Original subtitles

NETFLIX PRESENTEERT

Het is hier verderop.

De eerste straat rechts.

Uw bagage, juffrouw?

Zet maar bij de voordeur. Bedankt.

Goedemorgen.

Goedemorgen. -Bent u juffrouw Susanna?

Ja. En jij bent?

Maria, de nieuwe huishoudster. Fijn u te ontmoeten.

Ja, hij heeft me over je verteld.

Wie? -M'n vader.

Is dat zo? -Ja, in z'n brieven.

Laat de koffers maar staan. Ik breng ze binnen.

Bedankt. En een vrolijk kerstfeest. -U ook een vrolijk kerstfeest.

We hadden u met de lunch verwacht. -Ik kon een trein eerder nemen.

Dus hier ben ik.

Mag ik?

Kom verder.

Rachele...

Mevrouw Rachele...

ik ben de belastinginner.

Idioot.

Hoi, oma. -Hoi.

We weten al sinds je klein bent dat je een idioot bent, idioot.

Hoe gaat het?

Wat denk je zelf? Ik zit hier.

Ik kijk en wacht... -Je wacht op de dood. Dat weten we.

Ja, plaag me maar. Ik wil jou weleens zien op mijn leeftijd.

Doen je benen nog pijn?

Het zijn niet m'n benen. Ik ben iedereen tot last.

Ik moet altijd om alles vragen.

Ik kan niks zelf doen.

Maria. Ik wil m'n pillen, graag. Dank je.

Ja, mevrouw.

Hoe gaat het?

Het gaat. -Er verandert nooit iets, hè?

Nooit.

Mama. -Susanna. Wat doe jij hier?

Je kwam toch met de middagtrein? -Ik heb een trein eerder genomen.

Wie heeft je hier gebracht? -Ik heb een taxi genomen.

Je bent veranderd.

Je hebt me maar zes maanden niet gezien.

Weet ik, maar je bent anders. -Komt vast door Milaan.

Ja, het is vast Milaan.

Je hebt gerookt. -Nee.

Je ruikt naar sigaretten.

Sigaretten? -Ja.

Vast van de taxichauffeur. Hij heeft de hele rit gerookt.

Goed.

Is papa in de tuin?

Welke tuin? Hij is al dagen 't huis niet uit geweest.

Is hij ziek?

Nee, hij is niet ziek. Hij is lui geworden.

Ga hem maar wakker maken. Hij slaapt daar. -Oké.

In de logeerkamer? -Ja, we zijn eraan gewend.

Juist.

Hij snurkt zo hard. Ik werd er gek van.

Mevrouw. -Dank je.

Heb je Maria ontmoet? -Ja, ze liet me binnen.

Ze is nu drie maanden bij ons.

Zal ik ontbijt maken voor meneer Marcello?

Laat hem nog maar even rusten. Dank je.

Ik heb al sinds vanochtend niet gegeten.

Kun je iets voor mij maken?

Natuurlijk. -Dank je.

Hoe is ze?

Aangezien we haar gehaast hebben aangenomen...

omdat Adele er niet meer is...

is ze best goed.

Maar haar kookkunsten...

Ze gebruikt te veel zout, te veel olie, te veel knoflook.

Mam. Ze komt uit het zuiden.

Wil je zo iemand wel in huis hebben?

Iemand uit het zuiden? -Nee, mam. Ze is beeldschoon.

Dus? -Weet ik veel.

Als je 's ochtends wakker wordt, zie je haar meteen.

Adele was ook een mooie vrouw.

Ja, maar Adele was 70.

Is dat zo? -Wat is er met haar gebeurd?

Ze raakte geobsedeerd met ramen lappen.

Ramen? -Ja.

We bleven haar maar vertellen: 'Pas op, je valt nog een keer.'

En? -Ze viel.

Ze viel? -Het ontbijt is klaar.

Wat eten we? -Krijg ik geen ontbijt?

Heb jij dit gemaakt? -Uiteraard.

Een vrouw vol kwaliteiten.

Je moet haar eens appels zien schillen.

Ze schilt er een centimeter af. Er blijft niks over.

Maar zij betaalt er niet voor.

Wie dan wel, mam?

Wil je daar iets mee zeggen, lieverd?

Ik zou niet durven.

Bonjour, maman.

Tante Agostina.

Hoi, Susanna. Welkom.

Goedemorgen, zusje.

Goedemorgen.

Hoe gaat het?

Je zusje had tot diep in de nacht haar lamp aan...

en ik kon niet slapen.

Als je liegt, ga je naar de hel.

Caterina.

Je bent de duivel. -Waarom ben je zo vroeg?

Ik had een trein eerder. Ik wilde jullie graag zien.

Ik heb je gemist.

Als je 's nachts sliep, zou je je niet zo druk maken.

Als jij je licht uit zou doen, zou ik ook kunnen slapen.

Als je niet steeds naar de wc ging, zou je kunnen slapen.

Bedankt, mam.

Mag je niet eens naar het toilet?

Kom op, wees niet zo boos.

Het komt door die meid.

Ze kwelt me graag. Ze is bezeten.

Dat is normaal. Het is kerstavond.

Ik kan niet wachten tot middernacht.

Het is tijd om jullie vader wakker te maken.

Maria, breng jij hem koffie? En vertel hem dat Susanna er is.

Ja, mevrouw.

Meneer Marcello?

Ik zie dat tante nog hetzelfde is.

Ja, ze is nog steeds zo cynisch.

Ja. -Geen reactie.

Mevrouw, hij reageert niet. -Doe maar open, hij is halfdoof.

Maria?

Wat is er? -Wat was dat?

Wat is er gebeurd? -Meneer Marcello…

Hij is… -Hij is wat?

Hij is dood.

Hoe bedoel je?

Hij heeft een mes in z'n rug.

Tante. -Nee.

Mam, Marcello…

Dit kan niet. -Rustig maar.

Dit kan niet.

Ik kan het niet geloven. -Mam…

Mam...

Hij zit vast.

Ik heb 'm op slot gedaan. Niemand mag erin tot de politie komt.

Ben je gek?

We kunnen de plaats delict niet vervuilen. -Caterina...

Geef me die sleutel. -Nee.

Geef me die sleutel. -Caterina…

Misschien heeft hij ons nog nodig.

