Original subtitles

In 1983 stelde IJsland een quotasysteem in.

Het doel was overbevissing tegengaan.

Alleen schepen die rechten hadden, mochten nog vissen.

Om te beginnen wil ik jullie bedanken.

Dank voor jullie tijd.

Dank dat jullie mij, ons deze kans bieden.

Dank dat jullie mij en m'n broer deze kans bieden.

Met deze handtekening bezegelen we...

Nee. Met deze handtekening zorgen we ervoor dat de stad...

de gemeente...

Het dorp... Nee, de stad. Dat klinkt groter.

De stad, de visfabriek, heeft deze trawler nodig.

Daarom danken m'n broer en ik jullie voor 't vertrouwen.

Als nieuwe eigenaar garandeer ik...

dat de stad tot bloei zal komen als de lente zelf.

De stad zal tot bloei komen als de lente zelf. De lente zelf?

De stad zal tot bloei komen als de lente zelf.

Hopeloos.

Kom op, Jón.

Welkom in de Westfjorden.

Kom op, Jón.

En? -Ik kan hem niet vinden.

Verdorie.

Waarom betrekt hij z'n broer erbij?

De bank wil een kapitein hebben. Ik wou dat hij jou gevraagd had.

Hij heeft me gevraagd. -Echt waar? En toen?

Ik wil onze spaarcenten niet in de zwendelpraktijken van Jón steken.

M'n eigen handlijnvisser.

Zijn dat ze? -Ja.

Die reizen ook niet goedkoop.

Zijn ze dat? -Ja.

Ik kan Torfi niet vinden.

Hij komt vanzelf. -Ja, dat is altijd zo.

Ben je zenuwachtig?

Nee. Dat hoeft toch ook niet. Ik hoef alleen een handtekening.

Zo simpel is het. Wat kan er misgaan?

Moeten we niet gaan? -Ja.

Ik zie je morgen. -Ja. Succes, man.

Hoeveel mensen wonen er in de stad? -Iets van 1000, dacht ik.

We moeten voor baanbehoud zorgen.

Daar zijn banken voor.

Er zijn ernstige zorgen over de stand van de IJslandse kabeljauw.

Na breed overleg tussen het ministerie van Visserij en de vissector...

komen er nu beperkende maatregelen.

Een aantal boten krijgt een quotum toegewezen.

Het doel is het beschermen van de kabeljauwstand...

en het voortbestaan van onze gemeenschappen overal in het land.

Is dat hem? -Nee, dat is die andere.

Die man is nooit op zee geweest.

Z'n broer is de beste kapitein van het land. Hij gaat de zee op.

Ik heb er geen goed gevoel bij. -Laten we eerst naar hen luisteren.

Hallo. -Welkom in de Westfjorden.

Aangenaam. -Welkom.

Er staat een warme Mercedes klaar. -Dank.

Geen dank.

BLACKPORT

Torfi is gisteren binnengelopen. Iedereen werkt nu.

De kinderen zijn van school gekomen. Het is hier een en al bedrijvigheid.

Dit is Páll, de fabrieksdirecteur. -Zo wil ik het hier elke dag zien.

En zo zal het zijn als de trawler is opgeknapt en de capaciteit is vergroot.

Harpa?

Harpa.

Staan de koffie en de hapjes klaar? -Ja, natuurlijk. Alles staat klaar.

Deze kant op.

OPSLAAN OP KANTOOR

Deze horen hier niet te staan.

Zo dan. Gaat u zitten, heren.

Heb je die zelf gebakken, meisje? -Ja.

Het belangrijkst voor mij, als burgemeester van deze stad...

die in de Westfjorden is geboren en getogen...

is het zekerstellen van onze financiële toekomst.

De trawler Thorbjorg is zeewaardig.

Met de overname heb ik ervoor gezorgd dat de trawler voor ons behouden blijft.

Waar is uw broer? Zou hij niet ook komen?

Ja.

Ik wil uw politieke en persoonlijke belangen niet bagatelliseren...

maar hij is degene die volgens u het gezag over het schip zal voeren.

Overigens knapt u het schip op zonder dat er iets getekend is.

Een formaliteit. Er is een quotum toegezegd.

Ja, maar er staat niks op papier. Het is niet uw trawler.

We gaan de zee op, zodra de inkt het papier raakt.

