Original subtitles

Je kan niet naar de dokter, hij is hier niet.

Hij keerde nog niet terug.

Dat is jammer. Hij keerde nog niet terug.

Wat was dat?

Een jongen wilde dat je naar dokter Orloff meekwam.

Waarom vroeg je hem niet binnen?

Zodat hij mijn propere vloer kon besmeuren?

God helpe ons. Ik wist dat je niet zou gaan.

Als er iemand ziek is in het kasteel, wel, de duivel zelf woont er.

Dat Hij ze geneest. -Breng me mijn tas.

Je moet wel gek zijn.

Wat scheelt er? -We moeten nu naar het kasteel gaan.

Waarom? -We moeten meteen gaan.

Weet jij wie dat is?

Neen, ken jij hem, hans? -De nieuwe dokter.

Ik wil een koets inhuren.

Wel ,ja, dokter. Ik heb er een.

Maar ik wil vooraf weten waar je naartoe wil.

Het kasteel van dokter Orloff.

Is er dan niemand bereid mij te voeren?

Zijn jullie allen bevreesd van professor Orloff?

Vooruit. Vort.

Voorzichtig, koetsier, we kunnen omkantelen.

Als mijn rijstijl je niet bevalt, stap je maar uit.

En vanaf hier verder lopen, ben je gek?

Eruit, zei ik.

Je kreeg ruimschoots betaald. -Ik geef je je geld wel terug.

Zeg me welke richting uit. Ik ken deze omgeving niet.

Makkelijk, je volgt deze weg. -Rij verder.

Vort.

Je moet me helpen. Stap uit en duw.

Kom terug.

Wie daar?

Ik ben dokter Garondet.

Ik ben te voet en raakte verdwaald.

Waar wilde je heen?

Een ziek iemand in het kasteel van Orloff.

Maak open.

Alstublieft, maak open.

Wat heb jij hier te zoeken? -Ik ben dokter Garondet.

Waar is de zieke?

Moet je mij niet vragen.

Aan wie moet ik het wel vragen?

Mij. -Zo komen we nergens.

Waar is jouw meester?

Welke meester? -Professor Orloff.

Is dit een spelletje?

Iemand hier is ziek en ik eis hem nu te zien.

Dus toon we de weg.

Heb jij hem hier gevraagd?

Spreek op wanneer ik tegen je praat, idioot.

Wie noem jij een idioot?

Het is jouw schuld, niet de mijne.

De dokter wenst de meester te spreken.

Laat het hem weten.

En als ik dat niet doe?

Luister.

Zeg je meester dat de dokter hem dringend wil spreken.

Ik blijf ver uit zijn buurt.

Zo dom ben ik nu ook weer niet.

De meid stuurde de jongen. Dat zij het doet.

Als ik zo vrij mag zijn.

Alstublieft, kun je me bij de professor brengen?

Kun je me tenminste vertellen op welke kamer hij zich bevind?

Ik kwam hier om te doen wat ik maar kan.

Als je niet eens wilt antwoorden, hoef je ook geen hulp te verwachten.

Niet toch?

Of wel?

Wacht, ik zeg het je.

Beloof me een ding.

Wat?

Ik verklap je wie jou liet roepen vanavond.

Als je belooft me te helpen ontsnappen.

Professor Orloff weet niet dat je hier bent.

Als hij me niet liet roepen, wie dan wel?

De meester zijn dochter.

Waarom deed ze dat?

Dat kan ik niet onthullen.

Dat moet je Cécile vragen.

Heeft ze verzorging nodig?

Wat is dan het probleem?

Moet je mij niet vragen.

Vraag het haar.

Loop tot het eind van de gang.

Neem daar de trappen.

Die leiden naar haar kamer.

Wees voorzichtig, ja?

Waarom hoeft dat?

Goedenavond, dokter. Ik ben Cécile.

Ik ben verheugd jou te zien.

Ik was het die jou vroeg om naar het kasteel te komen.

