Original subtitles

Puść mnie. Błagam cię.

Puść mnie.

Błagam.

Ja tego nie zrobiłem.

Proszę cię. Puść mnie.

Przyznaj się.

Powiedz prawdę.

To wy rozlaliście sok żurawinowy.

Nie, to nie my.

To Adria.

Adria teraz idzie do łóżka.

Rano idziemy do szkoły, prawda?

Tak. Pora spać.

Kochanie, czas spać.

Lubisz niespodzianki?

Tak.

Konik idzie spać. Spada z urwiska.

Powoli zasypia.

I ty też.

Popatrz mi w oczy.

Dobranoc skarbie.

Moja nocna sowa znów odlatuje.

Jesteś gotów?

Zawsze jestem.

Będziesz słuchać?

Wolałabym posłuchać rano.

Dobrze. Przy śniadaniu?

Dobrze. Przy śniadaniu.

Zostańcie z nami. Za 30 minut, o północy,

gościć was będzie legendarny Elvis Cooney.

Gospodarz programu, o którym marzą wszystkie kobiety.

Gość z hipnotyzującym głosem,

ten, który ma wszystko.

Zostańcie z nami.

****** ON THE LINE ****** Tekst: TIGERHAM

Dobry wieczór Elvis.

Cześć... przepraszam, zapomniałem.

Jak ci na imię?

Hemwatinandan Sunderdas.

Mogę ci mówić, Bob?

Jasne. Co u rodziny?

Wspaniale. Dzięki, że pytasz.

Słuchasz nocnego radia?

No pewnie. To finał.

Dowiemy się wreszcie

czy NY pokona Manchester.

Kibicuję Manchesterowi.

Moje rodzinne miasto. A pan?

Mówiłem o mojej audycji, Bob.

Jak chcesz ogarnąć to co się dzieje w radiu,

jeśli go nie słuchasz?

Sprytnie.

Cześć Elvis!

Przepraszam za spóźnienie. Co u ciebie?

W porządku, dzięki.

Znamy się?

Dobry żart.

Elvis, znasz tego człowieka?

Jasne że mnie zna. Chodźmy Elvis.

- Nie znam gościa. - Kim jesteś?

Nie wtrącaj się dupku!

Człowieku odpuść.

Odpuszczę, jak wejdziemy do studia.

Dosyć tego.

Puść moją rękę.

Jeśli mówię, że mamy spotkanie,

to znaczy, że byliśmy umówieni.

To musi być dzisiaj.

Muszę coś zapowiedzieć.

Kimkolwiek jesteś, dziś to nie przejdzie.

Ostatni raz zaprzeczyłeś, że mnie znasz.

- Albo... - Co albo?

Spokojnie.

Albo się zabiję.

Co chciałeś zapowiedzieć?

Że jestem tutaj.

Tutaj...

Jestem Mesjaszem.

Wróciłem.

Czemu od razu nie mówiłeś?

Jak się masz?

Czyli go znasz?

Oczywiście. Ty nie?

On jest... chyba buddystą.

Jestem Hindusem.

Czekaliśmy na ciebie ponad 2 tysiące lat.

Czeka cię dużo pracy.

Musisz uzdrowić kalekich i przywrócić wzrok niewidomym.

Musisz ratować świat.

Możemy pójść to ogłosić?

Czemu przez radio?

Usłyszy cię garstka bezsennych.

Niewielu słucha radia. Zwłaszcza w nocy.

A co więcej, nie będą cię mogli widzieć.

A jak cię nie zobaczą, to ci nie uwierzą.

Najlepiej będzie, jak pójdziesz do telewizji.

Ona ma kamerę w komputerze.

Kto?

Kobieta w centrum.

W niebie?

Tam gdzie mnie leczą.

Mógłbym nagrywać wiadomości.

Mógłbym głosić słowo. - Tak.

Prowadzisz świetną audycję.

Powtórz, jak ci na imię?

Hemwatinandan.

Powodzenia.

Kocham cię, Elvis!

Dziękuję.

Kurwa.

Nikogo więcej nie wpuszczaj.

To nie powinno mieć miejsca.

Zostało tylko 15 minut do audycji Elvisa.

Wykorzystajmy ten czas na wysłuchanie najnowszych przebojów.

Zamknij się.

Cześć Elvis.

Kiepsko wyglądasz.

- Zimno ci? Zbladłeś. - Jeszcze się nie rozgrzałem.

Mamy dziś kilku dzwoniących.

Świetnie.

Tu masz biografię Jamesa Steel'ea.

Komika tworzącego filmiki.

Ma ponad 2 miliony lajków

i chcemy nadać go w radiu.

Dzięki.

Żaden kłopot. To moja praca.

Nie, miałem na myśli ciebie.

Za moje urodziny.

Przepraszam, umknęło mi.

Czy to nie jutro?

Jutro zaczyna się za 13 minut.

W porządku.

Każdemu zdarza się zapomnieć o moich urodzinach.

Happy Birthday.

Jeszcze nie. Za 12 i pół minuty.

Kto to?

Nowy. Właśnie przyleciał z Londynu.

Długo leciał.

Elvis, poznaj Dylana.

Dylan, to jest Elvis.

W porządku. Zatrzymaj transatlantyckie zarazki.

Chcesz jedną z tych? Mogę cię obdarować.

Nie, nie. Dziękuję.

Żartowałem. To dla dorosłych.

Mam 27 lat.

Nie przejmuj się się nim. Idź do studia.

Widzę, że Sam ciągle tu jest.

Tak.

Powinienem założyć gumowe rękawiczki.

Hej.

Nie musisz pukać.

Tak samo jak ty, nie musisz mi mówić,

kiedy przychodzisz mnie oglądać.

Co tu do oglądania? To audycja radiowa.

Potrzebujesz czegoś? Za minutę wychodzę.

Więc zróbmy to ważną minutą.

Kiedy ostatnio zostałaś dłużej?

Rok temu, przy badaniach słuchalności.

Dobra, pogadajcie sobie.

Jasne.

Posłucham audycji w moim pokoju.

Dzięki, kolego.

Przynajmniej kogoś to obchodzi.

Skoro już jesteś.

Przeglądam wyniki kwartalne.

Stanąłeś w miejscu.

Spłaszczyłeś się.

Gówniana sprawa.

Naleśniki też są płaskie.

Jeden kwartał o niczym nie świadczy.

- Masz dwa problemy. - Nikt nie ma dwóch problemów.

Pierwszy: Twoi słuchacze.

Nie są zainteresowani mediami społecznościowymi.

Ja też.

Dlatego Mary się tym zajmuje.

Mów co chcesz, ale dziś to katastrofa.

Proszę, tylko nie to.

- Jestem radiowcem, nie komediantem. - Przeczytaj ostatnią pocztę.

Od trzech miesięcy to powtarzam, a ty ciągle, "Hej"

Gwiazdę cisną buty?

Są zajebiste. Rozmiar 12.

O Boże...

Przyznaję się.

Nie lubię nowych zabawek One mnie też.

Tak. Wszyscy to wiemy.

Ale dzisiaj radio już nie wystarcza.

To pozwól mi robić to po mojemu.

Nie potrzebna nam rewolucja.

Nie słuchasz mnie.

Toniemy, Elvis.

Co?

Jesteś jakaś inna.

Zrobiłaś sobie...

- Wyglądasz zjawiskowo. - Przestaniesz?

Niezła próba. Dosyć tego.

Po drugie: Posuwasz się za daleko.

Mówiłam ci wcześniej. Masz świetny koncept.

Mówisz jak jest, nie masz litości i to czyni cię sobą.

Tak.

Ale też cię odsuwa.

Odsuwa? Od kogo?

- Od papieża. - On słucha?

Namów go żeby zadzwonił.

- Powiem mu jak oddzielić... - Przestań!

Mógłbyś trochę przyhamować.

Nie. Mylisz się.

Przestań przekraczać granice.

Jeśli tego nie zrobisz, góra cię wywali.

Naprawdę? Kto?

To groźba?

Kochany... to nie groźba.

To rada, od bardzo dobrego przyjaciela.

Wynoś się. Zrób dziś dobrą audycję.

To były dwie świetne minuty.

... Do widzenia.

Hej.

Czyż to nie "najlepszy radiowiec na świecie"?

Nie jestem teraz na antenie

i powiem ci kim jesteś.

Kawał gówna.

Co u ciebie, Justin?

Twój wybuch potwierdza, że ciągle cierpisz na hemoroidy.

