Original subtitles

García.

Ik zal de wereld van jouw verschrikkingen bevrijden.

Dood ze.

Rustig maar.

Er zal niets met je gebeuren.

Maak je geen zorgen. Hij overleeft het wel.

Het is er al.

Ik weet hoe het lijkt...

maar het maakt deel uit van het plan.

De capsule is zelfs bestand tegen een aardbeving.

Zolang die aangesloten is op een constante energiebron...

kan hij daar eeuwig blijven.

Of tot we hem eruit halen.

De capsule zal hem hiermee voeden.

Wat is dat? - Een celregenerator.

Die komt langzaam vrij in de capsule en herstelt alle schade.

Hij is de sterkste man die ooit geleefd heeft.

Hij is veel meer dan een man.

Hij is buitengewoon. - Hij is uw vijand.

Hij heeft uw zoon gedood en u bewondert hem?

Net zoals u.

Het verschil is dat u hem bedrogen heeft.

Met de vrachtwagens vermijden we de grenzen.

We gaan door de bergen naar Frankrijk en vandaar naar Duitsland.

Daar wacht m'n contact van de Russische regering ons op.

Zij hebben een man de ruimte in gestuurd, Mr Ortiz.

Zij zijn de toekomst.

En dankzij García zullen wij dat ook zijn.

Nee.

Blijf staan.

Blijf daar. Nu.

Stop. Niet schieten.

Als u voor mij wilt werken...

moet het beter, agent Barea.

Het spijt me.

Ik werk voor Sectie Negen.

Neem hem mee.

Barea, laten we de capsule inladen.

We nemen hem mee. - Waarheen?

Naar waar de helden rusten.

Nu een zijaanzicht.

U moet een kwartslag draaien.

Zo is het goed. Naam en achternaam.

Hoort u me niet? Naam en achternaam.

Antonia Ortiz? - Verdorie. Eindelijk.

Ik ben de hele dag al hier. - We zijn zo klaar.

Onderteken dit. - Wat is dat?

Om u uw eigendommen terug te geven. Uw auto staat op de parkeerplaats.

Nu alleen uw verklaring nog ondertekenen. Dan kunt u gaan.

Hoezo, mijn verklaring?

Komt de rechter niet of iemand? - U gaat naar huis.

Ze bellen u wel als ze u nog nodig hebben.

Maar... wat is dit?

Het zijn allemaal leugens. Ik heb dat nooit gezegd.

Onderteken het alstublieft. - Hoe kan ik dat ondertekenen?

Hij viel me niet aan om m'n auto te stelen.

En natuurlijk ken ik hem. Hij heet García.

Ik ken z'n echte naam niet, maar...

Tekent u het of niet? - Natuurlijk niet.

Dit moet een grap zijn. Jullie nemen me in de maling.

Jullie spelen onder één hoedje.

Weet u wat? Ik praat met de media.

Dit is... - Antonia.

Papa?

Papa, luister... - Ik zorg wel voor haar.

Pak je rugzak. - Maar...

Pak hem.

Papa. - Laten we gaan. Vooruit.

Loop door.

Papa, dit is absurd. - Blijf doorlopen.

Laten we praten. - Hou je mond. We praten thuis.

Nee, we praten hier. - Ik zei thuis.

Je hebt al genoeg gedaan. - Ik. Wat heb ik gedaan?

Je moest je erbuiten houden. Weet je hoeveel moeite ik moest doen?

Hartelijk bedankt dan.

Ga nu maar terug en krijg García ook vrij.

Ik zei dat je hem nooit mocht noemen. - Hij heeft me niets gedaan.

Me niet geslagen of m'n auto gestolen. De kapitein was al...

Verdorie. Natuurlijk.

Je wilt hem de schuld van de dood van de Kapitein geven, hè?

Je liet hem Rodero ontvoeren en beschuldigt hem nu.

Hou je mond. We praten er thuis over.

Jullie hebben de Kapitein gedood.

Jij hebt haar gedood. Moordenaar. - Hou je mond.

Je bent een moordenaar. - Hou je mond.

Hou je mond, zei ik.

Lieverd, het spijt me.

Antonia? Lieverd.

Antonia.

HET LICHAAM VAN DE KAPITEIN IS GEVONDEN

Catalina Bellido, de Kapitein, is dood aangetroffen...

door de politie, die een verdachte gearresteerd heeft.

