Original subtitles

Sir Magnus Pye is vermoord...

twee dagen na zijn terugkeer in Pye Hall.

Nee, dat is waardeloos.

Maandag, dinsdagavond.

De begrafenis. De inbraak.

Niets is gevaarlijker dan een Engels dorp.

Veel beter.

En in Saxby On-Avon had iedereen een reden om Sir Magnus te doden.

Maar wie van hen was het? Wie sloeg er toe?

Brent, de tuinman?

'Je bent erger dan nutteloos. Ik heb genoeg van jou.'

'Wat stel je voor?

Dat ik niet ontslagen wilde worden, dus hem onthoofdde?'

Heel sarcastisch.

Maar is er een andere reden voor deze moord?

Zoals die tragedie van 12 jaar geleden?

Kan het Sir Magnus geweest zijn?

'Gaf je hem nooit de schuld?'

Pünd, heel Duits accent.

'Zo wel, zou u me dan van z'n moord beschuldigen?'

Ja, dat vind ik goed.

En toen volgde de voortijdige dood van Mary Blakiston.

Wilde haar ex wraak nemen?

'U was geen vriend van Sir Magnus.'

'Hij nam me mijn vrouw en gezin af. Hij nam me alles af.'

Hij en z'n zus konden niet goed met elkaar overweg.

Pye Hall en al het land zouden van mij moeten zijn.

En wat betreft zijn huwelijk...

Het was nog erger dan het mijne.

'Ooit steek ik een mes in je, wat de gevolgen ook zijn.'

Dat is het.

Zet alle verdachten op een rij en dan...

Die avond was Sir Magnus alleen.

Er was duisternis over Saxby-On-Avon gevallen.

In Pye Hall was alles stil.

Maar op het terrein waaide een zachte bries over het meer.

Het water was zo koud en zwart als de dood zelf.

En die nacht was het huis getuige van moord.

'Je moet gaan.'

Alstublieft.

Uw thee. -Bedankt, James.

Heb je dit gezien?

Ja. Vreselijk.

Arme Lady Mountbatten.

Pardon? -Haar auto is gestolen.

Die stond midden in Hyde Park.

O, nee. Nee. Dat bedoelde ik niet. Hier.

Baronet vermoord.

De politie moest naar het dorpje Saxby-on-Avon...

na de dood van Sir Magnus Pye...

een rijke grondbezitter en de eigenaar van Pye Hall.

Sir Magnus Pye. We kennen hem niet, hè?

Nee, maar Saxby-on-Avon is het dorp waar die jongedame vandaan komt.

Joy Sanderling.

Je hebt haar pas aan me voorgesteld. -Natuurlijk.

En Mary Blakiston, de moeder van haar verloofde, stierf ook in Pye Hall.

Ze werkte voor Sir Magnus. -Wat een toeval.

'Toeval'? Denk je?

Ik zei tegen Miss Sanderling dat ik niet kon helpen.

Ik kon niets doen.

Ze vroeg naar geruchten, innuendo.

Een vermoeden dat Robert Blakiston betrokken was bij z'n moeders dood.

En maakt dat een verschil? -O, ja.

Dit is moord.

En moord kan worden opgelost.

U denkt dat er een verband is? Mary Blakiston en Sir Magnus Pye?

Ze was zijn huishoudster. Het antwoord is duidelijk.

Toeval bestaat niet.

Alles is onderdeel van een patroon en toeval is simpelweg het moment...

waarop dat patroon kort zichtbaar wordt.

Daarom is het belangrijk voor de detective.

Daar heb ik over geschreven. -Uw boek.

Het Landschap van het Onderzoek. -Ik kan niet wachten om het te lezen.

Zoals het nu gaat, moet je het misschien schrijven.

Pardon. Wat gebeurt hier? -Wegwerkzaamheden.

Ja. Dat begreep ik al.

Ik zit hier al een tijdje.

Er zijn stoplichten. -Worden die ooit groen?

Ze zijn nu groen.

Maar niemand beweegt. -Dat heb ik gemerkt.

Kom op.

Hallo, jij. -Hoi, Katie.

Wat een verrassing. -Ik zei dat ik zou komen.

Ja, maar je bent ook echt gekomen.

Kom binnen.

Ik zet water op.

O, geweldig. Bedankt.

