Original subtitles

Controleer module 5. - Alle opmetingen normaal.

En sectie 6?

Alle lijnen normaal.

Temperatuur? - Normaal.

Uitstoot? - Normaal.

Lineaire stuwing? - Geen verandering.

We krijgen een opmeting van de radioactiviteit in de Antares-module.

Controleer de verhoudingen van de module.

Alles loopt gesmeerd, professor.

Verlies van K-stralen normaal. We controleren nog op lekkages.

Ze kent niets van chemie, maar in bed is ze steengoed.

Dat moet wel, met zo'n kontje. - Ik hou meer van tieten.

Alles is normaal. Deze controles zijn echt tijdverlies.

Wat is dat nou? - De meter slaat op hol.

Er moet ergens een lek zijn. - Daar lijkt het op.

Die naald slaat helemaal door.

Anti-besmetting activeren. - Het werkt niet.

Probeer de noodklep. - Kijk uit, dit wordt vuurwerk.

Mijn hemel. Moet je kijken.

Een dode rat. In de steriele afdeling.

Hoe kon die hier binnen? - Geen idee.

Kijk uit.

Noodsituatie. Ongeval in Antares-module.

De co�rdinaten.

Geen antwoord. - Probeer het nog eens.

De circuits zijn defect.

Dat lek moet gedicht, of we gaan eraan.

Operatie Zoete Dood. Dit is Barrett.

Alle personeel moet zich melden in de Antares-module.

Controleer alle ingangen. Sluit de boel volledig af.

Uw gasmasker.

Operatie Zoete Dood is een totale mislukking.

Het proces is ontaard en kan catastrofaal zijn voor iedereen.

God vergeef ons voor wat we hier produceerden.

Vergeef ons voor het kwaad dat we cre�erden.

Ze zijn haast een uur binnen.

Ze willen de majoor en de hoogste magistraat spreken.

Waar zijn de gijzelaars? - Zoek dekking.

Ze schieten op eender wat. - Palestijnen? Of iets nieuws?

Het zijn goede schutters. - Dat is een begin.

We splitsen ons op in twee groepen.

Jij en Osborne langs beneden, Vincent en ik gaan via het dak.

Stelletje terroristen. Mogen we niet weten wie we gaan doden?

Je zei het al. Een stelletje terroristen.

En we pakken ze allemaal? - Ja. Maar kijk uit je doppen.

Maak je maar geen zorgen.

Wij gaan met vakantie, naar een tropisch paradijs.

Waar precies? - Nieuw-Guinea.

Hoe zijn de vrouwen daar?

Naakt en wild.

Luister, ik besloot ze allen te doden, maar jullie krijgen nog ��n kans.

Binnen tien minuten wil ik een bekendmaking.

De Hope-centra moeten sluiten. Met een bevestiging van de VN.

Schiet op, nog slechts tien minuten.

Wie zijn die kerels op het dak? - Een speciale eenheid.

Ze gaan die smeerlappen een lesje leren.

De groep terroristen die acht gijzelaars namen,

stelden een ultimatum voor.

De inhoud werd niet onthuld en iedereen zwijgt in alle talen.

Klaar? Geef versterking met wapens en traangas.

Halt. Wapen neer.

Nog altijd geen nieuws over het ultimatum.

Misschien van ecologische aard, hun identiteit is nog onbekend.

We hernemen even hoe de aanval begon.

We tonen rechtstreekse beelden vanuit het consulaat.

De politie heeft het gebouw stevig omsingeld.

Scherpschutters zijn ter plaatse met de modernste wapens.

De terroristen kunnen de wet niet ontlopen.

Hun enige hoop is van deze slachting af te zien.

Liggen. Op de grond.

Niemand komt hier levend uit. De ramen.

Ik maak jullie af. Het is jullie noodlot.

Moordenaars. Ego�sten.

Jullie denken niet eens na.

Jullie zullen een gruwelijke dood sterven, verslonden worden.

Ze zullen jullie doden en verslinden.

Verslonden door mensen zoals jullie.

We zijn geland op een groot kerkhof. We wachten op uw orders.

Kijk, Santoro, die lijkt sprekend op jou.

Wat een hoop tanden. Hier wil ik geen tandarts zijn.

Eagle aan Basis. De hitte hangt me hier de keel uit.

Wat zijn uw orders? We willen weg uit deze vallei.

Geduld is een mooie deugd, dat zei Mahatma Ghandi in 1946.

Rot toch op, dat zegt Mike London nu.