Het lichaam is gevonden, met sporen van geweld, in een verlaten gebouw.

In afwachting van de sectie...

blijven we informatie geven over deze tragische gebeurtenis.

Daar is minister Hernando. Hopelijk heeft hij nieuws.

Alstublieft, minister.

Geeft u een verklaring af over de dood van de Kapitein?

Heeft de politie echt al een verdachte gearresteerd?

De aasgieren staan ook voor m'n huis. Ik kwam weg via de tuin van de buren.

De kust is vrij. Waarheen? - De Dabay.

Begrepen.

De toekomst van het land. Ze vonden...

Catalina Bellido, de Kapitein, met een schotwond in haar hoofd.

Waarom neemt de regering geen maatregelen?

Zet dat ding toch uit.

Het spijt me. U kunt niet naar binnen.

Marcos, irriteer me niet. Niet vandaag.

Ik werd bijna gelyncht voor het ministerie.

Stomme journalisten. Ze mogen allemaal oprotten.

Gabriel, niet nu. - Niet nu?

We moeten een verklaring afgeven. - Jij. Ik ben met pensioen.

Weet je wat er gaande is? Ze vragen naar de premier.

De voormalige premier. Zo noem je me al maanden.

Jullie allemaal. - Francisco.

Jullie waren blij toen ik zei dat ik me niet herkiesbaar stelde.

'Trek je terug. Maak ruimte voor Catalina', zeiden jullie.

En nu willen jullie me terug? - Ik heb je nodig, je steun.

Ze vallen me aan. Ze geven mij de schuld.

Ik kan er niets aan doen.

Nog twee weken en dan ga ik naar Pontevedra, naar m'n kleinkinderen.

Goedenavond.

Wat doet hij hier? - Gabriel, als je 't niet erg vindt...

Die jongeren zitten vol energie.

Ik heb zes gemiste oproepen van Catalina's ex-man.

Ik weet niet wat ik moet zeggen. Arme man.

Hou op, Francisco. Je hoeft niet te veinzen voor mij.

Geen van ons zal om Catalina huilen.

Maar hoe durf je... - De waarheid te zeggen?

De Kapitein zou aangeklaagd worden. Corruptie.

Ze koos een zondebok, maar Manolo is een lafaard.

Als ze hem onder druk zetten...

zou hij jullie allemaal voor de bus gegooid hebben.

Al deze jongeren, Catalina, Hernando, weten niet hoe het werkt.

Jij hebt nog veel steun binnen de partij.

Ik weet wat je wilt vragen, maar het antwoord is nee.

Laat ze maar een andere kandidaat kiezen. En moge de beste winnen.

Ik wil uitrusten. Dat heb ik verdiend.

Francisco, lieg niet tegen me. Je kunt er niet buiten.

Je gaat de laatste tijd vaak naar de dokter. Wat heb je?

Kanker?

Colonkanker, stadium drie.

Alleen m'n familie weet het. - Goed.

Luister je wel?

Ik moet een behandeling ondergaan. Ik heb hooguit vijf jaar.

Ik heb je nog maar zes maanden nodig.

We gaan allemaal ooit dood.

Maar we moeten denken aan wie na ons komt.

Ik heb een dochter. Jij hebt er twee.

Wil je het land aan de rooien overhandigen?

De partij had een probleem met de Kapitein.

Ik gaf jullie een martelaar.

Presenteer je daarmee. Praat tegen de mensen.

Win de verkiezing, premier.

En Rodero? Nog een martelaar?

Rodrigo en ik handelen dat wel af. Over enkele dagen bevrijden we hem...

met de hulp van de nationale veiligheidsdienst...

en Sectie Negen natuurlijk.

Dat was je plan, hè? Sectie Negen weer op de voorgrond plaatsen.

Altijd in dienst van Spanje.

Weer Catalina's ex-man. Wat zeg ik tegen hem?

Bied hem je condoleances aan. Ik reken met de moordenaar af.

Toen deed García iets met m'n nek, een kneepje, en ik viel flauw.

Maleise sleutel.

Ik weet niet welke dat is.

Nee, wat hij met je nek deed heet zo.

Hij wilde het me leren, maar het lukte me niet.

Kun je me de plasmasnijder geven? Dat gele ding.

