Original subtitles

Alles wat ik vraag is een groot schip en een ster om langs te zeilen.

Alles wat ik vraag is een groot schip en een ster om langs te zeilen.

Alles wat ik vraag is een groot schip en een ster om langs te zeilen.

Is dat genoeg?

Ja.

'Mag ik dit houden? Want dit is geschreven door Richard.

Ik kan dit inlijsten, nietwaar?

Ja, zo zal het allemaal beginnen.

Hallo prinses.

- Hallo. - Kijk je naar het nieuws?

Het is weer gebeurd. Nog een.

Kun je elkaar ontmoeten?

Zeker.

Geef me een uur.

Maak er 30 van.

Vredesaanbod.

Zoiets.

Ik weet wat je me gaat vragen te doen.

Oh. Jouw baan.

Je bent een verslaggever, dus rapporteer.

- Ronnie, ik... - We zitten in de problemen, Ingrid.

De wolven staan ​​voor de deur, internet.

Het staat op het punt ons af te maken, tenzij we voorop blijven lopen.

Weet ik. Wij zagen het niet aankomen.

Zou moeten hebben.

Zou hebben, zou hebben, zou kunnen hebben.

Dingen zijn nu anders. Ik heb Eleanor om over na te denken.

Jij bent de enige die dit kan doen.

Jij bent de enige met de inside kennis.

Hoe lang is het?

- 20 jaar? - 20 jaar.

Misschien kan hier iets goeds voor je uit voortkomen.

louterend.

- Doe dat niet. - Doe wat?

Manipuleer mij. Hou me niet voor de gek.

Als je dit spel zo lang speelt als

ik, Ingrid, leer je mensen kennen.

We hebben dit exclusief nodig. Ik ga niet liegen.

Ik zou je niet terugsturen als het me niets kon schelen.

Praat erover met Frank.

- Frank en ik zijn niet... - Oké dan,

praat er dan over met Eleanor.

Zij is in ieder geval de verstandige.

De dochter van haar moeder.

- Geografie? - Geschiedenis.

Brave meid.

Hé, wat dacht je ervan om een ​​paar dagen weg te gaan?

Waarheen?

Het platteland.

Zoals voor een echte vakantie of weer voor werk?

Kan het allebei?

Dat is wat je de vorige keer zei.

Nou, deze keer zou anders zijn.

Je kunt overdag op verkenning gaan terwijl

ik werk, en we kunnen de laptop meenemen,

films kijken in de avond bij het vuur.

De laptop?

Is daar geen televisie?

Nee niet daar.

Terug in de tijd.

Ergens waar je eerder bent geweest?

Els, ik moet je iets vertellen.

Wat is het?

Waar gaan we naartoe...

Waar we heen gaan is waar uw

overgrootmoeder leefde.

Gaan we Omi zien?

Nee nee.

Het gaat al jaren niet goed met Omi.

Dus waarom gaan we dan? Omdat ze ziek is.

Nee.

Heb je iets op het nieuws gezien over die kinderen?

Nou, dat gebeurde in de buurt van Omi's huis.

En toen ik jonger was, gebeurde er iets soortgelijks.

Hoezo?

Mijn zus

en mijn moeder.

Wat is het? Waar ben je bang voor?

Wil je niet gaan?

We hoeven niet te gaan als u dat niet wilt.

Het spijt me.

Je weet dat ik er een hekel aan heb om dit in jouw bijzijn te doen.

Hoe ben je zo geweldig geworden?

Mijn kleine blonde wonder.

Als je denkt dat het helpt, dan gaan we.

Weet je het zeker?

Ja. Alleen jij en ik.

Ik zal voor je zorgen. Ik beloof.

En ik zal voor je zorgen. Ik beloof.

- Goedeavond. - Hoi.

Ik ben op zoek naar Ronnie Taylor.

Zeker meneer. Volg mij.

En je ziet eruit alsof je het goed voor jezelf hebt gedaan.

Het spijt me van Madison.

Ja ik ook.

Ingrid. - Je hebt op haar gelet.

