Original subtitles

Het volgende wordt gepresenteerd door HBO Sports.

Lang geleden in La La Land zegevierde Showtime.

Wereldkampioen. Niet te geloven.

De Lakers hebben coach Pat Rileys belofte waargemaakt,

dat ze hun NBA-titel zouden verlengen. Met hun zege tegen Detroit

winnen de Lakers voor de vijfde keer in de jaren 80 een NBA-titel.

We gaan naar Disneyland.

Dr. Buss stelde het team van de Lakers samen naar zijn visie.

En dat was Showtime.

De focus moest op het team liggen. Sport moest entertainment zijn.

Hoeveel wil je er nog winnen? - Twintig of zo.

Vanwege het hiv-virus moet ik vandaag bij de Lakers vertrekken.

Na het tijdperk van Magic Johnson en Kareem Abdul-Jabbar

waren we de draad kwijt.

Een komedie van fouten.

Mensen verloren de hoop.

Mijn vader had een missie, hij wilde een nieuwe opstelling

die kon wedijveren met het Showtime-tijdperk.

Het stond buiten kijf dat Shaq het antwoord was.

Hij komt uit het oosten

Shaquille tekende kort na zijn ontmoeting met vicevoorzitter Jerry West.

Shaq tekende een contract van 120 miljoen dollar voor zeven seizoenen,

het grootste ooit in de sport.

Ik geloof dat we thuis voor volle zalen zullen spelen

en dat de Lakers weer kans maken op de titel.

De geschiedenis herhaalt zich.

Chamberlain kwam van Philly naar de Lakers, Kareem van Milwaukee

en nu komt er weer een goede center naar de westkust.

Bij Orlando werd hij All-Star en Rookie van het Jaar, maar nooit NBA-kampioen.

Maar nu hij naar onze mooie stad komt, zal dat vast snel gebeuren.

De tocht begint

onze held begint aan zijn pelgrimstocht

Laat jullie horen voor Shaquille O'Neal.

Na elke nederlaag met Orlando in de play-offs ging ik naar LA.

Ik werkte er aan mijn films en mijn rapalbum.

Toen ik weer naar LA vertrok, voelde het alsof ik naar mijn tweede thuis ging.

Supersterren, palmbomen, feestjes en films.

Je had er alles.

Men zegt altijd dat ik me te veel laat afleiden door rap en films.

Maar voor mij is films maken een soort van vakantiebaan.

Camera. Actie.

Mensen zijn al die praat over geld beu.

Ik wil jong zijn, Pepsi drinken, Reebok dragen en plezier maken.

Toen ik aankwam in LA, bracht Jerry West me naar The Forum.

Hij zei dat ik omhoog moest kijken.

Het hing vol met shirts van oud-spelers.

Hij zei: Als we dit goed doen, zullen we meerdere titels winnen.

En toen gingen de lichten uit en viel de schijnwerper op Kareem.

En toen viel de schijnwerper op Chamberlain en dan op Magic Johnson.

'Aan het eind van je carrière zal je ofwel naast die mannen hangen,

ofwel wordt dit één grote flop.

Ik weet dat je graag films en rapmuziek maakt, maar je zal moeten minderen,

zodat je je kunt concentreren op het winnen van titels.

Je moet een versnelling hoger schakelen.'

Het is zover.

10.300 toeschouwers wachten op de nieuwe aanwinst van de Lakers.

Veel nieuwe gezichten.

Daar komt hij, de reus Shaquille O'Neal.

Ik was dan wel Shaq, maar als andere supersterren me zagen en herkenden,

was ik onder de indruk. 'Is dat Whoopi Goldberg? Denzel?'

Dan zei ik tegen mezelf: 'Ze zijn hier voor jou. Je moet spelen of het lukt niet.

Laat hun een goede show zien.'

Daar komt hij, hij draait volledig om zijn as en dunkt.

Jerry West maakt het waar.

Dat hele gedoe met het logo.

Shaquille O'Neal was vast de engste center om tegen te spelen.

Fadeaway van Shaquille.

Zeker wanneer hij er echt in zat, wanneer het ertoe deed.

Shaquille rende gewoon door en over je heen.

Hij vernederde je.

'Rot toch op.' Zo deed hij dat.

En hij gooit hem naar Shaq.

Slamdunk.

Ik heb op elk niveau gewonnen. Als kind, tiener en internationaal.

