Original subtitles

(นำเสนอโดยโชว์บ็อกซ์-มีเดียเพล็กซ์)

(ผลิตโดยนาวฟิล์มส์ และอะไพน์เฮาส์ฟิล์ม)

แม่จ๋า

(ผู้อำนวยการสร้าง ยูจองฮัน)

(ผู้ผลิต ลีจองดง - ลีชางดง)

แม่ฮะ

(ภาพยนตร์โดยจางจุนฮวาน)

มีบางอย่างอยู่ตรงนั้น

แอบซุ่มอยู่ในความมืดมิดที่แผ่กระจายออก

ของยอดฮิตชิ้นนี้มีขายแต่ในห้างนะ

อย่าจับกระเป๋า

ทุกบ้านควร…

เราซวยละ

ดันมีลูกค้า

พวกนั้นแจ้งตำรวจเหรอ

เกิดอะไรขึ้น

ปฏิบัติการนี้ถูกเก็บเป็นความลับ

เออ

ที่เพิ่งบอกนายตอนนี้เพราะฉันเพิ่งรู้

ใครอยู่บนรถไฟ

บอมซูน่ะ

ให้เขาลงจากรถไฟได้ไหม

จะลองดู

เจอตำรวจบนรถไฟ

ทำไมพ่อแม่ถึงไม่ใส่ใจลูกๆ เอาเสียเลย

ผมให้เลยหนึ่งเหรียญ

แค่เหรียญเดียว ถ้าคุณดูตรงนี้…

นี่คุณ ขอดูกระเป๋านั่นหน่อยสิ

ได้ครับ ถ้าดูตรงนี้ ใบมีดมัน…

เฮ้ย ทิ้งมีดซะ

เฮ้ย นั่นปืนเหรอ

เวรละ เล่นมันเลยดีกว่า

ไอ้สาร…

เหลือกระสุนแค่นัดเดียว

เวรละ

เฮ้ย อย่าเป็นอะไรนะ

นี่ ไอ้สารเลว

ปล่อยเขานะ

มานี่สิ เร็วเข้า

ไปอยู่ข้างหลังผม

ขอโทษทีนะ

มีดนี่ลับมาคมดีจริงๆ

คมมากเลย

บอมซูสันหลังยาวก็จริง แต่เขาทำปืนได้โคตรเจ๋ง

นายน่าจะได้เห็นสีหน้าตำรวจพวกนั้น

"นั่นปืนเหรอ ปืนใช่ไหม"

ก็ปืนน่ะสิ ไอ้พวกโง่

ฝังเหรอ

แต่มันยังไม่ตายนะ

มันเหี่ยวหมดแล้ว

หมดประโยชน์

มาจบเรื่องกันตรงนี้เถอะ นี่มันเสี่ยงเกินไป

ถ้าพวกนั้นรู้ว่าเขายังไม่ตาย จะต้องยอมจ่ายเงินแน่นอน

จริงไหม

นี่ไม่ใช่สไตล์ของฉันเลย

เรื่องนั้นฉันตัดสินใจเอง

เข้าใจไหม

งั้นพวกเราโอเคกันใช่ไหม

เขาอ้วก ไม่สบายเหรอ

- บอกเลยว่าเรื่องมันแย่แน่ - ขอดูหน่อยนะ

น่าขยะแขยง

ยองจู

มานี่แป๊บซิ

จ๊ะเอ๋

ไม่เป็นไรแล้วนะ

ยองจู

เขาน่ารักนะ

เรียกเขาว่าอะไรดี

กลุ่มโจรสวมหน้ากากบุกปล้นธนาคาร ในกรุงโซลกลางวันแสกๆ

ตำรวจกำลังตามหาผู้ต้องสงสัย…

คนเรียกพวกเขาว่าแก๊งฝ่าตะวัน…

เมื่อเช้านี้ในชางวอน เขตกยองนัม…

พวกเขาขึ้นชื่อเรื่องไม่ทิ้งร่องรอย…

พวกเขาใช้อาวุธที่สืบประวัติไม่ได้…

เป็นอีกคดีของแก๊งฝ่าตะวันที่ทำให้ทุกคนตกใจ

วันนี้ เวลาประมาณเที่ยง เกิดเหตุปล้น…

ตำรวจพบความเชื่อมโยง กับเหตุการณ์เมื่อสามปีก่อน

ในคดีปล้นธนาคารที่คล้ายกัน

พวกเขาก่ออาชญากรรมตอนกลางวันแสกๆ

พวกเขาทิ้งของมีค่าไว้และเอาไปแต่เงิน

พวกเขาไม่ทิ้งหลักฐาน…

เก่งเหมือนที่เขาว่าไว้เลย

เกิดอะไรขึ้นกับตานาย

ผมเกิดมาแบบนี้ครับ

งั้นนายก็มองไม่เห็นมาทั้งชีวิตเหรอ

ใกล้ๆ ก็พอเห็นอยู่ครับ

คุณนัดใครไว้รึเปล่าครับ

ผมได้ยินเสียงคนข้างนอก

ไม่เห็นได้ยินอะไรเลย

แต่มีคนมานะครับ

พวกเขาอยู่ที่นี่…

แกเป็นใครวะ

เรียบร้อยแล้วจ้า

เฮ้ย!

นี่!

รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร ไอ้โจรกระจอก

รู้สิ

เปิดซิ

เงินสินบนต้องเอาไปฟอกทันที เพราะตอนนี้ทุกคนรู้เรื่องแล้ว

ก็แค่ข่าวลือบ้าๆ

เปิดให้ๆ

แต่ว่ามือข้างนี้ต่างหาก

คิดให้ดีนะเพราะฉันไม่มีอารมณ์ คุยกับพวกขี้โกหก

ฉันไม่ได้โกหก

มือข้างนี้จริงๆ

เปิดซิ

ไอ้พวกเวรตะไลเอ๊ย

แกไม่น่าประเมินฉันต่ำเลยนะ

คิดซะว่าวันนี้แกโชคดีละกัน

ฉันไม่อยากมีเรื่อง ออกไปซะ

ไม่เข้าใจรึไง

ไหนๆ ฉันก็ไม่เห็นหน้าพวกแก ไปสิฟะ!

