Original subtitles

ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.

جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez

‫پوف.

‫میری دنبالش دیگه؟

‫مگه تو نگفتی میری دنبالش؟

‫من گفتم پیاده‌‌ش میکنم. ‫پیاده‌ش می‌کنم، بعد تو میری دنبالش.

‫من دیروز پیاده‌ش کردم.

‫من هم سوارش کردم. ‫فهمیدی چطوریه؟

‫اما من نمی‌تونم. ‫گفته بودم که.

‫آره. سلام.

‫بابز، مامان میاد دنبالت، باشه؟

‫می‌ترکونی.

‫دوستت دارم. تو رو هم دوست دارم.

‫اینقدر نگران نباش. ‫از پسش برمیایم.

‫‫تــرجمه از «محـمدعـلی sm و امیر دلپسند» ‫‫

‫خوش بگذره.

‫خدافظ!

‫بهش بگو دقیقاً همونجوری که توضیح میدم ‫باید انجام بده.

‫چشم.

‫پس همونطور که گفتین، ‫اول با دخترا شروع می‌کنیم دیگه؟

‫- آره، بعدش پسرا. ‫- بعدش پسرا و بعد هم جفت‌شون.

‫- درسته دیگه؟ ‫- آره، درسته.

‫- عالیه. ‫- سلام شیطونا.

‫- قربون دستت، اون نخ‌ها رو می‌بری؟ ‫- باشه.

‫سراتون رو بگیرین بالا. ‫آفرین.

‫چه خوشگل شدی.

‫خیلی‌خب.

‫شکلات خوردی؟

‫یه لباس دیگه ‫ واسه آگوستوش گلوپ شکمو بیارین.

‫باید جواب بدم.

‫نمیشد بذاریش واسه بعد؟

‫وسطِ...

‫یاخدا.

‫جسد بیرون می‌آوردن؟

‫بله... هنوز پشت خطم.

‫فعلاً نمی‌تونم هضمش کنم.

‫نمی‌تونم حواسم رو جمع کنم.

‫نمی‌تونم...

‫بعداً باهاتون تماس می‌گیرم. ‫معذرت می‌خوام.

‫تماس می‌گیرم.

‫«نـوسـیـبـو»

‫«هشت ماه بعد»

‫پرنده گنده‌بک رو امروز می‌برم مدرسه.

‫نه، دیگه آزادش نکنی‌ها.

‫- خودش برمی‌گرده تو. ‫- آره، بعد این که گرفتیمش.

‫بالاخره یه روز از پنجره فرار می‌کنه.

‫وای، وای!

‫آروم باش مامان. ‫یا حضرت عیسی.

‫حرف زشت نزن.

‫حضرت عیسی که حرف زشت نیست.

‫فقط اسم یه یاروییه.

‫«گُه توش» حرف زشته. ‫که خودت همیشه میگی.

‫یا حضرت عیسی.

‫- سلام، ایان. ‫- صبح‌بخیر، کریستین.

‫بعداً میام دنبالت.

‫دوستت دارم.

‫ممنون. ‫روز خوبی داشته باشی.

‫گه توش.

‫آهای کفشای خوش‌قدم، ‫یه کاری کن که ببرم.

‫دیگه می‌تونین برین.

‫طبقه سوم.

‫ممنون که قبول کردی ‫ یه نگاهی بهش بندازی، لیز.

‫کاری نکردم.

‫حالت چطوره، کریستین؟

‫بعد اون ماجراها؟

‫ماجراها؟

‫اوهوم.

‫خب... خوبم راستش.

‫فعلاً فقط مشتاق برگشتن به کارم.

‫همم.

‫دفعه قبل خودت طرح‌هات رو تولید نکردی؟

‫دور دنیا رو گشتم.

‫راستش باعث شد الهامات زیادی بگیرم.

‫یه زن تنها... ‫واسه شروع، کار زیادی در پیش داره.

‫کلی فشار روش هست.

‫خب‌ آره، همینطور بود.

‫به‌زودی خط تولید جدیدی راه‌اندازی می‌کنیم.

‫خودت که می‌دونی چه شکلیه. ‫صورت‌حساب پشت صورت‌حساب.

‫بله.

‫اینا می‌تونن...؟

‫می‌تونن که...؟

‫کار دوست‌داشتنی‌ایه، کریستین.

‫گه توش.

‫- الو؟ ‫- سلام، منم.

‫من برگشتم. ‫هواپیما تازه فرود اومد.

‫فرود اومد. خوبه. ‫گوش کن.

‫میشه بری دنبال بابز؟ ‫دوباره لرز اومده سراغم.

‫- خونه‌ای؟ ‫- نه، نه،‌ خودم میرم خونه.

‫سوار ماشینی؟ ‫مواظب باش، کریستین.

‫ببخشید. باشه خودم می‌دونم. ‫تو فقط برو دنبالش، باشه؟

‫خیلی‌خب. ‫حالا میرم پیشش.

‫خیلی‌خب. فعلاً.

‫«کار دوست‌داشتنی‌ایه، کریستین.»

‫زنیکه‌ی افاده‌ای.

‫سلام لیز.

‫خونه‌ای؟

‫آره، تازه رسیدم.

