Original subtitles

Wat voorafging...

In dat gebouw is een kamer met een portaal naar de toekomst.

Josh en Riley zijn naar 1988 gegaan.

Dat glazen gebouw is de enige manier om je kinderen te redden.

Je bent niet voorbereid op de gevaren die daar wachten.

Daar gaan we.

Je hoeft niet bang voor me te zijn. Ik ben je vader.

Waarom is mijn moeder in 1988? - Geef me 'n kans om het uit te leggen.

Ik heb het gevoel dat je een spelletje speelt.

Wil je jezelf bewijzen? Laat ons dat portaal gebruiken.

We gaan Josh halen.

Josh. - Riley.

Elk portaal creëert een nieuw zinkgat.

Een zinkgat in de oceaan zal een vloedgolf veroorzaken.

Maar we kunnen het tegenhouden.

Wat is het plan?

Een virus maken dat het Lazarus-project vernietigt,

de zinkgaten tegenhoudt en het portaal voorgoed afsluit.

Ik heb een hersentumor, ongeneeslijk.

Ik heb hier een doel gevonden en ik beloof dat ik zal vechten.

Zijn jij en papa weer samen?

Ik hou van je vader, maar ik hou ook van Levi.

Jullie gingen al eens uit elkaar, ik wil dat geen tweede keer meemaken.

Als je niet meegaat naar 10.000 v.Chr, kunnen we die zinkgaten niet stoppen.

Zo te zien gaan we met je mee.

Daar gaan we.

Eve? Word wakker.

Gaat het? Heb je iets gezien?

Zolang jij bij me bent, is alles goed.

Kom op.

Daar ben je.

De kinderen al gezien? - Nee, we gaan maar naar de open plek.

Nergens te zien.

Ze komen wel opdagen.

Je verzwijgt iets. Wat is er?

Nee, ik wil gewoon in dat gebouw kunnen voor die vloedgolf.

Dat lukt ons wel.

Daar zijn jullie.

Waar is Josh?

Ik dacht dat hij bij jullie was.

Hij zal straks wel komen.

Ik wist niet dat je terug was. - Ja, ik kom mijn buren even helpen.

En maar goed. Ik zie dat jullie eindelijk aan het renoveren zijn.

Gelukkig ken ik daar wel wat van.

We beseffen nu dat we hier nog wel even zitten.

We willen naar huis, maar we hebben ook iets permanenters nodig.

Daar heb ik eigenlijk ook over nagedacht.

Ik heb Paara ten huwelijk gevraagd. - Fantastisch.

Maar daar heb ik wel een ring voor nodig.

Wil je dat ik er een maak? - Je bent een groot kunstenaar.

Wil je dat doen voor een vriend? - Ik heb al een idee.

Als je hier woonde, was je nu al thuis

Met iets bezig? - Nee.

Ty gaat met Paara trouwen en vroeg of ik de ring wil maken.

Ik ga een amethist zoeken in een van de grotten. Ga je mee?

Ja, graag zelfs.

Je was hier toch zo dol op? - Tijd voor een nieuwe start.

Ik ben nu gelukkiger dan ik me ooit heb gevoeld, Ella.

Tijd om alles achter te laten. - Zit Lucas daar voor iets tussen?

We hebben gezoend.

En?

En dat voelde lekker.

Dus gooi ik alles weg wat me aan mijn oude ik doet denken.

Aan Aaron, bedoel je.

Hij gaf me die armband. Hij heeft me lang genoeg in zijn greep gehad.

Ik snap het wel, maar...

Het is niet zo simpel als dingen weggooien.

Ik wil weer vooruit en ik wil nooit meer aan Aaron denken.

Kom, we gaan naar die grot.

De volgende keer stel ik me dus niet meer kandidaat.

Blijven duwen, hij staat bijna rechtop.

Sorry, hoe heette je weer? - Wyatt.

Fijn dat je zo enthousiast bent. - Duw nu maar voort.

Ik hou hem niet meer.

Verdomme.

Niet erg. Duw maar weer omhoog.

Ziezo.

Doe de volgende keer gewoon wat je wel aankunt.

Zo loopt niemand gevaar.

Hoe gaat het met je hand?

Daar voel ik niks in.

Voor de rest gaat het top.

Luister maar niet naar Wyatt. Hij weet niet wat hij zegt.

