Original subtitles

De Tweede Wereldoorlog was acht maanden voorbij,

en Texarkana, een stad met 40.000 inwoners,

op de grens van Texas en Arkansas,

herleefde weer na vier jaar rantsoenering en ontbering.

Het grootste deel van de jongens was weer thuis en in burgerkledij.

Velen gingen studeren of openden een zaak met staatshulp.

Men was bezorgd om president Truman en de groeiende spanning met Rusland.

De stakingen kwamen hard aan voor het zakenleven in Texarkana.

Maar op het Red River legerdepot was men niet bang voor ontslagen.

Er waren lange wachtlijsten voor de nieuwe wagens,

alsook voor allerlei huishoudapparaten.

Er werd veel gebouwd en het zag er goed uit voor Texarkana.

Op zondag 3 maart 1946,

begon een terreurperiode voor Texarkana,

en de omringende grenssteden.

Een terreur, zo hevig, dat men er vandaag,

dertig jaar later, nog met angst over praat.

Dit ongelooflijke verhaal is waar gebeurd.

De plaats en de feiten zijn echt. Alleen de namen zijn veranderd.

Zit eens rechtop. - Toe nou, Linda Mae.

Sammy, haal je hand weg.

Waarom doe je dat? - Ik hoorde iets.

Linda, concentreer je toch op wat er gebeurt.

Ik heb echt iets gehoord.

Dat is het oudste excuus ter wereld.

Zijn de deuren op slot?

Ik weet niet waarom ik met je uitga.

Je vergist je van auto.

Je zoekt iemand anders.

Alsjeblieft.

Verderop ligt een gewonde jongen. De politie is er al.

Basis, dit is Eenheid 2. - Zeg het maar.

Ze leven allebei nog. De man heet Samuel P. Fuller.

24 jaar, adres op het rijbewijs is 7907 West Pine.

De persoon die het meisje vond, kent haar.

Ze werkt in de fabriek en ze heet Linda Mae Jenkins.

Hij schat haar zo'n 19 jaar oud. Ze woont vlakbij Broad Street.

Roep me op als je sheriff Barker ziet. Hij moet naar het ziekenhuis komen.

Juffrouw Jenkins? Kunt u hem beschrijven?

Kunt u iets vertellen over uw aanrander?

Heren, het is te vroeg. Ze is nog zwaar verdoofd.

En de jongen? - Die is er ook erg aan toe.

Getroffen in de nek en op het hoofd door een stomp voorwerp.

Heeft hij haar verkracht? - Nee, daar zijn geen sporen van.

Maar haar rug, buik en borsten vertonen diepe bijtwonden.

Hij heeft er op gekauwd. Bel me als ik kan helpen.

Wat is er gebeurd op dat vrijerspad? - We hebben niets. Geen getuigen.

Geen van beiden kon die man duidelijk beschrijven.

De jongen kon alleen vertellen dat hij een witte kap droeg en heel sterk was.

E�n ding weten we zeker. Het is een hele rare vogel.

Daarom zijn we hier.

We moeten de studenten waarschuwen voor het gevaar.

Met agent Benson. Mrs Kiner, wat is het probleem?

De studenten moeten inderdaad de verlaten wegen vermijden.

Zou hij nog eens toeslaan? - Ik denk van wel.

Dat hoeft u niet te pikken.

We zullen patrouilles op de vrijerspaadjes afsturen.

Roep 'm even. Ben jij dat, Kiner?

Wat heb jij? Doe dat nog eens en de rechter zal niet mals voor je zijn.

Wees gerust, Mrs Kiner, hij heeft het me beloofd.

Ik moet weg. Tot later.

Sluit die schurftige hond op. Nog ��n keer en ik knal 'm af.

Benson, hoe lang werk je hier al? - Vier maanden.

Het lijkt al veel langer. - Dinsdag vier maanden.

Als een burger ons opbelt, bedreigen we hem niet.