‫گوش کن، ‫خیلی کارت رو دوست داشتیم.

‫البته یه تغییراتی باید توش ایجاد شه.

‫یه جاهاییش رو باید اصلاح کنیم.

‫اگه اداره خط محصولت رو به ما بسپاری

‫لازم نیست نگران تولیدش باشی.

‫قیمت کار توی هند خیلی کم در میاد.

‫فقط کافیه که وارد رینگ بشی.

‫- خیلی عالیه، لیز. ‫- این به معنی انجام شدن معامله نیست.

‫فقط یه پیشنهاده که کارت رو شروع کنی. ‫باید دست بجنبونی.

‫باشه، باشه، متوجهم.

‫اما اگه اون اصلاحاتی که پیشنهاد میدم ‫خیلی سریع انجام بشه،

‫فکر می‌کنم که می‌ترکونی.

‫ممنون.

‫منتظر همچین فرصتی بودم.

‫بعداً‌ درمورد جزئیات صحبت می‌کنیم.

‫باید برم. ‫فقط خواستم بهت اطلاع بدم.

‫خیلی لطف کردی.

‫تا بعد.

‫خداحافظ.

‫سلام.

‫امری داشتین؟

‫سلام، کریستین.

‫معذرت می‌خوام. ‫همدیگه رو می‌شناسیم؟

‫دایانائم.

‫دایانا.

‫اومدم کمکت کنم.

‫عجب... دایانا.

‫بله. اومده بودی دنبال من.

‫گفتی که بیام ‫و از امروز شروع کنم.

‫درسته،‌ مگه نه؟

‫آره.

‫یادم رفت.

‫اصلاً‌ یادم نیست. ‫خیلی...

‫خیلی سرت شلوغه، کریستین.

‫- آره. ‫- کلی کار رو سرت ریخته.

‫- آره. ‫- به کمکم نیاز داری.

‫آره. که اومدی.

‫عالیه.

‫خوشوقتم، کریستین.

‫همچنین.

‫لطفاً بیا داخل، دایانا.

‫چه خونه بزرگی.

‫آره، به گمونم زیادی بزرگه.

‫واقعاً قشنگه.

‫اتاق من کجاس، کریستین؟

‫خدایا... وحشتناکه.

‫این اواخر فراموشی به سراغم اومده، ‫اما سابقه نداشته که اینطوری باشه.

‫اصلاً اتاقی رو آماده نکردم.

‫فهمیدم. ‫بیا دنبالم.

‫دخترت اینجاس؟

‫نه، مدرسه‌س.

‫باباش تو راه میره دنبالش.

‫ظاهر نازی داره.

‫فقط ظاهر شیرینی داره.

‫این استودیوئیه که توش کار می‌کنم.

‫و این هم می‌تونه اتاقت باشه.

‫خیلی‌خب. ‫باید یه دست به سر و روش بکشم.

.واسه تختت هم ملافه میارم

‫خیلی قشنگه.

‫جدی؟

‫قشنگش می‌کنیم.

‫ستودنیه.

‫خب، می‌تونی چمدونت رو باز کنی ‫و وسایلت رو بچینی.

‫کارت که تموم شد بیا پایین.

‫وای.

‫چطوری میشه همچین چیزی رو فراموش کرد؟

‫همین رو بگو.

‫چیز دیگه‌ای مونده که بدونم؟

‫فامیل دور گمشده‌‌ای نمونده که بیاد؟

‫به مهاجری پناه ندادی؟

‫دایانا.

‫با فلیکس و بابز آشنا شو.

‫- سلام. ‫- خوشوقتم، دایانا.

‫خیلی جالبه.

‫سلام بابز.

‫فقط دوستام به من میگن بابز.

‫تو باید بهم بگی روبرتا.

‫- مودب باش بابز. ‫- اشکالی نداره.

‫هنوز با هم دوست نشدیم، ‫پس بهت میگم روبرتا.

‫عادت می‌کنه.

‫امیدوارم که منم عادت کنم.

‫شوخی می‌کنه.

‫خب، حالا اهل کجای فیلیپین هستی، دایانا؟

‫سبو سیتی.

‫اونجا بزرگ شدی.

‫نه، بیشتر جنوب بودم.

‫فیلیپین رو می‌شناسین؟

‫کجای جنوب؟

‫می‌شناسین؟

‫نه.

‫اسم یه جزیره‌هاشه؟

‫جای خیلی خاصیه، فیلیکس.

‫درسته.

‫خب دایانا، ‫باید اعتراف کنم که

‫یکم غافلگیر شدم.

‫یادم رفته به فیلیکس بگم ‫که داری میای.

‫بعداً صحبت می‌کنیم.

‫فعلاً برم دوش بگیرم.

‫اون... خسته‌س.

‫به‌خاطر کارش زیاد سفر می‌کنه.

‫بذار شام رو من درست کنم.

.اما تو تازه رسیدی

‫اشکالی نداره.

‫خواهش می‌کنم، کریستین. ‫یه چیز خوشمزه می‌پزم.

‫یه راست میری سر کار؟

‫آره، یه راست میرم سر کار، کریستین.

‫ببین کریسی،‌ من دارم زورم رو می‌زنم

‫که این زندگی کوفتی رو نگه دارم.