Goed.

Pas op. Dit snijdt metaal alsof het worst was.

Ga verder.

Ik werd wakker op het politiebureau. M'n vader kwam en kreeg me daar weg.

En we kregen ruzie.

Zoals altijd. - Mr Ortiz was altijd al opvliegend.

Nu de insectendoder. - Wat?

Een scanner om afluisterapparatuur te zoeken.

Geen microfoontjes.

Is dat normaal? Zal het niet ontploffen?

Stil.

Gevangene 324, naar de bezoekersruimte.

Quique, ga alsjeblieft zitten.

Gevangene.

Gaat het? Hebben ze je iets aangedaan?

We kunnen maar beter duidelijke taal spreken.

Ze vonden je bij het lichaam van de Kapitein.

Je hebt geen verklaring afgelegd. Je bent niemand.

Ik zou je nu kunnen doden en niemand zou weten wat er gebeurd is.

Maar het hoeft niet zo te gaan.

Ik ben je vijand niet. Wat ik gedaan heb, was voor Spanje.

En als je redelijk was...

Denk je dat de agenten me hadden kunnen pakken als ik dat niet wilde?

Ik liet ze het doen, omdat ik alles goed wilde doen.

Ik zal de rechter alles vertellen. - Wat bedoel je?

Je zei dat je alles voor Spanje deed. Wat? Een onschuldige vrouw doden?

Wat met de Kapitein gebeurd is, was niet gepland.

Jij hebt haar gedood. - Dat was nodig.

Een deal sluiten met Neffenberg ook?

Winters had gelijk. Je hebt me verraden. Je hebt je land verraden.

Neffenberg wilde je aan de Russen verkopen. Ik hield hem tegen.

Zodat jij me kon gebruiken.

Ik heb je gered. - Je hebt jezelf gered.

Je liet me een onschuldige man ontvoeren...

en probeerde je toen van me te ontdoen.

Ik had het je toch beter geleerd.

Je wilde ons in de steek laten. - Ik wilde met Feli trouwen.

Ik zei dat ik terug zou komen, dat ze moest wachten.

Ze vertrouwde me. En nu is ze dood.

Begrijp je? Ze is in m'n armen gestorven.

Je kunt mij de schuld niet geven.

Als jij je niet verzet had, zou Feli nog...

Nu begrijp ik het.

Je voelt je schuldig voor haar dood en denkt ervoor te moeten boeten.

Daarom wil je het enige vernietigen wat je nog hebt, Sectie Negen.

Mijn leven is niet belangrijk. Sectie Negen moet verdwijnen.

Goed. Probeer het maar. Je hebt nergens bewijs van.

Sectie 9 bestaat officieel niet. De rechter zal denken dat je gek bent.

Maar zelfs als hij naar je luistert, wat gebeurt er dan?

Niets.

Waarom zijn al die mensen hier?

Autodiefstal, drugsverkoop? Nee.

Ze zijn hier, omdat mensen veilig willen zijn.

Het maakt ze niet uit hoe we dat bereiken.

Dat doe ik. Ik geef ze veiligheid, gemoedsrust.

Spanje is veranderd. Ik weet niet of het nu beter of slechter is.

Maar de mensen zijn vrij.

Ze hebben voor vrijheid gekozen.

We mogen dat niet van ze stelen en het 'veiligheid' noemen.

Als je alles wilt onthullen...

waarom deed je 't niet toen ze je arresteerden?

Omdat ik met jou wilde praten.

Met m'n vriend Ortiz.

García en Ortiz, altijd alert. Weet je nog?

Maar m'n vriend stierf in die trein.

Jou ken ik niet.

Morgenochtend praat ik met de rechter.

Je kunt vanavond je zaken op orde stellen en...

met Antonia praten.

Zij is veel beter dan jij.

Ze heeft dit niet verdiend.

Hier is het. - Van m'n vader gekregen.

Natuurlijk. Zo vonden ze ons toen we hier kwamen.

Hij bespioneerde me de hele tijd. Ik kan het niet geloven.

Onbekend?

García? - Antonia.

Hoe gaat 't? Hebben ze je iets gedaan?

Het gaat goed. Met jou? - Ja, ook.

De politie liet me niet met je praten.

Ze beschuldigen je van de moord op de kapitein...

de ontploffing en de ontvoering.

