Original subtitles

Ga je gang.

Hallo, mevrouw.

Alles goed? -Ja, prima.

Sorry, ze komt niet. -Dat meen je niet.

Wat nu weer?

Wat kan ik zeggen?

Vervelend mens.

Ik ben het.

Waarom zit je in het donker? Je kunt niets zien. Doe het licht aan.

Ik had het niet in de gaten.

Nu al thuis? En de gevangenis dan?

Vraag het maar niet, anders word ik weer boos.

Hallo?

Hallo?

Goed zo. -Ik moet je iets zeggen.

Ja?

Virginie is ontslagen.

Nee, echt? -Ze gaan dicht.

Waarom gaan ze dicht? Het is er altijd druk tijdens de lunch.

Ze wil terugkomen.

Ze wil haar kamer terug.

Jij kunt haar niet uitstaan, dat wordt leuk.

Ze is mijn dochter. Ze heeft niemand anders.

Hallo?

Hallo? -Ja.

Ik hoor u niet. -Ja, hallo. Hallo, mevrouw.

Sorry dat ik u stoor, ik wil graag Serge spreken.

Serge Dumontet.

Met wie spreek ik?

Het is Stéphane.

Ik weet niet of ik het juiste nummer heb. -Serge, het is voor jou.

Wie is het?

Ik denk dat het je dochter is.

Hallo?

Hallo?

Ik hoor niets.

Ja. Hallo, Serge.

Sorry, dit is...

Dit is Stéphane.

Ben jij Serge?

Ja.

Dus jij bent Stéphane? -Ja.

Sorry, maar ik ben zo blij om je te ontmoeten.

Sorry.

Gaat het wel? -Ja, het gaat.

Ben je al eerder in Porquerolles geweest? -Nee.

Dit is mijn eerste keer. -Kom dan.

Ik toon je het mooiste plekje op aarde.

Vind je het leuk? -Het is prachtig.

Dit was een van mijn eerste restaurants.

Is dit van jou? -Absoluut.

Vroeger was het een café.

En nu in het hoogseizoen serveren we 300 maaltijden per dag.

Dit voelt zo vreemd.

Wat? -Hoe je naar mij kijkt.

Ik ben overweldigd.

Ik heb zo vaak van je gedroomd.

Ben je teleurgesteld?

Nee. Nee, nee, helemaal niet.

Je bent heel knap.

Vertel eens, hoe heb je het gedaan?

Hoe heb je mij gevonden?

Christiane Pierrat heeft verteld dat je hier woonde.

Christiane? Ken ik niet. -Ze was een vriendin van mama.

Ze zei dat jullie een keer samen op vakantie zijn geweest.

En twee jaar geleden zag ze je in een schoenenwinkel toen ze rode laarzen paste.

Dat zegt me niets.

Ze heeft het me verteld op de uitvaart van mama.

Is Léonore overleden?

Ja... Afgelopen februari.

Het spijt me. Ik dacht dat...

Ik dacht dat je het wist.

Wat is er gebeurd?

Ze had longkanker.

Het is heel snel gegaan. Drie maanden.

Ja? -Louise, met Agnès.

Weet ik. Waar ben je? Is hij nog bij haar?

Louise, we staan op de speaker. -Juist.

Wacht even. We zijn onderweg en...

...Stéphane komt lunchen.

Nee, dat was niet gepland. Ik zal improviseren.

Tot zo.

Alles goed? -Ja, hoor.

Ik neem uw jas wel.

Juist, ja. Bedankt. -Ik ben zo terug.

Zal ik de lunch klaarmaken? -Ja, doe maar.

Kan ik helpen? -Nee. Absoluut niet.

Wacht in de woonkamer. -Goed dan.

Dag, Stéphane.

Dag, mevrouw. -Agnès? Breng je ons een drankje?

Blijf daar niet zo staan. Kom naast me zitten.

Goed dan.

Celadon-groen en luipaard...

...dat past beter bij elkaar.

Vertel eens, ben je blij dat je Serge hebt gevonden?

Je wilt dit al heel lang, toch? -Ja, dat is waar.

Het is nogal...

...ontroerend, voor mij.

Ik zie weinig gelijkenis.

Nee, je zult dan vooral op je moeder lijken.

Toch? Lijk je op haar? -Ja.

Zeker. Veel zelfs.

Serge was altijd populair bij vrouwen.

Al was de ene minder aantrekkelijk dan de andere.

Serge? Waar blijf je nu?

Hij verrast ons met je bezoek en verdwijnt dan. Het lef.

Agnès?

Wat doe je toch? Stéphane heeft dorst. -Nee, hoor. Bedankt.

Ik moet zeggen, uw huis is echt prachtig.

En u bent ook... -Niet overdrijven.

Ik heb niets tegen je. Ik voel met je mee.

Het is allemaal de schuld van mijn man. -Ik neem hem niets kwalijk.

Iedereen kan fouten maken.

Het hoort bij het leven. Zo... -Waar is George?

Ik weet het niet. Op de werf, denk ik.

Daar ben je eindelijk.

Ga zitten, naast Stéphane.

Ga maar gauw zitten.

Stéphane, dit is Jeanne, de dochter van George.

Ze zit op een internaat en brengt hier de weekends door.

Hallo, Jeanne. -Hallo.

Jeanne, maak een foto van ons. Kom op.

Het is niet... -Ik sta erop.

Neem er maar veel zodat Stéphane de beste kan kiezen.

George komt eraan. -Goed.

Waar ga je nu heen? -Omkleden.

Je hebt het misschien al verteld, maar wat is je beroep?

Ik werk in een conservenfabriek.

Ik bedoel, we verpakken blikjes met ansjovis...

...vissoep, terrines... -Heb jij dat bedrijf opgericht?

Eigenlijk...

Ja.

Ik bedoel, het is vrij recent. We bestaan slechts twee jaar.

Dat is niet niks. Hoe ben je op het idee gekomen?

Je wordt niet wakker met de gedachte: Ik ga een fortuin maken met visconserven.

Nee, het levert geen fortuin op. Nog niet, althans.

Het was toeval. Een vriendin van mij, Leila...

...werkte in een fabriek die failliet ging.