‫که یه همچین اتفاقای عجیبی نیفته،

‫مثلاً یه غریبه نیاد تو خونه‌مون زندگی کنه.

‫باشه، تو راست میگی. ‫نتونستم کنار بیام.

‫دوباره دارم سرم شلوغ میشه، ‫واسه همین نظرم رو عوض کردم.

‫این کارم که مجازه؟

‫اجازه دارم نظرم رو عوض کنم، مگه نه؟

‫حقیقت رو برام آشکار کردی ‫و باهات موافقم، فیلیکس.

‫راضی شدی؟

‫- چقدر پول می‌گیره؟ ‫- فعلاً نمی‌دونم.

‫- بس کن. ‫- فیلیکس، داری بهم فشار وارد می‌کنی.

‫باید به کارم برسم.

‫خیلی‌خب، یه هفته... ‫یه هفته امتحانش می‌کنیم، خوبه؟

‫یه هفته.

‫خدای من،‌ چه خوشمزس، دایانا.

‫بهش میگن هومبا.

‫من غذای چینی نمی‌خوام.

‫دایانا فیلیپینیه بابز. ‫بخور.

‫اگه دلش نمی‌خواد ‫لازم نیست بخوره.

‫می‌تونم واسه روبرتا یه چیز دیگه بپزم.

‫نه، نه، همین غذا براش خوبه.

‫همم.

‫دوستش داری، فیلیکس؟

‫مردم خیلی درمورد غذاهای فیلیپینی حرف نمی‌زنن.

‫یعنی رستوران‌های فیلیپینی.

‫فرهنگ اون جزیره‌ها

‫توی بازار نادیده گرفته شده.

‫فیلیکس مشاور بازاریابیه.

‫استراتژیست بازاریابی.

‫وای، ببخشید. ‫استراتژیست.

‫ممنونم.

‫همم.

‫نه، واقعاً خوبه.

‫خیلی خوبه. ‫باورم نمیشه که اینقدر خوب باشه.

‫باز هم هست.

‫چیه؟

‫«باورم نمیشه که اینقدر خوب باشه.»

‫یا حضرت مسیح.

‫حرف زشت نزن مامان.

‫فقط اسم یه یاروییه، یادت رفته؟

‫اوه.

‫حالت خوبه؟ ‫روبراهی؟

‫خوبی؟ ‫بیا. بلند شو.

‫باشه؟

‫- می‌تونم کمکی بکنم؟ ‫- نه، نه.

‫فقط باید استراحت کنه. ‫خودمون درستش می‌کنیم.

‫وای!

‫میشه من امتحان کنم؟

‫چیزی نیست. ‫من کمک می‌کنم.

‫چیزی نیست. چیزی نیست. ‫الان خوبش می‌کنم.

‫دایانا، تو چیکار کردی؟

‫خوب شد؟

‫آره.

‫خوب شد.

‫خوب شد.

‫چشمام خیلی سنگین شده، بابایی.

‫بیا خوابالو.

‫شب‌بخیر، روبرتا.

‫بابز همون موقع خوابش برد.

‫حتی نگفت براش قصه بخونم.

‫بیا تو.

‫چیزی لازم ندارین؟

‫نه، دایانا.

‫این از آتیش، ‫اون هم از غذای جادوییت.

‫خیلی زحمت کشیدی.

‫از وقتی که یادم میاد، ‫تاحالا اینقدر احساس انعطاف‌پذیری نداشتم.

‫جانم؟

‫فقط یه درمان ساده از سرزمینم بود.

‫برای منم می‌تونی انجامش بدی؟

‫می‌تونین واسه همدیگه بکنین.

‫قبلاً همیشه قلقلکم می‌دادی.

‫آره خب،‌ اون مال گذشته‌ها بود.

‫چی مال گذشته‌ها بود؟

‫خب، بعضی‌وقتا انگار دیگه ‫دلت نمی‌خواد قلقلکت بدم.

‫«کریسی!»

‫«طراح مشهور، منبع الهامش را ‫ در سراسر جهان می‌یابد»

‫بابز؟

‫صبح‌بخیر. ‫دایانائم.

‫کریسی.

‫کریسی.

‫دایانا کارت داره.

‫چیشده، دایانا؟

‫برات صبحونه آوردم.

‫خیلی‌خب.

‫ممنون.

‫اینجا رو کردی مثل هتل‌های پنج‌ستاره، دایانا.

‫مچکرم.

‫بعد از چندسال، دفعه اوله ‫که این تخم‌مرغ رنگی‌ها رو می‌بینم.

‫شما چیزای خیلی زیاد اینجا دارین.

‫اون چرخ‌خیاطی قدیمی خیلی قشنگه.

‫آره، دلم براش تنگ شده.

‫الان فقط طراحی می‌کنم.

‫لباس درست نمی‌کنی؟

‫نه، واسه این کار .به دستیارهای کوچیکم نیاز دارم

‫دستیارهای کوچیکت کیا هستن؟

‫واسه سوال کردن خیلی زوده، دایانا.

‫ممنون بابت صبحونه. ‫فکر همه‌چی رو می‌کنی.

‫اما اومدن به اینجا یکم مزاحمت‌کنندس.