Het is ongelooflijk. - Ik heb niet veel tijd.

Een gunst. Kun je een naam noteren? - Natuurlijk. Zeg het maar.

Die niet. Dat is een gifspuit. Deze.

Bedankt. García, zeg het maar.

Julia Casas Martínez, Feli's dochter.

Je moet haar vinden en iets vertellen.

Maar wil je geen advocaat of zo?

Zeg dat haar moeder m'n enige liefde was.

Ik zou m'n leven voor haar gegeven hebben.

Zeg dat ik weet dat ze me 't niet kan vergeven. Dat ik ervoor zal boeten.

Nee, wacht. Wat ga je doen?

Praat met haar. Vertel haar alles. Kun je dat voor me doen?

Ik vertel haar wat je wilt, maar...

Maar je moet daar weg. Ik weet het niet.

Zeg of ik iets kan doen of iemand kan bellen. Wat je wilt.

Bedankt voor alles, Antonia. Dag.

Vandaag help ik jou, morgen jij mij.

Wat nu?

Antonia, ik probeerde je te bellen.

Je had me maar één keer eerder geslagen.

Toen ik zes was. - Omdat je bleekmiddel wilde drinken.

Ik werd zo zenuwachtig.

Je huilde zo. Arm ding.

Ga zitten. Laten we erover praten. - Waarover?

Je weet alles toch al?

De ring die je me cadeau gaf. Deze.

Je zei dat het een speciale ring was, van mama.

Maar je wilde me alleen bespioneren. - Ik wilde je beschermen.

Bedankt, maar je hoeft me niet meer te beschermen.

Ik ga weg. - Ga je?

Waarheen? - Weet ik niet.

Naar Riki of een vriendin. Maar niet hier.

Dit is je thuis. Je hoeft niet weg te gaan.

Ik kom spullen ophalen, maar ik kan niet blijven.

Je niet in de ogen kijken.

Doe het niet, Antonia. Ik smeek het je. Wat kan ik doen?

Wat kan ik doen, om je van idee te doen veranderen?

Help García. Krijg hem daar weg. - Dat kan ik niet doen.

Waarom niet? Je kreeg mij vrij.

Gebruik je geheim-agenttrucjes. Bel wie je wilt.

Ik kan er niets meer aan doen. - Ja.

Antonia. - Nee.

Vergeet je pillen niet in te nemen.

Ik bel je over een paar dagen, wanneer mogelijk.

Het beste ermee.

Antonia, lieverd.

Is hij erg kwaad geworden? - Het is gebeurd.

Ik voel me goed. - Laten we dan gaan.

Laten we gaan.

Nu naar het ministerie...

waar de minister, Gabriel Hernando, een persconferentie houdt.

Goedemiddag.

Ik ben hier om aan te kondigen dat ik vandaag nog aftreed.

De huidige staatssecretaris, Rodrigo Lavilla...

zal m'n taken overnemen en uw vragen beantwoorden.

Hartelijk bedankt.

Ja, Benito. - De persconferentie is begonnen.

Ja, ik kijk. Het is voor elkaar.

Praat met de Russen. We geven ze Manolo vandaag.

Heel goed. En García?

Hij wil de rechter alles vertellen.

Dat kunnen we niet toelaten. Zorg ervoor dat hij niet levend aankomt.

Begrepen? - Ja.

Mijn hemel. Hij is helemaal gek geworden.

Ik ben bereid alles voor Mr García te doen.

Maar ik weet niet wat wij met ons tweeën kunnen doen.

Ik wel.

Ik zweer dat ze enorme tieten had.

Ik had knoflook mee moeten nemen.

Ter bescherming. - Je bent vast ook vegan.

Silvia, wat doen we hier? Leg het uit.

Antonia belde en zei dat ik jullie hier moest laten komen.

Dat heb ik gedaan. Meer weet ik niet.

We moeten García bevrijden. - Wat is er gebeurd?

Opgepakt wegens Rodero's ontvoering. Onterecht.

M'n vader had dat gepland. Ik heb alles gehoord.

García wil de rechter alles vertellen.

M'n vader wil hem doden om dat te voorkomen.

De politie is omgekocht en helpt niet. Maar we moeten iets doen.

Die arme man is zo goed als dood.

Je vader laat niets aan het toeval over.

Je kunt niet winnen. - Jawel.

U werkte voor Sectie Negen, hè? Chencho ook.

We hebben twee voormalige agenten.

Eén journalist. - Twee journalisten.

Twee journalisten.

En... m'n vriendje.

En ik heb een idee dat zou kunnen werken.

U zei dat m'n vader vreselijke orders gaf, hè?

Maar wie voerde die uit?

Barea, het verleden kunnen we niet veranderen.

Maar nu kunnen we wel iets doen. Met uw hulp.

Oké.

Vertel me je idee. Dan zien we wel.

Maar niet hier. We gaan naar een rustigere plek.

Vooruit.

Silvia, we raken ze kwijt.

Ga mee.

Snel.

Vooruit.

Deze kant op. - Goeie hemel. Alles is nog hetzelfde.

In dit land verdwijnt niets echt. De verhuizing werd nooit voltooid.

Is er een kaart van Madrid? - Misschien in de bibliotheek.

Naast de gymnastiekzaal.

Volg me maar.

Even kijken.

De gevangenis is hier.

Ze brengen García naar Plaza de Castilla, het rechtsgebouw, hier.

Hij mocht niet levend aankomen, dus we moeten hem eerder bevrijden.

Oké. Hoe?

Weet ik niet. Niet in de gevangenis.

En onderweg?

Nee, want ze gebruiken een geblindeerd busje.

Je weet veel van de gevangenis. - Hij heeft gelijk.

Die busjes zijn geblindeerd met aramide en kogelwerend staal.

Behalve de omtrek van de luchtkoker.

Met mijn plasmasnijder kunnen we een gat maken.

Hoe groot?

Hooguit zodat er een kind doorheen kan.

Of iemand die klein is.

Nee. - Ja.

Ja. Ik heb jullie hierbij betrokken. Dus geen discussie. Goed?

Het zou kunnen.

Geweldig.

We hebben een blikopener en een moedige meid.

Hoe kom je op het busje zonder gezien te worden?

Door ze af te leiden? - Ja.

Deze hippie kan jongleren bij het stoplicht...

en als ze afgeleid zijn, doen we het. Goed?

Ongelooflijk.

Een omelet?

Hij is een paar dagen oud, maar zo is hij lekkerder.

Nee, bedankt.

Maar wat doet u?

Het documenteren, om erover te kunnen schrijven.

Ik wilde u ook vragen stellen over Sectie Negen...

het leven van een agent, uw succesvolste missies.

Dat en andere vragen die me te binnen schieten.

Over de echte wereld schrijven... - Daar zijn ze.

We vertrekken. De eend zit in de oven.

Ze komen. - Ja, heb ik gehoord.

Verdorie.

Gaat het? - Weet ik niet.

Wat m'n vader deed, is verkeerd en García moet vrijkomen, maar...

Als dit goed gaat, verpest ik m'n vaders leven.

En hoe zal het tussen hem en mij zijn?

Dat zien we dan wel. Toch? - Ja. Dat zien we dan wel.

Verdorie. Waar zijn ze? Het is laat. - Maak je geen zorgen. Ze komen wel.

We moeten naar boven gaan.

Tot straks. Oké?

Snel. Voor we ze kwijtraken. - Schreeuw niet tegen me.

Zo veel kettingen. Hij lijkt niet zo slecht.

Hij heeft een pak aan. Dat zijn de ergsten.

Je bent een echte schoft, hè?

Ze nemen zo de afslag.

Vijf kilometer van de conflictzone.

We zijn op de afslag. Wees gereed. - Begrepen.

Heb je dat gehoord, meisje? - Noem me niet zo.

Riki, waarom is er beneden niemand?

Weet ik niet, want ik krijg geen antwoord op m'n sms'jes.

Ze moeten onderweg zijn.

Hé, jongens. Ik ben Riki, jullie vriend. Weten jullie nog?

Waar zijn jullie in hemelsnaam?

Verdorie.

Alles komt goed. - Dat zei García ook.

Alles is gereed.

Weet je zeker dat dat ding werkt?

Wanneer werkte iets niet wat ik gemaakt heb?

Weet ik veel. Ik bedoel, ik ken je pas twee dagen.

Vraag het straks aan Sr García.

Kijk. Het is heel makkelijk. Naar boven, naar beneden.

