Original subtitles

Toch, Vrijheid, wappert uw vlag, gescheurd maar fier...

net als de onweersbui tegen de wind in

Deze serie is gebaseerd op feiten. Sommige namen zijn fictief.

De gevangenisboerderij van Castle Hill

Ga door, mannen. Probeer hem terug te rijden.

Wat gebeurt hier? - We brengen een zieke naar de barak.

Niet op de kar, je verpest de oogst nog.

Hij is stervende, kijk zelf maar.

Des te meer reden om hem ervanaf te halen. Schiet op.

Mannen, houd de wagen tegen.

Houd hem tegen, waardeloze sukkels.

Houd hem tegen.

Doe eens een beetje je best.

Wees niet bang, Joe. We brengen je terug.

Dat is te veel moeite. Je werk zit erop.

Daar gaat hij, jongens. - Dinny.

Er ligt een pluk tabak onder m'n bed.

Die is voor jou.

Je hebt al de helft van de grond omgeploegd.

Het is minder zwaar dan vorig jaar. - Heb je meer grond dit seizoen?

We moeten aan wisselbouw doen, anders wordt de grond minder.

Hij is goed, maar de toplaag is dun.

Wat zou een paard geweldig zijn. - Om m'n rug te sparen?

En een ploeg.

In je dromen. Droom maar meteen een paard en wagen bij elkaar.

Waarom niet? Je moet altijd blijven dromen.

Daar is onze toekomst op gebaseerd. - Nee, op een zak zaad.

En toch wil je meer land omploegen. - Ja, beetje bij beetje.

De hele 12 hectare. - En als dat is beplant? Wat dan?

Dan vraag ik om meer land. - Is dat geen droom dan?

We hebben veel om naar uit te kijken. - Het wordt een mooi jaar, Jonathan.

Dat voel ik gewoon.

Dat is een lekkere slok voor een uitgedroogde ziel.

Leuk je weer te zien.

De garde van Castle Hill moet terug naar Sydney.

Het is echt kerst.

Dus nu zijn we overgeleverd aan Robert Duggan en z'n hulpjes.

Gevangenen, net als jij. - De ergsten.

Het is triest gesteld met de mens.

Soms zet het lot je klem. - Hij is gestorven.

En waarvoor eigenlijk?

De mazzelaars komen de dag door...

en zien kans iets bij te verdienen voor extra eten en wat te drinken.

Het maakt ze niet uit. Zo lopen er meer weg.

En als we de dag erop niet opdagen, is dat een bron van vermaak.

Dan kunnen ze ons opjagen, afranselen op de geselpaal...

en opknopen aan de galg. - Genoeg gelamenteer.

Laten we de tijd dat we je zien niet doorbrengen met die ellende.

Het is de beste oogst van de kolonie in 15jaar.

Dat betekent minder hongerdoden, maar hoeveel moeten er nog omkomen...

voor de hele kolonie vrij is?

Dat vragen we ons al af vanaf het begin.

En het antwoord verandert nooit:

Niemand is vrij tot de regering valt en het leger zich terugtrekt.

Kijk uit, Dinny. Er zijn mannen voor minder opgehangen. Dat is waanzin.

Dat is geen waanzin, ik heb het over een opstand.

Dan raak je alles kwijt.

Ja, onze ketenen en de zweepslagen, die we liever kwijt dan rijk zijn.

En je leven. Ben je bereid dat op te offeren?

Dat ben ik.

Will, hoe dan ook zal ik vrij zijn.

We hebben wel tien schoven.

Is dat goed? - Het is beter dan negen.

We hadden je al opgegeven. - Ze hielden me aardig bezig.

Blijf je bij ons eten? - Ik moet bij meer mensen langs.

Dinny O'Byrne, ik laat je niet gaan zonder een kop thee.

Wat zeg je nou? - Ik heb het over een opstand.

In New South Wales? - Van gevangenen en kolonisten.

Om een einde te maken aan de tirannie.

Pas op met wat je zegt, dat wordt je dood.

Castle Hill, Parramatta en Hawkesbury doen mee. En jullie?

Nee. Het verlies van mensenlevens is niet te rechtvaardigen.

Geweld zorgt voor meer geweld. Kijk naar ons eigen land of Frankrijk.

We moeten onze vrijheid bevechten. - Dat is niet de manier.