U hebt m'n vraag niet beantwoord. -Welke vraag?

Waar is de man die de zee opgaat? -Hij kan nooit ver weg zijn.

Niet in dit stadje.

Hij had gisteren een goede vangst. -Bijna een nieuw record.

Is hij dat aan het vieren? -Hij is belangrijk voor de stad.

Ze zijn erg lekker. -Dank u.

Er is meer interesse in de trawler.

Doelt u op die jongelui in het noorden? -Ja.

Ze hebben geen enkele ervaring, niet in zaken en niet in de politiek.

Ze hebben wel nieuwe ideeën. -Net als wij.

Is dat zo? -Ja.

We hebben een degelijk plan. -Anderen ook.

Waarvan akte.

U kunt niet doen alsof alles in kannen en kruiken is.

Dat doe ik ook niet. -Niet?

Het duurt soms even voor je je draai vindt na zo'n lange tijd op zee.

Kun je hem niet gewoon even halen?

Harpa, wil jij de Stier niet even voor ons halen?

Waarom noemt u uw broer de Stier? -Waarom?

Uitkijken.

Torfi is er nog niet.

Waar is hij? -Geen idee.

Hebben ze al getekend? -Nog niet.

Is hij niet gewoon zat?

Einar, de viskopsnijmachine is weer vastgelopen.

Verdorie, Einar.

Ik was bijna m'n hand kwijt geweest.

Torfi.

Waarom stinkt het hier altijd zo?

Torfi.

Elín?

Elín Kristin Sigurdardottir.

Jezus.

Torfi, wat doe jij hier?

Zijn jullie gek geworden? -M'n kamer uit.

Iedereen zit op je te wachten.

Shit. Verdorie.

Vandaag? Is het al dag?

Je hebt dit werk, omdat je m'n zus bent. En nu verziek je het voor de hele stad.

Nee, Torfi. Verdorie.

Ga zitten en drink een borrel met me.

Help me om hem aan te kleden.

Jón, kan ik je even spreken?

Je moet binnenkomen en tekenen.

Jezus, m'n beste broer, geliefd bij alle kinderen

Torfi, hou op met die onzin.

De trots van ons land

het land dat wij liefhebben

Hoe krijgen we hem nuchter? -Geen idee. Ik ben geen verpleegster.

laat Uw naam geheiligd worden

We moeten het over ons hebben. -Er valt niks te zeggen.

Ik moet steeds aan je denken. -Jón, hou op.

Ik word gek. -Het gaat mis als ze erachter komen.

Vrij dan niet met me. -Je hebt vier kinderen.

En we zijn allemaal vrienden. Dit mag niet.

Grímur heeft een kind bij een ander. Negeer je dat?

Daar ben ik overheen.

Door met mij te slapen? -Nee.

Ik hou van je. -Welnee.

Wanneer is Grímur terug? -Hou op.

Kan ik straks langskomen?

Alleen om te praten. -Geen sprake van.

Jezus, Torfi. Pies je nu in je broek?

Torfi, dat meen je niet. Hij moet verschoond worden.

Hij draagt geen luier. -Je snapt me wel.

Uitstappen. -En dan?

Laat die lui de stad zien, of zo. Weet ik het.

Ik zorg voor je broer. We komen zo dadelijk.

Het is bijna donker. -Uitstappen.

Ik heb Gunný gezegd dat ik wil scheiden. -Wat?

Ze weet het van ons.

Wanneer verwacht je je broer? -Die kan elk moment komen.

We vliegen voor het donker wordt.

Er was iets met de kleine bootjes. Daar moest hij even naar kijken.

Tinna, je bent 40 minuten te laat. -Sorry.

Dit kan niet door de beugel.

Er is zoveel vis. Mama moest heel hard werken.

Haar muts.

Andere mensen hebben hun leven wel op orde, ondanks de vis.

Dit kan echt niet, Tinna.

Niet te geloven.

Verdorie.

Wanneer heb je voor het laatst gedoucht?

Torfi, je moet een beetje meewerken. Trek je broek uit.

Ik kom eraan.

Jezus, ik kom eraan.

Trek je broek uit.

Je moet op Sæunn passen. -Ik heb nu geen tijd.

Het komt door de overuren. -Het gaat niet.

Hoezo niet? -Dat hoef ik jou niet uit te leggen.