Tutaj jedynym bólem w dupie jesteś ty.

Nigdy nie dostaniesz mojego programu.

Słyszysz mnie?

Nigdy nie dostaniesz mojego programu.

- Ale ja nie chcę programu. - Kłamca

Byłeś u Sam i prosiłeś o to!.

Nie prosiłem o twój program.

Przestań kłamać, dobrze?

Nie chcę twojej audycji. Ja nie kłamię.

- Nie chcesz? - Nie.

Chcę twój czas antenowy.

To zupełnie co innego.

Będąc szczerym, puszczasz chujową muzykę

i podajesz za często czas.

Powinni cię nazwać "Justin zegarynka"

To jak słuchanie lokalnego radia.

gdzieś w środku zadupia w Arkansas.

Jestem z Arkansas.

Właśnie mówię.

Wal się, Elvis.

Dzięki.

Wal się!

Zła riposta.

Wchodzimy na antenę za minuta, 47.

Kutas.

Kutasy zawsze górą.

Elvis na żywo w programie, "On the Line."

Mamy północ.

Godzina duchów.

Dzień dobry wszystkim nocnym markom.

Tak lubię nazywać moją rodzinę.

W studio mamy komplet. Wszyscy siedzą.

a Mary odbiera telefon, albo wydzwania do chłopaka.

Które się dzieje?

Chcesz wiedzieć do którego?

Tak, ale uważaj.

Co za dużo, to niezdrowo.

Cześć. Czekamy na wasze telefony.

Rozmawiajcie z Elvisem w audycji na żywo.

i opowiedzcie o waszych problemach.

Tych poniżej, albo powyżej pasa.

Telefon: 806-806-TALK.

806-806-8255.

Zgadza się.

Dzisiaj dołączył do nas nowy.

Żółtodziób.

Nazywa się...

Ma na imię...

Jak się nazywasz?

Dylan.

Dylan zastąpił starego renegata, Toma...

który przeszedł do konkurencji.

Ty nas nie zdradzisz, prawda?

Tak, to znaczy nie. Dobry wieczór.

Dobry wieczór wszystkim.

O! Mamy wstydliwego.

Masz tremę?

Nie. Nie mam.

Tylko to, że to zaszczyt być tutaj...

w audycji nadawanej tak długo...

Jestem szczęśliwy, że tu jestem.

"Tak długo" Co chcesz przez to powiedzieć?

Że jestem za stary, zużyty?

Nie.

Prowadzę ten program 40 lat.

Dość długo, aby poznać obraźliwego dupka, gdy go widzę.

Życie jest krótkie.

Albo za długie, jak w moim przypadku, prawda?

Spadaj. Zwalniam cię.

Wsiądź w samolot, weź lódź, przepłyń kanał.

Wracaj do pieprzonej Anglii, lub skądkolwiek przyjechałeś.

Jazda.

Czemu się śmiejesz?

Myślisz, że ja żartuję?

Mary może stworzyć audycję Robiła to milion razy.

Spadaj. Wynoś się. To koniec.

Natychmiast! Na co czekasz?

Dobra, następny kandydat.

Nie pracowałeś zbyt długo, prawda?

Żartuję!

Dylan! Wracaj! Kochamy cię!

To był żart, dzieciaku.

Wracaj tu.

Popatrz na niego. Zaraz się rozpłacze.

Chodź dzieciaku. To był żart dla nowych.

Siadaj. Mamy dużo smacznych przekąsek.

Tak, pewnie ze środkiem przeczyszczającym.

Racja! Podobasz mi się.

Nie mogłeś się powstrzymać? - Tak.

No dobra.

Zaczynamy.

Siadajcie wygodnie, pełny relaks

i dzwońcie do mnie.

Słuchacie audycji, "On the Line."

Rozmowy z Elvisem w audycji On the Line.

Emma, co masz do powiedzenia?

Dobry wieczór Elvis i wszystkim w studiu.

Dwa miesiące temu zostawił mnie mąż,

po 17 latach małżeństwa

i jestem kompletnie rozbita.

Przykro mi. Jak to się stało?

Był zazdrosny.

Sądził, że go zdradzałam.

Rozumiem. Zazdrość.

Czasami pochlebia.

Pokazuje, że jesteśmy pożądani, ale w nadmiarze, szkodliwa

Co pozwoliło mu myśleć o zdradzie?

Może to... że go zdradzałam.

No cóż, to tłumaczy zazdrość.

Posłuchaj, jesteśmy tylko ludźmi.

17 lat małżeństwa, łał.

To musiało go zaboleć.

Ciężko będzie go odzyskać.

Powinniście porozmawiać o tym, dlaczego tak się stało.

Nie zrobił tego z powodu mokrego ręcznika, czy coś.

Tak.

Jeśli nadal się kochacie

i on wciąż ciebie kocha,

być może, dajcie sobie jeszcze jedną szansę.

Warto spróbować.

Spróbujcie wszystkiego co się da.

Wszystkiego co daje szansę naprawy.

Bądź uczciwa i otwarta.

Dobrze.

Tak zrobię. Dziękuję.

Matt, przykro mi, ale nie zgadzam się z tobą.

Jest wspaniałym zawodnikiem, ale złym sportowcem.

Nigdy go nie lubiłem,.

Mam złe wiadomości.

Zapowiadaliśmy rozmowę z Jamesem Steel'em.

Jego menadżer przekazał mi

że jest zajęty nagraniem klipu

i paroma innymi rzeczami.

Szlag.

Przekaż mu, żeby skoczył z urwiska

na ostre paliki wbite w ziemię.

Nienawidzę gwiazd internetowych

tworzących trzy teledyski w maminej piwnicy

i myślących o staniu się odbiciem Knowlesa.

Mówisz o Beyoncé?

Ona dla mnie jest odbiciem.

Gość kręci wideo o pierwszej w nocy,

kiedy powinien rozmawiać z nami?

To sranie w banie.

Siedzi w domu, gra na konsoli

i wpierdala kiszone ogórki ze słoja.

Jak się nazywa?

James Steel. Jest gwiazdą.

Dylan, wiesz o kim mówię, prawda?

Nie jestem... pewien.

Jest dupkiem i nie będziemy więcej o nim wspominać.

- O kim rozmawiamy? - Ucz się.

OK Gary. Jesteś na linii.

Co masz do powiedzenia?

Gary, jesteś z nami?

Gary?

Odzyskał oddech.

Gary, co nosisz w sobie?

Dylan, zasnąłeś?

- Możesz namierzyć gościa? - Jest na łączu.

Jestem.

Aha, jesteś.

Co słychać, Gary?

Nic dobrego, Elvis.

Dostałeś zapalenia migdałów?

Powiedz coś więcej.

Zrobię dziś coś pokręconego.

Samobójca.

Dobrze Gary, posłuchaj.

Wszystko jest dobrze. Jesteśmy dla ciebie rodziną.

Dobrą rodziną, niepokręconą. Wiesz o tym.

Powiedz, gdzie jesteś?

Przepraszam, to był zły pomysł.

Gary... Mary, zadzwoń do niego.

Spróbujemy połączyć się z Garym

i dowiedzieć się, co się stało.

a w miedzy czasie odbierzemy więcej telefonów.

Mam erotyczne sny z moim szefem

i jestem trochę skołowana,

bo dzisiaj on powiedział mi to samo.

Co to za praca?

Produkujemy materace.

On chce próbnej jazdy.

Kiedy byłem dzieckiem,

przerażały mnie klauny.

Gdy już podrosłem, postanowiłem z tym się zmierzyć.

I któregoś dnia, przespałem się z damskim klaunem.

Rude włosy, wielka stopa.

Nie chciała zdjąć sztucznego nosa To było dziwne.

Obudziłem się rano...

z przywiązanym do penisa pudelkiem

Musimy to naprawić.

Jak w ciągu 3 miesięcy może zniknąć 11 laptopów?

Jesteśmy w budynku radiostacji. Wszędzie mamy kamery.

To ściema.

Ktoś tworzy sobie kolekcję.

Wszystkiego co da się wynieść z budynku.

Trudno to opisać.

Coś pomiędzy orłem i puszczykiem.

Gatunek zagrożony wymarciem?

Słuchacie Elvisa w KLAT-FM Los Angeles.

Audycja na żywo, "On the Line."

Mamy dobrą wiadomość. Mamy Gary'ego na linii.

Martwiliśmy się o ciebie.

Już mi lepiej.

Dobrze.

Skąd dzwonisz?