Ben je vergeten hoe je geleden hebt en hoe je hier bent beland?

Nee, dat ben ik niet. Ik kende thuis een jongen die zo praatte.

Ik zag hem sterven door een kogel. Dat wil ik nooit meer zien.

We staan niet achter moorden, hoezeer we je zaak ook steunen.

Of hebben jullie soms te veel te verliezen?

Castle Hill, januari 1804

Er zitten zeker 600 Ieren in New South Wales.

Elk van hen zal ons steunen. - Heb je ze allemaal gesproken?

Nee, maar wel degene die in z'n eentje 200 man waard is.

De generaal? - Ja, en hij wil praten.

Wanneer? - Morgen in de Bird in the Barley.

Aangenaam, kapitein Johnston.

Kapitein Cunningham. - U bent steenhouwer, hè?

Helaas bouw ik vooral gevangenissen voor landgenoten.

Hopelijk kunt u ooit een nieuwe herberg bouwen.

Op uw gezondheid. - Proost.

De soep is klaar, mocht u wat willen. - Ik zal je helpen, Polly.

Wat zit je dwars, Philip?

Generaal Holt. Ik kan niet vergeten dat hij voor Cox werkt.

De betaalmeester van het Rum Corps. - Laat Holt zichzelf verdedigen.

Alleen Britten veroordelen mensen op basis van hun status.

Hij heeft andere leiders verraden om z'n vrouw mee te mogen nemen.

De Engelsen willen onze zaak ondergraven...

met valse geruchten en aanvallen op onze leiders.

Ze zeggen hetzelfde van ons als we slagen.

Ken je hem goed? - Nee, maar iedereen weet wie Holt is.

Hij kan de Britten verslaan.

Hij vocht door toen de opstand al was neergeslagen.

De Britten wilden hem zelfs inhuren tegen Napoleon.

En Holt weigerde? - Uiteraard.

Heel Ierland hoopte dat de Fransen ons zouden redden in 1798.

En nu hebben we Holt nodig. - Kan hij soms wonderen verrichten?

Hij is een held en een groot generaal. We hebben hem nodig als boegbeeld.

Maar bovenal moet hij ons tot een leger omsmeden.

Beseft u de gevolgen van een mislukte opstand?

We laten hem niet mislukken.

Steunen de kolonisten jullie? - Wellicht.

Maar dat hoeft niet. Ze leveren hoe dan ook wapens.

En het drillen van de mannen? - Sommigen hebben gevochten.

Maar de meesten hebben geen ervaring, alleen een hang naar vrijheid.

We zijn talrijker dan de roodjassen.

We komen in Castle Hill en Hawkesbury in opstand.

We bundelen de krachten bij Toongabbie.

En Sydney? - Ja, nadat Parramatta is ingenomen.

We stelen de schepen in de haven en varen naar Zuid-Amerika.

Waarom blijven jullie niet hier? Zet de soldaten op schepen...

en roep een republiek uit naar Frans model.

Dat lukt nooit. - Steunt u het plan?

Het Korps is zo verzwakt door onderling gekibbel...

dat ik de kolonie kan innemen met 50 man en zeker met 500.

Dus u steunt ons? - Ja, ik steun de opstand.

Ja, net zoals ik de opstand van 1798 steunde, maar vergeet dit niet:

De revolutie werkte in Amerika en Frankrijk omdat men eensgezind was...

niet omdat men besloot te vluchten zodra de vrijheid was behaald.

We moeten ons goed voorbereiden.

Eén misrekening en we zijn er allemaal geweest.

Eindelijk. Op Ierland en de vrijheid.

Op Vrouwe Fortuna, die heb je nog het hardst nodig.

Ik drink op haar en op barvrouw Polly McNamara, de trots van Dublin.

Steun jij ons ook, Will?

Iemand moet ze tegenhouden. Ze worden afgeslacht als vee.

Dat kan ik Dinny niet aandoen. - Je gaat ervan uit dat ze verliezen.

Maar ze zijn veel talrijker dan de roodjassen.

Ze worden geleid door een generaal. Die kans moeten ze grijpen.

Ze zouden kunnen winnen.

Ze zullen ons om wapens vragen. - Ga je ze helpen?

Mary houdt niet van wapens en ik ben er zelf ook niet kapot van.

Maar ik weet ook niet hoe het anders moet veranderen.

Het is een kans. Thuis duurt de oorlog ook maar voort.