Nu moet ik op dit niveau ook winnen.

Michael Jordan moest zeven jaar wachten, Hakeem zelfs tien.

Hopelijk duurt het niet zo lang, maar ik blijf proberen tot het lukt.

Wanneer iemand als hij erbij komt, kijkt men je team anders aan.

Het werd een kampioenenteam.

We hadden ook het geluk tijdens de draft een ruil te kunnen doen.

Voor ene Kobe Bryant.

Showboat. Dat was onze bijnaam voor Kobe.

Bij de komst van sommige rookies zegt men: Dit is jouw team.

Ik was die rookie bij Orlando.

Kobe wilde niet invallen, hij wilde vanaf de eerste dag schitteren.

We haalden de finale in het westen.

Maar tegen teams zoals dat van Utah gingen we altijd ten onder.

Je moet leren falen voor je kunt slagen.

Ik hoop alleen dat ik niet meer te vaak hoef te falen.

Ik doe dit al zes jaar

en ik zeg niet graag: Misschien volgend seizoen.

Ik geloof niet in volgend jaar, of morgen.

Ze noemden hem Pretty Ricky.

Driepunter.

Als kapitein van het team wist Shaq dat hij vragen zou moeten beantwoorden.

'Weer niet gewonnen. Je bent hier om titels te winnen.

Concentreer je wat meer op het spel.'

Shaquille. - Ik kom terug, beloofd.

Drie dingen. - Ik kom terug.

Shaq... - Ik kom zo terug.

Oké, makker. - Kijk.

Roekeloze kracht

Mijn superkracht is woede. Als ik boos word, is het voorbij.

Fisher doet een poging. Geen overtreding.

O'Neal deelde een klap uit. Er wordt gevochten.

Wanneer Shaq fysiek ontplofte...

Shaq is agressief.

Hoe joviaal, speels en grappig hij ook kon zijn...

dan was hij gevaarlijk.

Wees geduldig jouw tijd komt nog

Ostertag en zijn team hadden ons het vorige seizoen verslagen.

Voor de start van het seizoen had hij gezegd

dat hij niet bang was en geen respect had voor Shaq en de Lakers.

Voor de wedstrijd tegen Utah was hij aan het lullen in een artikel.

'Shaq is niets, hij wordt overschat.' Voor die woorden krijg je klappen.

Men dacht dat hij een grote puppy was en er niet om gaf.

Wel dus.

Shaq had de koppen gelezen en zei: Die hufter gaat slaag krijgen.

En ik dacht: daar gaan we.

Shaquille O'Neal holde van de trap.

Ik zei: Greg, ik heb nu kinderen. Pas op je woorden in de pers.

'Krijg de klere.' Ik zei: Je hebt me wel gehoord.

Hij liep het terrein op en gaf Greg Ostertag een klap.

Ik sloeg hem tegen de vlakte.

Veel Lakers vonden dat Ostertag een grote mond had na Utahs zege.

Na een woordenwisseling vrijdag mepte O'Neal Ostertag tegen de grond.

We schitterden weer in de reguliere competitie.

Kobe en ik zorgden voor volle zalen.

Zodra we de play-offs bereikten, zeker die van het westen...

De Spurs verslaan de Lakers...

werden we ingemaakt.

In de halve finale van de Western Conference.

Ik hoorde de opmerkingen weer: Je bent niet goed, je zal nooit een titel winnen.

Zelfs de grote Kareem Abdul-Jabbar. Een artikel vergeleek ons met elkaar.

Kareem zei: Hoe groot is hij als hij nog nooit een titel kon winnen?

Mijn bloed kookte.

Tussen de lijnen was hij niet Shaq-a-Claus.

Hij was Diesel, de Grote Man, de Grote Nachtmerrie...

Hij heeft vast honderden bijnamen.

Shaq Diesel, Superman, de Grote Aristoteles, de Grote Riool.

Ik noemde me de Grote Riool omdat ik veel bagger over me heen kreeg.

Hoe dan ook, met hem wilde je geen ruzie.

Als Shaq in de play-offs verloor, was de kleedkamer daarna levensgevaarlijk.

Alle druk rustte op zijn schouders.

Er werd geslagen en met dingen gegooid. De kleedkamer werd verwoest.

Ik moest snel leren hoe ik die woede op het terrein moest laten.

Ik was een hufter toen ik thuiskwam. Ik maakte alles kapot.