Jestem w Pasadenie.

W Pasadenie. Jesteś sam?

Chcę zrobić coś, co musi się stać.

Tak będzie lepiej.

Gary, zaczekaj. Porozmawiajmy.

Kocham Pasadenę.

Gdzie dokładnie jesteś?

Gary, jesteś tam?

Jestem w ogrodzie.

Rozumiem, w ogrodzie.

To twój ogród? Jesteś w domu?

Nie.

Dom należy do kogoś, kogo znasz?

Nie.

Dom jest własnością jednego gnoja.

Zniszczę go.

Dajmy znać policji.

Dom należy do członka rodziny?

Sąsiada? Kolegi?

Już powiedziałem.

Dom należy do gnoja.

Chcę załatwić całą jego rodzinę.

Gary, spokojnie. Poco krzywdzić rodzinę?

Są niewinni.

Nie słuchaj instynktu i nie rób czegoś,

za co będziesz płacił całym swoim życiem.

Jesteś kimś lepszym.

Powiedz mi, co ci zrobił.

Czym cię zdenerwował?

Popełnił niesprawiedliwość? Skrzywdził kogoś?

Zniszczył mi życie, a teraz ja zniszczę jego.

Czyli, oko za oko.

Gary, grasz w przegraną grę.

Kimkolwiek on jest, nie zniszczył twojego życia.

Nie dawaj mu tego poczucia.

Codziennie słucham desperatów z poczuciem bezwartościowości

zwykle dlatego, że ktoś ich utwierdził w tym przekonaniu.

Nie przyjmuj do siebie tej postawy.

Masz siłę aby to zmienić. Masz to narzędzie w sobie.

Musisz w to wierzyć. Możesz to zrobić.

Gary, co to było?

Włamuję się do domu sukinsyna.

Gary, zaczekaj.

Jeśli chcesz, możemy o tym porozmawiać poza anteną

- Nie! Chcę być słyszany w radiu! - Nagram to. Przyrzekam.

Chcę, żeby wszyscy to słyszeli.

Nie mogę tego nadawać. Przykro mi.

Porozmawiajmy poza radiem. Możemy to naprawić.

Nie! Nie wyłączaj mnie!

Albo pójdę na górę i wszystkich pozabijam.

Nikogo nie zabijesz.

Wszystko będzie dobrze.

Wszyscy cię słyszą i proszę, aby nikomu nie stała się krzywda.

Gdzie dokładnie jesteś?

W pobliżu ogrodów Arlington.

Ładna dzielnica.

Tak. To miejsce znasz doskonale,

bo to twój dom.

976 Orange Grove Boulevard.

Masz zajebisty dom, jak na tak porąbaną audycję.

Gary, nie wiem co to za żart.

Ja nie mam nic do ukrycia przed słuchaczami

Tak, to mój adres.

Ale nie sądzę, że będzie ci łatwo przejść przez ogród.

Mówisz o tych dwóch Dobermanach?

Człowieku.

Poczęstowałem ich wcześniej mięsem, z trutką na szczury.

Sądziłem, że będę musiał się z nimi szarpać,

ale jak teraz przyszedłem, były już w agonii.

Jako że jestem człowiekiem miłosiernym

skróciłem ich cierpienie nożem rzeźnickim.

Dzwoń na 911.

Jeśli to prawda i jesteś w moim domu,

nie będziemy kontynuować rozmowy na żywo.

Policja zaraz tam będzie.

Mam w dupie policję, a ty lepiej mnie nie wyłączaj.

Nie zdejmuj mnie z radia!

Dylan, muzyka. Dylan! Obudź się!

- Nie wyłączaj mnie! - Nie mam wyboru, Gary.

- Nie możemy pozwolić ci... - Tatusiu...

Adria?

Ją też powinienem napoić trucizną, ale

chciałem aby stała się częścią zabawy.

Posłuchaj, to koniec.

Policja zjawi się a za minutę. Zostaw moją córkę w spokoju.

Jeszcze nie jest za późno. Zapomnę o wszystkim.

Załatwię ci pomoc.

Odwołaj policję.

Nie chcemy policji w audycji.

Nie ma żadnej audycji.

Rzeczywistość jest taka, że policja aresztuje ciebie.

Nie złożę zarzutów. Chcę tylko abyś opuścił mój dom.

Gary! Co to było?

Kochanie...

Olivia?

Kochanie, nic ci nie jest?

Rób co każe, błagam cię.

On zaczął strzelać do ściany.

Tak, czeka cię małe malowanie.

Strzelałem, żebyś zamknął gębę.

Następnym razem wyceluję w żonę i córkę.

Policja na miejscu. Czekają na wsparcie.

Spróbuj kupić trochę czasu.

Gary, słucham cię. W porządku?

Powiedz mi, co się dzieje?

Powiedz mi, czym się wkurzyłeś.

Nic z tego nie rozumiem, ale...

najwyraźniej jesteś na mnie wkurwiony i potrzebuję wiedzieć, dlaczego?

Może dojdziemy do porozumienia?

Dałem ci jakieś złe rady?

Powiedziałem coś złego o twoich znajomych?

O co mnie oskarżasz?

Chodzi o dziewczynę? Poradziłem jej ciebie rzucić?

Może chodzi o pracę?

Jesteś na antenie. Wszyscy cię słyszą.

Wyrzuć to z siebie,

bo muszę wiedzieć, dlaczego mnie nienawidzisz?

Jestem zażenowany mówić o tym

przy twojej żonie i córce.

Ale skoro nalegasz, może to mieć coś wspólnego

z posuwaniem twojej telefonistki w studiu.

Gary, piłeś coś? Jesteś na dragach?

Nie znam cię.

Ty nie znasz mnie. Mary nie zna...

Znasz faceta?

Kim jesteś, Gary?

Lubisz mój program, robisz sobie reklamę,

a może mnie wkręcasz?

Gratuluję. Udało się.

Dałem się nabrać.

Wystraszyłeś mnie. Przyznaję.

Osiągnąłeś swój cel.

Przestań pierdolić, zasrańcu.

Myślisz, że słucham twojej audycji

dla bezsennych maniaków?

Spokojnie. Czego chcesz.?

Nie chcemy aby komuś stała się krzywda, prawda?

Nie mów do mnie jak do swoich pojebanych słuchaczy.

Chcę ci zrujnować życie, tak samo, jak ty zrujnowałeś moje.

Gary, czy to pieniądze?

O to chodzi?

Chodzi o forsę? Potrzebujesz pieniędzy?

Gdybym chciał pieniędzy,

zabrałbym twój wypasiony pałac.

Chwileczkę. Żona chce z tobą rozmawiać.

Jak nas w to wciągnąłeś?

Coś ty narobił?

Dam cię na głośnik.

Chcę usłyszeć, jak najbardziej wygadany radiowiec,

poradzi sobie z własnym gównem

Ostrzegam, jeśli zaczniesz kłamać, ktoś tu zginie.

Nie Elvis. "Nie masz prawa odmówić zeznań."

Wszyscy słuchamy.

Twój romans z Mary:

Prawda, czy fałsz?

Gary, nie wiem co cię skłania myśleć,

że jest jakiś związek z Mary.

Przysięgam na Boga! Nigdy nie...

Bzdura! Przestań pieprzyć!

Przysięgam, że kogoś zabiłem.

Olivia, potwierdzasz, że zastrzeliłem kogoś?

Elvis.

Strzeliłem... prosto w twarz,

twojemu narcystycznemu plakatowi wiszącemu na ścianie.

Ale następnym razem...

Błagam cię, błagam. Proszę.

Gary?

Chcę, żebyś przez minutę...

Elvis! Chcę coś usłyszeć.

Pamiętaj o pistolecie przystawionym do skroni twojej córki.

Może wreszcie powiesz nam prawdę.

Czy posuwasz swoją telefonistkę?

Tak czy nie?

Tak.

Tak, zrobiłem to.

Masz rację. Spałem z nią. Jesteś zadowolony?

Wygrałeś, a teraz je puść.

Dziękuję.

Nie było tak trudno, prawda?

Chciałeś spowiedzi? Dostałeś ją.

Czego jeszcze chcesz?

Skończmy z tym.

Masz do mnie złość, nie do nich.

Do mnie. Puść je

i załatwmy to między sobą.

Nareszcie masz czas aby mnie wysłuchać?

Policja chce z nim rozmawiać.

To ciągle może skończyć się dobrze.

Ale ja nie chcę szczęśliwego końca.