Haar vader moet voor haar zorgen. -Grímur is weg.

Dan moet jij het doen. -Je bent niet goed snik.

Je bent niet goed snik?

Zo is 't niet afgesproken. -Nee.

Wat snap je niet aan de regeling? -Het is overwerk.

Er is nu veel vis, en ik moet werken.

We betalen je meer dan nodig is, en ik hoef niet met je te praten.

Neem je verantwoordelijkheid. -Lees me niet de les.

Torfi, naar binnen.

Ze is de dochter van je man.

Dit is niet in de haak.

Eén borrel maar, toe.

Ik hoef er maar één. Alsjeblieft.

Een borrel is het laatste dat je nodig hebt.

Ik moet een borrel hebben. Ik meen het.

Torfi, die mannen moeten zien dat je gezond en wel bent.

Kom bij zinnen, anders gaat de stad failliet.

Je moet nuchter worden.

We krijgen het voor elkaar.

Dat beloof ik je.

Dank je.

Wat voor moeder haalt haar kind een half uur te laat op?

Zo onverantwoordelijk. -Nog bedankt voor de laatste keer.

Kan ik haar hier laten? -Ja.

Bedank me in elk geval. -Dank.

Sæunn, wil je naar de andere kindjes toe?

Ben je moe?

Pétur?

Pétur.

Wat?

Werk je al heel lang? -Ja, al sinds vanochtend.

Alsjeblieft, een beetje speed. Zo meteen voel je je een stuk beter.

Is het zeker dat we het redden? -Als we binnen het kwartier vertrekken.

Zoete broodjes. -Ja.

Dank je wel, Sólon. -Ja.

Ik ben benieuw hoe jij over deze onderneming denkt, Torfi.

Je broer zegt...

dat je tien keer zoveel vis kunt vangen als tot nu toe.

Dat zijn grote woorden.

Het blijft dezelfde trawler. Alleen is die niet langer van de stad, maar van jullie.

Wat vind je daarvan? Ben je het ermee eens?

Ik verzeker je dat Torfi...

Zullen we Torfi aan het woord laten, nu hij toch nog is komen opdagen?

Verdomme.

Is hij hier?

Ik ga even kijken of alles in orde is.

Verdorie.

Luister, allemaal.

Het is een lange dag geweest, ook voor de jongeren. Jullie mogen naar huis.

Maar ik verwacht jullie morgenochtend weer, vroeg en nuchter.

Verdorie. -Wat?

Ik heb net zo'n pilletje geslikt.

Maak je niet dik. Dat dans je er vanavond wel uit.

Nee, nee, nee.

Verdorie, Pétur.

Help me.

Vijf? Teken dat contract voor het je dood wordt.

Toe. -Drink één borrel tegen de kater.

Ik moet dat getril in bedwang krijgen.

Ik kan geen pen vasthouden en tekenen zeker niet.

Harpa vermoordt me als er iets gebeurt. -Het komt goed. Ik betaal het dubbele.

Nee. -Het driedubbele.

Is goed. Eerst het geld.

Hier. -Jezus.

We gaan het zo niet halen.

Ga zitten, Sverrir.

Verdorie.

Het is goede amfetamine.

Werkt het meteen? -Na een uur.

Zolang heb ik niet.

Dan moet het op een andere manier. -Hoe dan?

In je reet. -Wat?

Direct de schoorsteen in.

Snel. -Echt niet.

Ik zet echt geen capsule in je reet. Ben je niet goed wijs?

Ik hou het niet meer.

Ik kan die dingen niet eens vasthouden. -Geen sprake van.

In het tehuis heb je bejaarden de kont afgeveegd. Je weet hoe het moet.

Ik betaal je ervoor. Maakt niet uit hoeveel.

Hoe voel je je?

Goed.

Echt waar? Meteen al.

ANTIVRIES

Torfi.

Torfi, nee. Wat doe je nu?

Je moet dat contract tekenen. Dan is iedereen blij.

Het is heel belangrijk voor ons, voor de hele stad.

Torfi, kom. -Nonni, jij kleine rekel.

Natuurlijk zet ik m'n handtekening.

Maar ik heb nu geen zin om over vis te praten.

Geen geld, Nonni.

Er is een bal. Dus laten we nu gaan...

dansen.

M'n broer Torfi is geen voorspelbare vangst.

Ja.