Mijn kinderen hebben me gered.

Voor zij er waren, dimde ik niet. Ik was altijd kwaad.

Maar toen ik kinderen kreeg, zei de grote Lucille O'Neal: Niet doen.

Zodra ik de deurknop vast had...

Oom Jerome was de enige die me op het veld kon kalmeren.

Hij kent me, heeft me mee opgevoed en begrijpt me.

Wanneer ik overkook, is hij de enige die...

Niemand anders in de VS, zelfs mijn moeder niet.

Shaq haatte verliezen.

Dan begon hij alles af te breken en tafels om te gooien.

Toen hij net bij LA begon en ze een wedstrijd verloren...

was het altijd Shaqs schuld. Dat is een grote last om te torsen.

Maar daarom verdiende hij vast zo veel. Omdat hij die last moest torsen.

Heren, laten we basketballen.

Toen Shaq bij de Lakers tekende, hadden ze het moeilijk en gaf Reebok op.

Shaq werd gefrustreerd.

Reebok steunde hem niet, maar steunde Iverson.

Uiteindelijk liep de deal met Reebok af.

Ik vond het niet erg. Niets duurt eeuwig.

Vergeet het. Ik was al acht of negen jaar prof.

Ik was bijna over mijn hoogtepunt en ik wilde niet op dat lijstje staan.

'Hij was een grote speler, maar hij heeft nooit titels gewonnen.'

In de NBA word je beoordeeld op je ringen.

Toen Michael, Larry Bird en ikzelf bij elkaar kwamen...

waar hadden we het dan over? Hoeveel ringen we hadden.

Ik heb tien vingers en geen ringen.

En ik hou van juwelen.

Als je bij de Lakers tekent, schept dat enorme verwachtingen.

Fans van de Lakers eisen titels.

Maar als je topspelers hebt, maar je hebt geen topcoach...

maakt dat alle verschil.

De aansturing van het team is belangrijk. We weten dat het team veel talent heeft

en op dit moment hebben we het gevoel dat we niet de juiste richting op gaan.

Eerst was er Dell Harris en die moest gaan.

Er gebeurt niets ergs in de NBA tot je drie wedstrijden op rij verliest.

Dan kwam Kurt Rambis. Dat was een ramp.

Het is noch de beste noch de slechtste situatie om in te werken.

We hadden een coach nodig die onze aandacht kon opeisen.

We moesten iemand aantrekken die we niet snel zouden wegsturen.

Ik ging naar boven en zei: Jerry, we hebben Phil Jackson nodig.

Hij speelde een hoofdrol in elke NBA-finale.

We kenden zijn palmares. Meer had je in de kleedkamer niet nodig.

Voor Phil tekende, wilde hij mij ontmoeten.

Dus ze belden: Kun je met hem gaan praten?

'Wat? Waar is Montana, verdomme?'

de zenmeester

samen kunnen we het onmogelijke realiseren

Ik breng de zomer in Montana door. Ik heb daar een huis.

Prachtig gedaan van Jackson.

De Bulls hebben de titel gewonnen.

Ik nodigde hem uit in mijn huis bij Flathead Lake.

Shaq en Jerome waren er. Jerome had de auto vlak bij het meer geparkeerd.

Het beviel hem niet dat de auto op zijn gras was geparkeerd.

Je ontvangt maar weinig buitenstaanders zoals wij. Waarom?

Je bent nu al dichter dan ik zou willen.

Toen ik aankwam bij Phil Jacksons huis, stonden er zes NBA-trofeeën in zijn hal.

Het licht viel door het zonnedak op die ballen.

Ik was betoverd.

Ik waande me in de basketbalhemel.

Hij woonde bij het meer en er was een klein eiland.

Hij zei: Breng dat houtblok van mijn achtertuin naar dat eiland.

Ik wist dat het een test was. Mijn vader deed dat ook.

Ik sprong in het meer. Zo'n koud water had ik nog nooit gevoeld.

Ik duwde het blok en zwom verder.

Daarna droogde ik me af, zonder klagen. Dat vond hij wel goed.

Ondergedompeld.

Hij dacht vast dat ik het niet meende, dat ik gewoon geld wilde verdienen.

Ik zei dat ik een van de groten wilde worden.

Hij zei: 'Als je naar mij luistert, word je MVP van de reguliere competitie,

MVP van de All-Stars en de finale, en win je de NBA-titel.