Vincent, waar zijn die naakte wilde meiden nou?

Recht voor je. In bed is ze ongelooflijk.

Bedankt, ik heb liever wat meer vlees in de kuip.

Eagle aan Basis. Onze richtpunten of er zwaait wat.

Alweer fraai georganiseerd door onze regering.

Luchthaven en dorp verlaten. En deze roestbak moeten stelen.

Niet gestolen, maar geleend.

Geef antwoord. Ik ben deze vallei meer dan beu.

Sinds wanneer zijn ze dood? - Het klimaat heeft ze geconserveerd.

Laatste poging. Hoort u mij?

Klaar om te vertrekken.

Niets aan te doen. Geen antwoord. We gaan.

Voorzichtig, hij heeft nog pijn.

Arm kind. Het ettert nog steeds.

De infectie verspreidt zich.

En we hebben geen medicijnen. - Daar is er misschien water.

Goed idee van je. Een kind van zeven hoort hier niet.

Alleen jij kunt zoiets bedenken.

Niemand kon deze narigheid voorzien. - Wat een moderne moeder.

Je kon je kind niet op school laten voor een paar weekjes.

Hij moest absoluut mee, ook al wordt hij opgevreten door de muggen.

Of verwond door een inboorling. - Begin nou niet weer.

Nee, het spijt me.

De grote Lia Rousseau wil het beklag van een ongeruste vader niet horen.

Zij is op missie. Op zoek naar geweld voor haar tv-publiek.

Je maakt het me makkelijk. Ik ga water halen.

Lia? Mooi lachen.

Waarom?

Ik wil je onsterfelijk maken voor je publiek.

Ik ga even een luchtje scheppen. - Natuurlijk, ik let wel op hem.

Ik ben zo terug.

Eerwaarde?

Eerwaarde? Wat is er met u?

Water. Eindelijk. - Ik heb zin om te duiken.

Ik let liever op de nimf die mijn aangeboren dorst gaat lessen.

Met fles of zonder?

Om het even. Jij bent de beste. Men aanvaardt alles van je.

Kijk hoe ze lopen. - Hoeveel zijn het er?

Die gezichten. Het lijken wel monsters.

Dronkaards. Of melaatsen. Ze zijn vast ongevaarlijk.

Dat weet ik niet zo zeker.

Alles lijkt normaal, behalve...

Die witte dingen daar. - Gebouwen misschien?

En dat daar is een voertuig. - Mensen dus. We gaan kijken.

Misschien meiden in rieten rokjes. - Of zonder rokjes.

Wat doen we nu? - Ze zijn ongewapend. Rennen.

Kom mee.

Wat is dit voor een plek?

Lijkt me een verlaten missiepost.

Wie zijn die twee?

Vreemde wezens, achter het gebouw. - Ze komen uit het bos.

Gaan jullie even kijken. - Ik neem een extra wapen mee.

Schiet een beetje op. - Rustig, het is geen oorlog.

In de auto...

Kom op.

Wat is dat?

Wacht. Ik schiet als eerste.

Ze hebben meer levens dan een kat.

Josie?

Josie, ben je hier?

Josie?

Laat mij maar.

Je moet ze in het hoofd schieten.

Waar is het meisje?

Josie?

Het hoofd.

Het is voorbij. Rustig nou maar.

Geen enkel verslag uit deze streek.

Er zou sprake zijn van kannibalisme, maar de regering ontkent dit.

Anthony verwacht u. Het is belangrijk.

Een volledig verslag kan hopelijk het publiek informeren.

Het land wordt gek, maar geen meldingen over de Hope-centra.

Wat er in het consulaat gebeurde, bevestigt onze vermoedens.

En dat alles, de inboorlingen en de hysterie, is er het bewijs van.

De terroristen eisten de sluiting van de Hope-centra, wat werd geweigerd.

Dit zijn geen vermoedens meer. De centra kunnen leiden tot genocide.

Als Lia de centra bereikt, kunnen we een catastrofe voorkomen.

Zo'n enorme catastrofe dat niemand het zal kunnen vertellen.

Om de rivier te bereiken, moeten we door een dorpje, 15 km verderop.

Wat doen we met die twee journalisten?

Die lozen we in dat dorpje. Maak je geen zorgen.

Dat meisje is een bekende journaliste. - Reden te meer om ze te lozen.

Journalisten zijn lastpakken.

Niemand mag onze kans op slagen in het gedrang brengen.

Die weg leidt vast naar dat dorp. - Waarom stoppen we?

