Original subtitles

Neen.

Neen, alstublieft niet.

Zoals ik al zei, mijnheer Radin. De dokter kan u dadelijk ontvangen.

Kunt u hem opnieuw oproepen en zeggen dat ik er ben?

Ik kan hem niet storen wanneer hij een pati�nt ziet. Dat weet u.

Hallo, Michael.

Kom je binnen?

Neem plaats, Michael.

Je liet me met opzet wachten, nietwaar?

Natuurlijk, Michael.

Je gezicht, wat is er gebeurd? -Weet ik niet.

Het was er toen ik vanmorgen ontwaakte.

Het gebeurde alweer afgelopen nacht.

Wat gebeurde opnieuw afgelopen nacht?

Het is zinloos tegen jou te praten.

Goed dan, Michael. -Ik weet niet, het is alsof

Het is zo verwarrend.

Als een nachtmerrie.

Ik herinner me een meisje.

En mijn handen om haar keel.

Ik denk dat ik haar doodde.

Kun je me meer vertellen over deze droom?

En dit? Komt dit door een droom?

Mogelijk verwondde je jezelf tijdens je slaap.

Begrijp je niet dat dit geen neurose of psychose is?

Dit is een ware nachtmerrie.

En je weigert me te helpen.

Michael, vanzelfsprekend wil ik je helpen.

Maar jij moet meewerken.

Ik ben vervloekt.

Ik ben vervloekt.

Iets dat jij maar niet lijkt te vatten.

Michael, jij bent een wetenschapper.

Kun je de wetenschappelijke conclusie trekken

dat een vloek jou deze nachtmerries bezorgt?

Mogelijk is een dieper emotioneel conflict de oorzaak.

Ik heb hulp nodig.

Als een verslaafde.

Het lijkt alsof ik onder hypnose raak.

Hypnose? Wie hypnotiseert jou dan?

Het masker.

Masker?

Wat voor masker?

Hoe kan het jou hypnotiseren?

Wat voor masker is het precies?

Het masker treft schuld. Jij beseft gewoon zijn macht niet.

Vertel me meer.

Maar Michael, vergeet niet,

het is niet bewezen dat het masker jouw symptomen veroorzaakt.

Ook zonder het masker kunnen de nachtmerries blijven komen.

Maar laat ons beginnen bij het masker.

Toon het mij.

Waarom wil je dat ik het je toon?

Waarom niet? Als het jou zoveel stress bezorgt.

Wil je dat ik het aan jou geef? -Als je dat wilt.

Wil je het voor jezelf? Wil jij het ook hebben?

Wat zou ik er mee doen?

Het opzetten.

Dan merk je het zelf. Geen nood, ik geef het niet aan jou.

Michael, ik wil het masker niet. Maar toon het mij,

en we kunnen vaststellen dat de dromen van jou zijn, niet het masker.

Je gelooft me niet.

Ik vertel je de waarheid, en je gelooft me niet.

De nachtmerries komen van het masker.

Dokter, je bent een dwaas.

Michael. Michael, kom terug.

Wat was dat, dokter Barnes?

Ik maak me zorgen om mijnheer Radin.

Hij is erg in de war.

Zal ik zijn ouders bellen?

Neen.

Neen, dat hoeft niet.

Het is tijd om naar huis te gaan, juffrouw Goodrich.

Laat het werk aan de dokter over.

Goed. Maar ik ben niet breekbaar.

Je kunt zelf ook wat rust gebruiken.

Je oogt eveneens vermoeid.

Ja.

Het was een zware dag. -Welterusten.

Welterusten.

Mevrouw Kelly.

Stop met roepen. -Mevrouw Kelly.

Wat is daar gaande? -Mevrouw Kelly.

Roepen en brullen.

Kijk deze mesthoop.

Je kunt het niet eens proper houden.

Met al die prullaria. -Doe dit op de post.

Ik ben de huisbaas, niet de postbode.

Ik zeg je om het te posten.

Dat maakt het verschil.

Dank je.

Probeer je kamer proper te houden. -Ja, ja.

