ο Jefferson Davis χάρηκε

"συμπολίτες μου

"ο μικρός σας στρατός

"χλευασμένος για την ανάγκη του σε όπλα

"χλευασμένος για την έλλειψη του

"σε όλα τα απαραίτητα υλικά για πόλεμο,

"συναντήθηκε με τον μέγα στρατό του εχθρού,

"τον συνέτριψε σε κάθε σημείο,

"και τώρα υποχωρεί άδοξα

"προ των νικητήριων φαλάγγων μας

"τους δώσαμε ένα μάθημα

για την εισβολή τους στο ιερό έδαφος της Βιρτζίνια"

"η σημερινή μέρα θα είναι γνωστή ως Μαύρη Δευτέρα

"συντριβήκαμε και χτυπηθήκαμε ολοκληρωτικά και ατιμωτικά

"από τους υποστηρικτές της απόσχισης

George Templeton Strong

London Times

"οι τρόφιμοι του Λευκού Οίκου βρίσκονται σε κατάσταση εσχάτης ταραχής

"και ο κύριος Lincoln σε απελπισία

"γιατί ο Beauregard δεν επιτίθεται στην Ουάσινγκτον, δεν το ξέρω,

και ούτε μπορώ να το μαντέψω"

θα έμενε στην Ιστορία ως η μεγάλη φυγή σε πανικό

για μέρες αποκαρδιωμένοι στρατιώτες επέστρεφαν στην Ουάσινγκτον

"είδα ένα χείμαρρο αντρών,

"καλυμμένοι με λάσπη βρεγμένοι από τη βροχή,

"οι οποίοι ξεχύνονταν ακανόνιστα στην λεωφόρο Πενσιλβάνια προς το Καπιτώλιο

"ένα πυκνό ρεύμα αναθυμιάσεων αναδυόταν από το πλήθος

"ρώτησα έναν χλωμό νέο ο οποίος φαινόταν εξαντλημένος μέχρι θανάτου

"αν ολόκληρος ο στρατός είχε ηττηθεί

"αυτό είναι παραπάνω απ’ όσο ξέρω, είπε

"αυτό που ξέρω είναι πως πάω σπίτι

πολέμησα αρκετά για όλη μου τη ζωή "

ο Βορράς είχε τρομοκρατηθεί με τις 5,000 απώλειες

και οι δυο πλευρές τώρα ήξεραν

πως δε θα ήταν ένας πόλεμος των 90 ημερών

δυο μέρες μετά πανούργοι μεσίτες

αγόρασαν το πεδίο της μάχης

για να κάνουν ένα δεύτερο είδος σκοτωμού

ως τουριστικό αξιοθέατο

"τι στο καλό συμβαίνει με τους Αμερικανούς;

"αλήθεια επιθυμούν την κοροϊδία του κόσμου;

"όσο και τη δική τους κοινωνική και πολιτική καταστροφή;

"το εθνικό οικοδόμημα φλέγεται

"ο καθένας που μπορεί να φέρει έναν κουβά νερό

"ή να μετακινήσει ένα τούβλο, χρειάζεται

"ωστόσο οι ηγέτες επίμονα αρνούνται

"να δεχθούν τους σκλάβους ως στρατιώτες,

"την τάξη των ανθρώπων που έχει το μεγαλύτερο συμφέρον

"στο να νικήσουν και εξευτελίσουν τους στασιαστές

"απ' όλους τους υπόλοιπους

"τόση είναι η υπερηφάνεια

η ηλίθια προκατάληψη και η μωρία που επικρατούν"

Frederick Douglass

"λίγο συνέλαβα τη σημασία της ήττας,

"το μέγεθος της καταστροφής που βρήκε τις ΗΠΑ

"τόσο ολιγοήμερη υπήρξε η αμερικανική Ομοσπονδία

"ώστε οι άνθρωποι που ήταν είδαν να γεννιέται

μπορεί να ζήσουν να τη δουν να πεθαίνει"

William Russell, London Times

Ένα μέτωπο χιλίων μιλίων

"Ουάσινγκτον, Αύγουστος

"δεν βρήκα καμία προετοιμασία για άμυνα

"κανένα τάγμα δεν έχει καταλύσει καταλλήλως,

"καμία λεωφόρος ή είσοδος της πόλης δε φυλάσσεται

"όλα είναι χάος,

και οι δρόμοι, τα ξενοδοχεία και τα μπαρ

"έχουν γεμίσει με μεθυσμένους αξιωματικούς

"και άντρες απόντες από τα τάγματά τους χωρίς άδεια

απόλυτο πανδαιμόνιο"