Hé, ik ben het.

Hoi. Ik hoopte dat je zou bellen.

Ik heb het nieuws gezien.

Ik wist niet of ik moest...

Is alles oke?

Hoe gaat het met Els?

We zijn in orde.

Kan ik met haar praten? Mag ik welterusten zeggen?

Nee, ze was moe. Ze is naar bed gegaan.

Ze deed haar-

- Geschiedenis huiswerk.

Op dinsdag is het altijd geschiedenis.

Luister, we gaan een paar dagen weg.

Waarheen?

Ingrid?

Daarginds.

Dwingt deze Ronnie je dit te doen?

Je kunt daar niet terug.

Niet na wat er is gebeurd. En ik laat je Els niet meenemen.

Frank, ik heb de enige voogdij.

Ik heb je toestemming niet nodig.

Ik laat het je uit beleefdheid weten.

Je laat me uit beleefdheid weten dat je onze

dochter terugbrengt naar waar dat is gebeurd.

Ik kan niet met je praten als je zo bent.

Dit is precies waarom ik ruimte nodig had, Frank.

Is alles oke? Waarom schreeuw je?

Is dat haar? Kan ik met haar praten?

Het is gewoon werk.

Ga terug naar boven en ik stop je in.

- Weet je het zeker? - Ik kom zo.

En je kon me echt geen welterusten tegen haar laten zeggen.

Ik kan je hier niet uit praten, of wel?

Luister, ik bel je morgen.

Nee, ik bel je morgen.

We gaan op reis, ik weet het niet...

Ik zal je morgen bellen.

Welterusten, Frank.

Dingen zijn veranderd, Eric.

Ik word misselijk van het horen ervan.

Is dit het?

Dit is het.

De rest van de weg leggen we te voet af.

We hoeven dit niet te doen, weet je.

Even verderop was een hotel. We kunnen daar blijven.

Kom op.

Het komt goed.

Hoe oud is deze plek?

Oud genoeg.

Gruwelijk, toch?

Ik denk dat het een zekere charme heeft, en

dat is meer dan wat ik voor je kan zeggen.

En jij, jij moet Eleanor zijn.

Nigel Mortimer, ik ben een goede vriendin van je moeder.

- Ben jij ook een verslaggever? - Ja, dat ben ik.

Wat een heerlijk jong ding.

Wat doe je hier anders dan inbreken?

Ben ik?

We zullen,

deze plek staat al heel lang leeg,

maar ik weet zeker dat je me de details kunt vertellen.

Het is nog steeds eigendom van mijn familie.

Had je problemen met het laden, of wel?

Wat wil je?

Ik volg gewoon een aanwijzing, Ingrid. Hetzelfde als jij gaat.

Ga een andere volgen.

Kom op Els. Laten we naar binnen gaan.

Kijk, kijk, kijk, het was niet mijn bedoeling...

- Hou haar niet voor de gek.

Ik heb een voorstel voor je.

Ik wil er gewoon met je over praten.

Ik ben niet geïnteresseerd.

Je hebt het nog niet eens gehoord.

Ze zei dat ze niet geïnteresseerd was.

Kom op. Laten we naar binnen gaan en uitpakken.

Kijk, kijk, heb je nog steeds hetzelfde telefoonnummer?

Ik zal je later bellen.

Alsjeblieft niet.

Het is gewoon zakelijk, Ingrid.

Het is gewoon zakelijk.

Ik hoorde dat je het aankan.

Het is gewoon zakelijk.

Dit is fijn.

Er is hier al een tijdje niemand geweest.

Niet Sinds.

Ik denk dat we moeten gaan winkelen.

Dat is oke.

Er is toch ergens waar we heen moeten.

Dus het is waar.

Je bent teruggekomen.

Ik moest.

En ben je teruggekomen omdat

je hoorde over mijn ongeluk,

of omdat het weer gebeurde, vanwege haar.

Weet je, soms hoe langer je iets verlaat,

hoe moeilijker het wordt om terug te komen.

Maar ik moest terugkomen, Omi.