Kalmeer, mevrouw Kelly.

Vreselijk.

De andere huurders zullen vertrekken.

Ik had hem de kamer niet mogen verhuren.

Hij had het moeilijk.

Bel de lijkschouwer, Bill.

Wat zullen de buren zeggen.

Rustig nu, mevrouw Kelly. Ik heb je hulp nodig.

Excuseer. Wat ik ook kan doen.

Wat was zijn naam? -Mijnheer Radin. Michael Radin.

Bij zijn aankomst leek hij een aardige, kalme man.

Ik wil hier geen ander soort.

Hij veranderde, werd geheimzinnig.

Al weken lang wenste hij niemand nog goedemorgen.

Gisteren nog -Had hij vrienden of familie?

Neen.

Een ding weet ik wel.

Hij werkte in een museum. Hij was een professor.

Dat lijkt te kloppen. Er is ook baar geld.

Museum voor geschiedkunde.

Dat was alles. Dank je, mevrouw Kelly.

We bellen je als er iets is.

Bill, neem het over, ja?

Ik bezoek dat museum en vraag wat rond.

Goed, ik zoek hier verder.

Als ik al wat kan vinden tussen deze rotzooi.

U weet niet hoe erg ik hier door geschokt ben.

Hij bezat een briljante geest.

Dokter Soames, u bent onze enige aanwijzing.

Wat kunt u me vertellen over mijnheer radin?

Alles wat ik weet.

Allereerst, had hij problemen?

Of vijanden? -Niet naar mijn weten.

Michael was een briljant archeoloog.

Hij vond een aantal opmerkelijke exemplaren.

Hij stuurde ons zelfs betere dingen van zijn eigen tochten.

Over zijn priv�-leven weet ik niets af. -Weet u waar hij thuis aan werkte?

Ja, hij catalogiseerde de vondsten uit Lamarda.

Hij nam objecten mee naar huis? -Ja, soms.

Vanwaar die vraag?

Wij houden er rekening mee dat het mogelijk geen zelfmoord was.

Er kunnen dingen gestolen zijn die het museum toebehoren.

Er kon iets waardevol zijn, misschien had iemand daar weet van.

Dat kon een motief zijn voor moord.

Dokter Soames, ik wil dat je meekomt naar Radin's flat.

Als er iets vermist blijkt, kunt u dat opmerken.

Het kan ons onderzoek helpen. -Vanzelfsprekend.

Een moment.

Ik neem even de lijst.

Zo

Na u, luitenant. -Dank u.

Er is iets zoek.

Het masker. -Masker?

Wat voor masker?

Een Indiaans ritueel masker, erg zeldzaam en mooi.

Volslagen waardeloos voor iemand die niet weet wat het is.

Als iemand het meenam, wist hij wat hij deed.

Zulk een grootse archeologische vondst.

Radin nam het weken geleden mee om het verder te bestuderen.

Vreemd dat men toelaat dat waardevolle zaken meeneemt.

Hoe waardevol is het?

In financieel opzicht heel weinig, maar als een antiek stuk

en van groot belang voor de wetenschap, onbetaalbaar.

Mogelijk heeft het nog een andere waarde.

Buiten zijn geldwaarde?

Dokter Soames, dit masker begint interessant te lijken.

Luitenant, hoe zal ik het stellen,

zonder verweten te worden oudewijvenpraat te vertellen.

Er hoort een legende bij dit masker.

Dat kan ik me voorstellen.

Maar, dokter Soames,

u gelooft toch niet in zulke legenden vandaag de dag.

Luitenant Martin, ik beweer niet of dit wel of niet waar is,

ik geef u enkel info omtrent de legende van het masker.

Ik wilde u niet beledigen. Vertel verder.

Volgens de legende kan dit masker, in de verkeerde handen, kwaad doen.

Het kan de drager ervan onder hypnose brengen.

Die is dan in staat tot wrede en onnatuurlijke dingen.

Nogal een legende, dokter.

Mocht ik het geloven, het zou heel wat zaken oplossen.

Maar ik ben een politieman. Geen archeoloog.

Ik praatte tegen de politieman.