George McClellan

5 ημέρες μετά την καταστροφή στο Bull Run

ένας νέος στρατηγός ανέλαβε αυτό που τώρα αποκαλούταν ο στρατός του Ποτόμακ

ο George Brinton McClellan, μόλις 34 ετών

φαινόταν ακριβώς αυτό που ο Βορράς χρειαζόταν

έφερε μαζί του στην αποκαρδιωμένη πρωτεύουσα

αυτό που ένας βοηθός του έλεγε

"ένας απερίγραπτος αέρας επιτυχίας"

αντικατέστησε ανίκανους αξιωματικούς με τακτικούς στρατιώτες

έφτιαξε κόσμια στρατόπεδα γύρω από την Ουάσινγκτον

ώστε να στεγάσει τους 10,000 νέους εθελοντές

που έφταναν εβδομαδιαία

τους έκανε στρατιωτικά γυμνάσια 8 ώρες την ημέρα,

και σκηνοθετούσε μεγαλειώδεις επιθεωρήσεις για να υψώσει το ηθικό

"όλη η προσοχή ήταν στραμμένη στο νέο στρατηγό

"με την ήρεμη ματιά και τον αέρα της πλήρωσης,

"ο οποίος κινούταν τριγύρω ακολουθούμενος από πολυπληθές προσωπικό

"κάτω από τους κρότους των σπαθιών και των επευφημιών των θεατών"

Regis De Trobiand

"βρίσκομαι σε μια νέα και παράξενη θέση εδώ

"ο Πρόεδρος, το υπουργικό συμβούλιο, ο Στρατηγός Scott,

"και όλοι, ζητούν τη γνώμη μου

"κατά ένα μαγικό τρόπο,

"φαίνεται να έχω γίνει η εξουσία της χώρας

"σχεδόν νομίζω πως αν είχα μια μικρή επιτυχία τώρα,

"θα μπορούσα να γίνω δικτάτορας

"ή οτιδήποτε άλλο με ευχαριστούσε

"αλλά τίποτα από αυτά δε θα με ευχαριστούσε

"οπότε δε θα γίνω δικτάτορας

θαυμαστή αυταπάρνηση"