Niemand maalt om wat hier gebeurt. Het wordt erger als we niets doen.

Nou klink je net als Dinny.

Ik begrijp wel hoe hij zich voelt.

Je hebt een goed stukland en een mooie vrouw.

Je hebt een hoopte verliezen. - Nou klink jij net als Dinny.

Moet ik de makkelijke weg kiezen? - Geen enkele weg is makkelijk.

Ik zou graag geloven dat het regime niet standhoudt tegen eerlijke mannen.

Zijn we eerlijke mannen? Voor hen zijn we gevangenen.

Zo buiten ze ons uit. We krijgen nooit de kans om vrij te zijn.

Laten jullie de vrouwen de hele dag wachten?

Niet alleen het Rum Corps houdt ons gevangen.

Iedere man moet het voor zichzelf uitmaken. Ik ben geen gokker.

Anderen riskeren alles in de hoop die magische trofee te winnen.

Dinny en z'n maten in Castle Hill hebben niets.

Wat hebben zij te verliezen vergeleken met jou?

Maart is de tijd om aardbeien te planten.

Snoei alle uitlopers en bladeren eraf. Dat maakt ze sterker.

Ik heb al lang geen aardbeien meer gehad.

Je hebt het al lang niet meer over Dinny gehad.

Je hebt sinds z'n komst niets meer over de opstand gezegd.

Er viel niets te zeggen. - Je hebt er vast aan gedacht.

Uiteraard. Dat houd je niet tegen.

Ik moet weten hoe je erover denkt. Het gaat ook mij aan.

Dat weet ik. Dat is het probleem juist.

Jij, de boerderij, eventuele kinderen.

Ons hele leven.

Dat is meer dan ik ooit heb gehad of zelfs maar van heb durven dromen.

Het zijn kleine dingen, onnozele zelfs:

Niemand heeft ooit m'n sokken gestopt, of dingen die ik deed, gewaardeerd.

De dingen die ik maakte. Ik had nooit iemand om om te geven.

Ik gaf niet eens om mezelf.

Een jaar terug had ik niet geaarzeld en was ik zo met Dinny meegegaan.

En nu? - Nu wil ik er niet over nadenken.

Omdat ik jou heb.

En dit alles.

Dinny had gelijk. Ik heb te veel te verliezen.

Ik zag alleen niet in hoeveel.

Is dat het enige dat je weerhoudt?

Ik weet het niet.

De boerderij van betaalmeester Cox

Ik kan me gerust aan andere zaken wijden.

De boerderij is in goede handen. - Dank u, Mr Cox.

Laat je iemand naar het schuurdak kijken? De herfst komt eraan.

Dat zal ik doen.

Mr Holt, O'Byrne uit Castle Hill. Ik moest me hier melden.

Ik heb wat klussen voor je. Is de afspraak gemaakt?

Ja, morgenavond. Pastoor Dixon komt ook.

We willen soldaten. Kan een priester een rebel zijn?

Daarom is hij hierheen gestuurd.

U kent vast pastoor Dixon, de populairste pastoor.

En de enige. M'n boodschap zal minder populair zijn.

Ik smeek u om terughoudendheid. - Daar is het te laat voor.

Kapitein, kunt u bloedvergieten voorkomen?

Dat is aan de roodjassen. - Je hebt veel te verliezen.

Elke man hier heeft z'n huis verloren, z'n land en z'n gezin...

en wordt hier als vee behandeld. - Vergeet Ierland niet...

en de ontberingen door de opstand van '98.

Ik deel uw zorgen, maar overweeg de volgende dingen:

We zijn talrijker en we kunnen ze verrassen.

Het kan in één nacht voorbij zijn met zo min mogelijk bloedvergieten.

Ik hoop dat hij gelijk heeft.

De opstand baart me geen zorgen, wat daarna gebeurt wel.

Ik zie het probleem niet. We weg wil gaan, vertrekt.

De rest roept de republiek uit. - Ik wil onze strijdmacht niet verdelen.

Sommigen willen graag weg.

Deze kolonie is een gevangenis en die hoeven we niet te bezitten.

Maar we wensen u succes.

Laten we een vrijheidsboom planten als geschenk voor de achterblijvers.

Als symbool voor onze beide doelen.

Vrijheid in New South Wales en vrijheid op zee.