In de legende spelen er rituelen rondom het masker over mensenoffers.

Stel dat iemand deze legende kent.

En ze gelooft.

Kent u ene dokter Barnes?

Zegt de naam u iets?

Neen. Zou het?

Heeft hij met de zaak te maken?

Waarschijnlijk niet. We troffen de naam aan in Radin's papieren.

Ik wist hoe hij ziek was.

Ik had hem niet mogen laten vertrekken.

Ik had de politie moeten verwittigen.

Waarom zegt u dat, dokter?

Hij was erg gestresseerd. Stond onder enorme druk.

Het is moeilijk uit te leggen,

maar hij kwam hier enkele dagen geleden onder de invloed.

van een soort eeuwenoud ritueel.

Had het te maken met een masker?

Ja. Hoe weet u dat?

Door het museum waar hij werkte.

Hij was geobsedeerd door dat ding.

Hij gaf het de schuld voor zijn visioenen en nachtmerries.

Toen hij de praktijk verliet

kende hij het verschil niet langer tussen zijn dromen en de realiteit.

Had u dat maar opgemerkt.

Het masker is verdwenen. Het werd gestolen.

Het zou helpen indien we wisten waar het was.

Het museum wil het vast graag terug.

Ik zie niet in hoe het kan helpen met Radin.

Mochten we het masker hebben, konden we het onderzoeken.

Vaststellen of het mogelijk zelfmoord kon uitlokken.

Of iemand zou moorden om het in bezit te krijgen.

Alvorens we de zaak kunnen afsluiten,

moeten we exact zekerheid hebben over hetgeen er gebeurde.

Dat begrijp ik.

Maar in mijn opinie, voor wat die waard is, doodde Radin zichzelf.

En heeft het masker er niets mee te maken.

Blijft de vraag waarom het masker verdwenen is.

Ik vrees dat ik u daarbij niet kan helpen.

Er bestaat vast een goede reden voor. Uw onderzoek zal het uitwijzen.

Het komt wel boven wanneer iemand het tracht te verkopen.

Dat was het.

Dank u voor uw hulp, dokter.

Had ik Radin maar kunnen helpen. Eerder.

Tot ziens.

Juffrouw Goodrich, roep je luitenant Martin? Is hij daar nog?

Het spijt me, dokter. Hij is vertrokken.

Is er nog iets? -Neen, dat was alles.

Dan ga ik. Juffrouw Albright wacht op u.

Stuur haar binnen.

Goedenavond, dokter Barnes.

Wil je een meisje analyseren die dolverliefd is op een dokter?

Ik vrees dat ik geen goede dokter ben. -Lieveling, wat scheelt er?

Je bent lief, Pam.

Ik verloor een pati�nt.

Zelfmoord.

Het spijt me.

Ik voel me zo betrokken.

Ik weet niet of ik het zelf allemaal begrijp.

Kijk, ik ontving een pakket van de man.

Hij stuurde het op net voor hij zelfmoord pleegde.

Gruwelijk.

Onaards.

Pam, kijk. Er zit een brief bij het masker.

Een bericht vanuit het graf.

Allan, doe het niet. -Het duurt maar een paar seconden.

Het kan belangrijke informatie bevatten.

Al goed, jij bent de dokter.

Ik ga winkelen en koop wat voor ons avondeten.

Goed.

Niet voor ik een zoen krijg.

Wil je nu wel eens ophoepelen?

Wat een kus.

Ik moet je straks wat dingen bijbrengen.

"Beste dokter Barnes,

"Wanneer u dit leest, ben ik dood."

"Ik verkies de dood boven de afschuwelijke nachtmerrie die komt."

"Ik dacht dat u kon helpen."

"Hoe zou u?"

"Hoe kon u weten welke hel mijn leven was?"

"Ooit was ik een student, nu,

"ben ik een beest

"Op de vlucht voor mijn nachtmerries

"Ik slaap overdag

"Op rooftocht bij nacht

"En u, dokter Barnes?

"Weet u zeker dat onder de oppervlakte van uw geest

"geen storm en woede raast?