Dla Laury, wszystko skończyło się źle.

Dla kogo?

Masz jeszcze jaja pytać kim jest Laura?

Nie znasz Laury?

Najpierw Mary, a teraz mówisz o jakiejś, Laurze?

Znam cały tuzin Laur

Jasne, że znasz tuzin Laur.

Ale dla mnie liczy się tylko jedna!

Gary, musisz mi pomóc.

Policja chce przejąć negocjacje.

Chcą abyś się wyłączył.

Proszę cię. Puść moją żonę i córkę.

i możemy porozmawiać o czymkolwiek zechcesz.

Usiądziemy i dojdziemy do porozumienia.

Przykro mi. Nie takie zakończenie miałem na myśli.

Wonder.

Wonder? Jaki Wonder?

Laura Wonder!

Tak się nazywa!

I jest ósmym cudem świata.

Nie znałeś nawet jej nazwiska, co?

Była tu przede mną.

Mówisz o telefonistce Lily?

My nazywaliśmy ją Lily.

Nie znałem jej nazwiska.

Właśnie.

To śmieszne, jak szybko wraca ci pamięć.

Pracowała dla nas przez kilka miesięcy.

Dwa lata temu, nagle znikła.

Nigdy więcej jej nie widzieliśmy.

Nie powstrzymywałeś się od czynienia głupich żartów

z jej wyglądu i głosu.

Nie śmiała się odzywać,

bo jego wysokość była jedyną gwiazdą programu.

Sądziła, że opuszczając radio, będzie w stanie zapomnieć,

Ale tak się nie stało. Ludzie nie pozwolili.

Byłem z nią od liceum.

Tak. Miała inne problemy,

ale ty! byłeś wisienką na torcie.

I tak już już zostało. Bum!

Jakie bum? To szokujące radio.

Nie cyckamy się. Tak robimy.

Nie ty decydujesz, z czego się śmiać, a z czego nie!

Śmieszne jest bycie w twoim domu, z Oliwią i córką!

To jest śmieszne.

Dobrze.

Zrobię wszystko żeby pomóc Lily... Laurze.

Wynagrodzę jej wszystko.

Jest coś, co możesz zrobić.

Weź mikrofon bezprzewodowy

i wyjdź na taras z kimś, ze swojego zespołu.

Nie rozumiem.

Zrozumiesz, gdy wyjdziesz.

Rusz dupę!

Mary, daj mikrofon.

Pójdziemy z tobą.

Dobra, jestem.

Weź oddech.

Powiedz, czego chcesz

i skończmy z tym.

Widzisz popielniczkę przy ścianie?

Nie wiedziałem, ze mamy popielniczkę.

Laura przychodziła tam, kiedy ją poniżałeś.

Tak powiedziała?

Nie. Byłem tam.

Paliłem papierosa, kiedy przyszła zalana łzami.

Jak się dostałeś do budynku?

Pracowałem tam.

Spotykaliśmy się wiele razy, a ty nawet nie powiedziałeś, cześć.

Traktowałeś kolegów jak śmieci.

To żadna niespodzianka, bo nigdy nie byłeś dla mnie przyjemny.

Kim jesteś?

Czy to ważne?

Ty jesteś Gary Harlowe?

Już nie.

Co to znaczy?

To znaczy, że dzisiaj się nie pierdolę.

Już nie jestem przyjacielskim strażnikiem,

witającym cię z uśmiechem.

Posłuchaj. Przepraszam. Nie pamiętam.

Nieważne. Teraz chcę od ciebie,

żebyś się wspiął na mur.

Przygotowałem dla ciebie schody.

Nie mówisz poważnie.

Tak sądzisz?

Adria, czy to wygląda na żarty?

Rozśmieszam cię?

Spokojnie. Wszystko jest dobrze.

Elvis wejdzie na murek.

Jestem. Co dalej?

Dziękuję.

Gary, ja nie lubię wysokości.

Powiedz Laurze, że cały się trzęsę

jeśli sądzisz, że to jej pomorze.

To nie będzie łatwe...

bo nie żyje.

Miesiąc temu, popełniła samobójstwo.

Powinieneś przeczytać, co ci napisała w liście.

Nie jest miły.

Wyskoczyła z balkonu, w swoim mieszkaniu.

Pięć pięter.

Przykro mi, naprawdę.

Dostałem nauczkę.

Możemy skończyć ten nonsens?

Kiedy wróciłem z Afganistanu,

też chciałem się zabić.

Tchórz, taki jak ty, nie przeżyłby tam dnia.

Powiedzieli, że mam zwichniętą psychikę.

- Bzdura. - Gary, życie jest piękne.

Nieprawda!

Chcę, żebyś skoczył.

Nikt tego nie zrobi. Nie skoczę.

Jeśli nie skoczysz, to ich zabiję.

Wiesz, że to zrobię.

Ty, albo oni.

Gary, możemy być rozsądni?

Błagam cię. Proszę.

Skacz!

Nie mogę.

Wiedziałem.

Wiedziałem.

Wiedziałem, że stchórzysz!

Nie masz cienia godności.

Dlatego nie chciałem, żebyś szedł sam.

Dylan, zepchnij go.

Zepchnij go, albo 5-latka umrze.

Gary, ty chory sukinsynu!

Mam nadzieję że zdechniesz!

Ostatnia szansa, Dylan!

- Zepchnij go! - Nie.

Jest dobrze, w porządku.

Gary, wyskoczę.

Poproś moją żonę.

Co ty wyrabiasz?

Tak mi przykro, kochanie.

Kocham cię.

Zaopiekuj się Adrią.

Nie mam wyboru.

Nie! Nie! Nie! Nie!

Błagam cię.

Proszę.

Elvis! Nie!

Powidz mi Dylan. Dupek wyskoczył?

Tak.

Dzięki, Dylan.

Przepraszam, ze cię w to wciągnąłem.

On by ci zrobił to samo, co zrobił Laurze.

Był prawdziwym sukinsynem.

Możesz uwolnić jego rodzinę?

On wyskoczył. Już nie żyje.

- Puść je. - Oczywiście.

Ja dotrzymuję słowa.

Tylko...

... potrzebuje dowodu, że naprawdę wyskoczył.

Nie oszukałbyś mnie, prawda?

Mówię ci. Wyskoczył. Puść jego rodzinę.

Jak mogłeś mi to zrobić?

Wy parszywi kłamcy! Wszyscy jesteście sukinsynami!

Dylan, naprawdę zawiodłeś mnie.

Poczekaj, nie złość się. Mogę to wyjaśnić.

Chciałem sfilmować jego skok i puścić na sieć.

Zrobiłeś ze mnie głupca.

Gary, to moja wina.

- Przepraszam - Za późno.

- Przepraszam. - Oko, za oko!

Teraz sam widzisz, jak to jest, gdy tracisz kogoś bliskiego.

Policja zaraz tam będzie.

Idą po ciebie!

Proszę cię! Odpuść!

Zaczekaj.

Policja do ciebie.

Co?

To niemożliwe.

Jedź z nim. Zostanę w studio.

To niemożliwe.

Co się dzieje?

Policja twierdzi...

... że nikogo nie ma w domu.

Sprawdzili każde pomieszczenie.

Żadnych śladów włamania.

Psy żyją.

Nic nie rozumiem.

A córka? żona?

Nie ma ich

Nie wiem.

Dom stoi pusty.

Ha-ha-ha...

♪ Elvis ♪

Elvis, gdzie się podziewasz?

Elvis.

On wrócił.

Daj głośniej.

NIE BYŁ PRZYJAZNY

Elvis, flirtujesz ze mną. Jestem w tym lepszy.

Zawsze krok przed tobą

Niezła zmyła z domem, no nie?

Gliny niepotrzebnie wyłamały ci drzwi.

Banda idiotów.

To on zabił strażnika.

Przedstawienie dopiero się zaczyna.

Okłamałem cię z domem,

ale jestem z twoją rodziną.

Elvis, uciekaj stąd.

"Elvis, uciekaj."

Nawet nie ma pretensji za zdradę.

Jest ci oddana.

Zgarnąłem je, jak tylko wyszedłeś z domu.

Nie bardzo chciały wsiąść do samochodu.

Było trochę szarpania.

Takie małe zapasy.

Opierały się, biadoliły, ale poradziłem sobie.

Elvis, jesteś tam?

Elvis?

Jest tam kto?

Żartujesz sobie? Tylko mnie słychać w radiu?

Moje przedszkolne marzenie.