Net zei je nog dat hij voorman in de bouw is.

Ik moet even rusten.

Gaat het wel? - Ja, hoor.

Gewoon weer hoofdpijn. Ik heb dat nu vaker sinds dat gevecht met Taamet.

De beste heeft gelukkig wel gewonnen.

De overwinning is toch bitterzoet. Wie heeft hem nu laten ontsnappen?

Is Paara hem op het spoor?

Ze zoeken Taamet en de verrader die hem vrijliet.

Ze zullen ze wel snel vinden en ze zullen ook zwaar gestraft worden.

Ja, absoluut. Straf ze maar allemaal.

Een buffel, pas op.

Uit de weg.

Alles oké? - Ja.

Ik denk het wel, ja.

Dat was een grote buffel, zeg.

Of misschien toch niet echt. - Wat is dat?

Ik weet het niet, maar dieren kunnen fel reageren op weersveranderingen.

Kom eens mee.

Niet best. - Geef eens hier.

Dat zijn er honderden.

Dit is echt niet goed. - Ze staan kilometers hiervandaan.

Ja, nu nog wel. Maar wat staat er midden op hun migratiepad? Wij.

Die kudde buffels vertoont heel raar gedrag.

Ze zijn zenuwachtig.

Als ze nog eens schrikken, slaan ze op hol.

Die ene buffel maakte brandhout van die balk.

Wat doen honderden buffels dan? - Die verwoesten hier alles.

Josh is nergens te bekennen. - En nu?

We hebben nog maar een paar uur. We moeten nu het virus gaan uploaden.

Ze heeft gelijk. We hebben hier afgesproken. Josh redt zich wel.

Het komt wel goed. - Vreselijk, maar we hebben geen keus.

Josh zal ook niks verklappen. - Zelfs als we zonder Josh gaan...

Moeten we wel zwijgen? Gaan we niet eerst naar ze toe?

Ze moeten weten dat ze hier eeuwig zitten.

Riley heeft gelijk. Het zijn onze vrienden.

We moeten het ze toch ooit vertellen.

Dan gaan ze in discussie. We leggen het later wel uit.

Wij bepalen dus hun lot? - Hebben we toch al gedaan?

Daar kwamen we toch voor? - Hier is geen tijd voor.

Mee eens. Zie je die groene schijn? Er gaat straks een aurora open.

En ook dat zinkgat in Santa Monica? - Precies.

En de vloedgolf zal nog veel meer slachtoffers maken dan hier.

Als we dat willen vermijden, moeten we nu vertrekken.

Kom dan maar.

Hier scheiden onze wegen. - Waarom?

Dat moet wel. James laat Caroline echt niet in de buurt komen.

Ik kan wel in hun computersysteem via het onderzoeksstation verderop.

Goed. Riley en ik gaan met je mee. - En wij gaan met jou mee, pa.

Izz... - Je denkt dat je pa te vertrouwen is,

maar hij is gevaarlijk. - Ze heeft gelijk.

We doen dit samen. - Dat is geen goed idee.

Ik ken James. Hij wil alleen zijn zoon zien.

Misschien Izzy ook nog net. - Maar mij dus niet.

Ik wek te veel wantrouwen. - Ik vind dit maar niks.

Ik ook niet, maar ik wil dit niet dwarsbomen.

Het komt wel goed.

Zet je horloges gelijk op 12 uur. Over drie uur beginnen we.

Als jij voorbij de beveiliging bent, upload ik het virus.

Die moet minstens 85% voltooid zijn om het zinkgat te sluiten

en 100% om de machine voorgoed uit te schakelen.

Wees voorzichtig.

Meen je dat nu? Prehistorische buffels die op hol slaan?

Ik heb migratie bij dieren bestudeerd.

Dus ik weet wel zeker dat we helemaal de klos zijn.

Ik heb een plan: We moeten hier wegwezen.

Waar gaan we dan heen? - Er zijn een hoop veiligere plekken.

De grotten, het strand, de heuvels, de bergen, het woud.

Zolang het maar niet hier is.

Hoezo, nee? - We slaan niet op de vlucht.

We hebben nog niet anders gedaan.

We laten ons dit niet afpakken.

Mee eens. - Hoe wil je het hier dan verdedigen

tegen die meute die met 60 km per uur op ons af stormt?

We gaan er niet tegen vechten. We leiden ze gewoon af.

