Original subtitles

In het midden van de staat New York, ligt het brongebied de Susquehanna.

Ooit indianen land.

Maar bij het begin van ons verhaal, waren er bijna geen indianen te vinden.

De stammen die hier gezeten hebben, waren weg gegaan naar het westen.

Het land aan de Susquehanna, was nu van de blanke.

Daar achter Sheriff.

Dat is zijn paard.

Nou eh...

Die kerel kan niet zo ver weg zijn.

Daar!

Ja dat is hem.

Breng dat naar onze geheim plek. Maar laatje niet pakken.

Nou... We hebben jou te pakken Bumppo.

Natuurlijk hebben jullie mij te pakken. Wat is er Dolittle?

- Jij hebt een hert neergeschoten, ik was getuige.

- Ja en? - Je geeft het dus toe?

Moet je horen Dol�ttle. De jacht is mijn leven.

Als ik geen vellen kan verkopen. Dan verhonger ik.

En als ik geen herten mag dood schieten. Hoe moet ik ze dan verkopen?

- Goed datje geen problemen maakt, de rest kun je aan de rechter voorleggen.

- Wie wat vertellen? - Je hebt de wet overtreden.

Het afschieten van herten is verboden.

En de wet dat ben jij toch? - De Britten maken de wetten ik niet.

In die zakken zit het, - Blijf van mijn spullen af.

Ik pakjou nog wel een keer, mannetje.

Dat zullen we wel zien.

Een mooi stuk vlees.

Toch?

Als dat alles is, wat je hebt voor bewijzen tegen mij.

Stilte graag.

Sheriff als ik het goed begrepen hebt, heb je geen goede bewijzen.

Hij moet ergens, in het bos een geheim plaats hebben.

Er zijn meerdere mannen hier, die tegen de wet zijn.

Ik heb het zelf gezien? Dat hij een hert heeft neergeschoten.

Ik zweer het.

Wat is jou verdediging bumppo.

Eerst wil ik wel eens weten. Waarom mogen ze wel mijn vellen kopen...

Als ik het niet mag verkopen?

- Rechter Tempel vond het allemaal onzin.

Een hert meer of minder, wat maakt het uit?

Of het nu mag of niet mag. Iedereen in deze zaal ook hij dus...

Staat er het hele jaar door, wild-zwijn op tafel.

Mijn vader heeft op wild vlees gejaagd. Mijn grootvader heeft op wild vlees gejaagd...

En alle andere Bumppo's ook. Ze hebben iets tegen de Bumppo's.

Dat is de waarheid.

Stilte. Stilte graag.

Mijnheer Dolittle, is nog steeds de Sheriff.

Ik denk dat je hem, zijn excuses moet aanbieden.

Ik denk het niet, rechter.

Het gerecht zal jou excuses, overwegen in zijn oordeel.

Aangeklaagde sta op.

Het gerecht heeft de feiten beoordeelt, betreffende het afschieten van herten...

Als bewezen.

En veroordeelt hem tot een geldboete, van dertig zilverlingen.

Dertig zilverlingen!

Ho_e moet ik dat betalen? Als Ik niet meer mag Jagen.

Voorwaardelijk? Wat wil je dan?

- Ik heb geen dertig zilverlingen? Rechter.

- Ik vind het erg voor jou Bumppo.

Wat wil je dertig zilverlingen betalen, of tien dagen vast zitten.

Rechter! Rechter ik wil wat zeggen. Mag dat misschien?

Schiet op dan. En de rest koppen dicht.

Hoor eens mensen.

Willen jullie echt dat Nathaniel Bumppo, word vast gezet om een paar zilverlingen.

Natuurlijk willen jullie dat niet.

\/\_/e houden een cqllecte. Ik begin met een paar zllverllngen.

Ik zal met mijn hoed rond gaan. Geef watje kunt missen.

We missen nog drie zilverlingen.

Hier heb je ze.

Nou Bumppo dat was op het nippertje.

Je bent vrij om te gaan.

Bedankt Rechter.

Bedankt vrienden, bedankt.

Rechter! Rechter!.

Met alle respect. Maar u hebt gewoon mijn bezwaar genegeerd.

Je laat jou bezwaar dus staan Sheriff. - Mishandeling van een man in ambt.

Stilte.

Ik vind het erg Bumppo, maar geldstraf is toch niet genoeg.

Het gerecht heeft besloten, voor drie maanden gevangenis.

We hebben niet zoveel tijd.

Je gaat mee? - Ja broeder.

Weet je het zeker?

Ze zullen mij opjagen.

Ze zullen mij zoeken, in de bossen...

En uiteindelijk zullen ze mij vangen.

En jou ook dus.

Zo ver zijn we nog niet.

- Je bent ook een stijfkop.

Gaan we naar het noorden?

Naar Potomac?

Naar het westen. De prairie.

Hier zijn we klaar.

Te veel ambtenaren.

Te veel Rechters. We moeten vrlj z?n Chingachgook.

Er zijn hier teveel nieuwsgierige mensen.

Je moet nooit terug kijken broeder.

Enkele weken later kwamen ze aan, bij het westelijke gebied van de indianen.

Je beseft niet wat voor een geluk, jij hebt gehad oude makker...

Stel je eens voor: De Koningin van Spanje had tegen...

Columbus gezegd. Dat gaat mooi niet door.

Dan had je nu nog als een wilde, in de bossen gestruind.

Je was niet eens geboren.

Hier heb je biefstuk met een sausje. - Zie je wel...

En ik zou geen biefstuk met een sausje lusten?

Waarschijnlijk zijn ze al onderweg. AI mijn achtervolgers.

En je bent nog steeds in vrijheid? - Ja dank zij mij.

Anders had je nu nog, in de gevangenis gezeten.

Kijk... We zijn de laatste der Mohikanen.

Ja. En nog in vrijheid.

Sioux!

Je hoeft niet meer bang te zijn. - Wie zijn jullie?

Ik ben Nathaniel Bumppo.

Stap eerst maar eens af. En kom tot rust.

Je hebt geluk gehad.

Neem eerst een slokje.