Papa heeft niemand meer nodig.

Papa is dood.

Nee…

Misschien is de moordenaar nog hier.

Tante.

Tante.

Tante.

Tante Agostina? -Agostina, wakker worden.

Probeer dit eens.

Nee, ze wordt niet wakker.

Mijn hemel. Wat was dat?

Reukzout, dat doet wonderen. -De kamer draait.

Maria… -Nee, ik ben Susanna.

Pardon.

Maria, kun je een dokter bellen?

Ik ben flauwgevallen.

Ja. -Nee, zo is het genoeg.

Denk je dat we voor je blijven zorgen nu Marcello dood is?

Mon Dieu…

Is Marcello dood?

O, God. -Laat haar liggen.

Dan is ze even stil.

Arme Marcello.

Het ging de laatste tijd niet goed met zijn bedrijf.

Maar ik had nooit gedacht dat hij zo ver zou gaan.

Een mes in z'n eigen rug steken? Hij heeft dit niet zelf gedaan, mam.

Ik heb ergens gelezen dat depressie...

Dames, ik snap dat u dit niet wil horen...

maar meneer Marcello is vermoord.

We moeten de politie bellen.

Ja, Maria. Geweldig. Maar goed dat jij er bent.

Jij bent tenminste nog helder.

Fijn, ja. Mam, niet drinken.

Wat? Ik heb net mijn schoonzoon verloren.

Ik ga de politie bellen.

De lijn is doorgesneden. -Wat?

Luister... -Wat was dat?

Caterina's luiken. Die herken ik overal.

Ik doe ze wel dicht -Nee, wacht.

Het is gevaarlijk. Misschien is de dader er nog.

Mijn God, een hartaanval.

Er moet iemand naar boven.

Om haar luiken te sluiten.

Stuur je de jongste?

Ik ben er net. -Dus?

Ik zou graag gaan, maar...

Ik snap het. Ik ga al.

Maria.

Die is uniek. Dus alleen als het niet anders kan.

Mam. -Wat?

Het is een Ming.

Kom op, mam. Hou op.

Mama.

Laten we gaan kijken.

Geen zorgen, dames.

Er is hier niemand.

Heb je in de kasten gekeken?

Ja. En onder de bedden.

Achter de deuren? -Ja.

In de kisten?

Mevrouw, wilt u zelf komen kijken?

Ik vroeg 't gewoon.

Mevrouw, ik moest aan de honden denken.

Honden? Welke honden?

Onze honden. Ze hebben de hele nacht niet geblaft.

Nou en?

Ze blaffen bij het minste geluid.

Als ze niet hebben geblaft, is er geen vreemde binnengekomen.

Dus de moordenaar kende dit huis.

Ja. -Maria, alsjeblieft.

Wat? -De Ming.

Hier. -O, God.

Zullen we theedrinken? -Ja.

Ik zal de thee zetten.

Wat is er gisteravond gebeurd?

Niets bijzonders.

Dat lijkt me niet, gezien wat papa is overkomen.

Denk goed na. Elk detail is belangrijk.

Wie heeft de telefoon het laatst gebruikt? -Ik, volgens mij.

Ik heb vanmorgen om zeven uur hout besteld.

Wanneer kwam het hout aan? -Niet, ze waren bang voor de sneeuw.

Om zeven uur werkte de telefoon nog.

Ja. -Dus dan was de moordenaar hier nog.

God, wat ellendig.

Wie zou er een hekel hebben aan papa? Met wie deed hij zaken?

Geen idee, hij praatte nooit over werk.

Oma. -Ja. Wat?

Je zei dat zijn zaken slecht gingen.

Ja. Hij was blut.

Nee. -Wat? Hij was blut.

Zo blut dat hij om mijn obligaties vroeg. -Dat zou hij nooit doen.

Toch wel.

En hij werd boos omdat ik ze niet aan hem wilde geven.

Waarom wilde je dat niet, als hij zo wanhopig was?

Je bewaart ze gewoon onder je matras.

Hoe weet jij waar ik ze bewaar?

Wat origineel.

Je obligaties zijn geen miljoenen waard. -Misschien niet.

Maar het is een mooi bedrag.

Waarom geef je ze niet aan de familie die voor je zorgt?

Gebruik je je gastvrijheid nu tegen ons?

Een week is gastvrijheid. Tien jaar is usurpatie.

Mama.

Wat? -Laat haar maar, ze meent het niet.

Juist. Sorry.

Ik ben van slag.

Had hij problemen met z'n leveranciers?

Voor zover wij weten niet.

Hij kon met iedereen overweg, zelfs met z'n nieuwe partner.

Een nieuwe partner?

Ja. De alomtegenwoordige heer Giannutri.

Alomtegenwoordig?

Hij mist nooit een kans om te komen eten.

Vooral sinds Maria kookt. -Doe niet zo gek.

Hij kwam zelfs als ik kookte.

Heb jij ooit gekookt?

Caterina, toe.

Had hij een reden om papa te haten?

Dat kan ik uitsluiten.

Meneer Giannutri heeft thuis katten. Als hij langskomt, worden de honden wild.

Als hij het was, hadden ze hem geroken.

Dat is waar. Heel goed, Maria.

Dus hij profiteert niet van paps dood? -Nee.

Wie dan wel?

Wie erft papa's bezittingen?

Ik, denk ik.

Ja. De helft gaat naar de vrouw en de helft gaat naar de kinderen.

Denk ik. Ik ben geen notaris.

Tenzij Veronica in het testament staat.

Wie is dat?

Veronica, papa's ware liefde.

Ze waren duidelijk goed bevriend.

Ze zagen elkaar weer, toch? -Is dat zo?

Ja, maar gewoon als vrienden.

Zat ze niet in Parijs?

Nee, ze is weer terug. Ze heeft een huis gekocht.

Echt waar, Margherita? -Heb ik niks gezegd?

Nee. -Nou, nu wel.

Ze heeft een huis gekocht bij het meer.

Ze gaan samen wandelen en paardrijden.

Maar ik haat paarden, dus dat sla ik graag over.

Paardrijden.

Ben je jaloers?

Ik, jaloers? Op Veronica? Echt niet.

Ze is zo'n saaie vrouw. Zo… onbeduidend.

