Original subtitles

Om het heel eenvoudig te zeggen,

Ik denk dat we nog steeds zijn praten over "showgirls"

omdat we er nog niet klaar mee zijn.

Wat ga je doen? naar Vegas voor? Ga je winnen?

Ik denk niet dat we er klaar mee zijn

omdat ik denk niet dat we dat hebben gedaan bedacht wat "showgirls"

betekent als een film.

Cristal Connors definieert waar Las Vegas over gaat!

Maar de manier waarop we kunnen iets leuk vinden

waarvan we weten dat het zo gebrekkig is of zo vreemd

is nog niet klaar.

En een film draagt met trots het nr-17 label,

en dat is ongeveer alles wat het draagt ​​...

Een zinderend verhaal over strippers.

En niet alleen dat, maar de kritische reactie erop,

we zijn nog niet echt klaar dat ook begrijpt.

De opbouw voor deze film was lang en stabiel,

maar het duurde niet lang de critici om het af te breken.

"Showgirls" gingen over de streep welk geweten

en verantwoord filmmaken zou moeten respecteren.

Het werd verguisd en afgewezen

door de arbiters van smaak, evenals het publiek.

Slechte film. Heel slecht acteerwerk.

Ik haatte het.

Het is een beetje rauw, nogal ordinair.

Ze kan niet acteren. Wel mooi lichaam.

Ze hoort erbij "gered door de bel."

Te veel echt leven. Rauw.

En het was pas het werd omarmd als iets slechts

of, zoals, dom ...

Zonder verder oponthoud, Ik geef jullie "showgirls"!

Of een grap ...

Ik was dol op hondenvoer.

Dat het zijn basis vond,

en bij het vinden van mensen die het wilden bespotten,

het vond mensen die dat wel waren bereid om het serieus te nemen.

Dus toen ik terugging en begon te kijken

alle van Paul Verhoeven andere films,

Ik realiseerde me hoeveel ik had gemist maar een beetje opgepikt.

Al die films zorgde voor een kader.

Nomi Malone is wat Las Vegas draait helemaal om!

Het is nu 16 minuten voor het uur.

Er is een film dat zorgt voor een behoorlijke buzz

in Hollywood tegenwoordig,

niet alleen omdat van zijn pittige inhoud

maar ook vanwege de directeur hoopt

het zal de hele beoordeling krijgen

dat betekent meestal box office overlijden ... no-17.

Uiteindelijk denk ik deze film gaat over waarden.

Het gaat om morele waarden en spirituele keuzes

als een jonge 19-jarige vrouw maakt ze.

Het gaat over onschuld en corruptie.

Het gaat om de keuze niet te worden beschadigd.

Dit is een rol die dat niet doet kom zo vaak langs,

zelfs voor, laten we zeggen, gevestigde filmactrices.

Weet je, ze klagen altijd

dat er niet genoeg zijn sterke vrouwen in films,

en dit is zo een vrouw zo vol passie,

zo gevuld met kracht en macht en seksualiteit

en al deze geweldige dingen

dat ik wilde om haar op film te verkennen.

Mensen zijn veel meer geneigd denken

dat het slecht is om seks te portretteren,

dat het bijna crimineel is seks uitbeelden,

en, natuurlijk, denk ik dat is verkeerd, weet je?

Ik denk seksualiteit maakt deel uit van ons leven,

en dat zouden we niet moeten doen wees er bang voor.

"Showgirls" gaat over twee mannen

die misschien veel cocaïne heeft gebruikt

en vonden zichzelf dronken van macht in Hollywood

na het maken van een rotfilm over een lesbische ijspriemoordenaar

dat was een enorme hit,

en ze kozen ervoor om te implementeren al die kracht

en Hollywood cachet op wat had een drama moeten zijn

over een jong meisje beroemd worden in Las Vegas

maar werd uiteindelijk een soort van zijn eigen documentaire

over het maken ervan.

"Wat?

Dit is wat ze werkelijk doen wilde doen?"

Toen 'showgirls' werd uitgebracht,

Ik was veel te jong om echt iets te weten

behalve wat ik aan het lezen was van het lezen van de kranten

of de tijdschriften, en dus had ik de gevoeligheid

dat er veel films waren in theaters over seks

en waarom het slecht of gevaarlijk was.

Tegelijkertijd zag ik

dezelfde dingen spelen zich af in het echte leven.

Ik denk 1995 was een behoorlijk beladen moment

voor een film als deze.

Paul Verhoeven en Joe Eszterhas werkte weer samen,

en deze keer hebben ze de duurste no-17 film ooit.

"'Showgirls' is smerig en vergeetbaar,

een verhaal over een hyperactieve eyeliner-junkie

eropuit om de wereld te regeren. "

"Showgirls" is het type slechte film

dat inspireert tot slechte recensies

dat wordt een soort van komische decorstukken van hun eigen land

omdat ze gewoon inspireren critici tot deze bloei

van uitleggen precies wat verschrikkelijk is.

"De filmmaker onophoudelijk praten over visie,

kunstenaarstalent, en eerlijke zelfexpressie

leiden te verwachten een seksueel expliciete biopic

over de Dalai Lama. "

"Wij nemen Verhoeven niet de schuld,

de regisseur van twee strakke, inventieve Hollywood-fantasieën,

'robocop' en 'total recall', voor het maken van deze film.

De echte boosdoener is eszterhas, swami van het hoge concept. "

"Elizabeth Berkley, ooit een sitcomkind

op tv's 'gered door de bel', speelt nomi Malone,

een tarty blondine met de hersens van een apparaatlamp. "

"Als ze niet naakt is, onaangenaam of beide,

berkley doet zijn best zacht en vriendelijk te handelen,

maar ze is ongeveer net zo overtuigend als Joan Crawford. "

Het is helemaal niet sexy en ze is niet sexy.

Ze is hard rond het gezicht.

Ik dacht niet dat ze dat was bijzonder aantrekkelijk.

Dacht ik aan de andere vrouw was aantrekkelijker.

- Gina Gershon, ja. - Ja, aantrekkelijker.

Dus ik denk het niet ze hebben een aantrekkelijke ster.

Ze doen niets origineels in het scenario helemaal.

Ik gaf niet om de film.

'Als verhoeven dat niet had gedaan bewezen dat hij ooit in staat was

van het maken van geweldige films, dit stukje masturbatie

waarschijnlijk niet zo moeilijk te nemen. "

in de kleedkamer van de showgirls en alles wat ze doen is poepen,

de film geniet van een zeldzaam moment van goede smaak. "

Laat me raden. Slechtste film ... "Showgirls."

- "Showgirls", je snapt het. - Goede gok.

- Dat was nogal een no-brainer. - Je hebt gekeken, huh?

"Showgirls" werd ook bekroond

slechtste actrice, scenario, regisseur en zelfs het slechtste nummer.

"Showgirls"!

Slechtste beeld van het decennium is "showgirls"!

Au.

De eerste keer dat ik het zag "showgirls" was in 1999,

en het was laat want om het tijdstip van de release in '95,

het was gewoon deze rotzooi, vrouwenhater film

Ik zou nooit gaan kijken.

En in 1999 mijn beste vriend Mindy belde,

en mindy is, zoals, de sleutel kunstaanbeveling van mijn leven.

Zij was degene op de middelbare school wie was als,

"luisteren naar de fluwelen ondergrond.

Lees Margaret atwood. '

En in 1999 belde ze en zei

dat ze had net "showgirls" gezien

en het was cruciaal dat ik huur en bekijk het onmiddellijk.

Het begint met nomi, wie is er aan het liften

met een hele grote koffer en rebels leren jack.

En zelfs de weg ze houdt haar duim vast

is als een marsmannetje dat naar de aarde kwam

en zocht 'liften' op in een woordenboek

en probeerde het toen te doen.

Binnen, zoals, de eerste zes minuten,

Ik had zoveel vragen.

Je zou een beetje kunnen zitten dichterbij als je wilt.

Het was een slecht idee.

Rustig, oké?

Ik ben rustig.

Dit is de eerste van nomi

met bizarre reacties

voor mensen die het gewoon proberen om haar een handje te helpen.

Ga terug, klootzak!

Hallo. Rot op!

Ho, sorry.

Waar kom jij vandaan?

Verschillende plaatsen.

Zoals, niets kan zijn klein of saai.

Waarom zou je iets aanraken? je kunt schoppen?

Hallo! Wees aardig.

Blijf van me af!

Luister. Je krijgt hiervoor $ 1.000.

Ja, hiervoor. Dit!

Ik stop gewoon.

Waarom subtiel trek aan de kant van de weg

wanneer je kunt eigenlijk misschien een hele snelwegstapeling veroorzaken?

Okee?

Neuken! De klootzak is vertrokken!

Dat is mijn auto!

Ik zei dat dat mijn auto is! Hou op.

Ik wil mijn koffer!

Ga verdomme van mijn auto af!

Hier is de maag.

Je kunt niet wegkijken van "showgirls."

Je zult iets groots missen, zoals een auto-ongeluk of braaksel.

Hallo. Laat me alleen!

Hallo!

Molly redt haar leven in een fractie van een seconde

verpletterd te worden door een auto.

Het liefdesthema komt binnen,

en je kunt het verdomme niet geloven ze proberen ons dit te verkopen,

van, zoals: "dit is de film?

Zijn ze nu spirituele vrienden? '

De eerste zes minuten maakte mindy's punt duidelijk.

Oké, ja, het is een mislukte film.

Het is vrouwenhater. Het is seksistisch.

Het is echt gênant en vreselijk geschreven.

Maar het komt neer op iets,

een soort komedie denk ik niet je kunt met opzet maken

wat het erg zeldzaam maakt en waardevol.

Moet raar zijn om niet te hebben iemand komt op je af.

Ja, en ik wilde meteen

om het met andere mensen te bekijken.

Dat was het ding, was het soort,

"wat de fuck?" Momenten, waar je bent,

"heb ik dat echt gehoord? Heb ik dat echt gezien? "

Als je het achtergrondverhaal kende, een klein beetje van de dromen

voor wat het moest zijn,

het heeft het net gehaald de meest aangrijpende komedie.

Ik weet niet hoe goed je bent schat,

en ik weet het niet waar ben je goed in,

maar als het bij de cheetah is, het is niet dansen.

Ik weet dat veel.

Je weet helemaal niets!

Ik vind het niet grappig.

Ik vind het niet grappig!

Wanneer ik eerst vertoonde het voor vrienden,

geen van hen had het eerder gezien.

Ze hadden er allemaal van gehoord.

En een van hen was op het bord

van het noordwesten filmforum,

dat is onze onafhankelijke bioscoop hier

en gooide me aan het doen een gehoste vertoning daar.

En ik deed het op een avond en het werkte.

Zoals, het publiek kwam erin,

en ze boekten mij voor nog een nacht,

en toen was er een rij om de hoek.

