Original subtitles

Κάθε φορά που φεύγουμε από το σπίτι τους...

απορώ για ποιο λόγο πήγαμε.

Η σάλτσα ήταν πολύ παχιά και το γλυκό απαίσιο.

Δεν ήσουν υποχρεωμένος να βάλεις σάλτσα.

Ήταν που ήταν χάλια, ας έβαζα και σάλτσα.

Τι κρύο είναι αυτό!

Αλληλεγγύη στους αστέγους!

Τι έγινε πάλι;

Εγώ θα τα έκοβα όλα αυτά.

Βλέπεις ό,τι βλέπω;

Πήραν και τη μικρή στην πορεία.

Τα μεγαλώνουν στις διαδηλώσεις και μετά απορούμε.

Οι μποέμ του έκτου. Που ψωνίζουν βιολογικά.

Ναι, που είναι περήφανοι που πληρώνουν φόρους.

Ψηφίζουν Αριστερά, διαβάζουν Liberatiοn...

αλλά ζουν μια χαρά στο ζεστό τους διαμέρισμα.

Όσο σκέφτομαι πως ξήλωσαν τα γύψινα...

έριξαν τους διαχωριστικούς τοίχους...

και έβγαλαν το παρκέ, προτιμώντας το γυαλισμένο μπετόν.

Ναι, βέβαια. Στη Βαστίλη μόνο λοφτ είχε.

Πάντως πρέπει να βρεθεί μια λύση.

-Είναι άδικο να είναι άστεγοι. -Τι μπορούμε να κάνουμε;

Μ' αυτό το κρύο.

Ακριβώς. Τα πόδια μου έχουν παγώσει. Έλα, πάμε.

Συγγνώμη.

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

Θεέ μου, τι βλάκας που είναι!

-Κάθε φορά τα ίδια λες. -Κάθε φορά το θυμάμαι.

Να πάρει!

Αυτή τη φορά θα κάνω καταγγελία. Θα κάνω καταγγελία!

Την επόμενη φορά, θα τον κλείσει η αστυνομία!

Ναι, άλλη δουλειά δεν έχει η αστυνομία!

Βλάκα!

Αυτή θα κατέδιδε μέχρι και τους Εβραίους στον πόλεμο.

Μα είναι Εβραία.

Θα έβρισκε τρόπο να μην είναι.

Την επόμενη φορά, θα κάνω καταγγελία.

Δεν πρόκειται να τη γλιτώσει.

Την εποχή του Λαβάλ, πολλοί Γάλλοι στις υπό κατοχή περιοχές...

τέθηκαν στην υπηρεσία των Γερμανών.

Κεντρικό θέμα του δελτίου απόψε...

η άνευ προηγουμένου κινητοποίηση, απέναντι στο δριμύ ψύχος.

Οι μετεωρολόγοι προβλέπουν χαμηλές θερμοκρασίες-ρεκόρ.

Ογκώδεις διαδηλώσεις έλαβαν χώρα σε ολόκληρη τη Γαλλία...

και ειδικά στο Παρίσι...

όπου δεκάδες χιλιάδες άτομα κατέβηκαν στους δρόμους...

για να καταγγείλουν την έλλειψη στέγης. Μαρί Πιρουάς;

Δεν υπάρχουν πια καταλύματα.

Ο κόσμος πεθαίνει στο δρόμο από το κρύο.

Το σύστημα έχει κορεστεί.

Η πορεία διαμαρτυρίας κατευθύνθηκε στο Υπουργείο Στέγασης...

διεκδικώντας την άμεση εφαρμογή ενός σχεδίου στέγασης.

Η πορεία διαμαρτυρίας...

Όπως εκατοντάδες συνάδελφοί της...

η Μίριαμ είναι αυτό που σήμερα λέμε ''μια φτωχή εργαζόμενη''.

Τι σημαίνει ''φτωχή εργαζόμενη'';

Μια εργαζόμενη που ο μισθός της δεν επαρκεί για μια αξιοπρεπή στέγη.

Έχει δουλειά πάντως.

Πάνε δύο χρόνια που η Μίριαμ ζει στο αυτοκίνητό της.

Έχει και αυτοκίνητο.

Αυτό που ζητάει, μάταια, είναι ένα διαμέρισμα στις εργατικές κατοικίες.

Μια ακόμα ιστορία, με το ίδιο θέμα, αυτή της Χαμπίμπα...

Χαμπίμπα.

Μετά από ένα χωρισμό, και παρότι εργάζεται...

βρίσκεται στο δρόμο με τα δύο ανήλικα παιδιά της.

Αυτή τη στιγμή διεξάγεται έκτακτο υπουργικό συμβούλιο...

Γιατί κατέβασε τα μούτρα της;

Δεν νομίζω. Γιατί να το κάνει;

Λοιπόν...

Και τώρα περνάμε στο θέμα της κακοκαιρίας.

-Πας κι εσύ να ξαπλώσεις; -Ναι, είμαι πτώμα.

Χαμπίμπα.

...και δουλεύουν ασταμάτητα για να επαναφέρουν το ρεύμα.

Έχουν κινητοποιηθεί περισσότεροι από 1.500 άντρες.

Ελήφθησαν έκτακτα μέτρα λόγω του χιονιού...

ώστε να βρεθούν νέα καταλύματα.

Έχει αποδειχθεί πως το σεξ είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος...

να μειωθεί ο κίνδυνος καρδιακών κρίσεων...

καθώς δραστηριοποιούνται η καρδιά και οι αρτηρίες.

Το σεξ είναι ένα φυσικό αντιυπερτασικό φάρμακο...

που κινητοποιεί το καρδιαγγειακό σύστημα...

αλλά και το κυκλοφορικό.

Δεν πρόκειται για καινοτομία.

Το σεξ είναι έντονο και κουραστικό για το σώμα.

Δεν είναι τυχαίο που υπάρχει η έκφραση ''γυμναστική δωματίου''.

Η σεξουαλική δραστηριότητα είναι πιθανότατα το καλύτερο...

και το πιο ευχάριστο σπορ στον κόσμο...

καθώς κινητοποιεί κάθε μυ του σώματος.

Ήμουν σίγουρη πως δεν κοιμάσαι.

Δεν θα πιστέψεις τι διαβάζω.

Το ''Δικαίωμα στη Στέγη'' απαιτεί από την κυβέρνηση...

να θέσει σε ισχύ του νόμου της δήμευσης των άδειων κτιρίων.

Κάθε φορά τα ίδια λένε, αλλά δεν το κάνουν ποτέ.

Αυτή τη φορά θα γίνει.

Και πέρσι τα ίδια μου έλεγες.

-Πέρσι ήταν πέρσι. -Το ίδιο έλεγες και τότε.

Είδα μια πολύ ενδιαφέρουσα εκπομπή.

Έλεγε ότι μια συστηματική σεξουαλική δραστηριότητα κάνει πολύ καλό.

Είναι ο πιο φυσικός ρυθμιστής της καρδιακής λειτουργίας.

Μπορείς να μου φέρεις κάτι γιατί κρυώνω;

Μήπως να μην κοιμόσουν με ανοιχτό το παράθυρο;

Μισάνοιχτο. Θέλω να είμαι ζεστός σε ένα δροσερό δωμάτιο.

Για σένα είναι η ζωή, φίλε μου.

Με φώναξες, αγάπη μου;

Το θεωρείς φυσιολογικό να υπάρχουν άστεγοι...

και εσύ με τον μπαμπά να έχετε ξεχωριστά δωμάτια;

Κοίτα.

Τους βρήκαν το πρωί παγωμένους στο αυτοκίνητό τους.

Σταμάτα να βλέπεις τέτοια πριν κοιμηθείς. Θα έχεις εφιάλτες.

Όντως είμαστε τυχεροί που έχουμε χώρο.

Θα δεις, όμως, ότι μετά από είκοσι χρόνια γάμου...

θα το θεωρείς φυσιολογικό. Μην ανησυχείς.

Δεν ανησυχώ. Αδιαφορώ.

Και όσο για το γάμο, δεν θα πάρω, αν είναι να καταλήξω σαν εσάς.

Γιατί το λες αυτό; Ο μπαμπάς ροχαλίζει και εγώ κρυώνω εύκολα. Αυτό είναι όλο.

Το μπλε δωμάτιο είναι περίεργο. Πρέπει να αλλάξουμε ταπετσαρία.

Και τι θα γίνει, δηλαδή;

Τίποτα. Απλώς είναι περίεργο.

Δεν θα μου πεις καληνύχτα;

Περίμενε. Θα έρθω μαζί σου. Θέλω να πάω στο περίπτερο.

Έχω αργήσει.

Νομίζω πως βρήκα έναν ωραίο τίτλο. ''Λευκός Παράδεισος''.

Δεν ξέρω. Εξαρτάται από την υπόθεση. Έτσι σκέτο δεν μου λέει τίποτα.

Πώς δεν σου λέει τίποτα;

Δεν μου θυμίζει κάτι. Έχω αργήσει και εσύ αργείς πολύ. Φιλάκια, φιλάκια.

Έτσι είμαι εγώ, όμως, Βρίσκω πρώτα ένα τίτλο που μου αρέσει...

και μετά σκέφτομαι μια ιστορία.

Είναι πολύ καλός ο ''Λευκός Παράδεισος''. Λευκός.

Μιάμιση ώρα για να έρθεις ως εδώ.

Τα προάστια έχουν παραλύσει από το χιόνι.

Ωραία η διαδήλωση χτες;

Πέρσι υπήρχαν 3.000 αιτήσεις για τις κατοικίες της Πρόνοιας...

για 200 διαθέσιμα διαμερίσματα.

Αυτό, όμως, δεν σας απασχολεί. Δεν σας απασχολεί καθόλου.

Ναι, είναι γνωστό. Οι δεξιοί είναι άκαρδοι.

-Σταμάτα. -Τι θα πάθαινε αν μου έλεγε καλημέρα;

-’τιμοι μποέμ-μπουρζουάδες. -Βλάκα!

-Μα Οντρέ... -Όχι.

-Κρύο σήμερα. -Ναι.

Λένε πως θα είναι ο πιο βαρύς χειμώνας φέτος.

-Καλημέρα, κύριε Μπρεζέλ. -Καλημέρα.

-Ορίστε. Ευχαριστώ. -Ευχαριστώ. Αντίο, κύριε Μπρεζέλ.

Καλημέρα. Αντίο σας.

Καλημέρα.

Λοιπόν...

Η στέγαση στη φιλελεύθερη οικονομία.

Η αγορά και ο ρόλος του κράτους στη Γαλλία.

-Διαβάσατε εφημερίδες; -Όχι, άργησα στον παιδικό σταθμό.

''Όσοι διαθέτουν κάποια επαγγελματική σύμβαση''...

''...θα πάρουν μια μηνιαία αμοιβή''...

''...μικρότερη ή ίση με το μισό του πλαφόν της ασφάλισης''...

''...που θα επιβεβαιώνει την αδυναμία μιας αξιοπρεπούς στέγασης''...

''...λαμβανομένου υπόψη του μέσου όρου των ενοικίων''...

''...και θα έχουν τη δυνατότητα να καταθέσουν ένα φάκελο''...

''...στο Κεντρικό Γραφείο Καταμερισμού Διαμερισμάτων''.

Ωραίο, έτσι;

''Το Γραφείο Καταμερισμού Διαμερισμάτων''...

''...θα δύναται να παραχωρήσει ένα δωμάτιο για αποκλειστική χρήση''...

''...σε κάθε ένα από τα ενδιαφερόμενα άτομα''...

''...εκτός από τα ζευγάρια, που θα παίρνουν ένα δωμάτιο για δύο''.

Εσύ, Μπουμπού, Μπουμπούλ, Μπούμπι, Μπούμπα...

εσύ και οι φίλοι σου, μαζέψτε από 'δω τη σαβούρα σας.

Δεν είναι ξενοδοχείο.

''Στους κοινόχρηστους χώρους των διαμερισμάτων''...

''...η πρόσβαση των νέων ενοίκων πρέπει να είναι ελεύθερη''.

Συγγνώμη. Πρέπει να καθαρίσεις λίγο και το φούρνο. Ευχαριστώ.

...σε ένα διαμέρισμα 100 τμ...

με συντελεστή 50...

το ζευγάρι θα πρέπει να δεχτεί τρεις επιπλέον ενοίκους.

Απαίσιος καιρός, απαίσια χώρα!

Δεν ξέρω τι συμβαίνει.

-Όλα είναι μπλοκαρισμένα. -Δεν μάθατε τι έγινε;

Δεν ακούσατε ραδιόφωνο;

Ναι. ’κουγα το σταθμό με την κλασική μουσική. Γιατί;

Όχι. Τελείωσε. Εγκαταλείπουμε τη Γαλλία.