"Wacht om los te breken

"Durft u het experiment aan, dokter?

"U houdt de sleutel in de hand.

"Indien u niet vreest,

zet dan nu het masker op"

Zet het masker op, nu.

Zet het masker op, nu.

Allan.

Kom.

Wat gebeurde er?

Ik weet het niet.

Ik onderzocht dit masker.

Ik zette het op. -Het masker?

Pam, het masker onthulde dingen.

Dingen die ik nooit eerder zag.

Iets dat zich verschool in mijn eigen geest.

Als dit echt is,

is het van enorm belang voor de wereld van de psychiatrie.

Kennis die 3000 jaren oud is,

en verloren raakte door de moderne wetenschappen.

Vertel me.

Experimenteerde jouw pati�nt

met dat ding alvorens hij stierf?

Ja.

Maar hij bezat geen medische training.

De dwaas. Hij wist niet wat hij deed toen hij het masker stal.

Hij had het gestolen?

Hij nam het weg uit het museum.

Wat maakt het uit?

Het is van mij nu.

Van jou?

Allan, je moet het terug bezorgen.

Ik breng het niet terug. Er valt veel uit te leren.

De geheimen van de menselijke geest in een wereld dieper dan het onderbewustzijn.

Pam, je realiseert je niet wat dit is. -Allan, ik ben bang.

Er is wat mis met je.

Je lijkt vervreemd. -Pam, laat me met rust.

Allan, zoek hulp bij iemand. Iemand die jij vertrouwt.

Vertrouwen?

Ik kan niemand vertrouwen.

Dat weet ik nu.

Allan, alstublieft.

Bezoek professor Quincey.

Hij was jouw mentor en is een vriend.

Allan, ik smeek het je.

Ik heb niemand nodig.

Ik wil dat je er met niemand over spreekt.

Niemand. Versta je, niemand.

Allan, je doet me pijn.

Pam, kijk ernaar.

Voel je het niet?

Wat?

Zijn kracht.

Ik zie enkel het lelijke en het wrede.

Voel je zijn aantrekkingskracht niet?

Neen, Allan.

Het beveelt me het op te pakken.

Kijk me aan. -Het eist dat ik het aanwend.

Kijk naar mij.

Nu.

Ik laat je het niet doen.

Pam.

Dames en heren, het museum sluit binnen vijf minuten.

Het museum sluit binnen vijf minuten.

Juffrouw Albright, sprak dokter Barnes met je over een masker?

Excuseer? -Een masker.

Een eeuwenoud stam masker.

Ik volg u niet, luitenant.

Eerst praat u over Radin, dan een masker, ik begrijp het niet.

Ik hoopte dat je kon helpen.

Mogelijk help je daarmee ook dokter Barnes.

Maar ik weet niets.

Ik vermoed van wel.

Elk detail kan helpen.

Het spijt me, u vergist zich.

Dokter Barnes wist van het masker.

Radin had hem er onlangs over gesproken.

Er bestaat een legende over dat masker, juffrouw Albright.

Het doet dingen met mensen. Zelfs de beste mensen.

De legende luidt dat het masker een mens kan hypnotiseren.

En het kwaad in hem boven brengt. En dat kwaad versterkt.

Stel dat het masker doet wat u vertelt.

Wat als de persoon geen kwaad in zich heeft om te bevrijden?

Bestaat er zulk een persoon?

Juffrouw Albright.

Ik kwam naar hier omdat ik meende dat je kon helpen.

Mogelijk kunnen we verder onheil vermijden, zelfs levens redden.

Ik doe dit niet enkel om mensen lastig te vallen.

Ik vrees dat ik u niets kan zeggen.

Je kan wel, maar wil niet.

Het spijt me.

Het spijt me. -Mij ook.

Gedag.

Zet het masker op. Nu.

Dokter Barnes.

Ik moest de afspraak voor morgen afzeggen.

Ik vond u niet om het te bevestigen.

Wat doe jij hier zo laat? -Ik kwam geschiedenis typen.

Ik had niets beter te doen, dus -Doe het morgen.