Hé.

Hoe is de kamer? -Perfect.

Natuurlijk.

Mag ik echt blijven? -O, nee. Ik ben blij je te zien.

Maar ik vrees dat wij maar samen zijn.

Waar is Gordon? -Naar New York. Een conferentie.

New York. Wilde jij er niet heen?

Ik kon geen vrij krijgen.

Van het tuincentrum? -Ze maakten me manager.

Ik weet het. Gefeliciteerd. -Bedankt.

Het is horticultureel manager. Een stapje onder manager.

Maar je geniet ervan. -Ja, ik heb het druk.

Jack doet God weet wat in Amsterdam en Daisy is bij vrienden...

dus het is echt jij en ik tegen de wereld. Zoals altijd.

Hoe bedoel je? -Toen we klein waren.

Ja. Ik heb de foto gezien.

Welke foto? -In de slaapkamer.

O, die staat daar gewoon.

Ik heb die daar niet neergezet. -Ik weet het.

Het is wel gek om ernaar te kijken, toch?

We waren onafscheidelijk. -Dat waren we.

Tot we uit elkaar gingen.

Ik weet niet of dat zo is.

Jij in Londen. Ik hier.

Het spijt me.

We hebben de laatste tijd weinig contact.

Ik heb het zo druk gehad met het bedrijf en nu dat gedoe met Alan.

Dat vond ik heel erg. -Ja.

Jij vindt het niks, maar vind je het erg als ik rook?

Je hebt hem nooit gemogen, hè?

Hij was echt een lastpak.

Elk puntje. Elke komma.

Ik weet dat veel auteurs hun werk beschermen...

maar met Alan was het alsof ik de Bijbel probeerde te herschrijven.

Hij haatte me vanaf onze eerste ontmoeting.

Vanaf toen e-mailden we alleen nog maar.

Ben je hier voor de begrafenis? -Nee, dat is volgend weekend.

Het klinkt gek, maar ik zoek het laatste hoofdstuk van z'n nieuwe boek.

Magpie Murders.

Is het weg?

We weten niet of het af is, maar het is nooit opgestuurd...

en nu is hij dood. We hebben het nodig of we gaan failliet...

als we het niet vinden.

Serieus? -Serieus. Ja.

Wanneer zag je hem voor het laatst?

Twee jaar geleden, denk ik.

Ik kwam hem tegen in Woodbridge.

Iemand moet het boek hebben gezien.

Of iemand heeft zelfs 'n exemplaar.

Waar begin je?

Alan woonde buiten een dorp.

Ik begin daar.

Ik was groot fan van zijn boeken.

Het was een vreselijke schok.

Je hebt hem gevonden. -Op zondagochtend, ja.

Het was vreselijk. Ik krijg dat beeld nooit meer uit m'n hoofd.

Het spijt me. -Bedankt.

Hoe goed kende u hem?

Ik was jarenlang zijn advocaat.

Ik werkte voor hem toen hij Abbey Grange kocht.

En bij de scheiding van zijn vrouw, Melissa.

Wist je dat hij ziek was?

Daar heeft hij nooit iets over gezegd.

Dus u wist niet dat hij zelfmoord ging plegen?

Natuurlijk niet.

Maar... -Wat?

Hij besloot een nieuw testament op te stellen.

Daarom was ik daar.

Was het geen sociaal bezoekje? -Nee. Zo'n band hadden wij niet.

Juist.

En het testament?

Ik kan natuurlijk niets over de inhoud zeggen.

Nee, nee. Natuurlijk.

Ik zou het niet vragen, maar... -Ik bewonderde zijn werk.

Ik ben dol op moordverhalen en Alan...

hield je tot het einde in het ongewisse.

Hebt u al zijn boeken gelezen? -Absoluut.

Hij zei dat hij een personage op mij zou baseren...

in het nieuwe boek.

Daar kijk ik echt naar uit.

Hij signeerde altijd een eerste editie voor mij en m'n vrouw.

Dat zijn wij twee. Bij een liefdadigheidsdiner.

Juist.

Hij heeft u zeker nooit manuscripten laten zien?

Was het maar zo.

Ik zou vereerd zijn geweest, maar nee.

Hij praatte nooit over zijn werk.

Heeft hij u geen exemplaar gegeven om te bewaren?