-Τέρμα. Πάει. -Τι θα πει τέρμα;

-Πόσα είναι το σπίτι σας; -Πόσα τετραγωνικά;

Περίπου 300, γιατί;

Τι αηδίες είναι αυτές;

Το διάταγμα ψηφίστηκε. Ξεκινάει η μοιρασιά. Ελάτε!

...σε ένα διαμέρισμα που δεν κατοικείται επαρκώς...

θα γίνεται καταμέτρηση και υπολογισμός...

της συνολικής επιφάνειάς του και του αριθμού των ενοίκων του.

Να πάρει! Δεν τα καταφέρνω!

Αν ο συντελεστής που προκύπτει είναι ίσος ή μεγαλύτερος του 50...

το διαμέρισμα συγκαταλέγεται στην κατηγορία διαμερισμάτων...

...που θα μοιραστούν και θα παραχωρηθούν σε επιπλέον ενοίκους.

Αν είστε μόνοι σε ένα διαμέρισμα 100 τμ...

Επιτέλους, Μπεά. Κανείς δεν είναι πιο αριστερός από σένα.

Διαδήλωσες εκατό φορές για όσους δεν έχουν χαρτιά...

κλείστηκες μαζί τους στην εκκλησία του Αγίου Βερνάρδου...

πέρασες τρεις νύχτες στην κατάληψη του Κασάν...

οι γονείς και οι παππούδες σου ήταν αριστεροί...

βοηθάς στα συσσίτια...

και γνωρίζεις πολύ καλά κάθε οργάνωση που βοηθά τους αστέγους.

Μπεά, άνοιξε την πόρτα. Μπεά.

Δεν θα μείνω με σταυρωμένα χέρια, κύριε Ντιμπρέιγ.

Μου είχαν ορκιστεί πως το σπίτι μου ήταν 25 τετραγωνικά.

Ακόμα και να σπρώξω τους τοίχους, σας εγγυώμαι πως δεν ξεπερνά τα 19.

’τιμοι ιδιοκτήτες!

Έτσι, όμως, δεν θα φιλοξενήσετε κανέναν.

Αυτό μας έλειπε. ’τιμοι φτωχοί!

Εγώ που είχα μόνο μια άκαρδη μητέρα...

και δεν έκανα παιδιά... Ορίστε τώρα.

-Όλα καλά. -Εσύ τι λες;

Το σοκαριστικό μέτρο του Προεδρικού Μεγάρου...

το διάταγμα για τον καταμερισμό των διαμερισμάτων...

-Ταραγμένος μου φαίνεσαι. -Και λίγα λες.

Αλλάξαμε θέση στον καναπέ, γιατί δεν βλέπαμε καλά την τηλεόραση.

Αριστερά δεν ήθελαν; Ορίστε τώρα.

Μπαμπά, η πολιτική δεν έχει καμία σχέση. Η εποχή φταίει.

Ετοιμάστε τις επαγγελματικές βεβαιώσεις σας.

-Προχωρήστε, παρακαλώ. -Οι ελλιπείς φάκελοι απορρίπτονται.

Το αγοράσαμε πριν δύο χρόνια και αλλάξαμε όλη τη διαρρύθμιση.

Εδώ υπήρχε τοίχος και εδώ το ίδιο και εδώ.

Ακούστε με, κυρία μου. Είστε πολύ τυχερή...

που καταφέρατε να πάρετε διαμέρισμα 200 τμ σε καλή συνοικία του Παρισιού.

Δεν είμαι τυχερή. Δουλεύω. Σκοτώνομαι στη δουλειά.

Είναι ένα έκτακτο μέτρο στέγασης.

Όταν λέμε έκτακτο, εννοούμε πως υπάρχει έκτακτη ανάγκη.

Εσάς σας επηρεάζει;

Από πόσα άτομα αποτελείται το νοικοκυριό σας;

Από τρία.

-Τρία. -Πολύ χαριτωμένη.

Καθόλου. Κλαίει συνέχεια. Μέρα και νύχτα.

Ένα ζευγάρι με δύο παιδιά το πολύ είναι το καλύτερο για σας.

Έτσι, θα μπορούν να μοιραστούν τον ίδιο χώρο.

Φαίνεται πως έχετε καλές ιδέες στη διακόσμηση, έτσι κι αλλιώς.

Ο άντρας μου δουλεύει στο σπίτι και θέλει ησυχία. Είναι συγγραφέας.

Δεν θα είναι και πολύ πρακτικό με τη μικρή που κλαίει συνέχεια.

Μα ναι! Κι έλεγα τι μου θυμίζει. Γκρεγκορί Μπρεζέλ.

''Μπλε Παράδεισος''. Το λατρεύω.

Θα θέλατε να τον συναντήσετε;

Μπορεί να καταφέρουμε να τη γλιτώσουμε.

Εμπρός, έλα.

Χαίρομαι που θα βοηθήσω να διατηρήσετε...

την απαραίτητη γαλήνη για τη δημιουργικότητά σας.

Το Πουάλ πώς γράφεται;

Ζοζιάν Πουάλ, όπως το ακούτε.

Ορίστε η αφιέρωση.

Καλό κουράγιο. Καλό κουράγιο.

Ντρέπομαι, Μπεά. Ντρέπομαι.

Αρκετά. Εσύ δεν κλέβεις την εφορία;

Δεν καταλαβαίνω τι σχέση έχει αυτό.

Δώσε μου το ρολόι μου. Το ρολόι μου.

Έλα, γρήγορα. Γρήγορα.

Με τόσους φόρους που πληρώνουμε, νόμιζα πως ήξεραν πόσα δωμάτια έχουμε.

Καλά, καλά. Τα διάβασα και τα ξαναδιάβασα.

Αν μου είχες κάνει δυο μικρούς Ντιμπρέιγ ακόμα...

Είχα τρεις σαν εσάς από το πρωί...

με μια έντονη επιθυμία αναθέρμανσης των οικογενειακών σχέσεων.

Δεν μπορώ να σας εγγυηθώ πως θα υπάρχει ακόμα η θέση τον Μάρτιο.

Όλα καλά, μαμά;

Χαίρομαι που σας ξαναβλέπω, Φρανσουάζ.

Τι είναι λίγοι μήνες μπροστά στην αιωνιότητα;

Σταμάτα!

Προσοχή, μόλις καθάρισα το πεζοδρόμιο.

Μετακομίζετε;

Ναι, νοικιάσαμε ένα μικρό στούντιο 12 τμ.

Εγώ ήμουν ευχαριστημένος. Θα ήταν κάτι διαφορετικό.

Σερζ!

Τα προνόμια του ενοικιαστή.

Ενοικιαστές από το '48.

Σαράντα χρόνια προσφέρω τις πιστές μου υπηρεσίες...

και ούτε ένα δώρο την Πρωτοχρονιά.

Δεν θα μας λείψετε.

Πάμε, πάμε.

Βάλε την στο δωμάτιό σου.

Δική σου μητέρα είναι. Γιατί στο δωμάτιό μου;

-Θα φύγεις από τη μέση; -Είναι κλειστός ο δρόμος. Κλει-στός!

Δεν ήθελα να περιμένω. Πήγα μόνος μου στο δημαρχείο.

Ας είναι λιγότερες μέρες στο κρύο και στο δρόμο αυτοί οι καημένοι.

Καλημέρα, Ζαν Κλοντ.

Καλώς ήρθατε, Ζαν Κλοντ. Περάστε από 'δω.

-Μια στιγμή, να σας βοηθήσω. Ορίστε. -Ευχαριστώ.

-Ορίστε. -Οντίλ.

Καλώς ήρθατε, Οντίλ. Περάστε, παρακαλώ.

-Ουίλιαμ. -Καλώς ήρθες.

Καλώς ήρθες, Ουίλιαμ. Έχω φτιάξει λίτρα καφέ.

Μόνο μου είμαι.

-Όλα καλά, Φιλομένα; -Καλά.

-Κρύο. -Ναι.

Μιάμιση ώρα διαδρομή το πρωί ως εδώ, έτσι;

Και φαντάζομαι πως το βράδυ είναι χειρότερα.

Ο σύζ υγός σας είναι ακόμα άνεργος;

-Εκατό ευρώ. -Ογδόντα.

Εκατό. Την ημέρα.

-Και πλήρη διατροφή. -Καλώς ήρθατε.

Ήρθα. Καλησπέρα.

Καλησπέρα, Οντρέ.

Γιαγιά;

Είμαι τόσο ευτυχισμένη.

Πάνε τρία χρόνια που έχω να σε δω.

Τι συμβαίνει εδώ μέσα;

Αργούσες να γυρίσεις κι έτσι βάλαμε να φάμε. Έφτιαξα σούπα.

-Να μου μιλάς καλύτερα, παρακαλώ. -Θα σου μιλάω όπως θέλω.

Αυτοί οι άνθρωποι είναι καλύτερα μαζί.

Με τη Φιλομένα είναι αλλιώς. Τη Φιλομένα την ξέρουμε.

Κι έπειτα θα μπορέσεις να έρθεις πιο κοντά με τη γιαγιά σου.

Η οικογένεια είναι σημαντική.

Είναι μια σίγουρη αξία σήμερα η οικογένεια.

Χρειάζεστε κάτι, Φρανσουάζ;

Καληνύχτα.

Τι εμφάνιση είναι αυτή; Τι σε έπιασε;

Ευχαριστώ, όχι απόψε. Πέρασα μια φρικτή μέρα.

Πρέπει να μείνουμε ψύχραιμοι και διακριτικοί, μέχρι να περάσει.

Κανείς δεν θα το εξετάσει εξονυχιστικά.

Σε προειδοποιώ. Θα παγώσεις.

Καλημέρα, κύριε.

Ευχαριστώ.

Μας συγχωρείτε. Καλημέρα. Είμαι η Αΐσα.

-Γκρεγκορί Μπρεζέλ. Μένω από κάτω. -Χαίρω πολύ.

Ευχαριστώ.

-Τι ντροπή. -Γιατί; Δεν υπάρχει καμία ντροπή εδώ.

Μιλάει μ' αυτή την άθλια που δήμευσε το διαμέρισμά μας.

Δεν το δήμευσε. Της το παραχώρησαν.

Εσύ ασχολήσου με την τηλεόραση.

-Σας ευχαριστώ πολύ. -Παρακαλώ, δεν έκανα τίποτα.

Αρνούμαι να φέρομαι σαν μικροαστός, κατάλαβες;

Αρνούμαι! Αρνούμαι!

Θέλεις εσύ να μοιραστείς με κάποιον το ζωτικό σου χώρο;

Εσύ δεν αντέχεις να πλένω τα ρούχα σου μαζί με της κόρης μας.

-Και τώρα μου λες αυτό, ειλικρινά; -Να πάρει, Μπεά! Είμαστε αριστεροί!

-Το μάθημά σας ήταν εξαιρετικό. -Με κάνετε και κοκκινίζω.

Όχι, είναι αλήθεια. Σε μια οικογένεια όταν κάποιος αντιμετωπίζει δυσκολίες...

όλοι συνεργάζονται, όλοι βοηθούν ο ένας τον άλλο.

Έχετε δίκιο. Έτσι θα έπρεπε να λειτουργεί και η κοινωνία.

-Κατάλαβα. Καλή σας μέρα, λοιπόν. -Καλημέρα. Αντίο.

Ας το δούμε σαν μια ευκαιρία.

Το ξέρω πως δεν είναι σωστό, αλλά κατά βάθος είμαι πολύ εγωίστρια.

-Θα τα καταφέρουμε. -Με πονάς. Έχω σκασμένα χείλια.

Θα τα καταφέρεις.

Δύσκολη δουλειά να έχεις πιστεύω.

Τι βλακεία να έχεις ψηφίσει Αριστερά.

Ειλικρινά, αν έπρεπε να ξαναψηφίσουμε...

αν έπρεπε να ξαναρίξεις την ψήφο σου στην κάλπη...

και να διαλέξεις ή το ένα ή το άλλο...

ορκίσου μου, ορκίσου ότι θα ψήφιζες και πάλι Αριστερά.

-Σου τ' ορκίζομαι. -Ψεύτη!

-Καλημέρα, κύριε και κυρία Μπρεζέλ. -Καλημέρα, Μπερναντέτ.

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

-Καλημέρα, κυρία Ντιμπρέιγ. -Καλημέρα, Μπερναντέτ.

Θα είστε πιο ήσυχη, θα έχετε δικό σας χώρο.

Τόσο καιρό λέμε να κάνουμε κάποιες επισκευές...

αλλά με το παιδί, με τη δουλειά, δεν είναι πολύ πρακτικό.

Ορίστε.

Τώρα έχετε μια στέγη πάνω από το κεφάλι σας.

Η τουαλέτα είναι στο διάδρομο. Θα σας αγοράσουμε χαρτί.