Ik breng je thuis. Dat is het minst wat ik kan doen.

De buitenlucht zal je goed doen. De nacht is te mooi om op kantoor te zitten.

Dank u, maar ik doe het best niet.

Ik neem de bus naar huis.

Neen, ik zei dat ik je naar huis breng.

Dokter, ik maak me zorgen om u.

Je ziet er doodmoe uit. Werkt u niet te hard?

Ik voel me gevleid door je bezorgdheid.

Met je haren zo, zie je er anders uit.

Dank u.

Ik meen het.

Ik had het eerder moeten zien. -Blij dat u het nu opmerkt.

Goed dat je aandrong om me naar hier te brengen.

Het is vreemd.

Je werkt met iemand, een lange periode,

je merkt het nooit. Je doet er nooit wat mee.

Ik wilde het wel.

Niet praten.

Geen woorden.

Neem me gewoon beet.

Zo warm.

Zo zacht.

Ik krijg geen adem. -Zo levend.

Ik wil dat je me helpt om het masker te doorgronden.

Ik had eerder moeten komen.

Het voelt alsof het wellicht te laat kan zijn voor me.

Ongelooflijk.

Jij was mijn meest briljante student.

Nu ben je verzeilt in de situatie zoals Radin enkele dagen geleden.

Dat moet je me niet duidelijk maken.

Je luisterde niet eens naar me.

Allan, ga zitten.

Ontspan je.

Ik luister reeds twintig jaar.

Laat ons redelijk zijn. Je weet dat toeval niet bestaat.

Er bestaan steeds redenen.

Zoek de beweegreden voor je gedrag.

Het spijt me, professor.

Ik weet niet langer meer waar ik mee bezig ben.

Je ervoer een enorme schok, Allan.

Je lichaam en geest moeten herstellen. Vanzelfsprekend.

Maar dat is slechts een deel van dit alles.

Ik wil dat je me helpt om het masker te begrijpen.

Is het probleem niet jou te doorgronden?

Neen. Dat zei ik ook.

Ik zeg je, dit masker bezit krachten. Ik heb ze ervaren.

Nu wil ik weten waarom en hoe het werkt.

Bedenk wat het kan betekenen voor de psychiatrie.

Voor de psychiatrie?

Je vraagt me om het mystieke, het occulte te verkennen.

Ja.

Als je het zo wilt stellen.

Wat met de autoriteiten?

Je stal dat masker, Allan.

Ik zou werken met gestolen goederen.

Ik breng het terug eenmaal onze studies ten einde zijn.

Allan, je vraagt om moeilijkheden.

Dit is een zaak voor de politie, niet voor dokters.

Indien er echt iets gebeurde met Radin, en met jou.

Het heeft geen belang.

Beweer je dat je dat masker opnieuw wil opzetten?

Ja.

En niemand kan me stoppen.

Allan, wacht.

Goed dan, Allan.

Hopelijk doe ik hier goed aan.

Je helpt me? -Ja.

Maar, enkel onder veilige condities bij de experimenten.

Je bezoekt me elke dag. Begrepen?

Je mist niet ��n dag.

Zolang je dat masker bezit, spreek je me elke dag.

Dank je, professor. -Nog een ding, Allan.

De volgende keer je dat masker opzet, zal dat hier zijn.

In dit huis. Onder mijn toezicht.

Dat is alles voor vanavond. -Akkoord.

En luister.

We plaatsen een deadline bij dit experiment.

Als ik genoeg zeg, gehoorzaam jij.

En dat is dan het einde.

Dat is redelijk. -Redelijk?

Redelijk is dit niet.

Het is het besluit van iemand nog gekker dan jij.

Goed, tot morgen.

Allan.

Excuseer dat ik zo kom binnenvallen.

Ik moest je zien.

Met je spreken.

Allan, steek alstublieft het licht aan.

Het masker.

Jij was het dus. -Ja, ik.

Waarom, lieveling?

Je hebt nog steeds geen flauw idee. Niet, Pam?

Neen.

Je bent verward.

Dit is niet zomaar een masker.