ตอนนี้แกเห็นแล้ว

ฆ่ามัน

ขอฉันฆ่านะ

เออ ฆ่าเลย

อี๋ ให้ตาย…

เขาตายแล้วโว้ย

โคตรโรคจิตเลย

แน่ใจนะว่ายิงถูกที่

หมอนี่หนักชะมัด

ต้องระบายเลือดเขาออกมา จะได้ทำงานง่ายขึ้น

มองไม่เห็นจริงๆ เหรอ

ครับ

ทำอะไรเนี่ย

ไม่ฆ่าเขาเหรอ

เอาอีกแล้ว

จำไว้ พอตำรวจมา

นายไม่เคยเห็นฉัน แต่ฉันเห็นนาย เข้าใจไหม

เร็วๆ หน่อย

เร็วเข้า รีบตามไป

อ้าว พวกมันไปทางไหน

- เฮ้ย ทางซ้ายๆ - แม่งเอ๊ย

นี่ นายนักเรียน ช่วยฉันหน่อยสิ

ฉันเคยเห็นนายสองสามครั้ง

นายอยู่แถวนี้เหรอ

โรงเรียนไหนใส่เครื่องแบบนั้นเหรอ

นายคงไม่อยากคุยกับฉันสินะ

นี่ นายนักเรียน ชื่ออะไรเหรอ

ฮวาอี

ฉันชื่อฮวาอี

ฮวาอีเหรอ

ชื่อแปลกดีนะ

บาย ฮวาอี ขอบใจสำหรับส้มนะ

จะฆ่ามันทำไม ในเมื่อมันแจ้งตำรวจไม่ได้อยู่ดี

หมอนั่นมันไม่มีศีลธรรม เป็นแค่ไอ้ขี้โกง

แต่มันเป็นอดีตอัยการนะ นี่อาจทำให้เราซวยได้

นายควรปิดจ๊อบให้เสร็จสิ ทำไมปล่อยอีกคนไป

ทำไมต้องทำตามอำเภอใจด้วย

- มีแผนไปทำไม… - พอเหอะ เข้าใจแล้วน่า

ยังไงแผนก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ต้น

ไอ้ขี้โกงนั่นเก็บเงินไว้เยอะซะจนนับไม่ไหว

แต่ฉันไม่บ่นหรอก เดี๋ยวมีนัดเล่นไพ่

เดี๋ยวไปโรงอาบน้ำกันนะ

ผมไม่อยากไป

อะไรนักหนา

แม่งเอ๊ย

ไอ้เด็กบ้านี่

- กลับมาแล้วครับ - อ้าว

ฮวาอี

กลับมาทางไหนเนี่ย พ่อคอยดูแกอยู่น่ะ

เรือนกล้วยไม้ครับ

แกน่าจะโทรหาพ่อ จะเดินกลับมาเองทำไม

เจ้าลูกชาย

วันนี้ทำได้ดีมาก

เอาไปเลย

อย่าให้เงินเด็กมากไปสิ

ลูกผู้ชายควรจะกระเป๋าตุง จริงไหม

แค่นี้ก็กระเป๋าตุงพอแล้วครับ

ตอนกลับมามีปัญหาอะไรไหม

ไม่มีครับพ่อ

วันนี้ทำดีมาก

ครับพ่อ

จากนี้ไปต้องโทรหาพ่อนะ

บอมซู ทำอะไรน่ะ ไปกันเหอะ

ฉันเคยบอกเหรอว่าอยากกิน

เปล่าครับ แต่มันเป็นของโปรดคุณ

แบ่งกันกินเถอะ รอแป๊บนะ

นี่ บอมซู นายทำอะไรกับกระสุนเหรอ

- เขายิงโดนไหม ขอดูหน่อย - เยี่ยม ยิงโดนเต็มๆ เลย

แจ๋ว เราน่าจะส่งเขาไปแข่งโอลิมปิกนะ

ดูเหมือนลูกชายของเราเก่งทุกอย่างเลย

- เลิกฝึก… - ไปกินข้าวกัน

มานี่สิ มาเร็ว ฮวาอี

เออนี่ บอมซู จะให้เราใช้กระสุนพวกนี้ที่ไหน

คนเกาหลีมันต้องใช้ดาบสิ

ฮวาอี กินข้าวเสร็จแล้วมาฟันดาบสู้กันนะ

ยิ่งแก่ขึ้นซอกแทก็ยิ่งเพี้ยนกว่าเดิม

เขาบ้าขึ้นเรื่อยๆ

เขาควรจะคิดถึง คนที่ต้องคอยตามล้างตามเช็ดขี้เขาสิ

เขาจะมาขี้เรี่ยราดในเขตของฉันไม่ได้

แล้วคนตาบอดนั่นล่ะ

ใครสนล่ะ มันกลัวจนขี้หดเลย แต่นายไม่มีทางรู้หรอก

ฉันว่าซอกแทไม่มีวิสัยทัศน์

นายกับฉันต้องทำงานใหญ่กว่านี้

นี่ อยากให้ฉันแนะนำ คุณจอนจากอินชอนให้นายไหม

ใครนะ

ก็คุณจอนซึงกีจากอินชอนไง

นั่นสิผู้ชายที่มีวิสัยทัศน์

นายเรียกนั่นว่าวิสัยทัศน์เหรอ มันก็แค่แก๊งอันธพาลที่ทำธุรกิจ

เขาไม่เหมือนคนเดิมที่นายเคยรู้จักนะ

เขาดูแลโครงการพัฒนาพื้นที่ใหญ่ๆ ทั้งหมด

ในเขตเมืองหลวง

ตอนนี้หมอนั่นกำลัง เป็นคนสำคัญของเกาหลีนะ

อย่างนั้นเหรอ

พวกเขามีโครงการพัฒนาพื้นที่ในเขตเรา

แต่มีบ้านหลังหนึ่งที่ทำให้พวกเขาปวดกบาล เพราะไม่ยอมย้ายออก

ไปช่วยไล่พวกเขาไหมล่ะ

พวกเราไม่ใช่แก๊งรับจ้าง

พวกเขาลองจ้างคนมาจัดการคนพวกนี้แล้ว

ทั้งพังบ้าน

ข่มขู่

เผาบ้าน

แต่พวกมันก็ไม่ยอมไป ตามกฎหมายแล้ว พวกมันมีสิทธิ์อยู่

เราไม่มีทางเลือกอื่น

นอกจากฆ่าพวกมัน

ทำไมคนพวกนี้ถึงไม่ย้ายออกล่ะ

นั่นแหละส่วนที่ยาก

อิมฮยองแท็กอาศัยอยู่ที่นั่น

ใครนะ อีมยองแท็กเหรอ

ไม่ใช่ ไอ้โง่ อิมฮยองแท็ก เจ้าของซองจีซีเมนต์น่ะ

เรียกราคามาได้เลยตามสบาย

และถ้าทำงานสำเร็จดี

ฉันจะนัดคุณจอนมาคุยเรื่องวิสัยทัศน์กับนาย

นี่

ตอนนี้ฉันยุ่งอยู่ ไว้ค่อยคุยกันนะ

ยุ่งเหรอ ล้อเล่นรึเปล่า อะไรกัน…

พ่อไม่ได้ยุ่งสักหน่อย

หลังจากเรียนภาษาสามเดือน ก็เข้าโรงเรียนได้เลย

มีนี่ด้วย

จำชื่อและวันเกิดให้ได้

พ่อจะดูแลเรื่องที่จำเป็นๆ ให้

แต่ช่วงนี้ที่เหลือต้องทำเองนะ

ได้ ฉันจะคุยกับเขา

เชื่อฉันสิ นายจะเสียใจแน่ถ้าไม่ได้ทำ

ผมจะให้พวกพ่อคุยกันนะ

มีอะไรเหรอ

ผมจะไปข้างนอกนะครับ

ไปไหนเหรอ

ในเมืองครับ

เดี๋ยวนี้ออกไปบ่อยจังนะ

ใส่เสื้อตัวนั้นอีกแล้วเหรอ

ก็ผมชอบนี่

มันไม่โดดเด่นดี

โตขึ้นอีกแล้วนะ

เขาอยากไปเหรอ

เราควรปล่อยเขาไป เราตกลงกันไว้แล้ว

งั้นเหรอ

เราเก็บเขาไว้แบบนี้ไม่ได้

ฮวาอีแตกต่างจากเรา

แตกต่าง

นายเองก็เคยแตกต่างนี่ ใช่ไหม

เขามีข้ออ้างอะไรให้อยู่

อิมฮยองแท็กน่ะ

(โรงเพาะต้นไม้ซุก)

รถชน

ไอ้เด็กบ้า! อยากตายรึไง!

เดินดูตาม้าตาเรือด้วยสิวะ เด็กเปรต!