Onbeduidend?

Gek dat papa haar dan leuk vond.

Een jeugdzonde. Niks bijzonders.

Geen idee wat hij in haar zag. Maar over smaak valt niet te twisten.

Hoe laat ging papa gisteren slapen?

Vraag je mij dat? -Ja.

Geen idee.

Als je met 'm naar bed ging, wist je het. -En als jij dat zou doen, wist jij het.

Wat wil je daarmee zeggen?

Doe niet alsof. Ik weet dat je verliefd op hem bent.

Verliefd op hem? -Ja.

Hoe durf je? Ik ben een eerzame vrouw.

Ja, omdat niemand je wil.

Dat is waar. -Bedankt, mama.

Sorry.

Wat weten jullie nou?

Weet je hoe het is om te ontdekken dat, van alle miljarden mensen op aarde...

je zielsverwant in je eigen huis woont en getrouwd is met je zus?

Dan moet je alles onderdrukken.

We hebben al die tijd Leopardi in huis gehad.

Je hebt een hart van steen.

Je bent ijskoud.

En we vragen ons af waarom Marcello dood is?

Hij was alleen. Jij wilde hem niet.

En ik wilde hem wel, maar dat kon niet.

Tante, hoor je wat je zegt?

Mam geeft je al jaren onderdak en je bedankt haar door te flirten met papa?

Nooit.

Ik heb nooit met je vader geflirt, jij kleine slang.

Mijn gevoelens waren platonisch.

Ben je klaar?

Ja.

Hoe heb je haar gevonden? Had ze referenties?

Haar zus is Giannutri's huishoudster.

Ze werkte in het dorp, maar dat vond ze niks.

Toen Adele stierf, kwam ze bij ons wonen.

Ben ik nu een verdachte?

Dat is iedereen.

En jij gaf natuurlijk het minst om papa.

Dat weet ik nog niet zo zeker. Waarom zou ik hem vermoorden?

Ontevreden bedienden zijn altijd hoofdverdachte.

Waarom zou ik ontevreden zijn?

Je was te zeker van de honden. Hoe weet je dat ze niet geblaft hebben?

Ik heb weinig geslapen vannacht. Ik had een slecht voorgevoel.

Waarom?

Meneer Marcello was gisteren nerveus.

Toen ik hem zijn kruidenthee bracht…

Bracht je hem thee?

Ja, rond middernacht.

Hoe weten we dat jij de dader niet bent? Jij was de laatste die hem heeft gezien.

Waarom lach je?

Weet je of iemand hem daarna heeft gezien? -Nee.

Maar ik had geen reden om hem te vermoorden.

Misschien wel als enige.

Maria.

Hoe durf je zo vrij te zijn?

Mijn God. M'n obligaties zijn gestolen.

De obligaties. -Maman.

Wat bedoel je? -Ze zijn gestolen.

M'n spaargeld. -Jeetje. De obligaties.

Er is hier een moordenaar. -Tante.

En een dief.

Nee. -Mama.

Wil je wat drinken, oma?

Ja, misschien een Negroni.

Ik zal het meteen maken.

Vervloekte boef.

Oma, je bewaarde ze onder je matras.

Wat? -Dat is de eerste plek waar 'n dief kijkt.

Misschien wilde maman dat ze gestolen werden.

Hoe bedoel je? -Dat jij ze hebt laten verdwijnen.

Je wilde me mijn deel van de erfenis niet geven.

Welke erfenis? Ik leef nog.

Denk je echt dat mama zoiets zou doen?

Ze gaf zoveel om die obligaties. -Ik slaap er bovenop.

De hele nacht. Ik kom m'n kamer nooit uit.

Leugenaar. Ik hoor je altijd rondlopen.

Slaap jij weleens?

Uw Negroni, mevrouw.

Dank je.

Ik ben gevoelig.

En ik slaap licht. -Gek, voor zo'n zwaarmoedige vrouw.

Het leven is grappig. -Wat bedoel je?

Help. Nee. -Niks.

Nee, mevrouw.

O, God.

Was jij het?

Wat? -Heb jij de obligaties gestolen?

Ik dacht dat je 't over Marcello had.

Schaam je. Mama's obligaties stelen zodat je ze zelf kunt verkopen.

Luister, Agostina.

Ik kan best even naar je luisteren, maar klaar is klaar.

Iedereen weet dat je met Marcello trouwde omdat je z'n geld wilde.

Wat? Iedereen weet dat hij gierig was.

Ik dacht het niet. -Niet?

Nee. -Jij bent nog gieriger.

Heb je dit huis weleens gezien?

Wat is er mis mee?

Ik moest wachten tot Marcello stierf voordat ik dit behang kon vervangen.

Je overdrijft. -Ja, vast. Jij woont toch in Milaan.

Nou en?

En ik woon hier, in dit museum.

O, God. Vijfentwintig jaar met een man die snurkte als 'n zwijn.

Ik gaf hem twee dochters en wat wilde ik?

Samen met hem verder groeien. Maar nee, alles bleef hetzelfde.

Hij zat vast. Dag in, dag uit.

En dan zeg jij dat ik Marcello wilde om z'n geld.

Schaam je.

Ik ga naar de politie.

Als ze één van ons arresteren, hebben we dat verdiend.

Maar mama…

Geen gemaar.

Je muts.

Zullen we naar het likeurkarretje gaan?

Ja.

De auto start niet. De kabels zijn doorgesneden.

Allemachtig. -Ja.

Je snapt dat dit veel van ons vrijspreekt.

Hoe bedoel je?

Ik weet niet eens waar de motor zit.

Het is zo'n zin uit een roman. 'De kabels zijn doorgesneden.'

Maar hoe doe je dat?

En zie je maman het al doen?

Die haalt de auto niet eens.

Waarom begin je over mij? -Wat probeer je te zeggen?

Niks.

Maar misschien weten jij en je zus wel hoe zoiets moet.

Natuurlijk.

Zien ze eruit als monteurs? -Ik kan niet eens rijden.

Tante, ik zal niet doen alsof ik dom ben om van de verdachtenlijst te komen.

Ik weet waar de motor zit. Dat zegt niet dat ik het was.

Daar is iemand. -Waar? O, God.

Misschien is 't de dader.

Verstop je. -Maria, pak de Ming.