‫برای صبحونه، ‫ معمولاً میایم پایین، باشه؟

‫خب دیگه، می‌تونی بری دایانا.

‫اوهوم.

‫اینطوری نکن، بابز.

‫دایانا باید مسیر خونه تا مدرست رو ببینه.

‫بعدشم، این کار غیرقانونیه، ‫پس همون پشت بمون.

‫بابایی می‌ذاره بشینم جلو.

‫واقعاً؟

‫خب، نه موقع رانندگی.

‫من می‌خوام رانندگی کنم، ‫پس همون پشت بمون

‫و کمربندت رو هم ببند.

‫مامان.

‫بله؟

‫رد پا دیدم.

‫رد پا؟

‫مثل پای من بود ‫اما مال یکی دیگه بود.

‫خیلی‌خب.

‫بریم.

‫داری اشتباهی میری، مامان.

‫واقعاً؟

‫حتماً...

‫اوه، اصلاً یادم نیست.

‫بهتره پیاده بریم.

‫اگه راه بریم، راه مدرسه رو بیشتر یاد می‌گیرم.

‫باشه؟

‫روبرتا، راه رو نشون‌مون میدی دیگه؟

‫بابایی بعد میاد دنبالم؟

‫دایانا میاد.

‫یا حضرت عیسی، حتی نمی‌تونم تاکسی بگیرم.

‫بذار من بگیرم.

‫امروز صبح حالم خیلی خوب بود.

‫دوست ندارم اینطوری باشم.

‫می‌تونم کمکت کنم.

.کر نکنم قلقلک فایده‌ای داشته باشه

‫نه، ‫دیگه قلقلک نمیدم.

‫فقط یه درمان متفاوته کریستین.

.وش اصلاً‌ خوب نیست ‫افتضاحه.

‫حالا دیگه داری چیکار می‌کنی؟

‫شن‌هایی که داخل آبه، ‫بدی‌های درونته، کریستین.

‫آب که تمیز بشه، ‫بدی‌هات هم از بین میرن.

‫- جداً؟ ‫- آره.

‫فقط باید بهم اعتماد داشته باشی، خب؟

‫خیلی‌خب.

‫دیدی؟

‫این یه درمان سنتیه، درسته؟

‫همه این چیزا رو بلدن ‫یا فقط تو بلدی؟

‫اگه بخوای بهت میگم.

‫- می‌خوای بدونی؟ ‫- اوهوم.

‫یه روز که بچه بودم، ‫طوفان شدیدی شد.

‫یه پیرزن بهمون پناه برد.

‫اون زن یه اومو بود.

‫اگه اعتقادات شما هم مثل ما باشه، ‫اوموها قدرت زیادی دارن.

‫یا شفات میده ‫یا نابودت می‌کنه.

‫اما اون اومو خیلی ضعیف شده بود.

‫من رفتم پیش اومو.

‫دیدم که داره می‌میره.

‫وقتی یه اومو می‌میره،

‫روحش از بدنش جدا میشه ‫و میره داخل یه نفر دیگه

‫و کل بدنش رو فرا می‌گیره.

‫وقتی یه اومو می‌میره، ‫نباید کنارش باشی.

‫اما من کنارش بودم.

‫بعد از اون احساس متفاوتی داشتم.

‫جهان رو درک کردم.

‫گیاها، سنگ‌ها، آب.

‫قدرت‌شون رو کشف کردم.

‫احساس می‌کردم که هدایت شدم.

‫ما فقیر بودیم، ‫برای همین پدرمادرم از استعدادم پول درمیاوردن.

‫مردم بهم نیاز داشتن.

‫اما ازم می‌ترسیدن.

‫از قدرتی که می‌تونست شفاشون بده ‫یا نابودشون کنه، می‌ترسیدن.

‫اون قدرت درونم بود.

‫اومو شده بودم.

‫فکر نکنم این داستان رو باور کنم.

‫چیزی که مهمه ‫اینه که به درمان اعتقاد داشته باشی.

‫اعتقاد خیلی مهمه.

‫اعتماد هم همینطور.

‫وایسا.

‫بدنت رو حرکت بده.

‫لرزش‌هام از بین رفتن.

‫انگار یه باری از روم برداشته شده.

‫ببخشید.

‫فقط...خیلی ممنونم.

‫یه‌کم استراحت کن. ‫همیشگی نیست.

‫نه، نمی‌تونم. ‫کار دارم.

‫ممنون ولی واقعاً خیلی کار دارم.

‫باید استراحت کنی کریستین!

‫اما مشکل اینه که ‫چندین بار شده که خیلی راحت گول خوردی.

‫می‌دونم. ‫تو فکر می‌کنی من احمقم.

‫همه غیر از فیلیکس احمقن.

‫من، کارفرماهات، همه.

‫نه، اصلاً...اصلاً درست نیست.

‫اتفاقاً تو خیلی هم توانایی.

‫فقط بعضی وقت‌ها ‫تمرکزت رو از دست میدی.

‫سردرگم میشی.

‫من فقط می‌دونم ‫که الان حال خیلی خوبی دارم.

‫باشه.

‫خیلی‌خب، پس فکر کنم مهم همینه.

‫من تسلیمم.

