Original subtitles

Gedownload van RARBG

♪ Laten we samen onze dromen bouwen ♪

♪ Laten we ons leven veel beter maken ♪

♪ We zijn al zoveel jaren samen ♪

♪ Men moet elkaar geloven ♪ ♪ in verdriet... ♪

Alsjeblieft, allemaal, kom erbij.

Verwelkom alstublieft een man met goede herinneringen

van Miracles Children's Home, de heer Vincent Petit.

Andrina?

Ze is gearriveerd.

Weet je zeker dat je het goed vindt verblijft ze in mijn logeerkamer?

- Het was haar keuze. -Het is goed om terug te zijn.

Weet je, ik zou het niet hebben gedaan mijn eigen bedrijf begonnen,

VP Eilandbouw,

zonder alle lessen I geleerd van het leven bij Miracles.

Toen ik hier voor het eerst kwam...

..I... Ik wilde naar de heuvels rennen.

Iemand hier...

..heeft me geleerd veerkrachtig te zijn,

vindingrijk en moedig.

Dank u wel, mevrouw Laforge.

Ik ben jou en Miracles zoveel verschuldigd.

Nu weet ik dat er wat moet zijn kinderen hier die zich verloren voelen... en eenzaam.

Ik begrijp het.

Ik was jou.

Maar ik ben het bewijs dat dingen kan echt beter...

..en daarom vraag ik het iedereen om een ​​donatie te doen

en zorg ervoor dat Miracles altijd is hier voor de kinderen van het eiland

zodat ze hun volledige potentieel kunnen bereiken,

net zoals mij.

Bedankt.

Uitstekende toespraak, Vincent.

Nou, laten we hopen dat het een aanmoedigt weinig mensen die hun portemonnee opentrekken.

Vincent!

Het is zo goed om je terug te zien na al die tijd.

Ja, ik had het eerder moeten doen.

Vind je het erg als ik een rondkijken op de oude plek?

Natuurlijk niet. Je gaat rechtdoor.

Je moet heel trots op hem zijn.

Maakt het allemaal de moeite waard,

wetende dat je iemand hebt geholpen hun plaats in de wereld vinden.

Ik kan beter gaan en me mengen.

Ik zie je bij de loterij.

Dus...

hoe laat ontmoet je Andrina?

Zeven.

Het is oké om zenuwachtig te zijn, Selwyn.

Ze zal ook zenuwachtig zijn.

Het zijn geen zenuwen. Het is een natuurlijke aarzeling.

-Sergeant. Officieren. -Goedemiddag, commissaris.

Catharina.

-Dit is nogal een feestje.

Het is jammer dat de inspecteur er niet is.

Hij zegt dat hij de hut klaar voor Sophie die arriveert.

Ah!

Nou, Marlon heeft zich er echt in gestort.

Jij niet, Marlon?

Ik draag gewoon mijn steentje bij aan de gemeenschapspolitie, meneer.

Dat ben je zeker.

Hoi.

-Ik ben letterlijk de slechtste verkoper ooit. -Wat?

Ik heb zo'n vijf loten verkocht.

Kan ik dit ding gewoon dumpen en in mijn kamer verstoppen tot dit voorbij is?

Je zou kunnen,

maar onthoud wat we zeiden tijdens uw laatste adviesgesprek.

-Je moet stoppen... - Vermijden van sociale situaties.

mm-hm..

Hier...

..geef me 20.

Dat zou Marianne tevreden moeten houden.

Roy!

- Lang geleden, man. -Brommen

Dat was een goede toespraak die je hield.

Ik had iedereen over de tijd moeten vertellen

we stalen die bieren en werden dronken op zolder.

-Onthoud dat? -Ja.

Ik was behoorlijk ziek.

Heb je iets?

Ja, ik ga een biertje drinken.

Leuk.

- Oké, tot ziens, Roy. -Mm.

Iedereen!?

Leg je kaartjes klaar.

Hier om de nummers te tekenen zijn

Commissaris van politie Saint-Marie

Selwyn Patterson...

..en manager van Miracles, Marianne Laforge.

Ze moet binnen zijn. Ik ga haar halen.

Marianne?

O mijn God!

Hulp! Hulp!

Nee!

Ik heb hulp nodig! Iemand!

Ze moet deze kant op zijn gegaan!

juffrouw Laforge!

Miss Laforge, het is de politie!

Kom op, tijgerjongen. Ga aan de slag!

Stop!

Ik ben het beu om te spelen verstoppertje, juffrouw Laforge.

Ben jij niet?

Meneer.

Officier Pryce en opleidingsofficier Curtis

onze verdachte, Marianne Laforge, in hechtenis te nemen.

Wat is er precies gebeurd volgens dokter Molyneaux?

Miss Laforge werd ontdekt staande over het slachtoffer,

met een mes in haar hand.

Ze liet toen het mes vallen en rende weg.

Toen we haar arresteerden,

ze gaf toe dat ze Vincent Petit had neergestoken.

Vincent was een tiener thuis.

Hij was een echt Miracles-succesverhaal.

Hij was eigenaar van VP Island Construction,

een van de grootste bouwbedrijven van het eiland.

Ik heb hem hier persoonlijk uitgenodigd

namens het bestuur.

Dit was de eerste keer dat hij hier terug was

sinds hij vertrokken is.

Niet de thuiskomst die hij verwachtte.

Hij heeft een enkele steekwond naar de borst net onder het hart

en een akelige verdedigingswond aan zijn rechterhand.

-Ruikt naar whisky, maar_ -Het is leeg.

Dus, heb je enig idee waarom Zou Marianne hem willen vermoorden?

Geen.

Ze leek blij Vincent te zien.

Om je de waarheid te zeggen, ik ben worstelen om te begrijpen

waarom dit allemaal is gebeurd.

Ik begrijp het niet.

Marianne was enthousiast over vandaag,

Vincent weer zien na al die jaren.