We hebben gezien wat we moesten zien.

Ik wil nu vertrekken.

Sverrir.

M'n broer Torfi is 100% betrouwbaar als het op zeemanschap aankomt.

Hij kan het best op zee blijven. Aan wal is hij als een vis op het droge.

Droog staat die man allesbehalve.

Nee, maar we werken goed samen, omdat we elkaar begrijpen.

Het is mijn taak om de stad een bloeiende onderneming te bezorgen.

Jón, misschien ben je een uitstekende burgemeester, al heb ik m'n twijfels.

Ik geloof alleen niet dat je weet waaraan je begint.

Je weet niks van vissen.

Ik weet goed hoe ik de onderneming moet leiden.

Ik heb het allemaal voor elkaar. -O, ja?

Het is helemaal rond. -Is dat zo?

Absoluut. Als je nog twijfels hebt, vraag het Harpa.

Je secretaresse? -Ze is m'n rechterhand.

Ik zit al 15 jaar in de visserijverzekering en ik zie het als iemand onbekwaam is.

We verdoen onze tijd.

Je rijdt niet rond zonder die fles te delen. Geef op.

Het is uiteindelijk aan de bank, maar ik ben absoluut tegen.

Je weet hoe belangrijk deze trawler voor onze gemeenschap is.

Het is erop of eronder. Daarom stel ik je deze vraag:

Is het goed als alleen ik teken? Willen jullie me vertrouwen?

Het dansfeest gaat beginnen.

Verdorie. Dat water is ijskoud.

Je hebt de trawler zonder contract laten opknappen. Dat is al 'n prestatie.

Het staat buiten kijf dat je broer Torfi de beste kapitein van IJsland is...

en die trawler heeft een goede kapitein nodig.

De waarde zit hem in de vis die hij vangt. Ik heb vertrouwen in je…

Maar zonder kapitein krijg je geen contract.

Zo staan de zaken ervoor. -Ga niet weg, alsjeblieft.

We gaan nergens heen, niet als het zo donker is.

Nee, we blijven. Ik ben al jaren niet op een dansfeest geweest.

En waar slaap ik vannacht?

De fabriek heeft daar een appartement. Ik breng je wanneer je wilt.

Ik geloof dat we naar het feest gaan. -Ja.

Dat was geweldig. Hopelijk krijgen we de zaak morgenochtend rond.

Gegarandeerd.

Welterusten. -Jij ook.

Dank voor de leuke avond.

Tjonge.

En nu?

Nu? Nu ga je naar huis om recht te zetten wat je Gunný hebt verteld.

Harpa? -Jón.

Ik geef veel om je, maar tussen ons is het voorbij.

Ga naar huis en brei het allemaal weer recht.

Daarop moet ik kunnen vertrouwen.

Oké?

Welterusten. -Jij ook.

Je kunt nu van me af gaan.

Oké, Torfi. Ga van me af. Ik meen het.

Schiet op.

Wat?

Jezus.

Waar? -Hier.

O, m'n god.

Blijf overal vanaf.

Wat is er gebeurd?

We waren het aan het doen, en toen kreeg hij een hartaanval of zo.

Ella, ik had je helemaal niet gezien.

Blijf overal van af, had ik gezegd.

Dit is het contract.

Heeft hij het getekend? -Nee.

Gaan jullie vooral. Ik regel dit wel.

Ga allemaal weg bij de deur.

Goed je te zien, Ella.

Iedereen naar binnen.

Ga allemaal naar huis.

Waar is Sæunn? -Bij Freydís.

Zorg dat je je leven eens een keer op orde krijgt.

Jij vertelt me niet hoe ik me te gedragen heb.

Je kunt Sæunn morgenochtend ophalen.

Dan moet ik werken.

Je bent een lastpost. Wat doe je hier eigenlijk?

Het is geen verkoopcontract, maar een lening.

Ze konden een lening van de gemeente overnemen.

Jón en Torfi moesten 200.000 kroon betalen.

Is dat alles? -Wij kunnen de lening overnemen.

Zoveel geld hebben we niet.

We nemen een hypotheek. -En dan ons huis verliezen.

Je haat je werk met de kinderen. -Dat is niet waar.

Jawel. -Nee, ik haat het niet.

Maar ik wil weleens iets anders.

Laten we het doen. Ik weet zeker dat het een succes wordt.