Wat is dat voor een spul?

We vinden het lekker?

Ik had het moeten weten. Jullie hebben me misleid.

Onze water voorraad is verderop. Maar deze brandewijn is wel Iekker..

Jullie rijden gewoon door het hele land, zonder een vaste plaats?

Gewoon rijden zonder een doel? - Wat?

Heeft een man niets beter te doen.

Dat wil ik niet zo zeggen. Maar het is ons leven.

En als we niet waren langs gekomen, dan was je waarschijnlijk gescalpeerd geweest.

Dat is een ding wat zeker is.

Waarom was je onderweg, met al die Sioux in de buurt.

Ik was niet alleen onderweg. Die arme mannen.

- Denk er nie_t aan, Waar gingen jullie elgenl?k heen?

Naar Fort Henry. - Fort Henry?

- Een leger basis, enkele kilometers van hier.

- Ja dat weet ik nog wel.

Meld dat aan Majoor Dunham, Sergeant.

Juffrouw Mabel.

Je vader zal blij zijn. -Jij niet dan Jasper.

- Natuurlijk wel. - Dan is het goed Luitenant.

Ik geloof dat we hier voor aap staan.

Mijn lieve dochter!

Maar waarom ben je hier? Ik dacht dat je in Springfield was.

Maar zeg me dan...

Dat begrijp ik niet. Waarom heb je dan die indianen scout gestuurd?

Wat zegje me nou? Ik stuur jou toch niet weg en haal je weer terug.

Maar jij... Je hebt mij toch die scout gestuurd?

Dat hij van jou komt... Kijk dat had hij bij zich.

Ja.

Mijn tabak doos?

Die heb ik drie weken geleden verloren. - Vertel verder.

Kolonel Martin was er tegen. Maar ik dacht dat je ziek was...

Uiteindelijk stemde hij toe. Hij gaf me twee soldaten mee.

Maar onderweg zijn we door, de Sioux aangevallen.

Het was verschrikkelijk. Ze zijn allebei omgekomen.

En ik ben nog in leven, dank zij die twee jagers.

Dat is het verhaal.

Apart verhaal.

Waar zijn die twee mannen. - Ze zijn daar buiten vader.

Kom.

Nathaniel Bumppo!! Wat een verassing.

Eric Dunham.

Jullie kunnen el_kaar? - We zijn goede oude vrienden Mabel.

Is het niet zo Nathaniel? We kennen ons al Jaren.

We hebben samen gejaagd, bij de Saskahana gebied.

- Maar da_t is nu veranderd. Je hebt nu een Jacht vergunning nodig.

Kom eerst naar binnen. We hebben elkaar genoeg te vertellen.

Voorwaarts!

Voorwaarts!

En sluiten.

En? Wat vind u hiervan Kapitein.

- Ik vind dit alles merkwaardig. Heel merkwaardig Jasper.

De Sioux zijn iets van plan.

Metjuffrouw Mabel als gijzelaar... - Dat was ook mijn eerste gedachten.

Let op mijn woorden Jasper. We krijgen een indianen opstand.

En dan is Fort Henry een verloren zaak. - Zo ver is het nog niet.

Je zult nog aan mijn woorden denken. Luitenant.

Kapitein! -Ja.

Het gaat over juffrouw Mabel. Ik wilde u iets vragen.

Hoe denkt u over... - Waarover?

Ik heb aan iets gedacht. Vrijdag is het de vier en twintigste.

En de vier en twintigste, is het haar verjaardag.

- Wat heb je een goed geheugen. - Laten we een feest geven.

- Een geweldig idee. Dat ik dat zelf niet hebt bedacht?

Denkt u dat ik het moet overleggen. - Natuurlijk moet je dat doen.

Metjou toestemming...

Lijkt het me beter dat ik toestemming vraag. Omdat ik de hoogste rang heb.

U begrijpt het toch?

Bewaker.

Ja mijnheer.

Ik wil Luitenant Jasper spreken. - Tot u bevel Majoor.

Kom binnen Luitenant.

Kapitein Muir had een goed idee.

Mabel viert overmorgen, haar twintigste verjaardag.

We willen haar \_/errassen met een feest. Wat vlnd u daarvan?

Dat is inderdaad een uitstekend idee.

Als mijn jongste Officier. Mag u het feest voorbereiden.

Tot u_bevel. Majoor.

Maak er iets moois van Jasper.

Je word maar een keer in je leven twintig.

Je moet weten dat ik met twintig, al getrouwd was.

Destijds was dat normaal.

Maar Mabel?

Ik hoop dat ze dat ook gaat doen. - Ik hoop dat ook Majoor.

Ik wil dat ze de juiste man trouwt. - Dat wil ik ook mijnheer.

Ik ga ervan uit dat dit gesprek onder ons blijft.

Daar kunt u op rekenen mijnheer. - Ik kan u vertrouwen?

Nathaniel Bumppo is heel afwachtend.

Je kunt hem beter niet, onder druk zetten.

Dus doe je werk.

Misschien hebben we binnenkort, wel een bruiloft?

Vind je het leuk Mabel. - Ja ik hoop dat je het ook leuk vind..

Dat ligt niet aan mij. - Jawel dat doet het wel.

Je hebt er een rede voor.

En Nathaniel? Wat vind je ervan.

Wat? Ik vind het wel een leuk feest.

- Ik heb het over Mabel. Nathaniel.

We hebben het nu over dat meisje, die je leuk vind.

Ik? Ja ze is wel aardig.

Moetje luisteren Nathaniel...

Mabel heeft een gids nodig. Iemand die haar kan beschermen.

- Oh ja? Maar Jasper lijkt me toch ook geschikt.

En als ik mij niet vergis, kunnen ze het goed met elkaar vinden.

- Jasper is een uitstekende Officier. Moedig en vol in het leven.

Maar te jong voor Mabel.

- Ik dacht dat je een gids nodig had. Of toch een man?

AII_es in een man. Zoals Ik al zij Nathaniel.

Bedankt voor de uitnodiging. Majoor Dunham.

Maar ik moet nu gaan, voordat ik uitgehuwd word.