Καλώς ήρθατε.

-Δεν πεινάς; -Όχι, ευχαριστώ.

-Είσαι σίγουρος; -Απολύτως.

Μπράβο. Θέλεις κι άλλο;

Ωραία.

-Ποιοι είμαστε, Μπεά; -Ποιοι είμαστε; Ποιοι είμαστε;

Είμαστε άνθρωποι που βοηθούν.

Ξέρεις ότι κάποιοι βάζουν να πληρώσεις για δωμάτια πιο μικρά από αυτά;

-Πού πας; -Να πάρω καπνό.

Μου παίρνεις την Liberatiοn; Δεν πρόλαβα το πρωί.

Σήμερα, η Κου-Κλουξ-Κλαν έχει αναβιώσει...

και μάλιστα συμμετέχουν πολλές γυναίκες.

Η ανωτερότητα της λευκής φυλής είναι η βασική αρχή.

Αυτές οι αποκλειστικές εικόνες...

Δεν μ' αφήνουν ποτέ ήσυχη.

Μην κουνηθείς, Ζαν Μαρί.

Μπερναντέτ, έχεις τσιγάρα; Το μαγαζί είναι κλειστό.

Αφού το πήραν Ασιάτες. Κλείνουν νωρίς οι Ασιάτες.

Θα έχετε προσέξει πως οι...

είναι μια ράτσα για την οποία δεν μιλά ποτέ κανείς. Ποτέ.

Όχι σαν κάτι άλλους.

-Φιλοξενείτε κάποιον; -Ναι, όπως όλος ο κόσμος.

Όταν είναι να εισπράξουν τα επιδόματά μας, είναι όλοι εδώ.

Όταν, όμως, είναι να πληρώσουν το ενοίκιο, εξαφανίζονται όλοι αμέσως.

Πού πάνε;

Καημένη Γαλλία. Αν είχαν ψηφίσει όλοι όπως εγώ...

Όχι. Δεκαπέντε. Νυχτερινή τιμή.

Ευχαριστώ.

Στη διάθεσή σας.

-Φιλοξενεί κι αυτός κόσμο. -Λογικό, αφού μένει μόνος.

Μένει μόνος και την πάτησε.

Τέταρτο ή μισό;

Μα τι χαζή που είναι; Πάρε δύο φρατζόλες. Τρεις καλύτερα.

Πάμε.

Πάμε να πάρουμε μακαρόν από του ''Ερμέ''.

Θα βρεθούμε στο καφέ του δημαρχείου...

να πιούμε μια ζεστή σοκολάτα οικογενειακώς.

-Πάρε καμιά εκατοστή. -Τι;

Μακαρόν.

Πολύ ενοχλητική είναι.

Δεν βλέπω πού είναι το κακό να την πάρουμε μια τηλεόραση.

Μια τηλεόραση, Μπεά. Μια τηλεόραση.

Δεν είπα αυτό ακριβώς.

Καλημέρα.

Με συγχωρείτε. Ευχαριστώ.

-Ψωνίσατε; -Ναι, μια τηλεόραση.

Είναι βαριά.

Εμείς πήραμε μακαρόν.

-Δεν είναι ωραίο. -Δεν είναι;

Όχι.

-Η μητέρα μου. -Κυρία μου.

Η οικιακή βοηθός σας μένει στο σπίτι σας;

Μα δεν είπα τίποτα. Τη συνάντησα όταν έφερνα τις βαλίτσες μου.

Δεν ήσασταν υποχρεωμένη να κουβαλήσετε όλη αυτή τη σαβούρα.

Η σαβούρα αυτή είναι τα πράγματά μου!

Έχετε τόσα ρούχα, που μια ζωή δεν φτάνει για να τα φορέσετε.

Ξέρετε πόσες καταγγελίες φτάνουν κάθε μέρα στο δημαρχείο;

-Πού να ξέρω; -Πείτε έναν αριθμό.

-Τριακόσιες; -1.500!

1.500 καταγγελίες τη μέρα.

''Το αφεντικό μου αυτό, ο γείτονάς μου εκείνο''.

Ο φάκελός σας είναι στο συρτάρι του κομοδίνου.

Δεν χρειάζεται να μετρήσετε. Ξέρω κι εγώ να μετράω.

Κι έπειτα, πλήρης διατροφή από πλήρη διατροφή διαφέρει.

Θα μπορούσατε να μη ρημάζετε το ψυγείο στη μέση της νύχτας;

Αϋπνίες. Έχει πολλή ησυχία εδώ.

Δανειστείτε τα χάπια της μητέρας μου. Πιο φτηνά θα μας κοστίσει.

Δεν ήθελα να σας προσβάλλω, Φιλομένα. Μην το παίρνετε έτσι.

Τα ψώνια.

Να είστε διακριτική.

Και μην αγοράζετε πολύ ακριβά πράγματα.

Συγγνώμη, Φιλομένα. Θα είχατε την καλοσύνη να χαμηλώσετε λίγο;

Μπαμπά, η γιαγιά θέλει μου δείξει τις φωτογραφίες του παππού...

που είναι στο κόκκινο κουτί στην κάβα...

ή στο δωμάτιο υπηρεσίας στον επάνω όροφο.

Στην κάβα, αποκλείεται. Έχει μόνο κρασί.

Να πάρει η ευχή!

Να πάρει!

Καλησπέρα. Είμαι η Αΐσα. Η καινούρια...

Φαντάζομαι.

Δωρεάν διαμονή. Δεν είναι ωραία η ζωή;

Κακομοίρη.

Να κλειδώνετε!

Είναι συνέχεια ανοιχτή η πόρτα.

Καθάρματα.

Καταραμένοι μποέμ αστοί! Και μας δίνουν και μαθήματα ηθικής.

Τι αστείο που είναι! Έχω πεθάνει στα γέλια.

Είναι απαράδεκτο.

Πού να δεις πώς είναι η μαύρη. Μπανανία! Μπανανία!

-Σταμάτα να μιλάς έτσι. -Καλά, καλά.

-Μπανανία. -Σταμάτα!

Το 60% των Γάλλων που επηρεάζονται από το μέτρο...

το αποδέχονται ήρεμα και αξιοπρεπώς. Εμείς πού βρισκόμαστε;

Ορίστε; Τι είπες;

Τίποτα.

Πάω να πάρω λίγο αέρα, να νιώσω τουλάχιστον κάτι.

Γιατί; Έχεις να μου προσάψεις κάτι σ' αυτόν τον τομέα;

Πάνε χρόνια που δεν ξέρω τι εννοείς μ' αυτόν τον τομέα!

Καπνίζεις;

Πού και πού.

Μάλιστα. Αυτό θα πει επανάσταση.

Μην το πεις στον μπαμπά, εντάξει;

Έτσι κι αλλιώς, πάντα έτσι ήσουν.

Τι θα πει έτσι;

Πάντα τον άφηνες να κάνει ό,τι θέλει.

Και μετά απορείς.

Βρήκα στο λεξικό τον ορισμό του μπουρζουά.

-Και ποιος είναι; -Κάποιος που φοβάται.

’λλα λένε, άλλα κάνουν.

Ένα δωμάτιο, ένα δωμάτιο μόνο.

Ένα αχούρι στην ταράτσα...

με ένα μπάνιο άριστης ποιότητας.

-Περίεργη άποψη για τη φιλοξενία. -Καλύτερη από τη δική σου, βλάκα.

Θέλεις να μιλήσουμε για τη μητέρα και την οικιακή βοηθό σου;

-Δεν χρειάζεται να γίνεστε χυδαία. -Μην ανησυχείς, θα έρθει η σειρά σου.

-Δεν θέλετε να έρθετε με το ασανσέρ; -Όχι, ευχαριστώ. Δικό σας.

Βλάκα.

-Είστε φτωχή εργαζόμενη; -Όχι ακριβώς.

Αν είναι πάλι για απαλλαγή, μην μπαίνετε στον κόπο.

Είναι ακριβώς το αντίθετο.

'Σπέρα.

Καλησπέρα.

Τι κάνετε εσείς εδώ; Τι είναι αυτό;

Την άτιμη!

Γερμανική αστυνομία!

Έλα, λοιπόν. Έλα! Έλα να λογαριαστούμε, καρφί! Ναζί!

Έλα, έλα, να εξηγηθούμε!

Τι σας έπιασε, κυρία μου;

Είσαι χαρούμενος τώρα; Κοίτα τον, είχα χαρούμενος.

-Τι ντροπή, τι ντροπή! -Καρφί εγώ; Είναι ό,τι χειρότερο.

Βαλ' το καλά στο κεφάλι σου. Χώνεψέ το. ’κου, καρφί!

Κι εσύ, ντρέπεσαι, αλλά δεν είπες τίποτα.

Ντρέπεσαι, αλλά με άφησες. Δεν κάνεις τίποτα!

Μόνο λόγια.

Πήγες παρά τη θέλησή μου και ζήτησες απαλλαγή από το δήμο.

-Και όταν επαναστάτησα... -Επαναστάτησες; Αηδίες!

Τι ντροπή! Τώρα που μας κατήγγειλαν, όλη η γειτονιά θα μας θεωρεί παράσιτα.

Αυτό σε απασχολεί; Ωραία γενναιοδωρία!

Πάντα αποφασίζεις εσύ για όλα.

Σας αφήνω, γιατί κι εμείς έχουμε κόσμο. Μας έκαναν κι εμάς καταγγελία.

Έχουμε ένα κοινό σημείο.

-Τι ντροπή. -Αρκετά.

-Με τρομάξατε. -Γιατί;

Κάνατε κάτι ύποπτο;

Είστε άρρωστος.

-Εμπρός. -Λίγο αλάτι;

Αλάτι, ναι, βέβαια. Καλό κουράγιο.

-Πήρες κλειδιά, Ζαν-Λικ; -Ναι, ναι.

Φόρεσέ το αυτό, σε παρακαλώ. Ωραία, πολύ ωραία.

Περάστε.

Ουίλιαμ, σε παρακαλώ. Κατέβασε τα πόδια από τον καναπέ. Ουίλιαμ!

Κατέβασέ τα! Σου το είπα εκατό φορές. Βγάλε τα παπούτσια σου.

Αυτός είναι ο Ουίλιαμ. Ένας ομοφυλόφιλος φοιτητής...

που τον έχει διώξει η οικογένειά του.

Ξέρετε πού έμενε; Στο Πορτ Ντε Κλισί, σε έναν κάδο σκουπιδιών...

πίσω από ένα γκαράζ.

Οι γείτονές του είναι έμποροι ναρκωτικών. Τον έδειραν τρεις φορές.

Ναι. Του είπαν, μάλιστα, να καταλάβει ένα άδειο διαμέρισμα, αλλά δεν ήθελε.

Φοβόταν μήπως έχει μπλεξίματα με την αστυνομία.

Το συνειδητοποιείτε; Μου παίρνει κιόλας τα πουκάμισα, ο μασκαράς.

-Λοιπόν... -Να βάλω του νερού ή του κρασιού;

Και τα δύο, Οντίλ. Από 'δω η Οντίλ.

Ήταν καθηγήτρια γαλλικών και δίδασκε και γεωγραφία, νομίζω.

Η Οντίλ πέρασε μια ελαφριά κατάθλιψη πέρσι και..

Αυτά είναι τα ατυχήματα της ζωής.

Τώρα κάνει ό,τι και οι Αφρικανοί.

Ψάχνει για χρήματα όπου υπάρχουν.

Την περασμένη βδομάδα, έβαφε σπίτια.

Σήμερα σηκώθηκε στις τέσσερις, για να πουλήσει ηλεκτρικές κουβέρτες.

Δεν είναι ειρωνεία; Ηλεκτρικές κουβέρτες.

Σε τι κόσμο ζούμε, καλέ μου φίλε.

Τι θέλατε εσείς;

Α, ναι. Το αλάτι. Ορίστε.

Συναντιόμαστε συχνά, αλλά δεν γνωριζόμαστε.

Εγώ είμαι ο Μισέλ.

-Πιέρ. -Ορίστε.

Ξέρετε το δρόμο, Πιέρ. Εγώ θα ασχοληθώ με το γκρατέν μου.

Σας ευχαριστώ. Είμαι τυχερή που με έφεραν στο σπίτι σας.

Δεν θυμάμαι το όνομά σας. Πώς λέγεστε, είπαμε;

-Μαντλέν. -Τι δουλειά κάνετε;

Προς το παρόν, δεν έχω σταθερή δουλειά.

Το μπάνιο είναι ακριβώς δίπλα.

Παρακαλώ, να χτυπάτε πριν μπείτε, γιατί το χρησιμοποιούμε όλοι.

Ελπίζω να νιώσετε σαν στο σπίτι σας.

Καλώς ήρθατε, Μαντλέν.