Stil.

Laten jullie me achter?

Ja.

Pak de vaas. We slaan 'm op z'n hoofd. -Tante.

Help.

Kom binnen.

Veronica.

Liet ik jullie schrikken?

Dat was niet m'n bedoeling.

Wat doe jij hier?

Wie heeft je gestuurd?

Wie zoek je?

Komt het ongelegen?

Ja, onbeduidend is echt het eerste wat in me opkomt.

Het tweede is 'saai'.

Ik weet dat het ongepast is, maar...

ik kreeg zojuist een naar telefoontje.

De beller zei dat Marcello was vermoord.

Wie zou er zo'n grap uithalen?

Zo macaber.

En met kerst nog wel. Ik ben verontrust.

Ik heb geprobeerd te bellen, maar ik krijg geen gehoor.

Dus ik ben hierheen gekomen om zelf te kijken.

Waar is Marcello?

Spelletjes zijn leuk, maar dit is niet leuk meer.

Pardon.

Marcello.

Ik ben het, Veronica.

Marcello. Doe open.

Heeft hij zichzelf opgesloten?

Doe de deur open. Ik wil kijken hoe het met 'm is.

Marcello is dood.

Dood?

Dus…

Wie was dat dan aan de telefoon?

Was het een man of een vrouw?

Een vrouw.

Hoe is hij gestorven?

Een mes in z'n rug.

Hoe wist je dat hij in zijn kamer was?

Inderdaad.

Ik wil hem met eigen ogen zien. Doe deze deur open.

Ik ga niet weg tot ik hem heb gezien.

Als je erop staat.

De sleutel ligt op de piano.

Ik weet de weg.

De sleutel past niet.

Het is niet de goede sleutel.

Mag ik?

Hier.

De sleutel is verwisseld.

Door wie?

Misschien jij wel.

Je hebt mama's vraag niet beantwoord.

Hoe wist je dat m'n vader daar sliep?

Dit was onze slaapkamer.

Ik wist dat hij met jou boven sliep...

maar ik weet ook dat hij al een tijdje hier sliep.

Je hebt het mis.

Marcello kocht dit huis toen we nog verloofd waren.

Ik ging mee naar de notaris.

Hij heeft het van mijn oma gekocht.

Wat?

Was dit jullie huis? -Ja, generaties lang.

Dit behang is gekozen door mijn overgrootvader.

Ik hoorde dat dit patroon weer helemaal in is.

Ik ben niet overtuigd.

Ik was nog zo jong.

Je vader was mijn rij-instructeur.

Wat?

Je rij-instructeur?

Dit is nu mijn huis, niet het jouwe.

Het is ook niet van jou. -Hoezo?

Als de politie je arresteert...

kun je er niet van genieten.

Als je dat überhaupt ooit hebt gedaan.

Veronica.

Kom je hier de laatste tijd vaak?

Nee. Nooit.

Je liegt. De honden blaften niet.

Genoeg met die honden.

Het zijn straathonden, geen bloedhonden. Vertrouw niet op ze.

Honden zijn honden. En ze kennen jou.

Jij bent vast tante Agostina.

Dat mijn zus twee dochters heeft gehad…

…betekent niet dat ik altijd tante genoemd moet worden.

Agostina, alsjeblieft. Dit is niet het moment voor zo'n gesprek.

Maman.

Marcello heeft me over je verteld.

Echt waar?

Wat heeft hij verteld? Weet je dat nog?

Een heleboel.

Heeft hij je verteld over Zielsverwanten?

We wisselden veel boeken uit. -Nee, jij gaf hem veel boeken.

Ik geloof niet dat je gebeld bent.

Waarom zou ik liegen? -Zodat je een excuus had om hier te komen.

En wie bent u?

Maria Concetta Esposito.

De nieuwe huishoudster. -Ontvangen huishoudsters hier gasten?

Op 'n dag als dit doen we niet aan formaliteiten.

Dames, het was me een genoegen.

Ik had jullie graag in betere tijden ontmoet.

Tot bij de begrafenis.

Nee, je mag niet weg.

Waarom niet?

Omdat jij ook verdacht bent.

Wat leuk.

De verdachte blijft.

In ieder geval tot de storm voorbij is.

Ik zal de lunch klaarmaken. -Geef me de Ming.

Wie zou de dader zijn?

De niet-erg-bedroefde vrouw?

De kleine rebel?

De toegewijde eerstgeborene?

Of de dronken, gierige schoonmoeder? -Ik ben niet gierig.

Of de oude vrijster, de schoonzus?

Of de oude vlam?

Of de nieuwe huishoudster?

Of de nieuwe huishoudster…

Jij bent ook een verdachte, Veronica. Net als de rest.

Je vergeet dat ik hier pas net ben.

Misschien ben je teruggekomen om ons te misleiden.

Ik twijfel er niet aan.

De dader is een van jullie. -Inspecteur, u vergeet iemand.

Wie?

Jij.

Ik?

Ik weet dat je niet met ons kunt levelen.

Je ondervraagt ons al uren.

Maar als wij verdacht zijn, ben jij 't ook.

Ik kwam hier vanochtend pas.

Misschien kwam je terug om ons te misleiden.

Je was hier vannacht, of niet, zusje?

In papa's kamer.

Nee. Wat bedoel je?

Ik hoorde je in z'n kamer.

Rond drie uur.

Susanna, is dat waar?

Ja, ik was hier. Maar hoe kun je denken dat ik hem heb vermoord?

Was je hier? Waarom dan?

En waarom deed je alsof je terugkwam? -Dat leek me een goed plan.

Om weg te komen met moord? -Nee, tante.

Zodat ik met papa kon praten zonder dat jullie het wisten.

Dit is absurd.

Nee. Je weet hoe moeilijk 't is om hier privacy te krijgen.

Maar we zijn zo'n hechte familie.

En familieleden vertellen elkaar alles.

Dan hebben ze het mis.

Als we alles voor onszelf zouden houden in plaats van anderen ermee te belasten...

zouden families een stuk leuker zijn.

Prima. Wat wilde je hem vertellen?

Ik moest hem iets vertrouwelijks vertellen.

Ik wilde het later vertellen. Hij heeft toch niks gezegd?

Nee, hij heeft niks gezegd. Hij is dood.