Dunham! Ik ben toch geen ezel.

- Je wilt alleen blijven. Dat is het toch?

Op deze leeftijd, kun je niet meer veranderen.

- Maar je moet je toch eens vestigen. Een familie stichten?

U snijd de taart. - Waarom ik?

- Omdat u de eregast bent. - Oh.

Wat een eer.

Het eerste stuk is voor mijn vader.

Het tweede stuk, voor onze jonge man Jasper.

En de derde stuk voor, Nathaniel Bumppo.

Dank u juffrouw. - Kapitein Muir nu bent u aan de beurt.

Jullie krijgen ook een stuk taart.

Mabel ik had jou eerder iets gevraagd. - Wat dan?

Doe nou niet zo raar.

Mijnheer Muir het is een eer maar... - Maar wat?

Ik heb u ten huwelijk gevraagd.

U komt zeker uit een stal? - Wat?

Zo gaat het beter. Waar waren we ook alweer gebleven?

Het ging over ons. Over ons twee�n.

Ik geef het niet zo snel op.

En wat is u__antw_oord. WIIt u m? of met?

U heeft een vreemde manier, om mij het hof te maken.

Ik ben niet hoffelijk.

Dit is een echt verzoek. Juffrouw.

We kunnen gaan, mijn broeder.

Laten we nog even blijven. - Maar je wilde toch weg gaan?

Ik heb zoveel gezegd in mijn leven.

Om steeds weer het zelfde te doen...

Nathaniel... Je drinkt teveel Whiskey.

Dit is pas mijn tweede Whiskey, van de avond.

Luister eens Chingachgook. Bij iedere man komt er een moment...

Dat hij zijn eigen afvraagt. Waarom geen familie stichten?

Dat is de drank wat ik nu hoor.

Zo ben ik niet. Mijn broeder.

Even aftikken!

Wie gaf toestemming? - Ik dus.

Stop maar. Ik kan helemaal niet dansen.

Laten we een stukje gaan lopen, in de buitenlucht.

Ik wilde u iets vragen. - Wat dan?

Dat i; vreemd? - Wat IS vreemd?

Hoo_rt u dat_? Dat IS een UI�.

- Wat is daar vreemd aan?

Je hebt gelijk.

Waar waren we ook alweer gebleven?

U wilde mij iets vragen.

Oh ja...

Uh...

Laten we een stukje verder gaan.

Mabel...Uh. Gelooft u dat...

Het voor een man _z_oals ik. Arrogant zou Zijn...

Om te overwegen...

Nu is het weer een Coyote!

- Zitten die hier niet?

Uh...Nee.

Des te zel_dzamer. Is het niet zo?

Waar waren we gebleven? - U vroeg mij of een man zoals u...

Uh... Een alleenstaande. Een oude brombeer zullen we maar zeggen.

Of zo een man, echt kan denken dat...

Uh...Ik bedoel. Iemand met hem wil trouwen.

Waarom niet?

Waarom zou er geen vrouw zijn, voor deze brombeer?

U bedoelt dat het niet arrogant is, om te denken dat het kan?

Ach Nathaniel...

U bent echt een lieve brombeer.

Mabel...

Ik had nooit gedacht. Niet eens gewaagt...

Niet eens u vader. Durven te geloven.

U meende dat echt? Dat u op een dag...

Maar Nathaniel?

Bewakers naar buiten!

Ren voor je leven.

Mabel!

Mabel.

Het is een schande. Dat dit hier kan gebeuren.

Wie is dat Bumppo?

Is ze de enige die je gepakt hebt?

Ze is de squaw van Pfeilspitze. - Ze hadden bij de achtervolging...

Van de indringers. Een vrouwen kamp gevonden.

De gevangenen was de Squaw, van het Opperhoofd van de Sioux.

- Pfeilspitze...

Waar is hij!

- Ze was een halfbloed indiaan.

- Pfeilspitze! Die komt voor jullie scalpen.

En? _ - Deze squaw zegt niets.

Helemaal niets. _ Aan haar hebben we niets.

Dit hebben we gevonden, bij een dode Sioux.

Een plattegrond van Fort Henry. Moetje kijken.

Het Munitiedepot is aangekruist. En hier de route naar het fort.

Hier zijn ze binnengedrongen. Dit is het zwakste punt.

En ze hadden er een goede dag, voor uitgekozen.

Door het feest, waren de wachten afgeleid.

Nou mijnheren...

Het lijkt me duidelijk. We hebben een verrader in het fort.

Wat vind je ervan Nathaniel?

- Ik heb dezelfde mening.

- Ik ook.

Een van de soldaten, is een verrader.

Dat is een ding wat zeker is. - Of een van de officieren?

- Wat bedoel je daarmee?

- Ik denk datje niemand kunt uitsluiten.

- Dat is toch een grove leugen. Laten we een vreemdeling oordelen...

- Ik ben net zo min een vreemdeling, als jij dat bent.

- Behoort u misschien tot onze leger? Draagt u een Engelse uniform?

- Ok�. Daar heb je gelijk in.

Maar een ding staat vast, hier in het Fort...

- Een ogenblik Nathaniel! Draai er niet omheen.

Het is niet zo moeilijk.

Denk eens na over die tabaksdoos.

Die kan alleen maar gestolen zijn, door een van u kennissen.

En dan die plattegrond?

Ik ben maar een gewone burger.

Maar ik ben niet dom.

Maar zo een gedetailleerd plattegrond. Dat kan alleen door een Officier getekend zijn.

Met het uiteindelijke resultaat, het verjaardagsfeest.

- Dat klopt helemaal.

- Ik ga zelfs nog een stukje verder.

Zonder dat verjaardagsfeest, was er geen overval geweest.

- Van wie was dat idee dan? - Van u zelf Muur.

- Nee mijnheer Majoor.

Ik had het idee geleend, zullen we maar zeggen.

Mijn excuses daarvoor.

Het idee kwam eigenlijk van...

Luitenant Jasper. - Dat klopt.

U wilt daarmee zeggen dat ik de verrader ben?