ฉันเกือบชนแกแล้ว

ให้ตายสิ

เก่งนะเนี่ย

นายจะเข้าโรงเรียนศิลปะรึเปล่า

ค่าเรียนมันแพงนี่ พ่อแม่นายโอเคเหรอ

อิจฉาจังเลย ฉันอยากเรียนถ่ายภาพ

แต่พ่อแม่อยากให้ฉันเลิกถ่ายเพราะมันแพง

นี่ วาดภาพฉันหน่อยสิ

หา

ฉันต้องวาดภาพตัวเองส่งวิชาศิลปะ

ไม่ต้องวาดสวยเป๊ะก็ได้

วาดแบบง่ายๆ น่ะ เจอกันวันเสาร์นะ

ได้

จริงเหรอ ดีเลย ฉันละไม่อยากทำงานนี้เลย

ฉันจะถ่ายรูปนายตอบแทนละกันนะ

เดี๋ยวนะ มันขาดๆ อะไรไป

นี่ กัดไว้

โอเค ดีเลย

ฉันทำมันอีกแล้ว ศิลปินต้องไม่โทษอุปกรณ์

เอาเบอร์มา ฉันจะส่งรูปให้

ดูสิๆ มีตาลุงลามกตรงนั้น

ดื่มอีกสิคะ

เลิกยั่วฉันได้แล้ว คนสวย

- ขอบีบหน่อยนะ - ไม่เอาน่า

ให้ตาย ตาลุงนั่นบ๊องสุดๆ เลย

ไปดื่มอีกเถอะนะ

ฮวาอีๆ

นายเหรอ

ฮวาอี

รู้จักหมอนั่นด้วยเหรอ

- ฮวาอี - อืม

พ่อฉันเอง

ใครอยู่ข้างๆ เขาน่ะ

เลิกดื่มแล้วขับได้แล้วครับ

- มันอันตรายนะ - ใครกันนะ

แกคุยกับใครเหรอ พ่อไม่เห็นรู้จัก

อยากให้พ่อสอนวิธีจีบสาวไหม

- ไม่ครับ ขอบคุณ - อย่างแรก…

กินตับเธอเลย

แกก็ไปได้ครึ่งทางแล้ว

ครับ ครึ่งทาง แค่ร่างกายเธอ

จากนั้นก็จัดเต็มและคว้าใจเธอมา

ยังไงฮะ

ดูดีๆ นะ

นี่คือรูตูด

ส่วนนี่ก็อีกรู

อันนี้คืออันที่พ่อบอกแก

ตรงนี้ เอาให้เปียกๆ เลย

จากนั้นก็ทำแบบนี้

รัวๆ เลย

พ่อๆ ทำไมถึงชอบพูดแบบนั้นตลอดเลย

ส่วนรูใหญ่ แกแค่ต้อง…

พ่อๆ

อะไร

บ้าจริง

นี่ ขับช้าๆ ช้าๆ

ช้าอีก

ดีนะที่พ่อไม่ได้ขับ ดูหน้าก็รู้เลยว่าเมา

พ่อครับ แต่ผมใส่ชุดนักเรียนอยู่นะ

ก็ถอดออกสิ แกไม่ได้เรียนหนังสือด้วยซ้ำ

พวกเขาเห็นชุดแล้ว มองลง

- เฮ้ย นี่เด็กม.ปลายไม่ใช่เหรอ - ไปเลย ไป

- จับพวกเขา - เร็วเข้า ขึ้นรถ!

ถ้าพ่อขับนะ ป่านนี้สลัดพวกห่านี่หลุดไปแล้ว

เฮ้ยๆ

ไอ้พวกเวรตะไลนี่!

เหยียบเบรกแล้วก็ชะลอคันเร่ง

ชะลอคันเร่งสิ ชะลอ

เจอนี่ อยากเล่นใช่ไหม ไอ้พวกเวร

ตรงนั้น มีสี่แยก

จับเบรกมือไว้

ตอนนี้ เอาเลย

รอดแล้วๆ

แม่งเอ๊ย ไอ้พวกเกรียน

เก่งมาก แต่จังหวะยังไม่ได้

ก็พ่อบอกไม่เป๊ะนี่

เหรอ ไม่นะ

ก็เพราะพ่อพูดว่า "ตะ ตะ ตอนนี้"

พ่อพูดว่า "ตะ ตะ ตอนนี้" เมื่อไหร่

พ่อพูดว่า ตอนนี้

คิดจะล้อพ่อเหรอ

รู้ใช่ไหมว่าพ่อจะจัดการแกยังไง

- ตัดจู๋มากินเลย - ผมรู้แล้ว อย่านะ

มันไม่เหมือนกับตอนแรกที่คุณเล่านี่

จะเปลี่ยนเรื่องแบบนี้เรื่อยๆ ไม่ได้นะ

จะใช่แก๊งฝ่าตะวันหรือไม่ นี่ไม่ได้เรื่องเลย

- ปล่อยเขาไป - เข้าใจแล้วครับ

ขอผมลองได้ไหม

คุณเป็นใคร เข้ามาในนี้ได้ยังไง

กรมสืบสวนอาชญากรรมระหว่างเมือง นักสืบชอยจองมินครับ

ไม่เห็นนี่ใช่ไหม

จริงเหรอ

ไอ้เวรนี่ใครเหรอครับ

สุดยอด ม.บ. ชอยจองมิน

- ม.บ. เหรอ - ไอ้หมาบ้า

เขาโกรธแค้นพวกแก๊งฝ่าตะวัน

เขาเก่งเรื่องความคิดสร้างสรรค์ มาดูกันว่าเขาจะทำยังไง

งั้นคุณก็มองไม่เห็น

อะไร…

ตาดำคุณบอกว่าคุณมองเห็นนะ

ทำไมถึงบอกว่ามองไม่เห็นทั้งที่มองเห็นล่ะ

โดนขู่เหรอ

พวกมันบอกให้คุณปิดปากเงียบใช่ไหม

คุณถึงไม่พูดอะไรเลยสินะ

ก็ได้ คุณไปได้ละ

เรียบร้อยแล้ว คุณไปได้

จริงเหรอ

ผมจะบอกสื่อว่าคุณมองเห็น

และคุณก็เห็นหน้าฆาตกร

ถ้าพวกมันเป็นคนร้ายตัวจริง พวกมันจะมาฆ่าคุณแน่

จากนั้นผมก็จะรวบจับพวกมัน

ออกไปซะ

แม่งเอ๊ย บอกให้ออกไปไง

เฮ้ย คิม!

เราไม่ต้องการเขาแล้ว พาเขาออกไป

หา ไอ้หน้าตัว… บ้าไปแล้วเหรอ

มีกลิ่นครับ

ผมได้กลิ่นนี้จากตัวเขา

กลิ่นเหรอ

ผมได้กลิ่นต้นสนมังกรที่มือเขา

พวกเขาหัวเราะ…

แม้แต่ตอนที่กำลังจัดการศพ ยังหัวเราะกันได้

สวัสดีครับ

คุณเห็นหน้าเขาใช่ไหม

ตาของเขา…

ไม่ใช่ตาของมนุษย์

เขาเป็น…

ผิวหนังที่ฉีกขาดควรรีบเย็บ ไม่งั้นจะเป็นหนอง

เข้าใจที่ฉันพูดไหม

ครับ

เอาไป

เตรียมพร้อมนะ

ไม่ต้องกลัว

คิดซะว่าเป็นหัวหมู

ยิงเลย

ยิงสิ

หนาวรึเปล่า

ให้เปิดฮีตเตอร์ไหม

หนาวชะมัด จะแข็งตายแล้วเนี่ย

ปล่อยเด็กไปเถอะ

ไอ้สารเลว! ปล่อยเขานะ!