‫میشه با هم صحبت کنیم؟

‫بیا داخل.

‫بشین.

‫«من خارش پوست می‌گیرم، موهام می‌ریزه ‫سردردهای بدی می‌گیرم، درد عصبی

‫و می‌لرزم و سرم گیج میره ‫و ذهنم وقایع رو فراموش می‌کنه.

‫و بعضی وقت‌ها نمی‌دونم که کجام.

‫بوهایی رو حس می‌کنم ‫که اطرافم نیستن.

‫علائمم میان و میرن

‫و وقتی به دکتر مراجعه می‌کنم ‫ناپدید میشن.

‫بعضی وقت‌ها فکر می‌کنم که دیوونه شدم.»

‫خیلی برام آسون‌تره که به‌جای گفتنش ‫از زبون تو بشنومش.

‫خواهش می‌کنم بشین.

‫من با یه سگ برخورد داشتم.

‫یه موجود زشت و ترسناک.

‫نمی‌دونم از کجا پیداش شد.

‫روش کَنه بود، کلی کَنه روش بودن.

‫هنوز هم کابوس اون سگ رو می‌بینم.

‫گازت گرفت؟

‫نه. ‫کَنه گازم گرفت.

‫بعدش مشکلاتم شروع شد.

‫تو به لرزش‌هام و فراموش‌کاریم کمک کردی.

‫می‌خوام بدونم دوای ‫بقیه‌ی دردهام رو هم داری؟

‫می‌تونم کمکت کنم.

‫اما همیشگی نیست.

‫آره، متوجه‌‍م.

‫و نگران نباش، دستمزد این ‫خدمات اضافه رو هم بهت میدم.

‫نه. ‫نیازی نیست، نمی‌خواد.

‫اما کار درست اینه.

‫نه.

‫اما، ازت می‌خوام کمکم کنی.

‫- چطور؟ ‫- بهم اعتماد داری؟

‫آره.

‫حداقل فکر کنم که دارم.

‫فکر نکن که اعتماد داری.

‫اعتماد داشته باش.

‫یه‌چیزی درونت مخفی شده کریستین.

‫چیزی که خودت از خودت قایم می‌کنی.

‫به چشم‌هات نامرئیه ‫اما تو باید ببینیش.

‫همونه که باعث احوال بَدت شده.

‫من ازت بیرون می‌کشمش ‫و بهت نشون میدم.

‫باید من رو راه بدی کریستین.

‫من آماده‌‍ت می‌کنم باهاش مواجه شی.

‫وقتی ببینیش خودت می‌فهمی.

‫می‌فهمی که چه اتفاقی باید بیوفته.

‫و بعدش آزاد میشی.

‫دایانا دیشب داشت پرواز می‌کرد.

‫صحیح.

‫خودم دیدمش.

‫رفت بالا سمت ابرها.

‫حتماً داشتی خواب می‌دیدی.

‫آدم بیدار می‌تونه خواب ببینه؟

‫خب اینطور که معلومه ‫یه‌سری‌ها می‌تونن.

‫- از اینجا برید. ‫- ما جایی رو نداریم بریم!

‫اینجا دیگه زمین معدنه.

‫حیوون‌های کثیف، برید وگرنه می‌کُشیم‌تون!

‫برید ببینم!

‫من معمولاً صبح‌ها صبحونه‌ی سنتی می‌خورم.

‫خب، حداقل برای من که سنتی هست.

‫من می‌تونم صبحونه‌ی سنتی درست کنم.

‫نیازی نیست، ممنون.

‫- داروهام نیستن. ‫- چی؟

‫گفتی که میندازیشون دور کریستین.

‫انداختم؟

‫خدایا.

‫باز هم فراموشی گرفتم.

‫نه، فراموشی نگرفتی.

‫تو از کجا می‌دونی من فراموشی نگرفتم؟

‫من خودم نمی‌دونم فراموشی گرفتم یا نه.

‫اشکالی نداره.

‫به داروهات نیازی نداری، باشه؟

‫امیدوارم.

‫بهم اعتماد داری کریستین؟

‫آره.

‫آره بهت اعتماد دارم دایانا.

‫چرا مامان من رو نرسوند؟

‫مامانت خیلی سرش شلوغه روبرتا.

‫همیشه سرش شلوغه.

‫بابز؟

‫کمک!

‫هی، هی، آروم، آروم.

‫چی شده؟

‫چی شد؟

‫آروم باش، چیزی نیست. ‫چیزی نیست.

‫دایانا، باید حرف بزنیم.

‫- الان؟ ‫- آره.

‫می‌دونم الان بد موقع‌ست...

‫اما یه‌چیزی هست که باید تا فرصتش هست ‫در موردش حرف بزنیم.

‫کریستین...مشکلات زیادی داره ‫می‌دونی؟

‫بله. ‫دارم کمکش می‌کنم.

‫آره، اما نکته اینجاست که، ‫مریضیش و احوال بدی که داره...

‫تمامش توی ذهنشه.

‫یه عذاب وجدان کهنه‌ست.

‫- عذاب وجدان؟ ‫- آره.

‫اون داره خودش رو مجازات می‌کنه.

‫یا شاید هم دلیلش اضطراب و خستگیه.