Ga je het nog vertellen of niet?

Ja, sorry.

Ik weet niet...

Maak open. -Het is nog geen kerst.

Tante.

Oké, het is begrijpelijk.

Moord of niet, het blijft kerstavond. We moeten ons vasthouden aan tradities.

Marcello krijgt een kind. -Niet met mij.

Ook niet met mij.

Met wie dan? -Mama.

Met mij?

Nee, mama… -Nee.

Ik ben zwanger.

Echt?

Ja.

O, nee.

Wat een klotedag.

De lunch is klaar. Zal ik 'm opdienen?

Maria, het is nog geen kerst.

En er valt niets te vieren. -We vieren ook niks.

We eren meneer Marcello met de maaltijd waar hij om had gevraagd.

Aangezien Marcello dood is, hebben we wel iets te vieren.

Zullen we beginnen?

Oké, we beginnen.

Salade Olivier.

Lekker, maar het ligt wel een beetje zwaar op de maag.

Heerlijk.

Wat zacht.

Garnalencocktail.

Pompoenravioli.

Heerlijk.

Ja, hè?

Voortreffelijk.

Geroosterde kwartel met Mostarda di Cremona.

Mijn hemel.

Laten we proosten.

Heerlijk.

Mijn complimenten.

Bedankt, mevrouw.

Waar heb je zo leren koken?

Van m'n oma en uit boeken.

Het kalmeert me.

Is het niet zwaar om hier opgesloten te zitten...

ver weg van iedereen?

Nee.

Het was niet zwaar.

Ik snap het al.

Je snapt het? Wat valt er te snappen?

Ze werkte hier duidelijk niet voor jou.

Ze had andere redenen.

Ja, dat klopt.

Ik was hier voor hem.

Maar nu hij er niet meer is…

…kan ik net zo goed gaan.

Excuseert u me.

Ik begrijp het nog niet helemaal.

Dus zij en Marcello…

Mijn God, ze is weer flauwgevallen. -Tante.

Onuitstaanbaar.

Ik had het nooit geraden.

Knap gedaan.

Eén ding verbaast me.

Je bent zo'n gewone vrouw.

Misschien was hij buitengewone vrouwen zat.

Hij heeft je vast betaald.

U denkt alleen maar aan geld.

Maar nee. Het zal u verbazen, maar ik ging graag met hem naar bed.

Goed.

Ik zal de politie vertellen dat je 's nachts bij iemand was…

…en dat iedereen het wist.

Ik zal de politie vertellen dat u 's nachts ook bij iemand was...

en dat niemand het wist.

Verzet u niet tegen mij. Het kwam u immers ook goed uit.

Hoe bedoel je?

Ik deed wat u niet meer wilde.

Niet met Marcello.

Waarom liet je haar gaan? Misschien was zij de dader.

Waar denk je dat ze heen gaat? Het stormt, ze komt wel weer terug.

Wie is daar?

Rustig.

Maria.

De poort.

Iemand heeft er een grote ketting omheen gedaan.

We zitten opgesloten.

Mama. -Lieve hemel.

Net als in 'n detectiveroman.

Een van ons is een moordenaar.

Maar wat haar helpt, is dat de anderen ook liegen.

Om redenen die losstaan van de misdaad.

Dus als we willen weten wie het was, moet iedereen z'n geheimen prijsgeven.

Wie begint er?

Ik heb het mijne al verteld. -Ik ook.

Ik ook.

Dan begin ik wel.

Maar het is niet mijn geheim.

Het is dat van Agostina.

Wat?

Deze is van jou.

Of liever gezegd, jij hebt 'm geschreven voor Marcello.

Ze deed hem in een boek dat ze aan hem gaf.

Alsof hij die ooit las.

Hij gaf het boek aan mij zonder er ooit in te kijken.

Hij wist niet dat er een brief in zat.

Dus Marcello heeft hem nooit gelezen? -Jawel.

Ik heb hem aan hem gegeven. Hij lachte zich rot.

Hij lachte?

Schat, Marcello was een knappe man.

Charmant, aantrekkelijk…

Maar hij had de tact van een gynaecoloog. -Dus je liefde was toch niet platonisch.

Schaam je. Je wilde papa afpakken.

Nooit. Nee.

Ik kwam vannacht bij hem om te zeggen dat ik me schaamde voor die brief.

Ben je bij hem geweest?

Ja.

Om te vragen of hij bepaalde ongepaste woorden wilde vergeten.

Wanneer was dat? Voor of na Maria's kruidenthee?

Geen idee.

Misschien ervoor. Ik zag geen dienblad.

En wij moeten jou geloven? -Ja.

Ik vertel de waarheid.

Ik krijg geen lucht. Maman, m'n pillen.

Waar zijn de pillen? -Er staat een kist naast haar bed.

Een grote kist, hij staat er altijd. Schiet op.

Kom op.

Margherita. -Ja?

Vergeef het me. -Maak je niet druk, het is oké.

Als ik sterf…

Je gaat niet dood. Je kun me nog heel lang kwetsen.

Komen die pillen nog of niet?

Ze zijn er niet. -Wat? Ze staan daar altijd.

De kist staat er niet. Weet ik veel. -Verdomme.

Ik ga wel. -Mama.

Maman.

Een kerstwonder.

Hier zijn ze.

Oma. -Ja, ik kan lopen.

Maar ik ben zo moe.

Waar lagen ze? Ik heb in alle kamers gekeken.

In mama's kamer, onder haar bed.

Wat? Mijn bed? -Margherita.

Lieve zus, ik begrijp het.

Je hebt genoeg reden om me te vermoorden.

Hou toch op.

Eén van jullie probeert me erin te luizen.

Waarom kijk je naar mij?

M'n dochters of m'n moeder zouden Agostina's leven niet riskeren…

…om mij erin te luizen.

We zijn familie, toch? Ondanks alles.

En Maria had m'n man al afgepakt. Ze wil me vast niet nog meer kwetsen.

Zeker niet, mevrouw.

Dus…

…dan blijf ik over.

Ja, jij blijft over.

En je weet dat Marcello je wilde opnemen in z'n testament.

Nee, dat wist ik niet.

Jawel, dat wist ze wel.

U was hier vannacht. Ik hoorde u erover praten.