Ben je gewond? Is er iemand ziek?

Neen.

Maar er is hier iets vreemd gaande en ik heb je nodig.

Ik ben arts.

Ik los geen mysteries op.

Mijn vader is...

Ik hoopte dat jij als dokter het kunt verklaren.

Zijn werk jaagt me angst aan.

Het is bizar.

Misschien als ik wist wat jou parten speelt?

Geloof me.

Het is iets zeer onnatuurlijk.

Ik weet dat het bespottelijk klinkt, maar het is de waarheid.

Het gebeurde vanmorgen, op deze plek.

Iemand...

...liep aan mijn zijde.

Ik kon zijn aanwezigheid voelen.

De vloerplanken kraakten hoorbaar.

Ik keek in een spiegel van gepolijst glas.

Ik kon mijn spiegelbeeld niet zien.

Zelfs mijn gelaat niet.

Niets.

De spiegel toonde gewoon geen reflectie.

Ik stond als bevroren, ik werd bang en...

...geleidelijk aan begon de spiegel opnieuw normaal te worden.

Maar zo griezelig langzaam.

Er bevond zich iets tussen waar ik stond en de spiegel.

Ik kon niet uitmaken wat.

Het drong diep tot me door en begon langzaam te vervagen.

Vormloos en niet tastbaar.

Het was doorzichtig en ook weer niet.

Werkelijk, ik kan niet... -Alstublieft, dokter.

Dit was pas het begin.

Er gebeurden meer vreemde dingen.

Om vijf uur was ik in de leeszaal en zag een stoel die zweefde.

De kamer was verlaten.

Geen menselijk wezen kon die stoel verplaatsen.

Ik was bang.

Ik wist dat het echt was, geen verbeelding.

Er was nog iemand daar...

...die ik niet kon zien of kon voelen.

Een mysterieuze aanwezigheid...

...of onnatuurlijke kracht.

Dat klinkt bovennatuurlijk, onecht en fantastisch.

Als je het zelf had zien bewegen.

Denk maar niet dat ik het me inbeeldde.

Later zag de bediende het ook.

Je dacht het te zien, mogelijk autosuggestie.

Visioenen zijn niet ongewoon bij vrouwen die alleen leven.

Sprak je er met je vader over?

Mijn vader heeft het erg druk.

Niemand die hem bezoekt, hij zou hen toch niet ontvangen.

Hij sluit zich de hele tijd op in zijn labo.

Heb je verder familie hier?

Geen vrienden of metgezellen?

Er is helemaal niemand.

Ik krijg niemand te zien.

Niemand mag hier komen op bevel van vader.

Hij is een man die geleden heeft en nu alleen wil zijn.

Enkel wij en de twee bedienden wonen hier.

Maar als iemand met hem kan praten,

ben jij het mogelijk.

Als je dat niet doen, vrees ik voor wat komen zal.

Vind je me dwaas?

Neen.

Het is mijn overtuiging dat ik jouw vader moet helpen.

Ik bezoek hem nu meteen.

Ik heb wind en weer moeten trotseren om hier te komen.

Ik kan net zo goed blijven en de puzzel ontrafelen.

Ik weet niet hoe je te danken.

Het labo is boven op de oostelijke vleugel.

Wil je voorzichtig wezen?

Ik zal mijn best doen.

Je doet beter je deur op slot.

Ik keer terug om je te zeggen wat ik kon concluderen.

Kom zo vlug mogelijk terug.

Ik zal nog wakker zijn.

Ik ben te onthutst om te kunnen slapen.

Probeer niet te tobben.

Verroer je niet.

Wie ben jij? -Er is geen nood aan een pistool.

Ik ben geen indringer.

Wie ben jij?

Dokter Garondet.

Jij bent professor Orloff?

Zoek je iemand?

Iemand vroeg me te komen.

Werkelijk? De bedienden?

Met hun onzinnige bemoeienissen?