En dit? - Om het harnas los te maken.

Losmaken en vallen?

Tijd? - Twee minuten.

Twee minuten, dames en heren.

Alles kan maar beter klaar zijn.

Riki, ze komen eraan.

Ik heb hem gehoord. Ik doe m'n best.

Nee, daar zijn ze.

Dat scheelde weinig. Waar waren jullie?

Spandoek aan het maken.

WIJ WILLEN DE WAARHEID

Eén minuut. Ik herhaal, één minuut.

Stop.

Wij willen de waarheid weten.

Kameraden...

dit land mag ons niet langer als idioten behandelen.

Wie heeft Catalina Bellido gedood?

Waar is Pablo Rodero? Laten we...

Pas op, Riki. - Niet nu. Ik ben goed op dreef.

Riki, pas op.

Gaat het?

Springen, glijden, losmaken en vallen.

Riki, ik zie het geblindeerde busje. Laat ze een barrière maken of zoiets.

Allemaal naar achteren. Achteruit.

Wat krijgen we nu?

Verdorie.

Stop. Schoft.

Wat gebeurt er? - Hou je mond en ga terug.

Wat is er gaande? Wat zeiden ze?

In ruil hiervoor gaven ze ons de andere idioot.

Wat dan nog?

Springen, glijden...

losmaken, vallen?

Ja. Springen, glijden...

losmaken, vallen.

Gaat het echt wel? - Nee. Ja.

Jawel. Ik ga.

Springen, glijden...

losmaken...

vallen.

Springen.

Glijden.

En sodemieter op.

Voorzichtig. Wacht.

Ze sprong. - Wat gebeurt er?

Ben je daar? Meisje, gaat het? - Sorry. Het bleef steken.

Chencho, wat nu? - Ik probeer je los te maken.

Wat doen we nu? Chencho, wat doen we?

Chencho? - Ik snij de kabel door.

Bereid je voor op de val.

Wat? Chencho.

Ik zie geen andere mogelijkheid.

Chencho. Niet doorsnijden.

Niet zo opvallend. Ze krijgen ons door.

Alle agenten zijn schoften.

Laten we versterking komen? - Er is geen tijd.

Nee.

Stop het busje.

Schoft. Ze zullen de jongeren aanrijden.

Schoft.

Opzij, jongens. Ze zullen jullie overrijden.

Verdomme. Ik maak me los.

Horen jullie me? Ik heb het gedaan.

Het is me gelukt.

Verdomme nog aan toe. Laten we gaan.

We moeten beginnen.

Je hebt de sleutel nodig.

Doe geen moeite. Die zijn speciaal voor jou gemaakt.

Het zal zo gebeurd zijn.

Nog 10 minuten tot het rechtsgebouw.

Je hebt zeven minuten om García daar weg te krijgen en te vluchten.

En ik hou er zes over.

Wacht. Wat is dat?

Nee.

Verdorie.

Wat gebeurt er? - Ze maken een omweg.

Wat bedoel je? - Ze namen een andere afrit.

Maar waar gaan ze heen?

Chencho, wat zou García in mijn plaats doen?

Weet ik niet, maar hij aarzelt nooit.

Wat? Ik hoor je niet meer.

De pot op.

Ben je klaar, schatje?

Schoft.

Wat doe je hier? - Je leven redden.

Duivelse meid.

Dit is te gek.

Het rechtsgebouw? - Daar zou je nooit aangekomen zijn.

M'n vaders schuld. Ik laat Chencho ons ophalen.

Chencho?

Je dacht toch niet dat dit van mij was?

Wacht.

Wie is de andere idioot? - Sinds wanneer spreek je Russisch?

Potsdam, 1945.

Je zei dat je mij zou doden, in ruil voor de andere idioot.

Zeg wie het is. - Of anders?

Zul je me slaan?

Ik hou niet van wapens, maar ze zijn snel.

Verdomme. - Manolo Osorio.

Manolo Osorio.

Hij heeft de Kapitein ontvoerd. - Waarom?

Wat gebeurt daar?

Die stomme Russen.

Heren. - Blijf daar.

Schoften. Ze speelden onder één hoedje.

Bel Chencho. Zeg dat hij je een kwartier moet geven.

Dan kan de Sovjet ons alles vertellen wat hij weet.