Nee.

Mr Khan, ik moet Abbey Grange binnen om iets te vinden.

U kunt me zeker niet helpen?

Ik heb geen sleutel. En al had ik die wel, dan kon ik u niet binnenlaten.

Al schijnt zijn partner James Taylor er te wonen.

Permanent? -Dat geloof ik.

Abbey Grange is een geweldig huis. Een opmerkelijke plek.

Het is moeilijk het je voor te stellen zonder Alan.

Herr Pünd.

M'n beste inspecteur Chubb.

Wat fijn om u weer te zien.

Mr Fraser. -Hallo.

Hoe deed u het de vorige keer?

Een lijk in een afgesloten ruimte, de sleutel in het boterschaaltje.

Ik snapte er niks van. -Dat wist ik.

Ik weet niet wat u hier nog een tweede keer doet.

Kende u Sir Magnus? -Nee.

We hebben elkaar nooit ontmoet, maar er was hier ook een huishoudster die stierf.

Mary Blakiston. Ja. Een erg vervelend ongeluk.

Er is mij verteld dat er meer achter haar dood zit dan je zou denken.

Ik zal u gerust stellen.

Ik heb er zelf naar gekeken en het was heel eenvoudig.

Ze stofzuigde bovenaan de trap.

Ze struikelde en viel.

En gisteravond?

Kom binnen.

De moord vond gisteravond om 21.00 uur plaats.

Sir Magnus is onthoofd.

Ik zie het.

Het zwaard is uit dat harnas gehaald.

Eén enkele klap. Veel bloed.

Pardon, maar kunnen we bij het begin beginnen?

Laten we teruggaan naar de eerste dood.

Hebt u het nog steeds over die huishoudster?

Was Magnus thuis toen Mrs Blakiston stierf?

Nee, hij was op vakantie met zijn vrouw, Lady Pye.

Ze kwamen twee dagen na de begrafenis thuis.

Er wachtte hen een onaangename verrassing.

Ik heb een borrel nodig.

Sir Magnus had enkele Romeinse oudheden, maar twee avonden eerder...

bleek er ingebroken te zijn.

Wat?

Niet te geloven. Het is allemaal weg.

Hoe zijn ze binnengekomen?

Ik heb geen idee.

Mary Blakiston had hier moeten zijn.

Wat irritant dat ze dood is.

O, in godsnaam. -Ik zei het toch.

We hadden terug moeten komen.

Ik ga niet naar de begrafenis van een huishoudster.

Wat zou het uitmaken?

Dan hadden we erbij kunnen zijn.

Waar was Brent? Die vraag moet je stellen.

Ronddwalend in de tuin. Totaal nutteloos.

Waar was hij?

Wat namen ze mee?

Een verzameling Romeins zilver. Munten en sieraden.

Een deel van een schat die hier gevonden is.

Het was al generaties in de familie.

Is Sir Magnus niet bij de begrafenis geweest?

Ik denk niet dat ze close waren. -O, nee.

Dat hebt u dan mis.

Mary Blakiston was volledig toegewijd aan Sir Magnus.

Ze vond hem geweldig.

Hij heeft haar en haar twee zoons altijd gesteund.

Hij heeft zelfs...

Wat doet hij? -Wat hij doet.

Sir Magnus kende z'n moordenaar.

Hoe weet u dat?

Door de positie van zowel de deur als het pantser, inspecteur.

Het is duidelijk dat Sir Magnus iemand het huis uit liet...

en die achter hem stond toen hij die klap kreeg.

Grappig dat u dat zegt.

Volg mij.

Sir Magnus' kantoor is hier.

We hebben kunnen afleiden...

dat Sir Magnus hier gisteren iemand heeft ontmoet.

De as was nog warm en er was een tweede stoel naar het bureau gebracht.

De kluis.

Die was open toen het lichaam werd gevonden.

Wie ontdekte het lichaam?

Lady Frances Pye. Ze kwam om kwart voor elf thuis.

Het was 'n nare schok.

Er zit geld in.

En obligaties en certificaten.

Ja. Interessant, hè?

Het lijkt wel of er niets weg is. -Waarom die brand?

Waarom niet? -Het was niet koud vannacht.

Eens kijken.

Kijk eens aan.

Ziet u dit, inspecteur?