Dan zal ik uw vrijheidsboom met grotetoewijding verzorgen, kapitein.

Staat de vierde maart nog steeds als dag voor de opstand?

Dan zijn we klaar. - We komen op 4 maart in opstand.

Als de duisternis valt. Het signaal is een vuur.

Heren, ik doe u een belofte: de dood of de vrijheid.

De dood of de vrijheid.

Zo zal het geschieden.

Zaterdag 3 maart 1804

Goedemorgen, Mr Pike. - John, is er nieuws?

Ja, goed nieuws. - Hoezo dat?

Het lot van de armen gaat ten goede keren.

Er zijn krachten die alles recht zullen zetten.

Betaal ik je soms om tegen klanten te kletsen?

Nee, Mr Price.

Hij is een dromer. Hij vertelde ook dat hij naar China zou lopen.

Daarvoor hoef je alleen de Blue Mountains over.

Daar heb je meer voor nodig dan een wandelstok.

Ik ben niet bang met m'n musket. - Hoe komt je daar nou aan?

Arme lui als ik krijgen alles wat we nodig hebben.

Maar geen salaris, tenzij je meer werkt en minder kletst.

Jammer dat hij zo'n idioot is. Hij is een prima rietdekker.

Beloof me dat je morgen niet meedoet.

Je hebt het gehoord dus. - Van Polly.

De halve kolonie weet het al.

Beloof me dat je niet meedoet.

Dat kan ik niet beloven. Het kan in een dag voorbij zijn.

Misschien worden we er hoe dan ook in meegesleurd.

Beloof me dat je niet meevecht. - Terwijl anderen hun leven wagen?

Will en Polly doen ook niet mee. - Dat weten we niet.

Je kunt de roodjassen niet aan. - We moeten toch partij kiezen.

Of heeft Dinny gelijk en verblinden onze eigendommen ons?

Daar hebben we voor gevochten. Is dat voor niets geweest?

Meer koren voor de molen. - Dank je, Dinny.

Ik heb het riet buiten gelegd. Rustige zaterdag, Will?

Sommige mensen zijn loslippig genoeg. - Wat is er gebeurd?

Leary kletst dat er grootse dingen gaan gebeuren...

en dat hij naar China gaat.

Is dat alles? - Velen weten wat er gaat gebeuren.

Ze moeten het weten. - Gelukkig is het morgen.

Eén dag later en de gouverneur heeft het erover.

Het leger had ingegrepen als ze iets vermoedden.

Wees niet bang. We zullen ze overrompelen.

John Leary beweerde aan wapens te kunnen komen...

en daarmee door de Blue Mountains naar China te zullen lopen.

Dat is een beetje vergezocht. - Mr Leary is wat simpel van geest...

maar die opstand heeft hij niet verzonnen.

Op basis van dit gesprek en andere...

verwacht ik een opstand op zondag 4 maart 1804.

Is dat correct?

En er zijn belangrijker mensen bij betrokken.

Ondertekent u de verklaring maar, Mr Pike.

Dat was het. - Ik speel u alle informatie door.

De getrouwen van Hare Majesteit kunnen maar beter voorbereid zijn.

Er gaat geen week voorbij zonder zulke geruchten.

We hoeven Sydney niet in te lichten. Berg het maar op.

Zaterdagavonden in Dublin. De pubs, de theaters, al het leven op straat.

En keurige jonge heren die een mooie avond willen hebben.

In Sydney is het net zo feestelijk. - Dankzij MacArthurs rum.

Dublin liep niet alleen op drank. - Niet alleen, nee.

Er was leven op straat en de mensen zaten vol energie.

Ze genoten met volle teugen voor ze zondag...

In Castle Hill slapen ze vast niet. - Blijven jullie morgen thuis?

Ja. Als het morgen misgaat, weet je nooit wat er buiten de stad gebeurt.

Blijven jullie ook bij huis? - Ja toch, Jonathan?

Excuseer, meneer.

Een bericht van Marsden bevestigt het nieuws van Pike over een opstand.

Houden de geruchten dan nooit op? - Hij bevestigt de datum en de plaats.

Ik zie geen reden voor ongerustheid.

Laten we majoor Johnston in Sydney inlichten.

Zeg hem dat ik geen uitbraak verwacht.

De Ieren zijn wel een bron van zorg. - Dat is al zo sinds koning Hendrik.

Ze zijn strijdlustig, maar ze kunnen de kolonie niet aan.