Μπράβο, μπράβο.

Είδες; Δεν πήρα ούτε μαύρους, ούτε γέρους. Έχουμε ήδη δύο.

Η Φιλομένα μού είπε ότι θα μείνει.

Την έβαλα στο γραφείο σου.

Γκρίνιαξε λίγο, αλλά γκρινιάζει συνέχεια.

Της είπα ότι σίγουρα θα της δώσεις κάτι παραπάνω.

-Με κατήγγειλες; -Μας κατήγγειλα.

Εσένα, εμένα και τους χίπηδες από πάνω.

Δεν θα γίνω συμμέτοχος στις αηδιαστικές κομπίνες σου.

’κουσε αυτό που θα σου πω, αγάπη μου.

Ούτε η κόρη σου, ούτε η μητέρα σου θα διαφωνήσουν.

Έχεις γίνει μεγάλος βλάκας.

Κύριε Ντιμπρέιγ, μπορώ να σας πω λίγο;

-Τώρα θα κοιμάμαι στον καναπέ. -Και εγώ δεν έχω πια γραφείο.

-Ήμουν καλύτερα στο δωμάτιο. -Ναι, Φιλομένα.

Στο δωμάτιο, όμως, μένει μια κυρία που περνά δύσκολα και το έχει ανάγκη.

Δουλεύει με σύμβαση ή με βάρδιες, ή δεν ξέρω. Και δεν με νοιάζει κιόλας!

Είναι άνεργη. Ναι, είναι άνεργη και σε λίγο θα είμαστε όλοι άνεργοι.

Και εσείς, Φιλομένα, πιο γρήγορα...

αν δεν σταματήσετε να γκρινιάζετε αυτή τη δύσκολη περίοδο.

Δεν έχω δικαίωμα να μπω στο ταμείο ανεργίας, αφού δεν είμαι δηλωμένη.

Δεν είστε πια δηλωμένη. Όχι πια.

Σταμάτησα να σας δηλώνω, Φιλομένα...

και το ξέρετε πολύ καλά, αφού συμφωνήσατε...

γιατί οι κοινωνικές εισφορές για τους εργοδότες...

δεν αφαιρούνται πια από τους φόρους σ' αυτή την απαίσια χώρα.

Αν δεν σας αρέσει ο Chesterfield καναπές μου, μπορείτε να πηγαίνετε.

Όσο λιγότεροι είμαστε, τόσο το καλύτερο.

-Πολύ αργά. -Πολύ αργά για ποιο πράγμα.

-Με αντικατέστησαν. -Ποιος; Ποιος σας αντικατέστησε;

Η ερωμένη του άντρα μου, αφού δεν ήμουν πια εκεί.

-Εγκαταλείπεις τη συζυγική κλίνη; -Το συζυγικό αχούρι, εννοείς.

Όταν ήσουν νέος, ήσουν λιγότερο βλάκας.

Γιατί έμεινες μαζί μου; Για τη θαλπωρή του οικογενειακού διαμερίσματος;

Σίγουρα όχι για της αγκαλιάς σου πάντως.

Εσύ μετακόμισες σε άλλο δωμάτιο εδώ και χρόνια.

-Και εσύ βολεύτηκες μια χαρά. -Ναι, βολεύτηκα. Η κατάλληλη λέξη.

Θα υποχωρήσεις πριν από μένα, Μητέρα Τερέζα.

Πιέρ! Ο επίσκοπος Πιέρ!

Καληνύχτα!

Βλάκα!

Ηλίθιε, ζώο, ανίκανε!

Μικροτσούτσουνε!

Κάναμε πολύ καλά τελικά.

Ναι, κάναμε καλά.

Θα μπορούσαμε, όμως, να νοικιάσουμε και μια αποθήκη.

Και γιατί όχι ένα δωμάτιο ξενοδοχείου τότε;

Θα μου αφήσεις λίγο χώρο;

Ναι, αλλά αυτό ακριβώς σου έλεγα.

Αυτή είναι η θέση μου.

Αν θέλει, παρακαλώ, η γιαγιά να κάνει τον κόπο.

Πιέρ, άκου.

Όλο το βράδυ σκεφτόμουν.

Έλεγα μέσα μου, εντάξει ο χειμώνας.

Εντάξει ο χειμώνας, αλλά τον καύσωνα τον σκέφτηκαν;

Σε λίγους μήνες, αυτοί οι καλοί άνθρωποι θα είναι στο δρόμο.

Τι θα γίνει τότε;

Ειλικρινά, Πιέρ.

Σίγουρα υπάρχει κάτι σάπιο στο βασίλειο της Δανιμαρκίας.

Πού οφείλονται τα επιπλέον σκουπίδια;

Έχει μαζέψει και ταΐζει παραπάνω απ' όσους πρέπει.

Έχει γεμίσει ο τόπος βρομιές.

Η γυναίκα μου μας κατήγγειλε.

Εσάς, εμένα, όλο το τετράγωνο.

Ταυτόχρονα, όμως, όταν σας βλέπω, δεν ξέρω γιατί, θέλω να βάλω τα γέλια.

Δεν βοηθάει το ποδήλατο μ' αυτό τον καιρό, έτσι;

Πήγαινε να καθαρίσεις την Jaguar σου, βλάκα!

Το πρώτο καλό πράγμα που έκανες στη ζωή σου είναι μια καταγγελία;

Αν ήμουν στη θέση σου, θα το σκεφτόμουν καλύτερα, ηλίθια.

Πολύ κομψή συμπεριφορά.

Από την άλλη, μια γυναίκα με παιδί στο δωμάτιο υπηρεσίας...

δεν είναι κάπως υπερβολικό; Κάνει και λίγο κρύο.

Μάλιστα.

Εδώ και δύο χρόνια, μας κοιτάζετε σαν να λέτε πως φταίμε για όλα εμείς.

Εμείς είμαστε οι κακοί, οι απαίσιοι, οι αντιδραστικοί, οι ναζί.

-Ό ,τι να 'ναι. -Νιώθω ότι με κρίνετε!

-Σας κρίνω! -Ναι, με κρίνετε!

Κάθε φορά που με βλέπετε, νιώθω ότι περνάω από εξετάσεις.

Αναρωτιέμαι ποιος δίνει μαθήματα ηθικής στον άλλο, στριμμένη.

Περάσαμε κιόλας στον ενικό; Πότε θα φάμε μαζί;

Έλα, δίνε του! Πήγαινε να βάψεις ρίζα καλύτερα, αργόσχολη!

Στριμμένη! Δεν έχεις να πας κομμωτήριο;

Ποια νομίζει πως είναι η κυρία με την κάπα; Ο Εκδικητής του έκτου;

Δεν πρέπει να εκνευριστώ.

Ούτε εγώ πρέπει να εκνευριστώ.

Σκύλα! Ηλίθια!

-Το χέρι μου! Το χέρι μου! -Δεν με νοιάζει!

Θα σου το σπάσω!

Αρκετά! Φτάνει ως εδώ!

Καρικατούρα της μπουρζουαζίας!

Καρικατούρα της Αριστεράς!

’ντε πνίξου, στριμμένη!

Έχει πολύ κακό καιρό. Μπορεί να κρατήσει.

Πες τους να φύγουν.

-Μπούμπα; -Ναι;

Εντάξει, παιδιά. Σταματάμε. Τελειώσαμε. Σταματήστε.

Τι κάνεις εσύ εδώ;

Πάρε.

Ορίστε, πάρε.

Έτσι κι αλλιώς, δεν μπορώ πια να κάνω σκι. Έχω τσακίσει τους συνδέσμους μου.

Τι κάνεις εδώ; Εδώ δουλεύεις;

Δεν λες τίποτα, δεν ζητάς τίποτα; Θέλεις να νιώσω ενοχές;

Κρίμα τον κόπο μου.

Να πάρει η ευχή!

Όχι, όχι!

Τι βλάκας που είμαι! Τι βλάκας!

Τι βλάκας που είμαι! Να πάρει!

Να πάρει!

Τώρα θα φυλάτε τις σκάλες;

Τι έγινε; Δεν είστε καλά;

Δεν είναι τίποτα. Ένα τσίμπημα στην καρδιά.

Τρελαθήκατε και βγήκατε έτσι μ' αυτόν τον καιρό;

Μου πήραν τα κλειδιά του αυτοκινήτου και γύρισα με τα πόδια.

Δεν μπορούσα να βρω ταξί. Εξάλλου, μου πήραν και το πορτοφόλι.

Έδινα 10 ευρώ σε έναν τύπο για ένα εισιτήριο του μετρό, αλλά δεν το έδωσε.

Ναι, αλλά τώρα κινδυνεύετε να πάθετε πνευμονία.

-Είστε γιατρός; -Νοσοκόμα.

Σου είπα να τους βάλεις στο ατελιέ.

Στο ατελιέ;

Εδώ εννοείς;

-’σε που δεν ζωγραφίζεις ποτέ. -Ακριβώς.

-Έχει μωρό. Μωρό, Μπεά. -Είναι μια χαρά εδώ.

Την έδιωξαν από ένα διαμέρισμα τεσσάρων τετραγωνικών.

Δεν θα τη βάλουμε στο ατελιέ.

Μεγαλώνει μόνη την κόρη της, αφού ξέφυγε από ένα βίαιο σύζυγο.

Δουλεύει καθαρίστρια στην Ντίσνεϊλαντ. Στην Ντίσνεϊλαντ!

Τέσσερις ώρες τη μέρα με το τρένο!

’σε που εκδήλωσε αλλεργία στα καθαριστικά προϊόντα.

Τέσσερις ώρες στο τρένο!

Την έδιωξαν, στη μέση του χειμώνα, από ένα δωμάτιο 4 τμ.

-Τέσσερα! -Η ηλίθια από κάτω το είπε.

Ναι, το ξέρω. Ανέβηκε το απόγευμα να μου εξηγήσει.

Να σου εξηγήσει;

Μιλήσαμε, ήπιαμε ένα τσάι και την ευχαρίστησα.

Ναι! Ακριβώς! Την ευχαρίστησα.

Μια ζωή εσύ τους κοιτάς αφ' υψηλού και τους κρίνεις με τις απόψεις σου.

Όλα αυτά με την Αριστερά και τη Δεξιά έχουν πια τελειώσει. Είναι ξεπερασμένα.

Τι λέει;

Κατέβασα ένα λεξικό της γλώσσας του Μάλι. Ελάτε μαζί μου, Νασίφα.

Μπορείτε να επαναλάβετε, Νασίφα; Πιο αργά, όμως.

Κάνατε μια καλή πράξη...

και η καρδιά μου χτυπάει.

Θέλετε να πείτε ότι το μωρό σας δεν έχει σταματήσει ακόμα να θηλάζει;

Σε μας, η Μπεά αρνήθηκε να θηλάσει.

Αμέσως, λοιπόν, μπιμπερό.

Έτσι, όμως, μπορούσα να σηκώνομαι το βράδυ.

Εδώ δεν κοιμάμαι ποτέ.

Ποτέ νάνι. Γιατί το βράδυ, εγώ δουλεύω.

Δουλεύω. Ορίστε. Γράφω, βλέπετε;

Μπεά, η κυρία Ντιμπρέιγ σε κερδίζει όταν τη γνωρίσεις.

Δεν πρέπει να κρίνουμε έτσι τους άλλους. Δεν πρέπει.

Ποτέ νάνι.

Έλα εδώ. Τι χαριτωμένη που είναι.

Μπεά, δεν μπορείς να χαλαρώσεις λίγο, σε παρακαλώ; Χαλάρωσε.

Κοίτα τι χαριτωμένη που είναι.

Χαριτωμένος. Αγόρι είναι.

-Και η μικρή; Πού είναι; -Να πάρει! Ξέχασα τον παιδικό!

Τα χάπια μου; Πού έχω βάλει τα χάπια μου;

Εδώ είναι!

Δεν ήμουν ποτέ τόσο ευτυχισμένη όσο στην Κατοχή.

Οι γονείς μου έκρυβαν Εβραίους. Οι παππούδες σου.

Εδώ μέσα.

Ο πατέρας μου ήταν υπέροχος τύπος. Και ο δικός σου, απλώς διαφορετικά.

Συχνά αναρωτιόμουν πάντως...

’σε, τίποτα.

Μια φορά έγινε μόνο.

Μια μικρή περιπέτεια με έναν κομμουνιστή. Τον Ζορζ.

Αυτός ο Ζορζ! Με έκανε τόσο πολύ να γελάω.

Όταν ξαναβρίσκεις τη μιλιά σου εσύ...

Και εσύ ήσουν τόσο ευγενικός, μικρός.

Δάνειζες όλα τα παιχνίδια σου στους συμμαθητές σου. Ναι.

Τα μοιραζόσουν όλα.

Τα μοιραζόσουν όλα.