Blanco.

Er staat niets op, maar deze vlek kan interessant zijn.

Koffie? -Of misschien bloed.

De vraag is wiens bloed?

Dat zou ik ook wel willen weten.

Ik zoek het uit.

Maar als u echt verdacht bewijs zoekt, kijk dan hiernaar.

'Je komt er niet mee weg.

Het dorp was hier voor u en zal er na uw dood nog zijn.

Denk goed na als u hier wilt wonen en als u wilt blijven leven.' Zonder naam.

Persoonlijk bezorgd.

Het is vreemd.

De envelop is met de hand geschreven en toch is de brief getypt.

Waar is Lady Pye?

Boven in haar kamer.

Haar zoon is bij haar. Wilt u haar spreken?

Als dat kan.

Ze is niet echt de rouwende weduwe.

Voorzichtig op de trap. -Hier is Mary Blakiston...

Hier is ze gevallen en brak ze haar nek. -Tenzij ze geduwd is.

Moeder, wanneer moet ik weer naar school?

Na de begrafenis, schat. -Ik hou niet van begrafenissen.

Niemand houdt daarvan.

Ja?

Mevrouw Pye.

Mogen we u nog eens spreken? -Echt, inspecteur?

We hebben dit al besproken.

Dit is Atticus Pünd.

Hij is een bekende onderzoeker.

Neem jij even op?

Wie het ook is, zeg dat ik ziek ben.

De telefoons werken boven niet. Niks werkt hier. Ramp op ramp.

Dat was vast een flinke schok, Lady Pye.

Om thuis te komen en te zien dat je man onthoofd is?

Dat kun je wel zeggen. Ja.

Wat kunt u ons vertellen over gisteravond? -Niet veel.

Ik was in Londen.

U was ook weg toen ze overleed.

Mary? Nou, ze is niet vermoord. Ze is van de trap gevallen.

Wat wilt u nou van haar weten?

Twee gewelddadige sterfgevallen in hetzelfde huis in zo'n korte tijd.

Denkt u niet dat er een verband is?

Dat was niet bij me opgekomen.

Wat was de relatie tussen uw man en Mrs Blakiston?

Ze was de huishoudster. Die was er niet.

Verwacht u bezoek, Lady Pye?

Alleen als het een levering is.

Ik kan wel gaan.

Dank je, James.

Als u de waarheid wilt...

mijn man was een obsessie voor Mary Blakiston.

Ze had 20 jaar voor hem gewerkt.

Ze vond hem wijs, een mentor die voor haar zou zorgen.

En?

Natuurlijk was hij dat niet.

Hoi. -Ja?

James Taylor.

Ja.

Ik ben Susan Ryeland. Ik werkte met Alan Conway.

Mag ik even binnenkomen?

Wil je echt niets? -Nee, het gaat wel. Bedankt.

Niet te geloven dat ik je eindelijk ontmoet.

Alan had het vaak over je.

Niet dat hij ooit iets aardigs te zeggen had.

Jij was de geniepige redacteur.

Degene die tussen hem en zijn genialiteit stond.

Hij heeft het nooit over jou gehad.

Dat verbaast me niks.

Alan was erg op zichzelf.

Pas na een paar jaar samen gaf hij toe dat hij homo was.

Hoe kennen jullie elkaar?

Internet. Een website die ik gebruikte. Als sekswerker.

Ik vroeg 300 pond per uur.

Hopelijk schokt dat je niet. -Helemaal niet.

Hij was toen nog getrouwd.

Ik was gewoon een product.

Van het een kwam het ander... -En nu krijg je alles.

Heb je dat van Khan?

Hij zei dat Alan zijn testament wilde veranderen.

Schandalig.

Hoe zit het met het beroepsgeheim?

Meer zei hij niet.

Waarom zou ik het ontkennen? Ja.

Ik krijg alles.

Denk je dat ik Alan daarom van de toren duwde?

Om het testament tegen te houden?

Dat had ik kunnen doen.

Zal ik het laten zien?

Oké.

Ze zeggen dat je op een heldere dag Norfolk kunt zien.

Er is niks boeiends te zien. -Vind je het hier niet leuk?

Ik verkoop het zodra dat kan. Ik wil dolgraag weg.

Wie woont daar? -Jack White. Hij is projectontwikkelaar.