- Dat zou een rede, kunnen zijn.

- Mijnheren dat is genoeg geweest. - Misschien dat Luitenant Jasper iets weet.

Uh.:. misschien weet ik iets. - Luitenant laat maar horen.

- Tammerly had gelijk. Majoor.

Misschien moeten we het, intern houden.

Tot nu toe hadden we geen, problemen met de Sioux...

Tot dat deze man hier kwam. Toen begonnen pas de problemen.

- Nathaniel Bumppo? -Ja.

Wat weten we van hem? Wat voor een stam komt die indiaan.

- Chingachgook is een Mohikaan. Luitenant.

U moet weten dat de Mohikanen, en de Sioux geen vrienden zijn.

- Bovendien kan dat niet kloppen.

Bumppo was niet in het Fort, toen de tabaksdoos was gestolen.

Misschien was de overval, op Mabel een afleiding...

Om zo in het Fort te komen. En onze vertrouwen te winnen.

Hij had haar leven gered. Hij was de grote held.

- Wat u daar zegt. Daar zit een kern van waarheid in.

- Dat vind ik fijn dat u dat zegt.

- U begrijpt mij niet helemaal.

Wat mij opvalt. Dat is interessant.

Een man in u positie dat maakt u verdacht.

- Mijn bedankjes neem ik terug. Ik wil een duel.

- Mijnheren!

Ik ben onthutst.

Zelfs geschokt.

Duizenden indianen zijn in opstand, tegen ons.

En ik heb honderd man ter beschikking.

Waarvan er een paar officieren, die willen duelleren.

Schaam jezelf.

En dan hebben we ook nog... Een verrader onder ons.

Ik vind dat we ons moeten, terugtrekken naar Fort Oswald.

- Fort Henry opgeven? Dat meent u toch niet?

- Je vergeet dat wij veel vrouwen, en kinderen in het Fort hebben.

- Buiten dat Majoor. We geven toe aan afpersing.

We geven die indianen, wat ze willen.

Misschien moeten we eerst achter komen, wat die Sioux van plan zijn.

- Misschien...

Maar ik wil geen tijd verliezen, elke minuut is er een.

Kapitein Muir.

U bereid alles voor.

Morgenvroeg zijn we weg.

Jawel Mijnheer.

- De overweging van Majoor Dunham was...

Dat het Fort bij een ontploffing, niet goed verdedigbaar zou zijn.

De grootste deel van de munitie, zou dan zijn vernietigt.

Heeft mijn broeder ondertekend?

- Wat zou ik moeten ondertekenen? - Het contract met het leger.

- Als verkenner? Gewoon als scout.

- Mijn broeder was vroeger slimmer.

- Moetje horen Chingachgook. Deze mensen krijgen veel problemen onderweg.

Van hier naar Fort Oswald, is zes dagen rijden.

Genoeg tijd voor die Sioux, om problemen te veroorzaken.

- Wat hebben wij met de problemen, van de Engelsen te maken?

- Ach laat maar zitten.

Ik heb er alles voor gedaan, zodat je een beetje comfortabel zit.

- Dankje Kapitein.

Mabel zodra wij in Fort Oswald zijn...

Vraag ik jou vaders toestemming, om met jou te mogen trouwen.

- Misschien zou je het eerst aan mij willen vragen?

Maar ik dacht dat... - Nathaniel...

Wat is er met Kapitein Muir aan de hand? Wat wilde hij van jou?

- Hij heeft mij voor de zoveelste keer, ten huwelijk gevraagd.

Wat... Kapitein Muir? Hij is een beetje gek op mij.

- En wat was jou antwoord?

Steeds hetzelfde antwoord. Nee dus.

- Goed antwoord.

Hier heb je de vellen.

Luister eens Nathaniel. Ik wil je om een gunst vragen.

- Zeg het maar.

Ik weet dat Luitenant Jasper jou beschuldigt heeft.

Maar hij magjou wel. Ondanks alles.

Omdat je het vraagt. Aan mij zal het niet liggen.

Heel veel dank.

Jullie blijven hier, tot alles opgeladen is.

- Jawel Luitenant.

Alles moet erop. - Opschieten mannen.

Daar heb je onze verkenner. Ik zocht jou al Bumppo.

Jij en die Mohikaan moeten vooraan rijden. Dat was een bevel van Majoor Dunham

Je hebt ongeveer tien minuten. Dan vertrekken we.

Kapitein Muir zorgt voor alles andere. Dat was het zo een beetje.

- Luitenant Jasper!

Ik wil nog even zeggen dat Kapitein Muir te ver is gegaan...

Met zijn beschuldigingen tegen jou. - Dat is aardig dat je dat zegt.

Ik moet toegeven dat ik u toen ook zo beschuldigt hebt.

- Ik weet het.

We maken allemaal fouten.

Op de tweede dag van december, verlieten ze zoals gewoonlijk het Fort.

Hoewel er geen indianen te zien waren.

Twijfelde niemand eraan dat ze in de gaten werden gehouden.

Er werd nog nauwelijks gevochten, tussen de indianen en de blanke.

De Engelsen en de Fransen, wachten geduldig af...

Om de strijd van het Noord Amerikaanse land. En lieten het vechten aan de indianen over.

Als er een indianen opstand komt, dan zitten de Fransen daarachter.

- Muir ook de Engelse Officieren, denken zoals de Fransen.

- De Engelsen en de Fransen, gebruikte ook geheime agenten...

Die de indianen opstoken. En volgens een bepaalde plan konden sturen.

Zonder twijfel was de verrader, in hun eigen kring een Franse agent.

Er staat iets te gebeuren. Ik ruik het gewoon.

- Wat bedoel je ?

- Ik ruik een lucht van...

Stinkende Sioux in de buurt. - Als jij het zegt?

Ze hebben een bepaalde geur, bij zich.

Zo stinkt een duivel dus. Denk ik zo.

- En daar ben je bang voor? - Niet voor de duivel...

Maar wel van de Sioux.

Ik ga een stukje verder Mabel, even de gevangenen controleren.

- Pas maar op dat ze jou niet gek maakt.