Er was dus geen klacht tussen de slachtoffer en meneer Laforge waarvan u op de hoogte was?

Ik ken Marianne al van kinds af aan.

Ze kon niemand doden. Zij heeft geen geduld te verliezen.

OK. Bedankt.

We worstelen om het te begrijpen.

Iedereen is nu gewoon in shock.

Laten we Marlon en Darlene verlaten om de plaats delict te verwerken.

Meneer, ik denk dat het tijd wordt dat we de inspecteur bijpraten.

En we moeten met onze verdachte gaan praten.

Ik blijf het over mijn hoofd spelen.

Wat heb ik gedaan?

Ehm,

Marianne;

Zojuist...

...praat er vanaf het begin langzaam doorheen.

Weet je nog wat je deed in de hut

met Vincent?

Ik was wat meer gaan halen papieren bordjes voor op de barbecue.

Toen ik in de ontspanningsruimte kwam, was Vincent daar.

Hij had gedronken

Ik rook het aan zijn adem.

Ik denk dat ik terug was bij Miracles bracht wat nare herinneringen naar boven.

Op welke manier?

Vincent verloor zijn ouders toen hij 17 was...

..daarom kwam hij naar ons.

Hij was een erg gekwetste en boze jongeman.

En ondanks wat hij vandaag in die toespraak zei...

... hij was thuis nooit gelukkig.

Ik denk niet dat hij ooit echt vrede heeft gesloten

met zijn vader en moeder die stierven toen hij nog zo jong was.

Dus wat is er vanmiddag gebeurd?

Hij leek ineens zo boos,

alsof het allemaal weer aan de oppervlakte kwam,

zeggend hoe erg hij het vond om daar terug te zijn,

haatte me, alles over de plek.

En toen kwam hij op mij af.

Heeft hij je aangevallen?

Ik was bang wat hij zou doen dus ik pakte het mes en...

..Ik weet niet hoe...

Het was niet mijn bedoeling hem neer te steken.

Ik wilde gewoon dat hij niet meer naar me toe kwam.

Het was niet mijn bedoeling; Echt, dat deed ik niet.

Het spijt me zeer.

Dus we kijken naar zelfverdediging?

Ik veronderstel dat dat een beetje meer gevoel voor alles,

vind je niet?

Nou, tot op zekere hoogte is het logisch,

maar op dat moment stopt het logisch, als je begrijpt wat ik bedoel.

Verklaar uzelf, inspecteur.

Nou, ik kan alles geloven dat we daar net hoorden,

afgezien van een klein ding. -Wat is wat, meneer?

Marianne Laforge heeft een kinderdagverblijf gerund thuis voor het grootste deel van haar leven.

Ik weet hier eigenlijk wel een beetje vanaf omdat mijn moeder een jeugdwerker is

en je kunt kinderen krijgen met woedeproblemen,

je kunt kinderen krijgen die soms gewelddadig zijn, maar...

je wordt een expert in het managen van conflicten,

in het onschadelijk maken van een situatie in plaats van deze aan te wakkeren.

Ik vind het alleen vreemd dat Marianne de eerste is instinct was om een ​​mes te grijpen om zichzelf te verdedigen.

Wat gebeurde er dan?

Nou, ofwel wist ze precies wat ze deed en pleegde regelrechte moord...

- Dat vind ik heel moeilijk te geloven. -Ik ook.

Of iemand anders heeft Vincent Petit vermoord

en Marianne dekt hen. -Precies.

Ik moet gaan, maar houd me op de hoogte

van alle ontwikkelingen in de zaak. -Ja meneer.

Dus waar gaan we heen vanaf hier, meneer?

Nou, we zullen zien wat het lab resultaten brengen in de ochtend.

Ondertussen wil ik dat we beginnen op zoek naar het slachtoffer, Vincent Petit.

Hij kwam terug naar Miracles Kindertehuis voor het eerst

sinds hij 20 jaar geleden vertrok en iemand besloot hem te vermoorden

Ik wil weten waarom.

Ja, ik weet het, mam.

Ik weet dat het iets groots voor hem is.

Nee, ik ga hem niet afschrikken!

Nee, ik...

Kijk, ik wil gewoon dat hij open is en eerlijk tegen mij, dat is alles.

Hangt af van wat...

Oh. Ehm...

Ehm, ja, ik kan maar beter gaan.

Ja, ja, ja. Alle rechts. Ik bel je morgen.

Andrina?

Hoi.

-Eh... -Ja.

-Eh, wil je...? -Ja.

Ik heb me de afgelopen 20 minuten zorgen gemaakt of ik nu voor de handdruk of de knuffel ga.

Handdruk is een goed gesprek.

We willen niet op de zaken vooruitlopen, toch?

Hoe gaat het met je bij Catherine's?

Oh goed. Ja, ze is... Ze is heel goed voor me zorgen.

Ze gaf me een rum voor Nederlands moed voordat ik hier aankwam.

Dus, eh, hoe zal dit dan gebeuren?

Ehm...

Ik veronderstel, ehm...

Heb je...

..vragen die je wilt dat ik beantwoord?

Ehm...

Ik bedoel...

Ja, ik denk van wel.

OK;

Dus wat zou je willen weten?

En hoe laat kom je hier?

Weet je, ik kan het niet geloven we doen dit echt.

Nee, helemaal geen bedenkingen.

Vergeet niet;

Ik zal morgen niet veel aanwezig zijn

omdat...

..Ik heb mijn sergeantsexamen.

Natuurlijk zouden we het niet vergeten.

Hier.

Even een gelukskaartje van ons allemaal. -Bedankt.

Nou, ik ga er een in proppen nog een paar uur revisie,

ga vroeg slapen,

en ik denk dat ik je aan de andere kant zie.

Nou, ik denk dat ik maar beter kan gaan maken wat meer ruimte in mijn sokkenla.

OK; Tot ziens als je hier aankomt.

Sophie.

Ze heeft een vlucht geboekt. Zij komt overmorgen aan.