Alan haatte hem. -Waarom?

Had hij een reden nodig? Geen idee.

Alan had wat tegen hem. Toegang. Heggen.

Ze maakten ruzie op de oprit.

Hier is hij gevonden. -Ja.

Hij kwam hier vaak.

Hij hield van het uitzicht.

Het is een erg lage muur.

Te laag.

Zie je wel?

Je verliest makkelijk je evenwicht. Je boft dat ik er ben.

Ik had Alan niet van de toren kunnen duwen.

Ik was er niet.

Waar was je? -Londen.

Ik werd gek hier.

We waren steeds vaker gescheiden tot we besloten...

tot hij besloot om helemaal niet meer samen te zijn.

Alan zette je in z'n boeken.

Leuk dat je dat opmerkt.

Ja. Ik ben James Fraser, de domme assistent.

Dat deed hij met iedereen, op een onaardige manier.

Hij speelde graag met mensen.

Zo ging het bij hem. Schrijven.

Het was een spel.

Heb je Magpie Murders gelezen?

Ik mocht nooit iets lezen tot hij klaar was.

Was hij klaar? -Ja. Ik zag een afgerond manuscript.

Het laatste hoofdstuk ontbreekt.

Echt? Het laatste hoofdstuk van een detective?

Ik snap waarom dat een probleem is. -Daarom ben ik hier.

Als het hier ergens is, is het hier.

Weet je het wachtwoord van zijn computer?

'Catupnudist.' Eén woord.

Het is een anagram van Atticus Pünd.

Alan hield van anagrammen.

Dat is grappig. -Wat?

Hier bewaarde hij de notitieboekjes, maar ze lijken hier niet te zijn.

Is hier nog iemand geweest? -Alleen de politie.

Eerste versies schreef hij met de hand. -Ja.

Hij hield van dure pennen.

Ze zijn weg.

Pennen? -Nee, de notities.

Hier staat ook niets op. Geen bestanden. Niets.

Praat anders met Claire.

Claire Jenkins. Z'n zus.

Ze hielp hem met de manuscripten. Typen. Kopiëren.

Maar ik weet niet of ze iets met Magpie heeft gedaan.

Ze hebben ruzie gehad. -Mijn god.

Had Alan met iemand geen ruzie?

Nee. En als iemand hem echt van die toren geduwd heeft...

denk ik dat er genoeg vrijwilligers zouden zijn.

Dag, James. -Dag.

Mary Blakiston had het mis.

Mijn man was geen heilige.

Zijn gedrag tegenover de bedienden was zelfs behoorlijk schandalig.

Op welke manier?

Laten we zeggen dat hij geen fatsoen had.

Zou u zeggen dat u gelukkig getrouwd was, mevrouw Pye?

Ik heb altijd gedacht dat het huwelijk en geluk niet samengaan.

Maar dat is mijn mening.

Kunt u uitleggen waarom de kluis in de studeerkamer van uw overleden man...

open stond?

Hij moet hem geopend hebben. -Wist iemand anders de code?

Nee, alleen hij.

Er lag ook een brief op z'n bureau. Een met dreigementen, lijkt het.

Hier.

'U komt er niet mee weg. Het dorp was hier al voor u...'

Het gaat om Dingle Dell.

Dingle Dell? -Het hoort bij het landgoed.

Een wilde weide.

Het had geen nut, dus wilde Magnus er huizen bouwen.

Veel nieuwe huizen. Het dorp was natuurlijk boos.

Hij kreeg veel van deze. -U weet niet wie ze schreef?

Ze hebben niks ondertekend.

Niemand in het dorp was uitgesproken tegenstander van dit plan?

Eigenlijk wel.

Praat maar met z'n tweelingzus, Clarissa Pye.

Ja? -Miss Pye?

Ja.

Ik ben Atticus Pünd.

Kunnen we even praten?

Kom maar binnen.

Dingle Dell is zo geliefd in het dorp, Mr Pünd.

Een kostbare hulpbron. Wilde bloemen. Vlinders.

Prachtige vogels.

Er huizen op bouwen is vandalisme.

Dat heb ik Magnus duidelijk verteld.

Hebt u hem geschreven, Miss Pye?

Nee, ik zei het in z'n gezicht.