Die taser heeft je hersenen ook lamgelegd.

Nee, ik denk dat dat wel zou kunnen werken.

Kuddedieren kun je makkelijk sturen. We moeten een obstakel maken.

Ja, inderdaad. We kunnen die teer uitgieten

rond de open plek. We steken het in brand

en de vlammen sturen de buffels de andere kant op.

Goed idee.

Oké, als iedereen een emmer neemt, is dat zo gefikst.

Ik doe mee.

Kom op, mensen. - Ik heb je gewaarschuwd.

Ik moet naar die portaalruimte,

maar de vorige keer liet James me geen seconde alleen.

Zal ik het brandalarm activeren? - Ik heb een beter idee.

De ziekenboeg is op dezelfde verdieping als de portaalruimte.

Dus ik dacht zo...

Meen je dat nu? - Het moet wel overtuigend zijn.

Jij en ma hebben gezoend. - Pardon?

Toen jullie afscheid namen.

Zijn jullie dan weer samen?

Dat hoop ik toch.

Waarom zeg je dat zo?

Ach, ik heb gewoon veel aan mijn hoofd.

Pa, we hebben beloofd dat we elkaar volledig zouden steunen.

Je mag geen dingen verzwijgen. - Doe ik niet.

De vorige keer dat we elkaar niet steunden, ging het flink fout.

Ik dacht dat als we weer bij elkaar waren,

het dit keer anders zou zijn.

Niet dus.

Ik had een visioen.

In 1988, voor we in het zinkgat sprongen.

Ik dacht het al. Ze waren toch opgehouden?

Dat dacht ik ook.

Ik zag je ma.

Ze lag in mijn armen

en er waren overal rode, stervormige bloemen.

Ik denk dat ze dood was.

Maar het is niet omdat ik dat zag, dat het ook zo moet gebeuren.

Weet je waar het gebeurt?

Wanneer gebeurt het?

Pa? - Luister eens.

Ik weet nog niet wat het betekent, dus laat ons nu eerst op dit focussen.

Volk.

We willen geen problemen. Dit is James z'n kleindochter.

En ik ben zijn zoon.

Ga tegen James zeggen dat ik terug ben en hem moet spreken.

Blij dat ik je zie. Heb je je zoon gevonden?

Ja, hoor. En dit is Izzy, je kleindochter.

Ook hallo.

Blij dat je hem gevonden hebt, maar ik ben ook verrast.

Waarom kwam je terug?

Luister eens. Ik had zo mijn twijfels over jou.

Nu ik mijn gezin terug heb, besef ik pas echt dat ik niet weet wie ik ben

of waar ik vandaan kom.

Ik wil mijn familie leren kennen.

En ik wil dat Izzy ze ook leert kennen.

Ik vind familie dan ook heel belangrijk.

Wat is er met je arm?

Het was een beetje een harde landing.

Dat zullen we meteen verzorgen. Breng hem naar de ziekenboeg.

Zal ik jou intussen een rondleiding geven?

Dit is uiteindelijk ook jouw erfenis.

Kom maar mee.

Het onderzoeksstation is nog 1,5 km. Het moet wat sneller.

Wacht eens even.

Riley en ik hebben nog wat vragen. - Wat dan?

Ik heb lopen nadenken en ik wil echt heel zeker weten

dat we dit alleen oplossen door die machine te vernietigen.

Klopt. - En als ze vernietigd is,

kunnen we niet meer naar huis? Dan zitten we hier voor altijd vast?

Daar is het nu wat te laat voor. - Jouw gezin is hier.

Jij hebt dat probleem dus niet.

Als we dit doen, ziet ze haar moeder en broer nooit meer.

Dus mag het even?

Dus voor de duidelijkheid: is dit echt de enige optie?

Ja, sorry. Je kunt alleen naar huis met de machine van James

en die is heel destructief.

We hebben geprobeerd om ze veilig te maken, maar dat is niet gelukt.

Ze is niet stabiel genoeg. - Kunnen we dan niet eerst naar huis?

Bij elke tijdswissel opent er een nieuw en catastrofaal zinkgat.

Kies maar. Welke stad wil je verwoesten om naar huis te kunnen?

Pa? Pa, we hebben geen keus.

Ik weet hoe je je voelt.

Ik heb de band met mijn eigen zoon opgeofferd voor deze missie.