Als Mrs Kiner je nog eens opbelt, volg je gewoon de procedure.

En je uit geen bedreigingen. Tegenover niemand. Begrepen?

Ja.

Met de politie. Mrs Kiner.

Met agent Benson.

Genoeg geweest. Sluit die hond op. Ik kom eraan.

Dit is Howard W. Turner, 29 jaar, ex-matroos, net terug van overzee.

Het meisje heet Emma Lou Cook, 17 jaar.

Ze kennen elkaar al zes weken.

Emma Lou is van school gegaan om werk te zoeken.

Ik ben die regen beu. - Het doet me denken aan Japan.

Je mist Japan zeker? - Hoezo?

Al die Japanse meisjes die je masseren. - Ze kunnen een man verwennen.

Als je niet tevreden met me bent, breng je me maar naar huis.

Dat heb ik niet gezegd. - Ik ben vast overgevoelig.

Het drama op het vrijerspad was bijna vergeten.

Er waren geen sporen, geen verdachten.

Samuel Fuller en Linda Mae Jenkins hebben het ziekenhuis verlaten,

en worden thuis verzorgd.

Het is zaterdagavond, 24 maart 1946.

21 dagen na de aanranding op het vrijerspad.

Wat kan ik voor de sheriff doen op een zaterdagavond?

Hoeveel wagens heb je? - Vier.

Het is drie weken geleden sinds die aanranding, niet?

En of. De laatste weken was het hier een gekkenhuis.

Zou je enkele wagens kunnen sturen naar verlaten parkeerplaatsen?

De kapitein moet akkoord gaan.

Waar is Gus? - Hij zal wel thuis zijn.

Wil je zijn telefoonnummer?

Het is maar een voorgevoel. Tot later.

Neem die weg niet, straks zitten we vast.

De weg is verhard.

Eenheid 2, waar ben je?

Anderhalve mijl ten noorden van Higgins.

Ik kom over tien minuutjes terug. - Begrepen.

Over en uit.

Dit is Eenheid 2. - Zeg het maar.

Ik ga voor een minuut van de frequentie af.

Ik heb schoten gehoord. Stuur gauw versterking.

Dit is Eenheid 2.

Ik sta aan Thurman Road. Er staat hier een wagen.

Ik ga kijken of er iemand in zit. Is er al versterking onderweg?

Eenheid 4 is onderweg. - Doe zeker je lichten aan.

Politie. Uitstappen.

Uitstappen, zei ik.

Hier Eenheid 2.

Eenheid 2 aan basis. - Zeg het maar.

Ik hoorde nog meer schoten. Ze komen van verderop uit het bos.

De inzittenden van de wagen zijn ontvoerd. Versterking graag.

Eenheid 4, waar ben je? - Net de Nazarene kerk voorbij.

Ik kom je zo helpen. - Schiet op, ik heb je nodig.

Mijn God.

Norman Ramsey had niet geschoten, de moordenaar was buiten bereik.

Ramsey had een jachtgeweer.

Deze tweede aanranding bracht angst over de stad.

24 uur nadat het nieuws was verspreid, was elke wapenwinkel uitverkocht.

Tegen dinsdag 26 mei werden overal nieuwe sloten en grendels geplaatst.

Het nieuws schokte het hele land.

Er was geen duidelijk motief. De moordenaar kon iedereen aanvallen.

Een ijzige angst kwam over de bevolking van dit gebied.

Iedereen vroeg zich heimelijk of openlijk af:

Ben ik, of een bekende, het volgende slachtoffer?

Overdag leek alles hier normaal.

Maar iedereen was bang voor de zonsondergang.

We hebben niets gevonden. We kunnen hulp gebruiken.

Ik wil de beste speurder die je hebt. Wanneer?

We wachten hem op. Bedankt.

Austin maakt zich zorgen. We krijgen de beste speurder van het hele land.

Toch niet die kerel die ze de Eenzame Wolf noemen?