Toen ik terugkwam om het theekopje op te halen…

…hoorde ik ze praten en ging ik niet naar binnen.

Sorry, maar u was de laatste die hem levend heeft gezien.

Het klopt. Ik was hier.

Maar ik heb hem niet vermoord.

Alleen jij profiteert ervan als ik de cel inga.

Jij wist dat Marcello mij wilde opnemen in zijn testament, dus ik denk dat jij...

hem hebt tegengehouden voordat hij dat kon doen.

Nee, dat is niet waar.

Ik wist niet of hij al bij de notaris was geweest.

Als hij z'n testament heeft veranderd, ben ik hoofdverdachte.

Maar als hij dat niet heeft gedaan, ben jij dat.

Wie zou dat weten?

Ik weet het.

Hij vertelde het me vannacht.

Hij had het nog niet aangepast. Toen ik over de baby vertelde…

…zei hij dat het goed uitkwam.

Hij ging vandaag naar de notaris en wilde m'n kind ook laten opnemen.

Juist.

Je vond het medicijnenkistje van tante Agostina onder mijn bed.

Je weet van de notaris. Probeer je me terug te pakken?

Nee, mam. Ik vertel alleen de waarheid. -Ik dacht het niet.

Wat een elegante manier om verdenking te vermijden…

…door te zeggen dat je vader je erfenis had verhoogd.

Ik geef niet om geld. -Je geeft er niet om?

Wie gaat die baby dan onderhouden?

Ik zie geen man, of wel? Of is hij ergens waar ik hem niet zie?

Verwijt het haar niet. Hetzelfde is jou ook overkomen.

Mam, wat zeg je? Ben je dronken?

Weet je niet meer dat je die lange vent ontmoette…

Maman.

Kom hier.

Ze is niet bij de drank weg te slaan.

Ze zei dat ze moe was.

Goed…

Mama. -Ja?

Hoe bedoelt ze: 'Hetzelfde overkwam jou'?

Daar bedoelt ze niks mee.

Je moet niet naar je oma luisteren als ze nuchter is, laat staan dronken.

Mama.

Er valt niets te weten.

De vraag is niet wanneer jij verwekt bent...

maar met wie.

Caterina, wat bedoel je?

Hoezo? Is het niet waar?

Is papa...

niet mijn vader?

Wist papa het?

Natuurlijk.

We ontmoetten elkaar toen ik net zwanger was...

en trouwden kort daarna.

Waarom deed hij het?

Omdat ik mooi was, denk ik.

En je opa had destijds veel geld...

en papa had een bruidsschat nodig om zijn droomhuis te kopen.

Maar hij was een goede vader.

Hij hield van je als een dochter. Hij behandelde je hetzelfde als Caterina.

Daarom deed ik alles wat hij wilde.

Wie is mijn echte vader dan?

Mijn eerste liefde.

Umberto.

Hij stierf bij een ongeluk.

Ik denk nog steeds elke dag aan hem.

Zeker als jij voor me staat.

Als je lacht, lijk je zoveel op hem.

Dus…

…je wordt verdrietig als je mij ziet?

Nee. Helemaal niet.

Jij bent het bewijs van onze liefde.

Toen je in m'n kamer was heb je vast onder het bed gekeken.

Ja.

Ik heb de koffers gezien.

Wilde je hier weg?

Ik wachtte op het juiste moment.

Ik wachtte tot na de feestdagen.

U breekt het nog.

Mon Dieu.

Mooi zo. Het is net stro.

Stro.

Ik voel me zo alleen.

U bent niet alleen. U hebt uw familie.

Nou, mooie familie.

Ik wou dat ik geen hart had. Dan had ik niet zoveel pijn.

Zelfs Susanna heeft meer ervaring dan ik.

Nu is alleen Caterina nog over. Straks ben ik nog de enige maagd hier.

Hoe verleid je een man?

Hoe doe jij het?

Kun je het me leren?

Een man verleiden is niet moeilijk.

Voorkomen dat je leven om hem draait is moeilijk.

Natuurlijk.

Maar dat zie ik dan wel.

Eerst moet ik het fundamentele probleem oplossen.

U moet het huis uit. U zit hier altijd binnen.

Juist.

Waar moet ik heen?

Ga wandelen.

Schrijf u in voor een cursus. Franse les, dansles...

Iets waar u iemand kunt ontmoeten.

Waar vindt u anders een vriend?

Hier. -Precies. En dat is niet oké.

Nee, dat is niet oké.

Maar niemand ziet me staan.

Ik bezit niet die charmante elegantie.

Dat vind ik wel.

U kunt uzelf gewoon niet verkopen.

Echt?

Ik weet het niet.

Het is niet zoals in romans...

waar een lelijk meisje haar bril afzet en ineens beeldschoon is.

Als ik m'n bril afzet...

Bril of geen bril...

Het gaat meer...

om uw glimlach. Een mooie glimlach, een goed postuur...

Overtuiging. U moet u altijd mooi voelen.

Altijd.

Altijd.

Altijd.

Zelfs bij de eucharistieviering? -Juist bij de eucharistieviering.

Waarom denkt u dat mensen daarheen gaan?

Om naar de priester te luisteren? Nee. -Nee.

Ze komen mensen kijken.

Als ik eerlijk ben...

heb ik ook weleens rondgekeken.

Ziet u?

We moeten ons op ons best kleden voor de Heer.

Op ons best.

Laat eens zien wat u hier hebt.

Nou ja..

Denk je dat ik, vanbinnen...

onbenut potentieel heb?

Een heleboel.

Een heleboel.

Een heleboel.

WITTE NACHTEN FJODOR DOSTOJEVSKI

Waar is Veronica?

Geen idee. Ik heb haar al even niet gezien.

Was ze niet boven?

Nee.

Is ze gevlucht?

Ik wist dat zij het was.

Mama, dit is haar tas.

Ja.

Wacht.

Kijk of de kamersleutel erin zit.

Ja. -Schiet op.

Stil.

Niet aanraken. Je wist de vingerafdrukken uit.

Hoe bedoel je? -Geen idee, dat kwam gewoon in me op.

Zag je dat? -Ja.

Tante Agostina.

Tante Agostina?

Noem me Tina.

Je bent prachtig. Wat heb je gedaan?