οι εφημερίδες τον αποκαλούσαν τον νεαρό Ναπολέοντα,

και ο ίδιος δε μπορούσε παρά να δει την ομοιότητα

αλλά 100,000 ανεκπαίδευτοι εθελοντές είχαν γίνει στρατός

ο στρατός του McClellan

οι άντρες του που τον αγαπούσαν

επειδή τους είχε κάνει να είναι υπερήφανοι για εκείνους

τον αποκαλούσαν μικρό Μακ

η ειδικότητά του ήταν να προετοιμάζει στρατεύματα για τη μάχη

και το έκανε θαυμάσια

ο McClellan εκπαίδευσε εκείνο τον στρατό

οτιδήποτε έκανε ο στρατός του Ποτόμακ στα επόμενα χρόνια,

είναι κυρίως λόγω της εκπαίδευσης που τους έδωσε ο McClellan

σε εκείνον τον πρώτο χρόνο

με τον Lincoln, ο McClellan και το επιτελείο του

επινόησαν ένα τριπλό πλάνο επίθεσης στη Συνομοσπονδία

ένας στρατός θα εισέβαλε στη Βιρτζίνια και θα καταλάμβανε το Ρίτσμοντ

άλλος θα εξασφάλιζε το Κεντάκι και το Τενεσί

και μετά θα κατευθυνόταν στην ενδοχώρα της Συνομοσπονδίας

και θα καταλάμβανε το Μισισιπή την Αλαμπάμα και την Τζόρτζια

στο μεταξύ το ναυτικό θα καθάριζε τον Μισισιπή,

θα περικύκλωνε την Συνομοσπονδία από τη θάλασσα,

και θα απέκοπτε τον ανεφοδιασμό

ο πόλεμος θα διεξαγόταν κατά μήκος ενός μετώπου χιλίων μιλίων

εκείνο το φθινόπωρο ο Lincoln προήγαγε τον McClellan

σε γενικό στρατηγό

αντικαθιστώντας τον γηραιό Winfield Scott

" μπορώ να τα κάνω όλα," έλεγε ο McClellan

αλλά δεν έκανε τίποτα

καθώς το καλοκαίρι γινόταν φθινόπωρο

γινόταν ολοένα και πιο ξεκάθαρο

πως έχοντας κάνει έναν καταπληκτικό στρατό,

ο George Mcclellan δεν είχε κανένα άμεσο σχέδιο

για να τον οδηγήσει κάπου

"καθώς πλησιάζαμε την κορυφή του λόφου,

"η καρδιά μου ανέβαινε ολοένα και πιο ψηλά,

"μέχρι που την ένιωσα στο λαιμό μου

"θα έδινα τα πάντα τότε

"να επέστρεφα στο Ιλινόις

"αλλά συνέχισα

"όταν η κοιλάδα κάτω μας φαινόταν ολόκληρη, σταμάτησα

"τα εχθρικά στρατεύματα είχαν φύγει

"η καρδιά μου πήγε στη θέση της,

"και μου ήρθε κατευθείαν η σκέψη

"πως με είχε φοβηθεί τόσο

"όσο κι εγώ

"αυτή ήταν μια πλευρά που δεν είχα σκεφτεί ποτέ πριν

αλλά που δεν ξέχασα ποτέ ξανά"

στρατηγός Ulysses S. Grant

τον Σεπτέμβρη ο Ulysses S. Grant

κατέλαβε το Paducah στο Κεντάκι

μια πόλη στρατηγικής σημασίας στις εκβολές του Μισισιπή,

αλλά δυο μήνες αργότερα οι απείθαρχοι νεοσύλλεκτοί του

σχεδόν καταστράφηκαν

ενώ λεηλατούσαν ένα στρατόπεδο Νοτίων

αντί να προετοιμάζονται για αντεπίθεση

ο Grant επέστρεψε σε δουλειά γραφείου

το Νοέμβρη ο William Tecumseh Sherman

αντικαταστάθηκε από διοικητής των Βορείων στο Κεντάκι

όταν επέμενε πως θα χρειάζονταν τουλάχιστον 200,000 άντρες

να καταπνίξουν την επανάσταση στη Δύση

κανείς δεν τον πίστεψε

έγινε μελαγχολικός

επιρρεπής σε ξεσπάσματα άγχους και οργής

"ο Sherman," είπε ο McClellan, "έχει φύγει απ’ τα φρένα"

ο Δεκέμβρης τον βρήκε στο σπίτι υπό την φροντίδα της γυναίκας του

να σκέφτεται την αυτοκτονία

όχι, κανείς δε σκέφτηκε πως θα κρατήσει πολύ

κανείς και από τις δύο πλευρές δεν πίστεψε πως θα κρατήσει πολύ

αυτοί οι λίγοι που είπαν πως θα κρατούσε

ο Tecumseh Sherman, για παράδειγμα

θεωρήθηκαν τρελοί

επειδή έκαναν προβλέψεις για απώλειες οι οποίες ήταν στην ουσία λίγες

το Νοέμβρη ένα πολεμικό πλοίο των Βορείων

σταμάτησε ένα βρετανικό ατμόπλοιο υπό την απειλή των όπλων σε διεθνή ύδατα

και συνέλαβε δύο Νότιους διπλωμάτες που βρίσκονταν επάνω

ο Πρωθυπουργός της Μεγάλη Βρετανίας, Λόρδος Palmerston,

εξοργίστηκε και ζήτησε την άμεση απελευθέρωσή τους

και έστειλε 11,000 στρατιώτες στον Καναδά

"έναν πόλεμο τη φορά," είπε ο Lincoln,

και απελευθέρωσε τους δύο διπλωμάτες

τον Δεκέμβρη, οι αισιόδοξοι και των δύο πλευρών είχαν απογοητευτεί

η Συνομοσπονδία δεν έδειχνε κανένα σημάδι επικείμενης κατάρρευσης

ο Βορράς δε θα εγκατέλειπε τις προσπάθειες του

να επανενώσει το έθνος με τη βία

μέχρι το τέλος του έτους, υπήρχαν 700,000 στρατιώτες στον ομοσπονδιακό στρατό

κανείς δεν ήξερε πόσοι συνομοσπονδιακοί στρατιώτες υπήρχαν

"31η Δεκέμβρη

"το άμοιρο το 1861 φεύγει

"ήταν ένα ζοφερό έτος με προβλήματα και καταστροφές

"θα έπρεπε να είμαι χαρούμενος που φεύγει

αν ήταν το 1862 να είναι πιθανόν να είναι καλύτερο"