De grote man zelf. J.D. Morales. De levende legende.

De beroemdste van alle Rangers.

Kapitein Morales? Ik ben hulpsheriff Ramsey.

Aangenaam. - Fijn dat u er bent.

Dit is chef Sullivan. - Blij dat u er bent.

Er staat een wagen voor ons klaar.

Goddank dat u er bent. - Dank u, mevrouw.

Hebt u al een plan klaar, kapitein?

Ik ben van plan hem te vangen. Of te doden.

Ik haal even een sigaar. Ik kom zo.

Hebt u sigaren? - Zeker, neem gerust.

Alstublieft. Bedankt.

Dank u, meneer.

Waar is uw kantoor?

Kapitein Morales. - Kapitein Wells.

Nu ik dit onderzoek leid, doen we alles op mijn manier.

Ik houd u op de hoogte, als ik er de tijd voor heb.

En ik wil jullie volledige medewerking.

Ik wil geen journalisten die me in de weg lopen.

Als de mensen iets moeten weten, zal ik de pers inlichten.

Alleen ik mag informatie verstrekken over deze zaak.

Geruchten kunnen ons schaden.

Het is een koelbloedige moordenaar. Iemand die je niet kunt herkennen.

Een spook dat nog geen fouten heeft gemaakt.

Wells zal met u samenwerken. - U krijgt Ramsey, m'n beste mannetje.

Er komen twaalf van mijn mensen en zes patrouillewagens aan.

Kunt u hen een plaats geven? Sergeant Mal Griffin heeft de leiding.

U krijgt een wagen met chauffeur. - Daar maak ik meteen gebruik van.

Ik wil met Ramsey de plaatsen van de moorden gaan bekijken.

En de wagens van de slachtoffers. - Ik laat Ramsey komen.

Agent Benson is uw chauffeur. - Bedankt.

Zal u dezelfde tactiek gebruiken als in Laredo?

Wie is dit?

Dit is George Hartman. Een prominent man van Texarkana.

Hij houdt van politiezaken. - Prima.

Als hij zo van speurwerk houdt, moet hij de politiekrant maar lezen.

Klaar, Ramsey? - Zeker.

En m'n chauffeur? - Dat regel ik.

Sparkplug? Die man in die witte jas is kapitein Morales.

Jij bent zijn chauffeur. Verongeluk hem niet.

Waar zijn de sleutels?

De sleutels vergeten. Ben zo terug.

Wat gebeurt er, Benson? - Ik vind die verdomde sleutels niet.

Van welke wagen? - Zeven.

Wat hangt daar onder nummer zeven?

Bedankt, ik wou daar net kijken.

Rustig aan.

Langzamer, bedoelde ik. In godsnaam.

Je rijdt veel te snel, of helemaal niet.

Ik dacht dat u haast had. - Dat heb ik ook.

Hoe heet je ook weer? - Benson. Ze noemen me Sparkplug.

Ik wil dit onderzoek overleven, Sparkplug.

Tenzij in geval van nood, zul je de verkeersregels naleven.

Geen sirene of zwaailicht. Begrepen?

Ja, kapitein.

Er kwam steeds meer politie naar de stad.

Rangers, staatspolitie en FBI werkten samen.

Er kwam ook versterking vanuit de omliggende steden.

De nachtklok werd ingesteld en waakzaamheid werd vereist.

Als de zon onderging, kreeg de stad een spookachtig uitzicht.

Politiewagens waren het enige teken van leven.

Speurders werkten dag en nacht. Elk spoor werd onderzocht.

Elk telefoontje en gerucht werd nagetrokken.

Alle gekken waren van de partij. Iemand in Shreveport bekende.

Twee anderen pochten dat zij de moorden hadden gepleegd.

Hoe heet u ook weer?

Het spook.

Waar pleegde u de moorden? - Ten zuiden van de stad.

En het wapen? - Dat heb ik weggegooid.

Ik kan het u laten zien. - Geeft u nou een adres.