En ga je erover schrijven,

of een fout goedmaken?

Ik denk niet dat wat er die nacht is gebeurd, kan worden opgelost.

Misschien niet.

Die nacht zal me nooit verlaten.

Er was eens.

Er was eens

in een oud huisje in het bos

woonde een vrouw genaamd Ingeborg Hoffman.

Het was een koude, besneeuwde winterdag,

Kerstavond, en haar familie was op bezoek bij haar.

Haar dochter Rosemary, haar schoonzoon Lucas

en hun dochters, Hannah en Ingrid.

Het zou de perfecte kerstavond worden.

Terwijl Rosemary en Lucas warme chocolademelk aan het

maken waren in de keuken, zat Ingeborg bij haar geliefde

kleindochters bij het vuur.

"Omi, Omi,

vertel ons alsjeblieft een verhaal.

En kunnen we een enge hebben?"

Dus ik zei: "Oké, alleen die ene.

En dan is het bedtijd."

En ik heb je het verhaal verteld, de vloek van Frau Perchta.

De meest gevreesde en angstaanjagende heks van het gebied.

Hoe ze zich slecht gedragende kinderen zou vangen,

hun buiken open zou knijpen en ze zou vullen

met kiezels en stro.

En je zei tegen me, hoe weet ik zoveel over haar?

En ik fluisterde: "Omdat ik het ook heb overleefd

als een klein meisje in Duitsland."

Ik kon die nacht niet slapen.

Dat verhaal maakte me bang.

Ik verliet Hannah en ging naar beneden om een ​​glas melk te halen.

En toen hoorde ik het.

Hanna geloofde niet.

En dat deed je.

Daarom ging ze voor haar.

Ik herinner me dat je ouders de

trap op renden, maar het was te laat.

En je moeder begon haar ervan te weerhouden weg te gaan,

en ze heeft haar ook vermoord.

Terwijl je vader zat en haar in zijn armen

wiegde tijdens haar laatste ademtochten,

jij en ik renden het bos in, de nacht in.

Maar je bent mijn afscheidswoorden vergeten.

Nee, ik herinner het me.

Rennen.

Ren en stop nooit met rennen en kom niet terug.

Drie kinderen zijn dood.

Zeg me alsjeblieft dat je haar niet hebt meegebracht.

Het was het enige dat nog in de snackautomaat zat.

Omi, dit is Eleanor. Je achterkleindochter.

Jij dom, stom kind.

Is alles oke?

Hé, alles is in orde, schat.

Jij gaat naar de auto, oké?

Weet je het zeker?

Doe wat je moeder zegt. Ga, stap uit.

Omi!

En jij ook.

Gaan.

Gaan! En kom nooit meer terug!

Ben je oke?

Ja. Sorry baby.

Waar ben je naartoe gegaan?

Ik dacht net aan Omi.

Het spijt me dat je dat moest zien. Het gaat niet goed met haar.

Het is ok.

Dat is het echter niet, toch?

Niets van dit alles is oké.

Ik had ons hier niet moeten brengen.

Ik zei dat ik het niet erg vond om te komen. En ik meende het.

Hoe ben je daar zo goed in geworden?

Wij zijn overlevers, nietwaar?

We zijn.

Het is oké als je erover wilt praten.

Mama?

Toen ik jouw leeftijd had,

mijn zus Hannah, die drie jaar jonger was dan ik...

We zouden hier elke kerst komen.

Elke kerst, zonder mankeren met mama en papa om Omi te zien.

Altijd hetzelfde.

Rond dat vuur dezelfde plaat aan.

Dezelfde snoepjes en chocolaatjes.

Dezelfde geuren.

Soms denk ik, wat als we niet zouden vragen om een ​​verhaal te horen?

Zou ze ons gehoord hebben?

Zou ze Omi die avond gehoord hebben?

Frau Perchta?

Ja.

Maar ze vervloekte deze familie lang voor die avond.

Daarom wist Omi zoveel over haar.

Ze overleefde haar als een kind.