En dat is hoe het eerste publiek

making-fun-of- "showgirls ™ screening is gebeurd.

Zet ze op een rij.

Oké, laat me je tieten zien.

Ik heb een topless show in godsnaam!

Laat me je tieten zien.

Ik bedoel, het was een gemakkelijk doelwit, en, weet je,

Ik ben altijd erg op mijn hoede van critici

dat denken dat ze schieten in de roos

wanneer het doel zo groot is.

De hoeken die mensen probeerden om het van te raken

waren redelijk veilig en behoorlijk lui.

Erg fijn.

"Showgirls" is ook een signaal

aan fans van Paul Verhoeven,

weet je, dat het is zoals zijn andere films,

dat is nodig datzelfde perspectief.

Mijn eerste bezichtiging van "showgirls"

was, op één niveau, vrij typisch

welke is dat Ik was een 14-jarige jongen

toen het uitkwam, dus ik wilde het zien.

Maar ik denk dat wat atypisch was daarover

is dat ik vooral geïnteresseerd was dat het nul sterren had gekregen

in de wereld en per post,

en ik herinner me dat ik las dat, weet je,

Vrijdagochtend krant

aan de ontbijttafel met mijn ouders.

De critici destijds wie heeft het gepand,

Ik denk, op één niveau het is begrijpelijk

omdat er aspecten zijn van het verhaal

en de karakters en de dialoog

en alleen de dramaturgie ervan die schandalig zijn

of die overdreven zijn of dat is een beetje dom.

Ik heb nog nooit zo'n jurk gehad.

Het zal me geweldig staan.

Is het niet?

Ja.

Waar ik denk de eerste recensies

onthullen zichzelf om nogal oneerlijk te zijn

en waar ik boos begin te worden is wanneer je leest dat mensen zeggen,

"nou ja, en bovenal, god, het is zo slecht gemaakt.

Wie heeft dit ding bewerkt, weet je?

Waarom is de film zo lelijk? Waar is Verhoeven's ambacht gebleven? '

En het is als, "nou ja, aantoonbaar,

je bent een idioot. "

- Ooh, wat denk je ervan? - Jeetje.

Mm-hmm.

Het is prachtig breedbeeldfilm.

Er is niet alleen verstand in de choreografie,

maar zelfs in de verschillende achtergronden

van de productieaantallen, de manier waarop het beweegt van zoals ...

Bij het sterrenstof, het beweegt van, zoals,

een bijbels spektakel, dus het is net als Cecil b. Demille,

in het motorrijderspul, je weet wel, naar het drukke Berkeley.

Het is als een geschiedenis van musicals en een geschiedenis van uitbuiting.

Het heeft deze wonderbaarlijk expressionistische beelden,

zoals het hoofd van de dood zit over Gina Gershons schouder ...

Miss Connors, hoe voelde u zich over de show vanavond?

Ik vind het de beste show Ik ben er ooit in geweest.

Ik hoop alleen dat ik het recht kan doen.

Of Kyle Maclachlan die slechte gsm-oproep hebben

tegen, zoals, deze vulkaan hiermee,

je weet wel, lava spuwt op de achtergrond.

Phil, stomme klootzak. Kom hier terug, wil je?

Ik weet. Ik weet het.

Dit spul is zeer geslaagd

en heel slim en heel opzettelijk.

Wat betreft de drie claims in mijn boek,

zou je waarschijnlijk zeggen eerst de claim "stuk stront"

omdat dat is geweest de volgorde van ontvangst,

de film die een stuk stront is

dat soort wordt teruggevorderd als een heimelijk meesterwerk,

niet het meesterwerk dat na verloop van tijd openbaart zich

om een ​​stuk stront te zijn zoals "Forrest Gump"

of "Amerikaanse schoonheid" of andere echt vreselijke films

dat, weet je, het kost wat tijd voor mensen

om in te halen hoe slecht en verraderlijk zijn ze.

Je weet wel, "showgirls" is het omgekeerde.

Je hebt iets mis met je tepels?

- Nee. - Ze steken niet op.

Steek ze op. Wat?

Speel een beetje met ze.

Het is enorm en onbeschaamd smakeloos ...

Knijp ze een beetje samen.

Wil je dat ik het voor je doe? Ik doe het.

En misschien op een bepaald niveau slecht.

Hier, doe er wat ijs op.

Maar het is ook op manieren die dat niet wegnemen,

ze ontkennen het niet, het is ook erg goed

en duidelijk het werk van iemand die,

tenminste de regisseur, weet wat hij doet,

en wat hij doet is interessant.

Hallo. Wat doe je hier?

Ik heb net auditie gedaan.

Het "meesterwerk van stront"

is dat idee dat het echt beide tegelijk is.

En ik zou zelfs zo ver gaan om te zeggen

dat de manieren dat ze het niet begrepen

of stuitert van het spul dat is met opzet goed

en maakt de film volledig enkelvoud, als niets anders.

Het aantal scènes

waar spiegels bij betrokken zijn op de achtergrond,

spiegels als onderdeel van het productieontwerp,

Ik bedoel, er is gewoon veel van visuele mogelijkheden daar,

en dit is een film dat zijn ongeveer karakters

wiens uiterlijk ertoe doet.

Er is een bepaald bedrag van narcisme.

Weet je, dat denk ik de cheetah en het sterrenstof,

tot op zekere hoogte, zijn spiegelbeelden van elkaar

of vervormde spiegelbeelden van elkaar.

De openingsscène en de slotscène spiegelen elkaar.

Ik bedoel, er is veel van echt een soort diepe kern

structurerende apparaten in de film.

Er is natuurlijk ook

de verdubbeling van verschillende karakters,

in het bijzonder, weet je, nomi en cristal.

Miss Malone, hoe voelde u zich over de show vanavond?

Ik hoop alleen dat ik het kan zijn zo goed als de show.

Of nomi het volgende kristal is

of cristal was vroeger nomi

of de twee, weet je, besteden veel van de film,

je weet wel, face-to-face, elkaar opmeten,

weet je, nomi kopieert Cristal.

Maar ik denk ook dat de spiegel werkt in "showgirls",

als je gelooft Verhoeven's bedoeling,

de samenleving een spiegel voorhouden en om het weer te geven.

Ik denk niet dat mgm dacht ze zouden vullen

3.000 theaters van mensen naar "showgirls" gaan kijken

om realiteit te hebben teruggekaatst naar hen.

Het hoort zo te zijn een ontsnapping,

of liever, je kunt er niet aan ontsnappen de realiteit waar het over gaat.

Werkelijk? Spiegels?

Is dat de grote grootheid van dit?

Weet je, spiegels? Werkelijk?

Zijn de spiegels hier beter,

of is de camera ronddraaiende 360,

is dat beter dan "de dame uit shanghai ”met spiegels?

In alle jaren dat ik een criticus ben geweest,

elke keer als ik een slechte film zie,

Ik probeer het te geven het voordeel van de twijfel.

En ik heb me altijd afgevraagd, weet je

"hoe krijg je soms een film met een geweldige regisseur,

geweldige cast, een prima schrijver,

en ze komen naar boven met iets vreselijks? "

Het staat niet op mijn lijst van de slechtste films ooit

om precies die reden, dat het zo te zien is,

maar het is daarboven met mijn lijst van de meest zielige

in dat de filmmakers zelf lijken het nu te zien,

gebaseerd op recente interviews Ik heb gelezen, als verkeerd begrepen

of vol over het hoofd gezien deugd of waarde.

De waarheid is dat "showgirls" is ...

Het is akelig voetganger en mainstream.

Het is een flauwe mislukking.

Het doet alsof het open is weergave van lichaamsdelen en seks

maakt het op de een of andere manier gedurfd,

wanneer op zijn ondiep hartje,

het is niets meer dan een door cliché geteisterde remake.

In zijn basisstructuur, het is net zo formeel

zoals gewoonlijk soort films van lage kwaliteit

dat is wat je hebt.

Maar, weet je, dan heb je het

deze geweldige regisseur, Verhoeven,

wie weet het echt hoe je een film maakt.

Paul Verhoeven eigenlijk het idee uitgevonden

van een Nederlander commerciële kunstbioscoop.

Je weet wel, zijn biografie is echt fascinerend

in dat hij bijna een academisch op basis van zijn studies,

en toen eindigde hij bijna een diep religieuze man

gebaseerd op deze vroege flirt hij had met de kerk,

en dat eindigde.

En zo verhoeven, wie, weet je, kwam uit de doos

met deze twee heel soort Boheemse sekskomedies,

"zaken zijn zaken" en dan "turks genot",

hij was een soort van een hap frisse lucht

en ook een beetje eng, vind ik.

Weet je, Nederland, in mijn onderzoek, is niet ...

Het is niet dat het noodzakelijk is een vijandige of repressieve plek,

maar er is een fineer een soort van tegenzin tolerantie

voor veel van hun kunst en veel van hun cultuur,

en ik denk dat Verhoeven gepusht die norm voor tolerantie.

Een film als "turkish delight" gaat niet onopgemerkt voorbij,

en dat gebeurde niet.

Ik bedoel, het kreeg een Oscar-nominatie,

en het verloor alleen omdat francois truffaut

maakte dat jaar "dag voor nacht".

"Spetters", dat is ongeveer drie jonge mannen

wie willen zijn sterren voor motorracen,

dat is de film dat kreeg hem in wezen

uit Nederland geschopt omdat mensen gevonden hebben

het geweld en de homofobie

en de afkeer ervan overweldigend,

gedeeltelijk omdat ze hielden niet van

de foto van het land dat het aan het schilderen was ...

Geen film dat is zelf homofoob,

maar een film dat gaat over homofobie.

Verhoeven's Nederlandse films zijn het werk van iemand

wie werkt er echt

in een vrije, bevrijde, heel Europese manier,

en dan uiteindelijk duwt hij dat voor zover het kan gaan ...

En wordt een beetje verbannen naar Hollywood.

Het is grappig dat voor veel van Europese filmmakers,

Amerika is waar je werkt eraan om te eindigen.

In het geval van Verhoeven is het semi waar hij naartoe werd gestuurd

of waar ze soort van schopte hem eruit.

En dan heb je deze hele tweede cyclus,

Amerikaanse films die invloedrijk worden

op een heleboel andere manieren,

welke is dat als je een geschiedenis schrijft

van Amerikaanse blockbuster-films,

oké, ja, Steven Spielberg krijgt zijn eigen hoofdstuk,

en James Cameron krijgt zijn eigen hoofdstuk,

maar het leukere hoofdstuk is het hoofdstuk verhoeven.

Zelfs halverwege de jaren 90

om een ​​film te zien die was gewoon zoiets daarbuiten

en in tegenstelling tot al het andere

dat de studio's geld in stopten

was echt best aardig, echt een beetje schokkend, toch?

En hetzelfde werd gezegd over "troopers van het sterrenschip."

Tijdens het maken van de film, iemand feliciteerde hem

op het maken van $ 120 miljoen kunstfilm, toch?