Maar dit virus dat ik heb gemaakt, is de enige oplossing.

Oké, dat beantwoordt mijn vragen dan wel.

Dan gaan we maar weer.

Als het klaar is, vullen we het met teer en steken we het in brand.

Wat heb ik gemist?

Je bent er weer.

Dit is de mooiste dag van m'n leven.

Behalve dat er straks buffels onze stek komen verwoesten,

maar ik ben blij dat ik je zie. - En ik jou. Ik heb je gemist.

Gaat het wel? - Ja, hoor. Gewoon m'n enkel verzwikt.

Kom even rusten dan.

Waar zijn de anderen? Wat is er gebeurd?

Ze vonden ons in 1988. We zijn allemaal samen gesprongen.

Ze komen straks ook wel. We konden jullie niet zomaar achterlaten.

Toch Die Hard in de cinema gezien? - Nee, helaas.

Het was best wel saai. - Saai, wat zeg jij nu? Ben je gek?

Je oma was daar toch in 1988? Heb je haar ontmoet?

Heeft ze iets over dat rare gebouw verteld?

Dat is een lang verhaal.

Josh, je kunt het me wel vertellen. We zijn toch makkers?

Wacht eens even. Ja, we zitten met een probleem.

Nee, blijf jij maar zitten. Ik kom zo terug.

Geloof me nu. De breedte is goed zo.

En de kromming is perfect. - Jij weet niet wat je zegt.

Dit is wel mijn job, hoor. - Oké dan.

We leggen het even aan de baas voor. Ik denk dat het zo wel goed is,

maar Bill de Bouwer vindt van niet.

Dat klopt. We moeten meer oppervlakte creëren voor een groter vuur.

Hier kun je geen op hol geslagen kudde mee afleiden.

Zeg dan iets.

Weet ik veel. Luister maar naar Wyatt. - Dank je.

Gaat het wel? Waarom aarzelde je dan?

Ik weet helemaal niks af van teer of van buffels.

Een goede leider motiveert en delegeert.

Ik wil geen leider zijn. - Waarom doe je dit dan?

Weet ik veel.

Voor Veronica?

Bij mij hoef je niet de stoere uit te hangen.

Sinds ma dood is, wil ik veranderen en een beter mens worden.

Dat gaat niet zomaar, maar de manier waarop Veronica naar me kijkt,

heeft me overtuigd dat ik wel degene kan zijn die zijn thuis verdedigt.

Dat is ook zo. Je kunt wel een enorme eikel zijn,

maar wel een eikel die ik wil volgen.

Twijfel niet aan jezelf. - Bedankt, Scott.

Is een podcast niks voor jou?

Het amethist voor Ty zijn ring is daar ergens.

Prachtig, hè?

Zal het daarmee lukken? - Ja, hoor.

Ik ga de rest van de grot eens verkennen.

Ik ken die boom.

Die bloemen... Die herinner ik me nog.

Die moest je altijd tekenen van Aaron.

Die groeiden vroeger bij hem thuis.

Maar wat doen ze hier?

Ik wil hier niet zijn.

Je vader keek net zo.

Echt heel indrukwekkend. - Dat ben jij ook.

Je volgt je ouders naar een onbekende toekomst.

Het was vast moeilijk om het moderne comfort van 1988 zomaar op te geven.

Een televisie en auto's zijn cool, maar familie...

Dat is het enige wat telt. - Helemaal mee eens.

Ik had hier vroeger ook een gezin. Een zoon en een vrouw.

Waar is ze nu?

Ze is weggegaan.

Naar hetzelfde tijdperk waar jij net vandaan komt: LA in 1988.

Ben je haar niet tegengekomen?

Nee.

Zullen we eens bij je pa gaan kijken? - Zou ik eerst iets kunnen eten?

Zeker, we gaan wel even langs de keuken.

Hoe heet die boom?

Dat is de Arbor Caverna, een typische boom van hier.

Die groeit alleen in dit tijdperk en gek genoeg alleen in grotten.

We onderzoeken nog waarom. Prachtige boom, hè?

Zullen we iets te eten halen?

Nee, hè. Ma sterft in 10.000 v.Chr.

Daar is een riviertje. Zullen we eerst wat water bijtanken?

Ik kom zo.

Leeg. Verdomme.

Is alles oké?

Ja, ik zocht een extra waterfles.