‫نمی‌دونم، اما...

‫اون سردرگمه و الان توی موقعیتی هست که ‫خیلی آسیب‌پذیره.

‫و ازت می‌خوام که انقدر با ذهنش بازی نکنی.

‫متوجهی که چی میگم دایانا؟

‫متوجه‌م.

‫خوبه.

‫خیلی‌خب.

‫متوجه‌م اما نمی‌تونم با ‫ذهنش کاری نداشته باشم.

‫چی؟

‫اگه مشکلاتش توی ذهنش باشن

‫من پیداشون می‌کنم و از ‫ذهنش بیرونشون می‌کنم.

‫خب پس اونطوری ما دوتا به مشکل می‌خوریم.

‫من مشکلی باهات ندارم فیلیکس.

‫البته اگه برای من مشکل درست نکنی.

‫این الان چی بود؟ ‫تهدید کردی؟

‫نه، به‌نظرم خیلی مشروب خوردی

‫و نباید توی اتاق من بیای.

‫نه، نه ‫این اتاق منه.

‫این...این اتاق منه. ‫اینجا خونه‌ی منه.

‫و خوش ندارم یه دهاتی حقه‌باز توش زندگی کنه.

‫بهتره صبح با هم حرف بزنیم.

‫چطوره؟

‫برو بخواب.

‫مواظب پله‌ها باش.

‫همه توی مدرسه ازم بدشون میاد.

‫مامان مریضه. ‫بابا قاتله.

‫و پرنده گنده‌بک هم رفته بهشت. ‫من تنهای تنهام.

‫روبرتای بیچاره.

‫چرا با من مهربونی؟

‫من که خیلی باهات بد رفتارم.

‫تو بد رفتاری چون عصبانی هستی.

‫ترسیدی.

‫از ته دلت همچین رفتاری نداری.

‫ببخشید که باهات بد رفتاری می‌کنم.

‫تو خیلی مهربونی.

‫و واقعاً دستپختت هم دوست دارم.

‫من می‌خوام دوستت باشم روبرتا.

‫می‌ذاری دوستت باشم؟

‫آره؟

‫پس من دوستتم، آره؟

‫دیگه تنها نیستی.

‫من همیشه همراهتم.

‫قاتل.

‫چی شده؟

‫نمی‌خوام ببینم!

‫بیا، بیا بغلم.

‫آروم باش.

‫الان دیگه برگشتی، آره؟

‫- حالا دیگه اینجایی. ‫- آره.

‫- تو قوی هستی، درسته؟ ‫- آره.

‫- خوشحالی، آره؟ ‫- آره.

‫فعلاً خوشحالی.

‫دایانا کجاست؟ ‫چرا ناراحتی مامان؟

‫ناراحت نیستم عزیزم. ‫خوشحالم.

‫مثل سگ خوشحالم.

‫این حرفت خیلی زشت بود.

‫خب به جهنم.

‫درست نیست که باید با من بیاد سر کار.

‫اون الان سن بازی کردن و تفریحشه.

‫این زندگی براش مناسب نیست.

‫نمی‌تونی دوباره از شفا دادن پول در بیاری؟

‫عین مامان بابام حرف می‌زنی.

‫هرچیزی که فروشی نیست. ‫تازه، مگه خودت نگفتی همه‌‍ش مزخرفه؟

‫من گفتم همه‌‍ش توی ذهنته.

‫تو یه‌چیزی رو بگو که توی ذهن نباشه.

‫آهای کفش‌های خوش‌قدم، یه‌کاری کن که ببرم.

‫توی شهر ما هم ‫بچه‌ها از من خوششون نمیومد.

‫ازت خوششون نمیومد؟

‫آره، نه پسرها نه دخترها ‫هیچکس از من خوشش نمیومد.

‫می‌دونی چرا؟

‫چون من با اونا فرق داشتم.

‫اما از شکل خوبش.

‫- می‌دونی چیه بابز؟ ‫- چیه؟

‫به‌نظرم تو هم با اونا فرق داری.

‫اما از شکل خوبش.

‫شاید.

‫توی مدرسه چی بهتون یاد میدن؟

‫هجی کردن، یه‌چیزهایی راجع‌به دنیا ‫و اینکه چیزها کجا هستن.

‫می‌خوای امروز یه‌چیز دیگه یاد بگیری؟

‫مدرسه نمیری.

‫- واقعاً؟ ‫- واقعاً

‫مامان، میشه ما هم عکس بگیریم؟

‫خیلی‌خب، بیا.

‫دیگه داری سنگین میشی!

‫- به دوربین نگاه کنید لطفاً. ‫- به دوربین لبخند بزن.

‫مسخره شدی آنینا!

‫لبخند.

‫خیلی‌خب. ‫شگفت‌زده‌مون کردی.

‫وقتی برمی‌گردی ‫حسابی کولاک می‌کنی، مگه نه؟

‫ما خیلی مشتاقیم کریستین ‫البته اگه خودت هم باشی.

‫می‌دونی که هستم.

‫ما نظرمون روی شروع با ‫یه کمپین خیلی قابل توجهه.

‫خیلی بزرگ، با کلی پوشش خبری... ‫اینترنتی، تلویزیون.