George Templeton Strong

Έντιμη ενηλικίωση

μια εβδομάδα πριν από τη μάχη στο Bull Run,

ο Sullivan Ballou,

ένας ταγματάρχης του δεύτερου τάγματος εθελοντών του Rhode Island,

έγραψε στην γυναίκα του στο Smithfield

"14 Ιουλίου 1861 Ουάσινγκτον

"αγαπημένη μου Sarah

"οι ενδείξεις είναι πολύ ισχυρές

"πως θα μετακινηθούμε σε λίγες μέρες, ίσως κι αύριο,

"και σε περίπτωση που δεν μπορέσω να σου γράψω ξανά,

"νιώθω αναγκασμένος να σου γράψω μερικές γραμμές

"που θα μπορείς να διαβάζεις όταν πια δε θα υπάρχω

"δεν έχω αμφιβολίες ή έλλειψη εμπιστοσύνης

"στο σκοπό που έχω αφιερωθεί,

"και το θάρρος μου δεν παύει ή ταλαντεύεται

"τώρα γνωρίζω πως ο αμερικανικός πολιτισμός

"τώρα εξαρτάται από το θρίαμβο αυτής της κυβέρνησης,

"και πόσο μεγάλος χρέος έχουμε

"σε αυτούς που πριν από εμάς

"υπέφεραν και μάτωσαν στη διάρκεια της Ανεξαρτησίας

"και είμαι πρόθυμος, εντελώς πρόθυμος,

"να παραιτηθώ απ' όλες τις χαρές μου στη ζωή

"ώστε να βοηθήσω να διατηρηθεί αυτή η κυβέρνηση

"και να κάνω το χρέος μου

"Sarah,

η αγάπη μου για εσένα είναι αθάνατη

"φαίνεται να με ενώνει μαζί σου με δυνατά σύρματα

"που τίποτα παρά η παντοδυναμία μπορεί να σπάσει,

"και όμως η αγάπη μου για την πατρίδα με καταβάλλει όπως ένας δυνατός άνεμος

"και με κρατάει ακαταμάχητα μ' όλες αυτές τις αλυσίδες στο πεδίο της μάχης

"η μνήμες όλων των ευτυχισμένων στιγμών που απόλαυσα μαζί σου

"με πλημμυρίζουν

"και αισθάνομαι βαθιά ευγνώμων στο Θεό και σε ‘σένα

"που τις απόλαυσα για τόσο πολύ

"και πόσο δύσκολο είναι για ‘μένα να τις απαρνηθώ

"και να κάψω τις ελπίδες μου για τα χρόνια που θα έρθουν

"όταν πρώτα ο Θεός θα μπορούσαμε να είχαμε ζήσει και αγαπηθεί μαζί

"και να βλέπαμε τα αγόρια μας να μεγαλώνουν και να γίνονται έντιμοι άντρες

"αν δεν επιστρέψω αγαπημένη μου Sarah,

"μην ξεχάσεις ποτέ πόσο σε αγάπησα,

"ούτε πως όταν αφήνω την τελευταία μου πνοή στη μάχη,

"θα ψιθυρίζω το όνομά σου

"συγχώρεσε τα πολλά μου λάθη

"και τον πολύ πόνο που σου προκάλεσα,

πόσο επιπόλαιος, πόσο ανόητος υπήρξα ενίοτε"

"αλλά, Sarah,

"αν οι νεκροί μπορούν να γυρίσουν πίσω στη Γη

"και να φτερουγίζουν αόρατα γύρω από αυτούς που αγαπούν,

"θα είμαι συνέχεια μαζί σου

"στη φωτεινότερη ημέρα και τη σκοτεινότερη νύχτα

"για πάντα

για πάντα"

"και όταν το απαλό αεράκι θα πέφτει στο μάγουλό σου,

"θα είναι η ανάσα μου

"ή ο κρύος αέρας στον παλλόμενό σου κρόταφο

θα είναι το πνεύμα μου που θα περνάει"

"Sarah, μη με θρηνήσεις

"μην πιστέψεις πως έφυγα

"και να με περιμένεις

γιατί θα ξανασυναντηθούμε"

ο Sullivan Ballou σκοτώθηκε μια εβδομάδα αργότερα

στην πρώτη μάχη του Bull Run

Trivia Time

o Edmund Ruffin ήταν ο άνθρωπος που έριξε τον πρώτο πυροβολισμό στον εμφύλιο

εκτός του φανατισμού του υπέρ της δουλείας έμεινε στην ιστορία για τη μελέτη

της σχέσης του pH του εδάφους με την αποδοτικότητα των χωραφιών

δεν άντεξε την νίκη του Βορρά και αυτοκτόνησε τον Ιούνιο του 1865

Μετάφραση, διόρθωση, συγχρονισμός Cetra