Vraag haar waar ze die littekens vandaan heeft,

en ze zal het nooit aan een andere ziel vertellen.

Niet na die nacht.

Perchta vertelde haar,

"Je littekens hebben de kracht om je eraan

te herinneren dat het verleden echt is.

Vergeet nooit wie je het beste heeft gegeven."

En dat deed ze nooit.

Die nacht vertelde Omi me,

in het bos, om nooit meer terug te keren.

Ik verloor mijn hele familie die nacht.

Iedereen van wie ik ooit heb gehouden.

Niet iedereen.

Hou van jou.

Hou ook van jou.

- Heb je honger? - Altijd.

Wat vind je leuk?

- Deegwaren. - Duidelijk.

Kom op dan, Mini Moo.

Oké.

♪ Mis je me vanavond

♪ Voel je je minder dan opgewekt ♪

♪ Het gaat prima met me, zie je

♪ Niets zit me dwars

♪ Niet in de minste tijd

♪ Voel je je de laatste tijd somber

♪ Is de kat je enige date

♪ Ik ben nog niet helemaal klaar met die maaltijd voor één ♪

♪ Of die foto bij onze kussende poort ♪

♪ Ik ben het helemaal vergeten

♪ Hoe we de lente hebben weggedanst ♪

♪ Geen herinnering

♪ Van het lied dat je altijd zou zingen ♪

♪ Dus het spijt me als je me mist

Het is goed, jij blijft hier.

Het is ok. Jij blijft hier.

Oké?

♪ Zonder jou

Jezus.

Het spijt me. Ik was bang.

Het is ok.

Het is ok.

Wij zijn veilig. Er is hier niemand.

Toetje en een film?

Hier? Kom op.

♪ Kijk in je hart

♪ Misschien vind je dat we perfect bij elkaar passen ♪

♪ Hoe lang, hoe lang

♪ 'Tot ons hart één lied kan zingen ♪

Perchta?

Ben jij dat?

Mama?

Je bent oke.

Ga weer slapen.

Ben je oke?

Ik ben oke.

Mijn kamer is gewoon koud.

Je vindt het niet erg, of wel?

Nee.

Ben je oke?

Ik wilde een glas melk, maar ik liet het glas vallen.

Geen zorgen.

Let op het glas, ik ruim het op.

Ik zal het doen.

Dus het is waar.

Claire?

Claire Chandler, ben jij dat? Je weet dat het verdomd is.

Wat doe je hier verdomme?

Wat?

Ik kwam omdat-

- Jouw familie?

Heb je nog niet genoeg schade aangericht?

Hoeveel meer, Ingrid? Hoeveel mensen moeten er nog sterven?

Ik wed dat ze nog leeft, is het niet?

Ik hoop dat ze rot!

Waarom ben je terug hier in dit huis van alle plaatsen?

Wees stil.

Mijn kind slaapt boven.

Nou, geluksvogel.

Oh God.

Het was jouw zoon.

Mijn zoon.

Zijn bloed kleeft aan je handen.

Claire, alsjeblieft.

Waarom kom je niet binnen? We kunnen zitten en praten.

Je bent overstuur.

Zitten en praten voor een van je verhalen? Ik dacht het niet.

Niemand wil je hier. We willen je hier niet.

Dat is wat ik hier kom zeggen. Het verlof.

Verlaat deze stad, verlaat mijn familie en verlaat mijn dochter.

Ze is alles wat we nog hebben. Je laat me met iets achter.

Wie was dat?

Ik stel het echt niet op prijs dat je hier zo komt.

Het is niet gracieus.

Maar ik heb je nooit neergezet als een man met veel fatsoen.

Luister, ik probeer alleen maar te helpen.

Je familie heeft door de jaren heen

al genoeg geleden door dit verhaal.

Verhaal?

Denk je dat dit een verhaal is?

Nou, dat is wat het is. Is het niet?

De legende van Frau Perchta is

net zo echt als jij en ik hier nu zaten.

Ik kan u verzekeren.

Dus probeer je me te vertellen

dat ze nu hier bij ons in de kamer is?