Ik had dus gelijk. - Inderdaad.

Hij ging op de stick af.

Wat doen we nu? - Vooral niet te fel reageren.

Zullen we met hem praten?

Wat zijn ze van plan?

Veronica, gaat het wel? - Ja, hoor. Kom, we gaan terug.

Luister eens...

We moeten uitzoeken wat die bloemen betekenen.

Helemaal niks.

Aaron zag ze vast gewoon in een boek. - Ik weet het niet, hoor.

Ik dacht altijd dat die bloemen een raar hersenspinsel waren.

Misschien kende hij het hier. - Hoe dan? Hij was hier nooit geweest.

Misschien is er een reden waarom we hier zijn.

Dit houdt geen steek. Zelfs als hij er niet is,

kruipt hij weer in mijn hoofd. Net nu ik eindelijk weer gelukkig ben.

Snap ik, maar we kunnen dit niet negeren.

Ella, die man heeft ons alles afgenomen.

Je vindt er heus geen verklaring voor.

Ik kan mezelf alleen maar een nieuwe start beloven.

En ik laat me door niks of niemand tegenhouden.

Ik zal het niet meer over die bloemen hebben, beloofd.

Pa. Hou nu op, pa. Wat doe je toch?

We moeten eerst aan dat station zijn. - Wat wil je daar dan gaan doen?

Je wilt dat virus niet uploaden. - Die machine mag niet kapot.

We mogen ma en Andrew niet opgeven. - Je mag dit niet doen.

Ik maak al mijn leven lang de keuzes die niemand wil maken.

Ik snap dat je niet wilt meedoen, maar ik doe het dus wel.

Een prikje. De modernste antibiotica.

Die schakelen elke infectie van hier of 1988 meteen uit.

Wat doe jij hier eigenlijk? - Ik begon hier als fysicus.

Daarna mocht ik het geheime onderzoek leiden

en nu heb ik hier de leiding.

Dan zag hij wel iets in jou. - Hij heeft me een mooie kans gegeven.

Dus ben ik hem loyaal.

En ik bescherm hem tegen iedereen die hem afleidt.

Dat klinkt als een bedreiging.

Tijdreizen op punt krijgen, stelt je voor een hoop problemen.

Je vader heeft ze bijna opgelost, maar dat lukt niet als mensen hem afleiden.

Mensen zoals ik, bedoel je. - Maakt niet uit of je familie bent.

Als iemand zijn werk wil saboteren, is het mijn taak om in te grijpen.

Fijn dat je zo goed voor hem zorgt.

Heb je nog even? Ik breng je zo naar je vader.

Dat kan ik anders zelf ook wel, hoor. - Nee, ik zal je wel brengen.

Nieuw plan. Je brengt me naar de portaalruimte.

Vooruit.

Bijna klaar. - Nog een paar emmers.

Dat is de aurora. Niet te geloven.

Dat geluid heeft de kudde laten schrikken. Ze komen eraan.

Klaar, Lucas?

Oké, mensen. Emmers weg en ga snel uit de weg. Vooruit.

De fik erin.

Oké, mensen. Tijd om dekking te zoeken.

Ze moeten hier allemaal weg.

Mensen? Er zijn problemen op niveau 5.

Iedereen moet meteen naar zijn kamer.

Waar is de beveiliging?

Hier.

Veel succes, alleen James kan dit activeren.

Dat zien we dan nog wel.

Toegang verleend

Gelukt.

Daar.

Riley, waar is je pa?

Geen idee, hij flipte helemaal. - Wat zei hij dan?

Dat je dat virus niet mag uploaden.

We moeten snel zijn.

Hopelijk is het Gavin gelukt.

Toegestaan

Het is hem gelukt. - En dan nu waar we voor komen.

Het virus uploaden.

Wat is dat? - Iets verstoort de stroomtoevoer.

Of iemand.

Kom op.

Pa.

Pa, hou op.

Stop, Sam. Denk toch eens na.

Als je de stroom uitschakelt, vallen er doden.

Iedereen in veiligheid? - Ja, er is niemand meer buiten.

Het zal wel lukken.

Daar komen ze.

Kijk, daar zijn de eerste buffels. - Kom op.

Ja, het is gelukt.

Nog niet te vroeg juichen. Er komen er nog een paar honderd.

Buffels blijven dicht bij de kudde. Over een minuut is de rest hier.