‫با یه همچین چیزی ‫رقص بچه‌ها توی ذهنم میاد

‫یه‌کم شهری، یه‌کم روستایی ‫فضای آسیای جنوب شرقی. بترکونه!

‫حسابی بترکونه. ‫تو که مشکلی نداری؟

‫اصلاً.

‫چیکار می‌کنی؟

‫می‌خوای یاد بگیری؟

‫من حرف ندارم. ‫من حرف ندارم.

‫من حرف نـدارم!

‫از کجا پیداشون کردی؟

‫زیر تختش بود.

‫به مامان چی بگیم؟

‫من خودم باهاش حرف می‌زنم.

‫عصبانی میشه.

‫عصبانی نمیشه.

‫خب توضیح بده چطوری رفتن زیر تختت.

‫باید اون محراب جادویی ‫ترسناک هم که درست کرده ببینی.

‫اصلاً برای آدم سالم نیست.

‫تو بهم اعتماد نداری کریستین؟

‫تو من رو بازی دادی دایانا.

‫تو بهم اعتماد نداری.

‫چرا باید داشته باشم؟!

‫چه فکری توی سرت بوده دایانا؟

‫واضحه خب، داشته یواشکی ‫دارو توی غذات می‌ریخته

‫کاری می‌کرده فکر کنی خودش ‫داشته تو رو خوب می‌کرده

‫کاری می‌کرده بهش وابسته شی.

‫بهش نیاز پیدا کنی. ‫داشته کنترلت می‌کرده.

‫می‌خوام از دهن خودش بشنوم.

‫اونی که به کنترل کردن نیاز داره من نیستم.

‫توجیهی داری؟

‫توجیه فایده نداره کریستین.

‫تو بهم اعتماد نداری.

‫بگو شاید داشتم.

‫دیگه نمی‌تونم بهت کمک کنم.

‫ای بدبخت.

‫کلیدهات رو بده. ‫باید بری.

‫وسایلم رو جمع می‌کنم.

‫جمع کن برو.

‫ما تازه با هم دوست شده بودیم. ‫تو رو خدا نرو.

‫مجبورم.

‫نه!

‫اگه می‌خوای بیام و تا همیشه پیشت باشم

‫می‌تونی برام یه‌کاری بکنی.

‫- تا همیشه؟ ‫- اوهوم.

‫یعنی باز هم می‌بینمت؟

‫نه.

‫اما صدام رو می‌شنوی.

‫کریسی. ‫کریستین!

‫خدایا. ‫حالِت خوبه؟

‫همه‌شون هستن؟

‫آره.

‫یادت هم نره.

‫یادم نمیره.

‫پرنده‌ها کرم می‌خورن.

‫حالا کرم‌ها پرنده‌ی گنده‌بک رو می‌خورن.

‫یا خدا. ‫بابز.

‫چیه خب؟ ‫حقیقته.

‫مامان؟

‫چیه؟

‫چرا بابا گفت دایانا ‫قرص‌هات رو برداشته بوده؟

‫چون برداشته بود عزیزم.

‫اما اینطور نبود.

‫چطور؟

‫چون توی ماشین بابا بودن.

‫چی؟

‫توی ماشین بابا بودن. ‫خودم دیدمشون.

‫کِی دیدی؟

‫برگشتنی از مدرسه.

‫صندلی جلو نشستم دیدمشون.

‫فکر کردم شاید قرص جدید باشن ‫اما هیچوقت بهت ندادشون.

‫چرا چیزی نگفتی؟

‫نمی‌خواستم متوجه بشه که ‫گذاشته صندلی جلو بشینم.

‫حرومزاده‌ی دغل‌باز عقده‌ی کنترل!

‫داره دروغ میگه.

‫چرا باید دروغ بگه؟

‫بچه‌ی خودت رو کوچیک می‌کنی ‫خاک تو سرت.

‫الان موضوع اصلی این نیست کریستین.

‫پس موضوع اصلی چیه فیلیکس؟

‫نمی‌دونم.

‫باید با بابز حرف بزنیم ‫ببینیم برای چی داره دروغ میگه.

‫دروغ میگه؟

‫خب، چرا اشتباه کرده ‫حالا هرچی.

‫تو کی هستی؟

‫من کی‌ام؟ ‫من شوهرتم.

‫کریسی، من بهترین دوستتم.

‫من مواظبتم. ‫تو احوالت خوش نیست.

‫احوالم خوش نیست؟ ‫منظورت اینه دیوونه‌ام؟

‫نه.

‫فقط حالِت خوب نیست.

‫باورم نمیشه.

‫اتفاقاً من تنها کسی هستم که باید باورش کنی.

‫ببین، من...من...

‫وسایلم رو می‌برم طبقه‌ی بالا. ‫می‌ذارم یه‌کم تنها باشی.

‫دایانا که دیگه نیست از اتاق استفاده کنه. ‫می‌تونی تنها باشی آروم بشی.

‫آروم بشم؟

‫تو هنوز هیچی توضیحی بابت کارِت ندادی.

‫خودم درستش می‌کنم کریسی ‫قول میدم.

‫می‌خوای باز هم دروغ سر هم کنی.

‫یه داستان دیگه. ‫یه استراتژی بازاریابی دیگه.