Geen rapmuziek meer, minder reclame en geen feestjes en zo meer.'

Ik ging akkoord.

Een partnerschap wordt gesmeed en een nieuw era begint

De legende van Shaq in het jaar 2000.

Het dominantste jaar.

Phil Jackson debuteert als coach van de LA Lakers.

Shaquille O'Neal wil dit seizoen pieken.

Dit is een getalenteerd, jong team dat op het punt staat om door te breken.

Daar staat het al even, maar ze zijn nog niet doorgebroken.

Nu heb ik een coach met een mooi palmares.

Het is onze taak als spelers om zijn palmares in ere te houden.

Shaq wil de titel winnen. We zullen nu zien of dat klopt.

Mijn vader zei: 'Ik heb je een contract gegeven voor vijf jaar.

Ik verwacht een titel.'

Phil zei: We kunnen er vijf winnen.

Ik keek er enorm naar uit.

Ik had een van de beste centers die de NBA ooit had gezien.

Hij vormde het centrum van onze aanval.

Ik gaf weleens boeken aan spelers.

Shaq noemde zichzelf de Grote Aristoteles, de grote filosoof.

Groot snap ik wel. Maar Aristoteles?

Ik gaf hem het boek Ecce Homo van Nietzsche.

Ik heb het niet gelezen, ik heb gewoon de samenvatting opgezocht.

Friedrich Nietzsche was zo geniaal dat men hem gek verklaarde. Zoals Shaq.

Ik ben de zwarte Friedrich Nietzsche. Een genie.

We kwamen bij het moeilijke gedeelte van deze sport.

Het gaat vooral om persoonlijkheden.

Bepalen hoe spelers op elkaar rekenen en hoe persoonlijkheden matchen.

Dat is het dilemma van de coach.

Prachtig. Die kleine kerel steelt de show.

We hadden de dominantste kracht in de sport in ons team.

We moesten die gebruiken als basis voor al de rest.

We hadden een systeem van basketbal.

We hanteerden de principes van penetratie.

Pass, dribbelen...

en aanvallende rebounds.

Als dat niet kon, probeerden we het langs de andere kant van het veld.

Heel georganiseerd.

In het begin haatte ik Phils driehoeksaanval.

Maar ik kreeg de bal, dus dank je.

Harvey verdedigt, Harper is weg. Hoge boogbal naar O'Neal.

Shaq plukt hem uit de lucht.

Slamdunk.

Voor de eerste keer konden we allemaal kiezen voor hetzelfde doel.

Shaq en Kobe waren zo goed.

Het hele team was op stoom.

Hij smeedde een team en leerde sommigen hun slechte gewoonten af.

Plots begon het team te winnen.

Mijn vader zei: Je bent niet groter dan het systeem.

Toen ik dat zelf doorhad, werden we onklopbaar.

De Lakers halen hun beste niveau.

De Lakers wonnen 29 van hun laatste 30 wedstrijden.

Shaquille O'Neal domineert en is de gedoodverfde MVP dit seizoen.

Dominantie

samen klimmen we naar ongeziene hoogtes

Wilt Chamberneezy, dat is mijn alter ego.

Op dit moment ben ik Shaq en ik wil de bal zodra het spel begint.

Dropstep, hookshot, dunk, vrije worp, fadeaways...

Speel die bal, pass zonder kijken, blabla. Gebrul van Phil.

Shaq was net als Chamberlain iemand die geen Goliath wilde zijn.

Hij wilde geen pestkop zijn.

Maar hij was wel bereid om spelers uit te dagen.

'Kan die kerel een klap van mij incasseren en weer opstaan?'

Hoe meer je wint, hoe groter ik word.

En hoe groter ik word, hoe sterker ik word.

En dan kan niemand mij nog tegenhouden.

Shaq draait.

Een extra beweging en hij dunkt hem. David ligt neer.

Scheidsrechters hadden nog nooit iemand met zijn capaciteiten gezien.

We moesten leren hoe we met hem moesten omgaan.

Mooie beweging. Mist het schot.

Ik denk niet dat we daarin zijn geslaagd.

Er werden vaker fouten op hem gemaakt dan wij konden zien.

Shaquille was zo sterk dat hij gewoon doorging.

Toen hij voor Orlando speelde, wilden veel spelers in het oosten spelen,

omdat elk team drie centers had die elk zes fouten op hem konden maken.

Ze wilden 18 fouten op hem begaan.

Toen hij voor een team in het westen ging spelen,

volgden al die kerels om te spelen als reservecenters.

Als we elke fout melden, loopt een spel te veel vertraging op.

Maar als ze mij pakken, pak ik hen terug.

Maar wanneer ik heftig reageer op iemand die me kwaad maakt,

ben ik plots de schurk.

Offensief is hij een berg.

Hij was het schaakstuk waar geen enkel team tegenop kon.

Er was geen reactie op Shaq.

Zo'n dominantie is uitzonderlijk. Dan heb ik het over de hele sport.

Niet enkel aanvallend of verdedigend. Ik heb het over het complete pakket.

Het is uniek dat zo'n grote kerel zo snel het veld oversteekt in de fast break

en dan de bal vangt en nog scoort ook.

Een reus van 143 kilogram zou zoiets niet mogen kunnen.

Soms plukte hij de bal van de ring en liep hij helemaal naar de andere kant.

Dan zei ik: Er is maar één Magic. Een Magic van twee meter kan niet.

Phil moet wel tevreden zijn over zijn All-Stars.

Shaq was assertief en kon verwoestend uithalen.

Shaq, MVP van de wedstrijd. Hoop je ook MVP van de competitie te worden?

Als jullie voor mij stemmen, dan gebeurt het.

Shaq had drie of vier keer MVP kunnen worden in de jaren dat we samen speelden.

Sommige spelers domineren een tijdperk.

Ze stijgen boven de NBA All-Stars en de gewone spelers uit.

Ze vormen hun eigen niveau.

Hun dominantie wordt ondergewaardeerd.

6 maart 2000

Gefeliciteerd met je 28ste verjaardag, Shaq.

28 jaar geleden sliep hij nog in z'n wieg. - Zijn grote wieg.

6 maart 2000 was toevallig een geweldige prestatie.

We speelden tegen de Clippers, dus ik liet het over aan Kobe.

Lamar Odom komt aanzetten en wordt naar links geduwd.

Hij beweegt naar het midden en schiet, maar hij gaat er niet in.

Goed geprobeerd van Taylor.

Odom krijgt de bal weer, gaat onderlangs en mist.

Odom weer en hij scoort.

Odom heeft dat punt zeker verdiend.

De coach van de Lakers is niet gelukkig met zijn lummelende spelers.

We stonden achter tegen de Clippers en iedereen keek naar mij.

Ik dacht: verdomme, zeg.

Toen zag ik mijn idool op de bank van de Clippers zitten, Kareem Abdul-Jabbar.

Time-out. 'Ik wil die bal iedere keer.'

Ik wilde dat hij me zag en onder de indruk was.

Daar gaat hij met een lob.

Slamdunk. Staande ovatie. Prachtig gespeeld.

Ik bleef maar doorgaan. En uiteindelijk...

scoorde ik 61 punten.

Shaquille O'Neal schrijft geschiedenis in het seizoen 1999-2000.

Is dit de hoogste individuele score? - Van dit jaar, ja.

Iets vergeten

Shaq scoort weinig vrije worpen: 25 procent.

De jarige kan niet alles hebben.

Hij wil gewoon een paar vrije worpen scoren.

Het was pijnlijk om te zien.

Spelers begingen fouten op hem in de hoop dat hij zou missen.

Shaq heeft beide vrije worpen gemist.

Alsof de basketbalgoden een prijs aanrekenden voor al zijn gaven.

Vrije worpen zijn het kryptoniet van Shaquille O'Neal, alias Superman.

Dat gedoe met die vrije worpen was zo raar.

Tijdens de training gooide hij die er altijd in.

Beide gemist.

Velen menen dat kleinere spelers moeten opkijken naar de ring en zo mikken.

Je moet een boog maken.

Zodat de bal in de lucht vliegt en in de ring valt.

Hij gooide bijna in één rechte lijn naar de ring.

Dat was een rechte lijn.

Shaqs vader geeft wat advies. - Iedereen is een coach.

Ik had vroeger een bordje bij me: Buig je knieën.

De hele arena scandeerde: Buig je knieën.

Dat leidde hem vast ook af.

Hij vroeg me om dat bord thuis te laten. Zo gezegd zo gedaan.

Meer heb ik over vrije worpen niet te zeggen.

Ik heb meer wedstrijden voor mijn team gewonnen dan verloren.