Burgers vroegen om bescherming, de angst verspreidde zich snel.

Ik kan me niet verbergen. - Nee, er zit me iets dwars.

Vertel.

Op 3 maart werden Samuel Fuller en Linda Mae Jenkins aangevallen.

21 dagen later werden Emma Lou Cook en Howard Turner vermoord.

Overmorgen is het zondag 14 april.

Dat is precies 21 dagen sinds... - Dat volstaat. Je kan gelijk hebben.

Kom, we gaan.

Morales wou lokaas gebruiken in de hoop op een aanval.

Sparkplug begreep de opdracht niet ten volle en stelde zich kandidaat.

Daar komen de dames.

Hangen ze niet wat scheef, Sparkplug?

Rot op, Ramsey.

Ik heb gehoord dat hij die kleren nog in z'n kast had liggen.

Wat een benen.

Ga maar lekker door.

Kappen nou.

Denk er om, hou je hoofd laag.

Hij heeft misschien een verrekijker bij zich.

Neem eerst contact op met jullie scherpschutters.

Zij geven jullie dekking. Blijf alert.

Veel succes.

Eenheid Able? Hallo? - Vergeet de antenne niet.

Eenheid Able?

Eenheid Able staat klaar. - En jij, Walt?

Ik sta naar je te kijken, knapperd. - Rot op en uit.

Rustig, Sparky.

Hou je kalm.

Wat ben jij van plan? - Dit moet wel echt lijken.

We zijn geliefden. Ik wil best een knuffel.

Handen thuis.

Wat heb je toch? Handen thuis.

Waarom is die ene nou groter dan de andere?

Nou en? Ik knal hem af voor hij me kan aanraken.

Had je niet genoeg lucht om die andere op te blazen?

Bemoei je niet en let op.

Alles lijkt rustig.

De meeste tieners zijn nog op het schoolbal.

Hoe lang duurt dat nog? - Tot half twee ongeveer.

Vanaf ��n uur patrouilles op de parkeerplaatsen.

Ik vind het fijn dat iedereen zich zo goed amuseert.

Dit was een mooie climax voor een bijzonder jaar in onze school.

Alle afgestudeerden wens ik het beste toe.

Onze eerstejaars wens ik een prettige zomer toe.

Eerwaarde Harden zal de avond afsluiten met een gebed.

Laten we bidden.

Heer, wij danken U voor deze fijne groep jonge mensen.

Zegen hen in het komende jaar.

Wij bidden U, leid ons veilig naar huis terug. Amen.

Mooi gespeeld, Peggy. - Ik pak m'n tasje, dan gaan we.

Moet je meteen naar huis? - Zo ongeveer.

Zullen we naar ons favoriete plekje gaan?

Ze hebben ons toch gewaarschuwd?

Die moordenaar loopt nog rond.

We zitten middenin de stad. Daar komt hij niet.

Nou... - Even maar?

Goed, even dan.

Het is twee uur. We hebben ons vast vergist.

Dat mag ik hopen.

Het verschil tussen vannacht en drie weken geleden, is dat het regende.

Zou de regen er wat mee te maken hebben?

Wie weet.

Misschien doet hij niks omdat de maan zo helder is.

Wacht eens even. Hoe laat is het?

Even kijken.

Twintig voor drie. - Ik moet naar huis.

Nog vijf minuutjes. - Nee, ik moet echt gaan.

Wil je dat ik problemen krijg? - Nee, dat niet.

Doe me alsjeblieft geen pijn.

Doe me geen pijn. Alsjeblieft.

Doe me geen pijn.

Rennen, Roy.

Lopen, Roy.

Doe me geen pijn.

Wat doe je? Doe me geen pijn, alsjeblieft.

Nee, doe me geen pijn.

Waar was iedereen? - Dit was een controlepunt.

Hoe vaak kwamen ze hier langs? - Ze maakten rondjes.

