Original subtitles

Подај ми го лебот.

Немаме веќе путер.

Ќе се снајдеме.

Не плаши се.

Летни.

Еј, кукло.

Те сакам.

- Ќе одиш на копното? - Не денеска.

Се сеќаваш на другар ми Олави Калм?

Заборавив да ти кажам дека се јави. Ќе дојде овде.

Живее во Париз. Сака да избега од градот.

Го поканив да поседи кај нас.

Имаме доволно место.

Сокот изгледа здрав.

Се смени светот.

И тоа многу. Сфатив кога се вратив.

- Посети не во вилата. - Застрашувачка идеја.

Виски и рак? -Примамливо, но гадно изгледа.

Чао.

Здраво.

- Долг пат е од Франција. - Мене ми кажуваш?

- Но се исплаќа? - На некој начин.

Ќе ловиме и ќе рибариме. Ќе го заборавиш градскиот живот.

Изгледа напуштено.

Всушност, има многу посетители летово, поради ковидот.

Петта година ни е овде и конечно се чувствуваме како дома.

Стигнавме.

Браво, Уско.

Постојано бара одржување.

Едно ќе поправиш, друго се расипува.

- Супер изгледа. - Фала.

- Ова се црешови дрвја? - Сливи.

Црешите се одзади.

Повеќето од храната ни е од бавчата.

Млеко и јајца од соседот.

Ловиме и рибариме.

Ели! Стигна Олави.

Здраво. Олави.

Здраво.

Добре дојде.

Уште се ракуваме и се прегрнуваме. Се надевам дека е во ред.

Мило ми е што те гледам пак. -И мене.

Нели беше кај нејзините пред 15 години?

- Се сеќаваш, Ели? - Одамна беше.

- Пред многу години. - Само што почна на факултет.

- Имате прекрасна куќа. - Да. И требаат поправки.

Мајсторе Калм, дојди да ја видиш глетката.

Пишуваш дисертација. За што? -За убавината.

Значи, немаш партнер?

Не успеав да најдам еден.

Жени или мажи? Или не е важно?

Главно жени.

Треба да ти најдеме "локдаун" љубовница.

- "Локдаун" љубовница? - Островот е полн со убави луѓе.

Запознав една на траектот.

Се палеше на климатски промени и магични печурки.

Паметна млада лекарка.

- Сигурно била Лина. - Да.

Таа беше, си мавнавме.

Лекари, војници, полицајци и свештеници.

Тие се чуварите. Особено лекарите и свештениците.

Можеби не свештениците.

На здравје!

Еј!

Почекај малку.

Овде не добиваме многу вести, забораваме на надворешниот свет.

Убаво е да имаш гостин, за промена.

Жив е татко ти?

Не.

Си водевме убави разговори.

Често зборуваше за тебе откако замина.

- Чекаше да се вратиш. - Така и планирав.

Но во Париз се смени тоа.

- Види што најдов. - Фала.

Не јакната. Погледни ги сликите.

Тогаш имав мозолчиња.

- Се е средено горе, Ели? - Мислам дека е.

- Ќе се снајдам, фала. - Па, лека ноќ.

- Лека ноќ. - Се гледаме изутрина.

- И ние треба да си легнеме. - Ќе дојдам уште малку.

Добро.

Уште рибариш?

Во Париз нема многу места за рибарење. Прашуваш метафорично?

Што? Без ујдурми? Уште си истиот напален палавко.

Имаше една.

Но стана комплицирано. Мажена беше.

Си ослабел?

Можеби малку.

А ти си се поправил?

Малку. Се ослабува ли од студената вода?

- Како беше со мажената? - Супер.

Викенди, стимулативни вечери и други активности.

Мразам водни скутери. Ќе ја земам пушката.

Отпрвин...

Ели не сакаше да се сместиме.

Сакаше да патува, да студира.

Но потоа се врати.

Најдов работа овде на архипелагот.

Ова е поинаков живот.

Побавно е темпото овде во дивината.