Het moet vreemd zijn geweest om tegenover elkaar te staan, als broer en zus.

Tweelingbroer en -zus.

Als ik vijf minuten eerder geboren was, was er geen ruzie geweest.

Waarom?

Pye Hall en al het land, inclusief Dingle Dell, zouden van mij zijn geweest.

Taart? -Ja.

Bedankt.

Hallo. -Hallo.

Pardon. Kunt u me iets vertellen?

Heeft deze weide een naam? -Pardon?

Heet het niet Dingle Dell? -Nee.

Volgens mij heeft 't geen naam.

Het is een prachtige plek, niet?

Heel vredig. -Ja.

Geniet ervan. -Bedankt.

Ja? -Bent u Claire Jenkins?

Ja. -Ik ben Susan Ryeland.

Kan ik u even spreken?

Bedankt.

Ik kan je helaas niet helpen.

Ik heb Alan geholpen met alle acht Atticus Pünd-romans.

Ik heb ze getypt.

Ik heb ze nagelezen, gebonden en gekopieerd.

Toen besloot hij dat hij me niet meer nodig had.

Waarom?

Ik praat er liever niet over.

Je hebt Magpie Murders dus nooit gezien? -Nee.

Wist je dat hij een personage op jou baseerde?

Welk personage zou dat zijn?

De zus van Sir Magnus Pye.

De man die wordt vermoord. -Verbaast me niks.

Hij kon best wreed zijn.

Waarom denk je dat de weergave niet flatterend was?

Ik nam het gewoon aan. Heb je het gelezen?

Ja. -En?

Het is grappig.

Dat hangt af van je gevoel voor humor.

Hij bedoelde er vast niets mee.

Ik vraag me wel af hoe hecht jullie band was.

Gezien het feit dat hij het je niet liet zien.

Ooit waren we hecht.

Maar toen?

Nadat Alan beroemd werd als schrijver...

was het alsof ik hem niet meer kende.

Ik dacht dat succes hem gelukkig zou maken.

Dat was wat hij wilde.

Maar?

Weet je waarom hij zelfmoord pleegde?

Waarom hij van de toren sprong?

Niet omdat hij ziek was.

Dat was vanwege Atticus Pünd.

Wat bedoel je?

Atticus Pünd was nooit het boek dat hij wilde schrijven.

Al dat geld, al dat succes.

De simpele waarheid is dat het hem gek maakte.

Miss Ryeland.

Rechercheur Locke. Noem me maar Susan.

Mag ik vragen wat je hier doet?

Mag ik vragen of ik het moet zeggen?

Ik stelde je een simpele vraag, en ik vroeg het netjes.

En als ik denk dat u een agent belemmert in z'n werk...

kunnen we dit op het bureau doen.

Dus je onderzoekt Alans dood?

Dat zei ik niet.

Ik zoek de ontbrekende pagina's van zijn laatste boek...

want zonder die kan ik niets publiceren en als dat gebeurt...

gaan mijn hele bedrijf, mijn werknemers en 15 jaar hard werken verloren.

Daarom ben ik hier. -Je bezocht Claire Jenkins.

Ja, want ze was zijn secretaresse.

Zij typte voor hem. Ik dacht dat ze misschien een kopie had.

En jij? -Pardon?

Als je het zo zeker weet, waarom onderzoek je het dan nog?

Dat doe ik niet.

Ik ben hier omdat Miss Jenkins bij de politie van Ipswich werkte.

Was ze politieagent? -Ze was getrouwd met een politieagent.

Ze werkte bij HR.

Heb je Alan Conway ooit ontmoet?

Ja.

Dat heb je nooit verteld.

Locke en Chubb.

Dat ben jij, toch? In drie van de boeken. Hij baseerde een personage op jou.

Die domme rechercheur.

Daarom ben je zo boos.

Luister naar me.

Ik ben hier omdat Claire alleen is en net haar broer verloren heeft.

Heb je haar je vermoedens verteld?

Dat Conway die brief niet schreef, of dat iemand hem dwong?

Nee. -Daar ben ik blij om.

Want dit is de echte wereld en ik wil geen dure...

redacteur uit Londen die doet alsof ze een privédetective is.

Zoek je hoofdstuk als je daar echt voor komt.

Maar zodra je dat hebt...

blijf je uit m'n buurt.