Dat getrommel bevalt me niks. Ik wil niet aan het spit eindigen.

Ze lijken opgewonden. - Laat je niet afschrikken.

Zelfs met een tank waag je hier je leven.

Ik ken dat soort mensen. Ze zijn snel en geruisloos.

Geboren en getogen in de jungle. - Jij lijkt wel een expert.

Lia weet alles van de inboorlingen. Ze bracht een jaar door met hen.

Indrukwekkend.

Interessant. Wat doen we nu? - Ik ga hen tegemoet. Alleen.

Ik ga verder. Kom over een uur. En geen wapens gebruiken.

Wat spookt hij uit?

Het uur is om en het getrommel is veranderd. We gaan.

Het hele dorp is besmet. Ze eren nu hun doden.

Ze denken dat wij ze komen helpen. - Helpen? Hoe dan?

We kunnen niets doen, maar dat hoeven zij niet te weten.

Gegroet.

Gaat het wel? - Best, alleen wat dronken.

Wil je me een plezier doen? Hou op met dat formele gedoe.

Waarom ben je zo militair?

Een soldaat met een missie heeft geen tijd voor sentiment.

Wat is hier toch gaande? Waarom breekt de natuur haar eigen wetten?

Doden die weer tot leven komen en mensen opeten.

Alles lijkt wel besmet. En plots verschijnen jullie.

Ik vraag me af waarom. - Jij bent op zoek naar nieuws.

Onze missie is vertrouwelijk. - Strikt geheim?

De apocalyps is nakende, graven openen zich,

de doden eten de levenden, en jij hebt een militair geheim.

Deze ramp komt misschien voort uit een van die militaire geheimen.

Misschien heeft het te maken met die Hope-centra.

Instappen.

Naar de jeep. Kom mee.

Schieten dan maar.

Gruwelijk.

Die mensen begrijpen er niets van. Ze zullen allemaal sterven.

Slachtoffers van hun eigen doden.

Ik weet wel raad met die lijken. Een groot kampvuur.

Ze laten zich nog liever opeten, dan die lijken te verbranden.

Des te erger voor hen.

Wat zit je dwars? - Het meisje stelde me vragen.

Ze heeft een vermoeden. - We moeten van haar af.

Vuile smeerlap. Hoe kon dit nou gebeuren?

Die motor is naar de haaien. - Uitladen. We nemen de Land Rover.

Alleen het nodige gaat mee. - Help eens, dit spul is zwaar.

Wacht even. Ons beeldmateriaal. Dat gooi ik niet weg.

Jullie bagage moet eruit, om plaats te maken. Schiet op.

Onze spullen blijven in die wagen. Ze zijn te belangrijk voor ons.

Je begint me de keel uit de hangen.

Ik zal je...

Heb je het nu wel begrepen?

Laat hem, of ik knal je kapot. Niet bewegen, jullie.

Denk niet dat ik het niet durf. Je bent niet de eerste die ik neerschiet.

Ik schoot al een kerel neer die me wilde verkrachten.

Haal niets uit, smeerlap. Jullie ook niet, of hij gaat eraan.

Maak me niet nerveus, m'n vinger zou kunnen wegglijden.

Luister eens, jongedame... - Jullie luisteren, rotzakken.

We zijn bereid om jullie mee te nemen.

En wij moeten ons materiaal weggooien? De enige reden van deze reis.

De ogen van dat kind als hij z'n vader opat... Die blik vergeet ik nooit meer.

Of is de bagage een list om te verhullen wat jullie echt willen?

Ons uit jullie weg ruimen. Als ballast overboord gooien.

Is dat uw plannetje? Er gaat andere ballast overboord.

Leg jullie wapens neer.

Doe wat ze zegt.

We dumpen haar op de eerste bewoonde plek.

Wat een gouden hart. - Sta recht.

Vergeet de wapens niet, Osborne.

Mevrouw?

Niet geladen.

Rustig, ik doe je geen kwaad.

Je sigaret valt op in het donker. - Al goed, wat je maar wil.

Probeer dit eens. - Wat is dat?

Pruimtabak. Best lekker eens je het gewend bent.

Ik wilde je spreken. Hopelijk neem je het ons niet kwalijk.

Helemaal niet.

Je begrijpt ons gedrag niet. De situatie dwingt ons daartoe.

Stel dat we elkaar ontmoetten op een feestje.

Dan lagen we nu in bed. - Dat denk jij.

Dan had je me echt kunnen leren kennen.

We zouden goed overweg kunnen. - Ik zou een naam zijn op je lijstje.

Je neemt me niet serieus. Je wilt dat ik je verleid met champagne.

En wat kaviaar.

Je hoort de wacht te houden.

Ik moet je harder aanpakken.

Santoro, neem de wapens en kom mee.

We gaan verderop water zoeken. Claxonneer als je wat vreemds ziet.

Het pad zit onder de bloedvlekken. Zag je dat? En stukken vlees.

Ik heb het gezien. Kijk uit je doppen.

Hier is het rustig. Geen spoor van die dingen.

Kijk nou.

Walgelijk.

Wat is dat? Een van hen?

Wegwezen hier.

Start de wagen, we gaan. - Het zit er vol van.

Ze komen deze kant uit.

Dit kunnen we best missen.

Een kans om ze te filmen. - Wat ga je doen?

Deze kans wil ik zeker benutten.

Max. Kom terug.

Kom hier. Ze vermoorden hem nog. Doe iets.

Klaar voor een close-up? - Start de wagen.

En hij dan? - Starten, zei ik.

We moeten weg voor ze aanvallen.

Vincent, we pakken ze. Stom geweer.

Wie zijn de idioten, die griezels of onze jongens?

Jij bent gewoon bang. - Wie? Ik?

Je schijt bagger.

Ik ben dus bang?

Hou de motor aan de gang. Ben zo terug.

Verspil jullie kogels niet. Je moet ze in het hoofd raken.

Aan de kant. - We moeten weg.

Nog even. - Meekomen.

Kom maar op. Zijn jullie bang?

Willen jullie spelen? Het is tien tegen ��n.

Vuile smeerlappen.

Santoro, wat doe je? Kom hier.

Stelletje klootzakken. Domme apen.

Mij krijg je niet. Kruip weer in jullie graf.

Kom maar mee. - Santoro, denk na. Kom hier.

Wat nou? Heb je honger? Wil je me bijten?

Die gek praat met ze. - Welk stukje wil je?

Een bout of een vleugel?

Goed zo. Een vleugel? Pak aan.

Straks rijden hier tanks. Om de boel hier op te ruimen.

Of een grote neutronenbom. E�n grote knal.

Ik luister liever naar de radio.

Het gas is de stratosfeer binnengedrongen...

De toestand wordt steeds ernstiger.

Er is geen communicatie mogelijk over dit fenomeen.

Volgens Europese wetenschappers is er niets te vrezen.

De VS en Rusland beschuldigen elkaar van bacteriologische experimenten.

De Veiligheidsraad van de VN heeft ondertussen vergaderd.

De vergadering leverde geen resultaten op.

De lijken moeten verbrand worden.

Er valt een ander probleem te bespreken.

Onze landgenoten zijn op de vlucht. We moeten iets ondernemen.

Jullie hebben mijn volk vernietigd.

Mijn volk werd vermoord, alsof het zielloze wezens waren.

Als insecten, wilde beesten.

De enige manier is een kogel in het hoofd.

Om die volkeren tegen te houden, hebben we het noorden geblokkeerd.

Het belangrijkste is dat de lijken verbrand worden.

Dit moet gebeuren voordat ze in monsters veranderen.

We hebben daarom de politie nodig, uitgerust met vlammenwerpers.

Er zijn families die hun lijken verbergen.

U bracht de apocalyps. Het einde is nabij.

Niets kan deze ramp nog verhinderen.

Uit betrouwbare bronnen blijkt dat de situatie onder controle is.

Alles wordt weer normaal. Er is tijd nodig om de volkeren te ontsmetten.

Geen leugens meer. U weet waarom ze op de vlucht sloegen.

Ze ontvluchten hun dierbaren, die nu mensenetende monsters zijn.

Deze monsters doden zonder genade.

Moeders verslinden hun kroost, tot er niets meer overblijft,

alleen een van bloed doordrenkte aarde.

We gaan morgen verder, excellentie.

Dat is niet leuk.

We inspecteren het huis.

Neem jij dit maar.

Valt die geur je ook op?

Osborne, controleer de kelder.

We splitsen ons op, dat gaat sneller.

Ik ga boven kijken. Vincent, Santoro, jullie de rest.

Kijk. Hier moet een hoge ome gewoond hebben.

Heb je haast? Ik ga eerst.

Was er maar iets te eten in dit krot.

Naar de kelder.

Wacht hier, Lia.

Smeerlappen. Vuile rothonden.

Kijk dan. Ze vreten hem op als varkens.

Klootzakken.

Laat haar los.

Smeerlappen. Sterf dan.

Ogen dicht, Lia.

Het zijn er te veel. - Onze kogels raken op.

Ze blijven komen. Wegwezen.

De hele familie is er.

Ze komen eraan.

Doe iets. Ik kan niet meer.

Waar is Osborne?

Vangen. - Doe toch iets.

Rustig maar. Mij bijten ze niet. Ik weet wel raad.

Ik hou het niet meer.

Weg hier.

Kom maar op, eikels.

Honger? Kom het maar halen, stinkende puskoppen.

Achteruit. Ik heb er genoeg van.

Achteruit. Rot op. Willen jullie het avondeten?

Brand je vingers niet.

Iedereen instappen.

Teleurgesteld? Ik sta niet op het menu.

We zien elkaar weer. In de hel.

Santoro kan het niet alleen. - Vorige keer lukte dat best.

Wat doet hij? Vincent, pak z'n wapen.

Santoro, kom op. - Laat me.

Rijden maar.

Schiet op. Ze komen eraan.

Het raampje.

Vooruit, London.

Wat voor soldaat ben jij? Starten.

Daar is de rivier. - Deze reis is dus bijna afgelopen.

We moeten bij de monding komen.

Daar nemen we de boot. Dan is onze missie volbracht.

En de journalisten? - Die moeten mee.

We kunnen ze helaas niet achterlaten.

Dat zou moord zijn.

Die struiken zitten vol met monsters.

We gaan.

Pak het bootje. Alleen het nodige gaat mee.

Ieder voor zich nu.

Ik ben geboren op een vissersboot. - In het water dat ding.

We krijgen bezoek. - Kunnen jullie op het water lopen?

Wat is het plan, London?

Weet ik nog niet. Eerst zorgen dat de kust veilig is.

We blijven beter samen als we naar binnen gaan.

Die kant.

Er zou een goederenlift moeten zijn.

Ik ga even kijken.

Hier is het allemaal begonnen.

Hier is het. Haal de anderen.

Die kant op.

Wie is daar? Ik hoorde vreemde geluiden.

Blijf bij de lift.

Smeerlappen. Sterf dan toch.

Ik maak je af. Sterf, klootzak.

Ik maak Julie af, monsters. Ik stuur jullie terug naar de hel.

Achteruit.

Mij krijg je niet.

We moeten een andere weg vinden.

Wegwezen, Lia.

Wees op je hoede.

Sterf, verdomme.

We moeten verder.

Geef me je hand.

Laat me los. Wacht hier.

Operatie Zoete Dood is een totale mislukking.

Het proces is ontaard en kan catastrofaal zijn voor iedereen.

God vergeef ons voor wat we hier produceerden.

Vergeef ons voor het kwaad dat we cre�erden.

De damp verspreidt zich overal.

Wat is er?

Deze installaties lijken wel een futuristische fabriek, verborgen.

Op een afgezonderd eiland. Het wordt me duidelijk.

De puzzelstukjes vallen op hun plaats.

Waar heb je het over?

In de Hope-centra verrichtte men chemisch onderzoek.

Om onderontwikkelde landen te helpen. Dat was de dekmantel.

De waarheid is afschuwelijk. Ze zochten een oplossing

voor het probleem dat de industrie bedreigt.

De overbevolking.

Zich ontdoen van de zwakke en weerloze elementen.

Op de meest eenvoudige manier.

Zorg dat ze elkaar opeten.

Er zijn vreemde dingen gebeurd in de wereld. Wilt u daarop reageren?

We zijn nog maar pas begonnen met ons onderzoek.

Gisteren, op de universiteit,

onderzocht ik een kadaver zonder armen of benen.

Tijdens het onderzoek opende het plots de ogen.

Het opende de ogen en bewoog. - Was het niet echt dood?

Sciencefiction. Wat een onzin.

De doden komen weer tot leven. - Hij meent het.

Je hebt het beloofd. - Waarom zo'n haast?

Laten we naar huis gaan. - Bij mij of bij jou?

Hou op, ieder naar zijn huis. - Jij verpest ook alles.

Als we het nu doen, wil je niet meer trouwen.

Mag ik een vuurtje? Dan vraag ik het hem wel.

Dat is een dronkaard. - Hij is vast aardiger dan jij.

Hij slaapt, denk ik.

Laat hem nou maar. - Nu is het te laat.

Meneer, hebt u...

Vertaling: Wess Lee