Κύριε Ντιμπρέιγ, πρέπει να ξαναδούμε το συμβόλαιο.

Όχι, Φιλομένα. Τα έχουμε πει αυτά.

Πόρτα!

-Δεν ήξερα ότι γύρισες. -Ναι, γύρισα.

-Είχες μια όμορφη μέρα; -Πολύ όμορφη. Εσύ;

-Ναι, πέρασα πολύ καλά. -’ψογα.

Μήπως έχετε ένα επιπλέον καλοριφέρ;

Όχι, δεν έχουμε άλλο.

Θα σας εξηγήσω.

Έξω κρυώνουμε. Σκεπαζόμαστε, κουλουριαζόμαστε, τυλιγόμαστε.

Μέσα, όμως, χαλαρώνουμε. Νομίζουμε πως τέλειωσαν τα βάσανά μας.

Νομίζουμε πως τελείωσαν και μαλακώνουμε. Ξεχνάμε να παλέψουμε.

Τότε, λοιπόν, το κρύο μάς χτυπάει στο κεφάλι και στα πόδια.

Κοιτάξτε. Από τότε που μένω εδώ έχω βγάλει χιονίστρες.

Φαίνεστε πολύ στενοχωρημένος.

-Ναι, είμαι. -Καλώς ήρθατε στο κλαμπ.

-Τσιγάρο; -Επικίνδυνο για την καρδιά.

Για την καρδιά;

''Αθανασία''. Βαρύ το βιβλίο σας.

Είμαι υποχόνδριος. Κάνω εξετάσεις κάθε έξι μήνες.

Ψεύδεστε, κύριε Ντιμπρέιγ.

Ένας πραγματικό υποχόνδριος δεν πηγαίνει ποτέ στο γιατρό.

Αγαπούν υπερβολικά το φόβο τους για να δεχτούν να τους τον διαλύσουν.

Είμαι ψεύτης, λοιπόν. Εσείς;

-Εγώ τι; -Τι δουλειά κάνετε;

Δουλειές του ποδαριού. Με φαντάζεστε με τέτοια δουλειά;

Σε δύο μήνες; Σε δύο χρόνια; Σε πέντε;

-Και τότε τι κάνετε εδώ; -Χώθηκα.

Ξέρω απ' αυτά.

Διάταγμα. Τι δουλειά έχω εγώ μ' αυτά τα διατάγματα;

Διατάγματα και αηδίες!

Λες και πρέπει να έχεις οπωσδήποτε δουλειά...

για να έχεις το δικαίωμα να μην πεθάνεις από το κρύο.

Και έκανε πραγματικά πολύ κρύο.

Μαντλέν, 43 ετών, ελεύθερη.

Δεν κάνω φορολογική δήλωση.

Ορίστε, τώρα τα ξέρετε όλα.

-Πιέρ. -Πιέρ. Μικρέ μου Πιέρ. Πιέρ...

Δουλειά μπορεί να μην έχουμε, αλλά έχουμε πράγματα να κάνουμε.

-Φεύγετε; -Πάω μια βόλτα στο παλιό μου σπίτι.

Ξέρετε, η μεγαλύτερη φτώχεια είναι η απουσία της φιλίας.

Θέλετε να έρθετε μαζί μου;

Ο Ζεζύ, μένει στο ίδιο μέρος εδώ και εννιά χρόνια.

Μετακινήθηκε μόνο 4-5 μέτρα όλα αυτά τα χρόνια.

Ο ΧΜΚ, Χωρίς Μόνιμη Κατοικία.

Οι άνθρωποι αυτοί βρίσκονται χρόνια στο ίδιο πεζοδρόμιο.

-Μαντλέν, πες μας μια συνταγή. -Όχι.

-Έλα! Μια συνταγή. -Όχι, όχι απόψε.

Έλα, Μαντλέν! Πες μας!

Κόψτε το κρέας σε λωρίδες για να ψηθεί καλά.

Κόψτε την ουρά του βοδινού σε κομματάκια.

Εγώ θα κόψω τα καρότα, τα πράσα και το σέλερι.

Πού πήγε το κρεμμύδι και το σκόρδο; Πού πήγαν;

Εμπρός, γρήγορα.

Εσύ ετοίμασε ένα ζεστό πιάτο.

Φέρε τα όλα...

και μην ξεχνάς την καυτερή μουστάρδα και τα αγγουράκια τουρσί.

Είχα κάποτε ένα εστιατόριο.

Τι νόμιζες; Πώς γεννήθηκα με έναν υπνόσακο στο χέρι;

Ελάτε.

Όχι πολύ.

-Στη φιλοξενία! -Στη φιλοξενία!

Στη φιλοξενία.

ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΤΗ ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΗΣΗ. ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ;

-Δεν κοιμάσαι; -Όχι.

Ετοιμάζω το μάθημα για αύριο, αλλά με την τηλεόραση...

-Μπεά; -Ναι;

-Είμαι περήφανος για σένα. -Και εγώ είμαι περήφανη για σένα.

Είδες αυτή τη γυναίκα; Το λευκό των ματιών της;

Θέλω να γράψω κάτι κοινωνικό.

Δεν αντέχω πια τις γελοίες, ερωτικές ιστορίες μου με το καλό πάντα τέλος.

Μπλε όταν διαδραματίζονται κοντά στη θάλασσα ή σε μια λίμνη...

πράσινες όταν είναι κοντά στο δάσος...

και λευκές τώρα, μια και είμαστε στη μέση του χειμώνα.

Όχι, δεν πειράζει. Πουλάνε πολύ καλά!

Ναι, μπορεί να λες αυτά, αλλά ξέρω πως πιστεύεις το αντίθετο.

-Ό ,τι να 'ναι. -Ναι, ό,τι να 'ναι.

Αν ο καθένας μας έκανε ό,τι να 'ναι, τα πράγματα ίσως ήταν υπέροχα.

Να πάρει! Είναι πολύ ωραίο αυτό που είπα. Ωραίος τίτλος.

Μια στιγμή να το σημειώσω.

Αν ο καθένας μας...

έκανε ό,τι να 'ναι...

τα πράγματα ίσως ήταν υπέροχα.

Ρουμ σέρβις.

Βγάλε το σκουφί.

-Βγείτε από εκεί αμέσως. -Τώρα, βγαίνουμε.

-Βγες από εκεί κάτω! -Βγαίνουμε, σου λέω.

Δεν έχετε δικαίωμα να είστε εδώ.

Δεν είσαι φτωχή εργαζόμενη. Είστε άστεγη!

-Κριστίν... -Τι Κριστίν;

Υπάρχει νόμος και πρέπει να τον σεβόμαστε.

Ο μπαμπάς σου φταίει που ήταν στρατιωτικός.

Δεν έχω δουλειά αυτή τη στιγμή, αλλά είμαι φτωχή.

Ναι. Κάθε μέρα έκανα πλαστά χαρτιά και δηλώσεις. Δεν σε ενόχλησε ποτέ;

Κι εξάλλου, θα δεις πως μόλις τους γνωρίσεις, θα αλλάξουν όλα.

-Είναι φίλοι του. -Μάλιστα. Φίλοι του.

Καλημέρα.

-Καλημέρα. -Κριστίν Ντιμπρέιγ.

-Μίκι. -Ωραία. Ο σκύλος σας είναι καλός;

Πολύ ευγενικός.

-Δεν είναι επιθετικός; -Όχι.

-Έχετε σκυλοτροφή; -Όχι.

-Όχι; Θα σας φέρω εγώ. -Ευχαριστώ.

-Καλώς ήρθατε. -Ευχαριστώ.

Καλημέρα σας.

Είστε δύο, βλέπω. Κριστίν Ντιμπρέιγ. Αυτό είναι το σπίτι μου. Καλώς ήρθατε.

-Χαίρω πολύ. -Κριστίν.

-Καλημέρα. Και εσείς δύο, λοιπόν. -Καλημέρα.

Πήρατε τα μαξιλάρια μου.

Θα οργανωθούμε και όλα θα πάνε καλά.

Σας προειδοποιώ, όμως. Για να μείνετε, πρέπει να κάνουν όλοι μπάνιο...

γιατί λίγο...

Καλημέρα, κυρία Μπρεζέλ. Δεν φαίνεστε και πολύ καλά σήμερα.

-Ναι, δεν κοιμηθήκαμε καλά. -Δεν κοιμήθηκε η μανούλα;

Τι χαριτωμένη που είναι. Μια μικρή ξανθούλα.

Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε λίγο ιδιαιτέρως;

-Έφτιαξα ένα σάιτ ανταλλαγών. -Τι ανταλλαγών;

Μπορεί να σας ενδιαφέρει.

Έχω προσφέρει τις υπηρεσίες μου σε αρκετούς γείτονες.

Και όχι μόνο στη δική μας συνοικία.

Πολλούς στο 16ο Διαμέρισμα. Στο 8ο.

Κάποιους στο 17ο.

Στο 7ο. Στο 7ο έχω τους καλύτερους πελάτες μου.

Χτες βοήθησα κάποιους πολύ καθωσπρέπει ανθρώπους...

που είχαν φορτωθεί μια κυρία ευγενική μεν...

αλλά πολύ θορυβώδη, μια και πάσχει από αϋπνίες.

Φασαρία το βράδυ, νεύρα το πρωί.

Το ζευγάρι ήταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης.

Εγώ είχα στη λίστα μου ένα πολύ διακριτικό και καθωσπρέπει κύριο...

που ήταν αλλεργικός στις τρίχες της γάτας της οικογένειας όπου έμενε.

Τους ανταλλάξαμε αμέσως και βρήκαν όλοι την ησυχία τους.

Με συγχωρείτε.

Εμπρός; Ναι;

Μια γυναίκα με ένα σκύλο;

Τι ράτσας;

Όχι, όχι ο σκύλος. Η γυναίκα.

Έχω να σας προτείνω μια γυναίκα από το Μάλι με ένα παιδί.

Μη φοβάσαι, αγάπη μου. Δεν είναι τίποτα.

Όσο περίεργο κι αν ακούγεται, πολλοί προτιμούν αυτό το χρώμα.

Δεν την αντέχω. Θα την πάω στην αστυνομία.

Νασίφα;

Τι πάθατε;

Τι λέτε;

Τι λέει;

Σκυλιά! Το πιστεύεις! Δεν θα έπρεπε τουλάχιστον να την ειδοποιήσουν;

Τέσσερις ώρες με το τρένο για να την απολύσουν!

-Ναι, δεν είναι και πολύ ωραίο. -Πολύ ωραίο;

Τι θέλεις να σου πω; Ούτε η πρώτη που την απολύουν είναι, ούτε τελευταία.

Η κρίση φταίει. Σήμερα οργάνωσα ντιμπέιτ μ' αυτό το θέμα!

Δεν θα μου μάθεις τη δουλειά μου!

Λες και ο κόσμος έχει όρεξη να πάει να δει τον Μίκι αυτή την εποχή!

-Είναι απαίσιο. -Ναι, είναι απαίσιο.

Δούλευε και δεν είχε σπίτι.

Τώρα που έχει σπίτι, δεν έχει πια δουλειά.

Τι θα πει, τώρα που έχει σπίτι;

Σκέφτεσαι να τη διώξουμε σε λίγες βδομάδες, μόλις έρθει η άνοιξη;

Θα πας τελικά στην Έκθεση Βιβλίου;

-Τι; -Στην Έκθεση Βιβλίου, λέω.

Δεν ξέρω. Είμαι πολύ ταραγμένος.

Δεν μπορείς να σηκώσεις εσύ όλο το βάρος του κόσμου. Να πας.

Είναι σημαντικό.

Είναι η δουλειά σου.

Προχωράει, βλέπω.

-Το βραστό της Μαντλέν... -Ναι, εξαιρετικό. Πολύ νόστιμο.

Δεν έχετε δει τίποτα ακόμα. Πού να φάτε το ραγού μου!

Πώς περνάτε τις μέρες σας;

Εξαρτάται. Εγώ είμαι πολύ αθλητικός τύπος.

Περπατάω, λοιπόν. Περπατάω πολύ. Σταματάω, περιπλανιέμαι.

Πίνω έναν καφέ, ψάχνω για κέρματα.

Είναι πολύ σπάνιο να βρίσκεις κέρματα πια.

Δεν περνάει εύκολα η μέρα όταν δεν κάνεις τίποτα.

Δεν περνάει, όμως, ούτε όταν δουλεύεις.

Εμείς, στο γηροκομείο, για να σκοτώσουμε την ώρα μας...

παίζουμε συνέχεια χαρτιά.

Έχω το δικαίωμα να πω κι εγώ.

Εσείς, Κριστίν, δεν θελήσατε ποτέ να δουλέψετε;

Όχι, ποτέ.