Ik vrees van niet.

De bedienden hadden geen arts nodig.

En jij toonde je bereid naar hier te komen,

beste kerel, wetende wat je weet over dokter Orloff?

Ik bewonder jouw moed. -Het is niet buitengewoon.

Ik kom een patiënt bezoeken, dat is mijn beroep.

Een patiënt? Dan kwam je niet vergeefs.

Je zag het, niet?

Vertel me hoe je dingen verplaatst zonder

ze schijnbaar aan te raken.

Ik raak niets aan, dwaas.

Ik schiep een man.

Een schepsel welk je niet kunt zien.

Omdat hij onzichtbaar is. Twijfel je aan me?

Neen, maar ik wil graag meer weten.

Je trekt me wel in twijfel.

Je gelooft me helemaal niet. Daar ben ik aan gewend.

Mijn collega's lachen me uit.

Ze beschouwen mijn werk als bespottelijk.

Ik tracht niemand meer te overtuigen.

Ik kan het bewijzen.

Breng wijn voor ons.

Goed zo. Laat ons nu.

Tevreden? -Ja.

Ik schiep een nieuw ras.

Een superieur wezen met ongekende mogelijkheden.

Doch sterker dan een mens, met een intelligenter brein.

Beschouw dit creatuur als mijn wraakneming...

...op mijn collega's.

De bittere vernedering.

De spotternij en beledigingen.

Maar ik slaagde in mijn opzet. Het doel van mijn onderzoek.

Ik kan me inbeelden hoeveel voldoening dat schenkt.

Vertel me, kan jouw onzichtbare man een gevaar vormen?

Een gevaar?

Helemaal niet, dokter.

Hij is gehoorzaam.

Ik zie deze laatste zes jaren als kindertijd...

...waarin ik zijn vrijheid beperkte.

Nu mag hij zich vrij bewegen in het kasteel.

Hem nog langer gevangen houden, kan zijn karakter schaden.

Hij is geen beest. Hij is een mens, als jij.

Intelligent, rationeel. Hij kan lezen.

Hoe organiseerde je dit onderzoek?

Ik begon 20 jaar geleden.

Eenmaal het idee tot mij kwam,

begon ik het fenomeen van transparantie te bestuderen.

Zes jaar geleden vond ik een menselijk proefkonijn...

...om te experimenteren.

Hij was minder dan een menselijk wezen.

Maar je kunt niet peilen hoe waardevol hij bleek.

Hij moest sterven.

Ja, maar zijn leven... -Je doodde hem?

In naam van de wetenschap.

Vooruitgang was onmogelijk zonder deze man.

Door de structuur van zijn hersenen te veranderen,

schiep ik een superieur en compleet nieuw ras.

Om over de mensheid te heersen en de wereld te domineren.

En om dit wezen te scheppen, vermoordde je een man.

Ik vermoordde hem niet daadwerkelijk.

Ik wil dat je mijn verhaal volledig aanhoort,

het kan jou interesseren. Ik weet dat jij niet zal spotten.

Het begon zes jaar geleden in de late lente.

Mijn dochter Cécile heeft een zwak hart...

...en na een plotse schok, hield het op met slaan.

De dokter tekende de overlijdensakte,

de priester die het lichaam zegende, was alweer vertrokken.

Ik had geen familie of vrienden...

...en zat daar alleen bij haar aan het bed.

Ik kon niet tegen de gedachte dat vreemden mijn dode kind aanraakten

Dus kwamen de bedienden met de kist...

...en zij droegen Cécile naar de graftombe.

Ik was de enige rouwende bij de graftombe.

Ik moest de angst doorstaan om Cécile te begraven...

...zonder iemand die troost kon bieden.

Het was al nacht wanneer ik terugkeerde op het kasteel.

Ik liep naar haar kamer, haast verwachtend haar te vinden.

Bij het haardvuur, alsof ik wachtte op haar terugkeer.