'We kunnen Shaq niet stoppen, dus we begaan fouten op hem.'

Dus ik oefen vrije worpen. Duizend keer.

Wie er iets over zei, werd verslagen.

Hij was zo dominant. Ik stond nooit op de vrijeworplijn

met de gedachte: o nee, Shaq moet een vrije worp nemen.

De ware test begint

dit is alles wat er nu toe doet de top bereiken

Dat moment wanneer ze aankondigen dat Shaq start en hij op het veld rent.

Je ziet het aan zijn gezicht.

Dan voel je dat niets ons kan tegenhouden.

Shaquille O'Neals kryptoniet is de vrijeworplijn.

Shaq heeft het eerder gezegd: Als we niet winnen, is dit seizoen een flop.

We gaan terug naar LA voor de vijfde wedstrijd.

Mijn vader en oom Jerome hadden een directe lijn naar mij.

Jerome deed de beveiliging en mijn vader belde tijdens de wedstrijd.

Hij belde me. 'Waar is hij mee bezig?'

'Hé, man, we kijken naar dezelfde wedstrijd.'

'Geef hem eens door.' 'Phil, hij is aan het spelen.'

'Ja, meneer.' 'Je speelt als een watje, verdomme.'

'Ja, meneer.' 'Doe wat harder je best.'

De onoverwinnelijke Lakers staan achter.

Dit team domineerde de reguliere competitie en heeft de MVP.

En hun coach is een van de beste in de geschiedenis van de NBA.

Hoe dan ook, dit begint en eindigt met Shaquille O'Neal voor LA...

Hij speelt zoals alleen Shaq dat kan en domineert de binnenkant.

Ik wil eerst mijn rolmodel en mentor bedanken, Phillip Harrison.

Na die twee slechte wedstrijden in Sacramento was ik hard voor mezelf.

Maar hij zei: 'Domkop, je speelt altijd slecht in Sacramento.

Laat thuis gewoon zien wat je kunt.'

Je bedoelt sergeant Harrison, je vader. - Inderdaad.

Elk groot team in elke sport

kun je verbinden aan een geweldig seizoen van hun beste speler.

Dat is ons overkomen in 2000 toen Shaq boven zich uitsteeg.

Je gaat intuïtief voor die rebound, maar hij is te groot en sterk.

Shaq weer. En hij gaat naar de lijn.

Hij wil en krijgt de bal, dribbelt en draait zich om zijn as...

en slamdunk met rechts.

De LA Lakers winnen overtuigend de laatste wedstrijd

en gaan naar de finale van de Western Conference.

Shaquille, je hebt een dominant seizoen achter de rug als MVP.

Nummer 1 in punten, nummer 2 in rebounds, nummer 3 in blokkeringen.

Vier assists gemiddeld en slechts drie spelers hebben meer speelminuten.

Je hebt je team naar 67 overwinningen geleid.

Proficiat, MVP van de NBA in het seizoen 1999-2000,

Shaquille O'Neal.

Toen ik MVP werd, huilde mijn vader sergeant Harrison twee seconden.

Er rolde een traantje over zijn wang, alsof hij trots op me was,

en toen vermande hij zich en zei hij: Die had je vorig jaar ook moeten krijgen.

'Verdomme, man. Bedankt.'

Het was een bijzonder moment toen hij die eerste MVP won.

Ik was de eerste MVP ooit geweest die unaniem werd verkozen,

maar een van die hufters heeft het verpest en op iemand anders gestemd.

Ik wil Phil Jackson bedanken, mijn teamgenoten,

maar vooral de fans in het Staples Center. Jullie zijn de besten.

Deze award is van jullie. Ik hou van jullie.

Toen we aan de play-offs begonnen, wisten we dat de Portland Trailblazers

ons zeker de uitdaging zouden bieden die we wilden of nodig hadden.

Portland was toegewijd en ambitieus.

Ze versloegen ons zelfs op ons eigen veld.

Toen moesten we op hun veld gaan winnen.

Het ging maar heen en weer.

Bij aanvang van de zesde wedstrijd leidden wij met 3-2.

Het team zakte in elkaar, het liep voor geen meter.

Het charisma en de vreugde waren uit het team.

De bal wordt weggeslagen, Stoudamire pakt hem en scoort.

Ik kwam in de kleedkamer

en Rick Fox zei: Laten we ons dit weer overkomen?