Dat is zo opwindend, meneer.

Ik reisde een beetje toen ik in de twintig was, maar Saint Marie is waar mijn hart ligt

zal altijd. Ik weet zeker dat je moeder het je heeft verteld

over hoeveel dit eiland voor mij betekent.

Ik ben hier pas een dag en ik kan het zien.

Het is speciaal.

Dus, heb je nog vragen voor me?

Ehm...

Niets?

Je bent een journalist; zei Maggie.

Ik was niet van plan om te volgen Mama's voetstappen, nou ja, eerst niet.

En dat deed ik zeker niet krijg het cop-gen van jou.

Eindigde met kunstgeschiedenis aan de universiteit,

waar niemand iets aan heeft, maar...

..Ik raakte betrokken bij een studentenkrant en...

..het drong een beetje tot me door waarom...

Dus kreeg een postgraduaat en...

Selwyn.

-Nagerecht? -Nagerecht?

Ehm...

Niet voor mij, bedankt.

-Koffie? -Eh, nee.

Eh... alleen de rekening, alstublieft.

Ehm...

We kunnen morgen weer praten.

Je zei dat je meer van het eiland wilde zien.

Ik kan ons rijden.

Zeker.

Ja, dat is een goed idee. ID kaart graag meer van het eiland zien.

Dus...

Ehm...

Ik was bijna vergeten...

Ik heb wat foto's voor je meegebracht van mij als kind dat opgroeide.

Ik dacht dat je gewoon zou willen...

..even kijken. -Bedankt.

OK.

Goedemorgen meneer.

Commissaris?

Ga zitten, agent Pryce.

OK.

Dat is, eh... Dat is meneer Ribbit.

Meneer Ribbit?

Mijn gelukkige kikker.

Je hebt drie uur de tijd maak het examen af, agent Pryce.

Je mag beginnen...

..nu.

Euhm, commissaris...

..telefoneren is niet toegestaan tijdens het examen.

Het is tegen de regels, meneer.

Dat weet ik. Ik heb de regels geschreven.

Selwyn, met Andrina.

Ik weet dat we gingen uitgeven vanmiddag even samen

maar ik denk, eh...

Kunnen we daar een regencheck op doen?

-Goedemorgen meneer. -Naomi.

Ik dacht dat je dit wel zou willen zien. Van het laboratorium.

Het bevestigt overal Marianne's vingerafdrukken het mes dat ze liet vallen op de plaats delict.

Ze bevestigen ook het bloed op het mes is van het slachtoffer, maar...

Het mes van het mes is te groot de dodelijke wond te hebben gemaakt.

Dus dit was niet het mes dat was heeft hij Vincent Petit neergestoken? -Nee.

Dus waar is degene die het deed?

Die resultaten, ze moeten verkeerd zijn.

Het mes dat ik had, was hetzelfde mes dat ik gebruikte...

Vincent Petit neersteken?

Ja!

Ik zweer het je, dat was het.

Maar het kan niet.

Het is een fysieke onmogelijkheid dat dit mes hier

creëerde een wond ter grootte van de een die op Vincents lichaam was achtergebleven.

Miss Laforge...

..valt u in voor iemand? Is dat waar het allemaal om draait?

Iemand anders heeft Vincent neergestoken en je probeert ze te beschermen.

Nee.

Ik niet, oké?

En totdat je accepteert wat ik zeg,

er is niets meer om over te praten.

Als Marianne dekt, dan de moordenaar moet iemand zijn

die gisteren bij de Miracles-inzamelingsactie was.

Nou, dit is iedereen die we kennen.

Het is net een gigantisch spel van Guess Who?

Oké, op wie zullen we ons eerst richten?

Wie zou een motief kunnen hebben om het slachtoffer neer te steken?

Ik denk dat ik weet waar ik moet beginnen.

Darlene en ik waren wat aan het doen achtergrond over Vincent Petit,

zoals je vroeg... -Ja...

en we hebben zijn oude dossier van de keer dat hij 20 jaar geleden thuis was.

Er was een incident kort voordat Vincent vertrok

tussen hem en Roy Hamilton.

Hij is de conciërge, nietwaar?

Maar hij was zelf bewoner vanaf zijn 12e.

Ze hadden ruzie, eindigden met Vincent duwt Roy de trap af.

Hij lag in het ziekenhuis voor bijna drie maanden

zo blesseerde hij zijn been.

Tegen de tijd dat Roy terug was bij de thuis, Vincent was al vertrokken,

dus ze hebben het nooit goedgemaakt.

En dit is de eerste keer hebben ze elkaar sindsdien gezien?

Hé, Darlene. Heeft iets?

Ik vond dit opgerold en weggeschoven aan de achterkant van een archiefkast

in het kantoor van meneer Hamilton.

Het lijkt erop dat iemand het gebruikt heeft veeg het bloed van hun handen.

Er zit een hele doos in deze T-shirts naast zijn bureau.

-Alleen hier. -Wat zegt ze?

Hij ontkent het daar te hebben geplaatst.

Ik stof de kast af op vingerafdrukken, kijk wat dat laat zien. -OK.

Ik heb het je al verteld, agent, ik weet echt niet hoe het daar terecht is gekomen.

Ik was het niet die het deed.

Maar je hebt het wel moeilijk verleden met het slachtoffer, nietwaar?

Serieus, je denkt dat ik dat zou doen Vince vermoorden voor wat hij mij heeft aangedaan

20 jaar nadat het gebeurde?

Maar de eerste keer de beide jullie kruisen elkaar sinds Mr Petit

hier achtergelaten belandt hij dood.

En het was niet zomaar een tienergevecht je had, je bleef achter met een levenslange verwonding.

Het was niet zijn bedoeling om het te doen.

Hoe is het gevecht ontstaan?

Een meisje.

Het was over een meisje dat hij zag.

Een meisje?

Was je jaloers?

gefrustreerd.

We zouden goede vrienden worden, ik en hij. Sluiten, weet je?