Dus we dachten: Waarom zouden we het niet overnemen? En...

We kregen meteen een lening en zo is het begonnen.

Goed zo.

Ik heb mijn eerste bedrijf opgestart op m'n 21e.

Hoeveel werknemers heb je?

Met de bezorgers erbij, een veertigtal.

We beginnen klein, maar...

...we zijn tevreden. Het loopt goed.

Zeker in het huidige klimaat.

En jij, George? -Ik beheer de bedrijven van mijn vader.

Die ook de vader van Stéphane is.

Heb ik iets anders beweerd? -Nee.

Maar je verwijst al twee keer naar Serge als 'mijn vader'.

Als jij het zegt. Hoe dan ook, ik had een bedrijf in Sydney...

...waar ik samen met Jeanne en haar vader woonde, in het begin.

Toen Serge zijn beroerte kreeg, vroeg mama om terug te komen en te helpen.

En George heeft er misbruik van gemaakt om mij te vervangen.

Ze heeft geen misbruik gemaakt.

Je was compleet hulpeloos.

Kijk naar hem. Hij kan zijn vlees niet eens snijden.

En dankzij mij is de winst nu met 12% gestegen.

Niet opnieuw, hè. Daar praten we niet over.

Stéphane heeft haar vader gevonden. Jullie ruzies zijn van geen belang.

Serge, kan ik helpen? -Nee, het gaat wel.

Ik heb geen honger.

Ik ga rusten.

GEVANGENIS TOULON

Alsjeblieft, nu niet.

Kan ik helpen? -Nee, het lukt wel. Bedankt.

Werk je hier al lang?

Sinds 1998. -Werkelijk?

Je moet ze goed kennen.

Louise had het moeilijk toen George vertrok. Ze was hier alleen, met Serge.

Ik heb haar vaak gesteund. Sindsdien zijn we heel hecht.

Met Serge ook?

Niet doen. Dat is mijn taak.

Ik wil gewoon helpen. -Nee, echt.

Wacht even. Je neus bloedt.

Gaat het goed met je? Wil je wat koud water?

Verdomme.

Je vertelde dat je het restaurant had gekocht, maar wat deed je daarvoor?

Ik werk nu nog steeds. Ik ben niet van plan te stoppen.

Ik ben begonnen met kleine bars, en toen nachtclubs.

En daarna heb ik hotels aan de kust gebouwd, golfbanen...

Ik ben burgemeester van Hyères geweest. Twee keer herverkozen.

Het is waar. De mensen mochten me graag.

Is dat rode huisje ook van jou?

We laten Agnès er logeren. En we gebruiken het om Louise haar spullen op te slaan.

Zoals?

Het zal je wel zijn opgevallen dat het huis enigszins volgepropt is.

Ja.

Louise is altijd al een verzamelaar geweest.

Maar nu koopt ze alles. Het is een obsessie.

De artsen noemen het dwangmatig verzamelen.

Ik heb het eens opgeteld: gemiddeld geeft ze 1500 euro per dag uit.

Iedereen zegt dat het... iets psychologisch is.

Maar ik weet dat ze het doet om me te pesten.

Weet je...

...sinds mijn beroerte is het ingewikkeld geworden.

Ik kan niets meer doen.

Ik weet het, ik was niet altijd perfect...

...maar dit verdien ik niet.

We maken allemaal fouten. -Tuurlijk.

Toch heb ik nergens spijt van.

Weet je...

Ik...

Ik hield veel van je moeder.

Van de andere vrouwen ook, ieder op hun manier.

Heb je veel vrouwen gehad?

Toch wel een paar.

Ik vroeg me af...

Wacht even.

Geniet van het uitzicht.

Ik vroeg me af, George en ik hebben allebei mannennamen. Dat is toch vreemd?

Waarom? Dat is toch niet zo vreemd. Ik wilde graag zonen.

Je moeder drong aan op Stéphane. -Echt?

Zij zei dat jij dat deed.

Dan heeft ze gelogen. -Stéphane? Kom, we brengen je terug.

Nee, mijn ferry is om 17u47. Ik heb toch nog tijd?

Je neemt onze boot, dat is makkelijker.

We zijn al bij de trap.

Hij komt eraan.

Heeft Serge je over mij verteld?

Ik kan me voorstellen dat het niet makkelijk is geweest voor jou.

Maar kom alsjeblieft niet terug.

Ga je gang.

Dag.

Hallo.

Dus vandaag praat je wel met me?

Het kost me 45 minuten om hier te komen. Als je gaat mokken, blijf ik wel thuis.

Wacht. Het spijt me.

Ik word paranoïde.

Ik haal dingen in mijn hoofd. -Dat valt me zwaar.

Het valt je zwaar... -Je bent vervelend.

Ik mis je zo.

Ik mis jou ook.

Wat denk je? -Ik denk helemaal niets.

Ik kom zo vaak als ik kan.

Hou op.

Je bent zo mooi.

En, hoe is je eerste werkdag verlopen? -Het was prima.

Niet inspirerend, maar oké.

Het is goed om eens buiten te komen.

Fijn. Als je je gedraagt en goed werkt...

...dan kun je voorwaardelijk vrij komen.

Dan kunnen we samen zijn wanneer wij dat willen.

En jij? Wat kun jij me vertellen?

Er valt niet veel te vertellen.

En zaterdag? Je nam niet op toen ik je belde.

Eerlijk gezegd weet ik het niet meer. Hoe laat?

14u30.

Zo precies. -Je hing op na driemaal bellen.

Is dat zo? -Bij wie was je?

Eerlijk gezegd weet ik het niet meer. -Irritant.

Niet weer beginnen.

Alsjeblieft, stop ermee. -Ik kan het niet controleren.

Stop ermee.

Waarom kom je naar boven? -Virginie is er.

Is ze hier echt? -Je moet weg. Het spijt me.

Dag, Leila. -Jij bent het. Je laat me schrikken.

Wat is er aan de hand?

Mijn huisbaas heeft me eruit gegooid.

Haar dochter is terug, ik heb dus geen kamer.

Je meent het?

Ja, ik zit dus echt in de problemen.

Kan ik vanavond bij jou slapen?

Ja, kom binnen. -Bedankt.

Bedankt.

Je hebt post.

Laat eens zien. -Met hartjes.

Het is een brief van Stéphane.

George zal dit geweldig vinden.

Je hoeft het haar niet te vertellen.

Je hoefde haar niet mee te brengen.

Als George ontevreden is, kan ze weggaan.

Ik kan er niet tegen dat ze hier is. Haar ademhaling is al ondraaglijk.

Als je niet wilt dat ze nog ademt...

...betekent dat dat je zou willen dat ze dood was.

Stop toch met al die boter.

Hallo? Ja, met mevrouw Louise Dumontet. Ja.

Ik wil graag datbutcher knifebestellen.

Het ziet er prachtig uit.

Ja, dat heb ik gezien. Het is Duits staal.

In staal zijn Duitsers de beste, toch? Ja...

Ze zijn altijd goed geweest. Ja, zeker. In het Ruhrgebied en overal.

Weet u, stuur me er maar verschillende, want ik denk...

Serge?

Ik ben blij dat je gebeld hebt. Ik dacht net aan jou.

Ja, en jij? Sorry voor het lawaai. Ik ben in de fabriek.

Hé, ophangen. Kijk dan.

En... ja. Precies...

Élodie, leg de machine stil. -Nu onmiddellijk?

Geweldig. Natuurlijk. -Wat gebeurt er?

Ik bel je terug. -Sta je hier te bellen?

Mijn vader kreeg een beroerte. Hij ligt in het ziekenhuis.

Je post verlaat je niet.

Heb je me gehoord? Hij ligt in het ziekenhuis, hij kan sterven.

Verdomme.

Waarom kijk je naar mij? Haar vader ligt in het ziekenhuis.

Ze kan niet weg. -Hoezo? Het is haar vader.

Sorry.

Ik leg deze hier. -Bedankt, maar ik heb er zelf eentje.

U doet ermee wat u wilt.

Kan ik Serge zien? -Natuurlijk.

Waar is hij? -In zijn kantoor.

Als je me zo aanstaart, wat denk je dan?

Niets.

Ik mag toch naar je kijken? -Ja, hoor.

Het is hier mooi, net het kantoor van een minister.

Het zit vol herinneringen.

Wie is dat op die foto's? -Frédéric.

Dat is mijn zoon.

Dat heb je niet verteld. Ik heb een broer?

Waar is hij?

Hij is dood.

Het spijt me.

Wat erg voor je.

Wat is er gebeurd? -Hij is dood. Ik wil er niet over praten.

Ik snap het. Hij was erg knap.

Je hebt het koud. -Sorry.

Hij zou mij opvolgen.

George denkt dat ze alles kan vernieuwen met haar Amerikaanse methodes.

Het bestuur ligt al op z'n knieën voor haar.

Ze begrijpt niets van management.

Ik weet wat het bedrijf nodig heeft.

Een menselijk beleid. -Ja.

Jouw werknemers, die zullen ook wel zeuren, toch? De vakbonden en zo?

Absoluut. Er zijn zeker...

...spanningen. Maar ik ben het met je eens.

Een menselijk beleid is cruciaal.

Weet je, ik heb mijn leven lang gewerkt zonder naar de klok te kijken.

Ik deed alles zodat mijn gezin niets tekort zou komen.

En ik liet deze villa bouwen, en die is toch geslaagd?

Zeker. -Dan is er ook...

...het onderhoud. -Ja, het is hier heel groot.

Nee, ik bedoel Louise.

Juist.

Ik zal je hulp nodig hebben.

Waarvoor dan?

Dat vertel ik je later.

Agnès luistert altijd aan de deuren.

Kom maar met me mee.

Het ruikt naar verf. Je moet goed luchten.

Hallo. -Hallo.

De stoelen komen morgen aan? -Ja.

Wat is er, Agnès? Ik ben op de werf.

Wanneer is ze aangekomen?

Dit zijn geschenken van klanten van onze hotels.

Deze heb ik gekregen van Tiberi.

Deze zijn van mijn goede vriend Pasqua.

Ruik jij zo naar vis?

Ja, het spijt me zo.

Maakt niet uit. Wat is jouw voorkeur, rood of wit? Jij kiest.

Ik heb een voorkeur voor wit, maar... -Rood past beter bij het avondeten.

Château Lafite-Rothschild 2003.

Die ziet er goed uit. -Goed?

Weet je hoeveel zo'n fles kost? -Nee.

1200 euro. -Echt waar?

Serge?

Gaat het? -Ja.

Ik heb in haar tas gekeken... Niets. Geen ID, zelfs geen portemonnee.

En haar jasje? -Wat is er nu weer?

Weten we zeker dat Stéphane is wie ze zegt?

Waarom? -Wat als zij het niet is?

Vertel geen onzin.

Ja. Ja, hallo, meneer. Ik verwachtte de levering...

...van een Taurus loopband. Ik heb die echt nodig en hij is niet geleverd.

Oma, je bent hilarisch.

Nee. Ik begrijp het niet. Ik ben een vipklant. Het is onacceptabel.

Het ordernummer is 1...

...QR1234T9...

...hoofdletter B... Ja.

De prijs is 2.499 euro.

Stop ermee. Ben je gek? Je doet me pijn.

Stop met mijn geld uit te geven. -Serge, geef me die telefoon.

Oude dwaas.

Jij doet niets. -Als ik je maar pissig kan maken...

Wat is het?

Een Château Lafite-Rothschild 2003.

Stéphane heeft die uitgekozen. -Nee, dat was Serge.

Ik ben geen wijnkenner. -Maar je koos wel de duurste fles uit.

Ik kwam Ms Lenormand tegen. Ze ging naar de politie. Haar bankrekening is gehackt.

Ze hadden 17.000 euro uitgegeven op internet.

Wat hebben ze gekocht? -Mam, daar gaat het niet om.

Ik zou dat graag willen weten. -Hoe hebben ze het gedaan?

Tegenwoordig kun je je makkelijk als iemand anders voordoen.

Bedoel je Stéphane?

Hoezo, Stéphane? -Het is niets.

George denkt dat Stéphane je dochter niet is.

Of dat ze zich als dochter voordoet omwille van de erfenis.

Bedankt, mam. -Jij bent vreselijk.

Als we met elkaar willen opschieten, moeten we eerlijk zijn.

Stéphane, ben je het daarmee eens? -Ja. Volledig.

Ik zeg alleen dat we Stéphane niet om haar ID hebben gevraagd.

Stop ermee. -Je had het haar moeten vragen.

Serge...

Serge... Maar... help me dan toch.

Wacht even...

Gaat het? -Natuurlijk.

Het is al voorbij.

Het gaat altijd weer voorbij.

We zullen onze gezondheid niet riskeren met de Château Lafite.

Stéphane, als je ons een identiteitsbewijs laat zien, is alles oké.

Verdomme. Rotwijven.

Waarom heb je geen identiteitsbewijs?

Mijn portemonnee is gestolen. Daarom.

Mag ik?

Bedankt.

George, verontschuldig je.

Je kunt niet zomaar komen opdagen en om geld vragen.

Ik heb niet om geld gevraagd. Of iets anders.

Al mijn hele leven wil ik mijn vader leren kennen.

Dat is het enige wat ik wil.

Het is mijn schuld. Ik had er niet over moeten beginnen.

Stéphane, ga niet weg.

Stéphane, alsjeblieft. Ga niet weg.

Het is te laat.

Voor de veerboot.

Waarom liet je haar in je kantoor? -Wij mogen er niet eens in.

Stop, je breekt mijn hart.

We kunnen het er ook uitrukken.

Stop, je begrijpt het niet.

Als Stéphane na al die tijd terug is...

...komt Frédéric misschien ook terug.

Stop ermee, je bent gestoord. -Oma, gaat het?

Verdwijn.

Ga allemaal weg. Dit is mijn huis.

Doe dat nog eens en ik maak je af.

Het zit zo... Er is geen veerboot. Het is te laat.

Dat is wat ik je probeerde te vertellen.

Kun je me laten wegbrengen met de boot? -Nee, het is te laat.

Jij blijft hier, en wij gaan allemaal samen dineren. Toch?

Goed dan. -Kom maar, Stéphane.

Wat teken je?

Ik wist het. Je bent geobsedeerd.

Waarom? -Ben je het niet beu haar te tekenen?

Nee, helemaal niet. Ik geniet ervan.

Snap je?

De ogen zijn heel mooi.

Ongelooflijk dat je dat uit je hoofd kunt. -Bedankt.

Hou op.

Wil je mij niet een keer tekenen? Eén keer maar?

Je zit in mijn bubbel. -Weet ik.

Rot op.

Verdomme.

Je laat me schrikken. Is alles goed met je?

Wat is er aan de hand? -Ik heb je hulp nodig.

Ze willen me onder voogdij plaatsen.

Wat? Dat kan toch niet?

Ze kunnen ons horen. Luister...

Zodra George zeggenschap krijgt over de nalatenschap...

...kan ik niets meer doen.

Als ze ermee wegkomt...

...dan wordt het mijn dood.

Dus...

Ik ga over drie weken naar de rechtbank...

...voor de laatste zitting. Ik wil dat jij voor mij getuigt.

Ik wil dat je zegt dat ik gezond van geest ben en dat zij dit alles verzonnen hebben.

Ik weet het niet, Serge.

Ik vind dat je iemand moet vragen die hier iets van weet.

Een advocaat? -Mijn laatste medische tests tonen aan...

...dat ik nog bij mijn volle verstand ben. Alleen...

...de vorige keer ben ik flauwgevallen, dus toen hebben die teven gescoord.

Met jou zal ik...

...ze verpletteren.

George zal me haten.

En dan?

Wat maakt het uit? Ze haat je nu al.

Gaat het wel goed met je? Serge?

Wat is er? -Het zijn mijn benen.

Doen ze pijn?

Ja. Maar het gaat wel.

Ga zitten.

Voorzichtig.

Hier.

Ik masseer ze wel even. Daar ben ik goed in.

Ik doe dat na een dag in de fabriek.

Ik ben non-stop op de been, ik leg heel veel kilometers af.

Het helpt echt.

Goeiemorgen.

Goeiemorgen.

Alles oké? -Ik ga de honden voeren.

George, de volgende keer dat ik kom...

...beloof ik mijn ID mee te nemen. -Er komt geen volgende keer.

Serge vroeg me om te komen. Ik wilde me niet opdringen.

Ik vertrek. Wil je een lift?

Mama?

Waarom ben je zo boos op hem?

Hij heeft veel opgeofferd voor jullie en hard gewerkt om dit huis te bouwen.

Hij heeft je gehersenspoeld.

Niet echt. -Je bent een brave dochter.

Mama.

Ik vertrek. -Niet schreeuwen. Ik ben er.

Dag, Stéphane. Heb je goed geslapen? -Ja, dank je.

Goed.

Zullen we je een lift geven?

Nee. Ik ga beter zelf. -Ik 'kan' beter zelf gaan.

Sorry?

Ik kan beter zelf gaan. Niet: Ik ga beter zelf.

Juist, ja.

Fijne dag nog. -Tot ziens.

Ik kom.

Waarom doe je dat? -Wat doet u hier?

Ik dacht dat u al vertrokken was.

Heb je geld nodig?

Dit is allemaal van Louise.

Dus?

Ze weet niet eens wat ze heeft. -Toch is dat geen excuus.

Kom, we zetten dit allemaal terug.

Ze is een lief meisje. Ik vind haar erg leuk. Ze lijkt me gezond.

Je zult zien hoe gezond ze is als hij haar tegen ons laat getuigen.

Zelfs als ze een deel krijgt, heb je toch nog genoeg.

Nee. Ik wil dat hij verliest. Ik heb zijn bedrijven in leven gehouden.

Jij, jij... Het draait allemaal om jou. En ik dan?

Wie gaat er voor mij zorgen?

Als jullie allemaal vertrokken zijn, wat moet ik dan?

Als ik het met haar kan vinden...

...blijf ik tenminste niet alleen achter.

Wacht even.

Het lukt niet zo.

Nee, wacht. Wacht. -Wat is er aan de hand?

Wat is er? -Het is niets.

Als je je verveelt, kun je gaan.

Nee, dat is het niet.

Ik zie dat je je verveelt. -Ik ben gewoon moe.

Nee, echt. Het is geweldig. Echt waar.

Hoe zit het met jou? Je hebt niets gezegd. Hoe is het?

Ik vouw de hele dag folders voor 1,38 euro per uur. Het gaat prima.

M'n straaltje zon is verdwenen.

Je moet volhouden. -Ja, tuurlijk.

Ik heb nog twee jaar te gaan en jij hebt er genoeg van. Ik voel het.

Je bent het zat. -Wat ben jij irritant.

Ik kom hier al drie jaar, dus als ik het zat was....

Ik wil iets zeggen, maar dan word je boos.

Zeg dan niets. -Toch wel.

Ik wil contact opnemen met mijn vader.

Daar gaan we weer. -Ik voel me er klaar voor.

Wat ga je hem vertellen?

Die klootzak die je moeder als stront behandelde...

...die je nooit geld stuurde of iets van zich liet horen.

We weten niets van hem. Misschien heeft zij wel gelogen.

Ze was geen heilige. -Nu ligt het aan je moeder.

Je zei altijd dat hij een rotzak was en nu ben je klaar om zijn kont te kussen.

Stop ermee.

Dat doe je met opzet. -Is er een probleem?

Geen probleem. -Kalmeer dan.

Nathalie, zeg haar dat ik kalm ben.

Alles is in orde.

Mijn hele leven zei mijn moeder dat ze op het graf van die rotzak zou dansen.

Dat is toch verschrikkelijk?

Ik wil zijn kant horen, snap je?

Ga je weg? -En jouw kant dan?

'Hallo, ik ben je dochter. Ik heb mijn vriendin vermoord.'

Ik heb haar niet vermoord.

Het is vreselijk dat je dat zegt. -Omdat jij dom doet.

Hem vinden zal je leven niet minder klote maken.

Rotwijf.

Wil je een klap? -Stop ermee.

Stop ermee.

Stop. -Je probeert me te provoceren.

Stéphane, rustig aan.

Het is voorbij, genoeg. -Nathalie...

Ik voel me goed bij jou. Het is zo ontspannen.

Ik wilde je vragen... Weet je...

Dat meisje dat in je cel zat, hoe heette ze weer?

Magalie? Heb je nog contact?

Ja, soms. Als ik haar tegenkom. Waarom?

Ik heb een nieuw identiteitsbewijs nodig.

Is dat zo?

Niet voor mij.

Voor wie dan?

Ik ken een meisje dat geen papieren meer heeft.

Ik wil haar graag helpen. Ze zit echt in de problemen.

Het is niet voor jou? -Nee, dat zeg ik toch?

Je gaat toch niks uithalen?

Stop met die kiwi, je bent walgelijk.

Je gaat me toch niet de les lezen, hè?

Als ik zeg dat het niet voor mij is, is het niet voor mij.

Geloof je me?

Goed.

Kom naast me zitten.

Zet ik het hier neer? -Waar anders?

Bied je Stéphane niets te drinken aan?

Wilt u iets te drinken?

Nee, dank je.

De laatste keer dat ik hier was, heb ik haar spullen van Louise zien stelen.

Is dat zo? -Ja.

Ze stopte allerlei schoenen in een tas van IKEA.

Dat heeft ze ook met mijn wijn gedaan.

Nee, echt? -Daarom zitten ze achter slot en grendel.

Weet je...

Ze is zoals alle joden, ze kan het niet laten.

Het zit in hun bloed.

Dus...

Ik heb mijn advocaat verteld dat je bij de zitting zult zijn.

We zullen winnen.

Dat is zeker.

Stéphane. -Hallo, Louise.

Ik wist niet dat je zou komen.

Hier ben ik dan.

Ga je klussen? -Ja, ik had een gek idee.

Maar Agnès kan me niet helpen. Ze wordt duizelig.

Ik niet.

Dan kun jij me helpen. -Natuurlijk, met plezier.

Kom maar mee.

Al die videobanden.

Ik heb er veel, hè? -Dat kun je wel zeggen.

Maar... Wat zijn dat?

Toen er nog zes tv-kanalen waren...

...heb ik zes jaar lang alle programma's opgenomen.

En dat 24 uur per dag.

Maar... waarom?

Serge heeft me altijd verboden te werken.

Ik moest me ergens mee bezighouden. -Juist, ja.

Waarom was hij ertegen?

Vrouwen die werken waren niet zijn ding.

Rek het strak uit, zodat ze niet vallen.

Zo. -Perfect.

Heb je het? -Ja, het is strak uitgerekt.

Goed, ik zal trekken. En...

Ik wilde nog vragen: Hoe heb je Serge leren kennen?

Doordat onze ouders bevriend waren.

Je had hem moeten zien. Hij was knap, met z'n donkere ogen.

Je vader was heel erotisch.

Daarna was er Delphine...

...Solange...

...je moeder...

...en alle anderen.

Hij verloor zich soms in een duistere razernij.

Hij werd gewelddadig. -Is dat zo?

Ook bij jou?

Waarom ben je niet weggegaan?

Ik weet het niet.

Ik was te zwak of te laf...

Wat dan ook, allebei tegelijk.

Zonder Agnès weet ik niet wat ik gedaan zou hebben.

Het verlies van mijn zoon...

...was zo'n schok voor ons allemaal.

Als Agnès hier niet was geweest...

Ik weet niet wat er van me was geworden.

Goed, nu zijn ze goed vastgemaakt. -Dat is zeker.

Goed zo. -Alleen jij had dit kunnen bedenken.

Dit is beter dan door mijn collectie te worden verpletterd.

Zacht, hè? Het is vos. -Ach zo.

Hij is van jou.

Ik sta erop.

Nee, ik voel me beschaamd.

Heeft Serge je onze geheime doorgang laten zien?

Geheime doorgang? Nee. -Goed, dan neem ik je mee.

Daar gaan we.

Niet te geloven.

Ik kom hier graag, dan is iedereen naar me op zoek.

Ik... Ik wilde je iets vragen.

Ja, ga je gang.

Hoe is Frédéric gestorven?

Frédéric? Die is niet dood.

Echt niet? -Nee, hoor.

Sorry... -Nee, hij is...

...weggegaan.

Op een ochtend heeft hij zijn spullen in de auto geladen en is vertrokken.

Sorry, ik dacht dat hij dood was.

Serge zei dat...

Heb je niets meer van hem gehoord? -Nee.

Het was zijn keuze.

Ik weet zeker dat hij op een dag terugkomt.

Hoe kun je zomaar je familie achterlaten?

Hij had tenminste de moed.

Serge wilde dat zijn zoon hem zou opvolgen en zoals hij zou worden.

Maar Frédéric had andere plannen.

Hoe dan ook, Serge heeft nooit aanvaard dat hij homoseksueel was.

Hij was heel hard voor hem. En heel gewelddadig.

Het is goed dat je terug bent.

Op wie wacht je nog? Nathalie?

Ze komt niet.

Kom.

Spreek een boodschap in. Bedankt.

Nath, ik ben het.

Ik had je vandaag verwacht. Waarom ben je niet gekomen?

Ik snap het niet.

Hopelijk ben je niet nog boos om de vorige keer?

Het spijt me dat ik zo overdreven reageerde, maar...

Ik snapte je reactie niet.

We worden maandag om 11u in de rechtbank verwacht.

We moeten je getuigenis voorbereiden.

Mijn advocaat zal er zijn, meester Ajello, de advocaat van Louise en George...

...een karikatuur van een hysterische feministe.

Je zult dus overtuigend moeten zijn.

Ik denk echt niet dat die rechter me zal geloven.

Ik ben ervan overtuigd dat die aandachtig zal luisteren...

...omdat we de waarheid zullen zeggen. -Ja? Welke?

Er is maar één waarheid. Ga zitten.

Vanaf je jeugd waren jij en ik altijd heel hecht.

Ik kwam vaak langs bij jou en je mama.

Op zaterdag nam ik je mee naar St-Maxime.

Ik kocht stripboeken voor je, kleren...

Ik heb je moeder geld gegeven. Ik zorgde voor je.

Als je wilt, kun je zeggen, als je dat wilt...

...dat we het goed met elkaar kunnen vinden.

Als m'n dochter heb je dezelfde rechten als George. Wat verdien je in je fabriek?

Ik kan je tien keer zoveel geven. -Nee, nee, ik wil niets.

Dat heb ik je toch gezegd.

Hier. -Nee.

Om te beginnen.

Serge, ik wil het niet.

Pak aan. -Nee, dat wil ik niet.

Ja. Koop een cadeau voor me, dat is altijd fijn.

Ik zei nee. -Je maakt me boos.

Ik laat die twee sletten mijn geld niet stelen.

Daarom ben jij hier. -Nee, dat is niet zo.

Ik zei al... -Pak aan.

Zo gaat dat niet. -Pak aan.

Raap alles op.

Raap alles op.

Raap alles op.

Nu. Raap alles op.

Verdomme.

Ik kan nu niet praten. -Waar ben je?

Ik zal het morgen uitleggen. -Bij wie ben je?

Stop ermee. Ik ben bij niemand. -Je vertelt onzin.

Mijn hospita wil haar kamer terug. Ik zit in de nesten.

Ze kan je er niet zomaar uit schoppen.

Wat gebeurt er? -Wat was dat?

Wat was dat? Is ze gek geworden? Nathalie?

Nathalie, verdomme.

Voel je je al beter?

Bedankt.

Het spijt me van je vaas.

Dat is niet belangrijk. Ik koop wel een andere.

Wil je iets drinken? -Ja?

Nee, dank je. Erg aardig van je.

Echt, het spijt me zo. Ik koop een andere.

Dat is dan toch iets wat Agnès niet in het geheim zal verkopen.

Maar Serge...

Stéphane betrapte Agnès toen ze schoenen uit je verzameling stal. Kijk maar na.

Nee, Serge... -Belachelijk. Er ontbreekt niets.

Het is niet waar. -Agnès, Stéphane zal bij ons intrekken.

Ik heb het huisje nodig. -Nee, ze gaat niet weg.

Ik heb het niet gevraagd, ik zweer het.

Je kunt volgende week verhuizen. -Nee, Serge. Geen sprake van.

Dit is mijn huis. Ik wil dat Agnès hier weggaat.

Waarom komt er alleen maar van die rotzooi uit jouw mond?

Kun je niet één keer je mond houden?

Agnès blijft bij ons.

Mag ik je wat vragen?

Waarom blijf je?

Geen idee.

Ik voel me hier goed. -Echt?

Iedereen hier is gek.

Zodra ik 18 ben, ga ik weg.

Ja? Waar ga je dan heen?

Terug naar huis in Sydney. Al mijn vrienden zijn daar.

Ik studeer fotografie aan de universiteit en een galerie wil mijn werk laten zien.

Dat is geweldig.

Mag ik eens iets zien?

Ik weet het niet.

Waarom niet? Ik kan het je laten zien. -Geweldig.

Jammer dat we elkaar niet beter kunnen leren kennen.

Je bent mijn nichtje, denk ik.

Vreemd toch?

Ben je er blij mee? -Waarmee?

Dat ik nu bij de familie hoor.

Eerlijk?

Voor mij is familie het ergste wat er is.

Het is vergif in je bloed.

Een besmetting.

Iets wat je ziek maakt.

Maar toch...

Ik bedoel, het is leuk.

Ik heb het koud, ik ga naar binnen.

Welterusten. -Ja.

Het is geregeld.

Agnès vertrekt aan het einde van de maand.

Haar huisje is erg gezellig.

Je zult daar goed zitten.

Welterusten.

U bent opgeroepen omdat Mr Dumontet zijn handelingsonbekwaamheid betwist.

U verzoekt hiervoor ene Stéphane Marson te horen...

...de dochter van de heer Dumontet. Heeft de tegenpartij dit verzoek gezien?

Inderdaad, voorzitter.

Goed. Ms Ajello, wat is de nieuwe informatie?

Ik heb om deze hoorzitting verzocht, omdat ik beschik...

...over informatie die bewijst dat het verzoek om curatele...

...absoluut onrechtmatig is.

Het verzoek is gebaseerd op leugens, verzinsels en laster.

Zoals u kunt zien, dienen we...

...ten eerste, Mr Dumontet z'n medisch dossier in...

...dat bewijst dat hij perfect gezond is.

En ik doe een beroep op Ms Marson, zijn verloren dochter...

...zodat ze eindelijk kan spreken. -Voorzitter...

...ze kennen elkaar sinds januari.

Ik wil eerst vermelden...

...dat Ms. Marson zich niet met dit geschil wilde bemoeien.

Maar gezien de ernstige beschuldigingen tegenover haar vader...

...vond ze dat ze zich moest uitspreken.

Heeft de eiser een antwoord? -Ja, voorzitter.

Mijn cliënten betwisten alle aantijgingen van Ms. Marson.

Die zijn volledig uit eigenbelang. Het is een leugen.

Ze was nooit in z'n leven. Zoals vermeld, kennen ze elkaar pas twee maanden.

We vragen het de getuige.

Ms Marson, bevestigt u dat u al jaren een band hebt met uw vader?

Het zit zo...

...Serge en ik zagen elkaar altijd in het geheim.

Hier krijg je nog spijt van.

En...

Hij zorgde voor mij als ik geldproblemen had en toen mama was gestorven.

Hij was altijd zeer attent en ik moet zeggen zelfs...

...heel teder voor mij.

Met z'n drieën, met mama, brachten we weekends door in St-Maxime.

Hij kocht altijd stripboeken voor me...

...kleren... -Ms Marson...

...ik heb een belangrijke vraag. Denk goed na voordat u antwoordt.

Gelooft u dat Mr Dumontet bij zijn volle verstand is?

Hij heeft altijd...

Ook al zijn z'n fysieke vermogens afgenomen...

...is hij iemand met begeestering en overtuiging.

Hij heeft veel zorgen. -Ik kan dit niet aanhoren.

Blijf hier. -Maar...

...om eerlijk te zijn... -Eindelijk.

Het is waar dat hij sinds zijn beroerte veel is veranderd.

Ga door. -Hij heeft vaak...

...flauwtes.

Hij is afwezig.

Hij praat vaak onsamenhangend.

En als hij het merkt, dan verliest hij zijn geduld.

Wat zeg je nu? -En de afgelopen weken...

...heb ik veel tijd met hem doorgebracht.

En ik heb gezien hoe Serge...

Het spijt me.

Neem uw tijd.

Ik heb gezien hoe Serge woedeaanvallen kreeg.

Hij werd gewelddadig.

Hij was gewelddadig tegenover George en Louise.

En tegenover Agnès ook.

Ik weet dat dit niet is wat je had verwacht...

...maar ik kan gewoon niet liegen.

George en Louise hebben alleen je welzijn in gedachten.

Wanneer ze proberen te helpen, bedreig je ze.

Het kan zo niet verder. En voor hen is het ook niet eerlijk.

Soms herinner je je dingen niet.

Weet je nog wat je George hebt aangedaan?

Je wilde haar wurgen.

En zaterdag...

Ik zat in bad.

Hij kwam binnen...

Je hebt je uitgekleed...

...en bent bij mij in bad gestapt.

Je hebt me aangeraakt.

Goed.

Op basis hiervan kan ik niet oordelen. Dus ik laat...

...een psychiatrisch en sociaal onderzoek uitvoeren.

Mr Dumontet, begrijpt u wat ik zojuist heb besloten?

Een psychiatrisch en sociaal onderzoek?

Meneer?

Mr Dumontet? -Serge?

Ms Ajello? -Mr Dumontet?

Mr Dumontet? -Serge?

Maar haal dan toch hulp.

Op een dag zaten we aan tafel...

...met George en Louise.

Ze praatten over me alsof ik ze niet kon horen, terwijl ik erbij zat.

Alsof ik al dood was.

Ze waren uit op mijn geld.

Net als jij.

Dus ben ik naar de kelder gegaan...

...en heb een van de jachtgeweren genomen.

Maar toen ik op hen probeerde te mikken...

...begonnen mijn armen te trillen. Ik had de kracht niet.

Het geweer was te zwaar.

Dus...

...toen ik je in de haven zag aankomen, dacht ik, iemand die dat kan...

...die kan doen alsof ze mijn dochter is...

...dat is een geschenk uit de hemel.

Mijn dochter...

Ik heb lang naar haar gezocht.

En op een dag heb ik haar ook gevonden.

Ik heb zelfs haar proces bijgewoond.

Vijf jaar cel omdat ze haar minnares heeft geduwd en gedood...

...omdat ze haar man niet wou verlaten.

Toen heb je haar ontmoet.

In de gevangenis.

Of niet soms?

Wat had je gedacht?

Ik weet alles.

Je bent Nathalie Cordier, een wees.

Je bent talloze malen aangeklaagd voor identiteitsdiefstal.

Hoeveel heb je eraan verdiend?

Heb je het gezien? Ik heb hetzelfde kapsel als George. Ze is zo mooi.

En Louise, ik ken niemand zoals zij. Buitengewoon.

Je moet me helpen.

Louise heeft me verteld dat Frédéric niet dood is.

Ik wil hem graag ontmoeten. Ik wilde altijd al een broer.

Ik zou het geweldig vinden. En het zou Louise gelukkig maken.

Heb je echt geen idee waar hij zou kunnen zijn?

Meen je dat nu echt? -Ja, natuurlijk.

Het zou fantastisch zijn.

Is dat de reden?

Je was op zoek naar een gezin?

Verdomme.

Wat ben ik een idioot geweest.

Goed dan, ik bel de politie.

Nee, niet bewegen. -Blijf van me af.

Zo krijg je nog een beroerte. -Je bent een rotwijf.

Net als George. -Stop ermee.

Stop ermee.

Hou op.

Alsjeblieft, er is iets mis.

Alstublieft.

Alstublieft, er is iets. -Wat is er aan de hand?

Ik weet het niet.