Ik verwacht dat het morgen net zo rustig blijft als elke zondag.

Zondag 4 maart 1804

Broeders, dienaars moeten hun meester goed dienen...

en hem tevreden stellen zonder hem tegen te spreken.

Ze moeten erin berusten dat ze de leer van onze Heer in alles volgen.

De glorie van God die ons verlost is er voor iedereen.

Deze woorden van Paulus aan Titus van ruim 1000 jaar geleden...

hebben niet aan geldigheid ingeboet aan het begin van deze eeuw.

Een tijd vol belofte en hoop.

Parramatta, zondag 4 maart 5 uur 's middags.

Misschien kunnen we het vuur zien.

Vraag je je dat af?

Jonathan?

Joseph. - Timothy, dat is lang geleden.

Ik ben opzichter over de gevangenen en heb weinig tijd over.

Ga je vanavond terug naar Cox? - Ja.

Gelukkig. Ik zou niet de weg op gaan en zoveel mogelijk binnen blijven.

Hoezo?

De Ieren plannen een opstand vanavond in Castle Hill.

Het kan fout aflopen voor wie buiten is.

Je hecht toch geen geloof aan de eeuwige geruchten over de Ieren?

Ik zie het als meer dan een gerucht en het leger ook.

Wees voorzichtig vanavond. - Bedankt voor je goede zorgen.

Het wordt donker en nog altijd geen vuur.

Eet je soep nou maar. Je kunt niets doen.

Zijn alle mannen in positie en gereed?

De bewakers? - Die vieren hun vrije avond.

Ze hebben niets gemerkt. Over een half uur zijn ze bezopen of in slaap.

Alles gaat door volgens plan. Het wachtwoord is 'Sint Petrus'.

Hoe het ook loopt, de poorten van de hemel openen zich voor ons.

Zodra de bewakers zijn overmeesterd, steken we een vuur aan.

Dan delen we ons op in compagnieën en wachten we op Holt.

Hij zal ons leger leiden.

Mannen, we gaan.

Kun je het vuur snel aansteken? - Alles ligt klaar.

Na vandaag heb ik m'n hut niet meer nodig.

Dan rekenen we nu af met onze bewakers.

Joseph? - Ik kom u waarschuwen.

De Ieren zijn in opstand in Castle Hill.

De andere poort ook. Schiet op.

Mag ik m'n vrouw en kinderen laten komen?

De rebellen willen me vast als leider. - U bent een generaal. Dat zou kunnen.

En zou sergeant King kogelhulzen kunnen gaan maken?

Joseph, je hebt hier meer ervaring mee dan ik.

Wil jij de leiding hier nemen? - Ik sta geheel te uwer beschikking.

Dit wordt het beste wat je ooit hebt gedaan in New South Wales.

Nog altijd geen vuur.

Mannen, de eerste slag is geslagen voor de vrijheid.

Leger één.

De teerling is geworpen. Er is geen weg meer terug.

We zijn allemaal broeders en we zullen gezamenlijk marcheren...

met onze broeders uit Hawkesbury en Parramatta.

En we marcheren naar de vrijheid.

Ons lijden is nu onze kracht.

We heeft niet de nagels van de kat gevoeld en wraak gezworen?

We is er niet uit de armen van z'n dierbaren gerukt...

en wie is er niet vervolgd om z'n overtuiging?

Onterecht beschuldigd of op transport gezet voor kleine vergrijpen?

En alles uit naam van koning George.

Ze zullen ons rebellen noemen...

en zeggen dat we ons tegen de koning hebben gekeerd.

Maar is het niet de plicht van ieder mens om zich tegen een tiran te keren?

Wens misdaden zijn het grootst?

Die van ons of die van de heersende klasse, het Rum Corps...

MacArthur, Moresden...

en van iedereen die profiteert van geweld en diefstal?

Laten we ons opmaken voor de mars naar Parramatta.

Daar planten we een vrijheidsboom.

De natuur is altijd in evenwicht.

Laten we hierop hopen:

Dat er te langen leste toch rechtvaardigheid zal zijn...

om de jaren van corruptie uit te wissen...

en van wreedheid en onwetendheid.

Dit is het moment. De tijd is er rijp voor.

We willen vrij zijn of sterven.

De dood of de vrijheid.

De dood of de vrijheid.

Het is begonnen.