Mam nadzieję, że się odezwiesz,

ponieważ w hołdzie dla Laury,

dzisiejsza noc, będzie dla ciebie,

najgorszą nocą w życiu.

Stworzyłem grę

i sądzę, ze ci przypadnie do gustu.

Zasady są proste.

Jeśli przegrasz, zginą dwie małe kobiety

Zawiadom policję.

Elvis, liczę do 30-stu.

Jeśli się nie odezwiesz,

to znaczy, że rozmawiam sam ze sobą.

Nie jestem psycholem.

Jeśli nie usłyszę cię w radiu,

gra będzie skończona.

A jeśli to koniec gry ...

bum, bum.

30... 29...

Gary, jestem Mary.

Elvis wyszedł z budynku.

Nie prosiłem o ciebie. Chcę rozmawiać z Elvisem.

Nie rozmawiam z kobietami sypiającymi z cudzymi mężami.

Albo Elvis, albo nikt.

28... 27...

26... 25...

24... 23...

Elvis!

Mikrofon jest w windzie!

9... 8...

2...

Jeden...

Zero!

Jestem!

Elvis wrócił!

Byleś w kiblu?

A więc, gdzie jesteś, przyjacielu?

W recepcji.

O, w recepcji.

Przepraszam. Nie miałem czasu posprzątać.

Musiałeś go zabić?

Tak. Był nieuprzejmy

i bardzo niegrzeczny.

Powiedziałem mu, że też byłem strażnikiem.

Najpierw nie chciał otworzyć drzwi,

ale na widok żony, wpuścił nas do środka.

Nie spodobał mu się mój wygląd.

Nie chciał mi oddać odznaki.

Co za debil.

Gdzie jesteś? Co chcesz teraz zrobić?

Zdradzę ci tajemnicę.

Nadal jestem u ciebie w domu.

Niecałkowicie okłamałem cię wcześniej.

Jestem u ciebie.

Bądź co bądź, to twój drugi dom.

Będziemy mieć dobrą zabawę.

Drodzy radiosłuchacze! Słuchacie ostatnie 40 minut

istnienia programu Elvisa!

40 minut...

i bum!

Rozwalisz drzwi. Dlaczego?

Drzwi?

Nie. Szanuję twój program.

Potrzeba mu trochę iskry.

Powinieneś czytać media.

Człowieku, jestem podjarany.

W wojsku wydawałem żołnierzom środki wybuchowe.

Brakowało mi fajerwerków.

Chce wszystko wysadzić.

Okna, drzwi, podziemny garaż.

Wszystko jest zaminowane.

Gdyby Laura mogła to widzieć.

Prawdopodobnie kazałaby wszystko wysadzić.

Nie lubiła gierek

Nigdy tego nie rozumiałeś.

Musiałeś się napracować.

Jak tego dokonałeś?

Uwierz mi, mogłem to zrobić lepiej.

Do moich celów wystarczy.

Przy odrobinie szczęścia,

cały budynek wyleci w powietrze.

Elvis.

Nie chcę tu umierać.

W takim razie musimy walczyć.

Jest w budynku. Znajdziemy go.

Słyszałeś to, Gary?

On ma rację, Dylan. Naprawdę.

Mówiłem, że to gra i będę przestrzegał reguł.

Taki jest żołnierski kodeks honorowy

Macie szansę.

Złapiecie mnie, nie będzie wybuchu.

Puszczę was...

tylko zabiję Elvisa.

To pokaż się, śliski sukinsynu!

Puść moje dziewczyny!

Nie potrzebujesz ich. Są dla ciebie obciążeniem.

Tylko ty i ja.

Pokaż że jesteś mężczyzną.

Zejdź na dół i zmierz się ze mną.

Skończymy z tym.

Jestem za stary na twoje gierki.

Skończyłeś?

Nic nie zrozumiałeś.

Zamiast marnować czas na pierdolenie,

zacznij mnie szukać i uratuj rodzinę.

W porządku. Jak chcesz.

Byłby z tego świetny film.

Źli goście schowali się w budynku,

a dobrzy, zaczynają ich szukać.

Przychodzi kulminacja

i następuje zakończenie.

Co o tym sądzisz?

Potrzebny ci lepszy scenariusz.

Co za bzdura.

Co tu się dzieje?

Tony? Co to ma znaczyć?

Znasz go?

Tak. Pracuje tu od 20 lat.

Nie wiedziałem, że to pan. Przepraszam.

Co ci strzeliło do głowy, żeby go atakować? - Nie znałem go!

Poza tym, było ciemno

i widziałem zabitego strażnika w holu.

Dlatego się schowałem.

Kiedy weszliście, skoczyłem na pierwszego.

A co jeśli on kłamie i pomaga Garemu?

Niemożliwe. Znak go od zawsze.

Kiedy weszliście,

założyłem, że jesteście od niego.

- Od kogo? - Szaleńca z kobietą i małą dziewczynką.

Niewiele widziałem.

Było naprawdę ciemno, ale zauważyłem czapkę na jego głowie.

Widziałem to.

I te oczy. Nigdy ich nie zapomnę.

Wyglądał, jakby uciekł z psychiatryka.

Totalny Kuku.

Czemu nie próbowałeś wyjść?

Próbowałem!

Zszedłem do garażu

i zauważyłem wszędzie ładunki wybuchowe.

Na drzwiach, wszędzie.

Cały budynek został zaminowany.

Co się dzieje, Elvis. Powiedz mi.

Umrzemy tutaj?

Kocham to.

Ale show! Trzymasz się, Elvis?

Dylan już się pozbierał?

Tony nie był w moim planie.

Tony! Pamiętam cię!

Miły człowiek.

Jak widać, rosnę w siłę.

Wiesz coś o tym, prawda?

Zaraz, zaraz...

To nie w porządku przyłączać Toniego do swojego zespołu.

Masz go w słuchawkach?

Co mówi?

Nie ma miejsc dla dodatkowych graczy.

Zabij go.

Zabij sukinsyna.

Nikogo nie zabiję.

Tony usiądzie na krześle i nie odezwie się słowem.

Nie idzie z nami.

Tony nie był w moich planach.

Powinien odbić kartę o 22.00.

Co on tam ciągle robi?

Wychodzisz stąd. Odejdź

Nie, nie zgadzam się. Wkurwiasz mnie, Elvis.

Zapytaj go, co tu robi.

Chce wiedzieć, co tu robisz.

Dlaczego nie wyszedłeś o 22:00.

Ja?

Powinieneś wyjść 0 22:00.

Co tu ciągle robisz?

Coś mi tu śmierdzi.

Jeśli nie odpowie, zabij sukinsyna.

Mówiłem ci.

Skończyłem zmianę...

Musiałem sprawdzić kilka pomieszczeń...

... zrobić porządek

i dlatego poszedłem przez administrację.

To wszystko.

Kłamiesz.

Co ukrywasz?

Powiedz mi co tu robisz i to natychmiast.

Co tu się dzieje? Gadaj!

Aha. Elvis wpada w złość.

Chwileczkę, to jest facet kradnący komputery

Ten, o którym rozmawialiśmy w radiu.

Tony? Okradałeś nas?

Naprawdę mi przykro, Elvis.

To ja.

Moja żona jest ciężko chora i...

Potrzebowałem gotówki.

Nie robiłem złych rzeczy. Mój kuzyn je sprzedawał.

Ja mu tylko przekazywałem, a on odpalał mi małą część.

Zabierałem tylko te działu sprzedaży.

Twoich nawet nie dotknąłem.

Uwierz mi.

Nie pozwolimy, aby mu się upiekło, prawda Elvis?

Tik - tok.

Czas ucieka.

Zabij sukinsyna i znajdź mnie.

Tony, idź na górę i ukryj się w studiu.

Później to załatwimy.

- Szybko. Znikaj stąd. - Dziękuję Elvis.

Jestem ci winien.

Ale z ciebie porządny chłop. Prawdziwy bohater.

Ja bym go zabił,

ale ty jesteś osoba pierwszej klasy.

Jak sądzisz, który aktor z Hollywood zagrałby ciebie, w naszej grze?

Tom Cruise?

Ja bym postawił na Joaquina Phoenix'ea.

Dzisiaj jestem Jokerem.

Lubię ciszę.

Zimno.

Gorąco.

Tam bym nie wchodził.

Robi się cieplej.

Tam nie.

To nie powinno trwać całą noc.

Jako że jestem miłym gościem, oto pomoc od kogoś bliskiego.