Δεν βαριέστε; Εννοώ, πώς περνάτε τη μέρα σας, αν δεν έχετε τι να κάνετε;

Εξαρτάται.

Μερικές φορές, σταυρώνω τα δάχτυλά μου.

’λλες, απλώς σταυρώνω τα πόδια μου.

Σήμερα, για παράδειγμα, είχα δύο ώρες τοξοβολία. Ξεθεώθηκα.

Πάντως εργαζόμενοι ή άνεργοι, άστεγοι...

φτωχοί εργαζόμενοι, με ή χωρίς χαρτιά...

όλοι θα έπρεπε να έχουν μια στέγη πάνω από το κεφάλι τους.

Ναι, η στέγη είναι βασικό αγαθό.

Δεν έπρεπε να είναι αποκλειστικά θέμα χρημάτων.

Το ενοίκιο πάντως είναι ενοίκιο.

Τι ξέρεις εσύ από ενοίκια;

Δεν έχεις νοικιάσει ποτέ τίποτα.

Μόνο dνd, πέδιλα του σκι στο Κουρσεβέλ και βίλες στο Φερέ.

Τώρα βάζουν παντού κάγκελα για να μην μπορούμε να μείνουμε.

Βάζουν καρφιά στα παγκάκια για να μην καθόμαστε.

Έχουν φτιάξει ολόκληρο ''οπλοστάσιο'' κατά των αστέγων...

για να μην μπορούμε πια να υποβαθμίζουμε τις πολυκατοικίες.

Να μην υποβαθμίζουμε τις πολυκατοικίες τους!

Πάντως, κύριε Ντιμπρέιγ, κυρία Ντιμπρέιγ...

όλα τα παιδιά θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε...

γιατί, ειλικρινά, είστε πολύ ευγενικοί άνθρωποι.

Πραγματικά ευγενικοί.

-Ναι, είναι αλήθεια. -Ευχαριστούμε.

-Στην αλληλεγγύη. -Στην αλληλεγγύη!

-Στην αλληλεγγύη, Κριστίν. -Στην αλληλεγγύη.

Αυτή η γυναίκα είναι υπέροχη. Πραγματικά υπέροχη.

Έχω την αίσθηση ότι ξύπνησα μετά από μια μεγάλη νύχτα.

Καταλαβαίνεις τι μου είπες;

-Τι; -Ότι μαζί μου κοιμάσαι 20 χρόνια.

Δεν έχω ξανανιώσει ποτέ τόσο ζωντανός. Αυτό είναι όλο.

Αυτό θα σταματήσει αμέσως! Δεν αντέχω άλλο.

-Δεν συνεννοούμαστε ποτέ. -Ποτέ.

Ποτέ δεν είμαστε στο ίδιο μήκος κύματος. Ποτέ.

Καληνύχτα.

Αυτό είναι γελοίο.

Μπορεί να είναι γελοίο, αλλά το λέει ο κανονισμός. Είναι υποχρεωτικό.

Ναι, ψήφισα Αριστερά και, ναι, το μετάνιωσα.

Δεν ήταν και τόσο δύσκολο τελικά. Θέλεις άλλο ένα κομμάτι φλαν;

-Έλα. -Είναι ωραίο το σάιτ σας τελικά.

Μένει σε ένα ζευγάρι στα προάστια.

Δουλεύει σε ένα ναυπηγείο στο Παρίσι και έτσι είναι πιο βολικά εδώ.

Σε προειδοποιώ, όμως. Δεν ξέρει λέξη γαλλικά.

Αυτό δεν μας ενοχλεί καθόλου.

Ορίστε.

Όχι. Μετρητά. Είναι καλύτερο για όλους.

-Μου υπόσχεστε πως θα τη φροντίζουν; -Αφού σου το είπα.

Πολύ νόστιμο το φλαν!

Είναι ''Πικάρ''.

Φιλάκια. Τα λέμε το βράδυ. Αργείς, θα χάσεις το τρένο σου. Φιλάκια.

-Μπεά; -Ναι;

-Απόψε είδα ένα ωραίο όνειρο. -Κι εγώ είδα ένα ωραίο όνειρο.

-Μπεά, σ' αγαπώ. -Κι εγώ σ' αγαπώ. Πήγαινε. Φιλάκια.

Όλα καλά, Νασίφα;

Δεν έχω δουλειά σήμερα, όπως εσύ.

Όχι, όχι. Μην κλαις! Μην κλαις!

-Έχασα δουλειά. -Εσύ όλη μέρα κλάμα!

-Έχασα δουλειά. -Εγώ καλό νέο για σένα.

-Βρήκε δουλειά; -Όχι, δεν βρήκε δουλειά.

Βρήκε καινούριο σπίτι. Ωραίο σπίτι. Ωραίο. Μεγάλο σπίτι.

Μεγάλο σπίτι με ένα μικρό κήπο.

-Γεια σου, Φρανσουάζ. -Η Κριστίν είμαι.

Κυρία Ντιμπρέιγ, εντάξει να μαζεύω τα δικά σας πράγματα και του άντρα σας.

’ντε και της κόρης σας και της πεθεράς σας...

αν και δεν σας κρύβω πως με ενοχλεί.

Όχι, όμως, και αυτών των ανθρώπων.

Παίρνεις 3.000 ευρώ το μήνα, Φιλομένα.

Δεν υπήρξα ποτέ πιο ευτυχισμένη από την Κατοχή.

Οι γονείς μου έκρυβαν Εβραίους εδώ. Εδώ μέσα. Τι ωραία που ήταν.

Όλα εντάξει, Νασίφα; Δεν είστε πολύ στριμωγμένη πίσω;

Θα δείτε, θα δείτε τι ωραίο που είναι το καινούριο σας σπίτι.

Δεν χρειαζόταν να έρθεις. Μπορούσα να πάρω το μετρό.

Το ήθελα.

-Καλά ήταν; Είχε κόσμο; -Οι ίδιες βλακείες, οι ίδιες φάτσες.

Είμαι πτώμα. Πιάστηκε και ο καρπός μου.

Καμιά φορά προβληματίζεσαι, όταν βλέπεις τι αναγνώστες έχεις.

Ξέχασα να σου πω. Η Νασίφα μάς άφησε. Τηλεφώνησαν από το δημαρχείο.

Της βρήκαν δουλειά και ένα σπίτι πιο κοντά.

Και η Πενέ; Πού είναι η Πενέ;

Με τον Κρίστιαν. Βλέπουν παιδικά.

-Κρίστιαν; -30 ετών, Μολδαβός, ζωγράφος.

Τον έβαλα στο ατελιέ. Το προτιμούσε κι ο ίδιος.

Είναι το επάγγελμά του, βλέπεις.

Κατέβασα το στρώμα από το δωμάτιο υπηρεσίας. Πολύ βαρύ ήταν.

Καλησπέρα, κύριε και κυρία Μπρεζέλ. Όλα καλά;

-Καλησπέρα. -Καλησπέρα, Μπερναντέτ.

Ευχαριστώ που πρόσεχες τη μικρή. Περάσατε καλά;

Ναι, έλα. Θα τη βάλω για ύπνο.

Σας αφήνω να τα πείτε.

Γεια σας.

Εγώ είμαι ο Γκρεγκορί, αλλά μπορείς να με λες Γκρεγκ.

Κρίστιαν.

Είσαι... είστε ζωγράφος, σωστά;

Κρίστιαν.

Εγώ...

Καλώς ήρθατε, Κρίστιαν.

Κρίστιαν.

Καληνύχτα, αγάπη μου.

Δεν άφησε ούτε μια λέξη, τίποτα;

Όχι. Φαινόταν, μάλιστα, χαρούμενη.

Εξάλλου, μετά βίας μιλούσε. Τι ήθελες να σου έγραφε;

Δεν ήταν η κατάλληλη συνοικία γι' αυτήν. Είναι πολύ ακριβή.

Ο πιο μικρός καφές έχει 2,5 ευρώ. 2,5 ευρώ. Ακόμα και για μας...

Αυτό το μέτρο είναι ανόητο. Εντάξει, τους στεγάζεις...

αλλά τους βάζεις σε συνοικίες πολύ ακριβές γι' αυτούς.

Μαγαζιά, μαγαζιά, μαγαζιά.

Πειρασμός. Συνειδητοποιούν ακόμα περισσότερο τη φτώχεια τους.

-Είναι ωραία η συνύπαρξη. -Βρίσκεις;

Μπορεί να έχεις δίκιο. Μπορεί να κάνω λάθος.

-Το ίδιο ισχύει και για τον Κρίστιαν. -Ναι, το ξέρω πολύ καλά.

Μια δουλειά και ένα σπίτι πιο κοντά. Τους εξασφαλίζει η κυβέρνηση.

Είδες ο σοσιαλισμός;

Να πάρει! Με τρόμαξες.

''Νεροποτήρι''.

Ένα ποτήρι νερό; Στην κουζίνα.

Έγραψα είκοσι υπέροχες σελίδες.

Ένα είδος...

επιφοίτησης.

Ωραία, πολύ ωραία.

Βρήκα τον εαυτό μου, Μπεά. Βρήκα τον εαυτό μου.

Όσο σκέφτομαι πως υπάρχει κόσμος που δεν έχει πού να κοιμηθεί...

Και εγώ έχω βγάλει ρίζες στην καρέκλα μου.

Πραγματικά έχω εντυπωσιαστεί από τον τρόπο ζωής σας.

Ναι, προσαρμοζόμαστε σε όλα.

-Κοιτάξτε, γλάροι. -Ναι, γλάροι.

-Πάμε στο σπίτι; -Ναι, πάμε.

Ήταν ωραία η βόλτα σας;

-Με τρόμαξες. -Γιατί; Εγώ είμαι.

-Πού είναι οι άλλοι; -Κάτω από τη γέφυρα.

Γι' αυτό τις φτιάχνουμε, εξάλλου.

Λυπημένος μού φαίνεσαι.

Λυπήθηκες ένα μάτσο άστεγους...

ενώ δεν έχυσες ούτε δάκρυ όταν πέθανε ο πατέρας σου.

Τι είναι αυτά που λες; Γιατί τα ανακατεύεις όλα;

Τι δουλειά έχει ο πατέρας μου;

Ξέρεις πώς είσαι; Έχεις δει τον εαυτό σου; Είσαι αξιολύπητος.

Δεν ξέρουμε πια ποιος βγάζει βόλτα τον άλλο με λουρί.

Είσαι αξιολύπητος.

Δεν σας ενοχλεί να σας ταΐζουν; Να είστε εξαρτημένη;

Όχι. Εσάς;

Δεν λες τίποτα! Με προσβάλλει και δεν λες τίποτα!

Μαντλέν, πού πάτε;

Κάτω από τη γέφυρα.

-Μια χαρά θα είμαι. -Κι εγώ μια χαρά θα είμαι. Δρόμο!

Ξέρεις πολύ καλά ότι δεν έχεις δικαίωμα να είσαι εδώ. Βρομιάρα!

Ηρέμησε.

Αν νομίζεις ότι θα στηρίξω τα αλτρουιστικά καπρίτσια σου...

κακόμοιρε πενηντάρη, που σε έπιασε κρίση ηλικίας, είσαι γελασμένος.

Κι όταν βγεις να ζητιανέψεις με τη βρόμα σου, πες μου πού θα είστε.

Θα χαρώ πολύ να δώσω κι εγώ τον οβολό μου.

-Μα δεν κοιμάμαι με την Μαντλέν. -Ακόμα χειρότερα.

Εντάξει, λοιπόν. Θα πληρώσω. Όπως έκανα πάντα. Από την αρχή.

Πολύ κομψό. Η φύση του ανθρώπου δεν κρύβεται.

Για μια φορά, είχα την εντύπωση πως κάνω κάτι αξιόλογο.

Δεν πειράζει. Πήγαινε να τη βρεις. Κυνήγησέ την σαν σκυλάκι.

Τρέχα να τη βρεις, αλλά πρόσεχε.

Μ' αυτό το κρύο, κινδυνεύεις να αρπάξεις κανένα κρύωμα...

και τα κοινωνικά ιατρεία είναι γεμάτα!

Φώναξε κανείς; Κάτι άκουσα για κοινωνικά ιατρεία.

Αρκετά πια!

Ακούστε, κυρία μου. Κάντε μου τη χάρη να είστε ευγενικοί.

Θα σας πω κάτι.

Λυπήθηκα πραγματικά πάρα πολύ...

όταν έμαθα ότι διοργανώνετε δείπνα και δεν με καλείτε ποτέ.

Μην προσθέτετε κι άλλους λόγους, σας παρακαλώ.

Σας παρακαλώ πολύ. Η ενόχλησή μου είναι δικαιολογημένη.

Να πάρει! Αυτά τα ρεύματα!

Μαντλέν!

Περίεργο. Πολύ περίεργο.