Ова... Слушај!

Звукот на винилот. Почувствувај го.

Стара школа и самоодржлива!

Интернетот никогаш не работи на островите.

На работа "стримувам", а дома вртам плочи.

Слушни го звукот.

Функционира секогаш и секаде.

Ова е уметност, класика. Ајде, душо!

Ајде, женска!

Танцувај со телото.

Танцувај, нека свири музиката.

Нели е супер?

Овде сме на работ на цивилизацијата.

Но продолжуваме да шизиме.

А сега...

Руски верзии на песни од "Битлси".

Добро.

Не грижи се.

Брзо ќе се врати. Му здосадува од мали места.

Чао!

Те сакам!

Проклетство!

Извини.

Ти пречам во работата? -Не.

- Како ти оди пишувањето? - Бавно.

Но тоа е нормално.

- Уште свириш на виолончело? - Ретко.

Сакаш да се прошетаме?

Мико рече дека пишуваш дисертација. На која тема?

Жените.

Аха.

- Во филмовите на Фрасоа Трифо. - Значи, сакаш жени.

И жени и мажи, сложеноста на нивните врски.

Врските воопшто.

Не си во врска.

Бев до неодамна.

Сакавме различни работи.

Ако е љубовта најважното нешто во животот, тогаш што е тоа?

Дали е љубов и кога напушташ некого?

И дали е љубовта поврзана со сопственото јас

за да останеш искрен кон себеси?

Ако не ја сакаше, немаше шанси за среќа.

Можеби барам нешто подобро.

Здраво!

Добар ден.

Што е?

Ели ми го покажуваше островот.

Беше во продавницата? Кули се што ни треба?

Да. Налетав на Лина. Рече да го поздравам Олави.

И се допаѓаш. Сака да ја посетиме.

- Да ве префрлам? - Ќе одиме пеш. Мислам, јас.

- Стави ги компирите да се варат. - И јас ќе одам пеш.

Остави ги компирите, јас готвам вечерва.

Добровечер, дами и господа.

Вечерва ќе почнеме со компир, коријандер,

пире од сино сирење, прво од својот вид.

Ова е експериментално кулинарство. -Благодарам.

Нема зошто.

Прикладен колаж на вкусови во духот на времето

со состојки од бавчата и од кујната на нашата домаќинка.

Прекрасно, Олави. Многу... француско.

Не, Мико.

Многу "изолациско".

На здравје.

Се заборавив. Уживајте додека е топло.

Морам да кажам,

презентацијата беше прекрасна.

Но се надевам дека главниот оброк

ќе биде повкусен од ова пире од мувла.

Одвратно е. Апсолутно ужасно.

- Сета сол ли ја употреби? - Премногу лук.

Ајде да јадеме и да не се жалиме.

Можеби не си бил во Франција

цело време, туку во затворска кујна.

Можеби, но јади. Не фрлај го, ќе го бараш.

Супер е што си тука, пријателче.

Белки можам да останам, и покрај фијаското.

Спакувај си ги ножевите и оди си. Веднаш, Мајкл Џексон.

Стави ја ракавицата и назад во кујната.

Можам да ви приредам куклена претстава со прсти.

Ќе те изедам!

Ќе те изедам, ќе те изедам!

Добро утро.

- Добро утро. - Мико веќе замина.

- Многу е убаво и тивко овде. - Нели?

Живот надвор од дофатот на Бога.

- Како ти оди пишувањето? - И така и така.

Ајде да гледаме како Мико ја прави својата магија.

Радосно, о, Господе

пееме за Твојата слава.

Господи, го славиме Твоето име.

Ако зборувам на јазикот на луѓето или на ангелите,

а немам љубов, јас сум само громогласен гонг

или ѕвечечка чинела.

Љубовта е трпелива, љубовта е љубезна.

Таа не завидува,

не се фали, не е горда.

Љубовта не ужива во злото,

но и се радува на вистината.

Секогаш штити, секогаш верува,

секогаш се надева, секогаш истрајува.