พ่อครับ พ่อๆ

ทำไมถึงไม่ยิงเขา

บอกมา

ผมเห็นอสุรกายครับ

อสุรกายเหรอ

เห็นมันไหม

ตอนนี้เห็นมันรึเปล่า เห็นไหม

ผมว่าผมทำไม่ได้ครับ

อะไรนะ

พูดอีกทีซิ

ผมไม่อยากทำครับพ่อ

ทำไมล่ะ

คนอื่นทำได้ ทำไมแกทำไม่ได้ล่ะ

คิดว่าแกแตกต่างจากพ่อๆ ของแกเหรอ

คิดว่าตัวเองใสสะอาดเหรอ อย่างนั้นใช่ไหม

เออ พ่อแกมันชั่วช้า

และนั่นทำให้แกอาย

แกถึงได้จะหนีใช่ไหม

ยกโทษให้ผมด้วย ยกโทษให้ผมด้วยครับพ่อ ยกโทษให้ผมด้วยๆ

งั้นแกก็ควรถูกลงโทษ

บอกมาซิ

ถ้าแกทำพลาด แกควรถูกลงโทษใช่ไหม

ก็ได้

ฉันจะกำจัดอสุรกายให้

พ่อจะกำจัดมันให้แกเอง

ไอ้อสุรกายชั่วช้า

ไม่นะ พ่อ ไม่นะ ไม่

มีอสุรกายอยู่ในนี้ มันจะฆ่าผม

เลิกใจเสาะได้แล้วน่า

จะใช่อสุรกายหรือไม่ก็ห้ามหันหนี

มองเข้าไปในตามันแล้วมันจะหนีไปเอง

พ่อครับ พ่อ

พ่อครับ

ไปให้พ้น

อย่าเข้ามาใกล้นะ ไปให้พ้น!

ไปให้พ้น ไปสิ!

พ่อครับ พ่อๆ

พ่อครับ พ่อ

พ่อครับ พ่อ ให้อภัยผมด้วย พ่อครับ ให้อภัยผมด้วย

พ่อครับ!

ทำงานนั้นกันเถอะ

จัดการอิมฮยองแท็ก

เราปล่อยเขาไว้แบบนี้ไม่ได้

จ่ายล่วงหน้า 30 เปอร์เซ็นต์ มีแค่คำขอสองข้อ

ทำให้มันเหมือนการปล้น และทำงานให้เสร็จภายในเช้าวันอาทิตย์

อะไรนะ พรุ่งนี้เหรอ

เขาต้องเสียดอกเบี้ย สามแสนเหรียญทุกวันเพราะพวกมัน

พวกมันไปโบสถ์ทุกวันอาทิตย์ เราจะบุกเข้าไปแล้วรอ

จะใช้เวลานานแค่ไหน

ตัวล็อกดูเหมือนของนำเข้า ฉันว่าอย่างน้อยก็สิบนาทีมั้ง

ไม่ได้โว้ย แถวที่ก่อสร้างมีคนเยอะ

และคำร้องทุกข์ของอิมฮยองแท็ก ทำให้ตำรวจคอยตระเวนแถวนั้น

มันเสี่ยงเกินไป จะมีพยาน

เห็นด้วย อย่าทำงานนี้เลยเนอะ

ซอกแท

(ยูคยอง - สายที่ไม่ได้รับ)

คุณควรไปโรงพยาบาลนะ

คนพวกนั้นอีกแล้วเหรอคะ

กินข้าวเถอะน่า

คุณคิดว่าเราควรยอมแพ้ไหมคะ

ไปได้

แค่ทำตามที่บอก

แค่เปิดประตูแล้วก็เผ่นออกมาเลย

โอเคนะ

(สถาบันภาษาอังกฤษเอสเอ็น)

เดี๋ยว

อย่าให้เปียกฝนล่ะ

(บริษัทสิ่งแวดล้อมเอสวาย)

อากาศบ้าอะไรเนี่ย ทำไมจู่ๆ ฝนถึงตกนะ

นี่ นายมานอนแถวนี้ ตอนหนีออกจากบ้านเหรอ

ก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้หนีออกจากบ้าน

- เจ้าหน้าที่พัค เดี๋ยวนะ - ครับ

บ้านหลังนั้นมีเด็กด้วยเหรอ

นี่

นี่ ไอ้หนู

รอก่อน

นี่ ไอ้หนู

กลับมาแล้วครับ

(มีคนบุกรุกเข้ามาในบ้าน)

(ข้อความถูกส่งถึงสามี)

(มีคนบุกรุกเข้ามาในบ้าน)

ขอเข้าไปนะครับ

ลูกชายเราทิ้งรอยเท้าไว้ตรงนี้

อะไร มีอะไรผิดปกติเหรอ

เปล่าครับ

ครั้งแรกก็ยากแบบนี้แหละ แต่แกทำได้ดีมาก เจ้าลูกชาย

- ใส่นี่ก่อนนะ - ครับพ่อ

เจ้าลูกชาย ต้องใส่นี่เสมอนะเวลาเข้าบ้านคนอื่น

ครับ

ไหนๆ แกก็อยู่ข้างในแล้ว ไปดูรอบๆ ซิ

ทำไมฮวาอียังไม่ออกมา ให้เขาออกมาก่อน…

เดี๋ยวนะ

(ตำรวจ)

112 นี่ตำรวจครับ

นั่นใครน่ะ

จะทำอะไรน่ะ

วันนี้ไม่สวดภาวนาเหรอ

แกชอบสวดภาวนาไม่ใช่เหรอ

แกเป็นใคร

เมียแก อยู่ไหน

ฉันไม่รู้ว่าแกเป็นใคร แต่…

บอกมา เมียแกอยู่ไหน

กลับบ้านนอก ไปเยี่ยมพ่อแม่เธอ

บ้านนอกนี่ที่ไหน

- กินซุปร้อนๆ ไหม - อีกแล้วเหรอ

ผู้หญิงคนนั้นเป็นอะไร

คุณครับ เป็นอะไร

มีอะไร นี่

- นี่ๆ - อ้าว คุณครับ

ฟื้นสิครับ ป้า นี่

ป้าครับ ป้า

นี่ ป้าครับ ป้า

เธอหลุดไปได้

งั้นฉันไปเอง

นี่ คุณครับ

รู้จักป้าคนนั้นไหม

เฮ้ย

ฆ่าเขาซะ

แก…

ถอยไป

จะทำอะไร ไม่มีเวลาแล้วนะ

เอาไป

ยิงเขาซะ

ไม่ได้ยินเหรอ

ฆ่าเขาซะ

เดี๋ยวสิ

ยิงเลย

ยิง!

ยิงอีก

ยิง

ยิงสิ

- เธอเป็น… - ยิงสิฟะ!

(อาคารที่พักอาศัยระดับพรีเมียม ช่วงย้ายเข้า)

- ไม่เห็นหน้าเขาเหรอ - ไม่ครับ

งั้นรู้ได้ยังไงว่าเขาเป็นนักเรียน

เขาใส่ชุดนักเรียนครับ

ชุดนักเรียนเหรอ โรงเรียนไหน

คือฝนตกหนักมากเลย และชุดนักเรียนก็ดูเหมือนกัน…

เฮ้ยๆ

คิดว่าเด็กจะทำแบบนี้ได้เหรอ

ชุดนักเรียนห่าเหวอะไรกัน

เขาจะไปเอาปืนมาจากไหน

เคยเห็นเด็กถือปืนรึไง

หัวหน้าครับ คิมซอนจาบอกว่า เธอเห็นหน้าพวกมันคนหนึ่งครับ

- อะไรนะ - เธอบอกว่าเขาใส่ชุดนักเรียน

นี่

นายเชื่อเธอรึเปล่า

เธอดูสับสน

สติไม่อยู่กับร่องกับรอย

หัวหน้าครับ

ผมไปเจอคนของคุณจอนมา

- ผมว่าไม่ใช่พวกเขาครับ - ทำไมล่ะ

พนักงานทุกคนไปสัมมนาบริษัทหมด

พวกเขาบอกว่าให้ดูวิดีโอได้ครับ

ว่าแล้ว

คิดว่าพวกเขาโง่รึไง นี่มันเหตุจากความแค้น แน่นอนเลย

ผมถามคนแถวนั้นแล้ว

คนพวกนี้มีชื่อเสียงที่ดีในย่านนั้นครับ

พวกเขาเก็บตัว มีแค่ไปทำงานที่มูลนิธิซองจีของพวกเขา

แต่พวกเขาก็รวย นั่นแหละที่สำคัญ

ไม่มีใครรวย โดยไม่เหยียบเท้าใครเข้าหรอกน่า

ดูให้ดีๆ สิ แล้วจะรู้ว่าเป็นเหตุจากความแค้น

ดูให้ลึกกว่านี้

ครับ

ได้ครับ

ดูเหมือนฝีมือแก๊งฝ่าตะวันไม่ใช่เหรอ

ไม่นะ คดีนี้ดูก่อเหตุลวกๆ

ไปสำรวจโรงเรียนม.ปลายแถวนั้น

คนหรืองาน…

ไม่มีอะไรดีทั้งนั้น เวลาที่คนอื่นทำงานของเรา…

เพราะพวกเขาไม่ได้คิดเหมือนเรา

เห็นด้วยไหม

ขอโทษจริงๆ ครับท่าน

คิมซอนจาเป็นยังไงบ้าง

เธอช็อกและอยู่โรงพยาบาลครับ

น่าสงสารจริง เธอจะออกจากโรงพยาบาลเมื่อไหร่

เรายังไม่แน่ใจครับ

ขอโทษครับ

นายคิดว่าคนตายที่ไหนมากที่สุด

ไม่คิดจะไปเยี่ยมเธอหน่อยเหรอ

ได้ครับท่าน

อากาศเวรเอ๊ย

(ฉลองวันแรงงาน สมาคมพืชไม้ดอกปาจู)

พืชไม้ดอก…

ทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง

ทำไมต้องเอาเด็กนั่นไปด้วย แม่งเอ๊ย

คิดว่าพวกเขาจ้างพวกนาย เพราะไม่กล้าฆ่าเองเหรอ

รู้ไหมว่าพวกนายจะซวยแค่ไหน ถ้าเกิดเรื่องผิดพลาดกับจอน

ทำไมถึงทำเรื่องวุ่นวายแบบนี้วะ

ฉันตกเป็นคนกลาง…

ทีนี้เราจะทำยังไงกันดี

เราจะรอดูว่าพวกอินชอนจะทำยังไง

ถ้ามีอะไรผิดพลาด ฮวาอีจะตกอยู่ในอันตราย

นายคิดเรื่องที่จะจัดการกับฮวาอีไว้แล้วนี่

เอาต้นไม้มาสามต้นแล้วผูกริบบิ้นไว้

เราจะส่งไปอิลซานพรุ่งนี้

กินอะไรสักหน่อยสิ

จะไม่ลุกเหรอ

ป่วยรึเปล่า

เธอยังไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เมื่อวานนะ

ไปเอารูปนี้มาจากไหน

เธอเป็นเด็กที่น่ารักมากเลย

ตาเธอเหมือน…

สุนัขที่มีหูใหญ่ๆ แบบนี้

พอโตขึ้น หน้าเธอก็เปลี่ยนไป

นั่นไม่ใช่ผมครับ

ไม่ใช่เหรอ

ใช่นะ

นี่รูปเธอ

(สมาคมพืชไม้ดอกปาจู)

ของที่นี่ใช่ไหมครับ

ใช่ ฉันว่าเราแจกไป 200 คันได้

สองร้อยคันเหรอ

ก็อย่างที่เห็น สมาคมเราค่อนข้างใหญ่

ขอรายชื่อฟาร์มต้นสนมังกรได้ไหมครับ

ต้นสนมังกรเหรอ

พันธุ์ไหนล่ะ

เพราะมันมีหลายพันธุ์มากเลย

จะบ้าตาย มันมีหลายพันธุ์…

เวร เลอะเลย

- แม่งเอ๊ย - นี่

นี่ คุณ

ฮวาอีอยู่ไหน

ฮวาอีอยู่ที่ไหน

(ไม่อยู่)

(โรงเพาะปลูกซุก)

จะโดดงานทำไมทั้งๆ ที่ควรจะงานยุ่ง

ไปไหนเหรอ

บ้านอิมฮยองแท็ก

มีใครอยู่ไหมครับ

มีอะไรให้ช่วยครับ

ผมอยากดูต้นไม้หน่อย

(ตามหาเด็กที่หายไปเมื่อเจ็ดปีก่อน)

ไม่เจอต้นที่หาอยู่เหรอครับ

ผมอยากได้ต้นที่หายากหน่อย

ต้นนี้ดูแปลกดีนะ

ผมรู้จักต้นนี้

นั่นต้นฮวาอี ไม้พุ่มผลัดใบจากเกาะเจจู

ใช่แล้ว ต้นฮวาอี

เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นต้นใหญ่ขนาดนี้

ราคาเท่าไหร่เนี่ย

(เด็กหาย - อิมกึนยอง)

(อิมกึนยอง - คดีลักพาตัว)

กึนยอง อย่าไปตรงนั้น มันอันตรายนะ

เห็นกึนยองลูกผมไหมครับ

กึนยองๆ

(ประกาศจับฆาตกร รางวัลนำจับ 100,000 ดอลลาร์)

ไม่นะ ไม่ๆ

ไม่ๆ

ไม่

(ชางโฮ)

ว่ามา

มีเด็กม.ปลายพบคิมซอนจาแขวนคอตัวเอง

ลูกนายอยู่ไหน

ฉันกำลังไปโรงพยาบาล เจอกันที่นั่นนะ

ฮวาอีอยู่ไหน

ไม่รู้

พอฉันมาถึง เขาก็ไปแล้ว โคตรหนาวเลย

แน่ใจนะว่าฮวาอีโทรแจ้งตำรวจ

ยังไม่ยอมรับความจริงเหรอ คิดอะไรอยู่

แล้วเด็กนั่นล่ะ เราปล่อยเขาไว้ไม่ได้นะ

แล้วถ้าเราจะปล่อยล่ะ

แต่คิมซอนจาเห็นหน้าเขาแล้ว

เราปล่อยเขาไว้แบบนี้ไม่ได้

ถ้าเธอเห็นเขา นายควรถามมากกว่าไหม ว่าเราจะจัดการเธอยังไง

ทำไมถึงทำแบบนี้กับฉันนะ ให้ตายสิ

เจอฮวาอีไหม

เขายังไม่กลับบ้านเหรอ

มีตำรวจแวะมาตอนบ่าย

ฉันสังหรณ์ใจยังไงไม่รู้

พอเจอเขาแล้ว เราจะส่งเขาไปที่อื่น

แล้วถ้าเขาไม่ยอมล่ะ

งั้นฉันจะพาเขาไปเอง

ไว้คุยกันตอนฉันถึงบ้านแล้ว

(จอนซึงกี)

พ่อจะไปกับผมไหม

นั่นแกเหรอ ฮวาอี

แต่…

ผมไม่คิดว่าผมจะไปได้

พูดเรื่องอะไรของแก

แกไปไหนมา ฉันเป็นห่วงแทบแย่

ผมกลับไปบ้านหลังนั้น…

ที่ผมฆ่าผู้ชายคนนั้น

เด็กในรูป…

พ่อรู้จักเด็กคนนั้นไหม

ฮวาอี ฉันไม่รู้นะว่าแกคิดอะไรอยู่

แต่ยองจูคิดผิด

เด็กคนนั้น

พ่อรู้ไหมว่าเขาเป็นใคร

แกคงเหนื่อยแล้ว

ไว้คุยกันพรุ่งนี้นะ กลับห้องได้แล้ว

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน

- บอกความจริงผมมา - เรื่องอะไร

เด็กคนนี้เป็นใคร

ผมอยากรู้

เรื่องเดียวที่แกควรรู้คือฉันเลี้ยงแกมา

คนพวกนั้น…

พ่อรู้ไหมว่าทำไมพวกเขาถึงไม่ย้ายออก

- อะไร - พวกเขารอ…

เผื่อลูกของพวกเขากลับมา

พ่อ…

รู้มาตลอดใช่ไหม

- วางปืนลง - งั้นทำไม…

ทำไมถึงไม่หยุดพวกเขา

ฉันบอกให้วางปืนลง!

ทำไม

ทำไม

ทำไมกัน

ผมจะสรุปสั้นๆ นะ

เราจะจบปัญหาทุกอย่างที่โรงพยาบาล และเราอยากให้คุณช่วย

แล้วฉันล่ะ

- คิดว่าฉันเป็นสุนัขรับใช้นายเหรอ - คุณนักสืบ

ผมจะไม่ทนกับคำพูดหยาบคายนะ

ฉันก็ไม่ยอมเป็นขี้ข้าพวกแก๊งสวะหรอกนะ

นี่

มันจะมีผลกับฉันยังไง ถ้านายก่อเรื่องตอนฉันอยู่ที่นี่

บอกมาซิ ไอ้เวรพัคจีวอน

บอกมาสิ

คิดว่าฉันเป็นใคร

แค่เพราะฉันทำงานบางอย่างให้นาย

เลยคิดว่าฉันเป็นสุนัขรับใช้ของนายงั้นสิ

เส็งเคร็งชะมัด

- ใช้งานได้ด้วยเหรอ - เออสิ

ตอนฉันใช้ยิงไอ้กร๊วกอย่างนายไง

หูคุณได้ยินดีอยู่ไหม

อะไรวะ ไอ้เวร…

บอกหน่อยซิ

กระสุนอยู่ในรังปืนรึเปล่า

คิดว่าฉันเป็นใคร

บอกมาสิ คิดว่าฉันเป็นใคร

อะไรนะ ไม่ได้ยินเลย พูดดังๆ สิ

คิดว่าฉันเป็นใคร

แกเข้าใจผิดหมดเลย

แกไม่ได้เป็นคนคุม ฉันโว้ย

เข้าใจไหม

บ๊ายบาย

ไอ้ห่าราก

อะไร…

ตามหมอมาที

หยุด ตรงนี้ๆ

ดูจังหวะเวลาของไอ้สารเลวนั่นสิ

ขอดูภาพนี้จากอีกมุมได้ไหม

ครับ อยู่นี่ครับ ดูได้เลย

เวรเอ๊ย

แม่งปลูกต้นสนมังกรกันทุกฟาร์มเลย

ทำไมต้องปลูกต้นสนมังกรวะ

แม่งเอ๊ย

ทำไมไม่ปลูกอะไรที่มันหายากกว่านี้

(โรงพยาบาลพยองฮวา)

ขอบคุณค่ะ

เรียบร้อยแล้ว

ขอบคุณนะ

แค่วันเดียวเท่านั้น

ทำไมมานั่งข้างนอกล่ะ

เข้าไปข้างในสิ

เป็นอะไร

นายบอกว่าเธอเป็นแม่นายนี่ ไม่เข้าไปข้างในล่ะ

แม่

แม่

แม่ครับ

ไง

อยากฆ่าฉันด้วยเหรอ

งั้นแกจะต้องยิงให้แม่นในนัดเดียว

ไม่งั้นแกได้ตายแน่นอน

ได้ข่าวว่าแกช่วยคิมซอนจา แล้วก็ฆ่าจินซอง

เป็นอะไรของแก

เราคือคนพวกเดียว ที่อยู่ในความทรงจำของแก

ยังไงคิมซอนจาก็ต้องตายอยู่ดี

อย่ายุ่งกับเธอนะ

ผมจะฆ่าพวกมัน

คุณจอน พวกอินชอน…

ผมจะฆ่าให้หมดทุกคน

แกเหรอ

ใช้สมองคิดหน่อย

คิมซอนจาต้องตายเพื่อให้แกมีชีวิตอยู่

ฮวาอี…

ฮวาอี!

ฮวาอี

ฮวาอี!

นายจะไม่ยิงจริงๆ ใช่ไหม

ไม่เอาน่า จับเขาเฉยๆ ไม่ได้เหรอ

อยากให้ฉันขับมะ

อย่ายิง!

ฉันจะจับเขาเอง

เดี๋ยวก่อน

ฮวาอี ฮวาอี คุยกับพ่อสิ

มาคุยกันนะ พ่อจะรับฟัง

ฮวาอี ฮวาอี

ฮวาอี!

พอได้แล้ว ทีนี้ไล่เขาให้ทัน

ได้แล้ว เหยียบมิดเลย

เขาตั้งใจฆ่าเราใช่ไหม

- อืม - หา

ฉันสอนเขาทำแบบนั้นเองแหละ

(แก๊งฝ่าตะวัน - อย่ายุ่ง)

ไอ้ปัญญาอ่อนเอ๊ย

ไอ้พวกสวะ

(หนึ่งล้านดอลลาร์ เป็นธนบัตรดอลลาร์สหรัฐ)

นั่นแกเหรอ ฮวาอี

ผมอยากถามอะไรบางอย่าง

ทำไมถึงเลี้ยงดูผม

ถามอะไรแบบนั้น ก็ฉันเป็นพ่อแก

ตอนนี้แกอยู่ที่ไหน

พ่อครับ

พ่อจะมารับผมใช่ไหม

แน่นอนสิ

ที่ที่พ่อลักพาตัวผม พาทุกคนไปที่นั่นตอนสิบโมงเช้า

ผมจะรอ

เรียกผมเหรอครับ

เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น

เรามีปัญหาเล็กน้อย แต่เดี๋ยวก็จัดการได้ครับ

รปภ. ให้นี่ฉันมา

(ต้องการคิมซอนจา เพิ่มห้าเท่า เอามาที่)

(โกดังซองจีซีเมนต์ เก้าโมงเช้าวันนี้)

ทำไมคนพวกนี้ถึงทำแบบนี้กับฉัน

ฉันไม่เคยเก็บศัตรูไว้ใกล้ตัว

นายรู้ใช่ไหม

ครับท่าน

นี่อะไร มีปาร์ตี้เหรอ

นายคอยดูเขาตรงนี้ดีกว่า

ไม่เอาๆ ฉันอยากไปด้วย

ทำตามที่บอมซูบอก

อย่าฆ่าเขานะ

คุณมาสาย

ทางนี้ครับ

อย่าเสียมารยาทสิ วางปืนลง

ดูจากที่นี่ ผมบอกได้เลยว่า

คุณเองก็แอบมีด้านโรแมนติกอยู่นะ

แต่ต้องขอบอกว่าไม่ใช่รสนิยมผมเลย

ขำอะไร

เราไม่ได้เรียกนายมาที่นี่

นั่นไม่ดีเลยนะ

ผมเพิ่มเงินให้เป็นห้าเท่าตามที่ขอแล้ว

ส่งคิมซอนจามาให้เรา

ใครพาผู้หญิงคนนี้มาโรงพยาบาล

เธอบอกว่าเป็นลูกสาวหล่อนค่ะ

เมื่อกี้ยังอยู่นี่อยู่เลย

นี่อะไร

เล่นอะไรกันอยู่เนี่ย

คุณไม่ได้ส่งนี่มาเหรอ

เขียนเบอร์ไว้ด้วย ผมควรลองโทรไหม

นี่มันอะไร บอกให้เขาเข้ามาข้างในสิ

ฉันเจอคิมซอนจาแล้ว ถ้าจะเก็บเธอ ก็มาที่นี่เลย

นี่ พัคจีวอน ฟังอยู่รึเปล่า

นายอยู่ไหน

ซอกแทเหรอ

ฮวาอี!

ฮวาอี

ปล่อยนะ ปล่อย!

หยุด หยุดนะ!

พ่อก็เหมือนกับพวกนั้น

พ่ออยู่นี่แล้ว อยู่นี่แล้ว

พ่อก็เหมือนกันนั่นแหละ หลอกผมเหมือนกับคนอื่น

พอได้แล้วนะ หยุดเถอะ

ทำไมต้องหยุด ทำไม

ทำไมผมต้องหยุด

พ่อจะกอดแกนะ

ไม่ พ่อก็เหมือนพวกนั้น

ไปให้พ้นเลย ไปสิ!

ไปเลย!

ให้ตายสิ

บ้าจริง

ฮวาอี…

พ่อ…

พ่อขอโทษนะ ฮวาอี

พ่อ ไม่นะ! ไม่!

พ่อขอโทษจริงๆ นะ

ฮวาอี พ่อขอโทษสำหรับ…

พ่อ!

ฮวาอี นี่ฉันเอง มีคนมาตามหานาย

ฉันจะทำยังไงดี

นี่ ฟังอยู่รึเปล่า

มีคนเข้าอยู่ค่ะ

ฉันรู้ นังเด็กบ้า เปิดประตูสิ

เปิดสิฟะ!

ตำรวจครับ

ขอผมเข้าไปได้ไหม

อะไรวะเนี่ย

เฮ้ย ไอ้เวร

เด็กนี่เป็นใครกัน

เด็กคนนี้เป็นใครเหรอ

ลูกชายฉันค่ะ

- ลูกชายคุณเหรอ - ใช่…

ลูกชายฉันเอง

คุณจางยองจู

คุณคือจางยองจูใช่ไหม เกิดปี 1971

เจ้าของบ้านหลังนี้

สามีของคุณคือยุนซอกแท

ผู้พักอาศัยคือยุนกีแท อีจินซอง

ไม่เห็นมีชื่อลูกชายเลย

เขาตายไป เมื่อสองปีก่อน

อย่างนั้นเหรอ

ผมกำลังตามหาพวกแก๊งฝ่าตะวัน

คราวนี้พวกเขาฆ่าผู้ชายที่ชื่ออิมฮยองแท็ก

พวกเขาขึ้นชื่อว่าเลือดเย็นและรอบคอบ

แต่ทำไมถึงมีกระสุนมากมาย…

แล้วก็ร่องรอยความลังเลด้วย

นี่อาจแปลว่าฆาตกรรู้จักเหยื่อ

ช่วยพูดเข้าประเด็นแล้วไปซะ

คุณรู้จักอิมฮยองแท็กใช่ไหม

- ฉันไม่รู้จัก - ไม่รู้จักเหรอ

ยุนซอกแท ยุนกีแท และจางยองจู

พวกคุณทุกคนโตมา ในสถานเด็กกำพร้าซองจีที่อินชอน

พ่อของอิมฮยองแท็กเป็นผู้อำนวยการมูลนิธิ

ค่อยๆ คิดดีๆ

แน่ใจนะว่าคุณไม่รู้จัก

เธอถึงต้องคบเพื่อนดีๆ ไง

ปกติฉันไม่ใช่คนเลวนะ

แต่… แม่งเอ๊ย

ฉันคบเพื่อนผิด

และตอนนี้ฉันก็กำลังซวยมากๆ

ตกใจหมดเลย ไอ้ห่านี่

ไอ้เด็กนั่นล่ะ

ฆ่าเขารึยัง

เธออยู่ชั้นสี่

ฉันเคลียร์คนออกจากแผนกให้แล้ว ไป…

อะไร

เวรละ…

ไอ้พวกเศษสวะนี่คือแก๊งฝ่าตะวันใช่ไหม

ออกไป

พวกแกฆ่าอิมฮยองแท็กด้วยใช่ไหม

เด็กคนนี้เป็นใคร เด็กในที่เกิดเหตุน่ะ

เขาก็ร่วมด้วยใช่ไหม

เขายังไม่ตายสินะ

ฮวาอี…

ฮวาอีเป็นเด็กดี ไม่ใช่ความผิดเขา

ฮวาอีเหรอ

ต้นฮวาอี…

อะไรกันวะ

พวกแก…

เลี้ยงเด็กคนนี้จริงๆ เหรอ

เธอคงไม่เคยได้เห็นเขาเติบโตสินะ

ตอนแรกเขาสูงแค่นี้

ตอนนี้เขา…

แต่เธอเคยเห็นเขาแล้วนี่ใช่ไหม

เขาเป็นเด็กดี…

แล้วก็ฉลาดมากๆ

ไม่ว่าจะสอนอะไรไป เขาเรียนรู้ได้เร็วมาก

เขาวาดรูปเก่งด้วยนะ

เขาเป็นเด็กดีจริงๆ

แต่เขามีอาการป่วย

เขามองเห็นสิ่งต่างๆ

เวลาอาการไม่ดี เขาจะคลุ้มคลั่ง

เห็นแล้วก็ปวดใจ

สงสัยเขาเป็นเหมือนฉัน

ฉันก็เคยเป็นแบบนั้น

อย่าเข้ามาใกล้นะ ไม่งั้นฉันจะฆ่าแก

อย่าเข้ามาใกล้นะ

อย่าเข้ามา ไม่งั้นฉันจะฆ่าแก

ฮยองแท็ก…

ฉันว่าเขาใจกว้างยิ่งกว่าพระเจ้า

เขาเป็นคนดีมากๆ

เขาบอกว่า…

เป็นเพราะมีความกลัวกับความโกรธ แปดเปื้อนจิตวิญญาณของฉัน

และการสวดภาวนาจะทำให้อสุรกายหายไป

ฉันเลยสวดภาวนาอย่างหนัก…

แต่แม่งก็ไม่เห็นหายไปเลย

ฉันละโคตรเบื่อ

ทั้งการสวดภาวนาและอสุรกาย

ฉันเลยเอาผู้หญิงที่เขาชอบ

ฉันก็ชอบหล่อนเหมือนกัน

แต่นังนั่นไม่ชอบฉันกลับ

ฉันก็เลย…

เข้าใจไหม

ยองจู!

ยองจู!

พอฉันทำตัวชั่วช้า ในที่สุดมันก็หายไป…

ไอ้อสุรกายโสโครกนั่น

พระเจ้าช่วย

เธอเข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหม

เราต้องกลายเป็นอสุรกายเสียเอง เพื่อให้อสุรกายหายไป

แต่วันนี้ฮวาอีทำเกินไป

เห็นด้วยไหม

ไม่ต้องห่วง

ฮวาอีจะดีขึ้นเมื่อทุกอย่างจบลง

รับสายสิวะ!

ห่าเอ๊ย ฉันจับพวกมันได้แล้ว แก๊งฝ่าตะวันน่ะ

ฮวาอี…

ฉันจะส่งที่อยู่ให้ ส่งกำลังเสริมมาด้วย

ต้องไม่ใช่ฮวาอี

ทำไม…

ทำไม…

ทำไมกัน

ฉันก็พยายามหาทางออกแล้ว

ขึ้นสวรรค์ไปถามเอาละกัน พระเจ้ารู้คำตอบแน่

นั่นมันอะไร

ตำรวจเหรอ

ประทับใจจัง

เป็นไงล่ะ

ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเนอะ

อยากไปอยู่ที่ที่อุ่นๆ ไหม

ที่ที่ร้อนสุดๆ จนคิดอะไรไม่ออก

มากินข้าวกันก่อน ฮวาอีกำลังกลับมา

ต้องไม่ใช่ฮวาอี ไม่ใช่เขา…

ไม่ได้ยินเหรอ ไปทำกับข้าวมาสิ

ทำเองสิ

อะไรนะ

ไอ้ชาติชั่ว สันดานสวะ

ไปทำกับข้าวมา

ไม่ทำ ไม่อีกแล้ว

ไม่เหรอ

แล้วทำไมเธอไม่ไปจากที่นี่ล่ะ

มีอะไรเหลือให้เธอสูบจากเราได้อีก

บอกมา

กลัวงั้นสิ

เพราะข้างนอกมันน่ากลัวกว่าใช่ไหม

ในนี้ดีกว่าละสิ

ทุกอย่างที่เธอต้องการอยู่ที่นี่ ฉันประเคนให้เธอทุกอย่าง

แกก็กลัวเหมือนกันใช่ไหมล่ะ

แกหวาดกลัวเหมือนกันสินะ

เพราะฮยองแท็กกับฮวาอีแตกต่างจากแก

นั่นทำให้แกกลัวใช่ไหม

พูดบ้าอะไรของแก

หยุดเถอะ

ปล่อยฮวาอีไปเถอะนะ

หยุดเหรอ

หยุดอะไร ฉันเพิ่งเริ่มเอง

ว่าไง

แกถึงได้รอ เพื่อหนีไปกับฮวาอีใช่ไหม

ทำไม โดนตัดนิ้วเท้ายังไม่พอเหรอ

คราวนี้อยากให้ฉันเชือดคอแกใช่ไหม

หยุดเถอะครับ

เห็นไหม บอกแล้วว่าเขาจะมา

คิดว่าไงล่ะ

บ้านเป็นสถานที่ที่ดีที่สุด จริงไหม

ทำไมถึงฆ่าเธอ

อะไร ใครเหรอ

ทำไม

ทำไมถึงฆ่า

ทำไมถึงทำแบบนั้นกับผม

แกบอกว่าแกเห็นอสุรกาย

นั่นคือเหตุผลเหรอ

พ่อแกทุกคนเป็นอสุรกาย แกก็ควรเป็นเหมือนกันใช่ไหมล่ะ

แบบนั้น เราทุกคนจะได้อยู่ด้วยกัน

อยู่ด้วยกันงั้นเหรอ

อะไร

ยังสับสนอยู่เหรอ ยังคิดว่าฉันชั่วช้าอยู่ใช่ไหม

คิดดูนะ

แกเองก็ชั่วช้าไปแล้ว

ตอนนี้รู้สึกดีขึ้นไม่ใช่เหรอ

แกไม่เห็นมันแล้วใช่ไหมล่ะ

อสุรกายน่ะ

ห้ามใครขยับ!

จับได้แล้ว ไอ้พวกสวะ

อะไรเนี่ย

อสุรกายจากห้องใต้ดิน

อย่าขยับนะ

ฉันเป็นตำรวจโว้ย ไอ้เวร!

เฮ้ย วางปืนลง!

ไงล่ะ

แกจะยิงใครดี

พ่อหรืออสุรกาย

อีนังสารเลว

คิดว่าตัวเองดีกว่าฉันเรอะ

หยุดนะ

อีบ้า! อีโสโครก!

หยุดนะ!

- ฉันชั่วช้าขนาดนั้นเลยเหรอ - หยุด วางปืนลง ไอ้เลว

ไอ้สถุลนี่

กล้าดียังไงมายิงลูกชายฉัน

พอได้หรือยัง

แกเกลียดทุกอย่างรวมถึงพ่อด้วยเหรอ

งั้นจากนี้ไปก็เอาตัวรอดเองแล้วกัน

อย่านะครับ

ยิงสิ

ไอ้ปัญญาอ่อน ฆ่าเลยสิ!

อย่านะ

อย่านะ!

ทำไม

ทำไมไม่ยิง เห็นอสุรกายอีกแล้วเหรอ

ยังเห็นอยู่ไหม

ไม่เห็นครับ

ไม่เห็นแล้ว

ไม่เห็น

ไม่เห็นอีกแล้ว

ยกโทษให้ผมด้วย

ยกโทษให้ผมด้วยครับพ่อ

ลุกขึ้น

ไม่นะ

ฮวาอี ไม่นะ

ก็ได้

เจอเรื่องหนักหนามาเยอะสินะ

มันจบแล้ว

ตอนนี้ทุกอย่างจบแล้ว

พ่อจะจัดการทุกอย่างเองนะ

ฉัน พ่อของแกไง

ทั้งหมดที่ฉันต้องการคือแก

แกเท่านั้น

- นี่ อย่าวิ่งสิ - ค่ะครู

- ยัยเจ้าเล่ห์ - หยุดนะ

- นี่อะไร - เขาหล่อมากเลย

ใครเหรอ

เขาขอให้ฉันเอานี่ให้เธอ หนุ่มน้อยน่ะ

- อะไรเหรอ - ไม่รู้สิ เปิดเลย เร็วสิ

โห

- เจ๋งอะ - นี่เจ๋งสุดๆ เลย

ฉันก็อยากได้นะ แต่มันแพงมาก

อิจฉาจังเลย

ผู้ชายคนนั้น…

ตอนนี้เขาอยู่ไหน

ที่สนามมั้ง

(โกลเดนซิตี งานฉลองความสำเร็จ)

แขกผู้มีเกียรติคนพิเศษของเรา ที่จะเป็นผู้เปิดงานแห่งประวัติศาสตร์

ของโกลเดนซิตีนี้กำลังขึ้นมาบนเวทีแล้วค่ะ ท่านนายกเทศมนตรีของอินชอน

ช่างเป็นความสำเร็จที่น่าทึ่ง

เห็นไหมว่าการพัฒนาที่ดิน สร้างความแตกต่างได้มากเลย

- รู้ใช่ไหมว่าเรายังมีอะไรให้ทำอีกเยอะเลย - รู้สิ

ขอฉันยืนข้างๆ คุณจอนได้ไหมคะ

เดี๋ยวก็กลายเป็นข่าวฉาวนะ

ถ้าเป็นข่าวกับเขาได้ฉันจะดีใจมากเลย

ตอนนี้เขาคือคนสำคัญของเกาหลีแล้ว

ยินดีด้วยนะ คุณจอน

ขอบคุณที่มานะครับ ทั้งๆ ที่ยุ่งมาก

ผมจะพลาดงานนี้ได้ยังไงล่ะ

มานับพร้อมกันนะคะ

หนึ่ง

สอง

สาม

ผู้คุ้มกันๆ

ท่านครับ!

คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