Μπορεί, παρακαλώ, να μου ανοίξει κάποιος την πόρτα;

Ουίλιαμ;

Ακόμα εδώ;

Δεν μου φαίνεστε καλύτερα από την τελευταία φορά.

Δεν ξέρω πώς τα καταφέρνετε.

-Εγώ νομίζω πως δεν θα μπορούσα. -Τι πράγμα;

Να δεχτώ κάποιον στο σπίτι μου.

Νομίζω πάντως πως θα πρέπει να σας φιλοξενήσω εγώ απόψε.

Όλα εντάξει, Κρίστιαν; Κοιμηθήκατε καλά; Χρειάζεστε κάτι;

Δεν σου φαίνεται πως παραείναι διακριτικός; Είναι σχεδόν ενοχλητικό.

Όχι.

Η Νασίφα τουλάχιστον ήταν εδώ. Βλέπαμε ότι τη βοηθάμε.

Η μαμά ετοίμασε το μπιμπερό του θησαυρού της...

και ένα ωραίο πρωινό για τον καημένο τον Κρίστιαν.

Ο Κρίστιαν είναι από τις Ανατολικές χώρες και δουλεύει σκληρά.

Τον εκμεταλλεύονται...

και δεν κερδίζει αρκετά για να πιάσει δικό του σπίτι.

Να πάρει! Να πάρει! Μπεά! Ο άτιμος! Το 'σκασε!

-Το Μac μου! Να πάρει! Το Μac μου! -Είχες κάνει backup;

Το ένιωθα. Το ένιωθα. Έπρεπε να με ακούσω.

Το ρολόι μου! Κοίταζε το ρολόι μου! Ευτυχώς, Θεέ μου!

-Ευτυχώς, το φορούσα στον ύπνο! -Εγώ όχι.

Να πάρει!

Λοιπόν; Να πάρει!

-Πού πας; -Στο δημαρχείο για καταγγελία.

Καταγγελία για ποιο πράγμα;

Συνειδητοποιείς πως τον αφήσαμε με την Πενέ. Μπορούσε να την πάρει.

Ευτυχώς, όμως, τον ενδιέφεραν μονάχα τα λεφτά μας.

Καταραμένος Ρουμάνος!

Μολδαβός.

Ετοιμάσου! Θα έρθεις μαζί μου!

Δεν είμαι και τόσο σίγουρη.

Δεν μπορώ να το πιστέψω ότι τα έκανες όλα εσύ.

Δεν είναι στο δρόμο πάντως, αν σε ανησυχεί αυτό.

Πού είναι; Πού είναι η Νασίφα;

Σ' ένα ζευγάρι στα προάστια. Δεν τους ενοχλούσε.

Δεν τους ενοχλούσε; Να πάρει η ευχή!

Τους αντάλλαξες; Τους αντάλλαξες σαν να ήταν πουλόβερ;

Ένα που σου προκαλεί φαγούρα, με ένα κασμιρένιο. Πλήρωσες κιόλας;

Βρες μου έναν άνθρωπο, έναν, που θα τα ανεχόταν όλα αυτά.

-Εσένα δεν σε ενοχλεί ποτέ τίποτα. -Παραληρείς, Μπεά! Έχεις ξεφύγει.

-Πού πας; -Να αναπνεύσω. Βρομάει ''ασπρίλα''.

Δεν το έκανα γιατί ήταν μαύρη. Το έκανα, γιατί ήταν συνέχεια εδώ.

Γιατί ήταν συνέχεια εδώ!

Τι συμβαίνει;

Ο ηλίθιος ο αέρας φταίει και τα ρεύματα. Έκλεισε η πόρτα.

Δεν ήθελα να χτυπήσω. Δεν ήθελα.

Χτύπησα λίγο με το χέρι την πόρτα, αλλά για να είμαι ειλικρινής...

δεν ήθελα να τους ξυπνήσω τους καημένους.

Ήδη η κατάστασή τους είναι...

Έμεινα, λοιπόν, εδώ.

Ήταν πραγματικά μια πολύ ωφέλιμη εμπειρία.

Μια αποκάλυψη.

Βρήκα τον εαυτό μου.

Έχετε παγώσει.

Να ξέρατε πόσο κρύο κάνει σ' αυτό το διάδρομο.

Ουίλιαμ!

Κύριε Μπρεζέλ!

Με θυμάστε; Από το γραφείο διασύνδεσης στο δημαρχείο.

Ναι, ναι, βέβαια.

Είστε αλκοολικός; Πάντως για ένα συγγραφέα είναι φυσιολογικό.

Κοιτάξτε. Έχω και τα δύο βιβλία σας.

''Μπλε Παράδεισος'' και ''Πράσινος Παράδεισος''.

Κάτι με προβληματίζει, όμως, στον ''Μπλε Παράδεισο''.

Έχω μια ερώτηση για σας.

Έχετε λίγο χρόνο;

Κάνει κρύο, αλλά ξημέρωσε.

Κριστίν, σου το είχα πει εδώ και 20 χρόνια.

Δεν έπρεπε να σταματήσεις ποτέ να δουλεύεις.

Ναι, όντως. Δεν δούλεψες ποτέ.

Έλα, θα σου αλλάξω διάθεση.

Μονόπολη;

-Σκραμπλ; -Δίνε του!

Σπρώχνει την πόρτα και τι βλέπει;

Τη γυναίκα του!

Τώρα μάλιστα!

-Γεια σας. -Γεια σας.

Πατήστε 237.

Η Αφρική.

Δεν τη γνωρίζουμε καλά την Αφρική.

Το Σερεγγκέτι. Θα ήθελα πολύ να πάω στην Αφρική.

-Ούτε εγώ τη γνωρίζω. -Αλήθεια;

-Θα μπείτε; -Όχι, θα μείνω να ξεπαγιάσω.

Θα μου άρεσε να μείνω να τα πούμε, αλλά...

Ναι, βέβαια. Γεια σας.

Η Αφρική.

θα σας καλούσα ευχαρίστως στο δωμάτιό μου, αν είχα δωμάτιο...

Θα σας καλούσα ευχαρίστως στο δωμάτιό μου, αν είχα...

Τέλος πάντων, πάμε.

Θα σας καλούσα ευχαρίστως στο...

-Γεια σας. -Γεια.

Έχασα τα κλειδιά του σπιτιού μου.

-Να καλέσουμε κλειδαρά τότε. -Κλειδαρά.

Τι κάνετε εσείς εδώ;

-Περάστε, περάστε. -Για δυο λεπτά μόνο.

Μια στιγμή, δεν μπορεί. Δεν γίνεται. Σας παρακαλώ, δεν είναι δυνατόν.

Περιμένετε. Το πρωί, άφησα εδώ την κόρη μου.

Σας επαναλαμβάνω ότι δεν αφήσατε την κόρη σας το πρωί!

Να πάρει! Να πάρει!

Η μαμά είναι εδώ!

Η μαμά είναι εδώ, Πενέ!

Δεν είναι δυνατόν! Πού είναι τα κλειδιά μου;

Με συγχωρείς που ενοχλώ. Βλέπω ότι είσαι πολύ απασχολημένη.

Έχει έρθει, όμως, η φίλη σου από πάνω και θέλει να σου μιλήσει.

Η φίλη μου από πάνω;

Ξέχασα τα κλειδιά μου και η κόρη μου είναι στο σπίτι.

Η κόρη μου έμεινε μέσα και έχω ξεχάσει τα κλειδιά μου.

-Η κόρη μου είναι μέσα! -Μην κάθεσαι έτσι, σαν χαζή!

Φρανσουάζ, πλησιάζει η άνοιξη! Πλησιάζει η άνοιξη!

Είμαι ακόμα στο σπίτι μου, κοριτσάκι. Μην το ξεχνάς.

Ξέχασα τα κλειδιά μου! Η κόρη μου είναι μέσα!

Ο άντρας μου είναι υποχόνδριος. Έχουμε παντού ακτινογραφίες.

Ορίστε!

Ήρθε η μανούλα!

Αλληλεγγύη, αλληλεγγύη. Ρίξτε τα όλα στην αλληλεγγύη.

Δεν ξέρω πώς μπορείτε να ζείτε έτσι. Εγώ δεν θα μπορούσα.

Το παρακάνατε λίγο.

Δεν αντέχω κανέναν στο σπίτι μου. Είναι φυσιολογικό;

Πραγματικά δεν ξέρω πια τι είναι φυσιολογικό.

Έκανα κι εγώ κάτι απάνθρωπο.

Τι κάνατε στο δέρμα σας; Είναι κατακόκκινο.

Πλύθηκα με ένα scοtch brite. Από την πλευρά με το συρματάκι.

Μπορώ; Θα έρθεις; Έλα.

Λατρεύω τα παιδιά.

Θα ήθελα να έχω κάνει τρία.

Ντρέπομαι, ντρέπομαι, ντρέπομαι.

Με αηδιάζω, με αηδιάζω, με αηδιάζω.

Σταματήστε να αυτομαστιγώνεστε. Όλοι το ίδιο θα έκαναν στη θέση σας.

Αλήθεια;

Εντάξει, ίσως όχι όλοι.

Με αηδιάζω, με αηδιάζω, με αηδιάζω.

Δεν εξυπηρετεί σε τίποτα να κλαίγεστε έτσι.

Για να ησυχάσετε, σκεφτείτε πως είναι με ένα ζευγάρι που τις φροντίζει.

Δεν είμαι και τόσο σίγουρη.

Δεν μ' αφήνουν ποτέ να ησυχάσω!

Μην κουνηθείς, Ζαν Μαρί.

Έρχομαι. Δυο λεπτά.

Σε ποιο σπίτι τις πήγα; Σε ποιο τις πήγα;

Δεν καταλαβαίνω. Δεν βρίσκω το φάκελό της.

Τι έκανα, λοιπόν; Πού τις πήγα;

Πού μπορεί να τις έβαλα;

Το βρήκα.

-Τις πήγα κοντά στο Βιτρί. -Στο Βιτρί;

Στο Βιτρί-σιρ-Σεν. Σε μια κατάληψη.

-Σε μια κατάληψη; -Κατάληψη!

Τι νομίζατε, γλυκές μου; Ότι υπάρχουν ζευγάρια που τους ζητάνε;

Πιστέψατε αυτό που θέλατε να πιστέψετε.

Οι άνθρωποι σαν εμένα υπάρχουν χάρη σε ανθρώπους σαν εσάς.

Πώς μπορούν να ζουν εδώ οι άνθρωποι;

Αν ήμουν φτωχή, εγώ θα αυτοκτονούσα.

Στρίψτε δεξιά.

Δεν ξέρω αν ενδιαφέρονται για το αυτοκίνητο ή για μας.

Για το αυτοκίνητο, για το αυτοκίνητο.

Μην ανησυχείτε. Έχω μαζί τη σφυρίχτρα μου.

Σε περίπτωση επίθεσης, σφυρίζεις για να καλέσεις βοήθεια.

Είναι εντυπωσιακό. Οι παράνομοι πιστεύουν ότι έρχεται η αστυνομία...

και το βάζουν στα πόδια, εγκαταλείποντας τη λεία τους.

Ή τα κλοπιμαία τους. Ή τη λεία τους.

Το αυτοκίνητο, το αυτοκίνητο. Θα τους δώσω και την τσάντα μου.

-Θεέ μου! Σαν να ξαναβρέθηκα στο Κασάν. -Στο Κασάν;

Στο Κασάν, την εποχή του Σαρκοζί.

Η κατάσταση όσων δεν έχουν χαρτιά είναι απίστευτη. Είναι τρελό.

Φτάσατε στον προορισμό σας.

Αυτή είναι η Νασίφα.

Σημαίνει, ''Φύγε''. Για την ακρίβεια, ''Δίνε του''.

Σημαίνει, ''Αν είχα όπλο, θα σου έριχνα, αλλά δεν έχω''. Ευτυχώς.

Λέει πως κάνατε μια κακή πράξη και πως είστε πολύ κακή γυναίκα.

Συγγνώμη, συγγνώμη.

-Συγγνώμη. -Πάψε!

Αυτό σημαίνει πως δεν σε συγχωρεί. Λέει να μη μιλάς.

’ντε πνίξου και μη μιλάς! Με κορόιδεψες!

Δεν θέλω να σ' ακούω!

Είναι πολύ θυμωμένη. Δεν είναι καθόλου θετικό το κλίμα.

-Μιλάτε τη γλώσσα του Μάλι; -Ναι, βέβαια. Μπαμπάρα.

Και λίγα κινέζικα. Και φινλανδικά.

Ο πατέρας μου ήταν στρατιωτικός. Πολύ αυστηρός με την εκπαίδευσή μου.

Όταν είσαι τόσο απαιτητικός, αφήνεις τα ίχνη σου.

Με έμαθαν να στρώνω το κρεβάτι, πριν βγω από το δωμάτιο.

-Νασίφα, μπορείς να έρθεις στο σπίτι. -Σπίτι δικό σου;

-Αυτό σημαίνει, ''Σε περιφρονώ''. -Σε περιφρονώ.

Όλοι μαζί. Όλοι. Διαφορετικά...

-Τι της είπατε; -Τη ρώτησα πόσοι είναι.

Ναι. Πόσοι είστε; Πόσοι είναι τελικά;

Πόσοι είστε; Μια στιγμή. Λοιπόν, ένας, δύο, τρείς, τέσσερις...

οκτώ, δέκα, δεκάξι...

Κι από 'κει.

Είναι πολλοί.

-Εντάξει. -Τι εντάξει;

-Ελάτε όλοι. -Ελάτε;

Ναι, ελάτε.

Πάμε όλοι στο σπίτι της!

Καλημέρα. Είστε καλά;

Σεζάρ; Έλα, Σεζάρ.

Δεν ξέρω για σας, αλλά εμείς πρέπει να φύγουμε.

-Ναι. -Θα κλείσετε εσείς την πόρτα;

-Τι να κάνουμε με την πόρτα; -Ναι, εντάξει.

-Εντάξει. Καλή σας μέρα. -Αντίο.

Αντίο.

-Τι συμβαίνει εδώ; -Κατάληψη.

Τα συζυγικά σας προβλήματα δεν με ενδιαφέρουν πια.

Έπρεπε πάντως να έχετε αρχίσει να μαλώνετε νωρίτερα...

γιατί από τότε περνάμε πολύ καλύτερα.

Έχεις τρελαθεί τελείως.

Για πες, πού ήσουν;

Η στέγη κινδύνευε να καταρρεύσει από στιγμή σε στιγμή.

Με τα παράθυρα ήταν πιο απλό, γιατί δεν υπήρχαν καν.

Φαντάζεσαι το κρύο; Χωρίς παράθυρα;

Αν δεν έκανα κάτι, θα ήταν σαν να στηρίζω τη θανατική ποινή.

-Σερζ; -Ναι, Μπριζίτ.

Φοβάμαι.

Είναι σαν επιδρομή από την ανάποδη.

Μπριζίτ με είπες;

Ναι, όπως πριν από 50 χρόνια.

Θέλεις αγγουράκια τουρσί;

Όχι με το ψωμί με τα μπαχαρικά.

Εντάξει.

-Έλα να σε χτενίσω. -Ούτε στον ύπνο σου.

-Μπερναντέτ! -Ποιος είστε εσείς; Δεν σας γνωρίζω.

-Το 23 είναι εδώ; -Όχι, το 19. Είμαστε γεμάτοι.

Σιγά, παλιόπαιδα! Μη σπρώχνετε! Αγροίκοι!

Μπορείς να μου δώσεις 30 ευρώ;

Πριν τρεις βδομάδες, σου έδωσα 30.

Όχι, δέκα μού έδωσες.

Ακούστε, Μπερναντέτ. Πρέπει να σας μιλήσω.

Μπορεί να σας φανεί λίγο γελοίο...

και ανάρμοστο για την ηλικία μου, αλλά...

νομίζω πως έχω ερωτευτεί τον Ουίλιαμ.

Δεν ξέρω τι με έχει πιάσει, αλλά απόψε τον κοίταζα που κοιμόταν.

Δεν ξέρω τι θα συμβεί, αλλά αύριο, έτσι κι αλλιώς, τελειώνουν όλα.

Όλος αυτός ο κόσμος θα γυρίσει στο δρόμο.

Εγώ, λοιπόν, την παραμονή αυτής της φρικτής μέρας...

σκοπεύω να του πω την αλήθεια.

-Ποια αλήθεια; -Την αλήθεια!

Ότι μπορεί να μείνει, αν θέλει, και ότι με έχει γοητεύσει.

Σκοπεύω να τον ζητήσω σε γάμο.

Τίποτα δεν μου κάνει εντύπωση πια.

Δεν υπήρξα ποτέ τόσο ευτυχισμένη, όσο στην Κατοχή.

Οι γονείς μου έκρυβαν Εβραίους εδώ.

Αλήθεια.

Ταχυδρομείο.

Τους μέτρησα, κυρία Ντιμπρέιγ. Σήμερα είμαστε στους 237.

Έχω την εντύπωση πάντως πως μερικοί το εκμεταλλεύονται.

Ευχαριστώ, Μπερναντέτ.

Μπερναντέτ! Μπερναντέτ!

Μ' αρέσει πολύ που έχουμε κόσμο.

Έτσι, δεν μπορείς να αντιπαθήσεις κανέναν. Καταλαβαίνετε τι εννοώ;

Είναι το αποτέλεσμα της μάζας, το αποτέλεσμα της ομάδας.

Εγώ, όταν ήμουν μικρή, ήθελα να γίνω ανθρωπίστρια.

-Εσύ τι θα ψηφίσεις όταν μεγαλώσεις; -Θα το σκεφτεί.

’κρη, παρακαλώ.

Ταχυδρομείο!

Παρακαλώ!

Τελείωσα το βιβλίο!

Σε τι κατάσταση θα βρω άραγε τη μοκέτα μου;

Πού πας εσύ;

Θα βγω να πάρω λίγο αέρα και να πω καμιά κουβέντα.

Σε ποιον; Αφού εγώ είμαι εδώ.

Θα πάω να πάρω μια εφημερίδα.

Ο καύσωνας αναμένεται να υποχωρήσει σταδιακά.

Η ζέστη θα διατηρηθεί, ωστόσο, τουλάχιστον ως την Κυριακή.

-Δεν σε άκουσα που σηκώθηκες. -Κοιμόσουν σαν μωρό.

-Να πάμε κάπου το Σαββατοκύριακο; -Εσύ τι λες;

Θα κάνει ζέστη.

Κάνει ήδη ζέστη. Φαντάσου το απόγευμα.

-Λοιπόν, πάω. -Σκατά.

-Έτσι δεν λένε για καλή τύχη; -Σκατά, σκατά, σκατά.

Θα πάει καλά.

Κάθε φορά τα ίδια λες, αλλά αυτή είναι η τρίτη ήδη.

-Κάτι θα ξέχασε. -Πώς μυρίζει το μετρό με τη ζέστη!

Ελπίζω να μην έχετε τίποτα για σίδερο!

Δεν μπορώ να σιδερώσω σήμερα.

-Νωρίς ήρθε. -Εσύ άργησες να φύγεις.

Ξάπλωσες πάλι;

Αγάπη μου...

Σου το υπόσχομαι. Σήμερα.

Κάθε φορά τα ίδια λες και ποτέ δεν το κάνεις.

Αυτή τη φορά θα το κάνω.

Το ίδιο μου είπες και την περασμένη βδομάδα.

Και την προηγούμενη. Και πριν απ' αυτήν.

Θα της το πω σήμερα.

Μαμά, πρέπει να σου μιλήσω.

Αγάπη μου, έχουμε όλη τη ζωή μπροστά μας για να μιλήσουμε.

Πόρτα!

Ευχαριστώ.

Τρελάθηκα όταν είδα την αγγελία.

-Είστε από τη Βρετάνη, σωστά; -Ναι, από το Παμπόλ.

Καλημέρα.

Πρέπει να κανονίσουμε να πάρουμε μαζί αυτό το περιβόητο πρωινό.

Ναι, ναι. Στο τέλος, έτσι που πάμε, δεν θα τα καταφέρουμε.

Κάθε φορά με ζαλίζει.

Ούτε αυτή το θέλει, όπως εσύ.

Και τότε γιατί μου το λέει;

-Και εσύ γιατί της απαντάς έτσι; -Καλά, Φρανσουάζ. Καλά.

Είναι μια πολύ συμπαθής γειτόνισσα.

Δεν έχω ξαναδεί κανέναν, που δεν κάνει τίποτα όλη μέρα, να μην έχει χρόνο.

Εκτός από τον άντρα μου ίσως, αλλά αυτός είναι άντρας, οπότε...

-Από τη Βρετάνη, λοιπόν. -Ναι.

-Είναι σημαντικό για σας; -Όχι, όχι.

Απλώς, όταν ήμουν νέα, σπούδασα στη Ρεν.

Είναι ωραίο να βοηθάω νέους φοιτητές από τη Βρετάνη, που ήρθαν στο Παρίσι.

-Μου ξυπνάει αναμνήσεις. -Ναι.

Ορίστε, λοιπόν. Ένας χρόνος.

Ένας χρόνος για να ξεκινήσετε, για να απογειωθείτε...

γιατί με το σύντροφό μου θέλουμε να εναλλάσσεστε.

Σας ζητώ μόνο να φροντίζετε για το νερό και το ρεύμα.

Τα υπόλοιπα είναι δώρο.

Έτσι κι αλλιώς, απαγορεύεται να νοικιάσετε 9τμ, σωστά;

Ναι, μπορεί. ’λλοι ιδιοκτήτες πάντως το κάνουν.

Να φανταστείτε, με το κρύο, φιλοξένησα μια γυναίκα με το μωρό της...

που της είχαν κάνει έξωση από ένα σπίτι 4 τμ. Βλέπετε;

-Ορίστε, λοιπόν. -Ευχαριστώ.

-Κλιματιστικό δεν έχει; -Κλιματιστικό; Όχι, δεν το σκεφτήκαμε.

Τώρα μάλιστα. Κλιματιστικό.

Γιατί όχι και τζακούζι με τόσα που μου κόστισε;

Μ' ακούσατε που ερχόμουν;

Μπορείτε να ανεβάσετε την αλληλογραφία; Εγώ δεν...

-Έχει γίνει συνήθεια πια. -Η ζέστη μού κόβει τα πόδια.

-Μπερναντέτ! -Δυο λεπτά.

Ξέρετε τι λένε για τους Αφρικανούς. Ε, λοιπόν, δεν είναι μύθος.

Έχουν μεγάλα προσόντα.

-Μπερναντέτ, τελείωσα με τα πλακάκια. -Βγάλε και τα σκουπίδια, αγάπη μου.

Ναι, Μπερναντέτ.

Όλα καλά, Μισέλ; Πώς πάει;

Όταν ήταν να ανάψουν το καλοριφέρ και να αδειάσουν το ψυγείο...

ήταν όλοι τους εδώ. Είχα πολύ κόσμο.

Οι άνθρωποι έχουν κοντή μνήμη. Δεν είχα ούτε ένα νέο, ούτε ένα sms.

Δεν ξέρω. Κάτι. Μια φατσούλα, ένα σκούντημα στο Facebοοk.

Με την Οντίλ και τον Ζαν-Κλοντ είναι αλλιώς. Υ ποπτεύομαι, μάλιστα, ότι...

-Μάλιστα. -Λογικό. Δύο μαζί είναι πιο δυνατοί.

Δύο μαζί.

Ενώνουν τους μισθούς τους και βρίσκουν μια στέγη.

Ο Ουίλιαμ, όμως...

Του πρότεινα να μείνει, αλλά τον έπνιγα. Πολύ καλά, λοιπόν.

Και αυτή η ιστορία με την ηλικιωμένη θεία που ξεφύτρωσε σαν μανιτάρι...

Συμβαίνουν αυτά.

Όχι, όχι. Δεν έχουμε συγγενείς που εμφανίζονται έτσι ξαφνικά.

Συγγενείς που μας προτείνουν φιλοξενία στην επαρχία.

Όχι, αποκλείεται.

Δεν πειράζει. Ας μου γίνει μάθημα για την επόμενη φορά.

Εσείς τι κάνετε απόψε; Έχετε κανονίσει κάτι;

Γεια σου, Μισέλ.

Με συγχωρείς.

Η ιστορία μιας άστεγης γυναίκας...

που πέρασε έξι χρόνια στο δρόμο...

και τελικά κατάφερε να ζει πάλι μια φυσιολογική ζωή.

Μια συγκινητική μαρτυρία στους Φρανκ Ζενεζό και Ρεϊμόν Σαπλάρ.

Η ιστορία μου είναι μάλλον χαριτωμένη.

Κοιμόμουν στο δρόμο.

Με πλησίασε μια ηλικιωμένη γυναίκα, που με λυπήθηκε.

Πρέπει να ομολογήσω πως εκείνη τη μέρα έκανε ακόμα λίγο κρύο.

Μου πρότεινε να με φιλοξενήσει και δεν είπα όχι.

Τελικά συμπάθησε η μία την άλλη.

Εκείνη είχε χρήματα, εγώ είχα ιδέες και έτσι συνεταιριστήκαμε.

Κύριε Ντιμπρέιγ;

Λοιπόν;

Να σας βρω μια θέση, κύριε Ντιμπρέιγ;

Απόδοση Διαλόγων Ελένη Τουλούπη