- Kom op. - Je zou het goed doen

niet om te spotten, meneer Mortimer.

Ze zal er niet vriendelijk tegen zijn.

Nou, ik ben geen kind meer.

Ik ben volwassen en ik ben niet zo snel bang.

En als je denkt dat ze alleen kinderen neemt,

je maakt een grove fout.

Hallo.

Hallo, is dit mevrouw Ward?

Hoi, kun je me alsjeblieft doorverbinden met het lijkenhuis?

ik zal vasthouden.

O, Paulus. Hallo Paul.

Mijn naam is Ingrid, Ingrid Hoffman.

Zou het goed zijn om je wat

vragen te stellen over je vriend, Ben.

Ben Chandler.

Ik vroeg me af of ik wat informatie kon krijgen

op zaaknummer YXTZ-12?

En is hij op kantoor geweest

sinds dat briefje op zijn bureau lag?

Laat het me weten als je ergens last van hebt.

Ik vroeg me af, wanneer heb je Ben voor het laatst gezien?

Ik vroeg me af of u wat informatie

kunt geven over de doodsoorzaak?

Hallo, is dat mevrouw Ward?

Ziet u iemand verdacht in de buurt?

Heb je iets gezien, ik weet het niet, iets verdachts?

Iets dat er ongewoon uitzag?

Nou, ik ben de media en ik heb niet genoeg informatie.

Ik ben een journalist.

Ik schrijf over de recente dood van Ben Chandler.

Is er informatie die niet geclassificeerd

is met betrekking tot de zaak?

Ik probeer duidelijk te helpen en

erachter te komen wie verantwoordelijk is.

Ik geloof dat hij je buurman was.

Kun je me wat meer vertellen over... iets meer over hem?

Kun je me vertellen wanneer je hem voor het laatst hebt gezien?

Oké, oké. Bedankt voor je tijd.

Nutteloos.

- Hoi. - Heb je een goede dag gehad?

Wat heb je gedaan?

Ik ging wandelen in het bos.

Ik hoop dat je niet te ver bent gegaan.

Zorg er altijd voor dat u het huis kunt zien.

Ik heb een vriend gemaakt.

Oke geweldig. Wie?

Ze zei dat ze Natalie heette.

Oké, gaaf.

Ze is in orde, denk ik.

Waar heb je elkaar ontmoet? Ze was net in het bos.

Ik denk dat ze aan het wandelen

was, maar ze komt morgen langs

en we gaan samen op onderzoek uit.

Nou, zeg haar dat ze binnen moet komen om gedag te zeggen.

Oké.

Dus waar komen jullie vandaan?

Wij komen uit West-Londen.

Is dit helemaal anders?

Het is een stuk rustiger. En het is rustiger.

Hoe lang blijven jullie hier?

Dat weet ik niet zeker. Mijn moeder werkte aan een verhaal.

Ze is een schrijver, toch?

- Een journalist. - Zo cool.

Waar gaat het over?

Ik weet niet zeker of ik het moet zeggen.

Gaat het over wat hier is gebeurd?

Wat bedoelt u?

Iedereen in het dorp weet wat hier is gebeurd.

Moet 's nachts behoorlijk griezelig worden.

Ik zou hier niet willen slapen.

Wil je zien waar het is gebeurd?

Heb je broers of zussen?

Nee, jij wel?

Ik had een broer.

- Had? - Hij is gestorven.

O mijn God. Het spijt mij enorm.

Waarom? Het is niet jouw schuld, toch?

- Wat? - Het is niet jouw fout

mijn broer stierf, is het?

Jij, je familie?

Ik ben niet zeker wat je bedoelt.

Speel niet dom.

De drie kinderen die hier stierven,

waar je moeder over schrijft.

Een van hen was mijn broer. En weet je hoe hij stierf?

Zij was het.

Het was Frau Perchta die haar probeerde terug te brengen naar het dorp.

Ik weet dat je moeder het meisje uit het verhaal is.

Hij die ontkwam.

Ik weet niet waar je het over hebt.