Vrouwen kunnen wonderen verrichten.

Ja, dat hebben we gezien.

Dat heb ik goed gedaan, hè?

Ja.

Heel goed.

Daar ben je.

Je bent er nog.

Ik was op het toilet.

Je tas lag hier nog.

Blijkbaar vertrouw ik jullie. -We hebben erin gekeken.

Kom op, zeg.

Hoelang had ik de aandacht? Dertig seconden?

En wat vonden jullie?

Een pistool.

Een pistool?

Wie moet ik dan neerschieten?

Marcello, bijvoorbeeld. Als je geen mes kon vinden.

Ik heb nooit 'n pistool aangeraakt. M'n vingerafdrukken staan er niet op.

Eerst de pillen onder jouw bed.

En nu het pistool in mijn tas.

De moordenaar wil ons erin luizen.

Eén voor één.

De moordenaar speelt met ons.

O, God.

Parbleu.

Pak de Ming. Nu.

Waar staat de Ming?

Dames. Het is genoeg.

Geen telefoon, geen auto.

De politie is ver weg en nu zitten we in 't donker.

Het is genoeg. We moeten hier weg. -Ja, maar hoe?

Zei je dat de poort op slot zat?

We kunnen eroverheen klimmen. -Jezus. Hoe dan?

Laten we gaan, dan zien we het daar wel. -Ja, laten we gaan.

Ik ga mee. Ik doe m'n stola om.

Ik blijf hier.

Blijf hier en hou haar in de gaten.

Wil je er één?

Ze zijn niet vergiftigd.

Dank je.

Dat is niet waarvoor je me moet bedanken.

Waarvoor dan wel?

Dat ik Agostina's geheim onthulde, maar jouw geheim niet.

Hoe bedoel je?

Je hebt een minnaar.

Is dat zo? -Ja.

Ik weet niet wie, maar ik weet het zeker.

Denk je daarom dat ik Marcello heb gedood?

Dat zei ik niet.

Waarom zei je het dan?

Ik wil zien of je het toegeeft.

Dat is chantage.

Nieuwsgierigheid.

Je lijkt me geen ontroostbare weduwe.

Je hebt het mis.

Ik hield veel van Marcello. -Ik geloof je.

Maar hij was niet de liefde van je leven.

Ik ook niet die van hem.

Ik had m'n koffers gepakt.

Ik wilde bij hem weggaan.

Ik heb het hem gisteravond verteld. Grappig, hè?

Ga je weg om bij je lover te zijn?

Helemaal niet.

Nou, ja.

Ik heb een vent.

Ik ben gelukkig

Maar ik ga weg om alleen te zijn.

Mijn grootste droom is dat als ik 's avonds thuiskom...

het huis leeg is.

Hoe heb je het 25 jaar volgehouden? Ik ben niet gemaakt voor het huwelijk.

Als het serieus werd, pakte ik m'n koffers en was ik weg.

Paris?

Et tout le monde.

En nu? Heb je iemand?

Ik heb een verhouding met een meneer.

Ik zou graag zeggen wie het is, maar misschien moet ik dat niet doen.

Zeg jij het eerst.

Ken ik hem?

Ja.

Het is toch niet Marcello? -Natuurlijk niet.

Ken ik die van jou?

Ik denk het wel.

Zeg jij het eerst.

Nee, zeg jij het maar eerst.

Zullen we het samen zeggen? -Oké.

We tellen tot drie.

Eén. -Eén.

Twee. -Twee.

Drie. -Drie.

Meneer Giannutri. -Meneer Giannutri.

Wauw.

Vervloekte vrouw. Verdomde…

Waarom pak je steeds mijn man? -Ik kende Marcello eerst.

Laat me los.

Ik denk dat het wel lukt.

Ik denk het ook.

Zullen we eroverheen klimmen? -Toe maar.

Wie gaat er eerst?

Ik ga wel.

Pas op, Cate. -Ja.

Ik heb m'n hand bezeerd. -Kom naar beneden.

Kom naar beneden. -Ja.

Het sneeuwt te hard. Dit lukt nooit. -Laten we het morgen proberen.

Oké. -Zullen we teruggaan?

Ja. -Ik heb het ijskoud.

Was dat mama?

Goede God.

Misschien is de moordenaar terug.

Kom mee.

We moeten ophouden met vechten.

Waarom?

Omdat we duidelijk dezelfde smaak hebben.

Het verbaast mij ook.

We zijn zo verschillend.

Kus me.

Wat?

Heb je ooit een vrouw gekust?

Nee.

Ik ook niet.

Dus kus me.

Waarom?

Omdat ik wil weten hoe het is om je te kussen.

Laten we het proberen.

Mama.

Lieve hemel…

Caterina, ga je oma halen.

Uit de voorraadkast.

Zit ze daar nog?

Volgens mij wel.

Kom.

Oma, is alles in orde?

Het doet hier een beetje pijn.

Is er nog iets te drinken? -Laten we kijken.

Luister, je moeder is een moordenaar.

Ik weet wie het heeft gedaan.

Echt? -Ja.

Ik wil niet degene zijn die het vertelt.

U moet het zelf doen. Het is tijd om eerlijk te zijn.

Oké.

Een kerstverhaal.

Er was eens een man die omringd was door zeven vrouwen.

Gisteravond ging die arme man naar bed.

En de draaimolen van vrouwen begon.

Zoals elke avond.

Maar dit keer zat zijn dochter, Caterina, verstop achter een gordijn.

Ze zag en hoorde alles.

Dit is wat er gebeurde.

Om 22.00 uur…

…de eerste scène.

Nee, je krijgt ze nooit.

Zijn schoonmoeder, die al ruim tien jaar in zijn huis woonde…

…weigert haar obligaties te geven.

Tweede scène.

Marcello.

Om 22.30 uur...

komt zijn schoonzus Agostina binnen en smeekt hem om haar brief te vergeten.

Alsof hij er nog iets van wist.

Hij had een ander probleem.

Hij wilde gewoon van haar af.

Marcello, ik wilde alleen… Marcello.

En rond 23.00 uur begint het offensief.

Zijn vrouw vertelt dat ze hem verlaat.

Ze wacht tot na kerst omwille van haar dochter.

Ik wacht tot na de kerst, met nieuwjaar ben ik weg.

Ik heb m'n koffers al gepakt. Ik wil weg, ik trek het niet meer.

Het spijt me. -Leuk kerstcadeau, mam.

Om middernacht komt de thee.

En daarmee Maria.

Om 01.00 uur, na haar zoveelste trip naar de wc, probeert Agostina het weer.

Marcello.

Dit keer laat papa haar niet binnen.

Om 01.30 uur komt Veronica.

Ze heeft de sleutel en komt wanneer ze wil.

Ze heeft geld nodig. Ze wil terug naar Parijs.

Ik betaal je terug. Kom op, je kent me.

Ze praten over het testament.

Tenslotte, om 03.00 uur, de klap op de vuurpijl.

Susanna brengt hem het goede nieuws.

'Ik krijg een baby, pap.'

En niet van de Heilige Geest.

Het spijt me, pap.

Het spijt me zo.

Daarna was alleen ik er nog.

Ik kwam tevoorschijn en zei dat ik alles had gehoord.

En dat ik ze zal laten boeten. -Wie?

Jullie allemaal.

Jullie zijn heksen.

Papa was uitgeput. Hij trok het niet meer.

Weet je wat hij zei?

'Wat lijkt het me fijn om dood te zijn.'

Zei hij dat?

Ja.

En hij herhaalde het steeds weer.

Toen zei ik: 'Goed. Als je dat wil, help ik je.'

Mijn God.

Jij hebt hem vermoord.

Niemand heeft Marcello vermoord.

Marcello is niet dood.

We hebben z'n dood in scène gezet. -Wat?

Van achter die deur kon hij horen…

…wat jullie echt van hem vinden.

Hij wilde weten wie er het meest zou huilen.

Wie er over geld zou praten.

Over liefde.

Hij ging naar de notaris en wist niet wie er in z'n testament moest.

En dat kon alleen door...

te sterven.

En jij hielp hem daarbij.

Ik heb nooit iets te doen.

Ik gebruikte jodium als bloed en een mes met een gebroken lemmet.

Toen belde ik Veronica.

Ik knipte de telefoonkabels door.

En de kabels van de auto.

En ik deed de poort op slot.

Ik verstopte Agostina's medicijnen onder mama's bed.

Ik stal oma's obligaties.

En ik deed een neppistool in Veronica's tas.

Ik heb zelfs de kamersleutel verwisseld.

Zodat papa niet de hele dag moest blijven liggen.

Je hebt overal aan gedacht.

Behalve dat hij te zien was door het raam.

Dus Marcello leeft nog.

Hij leeft nog.

Ja, hij leeft nog.

Maar nu ga ik die rotzak vermoorden.

Ik help je wel.

Doe open. Rotzak.

Je lachte me uit, hè?

Klootzak. Je lachte me uit. -Doe open.

Je krijgt m'n obligaties nooit.

Geef me die sleutel.

De jeugd van tegenwoordig is vreselijk.

Doe die klotedeur open. -Ja.

Worden we niet iets te grof?

Hou je kop, losbandig wijf. Je weet niet eens van wie je zwanger bent.

Waar is hij? -Daarheen.

Hij verstopt zich op het balkon.

Pas op.

Papa. -O, nee.

Jezus. Is hij weer gestorven?

We wilden hem tegenhouden, maar we waren te laat.

Hij sprong van het balkon

Hebt u enige idee waarom hij zelfmoord zou plegen?

Iedereen weet dat hij financiële problemen had.

Om eerlijk te zijn had hij nooit echt gevoel voor zaken.

Hij was zelfs zo vrij om mij om geld te vragen.

Mij, een arme, oude vrouw.

Hoe kon hij?

Oké. Mocht u zich nog iets herinneren...

mijn nummer.

Bedankt.

Inspecteur Giovanni Rigoldi.

Giovanni Ripoldi, ja.

Juist, Ripoldi.

Dus als ik me nog een klein detail herinner...

kan ik u bellen?

Als u nog iets te binnen schiet, moet u me bellen.

Het moet.

Agostina Caccia.

Enchantée.

Ik neem aan dat u bij het meer woont.

Ja, ik woon in het dorp.

Hier in de buurt, dus.

Goed, ik ga weer.

Ja. -Dames.

Mevrouw. -Juffrouw.

Juffrouw.

Pardon.

Pardon.

Wat doet ze?

Aan de kant. Hij rijdt je nog over.

Nou en? -Aan de kant.

Tante. -Tante?

Tante. -Kom hier.

Caterina.

Je hebt je misdragen.

Vrouwen helpen elkaar, ze vechten niet tegen elkaar.

Zelfs niet als een man dat vraagt?

Juist niet als een man dat vraagt.

Juist niet als een man dat vraagt.

Nou ja, als een man vraagt…

Kijk jou eens. Ik heb een slet grootgebracht.

Sorry, mama.

Sorry, iedereen.

Hoe dan ook, hij was erg knap.

Wie? -Wie?

De inspecteur.

Als je hem aanraakt, vil ik je levend.

En dan help ik haar.

Susanna, ik dacht na…

Is de baby van meneer Giannutri?

Echt niet. Wat denk jij nou?

Wat denk jij nou?

Niet? -Nee. Zo wanhopig ben ik niet.

Krijg ik heel lang huisarrest?

Ja.

Wat doen we nu?

Hoe bedoel je?

We kunnen wel een drankje gebruiken, niet?

Wij, het huis… Wat doen we nu papa er niet meer is?

Ik denk dat ik terugga naar Parijs. Ik heb hier niet veel te doen.

Ik weet het niet. Ik moet nadenken.

Ik ook.

Ik heb nagedacht.

Ik wil de inspecteur weer zien.

We kunnen allemaal hier blijven.

Het is niet mijn huis, ik ben maar de huishoudster.

Maar het zou leuk zijn samen.

Ik kook graag, u eet graag.

Ik drink graag.

We hebben immers Marcello's erfenis.

En dit huis.

Als je het zo zegt, blijf ik misschien wel.

Dan claim ik m'n kamer weer.

Ja, laten we deze ruïne vullen met leven.

We hebben de erfenis en mijn obligaties.

En binnenkort hebben we...

een baby.

Zullen we proosten?

Ondertiteld door: Sander van Arnhem