- Misschien heeft ze dat al gedaan Mabel. Je weet maar nooit.

Ik wil water.

Maar die kerel is doof.

Misschien doet hij net, of hij niets hoort.

Misschien willen de blanke honden dat ik verdorst.

Ik ben je dankbaar.

Au_... - Wat IS er?

- Het touw zit te strak.

Waarom zo strak vastbinden. Ik ben een squaw van een groot opperhoofd.

- Met deze opperhoofds squaw, hadden ze een troef in de hand...

Die ze als ruilmiddel konden gebruiken, mocht het nodig zijn.

En gevaarlijke situaties, daar krijgen ze veel mee te maken.

Daar beneden... Ze hebben ons toch al gezien.

- Laat ze maar gaan.

Een scalp meer of minder...

Dat maakt ook niets meer uit.

- De eerste dag verliep, zonder veel problemen.

_ Probleemloos. Zou Majoor Dunham later zeggen.

Hij had gerekend op een hinderlaag... Een list van de Sioux.

Zonder een aanwijzing, waar het gevaar vandaan zou kunnen komen.

Buiten die twee Sioux, die ze in de namiddag hadden gezien...

Waren er geen enkele indianen, meer te bekennen.

Wie heeft er hier geschoten? - De gevangenen is ontsnapt met een paard.

Ik heb nog geschoten maar... - De indiaanse squaw!

Luitenant hoe kan het gebeuren dat het touw doorgesneden is?

- Dat we_et ik niet. Majoor.

Ik kan het_niet verklaren. - Weet Je dat zeker?

- Ik weet alleen dat de Luitenant, een paar keer met haar heeft gesproken.

Ik vond dat wel raar want... Het is verboden om met haar te praten.

Maar hij is een Officier. Dus waarom mee bemoeien?

_ - Dat is het he_Ie verhaal? - H? was uitermate vrlendel?k voor haar.

En toen vroeg ze hem nog medelijdend, om een beetje water.

_ - En verder? _ - Ze IIet toen haar polsen zien.

En zei dat het touw te strak zat. Het deed haar pijn.

- Nog meer... - Dat was alles.

De wagen zat er tussen, ik kon niets meer zien.

- Is goed. Weg marcheren.

Luitenant Jasper. Wat is u verhaal.

- Het verhaal klopt. Ik heb het touw iets losser gemaakt.

Dat was ook alles.

Het touw_zat inderdaad te strak. - Mag Ik een vraag stellen?

Je hebt toch een mes? - Natuurlijk heb ik een mes.

Bijna iedereen heeft een mes.

Geef mij dat mes. Luitenant.

En ga verder met je verhaal.

- Ik zweer het u. Ik ben onschuldig.

- Dat kan wel zo wezen. Maar ik wil toch een rechtszaak.

- Maar Majoor... - Dat is het voor nu.

Luister naar mijn woorden.

We vallen ze aan, voordat ze in Fort Oswald zijn.

Ze zijn nu in de minderheid.

Als we ze nu naar Fort Oswald laten gaan. Dan zijn ze in de meerderheid.

- Mijn woorden zijn anders. Pfeilspitze.

We moeten eerst wachten op de Chippewa. En dan gaan aanvallen.

- Niemand zal dat doen...

Iemand zal eerst moeten beginnen.

De angst voor de blanke is groot.

We moeten als eerste beginnen. De Chippewa zijn ijdele Fazanten.

- Spreek verder mijn zoon.

Als er eenmaal honderd blanke scalpen, hangen voor onze tenten...

Dan zullen de Chippewa, ook willen vechten voor hun glorie.

Zodat de Sioux niet alleen, glorieuze winnaars zijn.

Hier zijn de heuvels van Vacasi. Daar vallen we ze aan...

En drijven ze zo naar het oosten.

Daar ligt Number Three. Een leegstaand Fort genaamd NumberThree.

Achter die balken van Number Three, zullen ze bescherming zoeken.

En dan hebben we ze te pakken.

- Zijn doel stond vast.

Hij wilde eerst met een kleine groep krijgers, aanvallen en de Engelsen verontrusten.

Zodat ze zouden terugtrekken naar het Fort, Number Three een paar km hier vandaan.

Number Three had geen inwoners meer, omdat ze strategisch niet meer van belang was.

De indianen noemde het Fort. Het Fort aan de Bever rivier.

Ik ben ook een oude gek. Dat u van mij zou kunnen houden...

- Nathaniel... Het spijt me ik...

Ik vind u aardig. Ik vind u een hele aardige man.

Dat is alles wat ik voel voor u.

Ik hou alleen van hem. Daar kan ik toch niets aan doen?

- Die jongeman zit diep in de problemen.

Maar ik denk dat hij onschuldig is.

- Nathaniel... _ Kon u mijn vader maar overtuigen.

Het is een puinhoop. - Dat kun je wel zeggen.

- Hij is zo na�ef.

Hij begreep de indianen wel. Had hij tegen mijn vader gezegd.

We pakken hun land af. En zij verdedigen hun land.

- Een eerlijke man, zou dat zeggen.

Daar had Jasper gelijk in. - Is dat ook u mening?

- Ja.

U bent echt, een goede vriend.

Af van die wagens!

Zoek dekking achter de wagens.

Vuur!

- Een geweer. Geef me in hemelsnaam een geweer.

- Het spijt me Luitenant. Ik heb maar een geweer...

En dat geweer heb ik zelf nodig.

Attentie... Klaar...

Vuur!

Ze trekken zich terug.

Dat is raar? - Dat IS zeker raar.

- Merkwaardig?

Hierin de buurt, staat toch een leegstaand Fort.

- Ja. Fort Number Three mijnheer.

- Het word bijna licht. We moeten een beslissing nemen.

Ik breng de gewonde de vrouwen en kinderen, naar Fort Number Three Kapitein Muir.

- Jawel mijnheer.

En we wachten op de volgende aanval, van de Sioux.

- Die vallen niet meer aan.

Die hebben een ander plan.

Die wachten rustig af.