Hij was zo agressief.

Waarom liet je je opjutten?

Omdat dat hem gewoon lukte.

Zal ik daarheen komen?

Nee. Dat kan niet.

Ik zeg dat ik ziek ben. -Nee, Andreas.

Ik blijf niet lang meer. Ik kan niets doen.

Je hebt het hoofdstuk niet gevonden. -Nee. Niets.

Ik mis je. -Je bent pas een dag weg.

Locke haat me omdat ik Alans uitgever was.

Alan heeft hem in een karikatuur veranderd.

En weet je wat vreemd is?

Hij lijkt het gehaat te hebben om succes te hebben.

Hij deed alsof het een onaangename grap was.

Het heeft hem rijk gemaakt.

Maar niet gelukkig.

Sue.

Avondeten. -Oké. Ik kom eraan.

Dat is Katie, dus ik ga naar binnen. -Hoe gaat het met haar?

Hetzelfde als altijd.

Tot morgen.

Doe haar de groeten. -Doe ik. Dag.

Dag. -Dag.

Ze weet het niet.

Nee. -Vertel het haar.

Ik kan het niet.

Sorry dat ik het zeg, Mr Patakis...

maar de timing van de dood van Alan Conway kon niet beter...

wat u betreft.

Ik had geluk.

Alsjeblieft.

De cheque zit erin.

Bedankt.

Hebt u tijd voor een drankje?

Nee, dank je. Ik moet weer naar m'n preek.

Alsjeblieft.

Bedankt, James. Bedankt.

Santé. -Proost.

Hoelang blijven we hier, denkt u?

Bevalt je kamer je niet?

Het bed is wat bobbelig en de leidingen... -Heb je geen warm water?

Ik heb warm water, maar niet genoeg.

Maar ik mag niet klagen. Het is fijn Londen uit te zijn.

Dat u Miss Sanderling niks hebt laten weten.

Miss Sanderling, die m'n aandacht op Saxby-on-Avon vestigde.

Als ik had ingestemd met haar verzoek...

had ik dan de dood van Sir Magnus Pye kunnen voorkomen?

Dus u denkt dat er een verband is? -Het spreekt voor zich.

Er zijn misschien drie misdaden gepleegd in Pye Hall, de een na de ander.

Drie?

Ten eerste wordt Mary Blakiston bedreigd door haar zoon Robert.

De volgende dag wordt ze dood gevonden onder aan de trap.

Heeft iemand haar geduwd?

Volgens inspecteur Chubb was het een ongeluk.

Maar misschien is ze gedood door Robert Blakiston.

Dat is wat het dorp gelooft.

Vlak nadat ze ten ruste is gelegd, is er een inbraak gepleegd.

Er is oud Romeins zilver meegenomen.

Wat een toeval.

Je weet hoe ik over toeval denk.

Toen hij thuiskwam en ontdekte dat hij was beroofd...

werd Sir Magnus Pye onthoofd.

Hij heeft genoeg vijanden.

We hebben dat Dingle Dell-gedoe. Zijn vrouw was niet zo dol op hem.

Is het niet vreemd dat het kwaad zo gemakkelijk toeslaat in een Engels dorp?

Een plek van schoonheid en rust...

en toch is het hier.

Ik zie het vanaf alle kanten hier bijeen komen en uiteindelijk...

als het niet meer te bedwingen is, geweld en de dood.

Hoe ging het?

Ik ben naar Abbey Grange geweest.

Heb je het ooit gezien? -Nee, hij nodigde me nooit thuis uit.

O, god. Al die royalty's.

Hij heeft ze goed gebruikt.

Abbey Grange. Dat is een verhaal van Sherlock Holmes.

Ja, hij heeft het hernoemd.

Ik denk dat hij meer als Conan Doyle wilde zijn.

Geliefd. -Vereerd.

Vanochtend zei je nog dat hij zich ellendig voelde.

Toch had hij een hoge dunk van zichzelf.

Jij kende hem eerder dan ik. Hoe was hij?

Ik zag hem nooit zo vaak als leraar.

De kinderen mochten hem niet. -Omdat?

Hij was streng.

Andreas mocht hem ook niet zo.

Je hebt Andreas nog niet genoemd.

Hoe gaat het met hem? -Best.