Śmiało, skarbie.

Podpowiedz tatusiowi.

Tatusiu, jestem w szafie z zabawkami.

To zbyt łatwe.

MAGAZYN

Lalka Adrii.

On chce cię doprowadzić do szału.

Czy to nie śliczne?

Drodzy radiosłuchacze. Opiszę wam scenę.

Elvis ściska kurczowo w ręku zakrwawionego pluszaka.

Przerażony Dylan, prawie mdleje.

A z miejsca , gdzie jestem,

mam szczęście oglądać to własnymi oczami.

Ogląda nas od samego początku.

Wiem gdzie się ukrył.

Pomieszczenie z monitoringiem jest w podziemiach.

Trzeba zawiadomić policję.

Nie mamy na to czasu.

To szaleniec.

Od 30 lat mam do czynienia z takimi ludźmi.

Na takich jest tylko jeden sposób.

On zabije, jeśli go nie powstrzymamy.

Do czasu przybycia policji, będzie za późno.

On zabije wszystkich, a potem skończy ze sobą.

Nie mamy szans. To się źle skończy.

Elvis, w naradzie plemiennej nie ma sekretów.

Załącz z powrotem mikrofon.

Nie musisz iść ze mną,

ale sądzę, że razem będzie bezpieczniej.

Znam drogę bez kamer.

Możemy podejść niewidocznie.

Elvis, nie szanujesz radiosłuchaczy!

Nadajemy na żywo.

Załącz z powrotem mikrofon!

Dobra. W porządku.

Założę się, że jesteś na górnym piętrze.

Możliwe.

Idę po ciebie, pomyleńcu.

Zaczekaj!

Chwileczkę.

Musimy się spieszyć. Tu nie ma kamer.

On będzie nas szukał z drugiej strony,

a tam nas nie znajdzie.

Ludzie, to wy macie mnie szukać,

a nie na odwrót.

Ale nie mam nic przeciwko uatrakcyjnieniu.

Dajcie mi wskazówkę.

Elvis.

Gary, znajdę cię, ty chory wymiocie.

Tam są monitory.

On tam jest.

Gdzie się chowacie?

Jeden... dwa...

Teraz!

Odwróć się, albo ci mózg rozpłatam.

Ty sukinsynu.

Sądziłeś, że nie potrafię zhakować monitoringu?

Znam się na komputerach.

Włamanie do waszego systemu

było łatwiejsze od złamania hasła Netflixa

Mam wszystkie kamery w tablecie.

Fajnie cię widzieć.

Co za niewdzięcznik. Mógłbyś przynajmniej podziękować.

- Za co? - Nigdy nie lubiłeś Justina.

Możesz przejąć jego czas antenowy.

Koniec nocnego gadania z psycholami.

Czemu się nie cieszysz?

Nic cię nie zadowoli?

Powiedz, gdzie jesteś.

to przyjdę i podziękuję ci osobiście.

Możesz to zrobić później.

Skończ z tym.

Masz rację, czas na przerwę.

Jest coś, o czym marzyłem aby to zrobić.

Jak by to było zamienić się z tobą miejscami.

Teraz ja mam piękny głos.

- Jest w studiu. - Szlag. Mary. Steve.

Drodzy radiosłuchacze. Macie nowego gospodarza

we właściwym momencie

i nareszcie lojalnego.

Unieruchomił windy.

Tak mi przykro, że windy nie działają.

Nie możesz złapać oddechu, co?

Szlag.

Mary?

Hej jesteście tam?

Mary?

"Jesteście tam"?

Tylko dwuosobowa ekipa?

Nikt nie kieruje audycją?

Dzięki Bogu, pojawiłem się, ja.

Powinniśmy zmienić nazwę.

"Gary, w audycji: On the Line.'"

Myślę, że to będzie hit.

Wal się. Idę po ciebie.

Elvis, tylko się nie spóźnij.

30 minut.

Załadowany.

Nie mogę.

Dylan, weź się do kupy.

Nie możesz teraz odpuścić. Potrzebuję ciebie.

Rzuć broń! Natychmiast!

Oficerze, to nieporozumienie.

Wszystko jest dobrze.

Nie mam czasu na wyjaśnienia. Muszę biec na górę.

Szaleniec więzi moją żonę i córkę.

Powiedziałem, rzuć broń!

To Elvis.

Jest gospodarzem programu.

Oficerze, wszystko pan psuje!

Przepraszam, muszę biec.

Nie ruszaj się!

Centrala, mam 2 podejrzanych. Jeden uzbrojony

w budynku KLAT-FM.

Jedna ofiara. Potrzebne wsparcie.

Nie słyszał pan?

Zawołaj wyższego. Znają sytuację.

Jesteśmy zakładnikami szaleńca!

Nie gadam do ciebie!

Odłóż broń. Wchodzę do środka!

Nie wchodź tu!

Wchodzę.

Wszystko będzie dobrze.

Proszę! Nie!

Nie dotykaj drzwi!

Odłóż broń!

Zrób co każe.

OK OK Odkładam.

Odsuń się od drzwi, albo wszyscy umrzemy!

Cisza!

Oficerze Glenn. Przerwij akcje!

Nie wchodź do budynku! To rozkaz.

Powtarzam, nie wchodź do budynku.

Wsparcie za 2 minuty.

Przyjąłem. Jakie rozkazy?

Czekać w pogotowiu.

Sytuacja szczególnie niebezpieczna.

Dowództwo ustala szczegóły. SWAT w drodze.

Stać! Ani kroku dalej!

Jesteście głusi?

Dobra, stoimy.

Siadamy, w porządku?

Dobrze.

Jasny szlag!

Mnie bardzo cieszy wasze bieganie w koło.

Tylko boję się, że radiosłuchaczy to nudzi.

Zagramy więc w grę.

Zatrzymuję zegar i daję wam szansę

wygrania bonusowych minut.

Musicie tylko złamać szyfr.

- Jaki szyfr? - To proste.

Po waszej stronie mamy czworo ludzi.

Mnie towarzyszą Mary i Steven,

mimo że para jest trochę "skrępowana".

Podobnie jak ty i Dylan.

4 graczy, 4 szanse.

Dostaniecie 3 numery

i musicie odgadnąć kolejność.

Jeśli nie odgadniecie, tracicie 10 minut,

a jedno z was, zostanie ukarane.

Nie chcę grać w twoją pieprzoną grę.

Zamknij mordę i graj!

Dobra, dobra. Mie wyskocz z majtek.

Świetnie.

Zaczniemy od Stevena.

Podejdź do mikrofonu.

To są cyfry. 1. 2. 3.

Jaką wybierasz kolejność?

Nie podchodź! To pułapka!

To pułapka!

Nie wyszedł wam start.

Na szczęście, Steven będzie grzeczny

i nie będzie przeszkadzał.

Kolej na drugiego członka twojej drużyny.

Mary, proszę podejść.

Pamiętaj: 3 cyfry.

1. 2. 3.

Lepiej nie zawal.

Steven sprowadził większe niebezpieczeństwo dla waszego zespołu.

Dobrze się zastanów.

3...

2... 1.

Niestety.

Ale próbowałaś.

Zostały 2 szanse.

Elvis, teraz ty.

2. 3. 1.

Nie. Kolejność nieprawidłowa.

Nie zepsuj teraz, Dylan.

Zostały 4 możliwe kombinacje.

Twoja kolej.

Nie powiem co zaplanowałem dla ciebie, jeśli nie odgadniesz,

żeby nie podnosić ciśnienia, ale

w razie niepowodzenia,

Mary może ci nie podziękować.

A więc?

1...

3...

2.

Bravo! 1, 3, 2 jest poprawnie.!

Wygrałeś!

Nie musicie się spieszyć.

Poczekam na was przy muzyce.

Maestro, zaczynaj!

Zaczekaj.

Szkoda tracić czasu. Biegniemy.

Nie mam siły.

Jeśli zabraknie nam oddechu,

na górze nic nie zdziałamy.

Steven miał rację. To pułapka..

Schody, korytarz, wszystko obliczył.

Racja. Wpadniemy prosto do jaskini lwa.

Celowo sprowadził cię na dół.

Wiedział, że znajdziesz monitoring,

dlatego miał czas, urządzić się w studiu.

a ciebie zmusić do wysiłku. Dlaczego?

Bo to go bawi.

Chce, żebym cierpiał.

Większość lunatyków nie przewiduje dalszego działania,

ale tu mamy do czynienia z psychopatycznym zabójcą.