Toen begon hij weg te sluipen alle tijd om naar haar toe te gaan

wilde nooit met me omgaan.

Opgegroeid op een plek als deze,

vrienden worden belangrijk.

Hoe is het gevecht ontstaan?

Hij had me betrapt terwijl ik hem probeerde te volgen hem toen hij haar was gaan ontmoeten,

zei dat ik tussenbeide kwam, omdat ik te aanhankelijk was.

Gewoon ontploft om niets.

En hoe voelde je je toen je hem gisteren zag?

Was de boosheid er nog?

Dat was het, nietwaar?

Misschien.

Maar ik wilde hem niet vermoorden.

Ik wilde gewoon dat hij sorry zei, dat is alles.

Euhm, commissaris...

..Ik denk dat ik klaar ben.

Weet je het zeker?

Je hebt nog een half uur de tijd.

-Ik ben er zeker van. -Erg goed.

Dan mag je gaan.

Ik denk, ehm...

.. Meneer Ribbit had een rotdag.

Meneer, sergeant,

Ik heb iets voor je.

Dus het is me gelukt om wat op te tillen vingerafdrukken van de bovenkant

en de achterkant van de archiefkast,

ze hadden zelfs sporen van bloed in zich.

Dus ze hoorden er zeker bij degene die het T-shirt daar heeft neergezet.

-En heb je een lucifer gevonden? -Ja.

17-jarige Josephine Porter.

Ze heeft een aanklacht voor huisvredebreuk en criminele schade.

Ze was bij de inzamelingsactie gisteren. Ze is een resident bij Miracles.

En dat is nog niet alles.

De aanklacht wegens criminele schade was van een maand geleden,

toen ze inbrak in een gebouw site en begon de plek te vernielen.

Laat me raden;

De bouwplaats was er een van VP Ontwikkelingen Eilandbouw.

Precies dat.

We komen nu dicht bij de waarheid, Marianne.

Onze DS is onderweg naar een interview Josephine hierover as we speak.

Maak het niet moeilijker voor haar dan nodig is.

Dus ik vraag het je voor de tweede keer;

Dekt u iemand in?

Is het Josefine?

Je moet me beloven dat je voor haar zal zorgen.

Ze is maar een meisje,

slechts 17.

We zullen doen wat we kunnen om haar te helpen,

maar je moet beginnen ons nu de waarheid vertellen.

Toen ik zag wat ze had gedaan, ik...

..Ik kon haar haar leven gewoon niet laten ruïneren.

Josephine's vader stierf bij een ongeluk...

..bij een VP Island Construction bouwplaats een jaar geleden.

Ik weet niet waarom, maar ze had het in haar hoofd

dat Vincent direct verantwoordelijk was,

dat bepaalde veiligheidsmaatregelen niet was gevolgd.

Er was een dekmantel geweest.

Is daar enige waarheid over?

Niet voor zover ik weet.

En jij gelooft dat ze hem daarom heeft neergestoken?

Ik weet dat het zo was.

Oke.

Wat is er gisteren precies gebeurd?

Ik was te laat voor de loterij, dus haastte ik me langs de ontspanningsruimte

toen ik verheven stemmen hoorde,

dus ik ging kijken wat er aan de hand was.

Je begrijpt het niet...

Ik kon niet echt horen wat ze zeiden

en voordat ik iets kon doen,

het is gewoon gebeurd.

Josephine, ze... Ze heeft hem net neergestoken.

Ik wilde naar binnen rennen en het stoppen alles, maar toen zag ik Billy.

-Billy? - Billy Morris,

een van de kinderen thuis.

Hé, Marianne.

En ik kon hem niet laten zien wat er aan de hand was,

dus ik leidde hem weg en vertelde het hem om naar de loterij te gaan kijken.

Ik haastte me terug naar de ontspanningsruimte...

..maar toen ik daar aankwam, was hij dood.

Vincent was dood.

Ik kon burgemeester Bordey horen buiten mijn naam roepen,

dus ik pakte het mes en Josephine's vingerafdrukken eraf gewreven.

Het maakt niet uit wat ze hebben gedaan,

het is mijn taak om voor deze kinderen te zorgen.

Wat moest ik anders doen?

Daarom viel Josephine hem aan.

Ja, het punt is, dat is het Verdomd mes alweer, Naomi.

Als Marianne het mes oppakte bij de scène, degene die Josephine

gevallen, waarom dan niet overeenkomen met de wond op het slachtoffer?

Misschien kan Josephine wat antwoorden geven.

Laat me weten wat ze zegt.

Goedemiddag, dokter Molyneaux. Goedemiddag, rechercheur Thomas.

Josephine is binnen, sergeant.

Ze is pas 17,

dus ik moet aanwezig zijn terwijl je met haar praat.

Ik weet dat je denkt dat ik Vincent vermoord heb,

maar je hebt het mis.

Maar, Josephine, Marianne zag je het doen.

Dan heeft ze niet alles gezien

omdat ik hem niet heb vermoord.

Hij leefde nog toen ik hem daar achterliet.

Waarom praat je me er niet doorheen?

Ik wist niet wat ik ging doen.

Maar toen zag ik hem die toespraak houden,

zeggend wat een succes hij van zijn leven had gemaakt.

Geen schaamte of spijt voor wat hij mijn vader heeft aangedaan.

Ik weet dat er moet zijn sommige kinderen hier die zich verloren voelen.

Dus ik wachtte tot hij aan was zijn eigen en ik vertelde hem wie ik was.

Vincent; Herinner je je Malcolm Porter nog?

Hij was mijn vader.

Toen ik hem vertelde wat hij had gedaan, hij bleef maar excuses verzinnen.

Zo eenvoudig is het niet.

Hij bleef me vertellen dat ik dat zou doen had het mis, maar ik niet.

Ik weet wat hij deed.

Dus pakte ik het mes naast de dozen.

Ik heb er niet eens over nagedacht. Ik nam het gewoon.