Iedere wagen kwam op zo'n 20 plaatsen, maar ik weet niet hoe vaak.

Niet vaak genoeg. Middenin de stad. Onder onze neus.

Straks slaat hij toe in ons kantoor. - We doen al het mogelijke.

Dat is niet genoeg. Ik wil dat dit hele gebied wordt uitgekamd.

We zullen sporen vinden, het kan me niet schelen hoe.

Ik wil sporen, begrepen?

De derde moord van het spook bracht bekende reporters naar de stad.

Life en Look stuurden hun fotografen en journalisten.

CBS, NBC en de Nationale Omroep stuurden hun commentators,

voor een nationale uitzending via de lokale radio.

De beloning die werd uitgeloofd bedroeg nu 8000 dollar voor alle informatie,

die leidde tot de arrestatie van de moordenaar.

Wat vindt u van de mening van gevangenispsychiater Kress?

Ik heb geen idee.

Ik denk dat dokter Kress ons echt zal kunnen helpen.

Hij kan hier ieder ogenblik zijn.

U kent iedereen, behalve misschien kapitein Morales.

Jullie hebben al besteld? De New York biefstuk, graag.

Ik ben blij u te ontmoeten.

Heel wat van m'n pati�nten spreken over u.

Ik heb u heel wat klanten bezorgd de afgelopen jaren.

We moeten een beter beeld krijgen van de moordenaar.

Zijn motieven. Zijn logica.

Het is een sadist, geleid door een sterke seksuele drift.

U moet beseffen dat uw kansen klein zijn.

Hoezo, dokter?

Hij is tussen de 35 en 40 jaar oud en zeer intelligent.

Veel kans dat u hem nooit zult pakken. - Daar geloof ik niets van.

Ik beschrijf alleen maar zijn profiel.

Het is nu een spel voor hem.

Het feit dat de hele politiemacht achter hem aan zit,

geeft hem het gevoel dat hij belangrijk is.

Hij heeft alle voordelen. Hij weet wat er gebeurt.

En u weet bijna niets over hem. - Excuseer me, dokter.

Mag ik u wat directe vragen stellen en eerlijke antwoorden verwachten?

Ik zal proberen.

Waarom heeft hij dat meisje gebeten?

Seksuele voldoening. - Hij dwong hen niet tot betrekkingen.

Dat windt hem niet op. Hij is abnormaal.

Is hij gestoord? - Ja, maar op een ongewone manier.

Hij kan hier best een normaal leven leiden.

Hij kan een gerespecteerd man zijn.

Waarom heeft hij zijn slachtoffers niet bestolen?

Dat wil hij niet.

Waarom heeft hij die trombone gebruikt op dat meisje?

Hij heeft een vreemde, sadistische verbeelding.

Hij doet die dingen omdat het hem bevrijdt.

Zal hij zijn tijdschema volgen? - Niet noodzakelijk.

Als de klopjacht intenser wordt, kan z'n patroon veranderen.

Misschien wordt hij weer normaal, en hoor je jaren niets van hem.

Dat maakt deze zaak zo frustrerend.

Die moordende gek kan tussen ons rondlopen.

Ik weet het niet.

Ik was nog nooit zo bang.

En u bent nog steeds bang.

Hoe zag hij eruit? - Ik zag alleen die blaffer, meer niet.

Wat zei hij nog meer? - Z'n auto stond verderop in panne.

Ik kreeg een dollar als ik hem meenam. Dat deed ik ook.

We reden een flink stuk terug.

Ik vroeg hem waar z'n auto nou stond.

En toen zag ik zijn wapen. Hij wou naar Lufkin.

Ik zei dat ik niet genoeg benzine had. - Kijk liever uit, zei hij.

Ik heb al vijf mensen vermoord in Texarkana, zei hij.

Wat zei hij toen jullie in Lufkin aankwamen?

Ik moest aan de kant gaan. Dat deed ik ook.

Toen vroeg hij naar m'n portefeuille. Ik zei dat ik geen geld had.