Spreek een bericht in, bedankt.

de familie Dumontet rouwt om het verlies van Serge Dumontet

Wat is er?

Denk je nog steeds aan Nathalie? -Wat?

Snap je het nog niet? Zo is ze gewoon, vraag het aan iedereen.

Ze pikt grietjes op in de gevangenis en als ze er genoeg van heeft, verdwijnt ze.

Verdomme.

Laat me met rust.

Normaal kon je de uitvaart van je vader bijwonen, begeleid door agenten.

Maar nu kan ik niets doen. Niets bewijst dat hij je vader is.

Heb je geen brief? Een bewijs dat je zijn dochter bent?

Nee. Ik heb helemaal niets.

Mama weigerde me te helpen. -Stéphane...

...zelfs als ik je geloofde, kon ik niets doen. Vergeet het.

Spreek een bericht in, bedankt.

Wat doe jij hier?

Ben je ontsnapt?

Ben je gek? Ze zullen overal naar je op zoek zijn.

Wacht, je moet om 19 uur terug zijn.

Je verpest al onze plannen...

Je vervroegde vrijlating. -Geef antwoord.

Heb je gevochten? -Raak me niet aan.

Excuseer, mevrouw. Wie heeft u uitgenodigd?

Ik was niet uitgenodigd.

Ik ben Stéphane.

De dochter van Serge.

Wat zeg je nu? Ik ben de dochter van Serge.

Ze is helemaal gek. -Verdomme.

Maar...

Ze liegt.

Je begrijpt het niet.

Je doet alsof je mij bent terwijl ik in de gevangenis zit?

Is dat het? -Ik moet u vragen om te vertrekken.

Wat zeg je? -Ga weg.

Maar...

Ik vertel iedereen de waarheid.

De waarheid is dat u hebt ingebroken.

Mijn zus en ik zijn in rouw.

Ik ben je zus.

Ik ben de dochter van Serge.

Hij is mijn vader. -Ik begrijp het.

Maar binnen zijn al onze lokale ambtenaren, politiechefs, rechters...

...en zelfs twee oud-ministers.

Als je naar binnen gaat, zeg ik dat je mij hebt aangevallen.

Waarom doe je mij dit aan?

Dit zet ik je betaald.

Stéphane?

Ja?

Waar bewaarde Serge de sleutels van de kelder?

Ze zouden in zijn kantoor moeten zijn.

Kun je ze voor ons gaan halen?

Wat wil je ermee?

Dertig jaar lang mochten we niet bij die flessen komen.

We hebben heel wat in te halen.

Mag ik er eentje? -Tuurlijk.

Jeanne...

Laat haar. Of ze stiekem rookt of hier, het maakt niks uit.

Mag ik er eentje? -Ga je gang.

Bedankt.

Mag ik erbij?

Agnès, je draagt de oorbellen die ik je heb gegeven.

Dat is fijn.

Stéphane, kom bij ons.

Waar zal ik zitten?

Waar ga je nu heen? Kun je niet één minuut stilzitten?

Wat doe jij nu? Je bent gek.

Stop daarmee. Hou toch op.

Geef hier. Stop ermee, verdomme.

Ga van me af.

Stop ermee.

Geef hier.

Stéphane, je bent gek. -Ga weg.

Laat me met rust.

Stéphane...

Je begrijpt het niet.

Dit is mijn familie. Mijn vader is net overleden.

Wat? -Verplaats je eens in mij.

Mijn mama heeft me altijd verteld dat m'n vader een rotzak was.

En dat ze op zijn graf zou dansen de dag dat hij stierf.

Dus weet je, ik...

Ik wilde hem ontmoeten, die man, om zijn kant te horen. Snap je?

Waarom ben je zo jaloers? Ik hou alleen van jou.

Waar ben jij mee bezig?

Ik heb je nodig. -Waar ben jij mee bezig?

Hij is mijn vader. -Ik hou van jou.

Jij bent alles wat ik heb. Alleen jij.

Je doet me pijn.

Verdomme.

Heb je parfum op? -Ja.

Ik weet niet wat het is. De wijn...

Het was niet mijn ding. Ik was misselijk.

Zonde. Misschien zijn die flessen ook wat te oud.

Ik ga de luiken sluiten.

Ik ga naar bed.

Ik ga ook naar bed. En jij, Jeanne?

Ik ga mee.

Stéphane, wil jij opruimen?

Ik hou er niet van als er dingen blijven liggen.

Ja?

Ik laat u binnen.

Wie is het?

Wie is het?

Hallo, George.

Hallo. -Hallo.

Hoe gaat het?

We hebben mijn vader begraven. -Natuurlijk.

Ik weet dat het laat is. We zoeken iemand.

Wat... Dag, Flavien. -Hallo.

Dag, Youssef. Hoe gaat het? -Prima, bedankt.

Onze deelneming.

Uw man deed veel voor de stad. Hij was erg geliefd.

Het is vriendelijk dat je dat komt zeggen.

Eigenlijk zijn we op zoek naar een ontsnapte gevangene.

Wat is het verband met mijn man? -Ze beweert zijn dochter te zijn.

Ze had toestemming gevraagd om de uitvaart van Mr Dumontet bij te wonen.

Kent u haar?

Nee, ik heb haar nog nooit gezien.

Ik wel. Ze was hier vanmiddag.

Wanneer?

Weet u het zeker? -Ja. Ze droeg...

...een leren jas en een spijkerbroek. Op een uitvaart.

Ik zag haar ook. Ze deed raar.

Is ze ontsnapt? Is ze gevaarlijk? -Voorlopig weten we het niet.

Ik snap het. -En u, mevrouw?

Kunt u er even bij komen?

Goedenavond.

Ja... Ik ken haar niet.

Ik laat u de foto zien.

Ik heb haar nog nooit gezien. -Stéphane Marson.

Zegt het u niets?

Haar telefoon zou hier zijn, dus we willen rondkijken. Geen zorgen, u bent veilig.

George, ik geef je mijn kaartje. -Dank je.

We houden u op de hoogte. Sterkte nog.

Goedenacht. -Tot ziens.

Ik bel nog een keer. -Goed idee.