Een titel wordt niet gegeven of gewonnen, hij wordt genomen.

En dus moet je hem nemen op een lompe manier.

We stonden op knappen. We waren klaar met verliezen.

Geen smoesjes meer.

We hadden de beste coach en de twee beste spelers van de NBA.

We hadden shooting guards en echte hufters in het team.

Geen smoesjes meer.

Het moment van de waarheid, zevende wedstrijd. Ik moest goed spelen.

Anders zou het die zomer meer van hetzelfde zijn.

'Het is Shaqs schuld. Doe iets aan je vrije worpen.

Waarom maakt hij albums? Kazaam was toch slecht.'

Ik wilde het niet horen, dus ik moest me bewijzen in die wedstrijd.

Teleurstellende start van Shaquille O'Neal.

Shaq geeft het te makkelijk op tegen de dubbele dekking.

Hij wordt omsingeld en kan het niet afmaken.

Phil Jackson heeft snel een time-out nodig.

We lagen 15 punten achter en ik vroeg een time-out in het vierde kwart.

Ik zei: Shaq, nu moet het gebeuren.

Concentreer je op je spel. Laat je niet onderuit halen.

Hij wist het. Hij stond op het veld en wist hoe het team zou reageren.

Hij wist wat hij moest zeggen. Geen paniek.

Pass naar Shaw. Bal diep naar Shaq en hij...

En weer naar Shaq.

Als Shaquille O'Neal zo speelt, inspireert dat de andere spelers.

Shaw.

Zelfs met drie minuten 37 seconden over.

Shaquille O'Neal herrees en dat was een keerpunt voor de Lakers.

We hebben mooi gespeeld, maar een van de dingen die me altijd is bijgebleven,

was Kobe die de bal in de lucht gooide en Shaq die hem dan in de ring dunkte.

Wanneer je jezelf opgeeft, wordt de band van het team hechter.

De Lakers gaan naar de NBA-finale voor het eerst sinds 1991.

Een titel moet je opeisen. Je grijpt hem.

We dachten dat we de titel zouden krijgen omdat we zoveel talent hadden.

Wanneer je vergeet hoe buitenstaanders naar je kijken en over je denken,

of hoe je bekritiseerd, bekeken of gevierd wordt...

dan zit je op het juiste pad.

We lagen 13 punten achter en ik zei tegen het team: 'Nu of nooit.

We hebben dit eerder meegemaakt en nooit drie op rij verloren.'

Met deze zege sluiten de Angelino's hun Lakers weer in de armen.

Showtime is terug.

De laatste uitdaging

hoe dichter we komen, hoe moeilijker het wordt

De stad heeft op dit moment gewacht. Ik heb erop gewacht.

We hebben de kans om iets te doen dat al 10 of 11 jaar niet is gelukt.

De stad is vast enorm enthousiast.

Het was tijd voor de finale. Ik moest eens in mijn kwaad-bestand kijken:

Wat was er in de laatste finale gebeurd? Nederlaag.

Hakeem Olajuwon had je vernederd.

Ik zei tegen mezelf: 'Als ik ooit nog eens de finale haal...

zal ik domineren.'

Hij was buitengesloten, waardoor hij nog harder wilde domineren.

Het was een deel van wie hij was.

Shaq moest winnen.

Hij was van mening dat als hij niet won,

iedereen zou zeggen dat hij nooit goed genoeg was.

Het is het moment van de waarheid. Dit is wat de groten doen.

Je moet een niveau hoger gaan.

Bij de eerste wedstrijd kwam ik het veld op en vroeg ik de bal.

Wanneer ik die blik in mijn ogen heb, weten ze dat ik de bal wil.

Ik moest me bewijzen.

O'Neal over Croshere voor de rebound. En hij scoort.

Smits rent op hem af en Shaq gooit de bal vanaf de baseline.

Hij is nog net snel genoeg.

Miller valt aan, Shaq blokkeert.

Daar is de echte Shaq.

De 'Shaw-Shaq Redemption.'

Eén hand weg van de ring. 2,16 meter en 150 kilogram.

Het was een bepalend seizoen voor Shaquille O'Neal, MVP en topscorer.

Hij kan niet anders dan een fout begaan.

Dubbele dekking op O'Neal. - Je moet hem vrije worpen laten nemen.

Bij een Hack-a-Shaq zijn er geen makkelijke punten.