Is dat een vis?

Wat nu?

Wat is dat?

Wat gebeurt er? Waar komt dat vandaan?

Het is zout.

Dat is water uit de oceaan.

In 1988 is er een zinkgat dat nu opengaat in Santa Monica.

Mijn ouders en de rest willen dat verhinderen.

Hoe dan? - Door het portaal uit te schakelen.

Hoe komen we hier dan weg?

Dat weet ik niet.

We hebben nu grotere problemen. Het vuur dooft door de regen.

Hoor je dat? - De buffels komen eraan.

En wat nu?

Je mag dit niet doen. - Ik moet wel, ik heb geen keus.

Pa, die aurora is aan het sluiten.

Dan sluit het zinkgat ook. Het virus werkt.

Er komt geen vloedgolf. Hou op, pa. Ze rekenen op ons.

Ik kan dit niet toelaten. Luister, Sam.

We kwamen terug om levens te redden. Er zijn duizenden mensen in gevaar.

Ik vind het erg dat je er zo'n hoge prijs voor betaalt.

Ik weet dat ik makkelijk praten heb.

Mijn offer is niet zo groot. Het gaat nu niet om mij en ook niet om jou.

Dit is in ieders belang.

En dat is belangrijk voor jou.

Caroline probeert hier levens te redden.

Laat haar dat doen.

Nee, echt niet. - Dan moet je eerst mij aanpakken.

Ik ga niet weg. - Pa.

Doe dit nu niet.

Pa.

Alsjeblieft.

Aurora dicht

Wacht eens.

Het stopt met regenen.

Het virus werkt dus. - Kijk.

Ze zijn er bijna.

Moet je die hoeven horen.

Maar dat is het. Luisteren. Vibraties. Dieren haten harde geluiden.

Lukt het niet met vuur, dan misschien wel met geluid.

Blijven toeteren, Ty. Scott, kom mee.

Toeteren, mensen. - Maak zo veel mogelijk kabaal.

Harder. - Toeteren.

Maak kabaal. - Blijven toeteren.

Toeteren, mensen.

Zo hard je kunt.

Blijven toeteren.

Doe zo voort.

Het werkt. Blijven toeteren.

Het is gelukt.

Kom op.

Ja, verdomme. - Het is gelukt.

Veronica, je bent er weer. - Wat is hier gebeurd?

Gewoon wat buffels op hol geslagen. - Was dat dat geluid?

Ja, maar we hebben ze kunnen afleiden. - Hoe dan?

We laten ons niet doen.

Heb je je leven gewaagd om de open plek te redden?

Waarom?

Dit is ons thuis.

Het is ons gelukt.

Dit is een vergissing. - Echt niet.

Ik heb je alarm gezien. - Hij uploadt een virus.

Blijf daar.

Je hebt je moeder dus gevonden. - Inderdaad.

Ze heeft je de waarheid niet verteld, dat kan ik je beloven.

En jij wel? - Ik werk hier al aan de machine

sinds zij weg is gegaan. Het portaal is bijna stabiel.

Dan kan iedereen veilig tijdreizen, zonder zinkgaten of aurora's.

Je liegt. - Nietes.

Wel. - Als die upload voltooid is,

is al mijn werk verloren.

We kunnen de machine niet opnieuw maken. Dan zitten we hier vast.

Dat weet ik.

En ma dan?

Hier staat een boom met die bloemen die je rond haar zag.

Die rode, stervormige bloemen uit je visioen.

Die bomen groeien alleen in 10.000 v.Chr.

Ze zal hier sterven.

Ik kan je helpen. Ik breng haar naar huis.

Maar dan moet mijn machine wel werken.

Leg je hand gewoon op de plaat.

Dan stopt de upload en kun je je vrouw redden.

En het zinkgat in Santa Monica? - Dat is dicht.

Wat je wou tegenhouden, heb je al tegengehouden.

Telkens als je de machine gebruikt, komt er een zinkgat.

Ik wil geen bloed aan mijn handen. - Werk dan met me samen.

We hebben de oplossing bijna.

We kunnen de machine maken en ook je vrouw redden.

Je moet me gewoon vertrouwen. - Ik vertrouw je niet.

Bijna.

Je moet me geloven. Ik kan dit oplossen, beloofd.

Het staat op 98 procent.

Ik kan je vrouw redden.

Upload gestopt