Het is een droom, hoop.

De hoop op het begrijpen wat de menselijke geest is.

Wat hij werkelijk denkt.

Ik begrijp het niet.

Natuurlijk doe je dat niet, Pam.

Je bent erg lief.

Heel onschuldig.

Ik hou veel van je. Zal altijd van je houden.

Als je van me houd, ga hier dan niet mee verder.

Ik moet.

Moet weten wat zich afspeelt in de menselijke geest,

gebieden verkennen die nimmer werden onderzocht.

Dit is niet de juiste manier, schat. -Het is de manier, de enige.

Wist je maar wat ik reeds zag, wat ik al leerde.

Ik wil het niet weten. Het is kwaadaardig.

Je kan beter gaan, Pam. Vertrek nu.

Is het zo erg, Allan?

Dat je van me verlost moet zijn.

Moet je de drug weer nemen, Allan?

Is het als een verslaving die sterker wordt tot je hele lichaam erom smeekt?

Er adem voor neemt. Wat voel je?

De nood aan het masker?

De nood om het beest tevreden te stellen dat in je raast?

En wanneer je het terug opzet, hoe zal dat zijn?

Als een schok? Een stroomstoot?

Een lading die je brandende lichaam afkoelt?

Lift het je omhoog tot het punt waarop je klaar bent weer te vallen?

Dieper en dieper?

Telkenmale dieper tot wanneer je sterft.

Zwijg.

Zeg me dat ik me vergis.

Zeg me dat je het nog steeds onder controle hebt.

Dat je nog sterk genoeg bent om het los te laten.

Vrij.

Ik probeerde te stoppen.

Maar ik kan het niet.

Ik wil het niet.

Allan, je hand.

De keus is niet langer aan jou.

Tenzij je het masker afstaat, stap ik naar luitenant Martin.

Zou je dat doen? -Ik tracht je te helpen, schat.

Mijn werk vernietigen?

Mij ten gronde richten? -Wat kan ik beginnen, Allan?

Me vertrouwen.

Nog even, een paar dagen.

Neen. Ik kan het niet langer.

Ik vertrek, Allan.

Ik keer niet terug.

Pam, wacht.

Ik bezocht professor Quincey afgelopen nacht.

Ik beloofde hem vandaag op te zoeken. Ik was zinnens de belofte te breken.

Maar ik hou me er nu wel aan.

En het masker?

We nemen het mee.

Quincey wil het bestuderen.

Morgen.

Neen.

Nu.

Je hebt onmiddellijke hulp nodig.

Neen, Pam. Morgen.

Allan.

Goed.

Laat ons gaan.

Hoe lang zal hij nog slapen, professor Quincey?

De ganse nacht, denk ik. Het was een sterk slaapmiddel.

Ik ben je dankbaar, professor.

Ik was wanhopig.

Niemand waar ik bij terecht kon, tenzij de politie.

Ik begrijp het, Pam. Allan is geen crimineel,

maar staat aan de rand van een complete inzinking.

Hij behoeft veel rust. En hulp.

Denk je dat hij zal genezen?

Ik bedoel, met de tijd.

En losbreekt van de invloed die dat ding uitoefent?

Met de tijd, ja.

Maar dat ding, zoals je het masker noemt, blijft een mysterie.

Het doet me ernstige vragen stellen.

Ik weet amper waar te beginnen. -Hoe kun je dan helpen?

Pam,

de mens wordt voortdurend geconfronteerd

met het onbekende, het onverklaarbare.

Maar door studie en experimenten leert hij meer.

Pam, dit boek hier.

"Masker: De vele gezichten van de mens".

Een vertaling van de Grieken, geschreven 3000 jaren geleden.

De legende van het masker is niet geheel nieuw.

Reeds toen al geloofde men dat het masker

door magische krachten iemand zijn persoonlijkheid kon veranderen.

"De persoonlijkheid van de drager raakt onderworpen,

dan verandert tot iemand met een stem, karakter,

en bedenkelijke motieven, verschillend van zijn eigen.

Niet te geloven.

Een persoon die gedwongen wordt dingen te doen tegen zijn wil.

Niet helemaal, Pam.

Het masker zelf heeft geen gedachten om over te dragen.

De legende zegt dat het de macht heeft om de idee�n tot leven te brengen

van de persoon die het masker draagt.

Dus Allan gedraagt zich naar de denkbeelden die er zijn

en wachten om bevrijd te worden?

Dat is mogelijk.

Ik moet natuurlijk Allan analyseren, alsook het masker. Grondiger.

Zet het masker op. Nu.

Zet het masker op. Nu.

Allan.

Laat me eruit.

Laat me eruit.

Allan, wat is het?

Allan, keer terug naar je kamer. -Allan, alstublieft.

Uit de weg. -Luister, Allan. Je bent ziek.

Ga alstublieft weer rusten. -Ik zeg jullie opzij te stappen.

Kijk jullie aan,

mijn beste vrienden.

Mijn ware geliefde.

Vals. Allebei, vals.

Proberen me vast te houden. Me te stoppen.

Ik bezit al de kennis uit het universum en jullie spugen erop.

Uit mijn weg.

Allan.

Politie, alstublieft.

Luitenant Martin bij moordzaken.

Hij is er niet? Wat doe ik nu?

Geef Allan's beschrijving. Ze moeten hem oppakken.

Dat kan ik niet.

Hij is geen misdadiger. Dat zei je zelf.

Je moet. We nemen een vreselijk risico.

Ik kan het niet.

Allan. Allan Barnes.

Is er iets, Allan? -Neen, ik moet je spreken.

Stap je even buiten? -Het is erg laat.

Ik moet je spreken. Alstublieft, Jill.

Het duurt maar een paar minuten.

Alstublieft. -Goed, wacht even.

Zeg luitenant Martin dat Pamela Albright belde.

Ja, het is zeer dringend.

Neen, ik ben thuis bij professor Quincey.

Wainwright 96293.

Allan, vertel me wat er scheelt.

Kijk naar de sterren, Jill.

Ze zijn prachtig.

Kijk naar ze.

Je zal ze nooit meer zien.

Maak geen grap. -Ik ben ernstig.

Wat ga je doen?

Jou vermoorden. -Neen.

Neen. -Ik moet.

Ik moet de grootste daad van de menselijke geest ervaren,

een mens van het leven beroven.

Hallo?

Luitenant Martin.

Het gaat om dokter Barnes.

Ja.

Goed. Ik doe exact wat u zegt

Dank u. Haast je, alstublieft.

Wat zei hij?

We moeten het masker nemen en wegrijden voor Allan terugkeert.

En de politie? -Luitenant Martin is hier vlakbij.

Schiet op. -Ik haal het masker. Zo terug.

Allan, waar wil je naartoe?

Uit mijn weg.

Ga uit de weg.

Allan.

Vooruit, Pam, zet het op.

Geef het dan aan mij. -Blijf van me vandaan.

Ik wil dat je leert van dit masker.

Ik wil dat je het draagt. -Neen.

Dat je de geweldigste ervaring uit je leven ondergaat.

Dat je afdaalt naar de bodem van je ziel.

Dat je de ontdekt welk de verlangens en angsten zijn van jouw geest.

Pam, zet het op.

Vertel me wat je voelt. Spreek, Pam, je ziet het.

Ik zie jou, Allan. -Vertel het mij.

Ik zie jou, Allan.

Je liegt.

Je liegt.

Neen. -Spreek de waarheid.

Het is de waarheid. - Neen.

Neen.

Je liegt.

Gaat het?

Ja.

Allan.

En dit, dames en heren, is het beroemde masker.

Het masker werd ontdekt bij de opgravingen te Lamarda, dit jaar.

Nabij de Zuid-Amerikaanse stad Tikau.

Als men mij wilt volgen naar hier, voorbij dit beeld.

Dit zijn meer artefacten die werden opgegraven tijdens de expeditie.

Boeiend en gerelateerd aan het verhaal over het masker.

De meeste ontdekkingen waren maskers, maar eveneens interessant,

Vertaling door Gutte.