‫تو بهم اعتماد نداری؟

‫تو بهم اعتماد داری؟

‫آره کریستین، دارم.

‫به یه زن دیوونه اعتماد داری؟

‫مواظب پله‌ها باش.

‫بابایی یه چند وقتی باید توی بیمارستان بمونه

‫تا دوباره حالش خوب بشه.

‫ما هم باید بریم؟

‫اونجا دوربین هست ‫بچه‌ها می‌رقصن.

‫خوش می‌گذره.

‫حرکت!

‫حالِت خوبه؟

‫حالِت خوبه؟

‫چیزی نیست.

‫چیزی نیست.

‫مامان؟

‫مامان، تو مریضی؟

‫برو بیرون.

‫لطفاً برو.

‫گریه نکن کریستین.

‫من پیشتم.

‫کاری رو که شروع کردیم تموم می‌کنیم.

‫دستگیره رو بگیر لطفاً.

‫زود باش.

‫برو اون زیر.

‫گندت بزنن، باز دیر کردی؟ ‫ساعت رو ببین. یالا شروع کن!

‫چشم آقا.

‫آنینا، وقتی حقوق گرفتم ‫می‌ریم گوشت خوک می‌خریم هامبا درست می‌کنیم.

‫حالا حاضری کریستین.

‫وقتشه با چیزی که درونته روبه‌رو شی.

‫با چیزی که تو رو عذاب میده.

‫وقتشه که ببینی

‫و وقتشه که متوجه بشی.

‫آهای کفش‌های خوش‌قدم، یه‌کاری کن که ببرم.

‫دخترها ساعتی 25تا تی‌شرت می‌دوزن ‫درسته؟

‫بله خانم.

‫شاید بتونن ساعتی 30تا بدوزن.

‫بله خانم، اما کیفیت لباس‌ها کم میشه.

‫خواستن توانستن است.

‫بله خانم.

‫دری که ازش اومدیم.

‫انگار کارکن‌ها آزادن که بیان و برن.

‫اما برای اینکه حساب کتاب ‫تمام وسایل دستمون باشه

‫دوست ندارم چیزی گم بشه...

‫شاید بهتره در قفل بشه

‫تا مطمئن بشید هیچ وسیله‌ای ‫موقع خروج کارکن‌ها گم نمیشه.

‫بله خانم، حتماً.

‫و شما کی باشید؟

‫بیا. ‫کاریت ندارم.

‫چه نازی.

‫می‌ذاری ازت عکس بگیرم؟

‫میشه یه عکس بگیری خوان؟

‫کارِت مثال‌زدنیه.

‫جادو آدم‌ها رو به مهمونیت میاره.

‫اونطوری دیگه تنها نیستی.

‫امروز دو شیفت کار می‌کنی.

‫چی؟

‫دو شیفت.

‫کِی خوب میشم؟

‫دیگه شفایی در کار نیست کریستین.

‫این یکی خیلی بهتر از شفا پیدا کردنه.

‫داریم اینجا می‌پزیم. ‫دخترم تشنه‌ست، باید یه‌چیزی بخوره.

‫این بچه جاش اینجا نیست.

‫خب جایی رو ندارم بذارمش.

‫باشه بابا. ‫برو.

‫این چند دقیقه‌ای که تلف ‫کردی از حقوقت کم می‌کنم.

‫آب نارگیل می‌خوام مامان.

‫چیزی همراهته؟

‫بمونه برای بعد از شیفت.

‫اما خیلی گرمه.

‫کارِت رو تموم کن.

‫مامان!

‫بذارید برم داخل! ‫دخترم! دخترم!

‫چی می‌بینی؟

‫جلوی چشم‌هاش رو گرفته.

‫نمی‌خواد سوختن بقیه رو ببینه.

‫خیلی ترسیده.

‫خیلی زیاد.

‫من یه بچه داشتم کریستین.

‫یه دختر ‫درست مثل بابز.

‫خیلی خوشگل بود ‫دختر خیلی خوبی بود.

‫اما بعد تو اومدی.

‫انگل رو انداختی به جونمون.

‫تو یه کَنه‌ای کریستین.

‫تمام چیزهایی که داریم رو ازمون می‌گیری ‫ازمون تغذیه می‌کنی.

‫تو دخترم رو ازم گرفتی کریستین.

‫منم دخترت رو ازت می‌گیرم.

‫خواهش می‌کنم، نه.

‫متأسفم.

‫من رو ببخش.

‫تو حالا آزادی کریستین.

‫من برات چیزی رو آوردم که بهش نیاز داری ‫اما ازش قایم میشی

‫چیزی که مریضت می‌کنه.

‫تو با جزای کارِت روبه‌رو میشی.

‫خدافظ بابز.

‫تو گفتی تا همیشه باهام می‌مونی.

‫قول دادی.

‫سر قولم هم می‌مونم.

‫برو توی حیاط.

‫بالا رو نگاه کن.

‫دایانا!

‫کریستین؟

‫کریستین؟

‫دیگه تموم شد جومر.

‫من باید برم.

‫ممنون که خوشحالی رو به زندگیم آوردی.

‫تــرجمه از «محـمدعـلی sm و امیر دلپسند»

ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.

جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez