Original subtitles

Film powstał na podstawie prawdziwych wydarzeń.

Nazwiska bohaterów zostały zmienione,

a część scen powstała wyłącznie na użytek filmu.

Mogę spróbować?

Jasne.

Można pojechać do Rosji na niedźwiedzie.

Zamierzam to zrobić.

Płaci się strażnikom leśnym,

dają ci wódkę, a potem strzelasz.

Powinnaś ze mną pojechać.

Może.

- Ostrożnie. Broń odbije... - Wiem.

Zaprośmy twojego ojca.

Dokąd?

Do Rosji.

Po co?

Wypadki na polowaniu się zdarzają.

Przestań.

Sama zaczęłaś.

Żartowałam.

Ja też.

Ale ludzie giną podczas polowań.

Idę.

Czemu?

Na razie.

SERCE W MROKU

Tak?

- Cześć, mówi Tanja. - Cześć. Jak się masz?

Jestem w szpitalu.

Co się stało?

Myra zachorowała w nocy.

Miała gorączkę. To chyba wyrostek.

Biedactwo.

Chyba dziś nie przyjdę.

Jasne, poradzimy sobie.

Pewnie zostanie tu do końca tygodnia.

Weź tyle wolnego, ile potrzebujesz.

Dziękuję,

dobry z ciebie szef.

Nie ma sprawy.

Pozdrów Myrę.

Dobrze. Dziękuję, pa.

Zacznijcie dziś siódemkę.

Wciąż jesteśmy w czwórce.

Od dwóch dni.

To wielki teren, ludzie są zmęczeni.

Mamy znaleźć Bengta.

Czy grupa numer trzy może przejąć siódemkę?

Jasne.

Jedźcie na północ i idźcie w naszą stronę.

Trzymajcie się z dala od rancza, nie mamy tam zgody.

- Pytania? - Nie.

Wszystko jasne? Ruszajmy.

Tanja do grupy siedem.

Grupa siedem do Tanji.

Macie coś?

Nie.

Cieszę się, że ze mną jedziesz.

Ty tu rządzisz.

Głodna?

Możemy się zatrzymać

- na kawę i kanapkę. - Nie trzeba.

Tej wiosny wylesianie dobrze nam poszło.

Ale mamy problem z gnijącymi korzeniami, jak przewidziałaś.

Te drzewa zasadziłem z ojcem

pod koniec lat 60.

A te,

które my sadzimy,

zetną twoje dzieci.

Dlatego tak trudno podjąć decyzje, które przyniosą rezultaty

za 50 lat.

Tak to jest.

Chodź, coś ci pokażę.

- Wracajmy. - Nie, chodź.

Co to?

Nie poznajesz?

To 117G, ale co tu robi?

Nie tego chciałaś?

Jest nasz?

Tak.

Serio?

Pewnie.

Dostałem dobrą cenę.

Wypróbuj go.

Niesamowity.

Steruje się nim lepiej niż starym.

Opłaci się, zobaczysz.

Teraz zrobimy wszystko dwa razy szybciej.

Możliwe.

Ale czeka nas sporo pracy.

Trzeba zatrudnić ludzi.

Ludzi?

Przecież chciałaś.

- Zainwestujesz? - Pewnie.

Wiem, że nie umiem słuchać rad...

Nie.

Ale daj mi trochę czasu.

Niedługo wszystko przejmiesz, to dla mnie trudne.

Nie musisz, nie jesteś stary.

Chcę robić to, w co wierzę.

Wiem. Też taki byłem.

Ojciec nie chciał słuchać moich pomysłów.

Musiałem czekać, aż umrze.

Ale ty nie musisz.

Dziękuję.

- Jeszcze coś. - Co?

Ten chłopak od Tingtroma...

Marcus?

Nie może do nas przychodzić.

Coś jest z nim nie tak.

Obiecaj, że więcej się z nim nie spotkasz.

Nigdy.

Słyszysz?

Dobra.

Pójdę się odlać i jedziemy.

I co?

Nic.

Cześć.

Znaleźliście coś?

Jeszcze nie.

Można kogoś znaleźć po dwóch latach?

Mam nadzieję. Rodzina tego potrzebuje.

Zależy o jakiej rodzinie się myśli.

Nie znam ich.

A pani pewnie zna.

Nie powinnam się wtrącać.

Każda rada jest cenna.

- Przeszukaliście ranczo? - Bengta?

Policja to zrobiła.

A co?

Nic takiego.

Muszę zrobić obiad.

Powodzenia.

Tobbe do Tanji.

Jestem. Co tam?

- Znaleźliśmy coś. - Co?

- Jak idzie? - Co?

Kolacja stygnie.

Zaraz przyjdę.

Czas zainwestować w egzotyczne drzewa.

Ale to wymaga pracy.

A może lepiej z tym poczekać?

Co jest? Czemu nie odbierasz?

Byłam chora.

- Marcus? - Tak?

Co?

Jestem w ciąży.

Co?

Pokaż.

To wspaniale. Serio?

Będziemy rodzicami.

Mam jeszcze swoją kołyskę. Przyda się. Naprawię ją.

Czemu nic nie mówiłaś?

Sama nie wiem.

To nasze dziecko. Będziemy rodziną.

Nie rozumiesz?

Czego?

Chcesz usunąć ciążę?

Nie wiem.

Nie możesz.

Nie rozumiesz? Ojciec wpadnie w szał.

To nie jego dziecko.

Co za różnica?

Ma już dzieci.

To zupełnie inna sprawa.

Jeśli zabijesz nasze dziecko, ja zabiję siebie.