- Ќе го однесеш ова дома? - Секако.

Ќе одиме пеш. -Ќе се вратам по неколку дена.

- Ќе го ставам ова во колата. - Ели, виски и рак?

Лина би била добра за тебе.

- Мислиш? - Секако.

Што бараш? Лама?

Независна, слободоумна жена.

Јас имам таква. Најди си своја.

Чувај ја куќата додека ме нема.

Се гледаме наскоро. Смртта не чека никого.

Во која бранша на медицината беше?

Психијатрија.

Сакам да се грижам за луѓето.

Има многу растроени и самоуништувачки луѓе.

Каков си ти, Олави? -Растроен или самоуништувачки?

Самоуништувачки.

Мико е на копното. Цел викенд си со мене.

Типот со Лина... Во врска се?

Не е многу запалена за него.

Зашто е досаден? Таквите се најлоши.

Чека нешто подобро.

Има среќа зашто има време да почека.

Љубовта е на второ место кога се избира партнер.

Има многу други важни работи.

Како еволутивната биологија. -Жално е.

Да. Секојпат потфрла.

Идеално е да најдеш рационалност и љубов во истата личност.

Ако не си одговараат и нема љубов,

како можат двајцата да коегзистираат без страдање?

Не можат.

Тогаш страдаме.

Сакаш уште?

Имаме свој слатководен извор.

На здравје.

За предците и древните огнови.

Благодарам.

Лека ноќ.

Може и јас да веслам? -Не.

Обично рибариш со Мико?

Не, одам сама.

Ели, среќна ли си?

Да.

Мислам.

Понекогаш мечтаам како некој

ме води некаде, на поинакво место.

Само ме води.

Но никој не се појавил.

Можам да си одам ако сакам, но избрав да живеам овде.

Луѓето мечтаат за секакви работи.

Посебно за работи што не сакаат да се случат.

Многу сме слични.

Зборуваш искрено.

Ми се допаѓа тоа.

Среќен ли си со својот живот?

Да.

Некои денови сум изгубен и не чувствувам ништо.

Но знам дека среќата секогаш е можна. Секогаш е таму.

Треба само да ја избереш.

Може да влезам?

Да.

Се плашиш ли?

Зашто постојано го нема Мико?

Некогаш спијам горе и кога е дома.

Ми треба свој простор.

Ти го нарушив ли просторот?

Во ред е.

Твојата соба е директно

под мојата.

Да.

Дали те...

вознемирува кога...

се движам горе?

Те слушам.

Додека сум будна.

Здраво!

Здраво!

Има некој дома?

Здраво!

Да не дојдовме во незгодно време? -Не, влезете.

- Сега Олави е мажот во куќата? - Нема "маж во куќата".

Мико уште е на копното. Сигурно има уште еден погреб.

На здравје! За летото!

На здравје!

За виски и рак!

Пушти малку христијанска музика.

Да наздравиме.

За огнот, светлината и сенките кои си играат со нив.

- За љубов без страв. - Алелуја!

Не тој, не тој, не тој.

Ќе го "лајкнам" овој глупак.

"Благодарам за се, од сите"

"Барам нешто добро, но работите не траат"

"Продолжувам со патувањето"

Ели! Може ли да ја загрееме сауната?

Мислам дека може.

Благодарам!

- Нели е пребрзо ова? - Олави!

- И јас сакам да го видам! - Не напнувај.

Не напнувам. Ти го извика тоа.

- Ме интересира. - Сауната е подготвена.

- Доаѓаат ли другите? - Ние дојдовме.

- Дојди и ти, мила. - Уште малку.

- Дојди сега. - Уште малку.

Можат да те слушнат преку заливот:

"Сакам да ти го видам патлакот!"

- Дојди да се напиеш. - Живеј малку.

Да танцуваме! Виски и танцување!

Добро утро.

Колку време цепиш дрва?

Од утрово.

Добро изгледаш.

- Се е во ред? - Да.