Hij wou het toch hebben en toen bekeek hij m'n rijbewijs.

Hij zei: Ik weet nu precies wie je bent en waar je woont.

Als je hierover vertelt, zal ik je vermoorden. Toen werd ik echt bang.

Maak u niet ongerust, Mr Johnson.

U krijgt permanente politiebewaking.

Dank u wel.

Ramsey, ik wil met de eerste slachtoffers praten.

Misschien herinneren ze zich iets belangrijks.

Wanneer wilt u dat doen?

Verdachte is gewapend. Eenheden 2 en 3 zijn onderweg.

Attentie alle wagens in de buurt van West Seventh.

Dat is hier vlakbij.

Pak 'm, Sparkplug.

Hij rijdt in die groene wagen.

We achtervolgen de verdachte wagen.

Dit redden we niet. Zet je schrap.

Uitstappen.

Als we hem niet gauw pakken, gaan we eraan.

Was de kapitein niet voorop?

Waarom staat er daar geen bord dat de weg doodloopt?

Sparkplug, hou je mond.

Alles ok�, kapitein?

Liever het spook, dan hij als chauffeur.

Hoe heet je?

Eddie Ledoux. Jullie hebben m'n papieren.

Julie lieten me flink schrikken. Daarom reed ik weg.

Al die politiewagens. Angstaanjagend.

Waar woon je? - New Orleans. M'n leven lang.

Wat doe je hier? - Werk zoeken.

Hoe lang ben je hier al, Eddie? - Sinds vandaag. M'n auto is kapot.

Die auto is gestolen. Hij staat op de lijst.

Dat is hem. Je bent me nog een dollar schuldig.

En tien voor die rit naar Lufkin. Ik wil m'n geld.

Wat heeft die neger? Hij is gek.

Die bleekscheet deugt niet. Dat is het wapen waar ik over sprak.

Ontken je nog steeds? - Ja, misschien.

Denk eerst goed na.

Heb je beweerd dat je vijf mensen hebt vermoord?

Je hebt me te pakken.

Ik ben het spook. Ik heb ze vermoord.

Haal de journalisten. Ik beken.

Stuur een wagen voor ons uit. Ik wil straks geen journalisten.

Hij is het niet, h�? - Onmogelijk.

Hij heeft een lang strafblad, maar het spook is hij niet.

Maar als hij dat blijft beweren, krijgen we last.

Als u wilt, neem ik hem mee naar het bureau.

Ik ga lekker naast hem zitten op de achterbank.

Dat kan helpen.

Wacht even.

Ik rij niet meer met hem mee.

Sergeant Griffin kon Ledoux ervan overtuigen dat hij de dader niet was.

Het was weer zomer in dit deel van het Zuiden.

De mensen trachtten niet te denken aan de terreur die op de loer lag.

Het was 3 mei 1946.

Floyd?

Floyd?

Hoorde je iemand buiten?

Ik hoor niets.

Floyd? Liet je iets vallen?

Floyd?

Centrale?

Bel een ambulance.

Helen Reed overleefde het.

Na een kritieke periode, werd ze geleidelijk aan beter.

Niemand durfde nog voor het raam te staan als het donker was.

De krant werd niet meer bezorgd voor de dageraad was aangebroken.

De post bracht 's nachts geen bestellingen meer.

150 politiewagens waakten over straten, stegen en terreinen,

de hele dag door, in de grootste klopjacht ooit in deze streek.

Op vrijdag 25, zaterdag 26 en zondag 27 mei,

drie weken na de laatste moord, gebeurde er niets.

De klopjacht werd intenser.

Negen politiemachten in offici�le en anonieme wagens patrouilleerden er.

Daar was het. Daar, bij die deur.

Opzij, laat de kapitein even door.

Heren, we hebben geen nieuwe informatie.

We blijven dag en nacht alle mogelijke sporen volgen.

Hoe is het met Mrs Reed?