Dit is een verhaal dat Hollywood-historici

en filmliefhebbers houden van, dat is het verhaal van de heroïsche regisseur

die een manier vindt om de film te maken ze echt willen maken

en dwazen cretinous, smakeloze producenten

die geen interesse hebben in de kunstvorm dan ook,

versus de bestuurders wie zijn deze geweldige auteurs

die films willen maken,

en dat is een ander ding dat maakt "troopers van het sterrenschip"

en "showgirls" zo speciaal, denk ik,

heb je er bijna zin in er werd een grap uitgehaald

op de studio's die die hebben vrijgegeven.

Ze hebben deze heel Europees avant-garde takes

over de Amerikaanse cultuur door seks en door oorlog

dat waren waarschijnlijk niet waar ze op rekenden.

Schrijf je in bij de federale dienst niet minder dan twee jaar

en zo veel langer zoals vereist kan zijn

door de behoeften van de federatie.

Zijn motivatie als het komt om Amerika af te schilderen

en Amerikaanse culturen is altijd expliciet duidelijk.

Nukem! Pak ze voordat ze jou pakken.

Ik zou dat voor een dollar kopen!

En het is expliciet negatief.

De handhavingsdroid, reeks 209,

is een zelfvoorzienend wetshandhavingsrobot.

209 is momenteel geprogrammeerd voor stedelijke pacificatie,

maar dat is nog maar het begin.

Als je kijkt in zijn films als geheel,

vooral als je kijkt bij "robocop"

wat heel openlijk kritiek is over politie in Amerika

en krijgt alleen maar meer relevant met de leeftijd ...

Ik denk dat je het maar beter kunt doen wat hij zegt, meneer Kinney.

Je hebt nu vijf seconden om te voldoen.

Help mij! Helpen! Vier, drie ...

- Twee een. - Help mij!

Ik ben nu bevoegd om te gebruiken fysieke kracht.

Of je kijkt naar 'basisinstinct'

wat veel zegt over de weg Amerikaanse mannen

van mindere intelligentie denken graag aan zichzelf

als de held van hun eigen verhalen,

dat is mijn favoriet deel van het...

Schat, ik dacht dat ik het had gezien alles ervoor.

Heb je echt nagedacht? het was zo speciaal?

Ik heb het haar verteld. Ik dacht dat het was de fuck van de eeuw.

Nou, wat denk jij?

En dan kom je bij 'showgirls',

wat is als, "oh, Las Vegas is waardeloos.

Je denkt bijvoorbeeld dat het dit hol is van verantwoord hedonisme,

maar eigenlijk is het gewoon zoals, als grof en laag

zoals elk ander deel van je cultuur. "

Maar het is grappig als je kijkt bij de kritische reactie

en je ziet, zoals, loskomen van 'basisinstinct',

dat is weer, zoals, Paul Verhoeven

letterlijk proberen om Hitchcock te doen.

Hij probeert het beste te doen iemand die we overwegen

om een ​​van de meesten te zijn, zoals, onaantastbare regisseurs

van de hedendaagse cinema, en iedereen heeft zoiets van "cool".

Ik heb gewoon altijd gedacht het is interessant

dat verhoeven was breed begrepen in Amerika

als satiricus en als sociaal commentator

zolang de primaire textuur van zijn films was geweld ...

En seks was een soort van gewoon op de achtergrond

als een goedkoop ding, zoals de hoeren in "robocop"

of de stripper met drie rijen knopen in "totale terugroepactie".

- Whoo! - Ooh!

Weet je, de studente buien in "starship troopers."

Ik plaats er geen van dingen naar beneden, trouwens.

Ik hou van al die dingen.

Elke keer als hij beweegt dat spul naar de voorgrond

en maakt een film dat een textuur heeft

dat is meer openlijk seksueel, zoals 'basisinstinct',

dat is nog steeds genoeg van een thriller

dat mensen ernaar konden kijken,

waar "showgirls", allemaal plotseling dachten de mensen niet

hij was een satiricus of een commentator

of dat hij grappig was of dat hij sluw was.

Mensen zeiden gewoon een beetje: "wat een viezerik."

Alsof perverselingen niet grappig kunnen zijn.

In 1992 ging Paul verhoeven en Joe eszterhas

meegewerkt aan "basisinstinct,"

en dit is hoe ze ervoor kozen om het op te volgen.

Ze waren echt aan het verdubbelen

op het idee dat ze dat zouden kunnen kom met alles weg.

Ik ben een provocerende persoon.

Ik hou van provoceren. Er is geen twijfel over.

Dus als het is door seksualiteit te gebruiken of naaktheid of wat dan ook,

als ik kan provoceren, zal ik het doen

omdat ik een kind ben, een klein beetje.

Ik vind het leuk om... Ik vind het grappig om te provoceren.

Ik dacht, weet je, we zouden een musical kunnen doen

dat is niet oppervlakkig, dat is niet glibberig,

dat heeft verschillende lagen

en dat is echt een uitdaging het land,

daagt bioscoopbezoekers uit.

Daar is niemand beter in als regisseur

dan Paul Verhoeven,

en ik denk het niet daar is iemand beter in

als schrijver dan ik ben, en het is een mooie combinatie.

Joe eszterhas een tijdje

hield de aanduiding van zijn, je weet wel,

de best betaalde single scenarioschrijver in Hollywood.

Hij is een man die zijn carrière begon als journalist

en, weet je, altijd gehad dit soort sensatiezucht

en hysterie, maar ook heel slim.

Hij heeft een echt soort ...

Hustler-trashy-pulpy kant naar hem toe.

Hallo! Oh!

Hou je van telefooncellen?

Telefooncellen?

Je vindt het waarschijnlijk gewoon leuk om te doen in bed, toch?

Iets als "flashdance",

die eszterhas ook schreef, dat was een soort van het laatste woord

begin jaren 80 in hoog concept ...

Je weet wel, overdag een lasser, stripper bij nacht ...

Ik bedoel, dat is het soort verteller is hij.

En ik denk dat het geen verrassing is

dat hij en Paul verhoeven kon opschieten,

en het is ook geen verrassing dat ze eruit vielen.

Weet je, als je leest de productiegeschiedenis

van 'basisinstinct',

ze hadden echte argumenten met elkaar.

Homo-activisten probeerde het filmen te verstoren

van "basisinstinct", beweren het script was homofoob,

en dan eszterhas, de man die het schreef,

kozen heel publiekelijk hun kant.

Je kunt zien hoe ze het hadden een ruzie na 'showgirls'

want zelfs als ze aan waren dezelfde pagina toen ze het haalden,

het soort mislukking die die film had

versterkt niet echt de banden tussen medewerkers.

Enkele van mijn favorieten verschrikkingen van Joe eszterhas

is hij deze liefde van kleine totems

dat zou moeten vertegenwoordigen een hele wereld.

De terugkerende motieven die verschijnen in "showgirls" ...

Ik moet aan het werk.

Een grote praten vrouwen over

chips en spijkers.

Wat ga je doen, tv kijken en friet eten?

Ja. Waar zijn de chips?

Mm-mm-mm.

Bekijken!

Wauw.

De nagels in "showgirls" zijn gek.

Je vriend heeft mooie nagels.

Ze doet ze zelf.

Misschien kan ze ooit de mijne doen.

Misschien heeft Joe Eszterhas had ooit een vriendin

die sprak over haar nagels,

en nu alle vrouwen in de wereld

praten over hun nagels.

Ik wist het niet eens de auditie tot daarna.

Vind je mijn nagels mooi?

Uit het niets, vrouwen gewoon praten over hun nagels.

Het is bijna alsof het een richtsnoer is ze sturen elkaar van, zoals,

"hallo. Je hebt spijkers. Nu kunnen we praten."

Niet zo mooi als die van jou.

Misschien zal ik je helpen met die van jou.

Het lijkt erop dat hij misschien was, zoals,

ontmoette een danseres en had zoiets van,

"wat is het leven van een danser als? "

En deze ene danser zei:

"nou, ik ging naar een aantal lessen,

en ik at veel bruine rijst en groenten."

Wat voor lessen heb je gehad?

En dat wordt een code voor hem.

Je eet bruine rijst en groenten, nietwaar?

Zeker.

Ja.

- Wat wil je? - Eh, hamburger, patat en frisdrank.

Geef haar wat bruine rijst, groenten,

en een fles evian.

Oh Oh! Kijk eens wat ik vond.

De chips, denk ik, waren om te laten zien

die nomi was een wilde hengst

wie zou niet zomaar eten bruine rijst en groenten.

Ze gaat een hamburger eten op de motorkap van een auto.

J luister naar de drummer, kom luisteren naar de bas j

vind je die burger lekker? Uh Huh!

Waar komt u vandaan?

Verschillende plaatsen.

Een belangrijk motief ook

is het verbijsterende charisma van nomi Malone,

omdat niemand haar kruist pad kan weerstaan ​​verliefd worden

en haar onmiddellijk plaatsen in het middelpunt van hun leven.

Je kunt bij mij blijven als je een plek nodig hebt om te crashen.

Het is niet veel.

Totdat je een baan hebt?

Ook deze film heeft een aantal raceproblemen

waar zwarte mensen bestaan

alleen om nomi te helpen haar dromen verwezenlijken.

Hallo!

Ze zijn er alleen om lief te hebben en te aanbidden

en geloof op manieren in nomi ze kan niet in zichzelf geloven.

Luister gewoon.

Je hebt meer natuurlijk talent als je danst

dan wie dan ook die ik ooit heb gezien.

Een andere grote is naakt zijn is niet genoeg.

Je moet erover praten naakt zijn

terwijl je naakt bent herinner mensen eraan dat je naakt bent.

Nomi, doe mijn borsten groter lijken?

Kom op, schat!

Dit soort echt kluns,

niet veel interesse in de werkelijke mensheid,

alleen dit soort sekscartoon dat hij wilde schrijven.

Ik ben ongesteld.

Ja, klopt. Controleren.

Het lijkt er echt op het is geschreven door een 13-jarige

voorstellen wat volwassenen doe 's nachts.

Zien?

Gender en seksisme als het heeft betrekking op de film zelf

zaken zowel in het onderwerp materie en de manier waarop het werd gemaakt.

Zoals Paul Verhoeven heeft zich gevestigd

als een regisseur die dat niet doet respecteer zijn actrices

of zijn vrouwelijke karakters.

Zoals, heel beroemd hij bedroog Sharon Stone

om die beroemde scène te filmen waar iedereen van houdt

omdat hij beter wist.

Zoals, dat is altijd zijn ding. Hij weet het het beste.

Het is leuk.

De markering en de elementen naar cent en kristal.