- Hij kwam in de buurt van de waarheid, zonder het plan van de Sioux te kunnen doorzien.

- Ik mag misschien een voorstel doen. Majoor.

- Gaatje gang. - Geef mij twee man mee.

We vallen ze met zijn drie�n aan.

Dat we met zo weinige zijn. Dat beseffen ze niet.

Dat zou misschien kunnen lukken.

Met deze klus heb ik nodig. De Mohikaan en...

Als je het niet erg vind, Luitenant Jasper.

- Zoek iemand anders uit. - Ik vind de keus best goed Muir.

Als Bumppo hem wil hebben. - We hebben betere mannen.

Dat klopt. Die kunnen we beter hier gebruiken.

Luitenant...

Veel geluk.

We beschieten ze van drie kanten.

Daarboven is jou plaats.

De echo's van de schoten weerkaatste zo, alsof er een heel leger zouden aanvallen.

Opschieten. Voorwaarts!

Aansluiten.

Aansluiten!

Gaat het nog? - Ja.

Uiteindelijk hadden ze er niets mee gewonnen.

De Sioux waren even van slag. Maar Pfeilspitze kreeg toch zijn gelijk.

De Engelsen waren teruggetrokken, naar het Fort Number Three.

Het Fort aan de Bever rivier. In de val.

Hoe zit het me_t de munitie. Muur.

- Niet zo goed Majoor. Het word krap.

- Zorgt ervoor dat er niet zomaar, geschoten word.

Dit Fort ziet er beter uit dan ik gedacht had. Helemaal niet zo slecht.

We blijven tot overmorgen.

Vader.

Nog steeds geen nieuws, van hun?

- Nee dochter. - Ik hoop dat ze nog leven.

- Nathaniel is een hele betrouwbare man.

Laat ons even alleen Kapitein. - Jawel mijnheer.

Mabel ik wilde al een tijdje met jou praten. Maar ik had tot nu toe geen tijd gehad.

- Ik begrijp het wel. Vader.

Over vier of vijf dagen, zijn we in Fort Oswald.

Dan is alles weer voorbij.

Misschien moeten we het nu, over jou toekomst hebben?

Wil je mij iets vertellen?

Ik ben niet zo jong meer. De tijden zijn veranderd.

Wie weet wat er morgen gaat komen.

Je hebt toch iemand nodig, die jou kan beschermen?

Je denkt zeker aan Nathaniel. Is het niet zo.

- En jij aan Jasper.

Bumppo is natuurlijk de betere verkenner. - Dat klopt dochter.

Ja vader._ En een betere Jager.

En hij kan de indianen aan.

Hij zou een goede beschermer zijn. - Dat bedoel ik dus.

Alleen...

_ Ik hou niet van hem. - Mabel Ik zie Jasper niet als een Franse agent...

Zoals Mui_r dat doet. Maar de squaw IS toch ontsnapt?

- Daar lijkt het wel op. Maar dat is een waarheid...

Je bent er zelf niet zeker van. Anders had je hem niet laten gaan.

- Mijn lieve dochter, ik moet je toch iets bekennen.

Ik wilde het eigenlijk, aan hem overlaten maar...

De moeder van Jasper is een Delaware.

Een indianen squaw. Ik weet het zeker.

- Een squaw? Misschien daarom heeft hij de squaw...

Van Pfeilspitze laten gaan.

- Dat zou ik kunnen begrijpen.

- Meld dat aan Majoor Dunham.

Jasper!

En? Hoe is het gelopen.

- Het heeft gewerkt. Het waren er ongeveer vijftig krijgers.

- Zo weinig? - Ze hebben een vaste regel...

Ze vallen pas aan, als ze in de meerderheid zijn.

Maar bij die aanval van gisteren, was dat niet het geval?

- En wat zou de rede kunnen zijn? - Ook Chingachgook wist de rede niet.

Niemand had een verklaring, waarom de Sioux dit deden.

Het dichtste bij de waarheid, kwam Nathaniel.

- Maar willen jullie mijn advies? Ik zou zo snel mogelijk vluchten.

Mabel. Je mag de andere arm ook wel verbinden.

- Dat zou _ik wel I_ Maar die arm IS nog heel.

- Je bent echt een goede vrouw.

Zonderjou ben ik niets.

- Zeg maar niets meer. Je moet rusten.

- Heeft jou vader het over mij gehad? - Ja ik weet het hele verhaal.

- En wat vind je? - Ik vind niets.

Wat maakt het uit?

Luitenant!

Majoor Dunham stuurt mij om te zeggen dat u nog onder arrest staat.

- Laat hem met rqst. _ - En u mag hem voorlopig met meer zien.

Je moet gaan Mabel.

- Tot gauw.

In de namiddag werd er alarm geslagen. De Sioux kwamen eraan.

- Laat ze gevechtsklaar staan. - Geweren naar beneden.

Links om! Marcheren!

- Wilt u met hun onderhandelen? - Dat zullen we wel zlen.

- Mijnheer! Ze komen eraan!

Met hoevelen zullen ze zijn... Acht honderd misschien?

Te weinig munitie, een week proviand. En acht honderd Sioux voor de deur.

En we hebben nog twee en zeventig mannen. En de rest zijn vrouwen en kinderen.

De situatie is heel ernstig.

Mijnheren... Voordat ik beslis wil ik u mening horen.

Gaat u gang.

Het verstandigst lijkt mij, om te onderhandelen.

- Ik heb zo mijn twijfels...

- Ik ben bereid om een versterking, uit Fort Oswald te halen.

- Dat is onmogelijk Tammerly. Geen heldendaden alsjeblieft.

- Een beetje meer respect. Kapitein.

Een beetje meer verstand Tammerly.

We moeten verstandiger, worden in het leger.

Hoelang hebben we al problemen, met de indianen...

AI meer dan tien jaar.

We hebben ze alleen maar slimmer gemaakt. Ze zijn in oorlogvoeren net zo goed als wij.

Nu hebben ze ons hier vast zitten. Nu hebben ze ons te pakken.

Er is maar een oplossing. Over de capitulatie van het Fort onderhandelen.

- Kapitein u geeft het Fort te snel op. Veel te snel op wat mij betreft.

- We moesten toch onze mening geven?

Het is nu niet het moment mijnheren. Dat we de wapens oppakken...

Vind u dat ook niet Majoor Dunham.

- Kijk eens Majoor. Hierin het noorden...

Waar het drassig is. Daar moeten we de rivier oversteken.

Als je versterking van Fort Oswald wilt halen.

Laat mij het proberen. Dunham.

- Nee Nathaniel. Ik heb u hier nodig.

- Tammerly. Het was u voorstel u gaat.

- Jawel mijnheer. Dank u.

Tammerly!

Ik hoop dat u mijn bezwaar, niet te letterlijk neemt.

Ik wens u vee_I succes. - DankJe.

- De Sioux leken zich zorgeloos, naar hun kamp teruggetrokken te hebben.

Je hoorde ze alleen nog maar. Maar ze lieten zich niet zien.

Waarschijnlijk waren ze aan het feestvieren.

Dit zag er gunstig uit voor Tammerly.

Kapitein nog iets nieuws? - Nog geen nieuws.

Het lijkt dat Tammerly het heeft gered. - En als het hem niet is gelukt?

- Maar doe toch niet zo negatief Mabel. Dat is niets voor jou.

- Ik ben niet zo moedig Kapitein. - Ik heb ergere dingen meegemaakt.

En ik ben er toch doorgekomen.

- Ik wil u iets vragen. Kapitein.

Misschien kunt u dat, beter uitleggen.

Vele mensen vinden dat de indianen eigenlijk gelijk hebben.

- Kijk eens aan. Daar hebben we de idee�n van onze Luitenant...

Heel veel idee�n kqmen van hem. - Daar weet Ik van af.

En ik weet ook dat hij, voor vijftig procent een Delaware is.

Jou vriend Jasper. AI kun je het niet aan hem zien.

Maar wat zegt het uiterlijk, over wie je bent.

Wat hij denkt. Dat moeten we ons afvragen.

- Ja. Ik begrijp u nu heel goed.

Wat u eigenlijk bedoelt. Dat hij denkt als een Delaware.

Dat bedoelt u toch Kapitein Muir. - Dat is niet wat ik bedoel.

Maar wat bedoelt u nu eigenlijk? - Ook Engelse Officieren zijn om te kopen.

- Ik begrijp het eindelijk. Dat bedoel je dus.

U bedoelt dat Jasper zich, heeft laten omkopen door de Fransen.

Dat is het dus. - Dat verhaal kwam van u vader.

Zo vergezocht is dat niet.

Jasper weet niet waar zijn hart ligt. Is hij nu een Engelsman of een indiaan.

Kapitein Muir!

Roep meteen Majoor Dunham. - Een bericht voor Majoor Dunham.

- De Sioux hadden Tammerly terug gestuurd.

Tammerly!

- Jasper zegt haar, naar de westerlijke kant te komen.

Dat was vreemd?

- Laat de blanke squaw met rust. We hebben ze levend nodig...

Scheerje weg naar buiten. Naar die andere squaws.

Scheer 'ge Weg'-!

Majoor Dunhan! - Wat is er?

- Juffrouw Mabel _is verdwenen. - Ze zal wel ergens In de buurt zijn.

We hebben overal gezocht, maar ze is niet te vinden.

Maar dit hebben we wel gevonden.

Deze brief lag hier op de vloer! Hiernaast woont u?

En die brief kwam van u.

- Die handschrift is vervalst. - U had haar gezegd naar de westerkant te komen.

- Iemand heeft mijn handschrift nageschreven. En dat was nagenoeg slecht.

- Toch lijkt het op jou handschrift? Jasper.

Het lijkt zo goed op jou handschrift... Dat Mabel het gelooft heeft.

- U heeft met haar aangepapt, zodat de Fransen dichterbij kunnen komen.

- Dat is belachelijk!

Het was kouder geworden. De rivier was overnacht dicht gevroren.

Kom maar naa_r binnen. Nathanlel.

We zijn opnieuw verraden. De zoveelste keer.

Iemand uit deze kamp, heeft de indianen geholpen...

Dat staat vast. Beangsugend gewoon.

En nu hebben ze ook nog een gijzelaar. Ze hebben mij in hun zak.

Morgenvroeg zijn ze hier. Let op mijn woorden.

- Ik denk niet dat het helpt, als we nu toegeven Majoor.

We moeten iets anders verzinnen. - Wat dan?

Er is niets?

- We hebben nog iemand... Chingachgook!

- We weten niet eens, waar Mabel is heengebracht?

Dat is geen probleem voor Chingachgook. Laat dat maar aan hem over.

Hoeveel tijd hebben we nog, tot dat het licht word.

- Uh...zes uur. - Laat hem nu meteen gaan!

Nog iets anders?

- Hij is al onderweg.

Een tijdje geleden al.

Hij zal gauw terug zijn.

Doe de poort open! Laat ze naar binnen.

Ze geven het op.

Mijn dochter.

Mijn lieve dochter.

Hoe kon dit gebeuren? Huil maar niet.

- Ik begrijp het zelf niet. Vader.

- Kom op. Vertel wat er gebeurt is.

Zo goed mogelijk. - Er was niemand aanwezig...

Ik heb nog even gewacht. Maar ineens werd ik overrompeld.

- Ga verder... - Ik heb niets gezien...

Iemand deed een zak over mijn hoofd, en hebben me toen ontvoert.

Dat is alles, wat ik nog weet.

- Wat hebben ze toch met jou gedaan. Mijn arme dochter.

Wat heeft dit nu weer te betekenen. - Ik begrijp het ook niet mijnheer.

- Die hebben zeker weer een nieuw plan. - Dat denk is ook.

Ze gaan naar het westen. Ze willen ons zeker vangen bij Fort Oswald.

Dat lijkt me logisch. - Ja we moeten opschieten.

Onze tactische mogelijkheden zijn toch al beperkt.

We volgen ze eerst op afstand, en vallen ze later aan.

Asley! - Mijnheer!

Alle gezonde mannen moeten over een uur, klaar staan om te vertrekken.

Met genoeg voedsel voor drie dagen. Beide verkenners plus tien man blijven hier.

- Met u toestemming mijnheer. U beslissing is uitstekend.

Ja? - Zodra de mist verdwenen was...

Konden ze vertrekken._ Het leken eerder aandoenlijke...

Dan gevaarlijk uitziende soldaten.

Het enige wat ze konden doen. Was zien te overleven.

Maar wonderen zijn de wereld nog niet uit. Maar hoogmoed komt voor de val.

Maar de Engelse arrogantie, tegenover de indianen bleek misplaatst.

Dunham liet de twee verkenners, en een handvol soldaten...

Voor de veiligheid van het Fort terug.

Zoals Pfeilspitze het had voorspelt. De Chippewa hadden zich gevoegd bij de Sioux.

Om hun aandeel in de glorie strijd op te eisen. - Zijn jullie het eens met ons?

- Jou plan is goed.

- Over twee uur komt de mist weer opzetten. Dan zijn ze weerloos.

Er zullen genoeg scalpen zijn. Voor de Sioux en de Chippewa.

En de glorie is voor ons beide. - En na twee voorbije uren...

Zaten de Engelsen in de dikke mist. En nu konden de indianen...

Hun strijdplan Laten zien. Aan die arrogante Engelse gezagshebbers.

Stop deze kant uit. Anders ben je de weg kwijt.

- IS goed!

Ware: den u Mui

- Het ijs is goed. Daar kan een heel leger op staan.

We kunnen verder marcheren. - Voorwaarts mannen!

- Doorgaan.

Stoppen!

Ik kan er geen wijs uit worden.

Ze moeten hier zijn geweest.

Kijk daar. De sporen zijn nog heel vers.

Dat is vreemd?

Die twee hebben iets te melden.

- Een melding van Luitenant Asley. De sporen lopen naar het oosten.

_ \/\/_at_denkt u Muir? - Deze situatie IS moeilijk te beoordelen.

Voorwaarts... - Doorgaan In een tempo.

Wat is er gaande hand? - Een man IS uitgegleden.

Ik vertrouw het ijs niet. We kunnen beter overweg op de vaste grond.

- Daar_i_s de oever. Mijnheer.

- Hadden we maar geluisterd, naar die Mohikaan.

- Wie had dat kunnen voorspellen? Mijnheer.

Kom aanstellers! Doorgaan!

Doorgaan!

Terwijl de argeloze troep, de ijzige rivier op aan het verkennen was...

Wisten ze niet._ Dat ze door de Chlppewa omclrkeld waren...

Pfeilspitze viel ondertussen met zijn, Sioux krijgers het Fort aan.

Bovendien hadden de indianen, het geluk aan hun zijde.

Want op het zelfde moment, deelde Nathaniel wapens uit aan de burgers.

Alleen de bewakers waren nog op het terrein. De rest zat in de toren.

- Wie moet er nog een wapen hebben? Kom Mabel.

- Te Iaat ontdekte Chingachgook dat de wacht zijn plaats had verlaten.

- Muir wat zijn dat voor een schoten? - Ze hadden zo de ori�ntatie verloren...

Dat ze dachten dat het Fort, in een andere richting was.

Allemaal naar de toren! Voorwaarts!

Wat moeten we doen Nathaniel. - Iemand moet hulp gaan halen.

- Ik ga hulp halen.

Neem de westelijke luik. Pas op jezelf.

Majoor Dunham!

Ze zitten vast in de toren. Majoor Dunham.

Maar ze zullen het niet lang vol houden.

Overal zitten Sioux en Chippewa. Bedankt Mohikaan.

- Asley kan de achterzijde overnemen. Mijnheer.

Ja. En de Mohikaan neemt de leiding over.

Compagnie! Omkeren!

In een pas! Marcheren!

Klaar om te vuren. Vuur!

Attentie! Vuur!

Vuur!

Daar zijn ze. Ze rukken op!

Ze komen eraan...

Ze begroeven haastig hun doden. Daaronder Majoor Dunham.

Ze wilde verder naar Fort Osyvald. Om daar in veiligheid te z?n.

Voordat de Chippewa en Sioux, weer zouden toeslaan.

- Vuur! Geweren omlaag.

Links om. In gelijke pas marcheren.

- Ze hadden geen idee dat alles voorbij was.

Want de Chippewa en de S�oux, waren met de noorderzon vertrokken.

De Chippewa en de Sioux, hadden hun land overgelaten aan de blanke.

Nu moeten we nog iets regelen.

Jij daar... Kom eens hier.

Pfeilspitze kan zijn vrijheid terug krijgen. Als hij de naam van de man noemt...

Die ons verraden heeft.

Aha... Pfeilspitze wilt mij, onder vier ogen spreken.

Ik begrijp het...

Kom mee.

Ik tel nu tot vijf. opperhoofd van de Sioux.

En na die vijf tellen, zeg je ons de naam van die man.

Een...Twee...Drie...Vier...Vijf.

- Laat hem maar zwijgen. Broeder.

Ik wist dat je niets zou zeggen.

Maar dat maakt me niets uit.

Er is nog een andere manier, om achter de waarheid te komen.

Kom mee.

Moet je horen mensen, Pfeilspitze heeft zijn geheim onthuld.

Ik weet nu, wie ons verraden heeft.

Ik heb Pfeilspitze belooft dat hij zijn vrijheid terug krijgt.

Hij is een vrij man.

Ik ga alleen, als mijn squaw mee gaat.

- Ik had je nooit moeten vertrouwen. verdomde roodhuid.

Hij is dood.

Een behoorlijk hoge prijs. Lijkt me dat.

Hoeveel is een mensen leven, eigenlijk waard?

- Ze begeleiden de wagens nog naar Fort Oswald. Toen gingen ze verder...

Net als de Chippewa en de Sioux. Naar de ondergaande zon...

Op zoek naar nieuwe avonturen.

- Mijn broeder heeft ooit eens gezegd: Je moet nooit op je zonde terug kijken.