Ik staarde naar het bed, mijn hart vol van verdriet.

Compleet onbewust van het hebzuchtig drama...

...dat zich afspeelde onder mijn dak.

Vlak onder de kamer waar mijn dochter ooit leefde,

speelde en sliep.

Al die prachtige juwelen, samen met haar begraven?

Dat weet je verduiveld goed.

Wat een zonde van het geld.

Wanneer de professor over zijn verdriet heen is,

graaft hij haar wel opnieuw op. -Excuseer.

Ik laat je binnen terwijl ik me opmaak voor bed.

Wat wil je nog meer?

Matig jezelf of je zet hier geen voet meer binnen.

Ik wil dat we huwen, Maria. Ik heb geld.

Ik zal nooit trouwen met een man met zo een stom gezicht.

Ik wil niet miserabel arm zijn en in het hut wonen als een boerin.

Jij bent geen man, maar een gorilla.

En bekijk nu mij.

Ik doe alles om jou te krijgen.

Toon gewoon dat je een man bent. -Dat is makkelijk.

Imbeciel.

Keer je om.

Wij trouwen de dag waarop jij...

...jouw vrouw een diamanten halsketting presenteert.

Je bent gek. Die kosten een fortuin.

Het is mogelijk, schat, als je je verstand gebruikt.

Wat probeer je te zeggen. -Jij kunt rijk worden,

in een oogwenk. Zo eenvoudig.

Neen, vraag me dat niet.

Bijgelovige angst voor graven?

Bang voor Cécile?

Stel dat ik ga, huw je me dan?

Ja.

Wacht hier.

Maria, gereed?

Je zal gelukkig worden. En gehuwd.

Snijd het.

Snijd het met dit.

Je doet me pijn.

Bij dageraad zat ik nog steeds in haar kamer.

Het was een vreselijke nacht, vol van gruwelijke dromen...

...die mijn gedachten vulden als stormwolken.

Plots.

Vader.

Kun je me helpen?

Het was Roland, de jachtopziener.

Hij wilde mijn juwelen.

Ik liet meteen een dokter roepen.

Roland had het Cécile enkel verwond.

Maar het arme meisje liep een zware schok op.

Haar geest was volledig verstoord.

Ik zou haar aanvaller genadeloos doen boeten.

Open de deur.

Maak open.

Maak open, zwijn.

Neen, neen. Ik ben onschuldig.

Ik heb het niet gedaan.

Geloof me. Ik smeek je, je moet me geloven.

Miserabel zwijn.

Neen, laat me gaan.

Je viel mijn Cécile aan. -Neen, professor, genade.

Hier ga je voor boeten.

Komaan.

Neen, alstublieft.

Je zal boeten.

Boeten.

Smerig varken.

Je moet lijden, zoals zij leed.

Rechtop, jij.

Neen.

Jij komt met mij mee.

Sta op.

Naar beneden.

Vlugger.

Ik ben niet de dader.

Keten mij niet.

Straf mij niet, meester. Het was Maria haar schuld.

Maria, zij wilde de juwelen.

Maria is ook schuldig?

Ik wilde dit niet doen. Het was Maria.

Meester, zij wilde de juwelen.

Jij stak Cécile. -Neen.

Maria stak haar. Het was Maria.

Alleen maar voor de juwelen.

Ik was het niet, meester. Dood me niet.

Alstublieft, luister, ik wilde haar niet kwetsen.

Het was Maria.

Zij eiste om de vinger af te hakken.

Voor de ring. Ik wilde het niet doen.

Zo iemand ben ik niet, meester.

Zo ben ik niet.

Maria.

De wanorde in Maria's kamer...

...bewees dat ze in alle haast was vertrokken.

Ik nam een van haar sjaals en zei een jager...

...haar op te drijven als was ze een wild beest.

Af.

Rep je terug naar het kasteel.

De jaren verstreken.

Zes jaren.

In het begin wilde ik de bewaker vermoorden.