Ik doe mee. -Hoe zit het met Grímur?

Denk je dat hij tegen is? -Laat Grímur aan mij over.

Besef je hoe bedenkelijk deze manier van zakendoen is?

De broers hebben het idee van hem gestolen.

Van hem? -Iedereen weet het.

De koelkast is leeg. -Ik weet niet eens hoe je heet.

Ik? -Ja, jij.

We hadden niemand verwacht, maar ik kan de winkel openen en iets halen.

Zeker weten? -Ja, hoor.

Ik heet Einar.

Is hij het brein achter de hele zaak? -Hij kan de trawler in de vaart houden.

Sorry, maar ik zie niet voor me hoe jij de onderneming moet leiden.

Je kunt niet alleen met Jón in zee gaan. Hij kan geen quotum krijgen.

Als de stad de trawler verliest, gaat de fabriek gegarandeerd failliet.

Dan verliest de bank veel geld en uw maatschappij ook.

Dus jullie voorstel is dat jullie tweeën en je man de lening overnemen.

Is hij niet gewoon visser? -Nee, Grímur is kapitein.

Hij kent de visgronden.

Je bent secretaresse van de gemeente. Ik kan niet...

Daarom ben ik overal van op de hoogte.

We zouden zakendoen met Jón en Torfi. Jón weet niks van vis.

En ik niet over jou. -Je kunt me vertrouwen.

Geef je Jón niet een dolkstoot in de rug? -Zo zie ik het niet.

Jón is z'n broer kwijt, dus raakt hij dit ook kwijt.

Met haar verbeeldingskracht is in elk geval niks mis.

Hoe wil je de aanbetaling voldoen?

Tegen een hypotheek op onze huizen. Die zijn bijna hypotheekvrij.

Het is een idioot voorstel. -Ik speel in op de omstandigheden.

Als je de zaak overneemt en ten onder gaat, gaat de hele stad ten onder.

Er staat voor ons veel meer op het spel dan voor jullie.

Je ziet het goed, op één ding na. -En dat is?

Je hebt Jón als politicus achter je nodig, als het echt moet doorgaan.

Laat Jón aan mij over.

Gunný.

Het spijt me vreselijk.

Het is heel erg. Het had nooit mogen gebeuren.

Ik vind het moeilijk om te zeggen, maar het kwam niet als een verrassing.

Ik weet niet wat ik moet zeggen.

Die vervloekte drank ook.

Het is zo triest. Het was zo'n lieve man.

Harpa? -Jón, gecondoleerd.

Maar ik moet je spreken over 't contract. -Ja, kom binnen.

Dus jij, Grímur en Einar worden de eigenaars.

En Freydís. -Zij ook?

De visfabriek is van de stad. -Daarom hebben we je nodig.

We zullen het samen moeten doen.

Waarom?

Omdat anders alles voorbij is.

Dat zou ik niks vinden.

Je wilt hier niet voor eeuwig vastzitten.

Nee. Hij heeft vorige maand indruk gemaakt op het partijcongres.

Geef het maar toe. Het is zo.

We zorgen dat hij de senaat in gaat. -Gunný.

Harpa mag het wel weten. -Het is ook niet geheim, of zo.

Vertel het alleen niet verder. -Nee, je kunt me vertrouwen.

Ik weet het.

Maar het is nog niet zeker dat ik ga. Er zijn hier ook dingen belangrijk voor me.

Wat kan er hier belangrijk zijn? -Hier heb je spoken uit 't verleden.

Je bent nodig in de senaat. -Ik meende wat ik zei.

Weet ik. -Elk woord.

Maak de situatie niet onnodig ingewikkeld.

Het voelt alsof ik bedrogen word. -Je krijgt je deel.

Ik weet dat iedereen hier je aan het hart ligt.

Ik wil niet dat je weggaat zonder dat je iets hebt om voor terug te komen.

Vertrouw me.

Ik zal je niet belazeren.

Beloof je dat?

Ik beloof het.

Ik moet zeggen dat ik het niet meer kan volgen.

's Avonds laat onderhandelen aan de keukentafel. Altijd dat gekonkel.

Het was zwaar en niet zonder uitdagingen.

Maar de vis rot weg als we niet aan het werk gaan. Aan de slag dus.

Kijk, daar is papa.

Hij zal opkijken. -Papa kijkt op.