Przykro mi, że cię w to wciągnąłem,

ale teraz musimy to kontynuować.

- Co się stanie na górze? - Nie wiem.

Oczekuje, ze przyjdziemy na gorę schodami

i prawdopodobnie...

Kurwa.

Musimy znaleźć inną drogę.

Chodźmy!

To nie tu. Zostało nam jeszcze piętro.

Tak.

Chodź dzieciaku.

W porządku.

Cholera.

Melodyjne tony opery nikogo nie rażą.

Skorzystajmy z okazji i porozmawiajmy o naszym Elvisie.

Nie widzę Oliwii ani Adrii.

Mary siedzi związana.

On oczekuje nas...

Jasny szlag.

ZŁODZIEJ

To moja wina.

Ja mu kazałem iść tutaj.

On sądzi, że przyjdziemy schodami.

Wpadniemy tymi drzwiami i zaskoczymy go z tyłu.

Obezwładnimy i...

- Co? - Nie dam rady.

Dobrze, posłuchaj.

Weź to.

Tobie się bardziej przyda. Daj mi przecinak.

Obaj jesteśmy... Ja wpadnę i spróbuję go obezwładnić.

Ty podejdziesz do tylnych drzwi

i spróbujesz odnaleźć moją rodzinę.

Jesteś gotów? Polegam na tobie.

1, 2, 3 jazda.

Koniec gierek, Gary. Wszystko skończone.

Nareszcie mam zaszczyt spotkać gwiazdę osobiście.

Przysięgam, jeśli nie powiesz, gdzie są,

- ja... - Co, ja?

Poderżniesz mi gardło?

Nareszcie wszyscy ujżą twoją prawdziwą twarz.

Szanowni państwo! Elvis popełni zabójstwo w radiu na żywo!

Mam pecha. to ja.

To będzie jego drugie morderstwo.

Najpierw zabił Laurę. Tak.

Przez ciebie popełniła samobójstwo.

A teraz zabiera się za jej chłopaka.

Dobrą stroną jest to, że wreszcie coś atrakcyjnego dzieje się w radiu.

Dylan, uwolnij Mary.

Mary, jak będziesz wolna, wyłącz transmisję.

Nie nie nie. To zły pomysł.

Nie chcesz tego zrobić.

- Co to? - Uśmiejesz się.

Jeśli mnie zabijesz, to upadnie.

Przycisk zostanie zwolniony i będzie bum.

To jakieś bzdury z durnego filmu?

Nie sądziłeś chyba, że pozwolę ci zrujnować mój show?

Założyłem, że w końcu ktoś mnie wytropi.

To moja karta przetargowa.

W samą porę.

To jeszcze nie koniec.

Na twoim miejscu bym to odebrał.

Mary.

Wrzuć na głośnik.

Halo?

Witam, sir. Dzięki za telefon.

Jak się pan miewa?

Z kim rozmawiam?

Grzeczność wymaga, że dzwoniący przedstawia się pierwszy.

Chociaż sądzę że wiem, kim pan jest.

Osobne dzięki, za telefon w idealnym czasie.

Jestem Bruce, LAPD SWAT.

Miło cię poznać, Bruce. Ja jestem Gary...

Stul pysk, Gary. Bruce, tu Elvis.

Trzymam go pojmanego w studiu.

On zabił już kilka osób.

Trzyma gdzieś moją córkę i żonę.

Nie wiem gdzie są.

Ma w ręce urządzenie.

Mówi że wysadzi budynek w powietrze.

Nie wiem, czy to prawda, czy nie. Być może to bzdura.

Znam sytuację, przykro mi.

Twoją żonę i córkę, znaleźliśmy na tarasie.

I...

Co? Co takiego?

Zabiłeś je? Czy je zabiłeś?

Mamy tu problem.

To na pewno.

Co się dzieje? Zabił je?

Nie. One żyją.

Ja nie jestem potworem.

Próbujesz przypisać mi własna osobowość.

Co to za problem?

Są przywiązane do nieznanego nam urządzenia.

Zespół saperów jest w drodze.

Mieli na sobie kartkę z telefonem do was.

Dlatego dzwonię.

Ty chory sukinsynu.

Jesteś bystry i wiesz, co się stanie

gdy zdejmę palec z detonatora.

Na tarasie będziemy mieć fajerwerki.

Proszę, bądź grzeczny, odłóż nóż i idź usiąść.

Chcę ciebie, nie ich.

Zaufaj mi.

Zaufać tobie?

Tobie nie można ufać.

Dobra. Masz dwie opcje.

Albo mnie zabijesz, a ja wysadzę dziewczyny,

albo zmądrzejesz i usiądziesz.

Nie.

Bruce, te środki wybuchowe.

Możecie je rozbroić?

Nie wiem.

Nigdy wcześniej nie widziałem, czegoś podobnego.

Jest tam detektor ruchu

i może dojść do wybuchu.

Jest też klawiatura do wprowadzenia kodu.

Zakładam, że Gary zna kombinację.

Gary?

Tak. Mogę wam podać kod.

Ale najpierw każcie Elvisowi zdjąć nóż z mojej szyi.

Może mnie skaleczyć.

Dzieciaku, nie ma potrzeby.

To nie ma nic wspólnego z tobą.

Jeśli mnie zastrzelisz, taras wyleci w powietrze.

Parking, recepcja, wszystko.

Nazywam to: Wybuchowe zakończenie.

Odłóż to.

Racja, Dylan. Posłuchaj tatusia.

Rzuć pistolet.

Chcesz zostać bohaterem?

Mam pomysł.

Zdejmiemy kamizelkę z Adrii i Oliwii

i założymy na ciebie.

Uratujesz wdowę i sierotkę.

Przejdziesz do historii.

Nadal istnieje szansa, że wylecisz w powietrze

ale sądzę, że warto spróbować.

Ja założę kamizelkę.

To mnie chcesz.

Założę na siebie całe twoje gówno,

ale ich puścisz. Są niewinni.

Ale przy tym nie ma zabawy.

Zabawa wymaga od ciebie wyboru:

Kogo wolałbyś mieć w kamizelce?

Żonę z córką, czy nowego chłopaka?

Boże! Mam lepszy pomysł.

Będziemy losować.

Elvis, ty wylosujesz, komu przypadnie kamizelka.

Zapisuję imiona wszystkich osób.

Bez swojego. Takim szaleńcem nie jestem.

W porządku Elvis. Czyń honory.

To ja.

Świetnie.

Chciałbym, ale to popsułoby wszystko.

Nie strój sobie żartów.

- Powiedz prawdę. - To ja.

Czyżby?

Los zdecydował.

Dylan, zwyciężyłeś i staniesz się naszym bohaterem.

Oddasz pistolet?

Oficerze Bruce, nadal tam jesteś?

Podam ci kod dla dwóch kamizelek.

Bardzo ostrożnie przyniesiesz je do nas,

ponieważ są bardzo czułe.

Proszę pamiętać, jeśli upuszczę detonator,

pozostałe ładunki wylecą w powietrze.

W porządku. Słucham cię..

Dla Oliwii,

060877 i gwiazdka.

Kod dla Adrii,

040478.

OK. Dziękuję.

Nie! Jest odwrotnie!

040478 jest dla Oliwii, 060877 dla Adrii.

Jesteś pewien?

Tak. Całkowicie.

Zaraz się przekonamy.

W porządku.

Wygląda, że zadziałało

Co za ulga. Uczciwie mówiąc, nie byłem 100% pewien.

Cieszę się, że się udało.

Wszystko dobrze. Oliwia i Adria są bezpieczne.

Są teraz ewakuowane.

Pospieszcie się. Ręka zaczyna mi cierpnąć.

Nie wiem, ile dam rady wytrzymać.

Dzięki.

Za co? Wiesz, że cię zabiję.

Za uwolnienie mojej rodziny.

Gary, wszyscy rozumiemy twoje nieszczęście.

Nikogo nie musisz zabijać.

Słuchacze usłyszeli, co stało się Laurze.

Rozumieją co czujesz.

Jeśli nie zabijesz Elvisa,

będzie z tym musiał żyć.

Po tej nocy, tylko na niego spadnie wina, za to co zrobił

- Zgadzamy się w tym? - Dokładnie.

To wszystko jest jego winą.

Jeśli nas wypuścisz, będziemy pamiętać twój ból i cierpienie.

Każdy zrozumie, przez co przeszedłeś w wojsku.

Publika będzie po twojej stronie.