En wat gebeurde er toen?

We kunnen even pauzeren als je wilt.

Nee.

Ze moeten de waarheid horen.

Ik viel hem aan met het mes.

Nee, niet doen! Alsjeblieft! Hij stopte het met beide handen.

Verpest je leven niet zoals dit. Stopte met binnenkomen.

Toen ik naar hem keek, daar was iets in zijn ogen.

Hij zag er gebroken uit...

...net zoals mij.

Dus liet ik het mes vallen en rende weg.

Kun je het mes omschrijven?

Het was... het was maar een keukenmes.

Het had een soort houten handvat...

...waar hij het had gebruikt om dozen open te snijden.

Is dat alles wat je moet weten?

Nog één ding, Josephine.

Waarom denk je dat er een de dood van je vader in de doofpot stoppen?

Ik weet het gewoon...

..Okee? Ik weet.

Ik denk dat we het daarbij moeten laten, sergeant.

OK; Voor de duidelijkheid.

Dus Marianne was eigenlijk bekleding voor Josephine Potter,

die Vincent aanviel in de ontspanningsruimte,

maar Josephine zegt dat ze hem niet echt heeft vermoord,

wat mogelijk waar is omdat er geen manier is

dat dat mes het moordwapen kan zijn?

Ja, dat vat het zo ongeveer samen.

Rechts.

Nou, dat is nogal de dag die je hebt allemaal gehad sinds ik weg ben.

Maar wat dit allemaal betekent is dat er een kort venster was,

slechts een paar minuten, waarin Vincent is daadwerkelijk vermoord

met een ander mes.

Net na zijn confrontatie met Josephine.

Maar voordat Marianne terugkeerde om hem dood aan te treffen.

Dus in veel opzichten hebben we gelijk terug waar we begonnen... niet wetend

wie het deed of waarom ze het deden.

Of waar het wapen is dat werd gebruikt om het te doen.

Ik heb dat kindertehuis hoog en laag doorzocht,

controleerde elk mes in het gebouw,

geen van hen had sporen van bloed.

Ergens daarbuiten is het mes die werd gebruikt om Vincent Petit te vermoorden.

Waar is het naar toe verdwenen?

Hé, mama!

Andrina?

Selwyn.

Ik heb je bericht gekregen.

Ja, sorry daarvoor. ik, ehm...

Ik had geen zin om uit te geven de middag met jou.

Ik zie.

Heb ik iets verkeerd gedaan?

Je snapt het echt niet he?

Waarom gaan we niet wandelen?

Hm?

Het spijt me als ik de dingen op een of andere manier verkeerd heb ingeschat,

maar dit is allemaal erg nieuw voor ik, dat moet je begrijpen.

Ja, natuurlijk wel. Het is voor ons allebei.

Maar ik heb gewoon het gevoel dat dit is niet zo belangrijk voor jou

zoals het voor mij is. -Dat is niet...

ik... ik... -Kom op.

We zijn hier alleen omdat ik de moeite heb genomen.

Toen ik je voor het eerst schreef, antwoordde je niet eens.

Ik had tijd nodig om te werken hoe ik me voelde over dit alles.

Wat valt er uit te werken? Jij hebt een dochter

je wilt haar leren kennen of niet.

Zo eenvoudig is het niet! Ja dat is zo!

Het feit is dat je niet bent komen opdagen enige interesse in mij op enig moment.

Ik bedoel, heb je gelijk naar de foto's gekeken die ik je gaf?

De foto's van je eigen dochter als kind.

Je wilt hier gewoon niets mee te maken hebben, of wel?

Wat een complete verspilling van tijd.

- Goedemorgen, sergeant. -Ochtend.

Dus je denkt dat je ons vermiste mes hebt gevonden?

Mm-hm.

We werden hier gisteravond gebeld door de moeder van het kleine meisje dat het tegenkwam.

Ze ontdekte het hier ongeveer een uur na haar verjaardagsfeestje.

Haar moeder was helemaal van slag.

Het is een geweldige verjaardagsverrassing.

De resultaten kwamen vanmorgen als eerste binnen.

Er zijn geen vingerafdrukken behalve die van het kleine meisje.

Maar het mes heeft Vincent Petit's bloed erop,

en het mes is perfect overeenkomen met de dodelijke wond.

Dus het lijkt erop dat dit het is zeker ons moordwapen.

Mm-hm.

Maar wat doet het hier uitgerekend?

Dus het moordwapen was hier gevonden, op het feest van het kleine meisje,

in het noordoosten van de eilanden.

- Dat is, wat, 24 kilometer weg van wonderen? -Mm-hm.

Marlon en Darlene zijn aan het werven de buren om te zien of ze het zagen

iedereen met een mes of die zich gewoon verdacht gedraagt.

Ze krijgen ook een lijst met iedereen die op het feest was.

Goed.

Terwijl ze dat doen, zullen we gaan het huis van het slachtoffer een keer nakijken?

Voor een miljonair, Vincent Petit leefde als een monnik.

Ja, de plaats is vrij minimaal.

Ik krijg de indruk dat hij had niet veel tijd in zijn leven

voor iets anders dan werk.

Meneer.

Bekijk deze eens.

Diazepam? Sir Vincent leed aan angst?

Er zijn nog meer flessen binnen de keuken, maar kijk eens naar

de naam van de arts die het heeft voorgeschreven.

Dokter Claire Molyneaux.

Ik heb het gecontroleerd en ze heeft haar eigen privépraktijk hier in Honore.

Dus Vincent kreeg begeleiding van dr. Molyneaux.

Waarom vermeldt ze dat niet?

- Ik ga haar praktijk bellen en kom er zeker achter. -Ja.

OK. Bedankt.

Meneer, ik heb net met Dr Molyneaux gesproken secretaresse en ze was erg spraakzaam.

Heeft ze je iets gegeven?

Blijkt, een paar dagen voordat hij werd vermoord,

Vincent stormde de zaal binnen dokterspraktijk en hij was rokend.

Je hebt mijn vertrouwelijkheid geschonden!

Heeft de secretaris enig idee waar ging het specifiek over?

Het bericht kreeg de heer Petit terug dat de reden waarom Josephine Porter vernielde

zijn bouwplaatsen waren omdat ze gaf hem de schuld van de dood van haar vader.

Dus, wat, zei dr. Molyneaux tegen Josephine

dat Vincent verantwoordelijk was?

Ik ga ervoor zorgen dat je ontslagen wordt, wat er ook voor nodig is.

Hij dreigde haar aan te geven

aan de Vereniging voor Counseling en Psychotherapie.

Dokter Molyneaux! We zouden graag om je een paar vragen te stellen

over Vincent Petit en Josephine Porter.

Vincent had me verteld dat hij dronk,

zelfmedicatie,

de helft van de tijd in een roes.

Hij liep achter op schema, bezuinigde op veiligheid.

Sommige steigers stortten in, Josephine's vader vermoorden.

Vincent betaalde toen flink geld om zijn fout te verdoezelen.

En hij vertelde je dat allemaal in vertrouwen?

Ja dat weet ik.

Wat ik deed was onorthodox,

maar Josephine was een kind wanhopig op zoek naar antwoorden

over wat er met haar vader is gebeurd.

Ik had er bij Vincent op aangedrongen haar te vertellen...

..maar dat deed hij niet.

Dus dat deed je?

Dat is een flagrante schending van de ethiek.

Ik was niet van plan

het kwam net uit.

En Josephine was in tranen.

I...

Ik wilde haar gewoon helpen.

Dr. Molyneaux, waarom was dat? Vincent krijgt advies?

Hij was verontrust.

Veel onopgeloste problemen uit zijn jeugd.

Ik neem aan dat dat niet ongebruikelijk is bij kinderen

die hun ouders op jonge leeftijd verliezen.

Hoewel het leek te hebben meer met een relatie te maken

hij had toen hij 17 was, een meisje dat hij had gezien.

Hij leek er nooit helemaal vanaf te kunnen komen.

Daarom had Vincent begonnen met het gebruik van drank en drugs,

om de pijn te verdoven.

Dit meisje moet echt hebben onder zijn huid gekropen, hè?

Enig idee wie ze was of waar ze woonde?

Hij zei dat ze naar een buurt ging school, niet ver van Miracles.

St. Theresa's. Heeft hij je ooit een naam gegeven?

Emily.

Ehm...

Emily Salomo.

Iets anders dat je je misschien herinnert?

Niet dat ik kan bedenken,

maar ik neem al mijn counselingsessies op.

Ik kan je de banden geven.

Als ik iets heb vergeten, daar staat het op.

Het is vreemd, is het niet?

Die tiener van Vincent romantiek zou blijven hebben

zo'n greep op hem 20 jaar later.

Denk je dat het toeval is dat, net toen hij begon

om ermee om te gaan in therapie, hij besluit zijn eerste bezoek te brengen

terug naar Wonderen? -Nee.

Ik denk dat het de moeite waard is om door te zetten.

Waarom zie ik niet wat ik kan opgraven op Emily Solomon?

Goed idee. Ik ga aan het hoofd terug naar de hut en aan het werk

door de opnames van Dr. Molyneaux.

inspecteur, sergeant; We hebben alle buren gesproken.

Niemand zag iets verdachts de middag van het verjaardagsfeestje.

Het is zo willekeurig dat het mes daar zelfs terecht is gekomen.

We hebben een lijst van iedereen die op het feest van het kleine meisje was,

dus we beginnen ze nu te bellen.

Oh!

En ik heb deze voor je meegebracht.

Even een bedankje van de moeder van het feestvarken.

Chocoladeknopen, een beetje cake...

..en een ballon.

Stevige feesttas, dat.

Avond, Selwyn.

Als je Andrina zoekt, ze ging naar buiten.

Ze wilde wat lokaal horen muziek, dus stelde ik Babette's Bar voor.

Misschien kun je met haar mee?

Ik weet niet zeker of ik welkom zou zijn.

Andrina...

..vertelde me dat het niet zo gemakkelijk was.

Ze lijkt erg boos op me

en ik weet niet helemaal zeker wat ik verkeerd heb gedaan.

Echt?!

Ja echt.

Kom op, Selwyn.

Je weet dat je haar op een afstand houdt,

dat ben je al sinds Maggie het je voor het eerst vertelde.

I...

Ik wil hier gewoon niet overhaast op ingaan.

Het kan uiteindelijk meer pijn veroorzaken op de lange termijn.

En wie ben je eigenlijk aan het beschermen,

zij of jij? -Beide van ons.

Als je iets te zeggen hebt, zeg het dan gewoon.

OK.

Ik denk dat je bang bent.

En al dit gebral, het is een act,

dus je hoeft niet mee te doen

omdat het zou leiden tot je voelt echt iets.

Sorry, ik heb klanten te bedienen.

-Morgen, Leon. -Hoi.

-Iets voor ons? -Eh...

Alleen dit.

Oh, mijn examenresultaten.

-Doei. Bedankt.

Emily wilde altijd al om onze relatie geheim te houden,

maar ik wilde het de wereld vertellen.

Ik voelde me er altijd zo gefrustreerd door.

-Wat voel je nu als je terugkijkt?

Wauw! Het spijt me, Harry.

Lange tijd voelde ik... Gaat het goed?

Maar hier komen en praten,

Ik begin me te realiseren dat ik was niet degene die ongelijk had

dat was ze.

Daarom heb ik het gevoel dat ik verder moet, weet je?

Vroeger gingen we naar deze plaats genaamd Lausanne Bay

zoveel herinneringen aan die plek.

Vroeger gingen we naar deze plaats genaamd Lausanne Bay

toen er niemand in de buurt was.

Zoveel herinneringen aan die plek.

-Goedemorgen meneer. -Hoi.

Ik probeerde er een paar te bellen keer maar er kwam geen antwoord.

Ik kan mijn telefoon niet vinden overal. Ik moet het kwijt zijn.

Nou, ik wilde het je laten weten dat ik heb ingecheckt bij Emily Solomon.

-O ja? - Het is grappig, meneer.

Ik kon haar niet vinden op de platen bij St. Theresa's.

Ik dacht misschien Dr. Molyneaux gaf ons de verkeerde naam.

Maar toen heb ik het nagevraagd bij de algemeen griffier,

en er werd geen baby geboren met die naam

op Saint Marie tussen 1980 en 1990.

Toen begon hij weg te sluipen alle tijd om naar haar toe te gaan.

Dus wie was de vriendin van Vincent?

We moeten terug naar zijn huis er is iets dat ik wil bekijken.

Dus kom op.

Heb je vanmorgen je examenuitslag gekregen?

Oh nee. Nee, de post was er nog niet.

Maar die krijg ik waarschijnlijk later.

- Zorg ervoor dat je me een sms stuurt meteen, oké? -Natuurlijk.

-Ochtend. -Ochtend. -Ochtend.

baai van Lausanne.

Vincent noemde deze plaats tijdens een van zijn therapiesessies met dr. Molyneaux.

Hij zei dat hij vroeger ging daar met zijn vriendin, Emily,

Maar...

..waarom zou je een ansichtkaart bewaren van een plaats waar je beweerde naartoe te gaan

met een vriendin die schijnbaar niet bestond?

Oh, wat is dat, meneer? Is dat een brief?

En nu is het allemaal logisch.

Het was over een meisje dat hij zag.

Veel onopgeloste problemen uit zijn jeugd.

Daarom heb ik het gevoel dat ik verder moet.

Hij leefde nog toen ik hem daar achterliet.

Het is zo willekeurig.

Je hebt gelijk, Marlon, het is willekeurig.

Ik heb toen eigenlijk niets gezegd, meneer.

Maar misschien is dat het punt. Misschien is het niet het punt.

Misschien is het gewoon een handig ongelukje.

Wat is, meneer?

De gasten bij het kleine meisje feestje, heb je ze allemaal gesproken?

Heb ze allemaal gebeld.

En heeft een van hen de inzamelingsactie bijgewoond? het Miracles Children's Home twee dagen eerder?

Niet een van hen, meneer.

Het dichtst kwamen we bij a connectie was de tante van het feestvarken,

zei dat ze reed in de heuvels in de buurt om de honden uit te laten.

Parkeert daar elk weekend.

Dezelfde dag dat Vincent werd vermoord?

-Dat is wat zij zei. -Dat is het!

Er was een hondenuitlaatservice.

Ik weet niet waarom ik er niet eerder aan heb gedacht.

Natuurlijk was er een hond wandelaar, het spreekt voor zich.

Marlon, Darlene, ik wil dat jullie dat doen breng eens een bezoekje aan deze hondenloper, alstublieft.

Geen probleem meneer.

Naomi, arresteer de verdachten.

Ik ga de commissaris bellen en breng hem het goede nieuws.

Eindelijk weet ik wie Vincent Petit heeft vermoord.

Dit is een van de vreemdelingen geweest zaken die we moesten onderzoeken.

Het begon met ons arresteren de schijnbare dader

van de moord op Vincent Petit, alleen om te ontdekken dat Marianne

was eigenlijk dekking voor iemand

en het bebloede mes dat ze liet vallen op de plaats delict was in feite niet

degene die het slachtoffer heeft neergestoken.

Onze volgende verdachte, de persoon Marianne dekte voor,

bleek het ook niet te hebben gedaan

toen het eigenlijke mes dat toebracht de wond op ons slachtoffer verscheen weer

op het verjaardagsfeestje van een kind 24 kilometer verderop

van de oorspronkelijke plaats van de misdaad.

We werden meer bedrogen dan ooit.

Maar, eindelijk gewerkt uit wie van jullie het was

deze stak Vincent Petit neer, opeens is het allemaal logisch.

En het brengt ons de cirkel rond,

terug naar onze oorspronkelijke verdachte...

..Marianne Laforge.

-Het spijt me? -Je hebt Vincent Petit vermoord, Marianne.

Nee. Nee, dat deed ik niet, ik zweer het.

Toen je Josephine Vincent Petit zag aanvallen,

het was echt schokkend voor je.

Je begrijpt het niet. Het is niet zo simpel!

Maar je hebt ons niets verteld hele waarheid over wat je zag.

Het was een leugen die je geloofde Josephine stak Vincent neer

je wist dat ze hem alleen maar pijn had gedaan.

En op dat moment, denk ik je plan begon vorm te krijgen.

Toen je Billy naar je toe zag rennen,

je hebt hem zo weggeleid dat hij de aanval niet zag.

Maar het gaf je ook een kans om een ​​tweede mes te pakken

van de barbecue.

Jij bent hier teruggekomen, jij ontdekte dat Josephine weg was,

maar Vincent was niet dood, zoals je ons vertelde.

Hij was springlevend

en je maakt van de gelegenheid gebruik om hem te vermoorden.

Arts...!

Je wikkelde het mes in een servet en verstopte het in je jas.

Dan heb je de mes dat Josephine had gebruikt

om Vincent en jou aan te vallen wachtte om ontdekt te worden.

En toen... rende je weg.

Je had het nodig om er authentiek uit te zien,

alsof je echt de moordenaar bent.

Het zou je verhaal meer gewicht geven

toen we dachten dat je Josephine dekte.

Dan zou je onbaatzuchtig lijken

bereid alles te doen om je kinderen te beschermen.

Maar terwijl je was achtervolgd, moest je snel nadenken.

Dat mes moest je nog wegdoen je had Vincent eigenlijk vermoord.

Het toeval wil dat jij het bent vond de perfecte schuilplaats.

Ze zei dat ze naar binnen was gereden de heuvels in de buurt om de honden uit te laten.

We weten dat er een hond was wandelaar in de heuvels die middag.

Ze had haar pick-up geparkeerd en achtergelaten...

daar heb je het mes opgeborgen.

Toen rende je terug naar binnen de leiding van mijn officieren.

Het was een goed plan...

..totdat de hondenuitlater reed naar het verjaardagsfeestje van haar nichtje

en de beweging van de pick-up truck maakte het mes los.

Nu de vrachtwagen is onderzocht,

we vonden dit er nog steeds onder ingeklemd.

Maar ik begrijp het niet. Waarom zou Marianne dit doen?

Waarom zou ze Vincent vermoorden?

Nou ja, het antwoord daarop vraag ligt in het verleden.

20 jaar geleden,

toen Vincent bij Miracles kwam,

daar werd hij verliefd op een jonge vrouw.

Zijn eerste liefde, denk ik, het soort dat je nooit vergeet.

Emily?

In zekere zin wel. Hoewel, Emiel Salomo heeft eigenlijk nooit bestaan

het was een verzonnen naam omdat Vincent moest de echte houden

identiteit van zijn vriendin een geheim.

- Nietwaar, Marianne? - Ik weet niet waar je het over hebt.

Oh?

Herinner je je Lausanne Bay niet meer?

Of de brief die je 20 jaar geleden aan Vincent schreef

uitleggen waarom je niet langer bij hem kon zijn,

maar dat je nog steeds om hem gaf, van hem hield?

Dit is je handtekening, toch?

Vincent was 17, Marianne.

Jij was zijn verzorger. Hij was jong...

..kwetsbaar.

Ik weet dat het fout was...

..daarom heb ik het beëindigd...

..en sindsdien heb ik er elke dag spijt van gehad.

Maar het was echt tussen ons.

We hielden echt van elkaar.

Het had nooit mogen gebeuren.

Door de jaren heen worstelde Vincent achter zich te laten wat er is gebeurd.

Lange tijd voelde ik me verward.

Ik gaf mezelf de schuld, weet je?

Na verloop van tijd begon hij te drinken,

zelfmedicatie, omgaan met...

..maar het werkte niet. Het maakte de zaken alleen maar erger.

Uiteindelijk deed hij andere mensen pijn.

Dus begon hij zich te laten adviseren

en langzamerhand kwam hij tot het besef

dat, als hij ooit zou verhuizen verder moest hij het verleden onder ogen zien.

Zoveel herinneringen aan die plek.

Ik weet niet precies wat gebeurde hier drie dagen geleden,

bij de inzamelingsactie,

maar ik denk dat Vincent het je heeft verteld

hij was van plan schoon te komen wat er tussen jullie was gebeurd.

Het was de toespraak die hij hield.

Dank u wel, mevrouw Laforge.

Hij zei dat het hem ziek maakte, tegen iedereen moeten liegen over mij.

Ik kan dit niet meer.

Waar heb je het over?! -De waarheid moet naar buiten komen, toch?

-Mensen moeten het weten. -Wat?!

Voor het welzijn van ons beiden, de waarheid moest naar buiten komen.

En daarom heb je hem vermoord,

want als hij doorging ermee, als hij het de wereld vertelde

wat er tussen was gebeurd jij, je leven zou geruïneerd zijn.

Iedereen zou weten hoe erg je had gefaald in je zorgplicht

richting een jonge, kwetsbare tienerjongen.

Je zou je baan verliezen,

je reputatie zou worden vernietigd.

Alles wat je dierbaar is...

..zou van je worden weggenomen.

Het spijt me.

Marianne Laforge...

Ik arresteer je op verdenking van de moord op Vincent Petit.

U hoeft niets te zeggen...

Meneer, ik...

Ik weet dat dit moeilijk moet zijn,

Marianne kennen zoals jij deed.

Hoewel het blijkt

Ik kende haar helemaal niet.

Zij was de enige persoon die moest er voor hem zijn.

Het klopt niet, is het niet, meneer?

Heb je de foto's wel eens bekeken die ik je gaf?

Want daar zou het toe kunnen leiden je voelt echt iets.

Ik weet zeker dat ik hier heb ingecheckt.

Hé, Sofie.

Kom je niet en geef me dan een knuffel?

Ik ben onderweg.

Hoi!

Wat is...?

Hoi.

Het spijt me.

Het spijt me.

Hoe zit het dan met dat rijden?

-Eh, vind je dat goed? -Ja goed.

Welkom terug bij Chez Neville.

Hé.

O mijn God.

Wat op aarde...?

Ik bracht je moeder hierheen

een lange tijd geleden.

Ik wilde graag indruk op haar maken.

Het moet gewerkt hebben,

anders stond ik hier niet.

Andrina;

Dat verwacht je waarschijnlijk van mij weet hoe je dit moet aanpakken, maar...

-Nee.

Nee, dat doe ik niet.

Ik weet niet wat ik doe

en ik denk niet dat iemand het kan weten

wat moeten we doen.

En dat verwacht ik niet...

..gemakkelijk tussen ons, voorlopig nog niet.

Maar ik...

Ik moet weten dat je wilt dat we dit doen.

Ja.

Ik doe.

---oOo---

"Vandaag zal er een moord gepleegd worden"?

Paramedici houden rekening met een stomp trauma

aan de achterkant van zijn hoofd was de doodsoorzaak.

- Geen afdrukken, geen DNA. -Dus wat gaan we doen, meneer?

-Meneer Cartwright? -Dat ben ik.

Hij was een criminoloog in het Verenigd Koninkrijk.

Wat voor soort persoon zou zoiets sturen?

Er is een geschiedenis van moordenaars die zich melden bij de politie.

We moeten gewoon zwijgen, Rose.

Degene die die brief schreef, wilde met me spelen.

Ik heb het gedaan en ik heb er geen spijt van.

Dit eindigt nu.

Waar is rechercheur Parker? Ik laat hem me dit niet aandoen!

ヽノ