Dus speel niet dom.

Mijn broer zei omdat je moeder...

- Dat is niet waar. - Familie vervloekte dit dorp.

Nu gaat ze je halen.

Je kunt rennen, maar je kunt je niet verstoppen!

Niet van haar. Niet van Frau Perchta.

Nee.

Doe me alsjeblieft geen pijn.

Ik heb haar hierheen gebracht. Ik heb het voor jou gedaan.

Wat is het?

Els, wat is er in vredesnaam gebeurd?

Waar?

Blijf hier.

Nee, verlaat me niet!

Ik kom zo terug. Ik beloof.

Ik ben zo terug. Oké?

Ik zal terugkomen. Ik kom zo terug.

Oké.

Ben jij dat?

Het is een lange tijd geleden!

Hoe houd je het vol?

De familie is op de hoogte gebracht.

Tragisch.

Pas vorige week haar broer.

Al die jaren, zonder zoiets als dit.

Niet sinds je...

En dan keer je terug en dat geldt ook voor de moorden.

Ik keerde terug vanwege de moorden.

En hoe ben je van plan dit precies uit te leggen?

Het jonge meisje, Natalie.

Wat wil je dat ik zeg?

Nou, wat het ook is,

Ik wil dat je morgenochtend naar het bureau

komt om een ​​formele verklaring af te leggen.

Ben je niet moedig?

Hier terugkomen na wat er is gebeurd.

Het is maar een huis.

Oh, het is veel meer dan dat, nietwaar?

Dit is een heel oud huis,

en oude huizen hebben vaak veel geheimen.

Ik ga je aanraden om je kind mee te nemen.

Eleonora.

- Eleonora. - Eleonora.

Eleanor,

en ga vanavond in het hotel in het dorp logeren.

Het is niet gepast dat ze hier is.

Ga er een nachtje tussenuit.

Zal je goed doen, maak je hoofd leeg.

En dan kun je op weg naar het station

langsgaan om je spullen op te halen.

Mijn spullen ophalen?

De mensen hier zijn gevoelig voor je achternaam.

Wat is er aan de hand.

Wat zeg jij?

Bedreig je me, rechercheur?

Hoor je me je bedreigen?

Ik ben een journalist.

Het is mijn taak om tussen de regels door te lezen.

Er is hier niets voor u, mevrouw Hoffman.

Ik zie je morgenochtend.

Ik weet zeker dat we de zaken snel kunnen afronden.

Zet je op weg.

Deze bossen zijn geen plaats voor een kind.

Ze hadden het moeten laten branden.

Els, waarom ga je niet even in de boomgaard spelen?

Ga niet verder. Zorg dat ik je kan zien.

Weet je zeker dat het goed komt?

Het komt wel goed met ons.

Ga verder. Het komt goed.

Het spijt mij enorm.

Ik kan me niet voorstellen wat je doormaakt.

Maar je kunt het, je kunt het niet.

Ze nam ze ook van jou af. Jouw familie.

Maar niet mijn kinderen.

Geen enkele ouder zou ooit een kind moeten begraven.

Is daar iemand?

Je hoort hier niet te zijn. hoe heb je ons gevonden?

Ik wilde je gewoon zien. Ik maak me zorgen.

Je moeder. Ze neemt de telefoon niet op.

Is ze in orde? Ben je oke?

Wat wil je?

Ze heeft het je verteld, nietwaar?

Ze heeft je verteld wat hier met haar is gebeurd.

Ben je haar gaan opzoeken?

Ben je naar Omi geweest?

- Zij is ziek. - Ja, nou,

ze is al een hele tijd ziek.

Nee, ze is echt ziek.

Kijk Els. Je moet haar duidelijk maken.

We moeten hier weg.

Wij allemaal, samen.

Kijk, het spijt me. Ik probeer je niet van streek te maken.

Maar als ze je vertelde wat hier is gebeurd, ben je dan niet bang?

Nee. Natuurlijk niet.

Maar ik meen het, Els, als er iets van waar is,

jullie zijn allebei in gevaar.

Els, kijk, ik ben het. Kom op.

Els. Is er iets gebeurd?

Wat er is gebeurd? Ik kan er niet over praten.

Waarom kun je er niet over praten?

Ik heb het toen nooit echt geloofd.

We dachten allemaal dat je oma gek

was, en het moet in de familie zitten.

Vroeger maakten we er grappen over.

Ik en de andere kinderen.

Maar niemand lacht nu, toch?

Ik geloof je.

Hoe kunnen we haar stoppen?

Velen hebben het geprobeerd, dat weet ik zeker.

Ze bestaat al eeuwen. millennia.

Maar waarom hier?

Waarom uw familie, dit dorp?

Ze volgde Omi.

Het spijt me echt voor wat ik zei.

Ik bedoelde het niet over Omi.

God, ik hoop dat ze het niet heeft gehoord.

Jouw dochter.

Ik zou haar moeten controleren.

Jezus Christus.

Het is waar. Het is allemaal waar, en het gebeurt weer?

Ik moet gaan. Ze zei me er niet over te praten.

Waarover praten?

Eleonora! Eleonora!

Eleonora!

Eleonora!

Ik zei je weg te blijven.

Ik was bezorgd.

Hoe zit het, Frank? Ik zorgde voor mezelf voor jou.

Ik kan voor mezelf zorgen na jou.

Ik kan voor ons beiden zorgen, ik en Eleanor.

Wat is in godsnaam jouw probleem?

Jij bent mijn verdomde probleem. Jij en haar.

Je zei dat we er voorbij kunnen gaan.

Ja, nou, ik denk dat dat gewoon

weer iets was waar ik het mis had.

Dit huis is niet veilig voor jou of Eleanor,

en dat weet je, en daarom was je hier niet.

Jezus Christus.

Hoe lang volg je me deze keer al?

Kijk, we kunnen nu vertrekken.

We kunnen in de auto stappen en gaan.

Ik moet blijven.

We moeten dit afmaken.

Het is klaar. Het is gedaan.

Welterusten Wenen. Ze zijn allemaal dood, Ingrid.

Je zus, je moeder en je vader.

Ze zijn allemaal verdomme dood!

Tot ziens, Frank.

Ik vroeg me af of je zou kunnen komen.

Het moet eindigen.

Ik moet weten hoe ik de vloek kan verbreken.

De vloek van Frau Perchta.

En hier dacht ik dat jij de slechte was.

Ik hou van beiden.

Alstublieft. Je moet weten.

Denk je omdat ik het overleefd heb?

Niemand overleeft Frau Perchta, uiteindelijk niet.

Dit is geen sprookje.

Er is geen happy ever after.

Je mag hier niet komen rijden op je witte hengst.

Ik wil mijn gezin redden.

Oh. Hoe nobel.

Jammer dat je daar 18 maanden geleden niet aan dacht toen...

Voor Eleonora.

Alsjeblieft, Omi.

Wat is het?

Wat doe jij hier?

Luister, ik weet dat je me haat

en ik haat mezelf.

Ik heb jou en Eleanor in de steek gelaten

en je verraden.

Mijn beste vriend.

Je hebt twee minuten.

We zullen?

Ik houd van je.

En ik hou van Eleanor.

Ik kan niet leven zonder mijn familie.

Nou, daar had je eerder aan moeten denken.

Kijk, ik weet wat ik je heb aangedaan,

maar ik was eenzaam en jij was er nooit.

Ik belde en belde.

Jij en die verdomde baan.

Het is dus mijn schuld.

Jezus, waarom ben je zo behoeftig?

Grote deal, ik heb een paar van je telefoontjes gemist.

Ik was aan het werk.

Ik heb hard gewerkt om naam voor mezelf te maken

zodat mensen tegen me konden opkijken en niet roddelen

over wat er met mij en mijn familie is gebeurd.

Je begrijpt het niet.

Ik kan het me voorstellen.

Waarom ben je hier?

Ik ging naar Omi.

Wat?

Ik ging naar Omi.

Dat had je niet moeten doen. Het gaat niet goed met haar.

Ik ga niet gewoon een stapje terug

doen en mijn familie zien verdwijnen.

Er is niets dat we kunnen doen.

Perchta kan niet gedood worden.

Nee, maar ze kan gewond raken.

Waar heb je het over?

Wat is het? Het is Eleanor, nietwaar?

Zij is de sleutel.

Ja.

Ja, het is Eleanor die Frau Perchta wil.

Het is de natuurlijke orde.

Eleanor is de enige die de vloek kan opheffen.

En ik laat je niet in gevaar brengen.

Vertel het me.

Oh, heel goed.

De legende van Frau Perchta gaat vele eeuwen

terug en zal nog vele eeuwen doorgaan.

omdat ze niet gedood kan worden.

Ze is onsterfelijk.

Maar?

Maar ze kan gewond raken

door het hout van een bijzondere groenblijvende boom.

En de legende gaat dat als ze eenmaal gewond is,

ze zal voor 12 jaar verdwijnen.

En als ze terugkomt,

hopelijk wordt de vloek uitgewist.

Op welke manier?

Nogmaals, de legende schrijft voor dat Frau Perchta

degenen die haar verwonden niet zal vervolgen.

Dus zij moet het zijn.

Het moet Eleanor zijn.

Maar ben je bereid het risico te nemen?

Nog een keer?

Nee.

Ik zal haar niet nog meer in gevaar brengen.

Kijk, ik hou ook van haar.

Zij is alles wat ik heb.

Ik zal het doen.

Frau Perchta!

Weet je zeker dat dit gaat werken?

Omi zei dat dit onze enige kans is.

Dit is het.

Dit is het.

Frau Perchta!

Frau Perchta!

Gaat het, schat?

Het is ok. Het is klaar nu.

Het is gedaan.

Kom op. Laten we gaan.

Waar gingen we heen?

Thuis.

Samen. Samen of helemaal niet.

Samen of helemaal niet.

- Proost. - Proost.

We hebben het gedaan.

Terug op de top waar we thuishoren.

Ik heb het gedaan, Ronny. En je bent welkom.

Jij deed. Uw exclusief.

Je hebt het gedaan. Dank je wel, Ingrid.

Hoe gaat het met je?

Denk je nog steeds aan haar?

Elke dag minimaal 30 seconden.

Ze zal altijd bij me zijn.

Het spijt me zo te horen over Omi.

Ze ging door zo lang ze kon.

Onze beschermer.

Zonder haar zou dit allemaal...

Zoals je over haar schreef.

Ze is duidelijk een hele vrouw.

Ze was.

Om al die jaren door te gaan met dat hartzeer,

maar ze ging door.

Nou, dat is wat ieder van ons zou doen, nietwaar?

Wij marcheren verder. Hoe gaat het met Eleanor?

Het gaat veel beter met haar.

We zijn allemaal.

Mooi zo.

En jij en Frank zijn erin geslaagd om dingen uit te werken?

We komen er. Beetje bij beetje, dag na dag.

Baby stapjes. Langzaam en gestaag wint de race, hé?

Daarover gesproken. Heb je meer nagedacht over ons aanbod?

De promotie.

Je hebt het eerlijk verdiend.

Ik wil niet dat het voorbijgaat met Jonathan.

Je hoeft het me geen twee keer te vragen, Ronnie.

Wanneer begin ik?

Ik ben blij dat je het vraagt.

Wat is het?

Een romanschrijver.

Harry Nieuwman.

Vorige week dood aangetroffen in zijn

flat in Zuid-Frankrijk door zijn agent.

Blijkbaar verloor hij zijn verstand

en... stak zichzelf in het hart.

- Blijkbaar. - Na dingen gezien te hebben,

Dingen die 's nachts tegen het lijf lopen.

Onthoud Ingrid, geen enkele artiest, geen

enkele maker vertrekt ooit zonder hoop.

Ook al lijkt het ding dat ze maken

uit pikzwarte wanhoop gehouwen.

Proost.