- Те мачеше нешто синоќа? - Бев уморна и си легнав.

Ништо друго?

Ти и Лина убаво се забавувавте.

Да.

Но само на тебе мислев.

Да се тркаме.

Само ќе стоиш таму?

Здраво!

Порано најдов превоз.

И фатив голема риба. Ајде да јадеме.

Луѓето имаат многу важни прашања за животот.

Прашањата водат до страв, стравот до потреба да се верува во нешто.

Мораме да веруваме во нешто поголемо од нас.

Нешто вечно.

Загрижена сум за Мико.

Толку несебично се нуди на сите.

Неодамна бев подготвен да ја напуштам работата.

Се чувствував незначаен.

- Не им служев на луѓето. - Како помина овој пат?

Всушност, беше добро. Научив за тагата.

По првичниот шок имаме потреба да се потсетуваме.

Да ги искористиме времето и енергијата

за да живееме во минатото.

Се држиме до нашите спомени и ги повторуваме.

Тоа ни дава утеха и значење.

Никогаш не сфаќав колку сме носталгични.

Имаш право.

Твојата посета е добар пример.

Само што те видов, живнав.

И јас исто.

Слабо контактиравме, освен на социјалните мрежи.

Не сум те видел 15 години.

Но штом те видов, веднаш се сетив.

Повторно се чувствував млад, и дека постојам.

Бев почовечки, ако тоа има смисла.

Што значи тоа? Не знам.

Но ми отвори нешто и сега сакам уште.

Амин!

- Добро утро. - Добро утро.

Добро спиеше?

- Не баш. - Зошто?

Премногу светлина.

- Сакаш млеко? - Не, фала.

Кои ти се плановите?

Уште трае журката? Виски и рак?

Морам да пишувам. Ќе се фатам за работа.

Ќе дојдеш в црква?

Не ми се доаѓа денеска.

Штета. Ќе ја чуеше мојата проповед.

Ќе ми се придружиш на прошетка?

Жал ми е, морам да пишувам.

Добро. Уживај.

Мислев дека ти се случило нешто.

- Ме бараше? - Да.

Мико отиде на копното.

А ти треба да чекаш како осамена вдовица.

- Сигурно не ти е лесно. - Што ти е тебе?

- Не те разбирам. - Тоа е проблемот.

Двајцата не се разбираме.

Кога двајца си се привлекуваат,

веруваат дека слично размислуваат.

Дека нивните мисли се надополнуваат

и дека се е спонтано и прекрасно.

Потоа се случува нешто.

Сфаќаат дека целосно се утнале.

Мислиш?

Зборувам за работи што сум ги видел и чул.

Што си видел и чул?

Како вие двајца водите љубов и колку уживаш во тоа.

Не знаеш во што уживам.

Во што не уживам. Или по што копнеам.

Го сакаш Мико и сакаш да бидеш среќна со него.

Ти си замина.

Те чекав.

Кога сфатив дека не се враќаш,

решив да те заборавам.

Отидов да студирам, патував.

Запознав многу прекрасни мажи.

Имав бурни врски.

Секакви врски.

Некои за една вечер, некои подолги врски.

Потоа Мико се појави мојот живот. Ме сакаше.

Се зедовме.

Се беше во ред.

По многу години, ти се појави.

Те чекав.

Те сакам.

Добро утро.

Добро утро.

Ајде да одиме некаде.

Сакам да ме допреш.

Пикни ги прстите во мене.

Длабоко во мене.

Подлабоко.

Не.

Се уште не.

Ајде.

Подлабоко. Посилно.

Побрзо. Така.

Побрзо.

Да одиме.

Здраво!

- Бевте на пикник? - Да.

Да почекавте, ќе дојдев со вас.

Годишнина ни е, или од денот кога првпат

бев кај родителите на Ели. И ти беше таму.

Слично е на годишнина, па да прославиме.

Времето е убаво, да ја распалиме скарата.

Дојди надвор да наздравиме.