Maar in plaats begon ik te experimenteren op hem.

Cécile was 16.

Haar geest was volslagen ontregeld.

En momenteel?

Is ze nog steeds...?

Compleet krankzinnig.

In leven, maar haar toestand is geheel hopeloos.

Maar ze stelt het goed nu.

Ze is niet gestoord.

Ik deed al het mogelijke. Ze is geestesziek.

Je kunt niet terug naar het dorp. De storm zwelt aan.

Ik bied je de gastvrijheid aan van het kasteel.

Heel goed.

Ik neem de uitnodiging aan.

Dank je.

Neem de lantaarn.

Jouw kamer ligt in de noordelijke toren,

de wind is kalmer aan die zijde van het huis.

Deze kamer is voor jou, dokter.

Richt de lamp omhoog.

Een goede nachtrust gewenst.

Dat betwijfel ik.

Het is de meester.

Haast je er naartoe.

Kom binnen.

Je weet waarom ik je liet komen.

Je bracht die vreemdeling hier.

Je zal gestraft worden. -Laat hem het niet doen.

Ze is de jouwe.

Ga weg van me.

Wat moet jij hier?

Wie is hij?

Dat gaat alleen mij aan.

Dat, beste dokter, is het jammerlijk wezen...

...welk mijn Cécile neerstak.

Nog steeds hier? -Juist.

Hij is het die mijn proefkonijnen brengt.

Er bestaat geen succes zonder opofferingen

zoals je zelf ook weet.

Mijn onzichtbaar wezen behoeft bloed om te overleven...

...en mijn gevangene levert dat aan hem.

Al de mysterieuze verdwijningen in deze streek...

...komen op zijn naam.

Dacht je dat ik dit wezen schiep enkel uit lucht, uit het niets?

Dat is gruwelijk.

Wat stellen die levens voor

wanneer een ontdekking als de mijne ervan afhangt?

Hoe kon dit gebeuren?

Ik was benieuwd hoe de onzichtbare man...

zich gedraagt in het bijzijn van een menselijke vrouw.

Stop met hetgeen je hier doet.

Jij begrijpt het net zo min als de anderen.

Ze heeft medische zorg nodig. Of ze overleeft de nacht niet.

Grijp de toorts en volg ons.

Laat hem daar binnen achter.

Professor, kom terug.

Je gedraagt je als een dwaas.

Open onmiddellijk de poort.

Het spijt me, dokter,

maar je weet teveel om vrij te kunnen gaan.

Je bent te slim om te vergeten wat je hier leerde.

Professor, laat me hier uit.

Open de poort.

Je sterft niet vergeefs.

Je zal je bloed doneren aan de wetenschap.

Neen. Kom terug.

Laat me eruit.

Open het hek.

Hier, kom, dokter.

Ben je ongedeerd? -Ja.

Ik weet niet hoe ik je moet bedanken.

Stil, niet nu.

Neem de kaars. Volg mij.

Ik dacht dat iemand daar was.

Een onzichtbaar iemand.

Als hij ons achtervolgt, zien we zijn afdrukken...

...in het gestrooide poeder.

We moeten ons haasten.

Hier binnen.

Vlug, er is geen tijd.

Je redde mijn leven.

Ik had nooit...

Help.

Nu moeten we ontsnappen. Vader zal ons zoeken.

Cécile. Cécile.

Mijn lieve, je moet het kasteel verlaten.

De onzichtbare man stak het huis in brand.

Hij wil me niet gehoorzamen.

Red jezelf, lieve. Ik vervoeg je later.

Ik moet mijn schepping vernietigen.

Jouw leven is in gevaar zolang hij leeft.

Bezorg je niet om mij. Snel.

Wat afschuwelijk. Daar ontsnapt hij nooit aan.

Het ding dat hij creëerde, is gedood.

Ik hoop dat de onzichtbare man nimmer terugkeert.

Vertaling door Gutte.