Ze wordt geleidelijk aan beter. We hebben haar kort gesproken.

Zij kan ons niet op het spoor van de moordenaar brengen.

Ze heeft hem nooit gezien.

Behalve heel even, maar hij stond te ver weg en droeg een masker.

Heeft een dokter zijn zoon als verdachte opgegeven?

Dat hebben we nagetrokken. Het is niet juist.

Uit het verslag blijkt dat de kogels uit Reeds lichaam,

identiek zijn aan de kogels die Roy Allen en Peggy Loomis troffen.

E�n ding staat dus vast.

Hij vermoordde drie mensen met hetzelfde wapen.

Wat zijn we vandaag? - Hij is vier dagen over tijd.

De laatste keer nam hij misschien maar twintig dagen.

Deze keer kunnen het er 19 of 22 zijn.

Wie weet.

Hij is weg, h�? Teruggetrokken, of naar een andere stad.

Er is nog een mogelijkheid.

Dat hij opgepakt is voor een ander misdrijf.

Die kerel in Shreveport? - Best mogelijk.

Maar hij heeft alibi's voor de laatste twee moorden. Ik weet het ook niet.

Vijf mensen vermoord en drie bijna, en we staan nog geen stap verder.

We zullen hem nooit pakken, h�?

Wil je een officieel of een persoonlijk antwoord?

Persoonlijk.

Er is een mirakel voor nodig.

Gestolen wagen gevonden op snelweg 82, Plank Road.

Texaans kenteken. Zwarte tweedeurs Chevrolet.

Dit is Eenheid 2. Kunt u de beschrijving herhalen?

Een zwarte tweedeurs coup� Chevrolet, model 1939.

Bedankt.

Die wagen zag ik toen ik Emma Cook en Howard Turner heb gevonden.

Dit kan ons mirakel zijn. Vooruit.

Het is dezelfde kleur.

En precies hetzelfde model.

Hoe ver zijn we hier van de rivier af?

Zo'n anderhalve mijl. - Wonen daar mensen?

Niet dat ik weet. Er is alleen die oude zandput.

Komen daar jongelui? - Vroeger wel, nu vast niet meer.

Zeg tegen sheriff Barker dat hij speurhonden laat komen.

Die put kan niet ver meer af zijn. - We gaan voorzichtig dichterbij.

Hij heeft een paar minuten voorsprong.

Hij is ons weer te slim af.

Er is ��n voordeel. Hij weet dat we hier waren.

Nu de speurhonden.

De honden waren gauw het spoor kwijt in dit moeras,

de vochtige wildernis van Zuid-Arkansas.

Men zegt dat deze moerassen levensgevaarlijk zijn.

Maar het spook verdween in dit moeras op die herfstdag van 1946.

Niemand weet wat er van hem is geworden.

Volgens sommigen werd hij opgepakt en opgesloten voor een ander misdrijf.

Anderen denken dat hij omkwam in het moeras.

Texarkana is nog niet veel veranderd.

Als u deze mensen zou vragen wat er van de moordenaar is geworden,

zouden ze zeggen dat hij hier nog is. En vrij rondloopt.

Kapitein Morales bleef op zoek naar het spook.

Hij keerde dat jaar naar Texas terug,

en zocht nog tien jaar lang naar bewijsmateriaal,

in deze uiterst raadselachtige zaak.

Hij is nu met pensioen en woont in Dallas, Texas.

Chef Sullivan werd drie keer herkozen. Hij overleed in 1970.

Ook sheriff Barker werd vaak herkozen. Hij werkte tot zijn dood aan deze zaak.

Mrs Reed leidt nu weer een normaal leven in Texarkana.

Sammy Fuller en Linda Mae Jenkins zijn verhuisd.

Niemand weet waar ze nu wonen.

Hulpsheriff Ramsey werd later benoemd tot politie-officier in Miller County.

Hij overleed in 1973.

Vertaling: Wess Lee Sync: OliverKlozoff