Przestań.

Zrobię to.

Wezmę broń ojca i pójdę do lasu. Odstrzelę sobie łeb.

Ty i ja.

Dziewczynkę nazwę Astrid.

Nie.

Nie.

To też nie.

Mam jeszcze coś.

Może zrobić wrażenie.

W porządku?

Tak.

Mógł taką mieć.

Nie wiem.

Nie mogę...

Przeszukamy cały teren,

obiecuję.

Pani koleżanka zaginęła.

- Znalazła ją pani żywą? - Niestety nie.

W śmietniku, w czterech torbach.

Chcę o coś spytać.

Kto kupił farmę?

Nikt.

To kto tam mieszka?

Moja siostra Sanna.

Jest tam sama? To duża farma.

Tak.

Czemu?

Pytam z ciekawości.

Co to?

Wędzona ryba,

świeża.

Poważnie?

Chcemy ci coś powiedzieć.

Zostaniesz dziadkiem.

Będziemy mieli dziecko.

Nie musisz się martwić o farmę.

Przemyśleliśmy to. Zajmę się dokumentacją i papierkową robotą.

Zatrudnimy nowych pracowników, jeśli chcesz.

A potem...

Zastąpię Sannę.

Nauczę się wszystkiego od pana.

Wie pan więcej ode mnie, ale ja się szybko uczę.

Wiem, że nasze rodziny się nie dogadywały,

ale to nowa sytuacja.

Zapomnijmy o przeszłości.

Sam mówiłeś,

że do wszystkiego trzeba się przyzwyczaić.

Myślę, że to dobra zmiana.

Kiedy termin?

W kwietniu.

Wnuki to radość.

Będzie ciasno.

Ma pan dużo miejsca.

Ale u was jest ciasno.

Tato...

Jak już mówiłem,

nie jesteś tu mile widziany.

Jeśli chcesz mieszkać z Sanną,

to u siebie,

nie u mnie.

Zabierz rybę.

U was przyda się bardziej niż tu.

Tanja do grupy trzeciej.

Słyszycie mnie?

Jestem tu.

Jestem na C18.

Nikogo tu nie ma.

Ktoś mnie słyszy?

Nie chcesz?

Nie tutaj.

A gdzie?

W lesie?

Nie przejmuj się tym starym idiotą.

Poradzimy sobie bez niego.

Możemy tu mieszkać, ile chcemy.

- A co z dzieckiem? - Znajdziemy miejsce, spokojnie.

Wiesz, ile kasy potrzeba na dziecko? Jedzenie, ubranka.

Zajmę się wami.

Nie przejmuj się.

Kiedyś odziedziczysz farmę po ojcu.

Wszystko będzie twoje i zmartwienia się skończą.

Ty i ja?

Ty i ja.

Ty i ja.

Idę do pracy.

Co robisz?

Sprzątam.

Przestań.

- Chcę pomóc. - Nie trzeba.

Jesteś w ciąży. Nie możesz tego robić.

Nie wysilaj się.

Idź do domu i się połóż. Obejrzyj film, Marcus ma ich dużo.

Dziękuję za waszą pracę.

Nic nie znaleźliśmy, tak bywa.

A koszula?

Była na niej krew myszy.

Bez was nic by się nie udało.

Wielkie dzięki.

Po tym już do nas nie wrócą.

Zrobiliśmy, co w naszej mocy.

Chodźmy.

- Może skoczymy coś zjeść? - Nie dam rady.

Muszę odebrać córkę i zrobić zakupy.

Jasne.

- W porządku? - Tak.

Odpocznij.

Kolacja!

Kolacja!

Dobre.

Prawda, że dobre?

Pyszności.

Bardzo dobre.

Jeszcze.

Co to?

- Ojciec. - Ale auto!

- Co on tu robi? - Pogadam z nim.

- Idę z tobą. - Zostań.

Co słychać?

W porządku.

Co ze świerkami?

Po co mnie wezwałaś?

Chcę pracować.

Tęsknię za lasem i maszynami.

Możesz się zająć nasadzeniami.

Za tę samą płacę.

Dziękuję.

Ładne auto.

Na coś muszę wydawać.

Farma zniknie.

Jak to?

Sprzedam ziemię.

Ja bym tego nigdy nie zrobiła.

Dostaniesz wypłatę, ale nie chcę cię więcej widzieć na farmie.

Wszystko przepiszę na Emelie.

Dlaczego?

Nic nie dostaniesz,

ani ty, ani ten bękart. To koniec.

Wysiądź.

- Nie może tego zrobić. - Może i to zrobi.

Kim jesteś?

Tanja Thorell z Missing People.

Na pewno widziałeś moich ludzi w lesie.

Mieszkasz tu?

Tak.

Z Sanną?

Tak.

Jest w domu?

Nie.

Nie będę przeszkadzać.

Nie znajdziecie go tu.

Nie?

Dlaczego?

Wyjechał.

Dokąd?

Do ciepłych krajów.

Skąd taki pomysł?

Masz dzieci?

To córka. Obudziła się, idę do niej.

Ile ma?

Półtora roku.

- To miły okres, kształci się charakter. - Tak. Muszę iść.

Jak masz na imię?

Marcus.

Miło mi.

Tanja.

Przekaż Sannie, że chciałabym z nią porozmawiać.

O czym?

O ojcu.

Sanny nie ma.

Mogę tu spać?

Tylko jedną noc.

Pokłóciliście się?

Jutro też jest dzień.

Tato?

Tak?

Co jest?

Nic.

Dobranoc.

Dobrej nocy.

Już.

tekst: Olga Krysiak