Was dat het?

Het gaat best.

Hoelang zijn jullie al samen?

We zijn niet samen. Niet echt.

We hebben een losse band. -Dat is niet waar, dat weet je.

We wonen niet eens samen. -Omdat jij dat niet toelaat.

Het is makkelijker voor hem. De school geeft hem onderdak.

En ik ben heel ver weg.

Ik heb je nooit begrepen.

Waarom kun je je niet binden?

Waarom zou ik? -Misschien word je er gelukkiger van.

Ik ben gelukkig.

Andreas denkt erover terug te gaan naar Kreta.

Sinds wanneer? -Hij is het lesgeven zat.

Hij wil een hotel kopen met zijn neef.

Dat heb je nooit gezegd.

Dat vertelde hij me laatst. -En jij?

Hij wil dat ik meega.

Misschien vind je Kreta wel leuk. -Doe niet zo belachelijk, Katie.

Wat zou ik op Kreta doen? Ik heb een baan.

We hebben nieuwe investeerders en ze willen mij als CEO.

Dat heb je me verteld. In je laatste e-mail.

Je praat alleen over werk, nooit over jezelf.

Dat gaat over mezelf.

Ik zag pap vorige week.

Hij vroeg naar je.

Dat is mooi. -Hij wil je zien.

Zei hij dat?

Hij voelt zich niet goed.

Hij had al een aneurysma. Dat kan tot een beroerte leiden.

Alsjeblieft. Ik wil hem niet zien.

Sorry, maar nee.

Laten we eten.

Wat wil je? -Met je praten.

Je bent hier niet echt. Ga weg.

Er zijn maar drie mogelijkheden die je moet overwegen.

Ten eerste is dat Alan Conway uitgleed en per ongeluk viel.

Maar in dat geval...

hoe verklaar je dat z'n computer leeg was en z'n notitieboeken weg waren?

Er was zeker weten nog een partij bij betrokken.

Zelfmoord dan.

Maar alleen en 's nachts zonder alcohol...

terwijl hij slaappillen had?

Er was een brief.

Er werd je verteld dat het een zelfmoordbrief was en zo las je hem.

Lees het nog eens.

Maar als het geen ongeluk was en geen zelfmoord...

Hij had ruzie met zijn buurman. Hij wilde z'n testament veranderen.

Hij beledigde zijn zus.

Hij verliet z'n vrouw voor 'n jonge man.

Iedereen die Alan Conway las, hield van hem.

Iedereen die hem ontmoette niet.

Dus... -Er zijn drie mogelijkheden.

Overweeg de derde.

Vervang de lakens niet.

Ik kom terug als ik mag.

Natuurlijk.

Dag.

Er zijn maar drie mogelijkheden.

Het is een zelfmoordbrief.

Mr Conway had terminale kanker. -Atticus Pünd heeft hem gek gemaakt.

Als iemand hem echt van die toren geduwd heeft...

dan waren er genoeg vrijwilligers.

Iedereen die Alan Conway las, hield van hem.

Iedereen die hem ontmoette niet.

Er was een brief.

Lees die nog eens.

Hij is vermoord. -Wat?

Alan Conway. Ik heb de brief nog eens gelezen.

Susan... -Nee, kijk.

'Als jullie dit lezen, is het allemaal voorbij.

Ik heb veel succes geboekt in een leven dat lang genoeg was.'

Hij had besloten zelfmoord te plegen. -Nee.

Het boek is af.

Het is zijn laatste omdat hij doodgaat.

Dat weet hij, maar hij heeft het geaccepteerd.

Meer zegt hij niet.

Dat is jouw interpretatie.

Het is de enige mogelijkheid. -Nee, wat dacht je van dit?

Kijk. 'Ik heb wat notities over m'n toestand achtergelaten...

en over mijn beslissing.'

Hij had kanker.

Misschien wilde hij niet behandeld worden.

Hij hoefde geen zelfmoord te plegen. Hij was toch al dood.

Dus?

Iemand heeft hem vermoord.

En snap je het niet?

Het is zijn laatste roman en iedereen die hij kende zat erin.

Daarom is het laatste hoofdstuk eruit gehaald.

Omdat het het geheim onthult.

Het antwoord staat in het boek.

Ondertiteling Vertaald door: Alexander Eckhardt