Goeie hemel. Wat wilden ze met je doen, García?

Ik denk dat we elkaar niet kennen, maar bedankt voor de hulp.

García. - Barea.

De Rus bekende aan Mr García wie z'n baas is.

Traian Golovkin. - Die ken ik. Niet persoonlijk.

We onderzochten hem bij de krant.

Hij kocht heel veel onroerend goed in steden waar de partij regeerde.

Marbella, Lloret de Mar...

Een echte maffiafiguur.

Hij kocht alles met toestemming van Catalina Bellido en Manolo Osorio.

Nog twee echte maffiafiguren.

Maar waarom zou Manolo haar ontvoeren?

Omdat, zoals je bolivariaanse vriendje goed weet...

de mensen onderaan altijd eerder ten val komen dan die aan de top.

Catalina wilde hem verraden. En hij wist het.

Maar als de Russen hem al hebben, is hij zo goed als dood.

Nee. Er zijn al te veel mensen dood. - Weet de Rus waar ze hem houden?

Hij had het over een bordeel in Ventorro del Cano.

Dus daar moet ik heen. - En ik ga mee.

Je kunt zeggen wat je wilt.

Ik had het al verwacht. Vooruit.

Wacht een kwartier. Ga dan weg. - Weggaan?

Ja. - Geen denken aan. Ik ga mee.

Spreek jij Russisch?

'Spreek je Russisch?'

Geweldig.

Heren, goedenavond.

Papa, ik heb al je oproepen gezien.

Bel niet meer, want ik neem niet op.

Maar alles is goed, hè?

Ik bedoel. Je belt me om te praten, maar er is niets met je gebeurd?

En jij en ik?

Ik bedoel, wat doen we nu?

Ik weet het niet, papa.

Ik weet niet wat ik moet doen.

Dus bel me niet meer.

Als er iets met je is, bel dan. Maar anders niet.

Ik hoop dat alles goed is. Met mij gaat het prima.

Het gaat prima.

Dag.

Nee, maak me niet dood. Ik heb twee kinderen.

Laat me met Traian spreken.

We kunnen het goedmaken. Alsjeblieft.

Alsjeblieft. - Ik zal je niet doden.

Ik geef je over aan de politie. En jij vertelt alles.

Nee, dat kan niet. Help me om dit land uit te komen. Ik heb geld.

Laten we gaan. - Ik maak je rijk.

Hij komt wel weer bij.

We gaan verder met nieuws van de dag, de spectaculaire ontsnapping...

van de enige verdachte van de moord op Catalina Bellido.

De gevangene, die vanochtend een verklaring af zou leggen...

is ontsnapt met de hulp van een groep nog onbekende mensen.

Na een gat gemaakt te hebben in het dak, hebben ze hem bevrijd.

Een van de gevangenen in het busje is dood.

De ander wordt nog vermist.

De politieagenten liggen nog in het ziekenhuis.

De voornaamste uitvalswegen zijn afgesloten...

evenals de luchthaven en de trein- en busstations.

Hoe... hoe... hoe heb je me gevonden?

Je verbergt je niet goed.

Eén telefoontje en het wemelt van de mensen.

Geef ik niets om. Er zijn altijd overal mensen.

Tot ze er niet meer zijn.

Rustig. Ik kwam je niet doden. - Wat wil je dan?

Dat weet je heel goed.

Ik wil wat je me 60 jaar geleden ontnomen hebt.

Ik wil m'n vader.

Is alles goed met je? - Ja.

Antonia.

Ben je al terug?

En Sr García?

Hebben we hem? - Ja.

Vooruit.

Wat is er, Manolo? Rustig maar. We zullen je niets doen.

Niets. Je moet wel meegaan.

Dood ze allemaal. - Op de grond.

Riki, nee. - Antonia.

Antonia, nee.

Alsjeblieft. Ik zweer het.

Zeg tegen Don Jaime dat ik niets zal zeggen.

Antonia, hè?

Rustig maar. Ik heb je vader beloofd dat ik je niets zou doen.

Maar ik ben nooit erg betrouwbaar geweest.

Neem haar mee. - Nee.

Nee, laat me gaan. Riki. - Antonia.

Laat me gaan. Riki.

García.

García.

Vertaling: Amabile Keijer Iyuno-SDI Group