A jeśli go zabijesz,

to wszystko się skończy.

Gdyby teraz była tu Laura,

powiedziałaby, że dobrze zrobiłeś.

Ja też doświadczyłam jego obrzydliwych sztuczek.

Najgorszych, odkąd zaczęłam pracować.

Wyobrażam sobie, co czuła Laura.

Naprawdę.

Wysłałeś swoje przesłanie.

Jutro Elvis nie poprowadzi swojej audycji.

Ale teraz musisz to zakończyć.

Wystarczy już tego.

Tak będzie dobrze.

Jestem przy drzwiach.

Sam.

W porządku! Tylko bez żadnych sztuczek,

albo wyślę wszystkich do piekła.

Spokojnie, Gary. Pamiętaj...

Zamknij mordę!

Cała twoja przemowa, to tylko puste gadanie.

Nie.

Gary.

Widzisz?

Jestem tu.

Jestem bez broni. Wszystko jest dobrze.

Załóż ubranko Dylanowi. Chyba mu zimno.

Dobrze.

Przykro mi dzieciaku. Będzie dobrze.

Pospiesz się.

Najpierw pierwsza kamizelka.

Wprowadź 040478.

Kamizelka druga:

060877.

Posłuchaj Gary. Cały budynek jest otoczony.

Wszyscy chcemy dobrego końca.

Oferujemy ci dil.

Nudziarstwo!

Boże!

Już sam nie wiem, jak to zakończyć.

To nie wygląda za dobrze.

Wcale nie wygląda dobrze.

Wiecie co? Jebać to.

Uwolnijmy słuchaczy od niekończącego się przedstawienia.

Elvis, jateś najgorszym gospodarzem programu na świecie.

Skończymy to fajerwerkami.

Nie!

To było odlotowe!

Jak to nam się udało?

Ja myślę... Właśnie udało nam się,

dokonać największego wkrętu w historii radia.

Drodzy radiosłuchacze.

Przepraszam, jeśli was przestraszyliśmy.

Ale cała ta rzecz była jednym wielkim przekrętem.

Zgadza się.

Wkręcaliśmy was cały czas.

Jesteśmy bandą oszustów.

I jestem pewien, że jego fani poznali go od samego początku.

W Garego wcielił się, nikt inny, niż sam James Steel,

Król internetu.

Chyba przespał się z Bezosem dla tego tytułu.

Tak!

Co za aktor! Co za przedstawienie!

Świetnie było wziąć w tym udział.

Sadziłem, że zawalisz.

Witam wszystkich.

To było szaleństwo.

Chcę wam przekazać, że cały materiał

znajdziecie jutro w sieci.

Zgadza się. Mamy do tego cały film na video.

I jeszcze jeden okrzyk dla człowieka,

dla którego wymyśliliśmy cały ten przekręt.

Jeden i tylko jeden - Dylan!

Olivia! Przynieś tu swój utalentowany tyłeczek

To było niesamowite Boże!

Piekielnie zdolna aktorka, Carole Weyers.

Udawała nie tylko Oliwię, ale też głos Adrii.

Tatusiu, proszę. Uratuj mnie.

Wielkie brawa dla Richarda Andersona,

grającego człowieka ze SWAT Team.

Wyglądaliście groźnie.

Tak.

Oczywiście Policja z LA i Pasadeny była powiadomiona zawczasu.

Cenimy naszych stróżów prawa.

Powtórzę dla jasności. Policja nie brała w tym udziału.

Nie była celem żartów większych, niż na to zasługuje.

Nawiasem mówiąc, Mary i ja...

nie sypiamy razem.

Jeszcze.

Mam zasadę. Żadnych mężczyzn po 80-tce.

Nie chcesz umierającego staruszka przy sobie.

Poznajcie wracającego spośród zmarłych!

"Muszę zjeść twój mózg."

Ucieszyła cię moja śmierć.

Jasne! Chcę dostać twój czas antenowy,

ale kocham cię kolego.

Wiesz, że nie powiedziałeś mi, wal się?

Miałem zamiar.

Ale jestem twoim wielkim fanem!

Pozwólcie mnie coś powiedzieć, jeśli można?

Chcę przeprosić

za atak na biednego Dylana

Coś ty sobie myślał?

Powinieneś skoczyć na mnie.

Nie wiem. Poniosło mnie.

Wczułem się. Przepraszam.

Tony grał samego siebie.

Doskonale wypadłeś.

Tony jest szaleńczym aktorem,

pracującym ze mną od lat.

Ten występ był jednym z najlepszych w moim życiu.

Dylan.

Obiecaliśmy ci ciepłe przyjęcie

i sadzę, że nam się udało.

Ale prawdziwym pytaniem jest:

Czy po tym wszystkim,

zobaczymy cię jutro w studiu?

Czy odejdziesz i będziesz nas nienawidził do końca życia?

Daj spokój.

Może poszliśmy za daleko?

Dylan, nie bądź taki.

Kolego.

Jesteś ponad to.

Dylan, daj spokój.

Dylan, wróć do nas.

Powiedz nam swój punkt widzenia.

Naprawdę starliśmy się dla ciebie.

Nie rób tego.

Musieliśmy gdzieś przedobrzyć.

Carole, mikrofon.

Dylan, nie gniewaj się.

Powiedz kilka słów do radiosłuchaczy.

Powiedz coś.

To twoja chwila.

Dylan, nie daj się prosić.

W tym roku robiono w konia nas wszystkich i to nie raz.

- Jasny szlag! - Dylan!

Dzwońcie na 911!

Boże.

Nie żyje.

Co?

Zabraliśmy ciało.

Potrzebujemy pana do złożenia zeznań.

Proszę iść do domu. Znajdziemy pana.

Przed budynkiem czeka tłum dziennikarzy.

Wyjdź tyłem, jeśli chcesz.

Idź do domu, do Oliwii i Adrii.

Ile razy cię ostrzegałam?

Mówiłam, że przesadzasz.

Zabiłeś go, Elvis.

To wszystko twoja wina.

On był jeszcze dzieckiem.

Od lat powtarzałam ci, pohamuj swoje żarty.

Ale nie! Dla ciebie nigdy nie było, dość.

Wiedziałam, że to się może źle skończyć.

Nawet nie muszę cię zwalniać, bo twoja kariera i tak jest skończona.

Skończyłem z tym.

Już nigdy nie usiądę przed mikrofonem.

Dokąd pójdziesz?

Do domu.

Nie, nie, nie. Podejdź.

Wszędzie czyhają reporterzy.

Krwiopijcy czekają przy twoim samochodzie.

Wsiadaj. Odwiozę cię.

Niech to szlag! Elvis.

Media cię dopadną.

Twoją rodzinę, też.

Nie zdziwi mnie rozwód.

Zamkną cię na jakiś czas.

Potrzebny ci dobry prawnik.

Dobra. Muszę się uspokoić.

Max, proszę, włącz radio.

Jak wcześniej informowaliśmy,

Ubiegłej nocy, w budynku KLAT-FM, podczas trwania audycji...

Zostań.

... dokładne szczegóły zostaną podane później,

ale z tego co wiemy, radiowa gwiazda, Elvis Cooney

- w tym momencie nas słucha. - Słuchaj.

... a my mamy dla niego bardzo ważną wiadomość.

Elvis, Happy Birthday.

Happy birthday to you

Niespodzianka.

Happy Birthday!

Happy Birthday, kochanie.

Dylan!

Wy sukinsyny.

Mamy cię!

Chodź tutaj.

Cieszę się, że żyjesz.

Na imię mam Max.

Konne upadki, wypadki samochodowe i... schodowe.

Jestem kaskaderem.

Dla ciebie przygotowaliśmy nawet bójkę z Tonym.

Kiedy Mary powiedziała mi, że chcecie wkręcić nowego,

zadzwoniłam do Jamesa i przygotowaliśmy szczęśliwe zakończenie.

- Happy birthday! - Mary!

Wszystkiego dobrego, kutasie.

Powinieneś siebie widzieć.

Uśmiech, Elvis!

To nagranie zrobi furorę.

Dopadliście mnie.

Jesteście bandą złamasów!

Strzeżcie się, moja zemsta będzie okrutna.

A teraz czas się wyspać, prawda? - Tak.

Masz ostatnie słowo.

Co chcesz nam powiedzieć?

Dobrze. Powiem wam moje ostatnie słowo.

Widzimy się jutro.

Będą się dziać szalone rzeczy.

Tłumaczenie: TIGERHAM