Nu doet hij het en ze begaan een fout op hem.

Shaquille O'Neal krijgt twee vrije worpen. Met de tweede kan hij het record breken

van de meeste vrijeworppogingen in één wedstrijd van de NBA-finale.

Wanneer hij op de vrijeworplijn stond, moet het soms fout hebben gevoeld.

Of er nu een artikel was geschreven of we enkele wedstrijden hadden verloren

en hij het gevoel had dat men naar hem wees.

Als middelpunt van alle kritiek moet hij het gevoel hebben gehad

dat iedereen dat kon zien wanneer hij alleen op die vrijeworplijn stond.

Mijn team zocht me. Ze probeerden de Hack-a-Shaq.

Ik heb er een paar gemist omdat ik te hard probeerde.

Zodra ik kalmeerde en mijn tijd nam, gingen de meeste binnen.

Hier komt hij. - Jalen gaat tot het eind.

Tel het maar.

Nog vier seconden. Reggie, weg van de screen voor een driepunter.

De Lakers leiden met 3-1.

Het is moeilijk om op zo'n moment geconcentreerd te blijven.

Je hebt veel energie en veel gedachten, maar je moet je concentreren.

Bedankt voor deze weerbaarheid.

Het team uit Indiana laat veel trots zien.

Ze zijn blijven vechten. Zij en hun franchise verdienen alle lof.

Het was mijn kans. Ik had alles wat ik wilde. Geen smoesjes.

'Wat ga je doen nu je hier bent, grote jongen?'

Ik moet op dit niveau winnen.

Michael Jordan had zeven jaar nodig, Hakeem tien jaar.

Hopelijk lukt het mij sneller, maar ik blijf proberen.

Ik was al acht of negen jaar prof. Ik was bijna over mijn hoogtepunt.

'Het zal je niet lukken.'

'Zo goed ben je niet.'

'Je zal nooit een titel winnen.'

'Je bent er niet klaar voor.'

Ik wilde een van de groten worden.

De aura van Shaq is dat hij er stond op de cruciale momenten van de wedstrijd.

Zoals in de NBA-finale, hij deed wat hij moest doen.

De Lakers zijn de NBA-kampioen van 2000.

Wanneer je het einde bereikt en de wedstrijd erop zit

en je wordt uitgeroepen tot winnaar,

dat is het beste gevoel ter wereld. Het is pure vreugde en blijdschap.

Je ziet het aan hun gezicht, maar het is bijzonder om dat te voelen.

Unaniem verkozen tot MVP van de NBA-finale van 2000: Shaquille O'Neal.

Shaq, je hebt dit seizoen alles gewonnen.

Maar volgens mij verbleekt het bij het winnen van de titel.

Ik wil Phil Jackson bedanken.

En de fans in het Staples Center. Dit is de beste arena, wat ze ook zeggen.

Het Staples Center is de luidste arena.

We hebben die droom samen gedroomd.

Wat hij voor zichzelf wilde, wilde ik zeker ook voor hem.

Ik heb altijd mijn best gedaan om die droom aan te moedigen.

Ik zei: Blijf dromen en blijf ervoor werken.

Ik bleef hem zeggen dat zijn dromen zouden uitkomen.

Dromen komen uit.

Ik heb hier bijna elf jaar van gedroomd.

Ik heb altijd willen winnen. En nu is mijn droom uitgekomen.

Daardoor verdween die last van Shaqs schouders.

Hij had de fans hun zin gegeven.

Kijk eens naar de dynastie. Dit is de volgende.

Ik ben altijd een dromer geweest.

En mijn dromen zijn allemaal uitgekomen.

Omdat ik erin geloofde.

Toen we de titel wonnen, waren er 17.000 mensen in de arena en 2000 op het veld.

Ik hield mijn handen omhoog...

en ik was zo ontroerd. 'Ik ben hier.

Ik ben hier.'

Ik wilde doen zoals Phil Jackson.

Een huisje bij het meer en een raam, zodat ik de trofee goed kon zien.

Ik kwam thuis en mijn vader zei: 'Geef hier.

Je weet hoe wij dit doen. Win er nog een.'

Er stond dus geen trofee in mijn huis.

Op ESPN zei men: Het is Shaq gelukt, maar kan hij het nog eens?

Ze hadden moeten zwijgen.

Uitdaging aanvaard

Shaq keert terug

vertaling: Ann Van Bogaert