Als de persoon op de set

die structureel het meeste heeft macht in elke betekenis van het woord

in dat hij de directeur is van de film, wat hij zegt gaat,

en ook hij is, zoals, een blanke, heteroman

die zich heeft gevestigd als geldmaker

in een extreem krachtige industrie,

en dus is hij rechtvaardig een vrouw gaan dwingen

om te doen wat hij wil doen of ze het nu leuk vindt of niet,

dat is vrouwenhaat zichzelf repliceren.

Als je naar boven komt, ga dan naar daar ergens, ja?

Ja.

En dan gewoon rechtstreeks naar de paal.

Rechtsaf.

En ik hou van naaktheid. Ik vind het geweldig.

Man of vrouw, Ik vind het er prachtig uitzien.

Het vrouwelijk lichaam, voor mij, is geweldig en is aantrekkelijk.

Het is seksueel. Het is mooi.

Deze esthetiek is alles.

Vrouwen streven ernaar

echte impact in de samenleving ...

Om bij het Hooggerechtshof te komen, president zijn,

om bedrijven te leiden die maken beleid dat ons allemaal aangaat.

Dat zijn belangrijke doelen.

Kan me niet schelen of je nu leeft of sterft.

Ik wil je zien dansen, en ik wil je zien lachen.

Om ons een striver te presenteren

wiens grootste doel is om te dansen, weet je, een striptease ...

Sla er een op.

Het is zo zich niet bewust van wat belangrijk is

naar, "a," samenleving, en, "b," "vrouwen

dat het lachwekkend is.

Slam het! Bah-bah!

Wat een contrast tussen "gered door de bel"

en je nieuwe rol.

Ja, het leek gewoon, weet je, de natuurlijke progressie.

Als actrice wil ik portretteren zoveel verschillende karakters,

dus, weet je, het is gewoon echt een geweldige tijd

risico's nemen en nieuwe dingen doen.

J als ik wakker word in de ochtend j »

j en het alarm gaat af een waarschuwing j

Vanwege mijn leeftijd Ik ben opgegroeid met Jessie Spano

op "gered door de bel."

Een schoonheidswedstrijd?

Wat een stomme, seksist tijdsverspilling!

Ja, ik heb een beetje gedroomd van iemand zijn

wie zou al mijn, zoals, ontluikende feministische principes

en gebruik ze om te schreeuwen

tegen alle domme jongens in mijn klas zoals ze deed.

Dit is seksistisch pigisme van de ergste soort.

We bespraken het voor de hand liggende voordelen van een vrouwelijke president.

Ze had lang moeten wachten.

Ja, net als een vrouw. Altijd laat.

Jessie spano was iemand die zoiets was als

als een personage, zeer aanwezig in mijn gedachten,

en als zodanig Ik associeerde altijd

Elizabeth Berkley met haar.

Ik denk dat het zou zijn geweest een deel hiervan,

zoals, grote traditie van zeer jonge vrouwen

wetende dat de enige manier is ze zouden de sprong wagen

van kindsterretje tot volwassen actrice

is om iets te doen dat is waarschijnlijk

een beetje provocerender ...

Hoi.

Dan nodig is,

Ik wil zeggen, leuk vinden, sla een stap van volwassenheid over

door direct naar, "Ik doe de hele tijd seks."

Hoewel ik denk dat je dat zou kunnen

maak het argument dat op "gered door de bel"

ze was altijd argumentatief en luid.

Soms, om gekozen te worden,

je moet dingen doen je zwoer dat je dat nooit zou doen.

Ze was bereid te zeggen of te doen alles en was ook een danseres,

dus het leek erop dat er misschien was, zoals een kans voor een seconde

dat ze zou kunnen hebben veranderde dat in,

Ik weet het niet, een manier om er een echte carrière van te maken,

maar in plaats daarvan is het gewoon geworden zoals een verzameling scènes

waarin ze altijd, zoals,

opereren op dit zeer hoge frequentie van emoties.

Teef!

Ik bedoel, niets is eerlijk in het leven,

maar het lijkt op die film

was een soort van, zoals, definitief oordeel

op wat haar vaardigheden werkelijk waren,

wanneer ik nu echt denk we zijn meer bereid om te zeggen

dat het een grotere indicator was van de regie van Paul Verhoeven.

Het was midden in een gevecht net als boem, boem, boem.

Maar op dat moment het was net als,

"ugh, ze is te intens."

Zoals: "neem haar niet in dienst."

J Ik ben bang voor de dieren j

Oh!

J Ik ben bang voor de wereld j

nomi!

Hey jij! Hou haar vast!

Wat ben je verdomme aan het doen ?!

- Ze is ermee begonnen! - Neuk je!

- Neuk je, klootzak! - Het feest is voorbij!

Elizabeth Berkley's carrière was zo vreemd geweest,

presentatief lachspoor, "gered door de bel" wereld

dat is zo een apart soort acteerwerk.

Daar heb je het, Amerika.

Oordeel zelf.

Om een ​​jonge acteur te geven, zoals, een rol als nomi,

het voelde als een James Dean-rol of een jonge rol van Robert De Niro.

Het is een grote rol.

Als het in een echte film is gedaan,

dat zou zijn geweest een ster makende rol.

ik was voorbereiden op deze rol

eigenlijk mijn hele leven

twaalf jaar, twee tot drie uur een dag dansen.

Dus ik kan niet bestaan, zoals Nomi, zonder dans in mijn leven.

Ik heb het geluk dat ik heb gevonden iets dat me zoveel vreugde geeft

en geeft me zo'n leven, omdat ik veel mensen ken

vind dat ene ding nooit.

Dus, wat kan er beter zijn?

Het deed haar acteercarrière pijn.

Het heeft deze ander een beetje beroofd

groot plezier van haar leven van haar.

Ik voel me echt vreselijk voor haar.

Ze kreeg een geweldige kans. Ze zei ja.

Het was niets dan pijn voor haar

om er zelfs aan herinnerd te worden van "showgirls."

Dus je hebt een naam?

Nomi.

Hallo! Nomi!

Ik ben nomi Malone.

Nou, ik zou zijn, weet je,

een van de vele critici om de woordspeling in nomi aan te wijzen,

in dat het een polyvalente woordspeling is, je weet wel?

Dit is mijn vriend Nomi. Ze is ook een danseres.

Nomi betekenis, "doe jij wil je 'mij leren kennen'? "

Nomi betekent: "Ik heb 'geen ik'." Ik heb geen zelf. "

Of: "nee! Ik!" Je weet wel: "Ik wil de eerste zijn."

Je weet het niet iets over mij.

ik weet het niet zeker Joe Eszterhas ging echt zitten

en bracht dat in kaart, maar het werkt, en ik denk dat,

je weet wel, het idee dat nomi is een artiestennaam voor iemand

wie is echt een Polly Ann of een pollyanna ...

Polly Ann costello!

Je vader heeft je moeder vermoord dan pleegde zelfmoord.

Tot ziens, Pollyanna!

Pollyanna wezen iemand die een beetje naïef is ...

Op een dag, ze lijkt op pollyanna.

Iemand die naïef is

weet niet wat ze begint in ...

Leuke jurk.

Bedankt. Ik kocht het bij "versayce".

Ik bedoel, dat is een soort van nomi's verhaal, weet je?

Polly Ann Costello wordt nomi Malone.

Er is een beroemd artikel door Jack Smith,

de regisseur en filmcriticus.

Hij heeft een geweldig essay dat hij heeft geschreven over een universele b-film uit 1944

genaamd "cobra-vrouw."

Hij heeft het over Maria Montez, die was een aandeelhouder bij universal.

Ze werd meestal binnengebracht om vaag etnische rollen te spelen.

Hij maakt een erg gepassioneerd argument over hoe

het is de allerbeste prestatie

in de geschiedenis van de cinema.

- Wie ben je? - Ik ben je zus.

Hij is niet ironisch.

Hij is niet sarcastisch.

Koningscobra!

Hij houdt ervan omdat op dit moment,

als ze speelt de koningin van de cobra's,

ze is er zo enthousiast over dat het gewoon is brengt het naar een heel ander niveau.

Dames en heren,

het sterrenstof presenteert trots mevrouw nomi Malone.

En in veel opzichten

Elizabeth Berkley's optreden in die film is dat voor mij.

Je weet wel, zij is er het middelpunt van,

en het is echt een soort van hangt van haar af

handhaving van dit soort hysterische energie

helemaal door vanaf de eerste minuut tot de laatste minuut.

Zet je gewoon aan het denken een heel ander soort acteerwerk

die we gewoon niet snappen in de bioscoop.

"Middernachtmis" trots op huidige mevrouw perziken Christus.

Je snapt het niet veel beter van een climax

dan exploderen uit een vulkaan, toch,

dus dat is vrij veel hoe onze shows altijd open zijn.

Soms kom ik eruit van de vulkaan, en ik ben kristal.

Soms kom ik eruit en ik ben nomi.

Het hangt er gewoon van af.

Er is altijd iemand jonger en hongeriger

de trap af komen na u.

En dan is er een soort middelpunt

dat is in de loop der jaren gevarieerd,

en door de jaren heen de show zo vaak hebben gedaan,

die middelste scène waarschijnlijk is genoeg veranderd

dat we de hele film hebben gedaan.

We willen allebei rijden de "ma-nomi pony"

in een privé danskamer.

Hoeveel kost het, schat? Een dollar?

Het is gewoon perfectie.

- Nee sorry. - Oke.

Uh, waarom maak je het niet gewoon Zack komt hier in zijn broek

terwijl ik mijn poesje maal op deze smerige stoel?

Je snapt het, of je begrijpt het niet, maar voor degenen onder ons die het snappen,

het kan onze religie worden.

Nou, nadat ik verhuisd was naar San Francisco,

Ik begon op te treden bij een plaatselijke nachtclub

genaamd trannyshack dat was gloednieuw hier in San Francisco,

en na een paar jaar van optreden,

we hebben besloten om deze andere te maken show genaamd 'middernachtmis',

wat ging vieren mijn liefde voor middernachtfilms.

En dus, op dat moment,

historische theaters hadden enkele middernacht-filmprogramma's,

en de programmering was een beetje wat je zou omschrijven

als klassiek middernacht,

college tarief zoals "taxi chauffeur"...

Je maakt een grapje.

- Wat? - Dit is een smerige film.

"A Clockwork Orange"...

Hou op! Hou op! Alsjeblieft, ik smeek je!

Misschien een film van John Waters

als je echt geluk had.

En het volgende pakket jij brengt mij

wordt geduwd recht in je kleine reet.

Kunt u dat begrijpen?

En dus toen ik terugkwam en zei,

"Ik wil deze film boeken, 'showgirls,

Ik herinner me de boeker die zei: "die film met Demi Moore?"

En ik had zoiets van "nee".

Mama!

Baby. Oh!

"Nee!

Dat is striptease, '

en ik heb geen interesse in 'striptease'.

hebben jullie zoals onze freakshow?

We hebben moeten halen echt experimenteel

na 19 shows te hebben gedaan.

Oké, dames en heren.

En dan wij, weet je, breek die vierde muur af,

die er echt nooit was beginnen met

en stel onze lapdancers voor.

Laten we eens kijken naar je grote popcorns. Houd ze hoog.

We maakten reclame voor gratis lapdances bij elke grote popcorn.

Daar gaan we! Aan het lapdancen!

En ze waren, zoals, smerig, walgelijk, boogery,

gruwelijke drag queens.

In San Francisco, een drag queen kan zijn ...

Echt iedereen kan slepen doen ... Mannen, vrouwen, wat dan ook.

Ze komen naar boven, en ze hebben shit op hun slipje.

Mijn voorwaarde was dat

je zou moeten schrikken het publiek, weet je?

Whuh!

Ha ha!

Ik denk dat het er zeker in past

de klassieke stijlfiguren die daarbij horen

iets dat wordt een cultfilm.

Trek je jurk omhoog!

Schat, je zou me nooit aankunnen

met al deze rimpels van vet.

Ohh! Ohh!

Wel, je zou zelfs nooit vind het ding.

Het werd verkeerd begrepen ...

Ik zou op je moeten pissen om je een idee te geven.

Toen het uitkwam.

Ik denk dat films vaak leuk vinden "the rocky horror picture show,"

'showgirls', 'liefste mama',

ze hebben de neiging om te ver te gaan voor een regulier publiek.

Waarom doe je dat?! Vertel het me!

Je zit nu stil!

En zo is het nodig een beetje langer

voor de sekte om een ​​soort van,

om het te bouwen en te vinden en te zeggen, "hey, weet je wat?

Zoals, we houden van De prestatie van Faye Dunaway

in "mama liefste."

Verwacht je dat ik mijn fans negeer?

Ze zijn leven en dood voor mij baby.

Niet alleen heeft het een enorme waarde,

Ik wil dit ding bekijken steeds opnieuw,

en ik wil onthouden alle lijnen.

Geen draadhangers!

Wat doen draadhangers? in deze kast toen ik het je vertelde

- nooit draadhangers ?! - Geen draadhangers ooit ?!

Dus op de een of andere manier kun je nemen

een geweldige, weet je, zo'n film

en zeg dan, "nee, dit is niets voor jou.

Dit is voor ons. "

Het is echt Elizabeth dat publiek door de jaren heen

zijn keer op keer verschenen om herhaaldelijk te kijken

omdat het zo is Een buitengewoon

en bizarre prestaties.

Neem me niet kwalijk.

- Wacht, je kunt daar niet naar binnen! - Wat gebeurd er?

Wat bedoel je, "wat gebeurd er?"

Dus daar was ik aan het dansen kont vijf minuten naakt.

Gina Gershon is briljant.

Ze zegt dat ze speelde de film als drag queen

en een beetje begrepen of wist ...

Je denkt dat je het zou kunnen doe mijn nagels nu?

Ze heeft het gewoon een beetje een flair van weten

waar ze in zit een stijlvol stuk vuilnis.

Als je die mythe kent helemaal, en het is, weet je,

"hier is Aphrodite, de grote, je weet wel, bijenkoningin godin, "

en plotseling, een beetje, weet je,

chick komt langs wie wil zijn,

weet je, een godin, of iedereen is, zoals,

zeggen dat is wat ze is, en ze zegt: "nou, oké, schat",

je weet wel, 'Ik zal je een godin maken

als je slaagt voor een aantal tests ...

Wat ik weet, trouwens, dat doe je niet, "

en ze geeft haar deze tests, "slagen voor deze tests",

en ze blijft ze passeren, ze passeren,

en eigenlijk aan het einde ervan, weet je, ze is onsterfelijk gemaakt.

Ik zou twee minuten zeggen erin, ik hou gewoon van,

mijn bloed begon om door mijn lichaam te pulseren,

en ik werd zo opgewonden omdat, 1 weet het niet.

Er is gewoon iets dat schreeuwt gewoon "slecht"

op het moment dat je Nomi's gezicht ziet,

en ze likt een beetje aan haar lippen een beetje op de snelweg,

en ik was letterlijk aan het springen op en neer op het bed.

De trilogie van kamp was compleet ...

De trilogie is de film uit 1967 "vallei van de poppen" ...

Ik zou er niet op letten op dat.

Je weet hoe bitchy flikkers kunnen zijn.

De film 'mommie liefste',

en nu deze mooie "showgirls."

Het voelde alsof het er deel van uitmaakte datzelfde genre,

betekenis soort van deze vrouwelijke karakters

die hun weg beklimmen naar boven.

Maar ze zijn alle drie rechtvaardig zo onwaarschijnlijk slecht

en zo spannend tegelijkertijd.

Wie ben jij in hemelsnaam?

Oh!

Er is dit echt hardnekkige ernst

de acteurs proberen te portretteren ...

Waarom kan je me niet behandelen? alsof ik zou worden behandeld

door een vreemde op straat?

Omdat ik dat niet ben een van je fans!

Aaaah!

Je hebt nooit van me gehouden!

Dat de films zelf,

de verhalen proberen vast te stellen

die gewoon zo volledig falen die ze hilarisch maken

en een soort van onsterfelijk.

Hoger!

Niet zo hoog!

Blijf gesynchroniseerd!

Een, twee, drie, draai!

Stuw het! Stuw het!

Kom op! Stuw het!

Bah! Oke.

Dat is genoeg. Bedankt dames.

Ik voelde gewoon dat, weet je,

als een drievoudige kroon, Het was gedaan.

De beschaving had zijn werk gedaan.

J een, twee, drie, bocht j

j een, twee, drie, stretch j

Het hangt waarschijnlijk af van uw leeftijd

hoeveel de biografie van Elizabeth Berkley,

zoals, heeft invloed op uw ervaring van de film.

J altijd sterk je bent in de buurt van j

j Ik loop in de lucht, Ik raak de grond amper j

Dus voor mij moest ik kopen

de serie "gered door de bel" op dvd omdat ik wilde ...

Ik had beschrijvingen gelezen van de aflevering

waar ze verslaafd raakt aan de cafeïnepillen.

Wat echt resoneerde voor mij was dit idee dat dit personage,

Jessie Spano, was op de een of andere manier veranderen in Patty Duke ...

Slechts één, en nog één.

Neely O'Hara spelen in "vallei van de poppen",

die ver over de top gaat als ze high wordt van pillen,

die in de film zij verwijzen naar als "poppen."

God!

Ik heb een pop nodig!

Laat me hier niet achter!

Jessie, geef me die!

Ik heb ze nodig, Zack! Ik moet zingen!

Jessie! Je kunt vanavond niet zingen.

Ja dat kan ik!

J Ik ben zo opgewonden j

Ik ben zo bang!

Het was als deze onzichtbare draden

dat begon, zoals, aan elkaar naaien

nomi in de film

tegen Elizabeth Berkley als Jessie spano

in dit tv-programma

neely O'Hara ... Patty Duke ... ook bekend als Judy Garland.

Ze waren allemaal aan het veranderen

in deze supersonische generiek karakter.

Dus na jaren kijken "showgirls" honderden keren,

een nacht in mijn kleine studio appartement in New York,

Ik was net klaar nog een keer naar de film kijken,

en ik dacht bij mezelf,

"ga ik gewoon kijken deze film tot ik sterf? "

Er kwam net iets in me op.

Ik zou een heel boek moeten schrijven van sestinas over "showgirls."

Het is een liefde voor de film en natuurlijk mijn liefde voor poëzie,

en ik soort van zet de twee bij elkaar,

en het begon te gebeuren diezelfde nacht.

Je hebt me de auditie gegeven nietwaar?

Mm-hmm.

Waarom?

Ik gaf het 2 1/2 sterren van de vier,

en jij weet, Dat vond ik prima,

en ik denk dat sommige mensen waren verrast.

Maar sommige van mijn, weet je, collega's die op mijn smaak vertrouwden,

ze zijn er echt naar gaan kijken op basis van mijn recensie,

en ik denk mee het referentiekader

Ik had in mijn recensie van hoe het te benaderen

en de manier om het te bekijken

dat ze begrepen wat er hier aan de hand was.

Ik haat je.

Ik weet.

Nou, ik wist dat het campy was.

Het was iets anders

en het had deze houding dat ik op prijs stelde,

en dus nam ik het over van, weet je, om het te beoordelen ...

"Was ik vermaakt?" Ja,

maar misschien niet in de weg dat sommige mensen,

vooral mannen ...

Weet je, de meeste critici, zoals hoe, waren mannen,

en misschien niet snap het,

maar voor mij vind ik één ding leuk De films van Paul Verhoeven

is dat hij vrouwen krijgt.

Hij ziet ze niet als zijnde deze kwetsbare wezens

die bespaard moeten worden.

Ik heb hem, Clarence! Ik heb hem!

Je wilt naar de spago lopen, iets te eten halen?

- Waar is het? - Gewoon af van "versayce."

De spago-scène is, voor velen van ons,

het is het kroonjuweel van "showgirls",

en het is nomi en cristal uit eten gaan.

Ze werden verondersteld repetitie hebben,

maar Cristal voelt een beetje vandaag binnenstebuiten gekeerd,

dus ze gaan weg naar een heerlijke lunch.

Wat ik leuk vind aan deze scène is het lijkt alsof het is geschreven

door een hersendode Harold Pinter, waar de subtekst verbluffend is

totdat je je realiseert er is geen subtekst.

Hebben ze dat niet? bruine rijst en groenten?

Hou je van bruine rijst en groenten?

Ja.

Je doet?

Soort van.

Dit zijn "showgirls" gouden moment.

Het is erger dan hondenvoer.

«Jt is.

Ik heb hondenvoer gehad.

Het is deze surrealistische discussie over

het bovengenoemde bruine rijst-en-groente dieet

van de danseres, en het stuurt op beide vrouwen

communiceren over hun liefde van doggy chow, weemoedig.

Ik was dol op hondenvoer.

Ik hield ook van hondenvoer.

Er is een moment waar Gina Gershon

kijkt in de verte, en haar ogen beslaan een beetje,

en ze vertelt hoe ze at altijd hondenvoer

- een lange tijd geleden. - Een lange tijd geleden.

Wat denk je van de rijkere smaak

we in nieuwe purina hondenvoer stoppen?

Zoals, wat zijn ze hebben het echt over?

Waar hebben ze het over?

Dit is het beste uur van hondenvoer.

Ze hebben het over hondenvoer eten.

En aan het einde ervan, ze proosten met hun friet,

meerdere brengen "showgirls" -motieven maken de cirkel rond.

Hallo!

Dus ze gaan zitten aan tafel,

en we krijgen behoorlijk conventioneel

shot / reverse-shot snijden.

Ik bedoel, elke scène is op deze manier in elkaar gezet.

Gina Gershon is frame links, en berkley is frame goed,

en zo gaat het verder voor een poosje

terwijl ze erdoorheen gaan hun absurde dialoog.

Ik hield ook van hondenvoer.

Op een bepaald moment nadat ze deze toast hebben ingeschonken,

Gershon is aan de andere kant van het scherm.

Het is een soort van een heel interessant stukje

van visuele bedrog door Verhoeven

waar hij schendt de 180 graden as.

Je hebt geweldige tieten.

En nu, ook al hebben ze dat niet gedaan

geschakelde positie in werkelijkheid,

voor de film is nomi nu plotseling op frame links.

Dank u.

En zijn een heel interessante omkering

en de overtreding van basisschermcontinuïteit.

Ik hou van mooie tieten.

Je vindt het leuk om ze te laten zien.

En het is gewoon een soort van lijkt een heel welsprekende,

en in dit geval een beetje subtiel

omdat we allemaal afgeleid zijn door waar ze het over hebben,

manier om visueel te suggereren

dat deze vrouwen zijn enigszins gelijkwaardig.

Ik voelde me een hoer.

Je bent een hoer, schat.

Nee ik ben niet.

We zijn allemaal.

We nemen het geld. We incasseren de cheque.

We laten ze zien wat ze willen zien.

Je weet nooit wat gaat een cultfilm worden,

en mensen zeggen altijd, je weet wel,

"misschien cultfilms zal ophouden te bestaan

omdat dat hele idee van kamp en sekte,

zo lang, was gebaseerd

op dat oude idee van Susan sontag

over mislukte ernst.

Niet de bijen! Aah!

Een film kan niet weten of het is kamp om echt kamp te zijn.

Weet je, ik denk een beetje het klassieke voorbeeld

zou zoiets zijn "plan 9 vanuit de ruimte"

waar je weet, het is zo erg, het is goed.

Hij is dichtbij genoeg! Zet je elektrodepistool uit! Nee!

Ik kan het niet krijgen! Het is vastgelopen!

Houd hem tegen, idioot!

Laat het pistool op de grond vallen tanna!

Het metaal zal het contact verbreken.

Degenen die ik minder ben tevreden over zijn, weet je,

kun je nog steeds cultfilms hebben in een tijdperk

waar je dingen hebt zoals "sharknado", toch?

Waar heb je deze opzettelijke kamp-esthetiek.

God zegen Amerika.

Kamp is mislukte ernst

behalve wanneer het is, je weet wel, performatief kamp

waar ze weten dat ze overdrijven.

De vraag hoe intentie heeft betrekking op kamp

is echt ingewikkeld.

Een seksuele ... seksuele ...

- Ritmisch en een zeer ... - Moderne jazz.

En een zeer edgy ... poëtisch.

Edgy met erg scherp bewegingen en dat soort dingen.

Dus je gebruikt altijd een zweep weet je, dus het is echt sexy.

Het gaat erom wat er is.

Je kunt het nooit echt vertrouwen schrijvers

of bestuurders over hun bedoelingen

omdat soms ze weten het niet eens

wat ze proberen noodzakelijkerwijs doen

of dingen komen er anders uit,

dan veranderen ze hun verhaal.

Het is de eerste keer dat ik een musical heb gedaan.

Toen ik een kind was, toen die er waren deze Amerikaanse musicals

naar Europa komen onmiddellijk na de oorlog,

Ik was daar altijd door gefascineerd.

Paul Verhoeven schreef een begeleidend boek,

een prentenboek dat meegaat met de film,

Portret van een film. "

ik moet zeggen dat het een soort spiegel is

de ervaring van het kijken naar de film.

Het is een boek dat is prachtig geproduceerd.

Het is echter deze volslagen en complete pretentieuze ernst

over wat deze film gaat doen.

Het is geschreven alsof deze film is geschreven

staat op het punt een groot succes te worden,

en dit gaat gebeuren een kroniek van zijn succes.

In mijn boek beschrijf ik het zoals het lezen van een brochure

voor de Titanic.

En het is waardevoller geworden

omdat hij sindsdien wat heeft gemaakt beweegt naar een soort van herschikking als,

het had slecht moeten zijn, het moest een grap zijn,

dat was allemaal met opzet.

Maar de essays zijn,

het draait allemaal om wat een zinvolle erotisch drama is het,

het soort geestelijke oorlogvoering tussen cristal en nomi.

Het is van onschatbare waarde voor al die tijden

waar je naar kijkt "showgirls",

en je brein zegt, "wat dacht hij verdomme?

Wat dacht hij verdomme? ' En dit dossier komt het dichtst in de buurt

we zullen ooit tot het antwoord komen.

Wij zijn de razzies.

We hebben geen regels ...

Behalve dat natuurlijk de films echt, eh, zuigen!

"Showgirls"!

Paul Verhoeven accepteerde zijn slechtste film,

slechtste regisseur bij de razzies

en was de eerste in de geschiedenis om te verschijnen om het te accepteren.

Het ergste is mij vandaag overkomen.

Ik heb zeven van de slechtste onderscheidingen gekregen

en ik ben erg blij omdat het veel beter was,

veel leuker dan lezen de recensies in september.

Heel erg bedankt.

Als je dat een film maakt iedereen beschouwt als slecht,

en het verdwijnt onmiddellijk naar niemandsland,

dat is veel erger, denk ik,

dan verheerlijkt te worden voor de slechtste film van het jaar.

Ik dank u heel, heel erg! Dank u!

Op dat moment, het leek echt gezond,

en het was logisch voor mij,

maar met de verdediging die de laatste tijd zijn uitgekomen,

het lijkt een beetje meer verwarrend.

Ik heb een stijl gebruikt

dat is waarschijnlijk niet zo goed algemeen bekend, zou ik zeggen.

De beste vergelijking zou zijn om naar te kijken,

laten we zeggen, Duitse schilderijen uit de jaren '20 en '30,

Wat genoemd wordt als het expressionisme.

Dat was misschien moeilijk, in die tijd,

om dat te erkennen als een mogelijkheid om te filmen.

Ik bedoel, dat is een andere theorie.

Jij lacht. Je gelooft me niet.

Nou, ik heb het gisteren uitgevonden.

Ik kan niet geloven dat ik het heb gekocht!

We vieren het. Ik koop een burrito voor je.

Ik zal zelfs wat fajita's voor je kopen.

Oh, fajita!

Zelfs als ik probeer te schrijven over de relatie

tussen nomi en Molly

en de relatie tussen nomi en cristal ...

Ik moet gaan.

Kom je hier niet? en geef me een dikke kus?

Er is een vreemde zin dat loopt door de film

en dat maakt veel door van de ontvangst van de film

en dat loopt door veel fandom.

De parallellen tussen "showgirls"

en de homo-ervaring zijn dat Nomi uiteenzet

in haar eentje om zichzelf opnieuw uit te vinden, om de wereld in te trekken

en vind de grote stad en jaag haar dromen na.

Dat is iets dat veel vreemde mensen doen dat.

Ze verlaten het stadje.

Ze laten alles wat ongelukkig is achter omstandigheden zijn achter,

en ze vinden het helemaal opnieuw uit zichzelf met een nieuwe naam,

met een nieuwe identiteit, met nieuwe dromen,

en dus denk ik dat de komst van Nomi in Las Vegas

is iets dat velen van ons hebben gevoeld

als we aankomen in Las Vegas of New York

of Seattle of Chicago of waar we ook gaan.

Een andere reden dat nomi resoneert is omdat

ze is niet bang om haar seksualiteit te gebruiken.

Ik vond het leuk toen je kwam.

Ze heeft honger voor seksuele aandacht,

en ze is niet bang van het gebruik van haar seks als hulpmiddel.

Dat is iets die we zeer zelden zien

met vrouwelijke karakters.

Vaak zijn het slachtoffers, of zij besef hun kracht niet,

of ze zijn zo onschuldig.

Voor nomi, seks is een middel om een ​​doel te bereiken.

Ik zeg niet dat het een goede zaak is,

en ik zeg niet dat dat is een gezonde houding te hebben,

maar nogmaals, dat is iets dat is bekend

aan homomannen in hun interacties met elkaar

dat ik geen heteromannen denk of heteroseksuele vrouwen

heb ervaren op dezelfde manier.

Hé, blijf bij mij.

Nomi heeft een uitverkoren gezin die ze bouwt en verzorgt.

Ik ga niet zeggen dat het zo is een gezond gekozen gezin.

Ze lijken allemaal erg gefixeerd op ongezonde seksuele aandacht

met elkaar, maar ze heeft die uitverkoren familie,

en ze kijken uit voor elkaar.

Dat is een van de andere redenen dat ik denk "showgirls"

resoneert met homoseksuele mannen.

Als een van haar vrienden wordt geslagen, slaat ze terug.

En dat is dus een wraakfantasie

dat veel queer mensen heb ervaren,

dat we het slachtoffer zijn geworden door hetero blanke mannen

die de leiding hebben, die de wereld leiden,

en te realiseren dat we macht hebben

en dat we macht kunnen ontlenen van onze seksualiteit zoals nomi dat doet

is een zeer bekrachtigende boodschap.

Ik had de vertoningen gedaan

en een beetje toeren en uiteindelijk kwam ...

Ik werkte bij de vreemde krant,

en ik kwam op een dag naar mijn werk,

en er was daar een voicemailbericht

van iemand bij mgm die zegt Ik moest ze terugbellen.

En ik was er absoluut zeker van

het zou gebeuren de last onder dwangsom

waar ik op had gewacht.

Maar dat was het niet.

Ze waren opgewonden over wat ik aan het doen was,

en ze nodigden me uit om het commentaar op te nemen

voor de speciale editie "showgirls" dvd.

En daarna, alles veranderde

want ooit had ik hun blijk van vertrouwen,

ze waren blij dat ik toerde.

Ooit hadden ze een product die ze konden verkopen

in deze nieuwe omlijsting van "showgirls"

als geen harde klap, sexy "razende stier"

zoals ze hebben geprobeerd bij de eerste lancering.

Dus dat was een schok.

ik was klaar voor een ophouden en ophouden,

en mijn "showgirls" ding zou zijn zes maanden van mijn leven geweest

in plaats van 20 jaar.

In 2003 werd mij gevraagd om bij te dragen aan een speciaal forum

op "showgirls" in film driemaandelijks,

en ik was blij om dit op dat moment te doen

want tegen die tijd mijn mening van de film was echt veranderd.

Ik geef het de eerste keer toe Ik zag het,

Ik dacht dat het een beetje was

gewoon een heel verwarrende, uit de hand gelopen film

dat klopte niet.

Maar ik denk dat het eenvoudig is zie het als een mislukte film.

Waar kijk je naar, trut?

Oké, jongens. Laten we gaan. Laten we het verplaatsen.

Kom op. Ga Ga Ga Ga.

J nanananalj

j ahh-ahh ahh-ahhh j

j nanananalj

Maar nogmaals, denk ik dat is omdat de meeste mensen

kom nu naar de film met dit idee

dat films moeten zijn realistisch of naturalistisch.

Als je het een tweede keer ziet, je begint te beseffen

dat sommige van de scènes worden uitgevoerd en neergeschoten

op een manier die antirealistisch is, juist, dat ze echt ...

Er is daar iets aan de hand voorbij een soort mislukt realisme.

Toen ik eenmaal de sprong had gemaakt, weet je, de sprong van het geloof

in de wereld die was gemaakt door die film,

Ik heb er sindsdien gewoon van gehouden en niet in een, weet je,

kamp soort van "het is zo erg dat het goed is" manier,

maar als een heel interessant hyperstylized beetje filmmaken

je ziet gewoon niet veel in het moderne Hollywood.

Okee. Waar gaan we heen? Je moet me aanwijzingen geven.

Bij jou thuis.

De scène die echt soort van deed me beseffen

er is nog iets gaande in deze film

dat is veel interessanter dan de film

Ik had het eerder in mijn hoofd gezien

was de hele verleidingsscène

tussen Kyle maclachlan en Elizabeth Berkley ...

De zwembadscène.

En, weet je, als je kijkt deze scène met publiek,

mensen beginnen gewoon te lachen.

En ik denk dat het duidelijk is ... Het is grappig bedoeld

want het is gewoon ... Gewoon gek.

Er is een zeker cynisme, I denk,

in veel van Verhoeven's werk,

op de manier iedereen in dat scenario

het gebruikt elkaar gewoon en optreden

deze verschillende rollen naar elkaar

en ze overtreffen, hoe ze in wezen allemaal zijn

alleen dit soort tweedimensionaal

avatars van hebzucht of hebzucht of wat dan ook.

Is dit zo bedoeld een weergave van seks,

of is dit bedoeld een uitbeelding van acteren?

Aangezien dit alles is opgevoerd in haar pogingen

om haar carrière vooruit te helpen,

het is een beetje het ultieme, je weet wel,

"was dat echt? Was dat niet echt? "

Soort prestatie.

De choreografie daarin dolfijn-fontein seksscène

zo weerspiegelt Nomi's lapdance,

weet je, voor Kyle Maclachlan's personage bij de cheetah.

Daar was het, "kijk, niet aanraken."

Nu is het echt een soort seks.

Er is een idee van een barrière tussen hen

dat is een beetje gebroken.

Weet je, ze is een beetje nu in zijn huis.

Hij was in haar vestiging eerder,

en het soort warming-up,

zoals, de seks die ze had vervalst met hem eerder

is een beetje echt geworden, maar dit is geen vrijen.

Ik bedoel, dit is een transactie evenveel als al het andere.

Dit is zodat ze kan zijn in de show

en een soort vervanging van kristal en haar plaats versterken

binnen die hiërarchie in het sterrenstof.

De kijk van de film op de wereld

is iemand altijd op weg naar boven,

en iemand is een soort van altijd op weg naar beneden.

Jongens, laat me erdoor!

O mijn God.

Na de zwembadscène, Ik stopte en vroeg

hoeveel heteromannen zijn in het publiek,

en hoeveel lesbiennes,

en als er iemand in de buurt is ingeschakeld worden,

en het antwoord is altijd nee.

Een geweldige vraag over "showgirls"

is hoe het eindigde de minst sexy film ooit gemaakt.

Dit is een ander motief.

Er is een punt wanneer Cristal Connors

trekt Nomi's hemd naar beneden, en haar borsten zijn er weer uit.

En ze proberen het te spelen als een grote onthulling,

en het is als, "hallo, oude vrienden."

We zijn geweest... Zoals, je kunt niet ...

Haar borsten zijn uit dan al anderhalf uur.

Je kunt het niet spelen voor een grote onthulling

dat ze nu is haar tieten laten zien.

Ik denk Paul Verhoeven, met zijn geschiedenis,

de weg dat hij actrices regisseert,

het is meer eng dan eigenlijk sexy.

Zes, zeven, acht ...

Het zijn allemaal stereotypen.

Alle karakters zijn stereotypen.

En de blanke mannetjes zijn verdomde engerds,

of ze zijn homo.

- Leuke jurk. - Bedankt, het is een "versayce."

- Is het een wat? - "Versayce."

- Een wat? - "Versayce," trut.

Absoluut kunt u zijn allebei een feministe

en een fan van "showgirls."

We hadden zo'n magische tijd het maken van "showgirls! De musical!"

En het was een hit, en we speelden bij drie verschillende huizen.

Hallo, Las Vegas! Ik ben nomi Malone!

We waren zo ongelooflijk goed ontvangen in New York,

maar in San Francisco was het ...

We kregen volledige staande ovaties Ik denk bijna elke avond.

Wat ik doe in "showgirls", mijn top uitdoen,

optreden op het podium een string dragen,

het is het meest bekrachtigende ding.

Opstaan ​​in de gezichten van mensen met mijn borsten,

het geeft kracht, en het is, zoals, ik sta op het podium,

en ik ben de moedigste persoon in deze kamer

omdat ik degene ben wie is hier naakt

en zingen en dansen en plezier hebben,

en ik voel me alsof ik ben, weet je, een deel van een zusterschap

en ondersteunen, weet je,

Elizabeth Berkley's keuzes in 'showgirls', de film,

door op te staan ​​en te zeggen, "hey, ik ga het ook doen.

Wat hebben jullie allemaal te zeggen? "

Heeft u een gezin dat u kunt bellen?

Ik heb geen familie.

Zijn er vrienden?

Ik heb geen vrienden.

Dus waar kom je vandaan?

Verschillende plaatsen!

Nomi's inleiding tot Vegas is wat ik me zou kunnen voorstellen

zou vrij standaard zijn voor de meesten...

Voor veel mensen van die leeftijd, weet je,

maar ze is ook een speciaal geval omdat ze het soort breed is

die rondloopt met een chip op haar schouder,

en ze is een magneet voor problemen.

Dat was niet mijn geval, een 16-jarig mormoon meisje zijn

kom gewoon naar Vegas, dus ...

Dichtstbijzijnde familieleden?

Ik heb geen goede relatie met mijn ouders.

Je weet wel, Ik ben wettelijk verstoten en ...

- Overleden? - Voelde me als een ...

Ja.

Een tijdje een straatrat.

Ik hou van deze film.

Ik vind het geweldig omdat het vreemd is, onverwachte redenen.

Het is een soort heldenreis

in het meest onwaarschijnlijke van protagonisten.

Het is als, "oh, god!" Het is alsof een lamp uitgaat, ja?

Paul Verhoeven had zijn eigen visie op de film.

Het zorgt voor sappig, dramatische verhalen,

maar als je echt leven,

het is een misselijkmakend gevoel.

In 2011 kwam ik in New York terecht,

heldere ogen en borstelige staart en klaar om een ​​ster te worden.

En dus was ik een tijdje aan het werk als karaoke dj en gewoon,

je weet wel, het verhaal van New York, nauwelijks voorbij, maar gelukkig.

Toen ik aan het werk was als karaoke dj,

Ik ben gedrogeerd door een eenzame beschermheer de laatste beschermheer van de nacht,

en hij nam me mee naar huis en hij verkrachtte me.

En vernietigde mijn wereld

en ik had een verlammende PTSD,

en ik had de diensten niet om mezelf te onderhouden.

Ik leefde van spaargeld dat waren uitputtend.

Ik ben uiteindelijk uitgezet.

Ik kon niet werken. Ik kon niet functioneren.

Ik was gestopt met praten voor een paar maanden.

Nadat dat was gebeurd, verloor ik zoals, 10 pond in een week.

Het was gruwelijk en ik kon het me niet veroorloven

de medicatie die ik nodig had, en het was slecht.

En dus toen had ik een vriendje in die tijd

die zo welwillend was en zo'n engel,

en hij zag een post voor "bayside! De musical!"

De auditie ervoor, en hij ...

Ik herinner me dat hij mijn hand vasthield en me vertellen,

'Ik zou heel trots op je zijn als je naar deze auditie ging. "

Dus ik deed.

En ik zong er een lied over molestering die ik verzonnen heb,

en iedereen lachte en ik heb het.

Ik heb Jessie Spano.

J bayside hoog j

omdat mijn karakter, Jessie spano,

was verslaafd aan cafeïnepillen

en paniekaanvallen hebben op het podium,

mijn hele rol was gewoon, zoals, een meltdown ... gekke tijd.

Het gaat over Jessie.

Ik denk dat ze dat is geweest drugs gebruiken.

Drugs? Ben je gek?

Het was wonderbaarlijk een zeer catharsis

artistieke ervaring voor mij.

Ik kon kanaliseren mijn paniekaanvallen

ik had in mijn persoonlijke leven,

omgaan met leven met PTSD ...

Jessie!

J Ik ben zo opgewonden! J

Ik ben zo bang.

En kanaliseren dat op het podium

en laat het gewoon gaan en werk het uit

omdat ik het me niet kon veroorloven destijds een therapeut.

Ik heb drie jaar gedaan zonder therapie,

dus "bayside!"

Was mijn eerste stap met therapie.

Veranderende tonen

is een groot duidelijk feit van "showgirls",

waar je denkt je kijkt naar een komedie,

en dan kijk je een raar drama,

en dan ben je iets sexy kijken,

en je kijkt iets grofs ...

Um, Molly is een van je grootste fans.

Nou dan, laat me wat te drinken voor je halen.

En met de verkrachtingsscène

de toon verschuift echt abrupt

tot harde kern, tweede tot seconde afbeelding van een aanranding,

zoals de manier dat "de beschuldigde" had,

maar "de beschuldigde" bracht 90 saaie minuten door

het opzetten van de stichting om die scène te verdienen,

en in "showgirls" het gewoon lijkt helemaal niet verdiend.

Wat gebeurd er?

Vertel ik het publiek wat gebeurt er, zoals,

"in deze scène, om de een of andere reden, Molly Abrams,

de enige fatsoenlijke mens in de film,

wordt brutaal geslagen en groepsverkrachting zonder motivatie,

en we gaan het overslaan. "

"Showgirls" mist nooit een kans

om een ​​vrouw te kruisigen als het kan, en het is zoiets als,

kijken, "wat heeft het voor zin? Wat probeer je te zeggen?

Wat probeer je ons te vertellen? "

En met Paul Verhoeven vooral,

als je naar een film kijkt zoals "showgirls",

waar hij is,

"oh, jullie zijn zo opgewonden door seksueel geweld.

Ik ga het je laten zien echt seksueel geweld.

Dan weet je hoe erg het is. "

Het is als, "tegen wie praat je?"

Omdat je het zeker bent niet praten met de vrouwen

wie kijken deze film, omdat we het weten.

Je praat als een man die beiden overtuigd zijn

dat je nog nooit bent geweest een dader van seksueel geweld

of dat je er een kent daders van seksueel geweld,

wat vrouwenhaat in het ergste geval is,

dit verraderlijke geloof dat slechte mannen zich in de schaduw verbergen

en bevatten minder dan 1% van de populatie,

dat je nooit zult ontmoet ze echt,

en dus heb je een film nodig zoals "showgirls"

om u te laten zien wat voor kwaad kan er echt uitzien.

Het ergste geweld in de film overkomt haar,

en het is net als haar wreedheid

wordt nomi's kans om zichzelf te verlossen.

Is ze in orde?

Ze is oké.

Wat je kan zien

is een soort van interraciale solidariteit ...

Ik hou van je.

Of zelfs een soort van klassensolidariteit

of feministische solidariteit,

of het is gewoon de meest ranke soort uitbuiting.

Paul Verhoeven lijkt geobsedeerd

met gewelddadige seksuele scènes of verkrachtingsscènes

omdat ze verschijnen in veel van zijn films.

Aaah!

Kijk, er is geen ander manier om dit te zeggen,

maar de enige plek Ik denk dat dat lukt ...

Ew, het spijt me ... Is in "robocop",

waar het voor zo wordt gespeeld een ongecompliceerde lach

in die meest voor de hand liggende vorm van rechtvaardigheid

voor een poging tot verkrachting is een letterlijke castratie.

Aah!

Ja, zo is een robot wie had de hersenen

van een voormalige politie in Detroit officier zou er aan denken.

Aah!

Ik vind je leuker topless.

Wacht maar tot je me bodemloos ziet.

Ik denk veel aan de scène aan het einde van de film

waar nomi op de een of andere manier wraak krijgt door Andrew Carver in elkaar te slaan,

en dat wordt gepresenteerd alsof het kracht geeft,

en ik vind dat, zoals, het meest cynische ...

De volgende keer, Ik zal je verdomme vermoorden.

Dat is een vrouw zou echte gerechtigheid vinden

bij het uitdelen van meer pijn ...

Omdat ze weet dat die er zijn

geen rechtvaardigheidsstructuren beschikbaar voor haar.

Dat is zelf geen vrouwenhaat.

Dat is maar een afbeelding van de manier waarop vrouwenhaat werkt.

Maar het is buitengewoon cynisch dat we dat moeten zien

als triomf in zekere zin, voor elk karakter,

voor nomi of voor Molly.

Rot op!

J het is een dunne lijn j

j tussen een hoer en een krijger j

Wat verzint voor de verkrachtingsscène in de film

is de wraak van Nomi.

J niemand kent me j

Het is mijn favoriete scène in de musical.

Het nummer heet "whorrior!"

Een hoer en een krijger gecombineerd.

J de hoer j

het is als een hoer en een krijger gecombineerd!

J omdat ik ... ik ben een hoerj

Elke Lyric, elke noot,

elke roundhouse-kick

is therapeutisch, catharsis, gewoon vreugde ...

Neuker! Rot op!

En dat is mijn liedje.

J whorrior j

Ik draag het bij me.

J dat is net een hoer en een krijger gecombineerd j

Het is positief en krachtig en raar

met die hoofdrolspeler

als eigenlijk een personage dat is zo catharsis

en hielp me verhuizen naar mijn beste zelf

en mijn nieuwe leven dat is eigenlijk heel blij

en vrolijk en gezond en positief en ondersteunend

en al het goede mensen willen in het leven.

We allemaal deze relatie hebben

voor artiesten die we bewonderen.

Als criticus heb je dat voorzichtig zijn

omdat je dat niet bent voor hen schrijven,

en je hebt nodig objectief blijven.

Weet je, ik heb dit niet geschreven boek dus de regisseur van de film

Ik schrijf over zou het leuk kunnen vinden.

Het feit dat hij dat deed, en dat we hadden een aantal behoorlijk interessante,

serieuze, lange gesprekken over die film

en andere dingen en ... Het is echt leuk.

Dat hij zijn uiterste best deed om in contact te zijn

omdat de film wordt beschreven in het boek als goed.

Ik bedoel, ik denk het niet achteraf

hij vindt dat dit allemaal zo is

als een fascinerende leerervaring

over veranderende smaken en zo.

Hij maakte 'troopers van het ruimteschip' na omdat de machine

was al verhuisd om te maken een grote film met speciale effecten,

en hij maakte "holle man", en dat is het, weet je?

"Zwartboek" en "bedrogen" en "Elle"

zijn allemaal gemaakt in Europa.

Ik heb een interview gedaan met Kyle maclachlan.

Ik was filmredacteur voor de vreemdeling,

en hij was hier om geëerd te zijn

bij de internationale film van Seattle festival voor zijn oeuvre,

en ik heb een interview met hem gedaan, en ik zou niet de klootzak zijn

die "showgirls" heeft grootgebracht, maar hij deed het.

Ik denk het niet hij weet hiervan,

over wat we hebben hier gaande,

maar hij was bereid om over te praten 'showgirls' in zijn eentje,

en hij hield vol, "nee, we waren een drama aan het maken.

We werden geregisseerd tot enorme, buitensporige emoties

terwijl ik dit drama probeer te maken, en we volgden het gewoon. "

En hij wilde dat ik weghaalde de moraal van, zoals,

"geloof niet dat een van ons op die crew of cast

dacht dat we iets aan het maken waren behalve een keihard drama. "

Dus in een poging om mijn ...

Een van mijn eigen vragen over

wat was van Elizabeth Berkley ervaring in het echte leven zoals,

te maken hebben met de nasleep

van wat ik het kritische noem verwoesting die ze werd overhandigd

na de release van "showgirls",

Ik begon te gaan op internet

en doe zoekopdrachten voor haar optredens,

en de eerste die ik vond

was een verschijning op "handgemaakt modern" ...

- Kom naar buiten, Elizabeth. - Hoi, Todd.

- Ja! - Hoe gaat het met je?

In 2005.

Dat was een hgtv-show gehost door Todd oldham.

Je ziet hem gewoon kwijlen.

Je weet gewoon dat hij dood wil ga daarheen, en ten slotte doet hij het.

Ik heb nog nooit snaarkunst gedaan.

Ik weet dat je er een paar hebt gehad kostuums over deze grote, maar ...

Ja, ongeveer zo groot. Dat is het zowat.

Het is grappig omdat die film, ja,

het was zeker gehaald met veel controverse

toen het in eerste instantie uitkwam, en dan, grappig genoeg,

het heeft gevonden dit interessante kleine leven,

ook zo cult soort favoriet, weet je?

Omdat nogmaals, zoals, als iets niet goed gaat,

het kan gewoon doodgaan op een videoschap,

je hoort er nooit iets van.

Het is vreemd gevonden deze interessante ...

Interessant leven daarna, dus ...

Dus er zijn er een paar erkenning daar dat het was,

in feite een bom, maar bijna een beetje zoet dat

weet je, mensen zijn praat er nog steeds over.

Natuurlijk niet echt doorgaan

hoe ze erover praten,

maar tenminste er wordt over gepraat.

In 2008 verscheen ze met Chelsea-handler

op haar talkshow ...

Laten we verder gaan naar "showgirls",

omdat ik dat weet dat was, zoals,

een hete puinhoop van een film, oké?

Het was.

En het lijkt erop

de eerste keer dat ik dat kon vinden,

op tv, iemand kruist een soort van de lijn en wijst

dat de film eigenlijk was een puinhoop voor haar neus.

En dan Elizabeth stukjes bij elkaar

deze alternatieve lezing van de film,

waarvan ik denk dat het briljant is.

Het is dit soort gewoon over-the-top, leuke film,

dat is wat het was bedoeld om,

en nu hebben mensen het echt gevonden het plezier erin.

Het was de bedoeling als een leuke, over-the-top film.

Dacht ik gewoon dat was briljant,

om het verhaal na te vertellen van wat deze film is,

is bij zoveel mensen geweest, dus goed voor haar.

Je hebt veel van warmte voor die film.

Het was moeilijk.

Het was moeilijk toen het voor het eerst uitkwam,

en ik moest echt afrekenen ermee in mijn eentje

omdat niemand echt kwam tot mijn verdediging,

wat erg pijnlijk was op heel jonge leeftijd.

Aan het einde van 'showgirls',

wanneer nomi naar Los Angeles gaat,

misschien trouwt Nomi met de neef van een van de rijkste ontwerpers

wie was er ooit op deze planeet

en heeft een kind en woont in Beverly Hills

en wordt vegetariër.

Ik weet het niet.

Hey schat. Ben je klaar om te rijden?

Ja, uh-huh. Wat is dat?

- Het zijn drivepillen. - Pillen rijden?

J Ik ben zo opgewonden j

Ik weet dat Elizabeth Berkley

onlangs voor de gek gemaakt van haar 'gered door de bel'

"Ik ben zo opgewonden, ik ben zo opgewonden, Ik ben zo bang,"

over "dansen met de sterren."

J Ik ben zo opgewonden j

j en ik kan het gewoon niet verbergen j

j nee, nee, nee, nee j

Ik zou haar graag zien genieten alle liefde en aandacht

waar ze vandaan komt kamppubliek voor "showgirls."

In de 20-jarige geschiedenis van de film 'showgirls',

er is nooit geweest

zo'n grote groep mensen om deze film te zien.

Ik denk dat we iemand moeten hebben die aan de film hebben gewerkt

zeg een paar woorden.

Ik vind het geweldig dat ze kwam opdagen

voor dat Hollywood voor altijd vertoning in L.A.

En introduceerde de film.

Ik begrijp dat ze het heeft een staande ovatie.

Mag ik je nagels een keer doen?

Ja mama!

Ik ben zo blij dat ze kan aansluiten op dit tweede leven.

Dit is zo'n bijzondere avond. Je weet het niet eens.

Dit is 20 jaar in de maak.

Ik kan niet geloven dat ik hier ben met jou.

4.000 mensen.

Vanavond is zo magisch moment van een volledige cirkel

waar ik eigenlijk niet te ervaren

de zoetheid van een screening met een menigte die het omarmde.

Ik stuur je weg om van deze geweldige avond te genieten,

maar ik ga het gewoon doen één ding voor jou.

Oh Oh! Ja!

Laat de show beginnen.

Er is een gevoel van, zoals,

wie heeft gelijk over "showgirls" ...

De mensen die denken het is een vreselijke grap,

of de mensen die denken dat het is een verkeerd begrepen meesterwerk?

En het is, zoals, we zijn in orde. Het is een droom.

Het is commercieel ingewisseld.

Het is teruggevorderd artistiek.

Het is min of meer verzoend door de persoon die het heeft gemaakt

met sommige mensen hij maakte het met,

en ik denk dat "showgirls"

is een film dat je het niet kunt geven wat het toekomt

door het simpelweg te prijzen of door het simpelweg te veroordelen.

Je geeft het wat het toekomt door het toe te staan

dat beide dingen zijn mogelijk tegelijk,

en dat is het respect dat het verdient,

Ondertitels Diego Moraes (oakislandtk) www.opensubtitles.org