Прекрасно е да бидеш со некого

во којшто можеш да се заљубуваш секој ден.

Ретко некој има некој таков во животот.

Единствено е жално што немаме деца.

- Има некоја посебна причина? - Ели не сака.

Се сеќаваш на мојата девојка од факултет?

Ужасно беше. Абортираше.

Се сеќаваш?

Тешко е да мислам на тоа.

Можев да бидам татко.

Можев да имам...

Но се имате еден со друг.

Ели! Ми недостигаше.

Прекрасна си. Дојди поблизу.

За нас. За нашата годишнина.

Да ја распалиме скарата. Напалена е.

Се шегувам.

Напалена е.

- Ми се лутиш? - Не.

Не можам да го спречам Мико да ми се доближува.

Можеш, само не сакаш.

Се запали.

Се вжешти скарата. Наскоро ќе јадеме.

Дојди, Ели.

Утре Лина ќе ме одведе до копното,

- оттаму ќе одам до Хелсинки. - Се уште нема да си одиш.

Изгоре скарата!

Има многу боровинки, шумите се преполни.

Мажот оди да бере, наоѓа добро место.

Среќен е, ги собира сите, купишта бобинки.

Си оди дома или бере уште.

Но кога жената ќе најде добро место,

гледа подобро место и оди таму.

Нејзиниот периферен вид забележува подобро место.

И тоа продолжува. Неверојатно е лудо.

Остануваат огромни количини бобинки...

Имаат грмушки... Какви боровинки?

Со високи грмушки. -Точно, покрупни и помалку слатки.

Ајде да весламе или да одиме на прошетка?

Јас сум капнат, одете вие. -Одиме?

- Тогаш да си легнеме. - Остави ме на мира.

- Ајде да си легнеме. - Не сакам сега.

Да се гушкаме и да се бакнуваме.

Не допирај ме! Ме задушуваш!

Ме задушуваш! Мавни се веќе!

Извини.

Прости ми.

Те сфаќам.

Иако не сакам...

Те сфаќам.

Слобода значи право да не лажеш.

- Како си, пријателу? - Си одам денеска.

- Навистина ќе си одиш? - Да.

Остани уште малку.

Ќе дојдам пак следното лето.

Да се надеваме...

дека и тогаш времето ќе биде убаво.

Прости ми.

За што?

Се сеќаваш на нашето патување до Барселона?

Да... додека не се онесвестив.

А патувањето до Рига?

Пешачевме цел пат до хотелот.

Божествено убаво утро.

Нов снег, убав и крцкав.

Тогаш бев во елемент, се сеќаваш? -Да.

Нема веќе да имаме такви зими.

Нема снег, нема скијање.

Ќе почнам почесто да одам на лов.

И да патувам, веднаш штом ќе можам.

Новите места создаваат појасни спомени,

во случај да треба да се држиме до нив.

Несреќа е да останеш без туѓа љубов.

Мизерија е ако самиот не љубиш.

Вкусно ли е?

Треба сите да одиме на лов на патки.

Може да е забавно.

Може да е забавно.

Дојди со мене.

Мислиш дека можеш да бидеш своја со мене?

Да, но се плашам да разговарам со тебе.

Се плашам да бидам искрена.

Зошто? -Се плашам дека ако сум искрена...

Силно ќе реагираш.

Се плашиш од мене?

Се плашам дека ќе ме напуштиш.

Те сакам.

Таква каква што си.

Можеш да бидеш слободна.

Само сакам да бидеш среќна.

Понекогаш сум многу лут.

Понекогаш многу тажен, понекогаш празен.

Не чувствувам ништо.

Многу те мразам.

Но ми олеснува што само добро може да излезе од тоа.

Што и да избереш,

ќе го прифатам.

Благодарен сум што го сподели животот со мене.

Благодарен сум што си искрена.

Толку те сакам што само сакам да бидеш среќна.

Со мене или без мене.

Сакаш да дојдеш на риболов?

Да.

Добро.

МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС