Original subtitles

In vrijheid levende paarden worden in Galicië door aloitadores tegen de grond gewerkt...

om vervolgens getrimd en gemerkt te worden.

LAS BESTIAS

Wat zou jij doen?

Hem op z'n minst niet meer inschakelen.

Op z'n minst, zegt ie.

Hij zou 'm de guillotine geven.

Voor veel minder...

zijn heel wat mensen onthoofd, Poli.

Jij overdrijft altijd graag.

Poli, wanneer is de laatste Fransman onthoofd?

Weet ik veel.

Lang nadat hier de laatste de wurgpaal had gekregen. In 1977.

Stelletje barbaren. En dan zeiken over ons.

Logisch dat ik overdrijf, Perri.

Voor zover ik weet, heeft niemand anders over Rubio junior geklaagd.

Nogal wiedes, omdat jij je kop in het zand steekt.

Hebben jullie iets gehoord dan?

Ben je doof, Poli? Zeg het verdomme dan.

Vertel dan, verdomme.

M'n zwager heeft ook problemen gehad.

Problemen noemt ie dat.

Je zwager had voor een kapitaal kunstmest gekocht.

Maar de mest droop uit die zakken.

Het droop eruit.

De vent die het verkocht is een sukkel, een idioot.

Of een klootzak.

Punt uit.

We zijn het dus eens?

Die jongen begint net. Dan maak je fouten.

Doe jij alles altijd meteen goed?

Maak jij nooit fouten? -Bijna nooit.

Heren, zie hier Xan Anta die alles altijd meteen goed doet. De perfectie zelve.

Zo kan ie wel weer. -Zie je die vijf?

Mooi. -En uitgerekend, verdomme.

Fraai. -Goed optellen, jij.

23. -Paulino, zeg eens.

Als iemand jouw varkensvoer veel te laat levert, wat doe je dan?

Dan gaat het naar de varkens. -Eusebio...

Als jouw bestellingen te laat en beschadigd bezorgd worden...

en door een chagrijnige bezorger... Een chagrijn.

Wat doe je dan? -Ik ga naar een ander.

Het is duidelijk, Xan.

Ah, je hebt het begrepen.

Nu al? Weet je?

Vroeger...

Amadeo de Eerste van Savoie, luister goed.

In de jaren 90, als toen je dope te laat geleverd werd...

wat deed je toen? Niks. Want het waren professionele dealers...

die de coke leverden in zakken die niet lekten. Die niet lekten.

En Amadeo...

als ze nu je zaaigoed te laat bezorgen, wat doe je dan?

Dan kunnen ze oprotten. -Verdomme, Perri.

Alsof zelfs de Heilige Maagd het met me eens is.

Wat harteloos, Xan. Het is de zoon van Eloi, bijna familie.

Ik zal hem helpen alsof hij m'n eigen zoon is.

Rustig. Pas op.

Eloi senior...

is heel vaak bij ons thuis geweest.

Het is een goeie vent, hij weet hoe het hoort. Hij is oké.

Nietwaar, Loren? -Hij heeft ons vaak geholpen.

Hij was er altijd voor m'n broer Loren en mij.

En onze moeder. -Wij zijn nog zowat de enigen hier.

Anderhalve man en een paardenkop. Als die eikel heel Spanje doorreist...

en Jan en alleman bedondert...

dan straalt dat op jou af.

En voor je het weet...

zitten we hier in deze streek in de shit.

Jij doet maar waar je zin in hebt, zoals altijd. Verdomme.

Eloi senior is het vast met me eens. De rest ook. Dat zeiden ze trouwens al.

Om jou je kop te laten houden.

Wat zei je?

Je wilde dat Miguel een potje meespeelde en je kletst maar door.

Hoe durf je...

Vervelen we je, Fransoos?

Pardon?

Of we je vervelen.

Je zegt geen gedag. In Spanje groeten we als we arriveren.

En als we weggaan, groeten we ook.

Zo ingewikkeld is dat niet.

Tot morgen.

Goed zo.

Zeg, Loren...

Goeiemiddag.

Alles oké?

Ben je in Portela geweest?

En?

Het dak houdt het, denk ik. -Ondanks de regen?

Het lukt wel.

Je ziet er moe uit. -Ik bén moe.

En ik heb vooral honger. Heb jij al gegeten?

Ik vind mensen die goed eten sexy.

Mee eens.

Maar ik kan jou niet meer bijhouden.

Liliane mag me graag. -Ze is dol op je. Je hebt ook flink geflirt.

Op de markt bijvoorbeeld... -Wat?

Je valt in de smaak bij vrouwen die... Vrouwen die...

Vrouwen met ervaring. Die hebben er kijk op.

Alles is lekker, mevrouw. Uiteraard.

Dank. Tot ziens. -Twee kilo?

En twee kroppen sla.

Tomaten zijn er over anderhalve maand, toch?

Ja, klopt.

Hou dan twee of drie kratjes voor me apart.

Volgens mijn schoonzus zijn de tomaten van de Fransen het lekkerst.

Bedank haar. -Hoe heet u?

Cheli. -Mooie naam.

5,50 alstublieft. -Staat genoteerd, Cheli.

Ik ga naar bed.

Je hebt niks gegeten. -Nee.

Ik kom zo.

Dat is even geleden.

Hallo, Pepiño.

Hallo. -Hoe is het met je?

Heel goed. En jullie? -Goed, hoor.

Voor jullie. -Dank je wel.

Plus een cadeautje. -Chorizo.

Koffie? -Nee, dank je, Olga.

Ik ging net zetten. -Hoeft echt niet.

Jij wel? -Graag, lieverd.

Dank je wel, Pepiño.

Begin alsjeblieft niet weer.

Ik zeg niks. Geen idee wat jullie uitspoken.

De grond moet uitrusten. -Je kunt drie keer zoveel tomaten kweken.

Is op wetenschap gebaseerd.

Wat weten schapen?

Wetenschap.

Lees meer, dan weet je meer.

En als jij wat meer oefent, ga je beter Spaans spreken.

Eeuwig zonde, die moestuin.

Titán. Kom mee.

Titán, hier.

Hier.

Wat is er mis? -Weet ik niet.

Hij stopte er ineens mee.

Stap in, ik breng je.

Kom, schiet op.

En nu? -Kom op, het was een geintje.

Stap nou maar in.

Kom op. Maken jullie in Frankrijk nooit grapjes?

Eén keer is een grap. Twee keer een belediging.

Oké, sorry.

Stap nou in. Het was een geintje.

Ik breng je naar Fran, die repareert het vanochtend nog.

Toe nou. Ik heb haast.

Haast...

Die indruk maak je echt, ja.

Kan ie?

Imbeciel.

Zoek het maar uit, mafkees.

Wat doet ie?

Kom dan.

Kom dan.

Niet kwaad worden, Fransoos.

Hoezo? Vind jij dit grappig?

Je bent een stomme idioot.

Kan ik betalen, Eusebio?

Tot morgen.

Ga je vrouwtje maar blij maken.

Na je gezuip van gisteren...

moet je vandaag presteren. Dat wordt geen voetbal kijken.

Dat presteren wordt niks. Hij is zat.

Ladderzat. -Hopelijk knalt ie nergens tegenaan.

Laatst hebben we z'n auto uit een greppel moeten slepen.

Fransoos?

Keer me je rug niet toe.

Speel je een potje mee?

Domino. We komen één speler tekort.

Ben je bang? Da's nergens voor nodig.

Kom gezellig integreren. Kom maar zitten.

Kom op, Fransoos.

Dat is beter.

Stukken beter. Kom maar naast me zitten.

Na zo vaak kijken weet je vast hoe het gaat, toch?

Noteer zijn naam.

Maak er maar van...

Toñito de Conquistador.

Hij overwint altijd. Wist je dat de Fransen...

ons in het verleden wilden veroveren?

Ze waren meteen weer weg.

Ze kwamen hierheen omdat ze ons voor stomme idioten aanzagen.

Napoleon zei het zelf:

Het zijn stomme idioten. Stomme idioten.

Vind jij dat ook, Fransoos? Dubbelzes.

Vind jij ons ook stomme idioten?

Ik kan niet voor alle Fransen spreken. -O nee?

Is 't geen belangrijk thema tijdens het conclaaf dat de Fransen jaarlijks op 14 juli houden?

Ik zie tanden. Mooie tanden, net dominostenen.

We dachten dat je geen tanden had.

We gaan wat doen, Fransoos. Ik weet iets.

Als je dit potje wint, maak ik alle huizen af...

die jij aan het opknappen bent.

Ik ga helemaal los, net als die kerels op tv.

Hoe heet dat programma ook alweer, Loren?

Welk?

Over huizen opknappen. -Totale Renovatie.

Ken je dat? Ze gaan helemaal los. Drie Vikingen...

storten zich op een krot dat zowat uit elkaar dondert...

en toveren het in een oogwenk om tot een Byzantijns paleis.

Dat wil jij toch ook: dit dorp veroveren en transformeren...

in zo'n teringresort voor buitenlanders? -Nee.

Niet voor buitenlanders.

Voor de mensen hier.

Jouw beurt.

Ik vraag me af... Heb je bij jouw grootse plannen voor het dorp...

niet bedacht dat wij daar niet in passen?

Wanneer straks die hypothetische lui...

hier komen wonen vanwege jouw biosla...

de schone lucht en moedertje natuur die ons allemaal gebaard heeft...

en ze zien de koppen van Loren en mij, denk je dan niet...

dat ze hard wegrennen?

Je had moeten tekenen...

voor de windmolens, aangezien jij...

een echte milieufreak bent.

Had je resort ergens anders opgezet, met minder lelijke buren...

in plaats van mensen om te lullen met je gladde babbel...

met je van God gegeven docentenbabbel.

En wij trekken aan het kortste eind, Fransoos.

Wij zouden een nieuw leven kunnen opbouwen...

met de poen van de windmolens.

Xan. -Zeg het eens, Breixo.

Ik heb niet getekend omdat ik tegen was. Beetje meer respect.

Met alle respect, maar in jouw geval ligt dat anders, Breixo.

Waarom?

Om tal van redenen, twee met name.

Jij bent hier geboren en sterft hier vast. -Dat slaat nergens op.

Ten tweede: als ik mag uitspreken. Met jou, Breixo...

in tegenstelling tot anderen, kunnen we praten.

Loren, ik heb verdomme een probleem. Ik snap niks van het Franse gevoel voor humor.

Alsof ik iets grappigs zei, terwijl...

Zei iemand iets grappigs?

Juist niet.

Waarom heb je niet getekend?

Dat heb je nooit duidelijk uitgelegd. Waarom niet?

Daar hebben we het al over gehad, Xan.

Je hebt tig keer gezegd dat die krengen te groot en niet echt groen zijn...

en meer van die lulkoek.

Maar wees nou 's eerlijk...

Zeg eerlijk waarom je niet getekend hebt.

Ik kon het niet.

Hij kon het niet, zegt ie.

Je kon het best, met deze hand.

Je rukhand.

Misschien had je geen zin om te tekenen.

Vertel waarom je niet getekend hebt.

Omdat dit mijn thuis is.

Xan, laat nou maar.

We spelen nog een potje. Laat maar.

Dit is Manolo. -Hallo. Aangenaam.

Mijn vrouw Olga. -Aangenaam.

Z'n neef is hier geboren. Hij snapt niet waar we mee bezig zijn.

Geweldige waakhond ben jij.

Kom 's hier.

Wat wil je, Fransoos?

Ik wil jullie spreken.

Waarover? -Kom hier.

We komen eraan, Fransoos.

Nee, ik drink niet als ik aan het werk ben.

Niet tijdens het werk.

Kom. -We zijn aan het werk.

Kom hier.

Werk door.

Xan, kom hier. -Over vijf minuutjes.

Niet zo ongeduldig, verdomme.

Dat is niet erg milieuvriendelijk.

Hij krijgt twee nieuwe.

Zo'n half jaar lang zeiden ze geen woord tegen ons.

Onlangs, in de bar van Eusebio, vroegen ze me voor een potje domino.

Xan noemde me 'Fransoos' waar iedereen bij was.

Hij begon weer over de windmolens, waarom ik niet getekend had.

En de volgende dag...

vond ik voor mijn huis twee flessen zelfgestookte...

Orujo.

Twee flessen. En de dag erop weer twee flessen.

En de stoelen van m'n vrouw en mij...

waren ondergepist. -Ondergepiste stoelen?

We gaan met de broers praten. Als zij het zijn...

Zij zijn het. -Dat weet u niet.

Echt, zij zijn het. -Jullie zijn buren.

Drink een biertje, praat het uit. Zulke dingen gebeuren tussen buren.

Maar ik wil u vragen om, indien mogelijk, u voortaan in te houden.

Me inhouden? Dit is geen gewone burenruzie. Nee.

Teken iedere pagina.

U begrijpt wat mijn collega bedoelt.

Gezien jullie verleden, verbaast het me niks.

Maar we gaan met ze praten, hoor.

Oké. Heel graag.

Ze doet alsof er niks aan de hand is.

Ze betaalt me niet terug en gebruikt het geld om mij op een drankje te trakteren.

Marie, als het een echte vriendin is, praat je met haar.

Een echte vriendin zal het begrijpen.

Dat weet ik.

Maar ze is zo simpel dat dat lastig is. Misschien moet ik het duidelijker zeggen.

Anders zeg je maar dat je je vader stuurt.

Ja, dan gaat ze meteen overstag. Goed idee.

Is met mama alles goed? -Ja.

Je krijgt liefs van haar.

Ik hoop dat we van de zomer kunnen komen. Kom eens...

Dag, lekkere knul van me. -Hoi, opa.

Wat is er? -Wat heeft ie aan? Een kruippakje?

Niet roken waar hij bij is, Marie.

Waarom een kikkerpakje? Wat is dat voor pyjama?

Antoine.

Moet je zien. -Wat?

Zie je ze? -Nee. Maar ze zijn er wel.

Zeker weten.

Hallo.

Wat drink je? -Het gebruikelijke.

Niet het gebruikelijke, dan valt ie in slaap.

Je houdt van slapen hè, Fransoos? Van goed eten en goed slapen.

Niet doen. -Eusebio...

We zitten de Fransoos te dollen. We breken je bar niet af.

Ik geef een rondje.

Dat hoeft niet.

Jouw geld is hier niks waard. Wij betalen.

Je moet je buren te vriend houden. -Pas maar op je tellen, jij...

Hij had twee hele flessen koffielikeur op...

plus een halve fles zuivere alcohol.

Hoelang lag ie wakker, kreunend dat z'n hart het ging begeven?

Twee dagen.

Eusebio, waar blijft mijn bestelling? -Komt eraan.

Zeg Xan, die vader van jou was een beest.

Mijn vader was een regelrechte klootzak, Perri.

Loren, jouw verbouwing schiet niet op.

De verf op de deur moet eerst drogen.

Alsof je je pik als kwast hebt gebruikt.

Je broer is de Picasso van het dorp.

Picasso de Pik.

Lekker?

Dat kattenvlees, vind je het lekker?

Wat?

Wist je niet dat het kat is?

Xan, hij wist het niet.

Hoe kan hij dat in godsnaam weten? In Frankrijk eten ze geen kat.

Eusebio...

Zeg dan, is het dooie kat of niet?

Eusebio, verdomme. -Het is kat.

Het is geen kat. -Nee, dat is het niet.

Het is kangoeroe.

Verdomme, Fransoos, kijk niet zo zielig.

We hebben hier altijd kat gegeten.

Wat denk je?

Wat denk je? Dat Eusebio een koe slacht...

om ons te eten te geven?

Hij durft niks te zeggen, omdat ie wil dat je betaalt en dat je terugkomt.

En eerlijk gezegd is hij de enige die wil dat je terugkomt.

Het is net als konijn, man.

We moeten de kool oogsten, voordat de rupsen ze opeten.

Vind je het echt niet fijn, die camera?

Het is puur voor het geval dat.

Ik weet het niet.

Hallo. Even aan het uitrusten?

Het klimmen kost je steeds meer moeite. -Welnee.

Je bent buiten adem. Pas op. -Laat 'm toch. Luister niet naar 'm.

Ben je steeds sneller vermoeid? -Jij bent steeds irritanter.

Denk aan je gezondheid. -Kijk naar jezelf.

Kom, ik heb sla. -Hem kan ik niet meer zien.

Is dat chorizo? -Natuurlijk.

Dank je.

Er is hier geen hond, Manolo. -Klopt.

Een rustige ochtend.

Altijd in die verdomde zomer.

Doe maar voor 20.

En batterijen.

Komt in orde.

Wat doe je hier, Fransoos?

Ik kom de krant kopen.

Heb je daar bezwaar tegen?

Moet je daarom naar mij staan kijken, mafkees?

Welnee.

Jij staat naar mij te kijken.

Hoe is het, Antoine?

Goed. -In vorm?

En jij? -Goed, z'n gangetje.

De krant dus? -Graag, ja.

Verder nog iets? -Ja...

M'n geld ligt in de auto. Zo terug.

Oké, geen probleem.

En die krant dan? -Wat?

Waar is die krant, Fransoos?

Wat heb je in je zak? Loop je aan je ballen te krabben of film je me?

Je bent paranoia, buurman.

Je filmde me.

Je bent gezien met een camera.

Je filmde me, hè? Geef maar toe...

Teringlijer.

Antoine?

Kom eens kijken.

Wat is er?

Moet je zien.

Die klootzakken hebben twee accu's in de put gegooid.

Het is lood. Die zwarte vlekken, dat is lood.

Het is 16 augustus, 11 uur. Daarnet zag m'n vrouw Olga...

Wat doe je? -...dat de bijna rijpe tomaten ziek zijn.

Hou op met dat filmen.

We kunnen ze weggooien.

Waar ga je heen? -Hou op met filmen.

Hallo, Loren. Alles goed?

Wat ben je aan het doen? -Niks.

Niks?

En je broer?

Die is binnen. Hoezo? -Zomaar.

Loren...

Een vraagje.

Heb je wel eens...

van onze tomaten geproefd?

Wat?

Onze tomaten.

Heb je die geproefd?

Blijf van me af.

Jullie hebben accu's in onze put gegooid.

Of niet soms?

Of niet soms? Geef antwoord.

Geef antwoord, Loren.

Ik zorg dat jullie in de bak komen, Loren.

Dringt dat door tot die stomme rotkop van je?

Val dood.

Kom hier. Kom terug, Loren.

Kom maar hier.

Ga je dat gebruiken? -Misschien wel.

Niet schieten. En weg met die camera.

Mijn oogst is naar de maan, Xan.

Wat kan mij dat schelen. Oprotten.

Besef je dat wel? Je hebt ons geruïneerd.

Oprotten, verdomme.

Wat doe je?

Je hebt ons geruïneerd, klootzak.

Weg hier.

Weg van mijn grond. Meteen.

Eikel. -Wegwezen.

Oprotten, verdomme.

Waarom heb je 'm binnengelaten? -Wat een zak.

We gaan met ze praten. -Dit kan echt niet.

Dat gaan we ze duidelijk maken.

Ze mogen hier niet meer komen.

Dat komt goed. Maar het geldt ook voor uw man.

U bent bij hen geweest. -Dat is anders.

Het was huisvredebreuk. U hebt ze gefilmd en uitgescholden.

Het staat op film. -Ze hebben ons water vergiftigd.

Rustig. We zoeken het uit.

Luister even. Luister en kom terug.

We zoeken het uit. Laat u niet provoceren.

Hij is bedreigd met een geweer.

Dat ding is niet geladen. Dat weet ik zeker.

Uw man moet eerst naar ons komen.

Wij moeten ons aan de regels houden, maar zij mogen doen wat ze willen?

Wapens, water vergiftigen. -U snapt me best.

Ik snap er niks van.

En hij moet niet zo laatdunkend doen tegen Loren.

Wat klets je nou? -Rustig.

Loren is wat simpel sinds die toestand met dat paard.

U bent docent, bent belezen, hebt gereisd.

Daar gebruikt u tegen hem.

Zeg dat we ze hier niet meer willen zien.

En anders stap ik naar jullie chef.

Duidelijk?

We gaan het meteen zeggen. Kom.

Zullen wij het geheugenkaartje meenemen? -Voor jullie onderzoek?

Breixo, hoeveel mensen woonden hier vroeger?

Veel.

Er waren zelfs kinderen.

Als we de huizen hebben opgeknapt, komen de mensen terug.

Als jij het zegt. -Het leven hier is goed.

Mijn dochter en kleinzoon komen hier graag.

Mijn neef komt nooit meer.

De stakker was vóór de windmolens.

Mensen denken tegenwoordig alleen maar aan geld.

Dat is waar, ja.

Maar je kunt hier geld verdienen als je goed werkt.

De grond is veeleisend.

Hij sloopt je.

Dat zul je zien.

Na hoelang beginnen geiten goeie kaas te geven?

Voor goeie kaas heb je schapen nodig.

Die zijn groter en geven meer melk.

We komen er wel overheen. -Natuurlijk.

Als we als een dolle werken en tot ons spaargeld op is.

Maar wat komt er verder nog? Ze zullen ons niet met rust laten.

We gaan ons verdedigen.

We zijn hier niet komen wonen om strijd te voeren.

We gaan toch niet weg?

Zij hebben niks anders. En ze hebben vooral niks te verliezen.

Vandaar die camera.

Je weet hoe ik daarover denk.

Wat moet ik anders doen?

Ik zie echt geen andere oplossing.

Voor het geval het een zaak wordt... -Hoezo? Er zijn altijd andere oplossingen.

Gaan we slapen?

Zonder jou ben ik nergens.

Nergens.

Misschien kunnen we schapen kopen.

Ik ben Rafael, de neef van Breixo. -Mijn deelneming.

Beter sterven in de bergen dan in een ziekenhuis.

Ik vertelde uw vrouw al over mijn goeie herinneringen aan de zomervakanties hier.

Jij ook koffie? -Nee, dank je.

U weet dat mijn oom geen kinderen had. Hij was weduwnaar. Ik heb zijn grond geërfd.

Mag ik gaan zitten?

Ik ben hier lang niet geweest. Ik heb m'n stomerijen, een eigen leven.

Ik heb het geld niet nodig. Financieel heb ik alles op orde.

Snapt u? -Nee, niet echt.

Heel simpel.

Ik heb nu het stemrecht van mijn oom. Het wordt dus zes tegen drie.

Zes voor de windmolens, drie tegen.

M'n advocaten geven er nog geen ruchtbaarheid aan.

Ik weet van uw ruzie en problemen met bepaalde mensen.

Mijn oom maakte zich nogal zorgen.

Heerlijke koffie.

Maar wij begrijpen elkaar.

Bergbewoners hebben goeie en slechte kanten. Dat weet u.

De windmolens dreigen naar een ander dorp te gaan.

Dat zou een gemiste kans zijn voor hier.

Een ander dorp? -Ja, dat is mijn advocaten verteld.

Welk dorp? -Als het er maar waait.

Hebt u dat zwart op wit? -Ik zal u het document sturen.

Graag. -Ik zal het sturen, geen probleem.

Ik weet wie de andere twee tegenstemmers zijn.

U hebt ze overgehaald. Maar ze wonen hier niet.

De ene boert hier, de ander komt alleen zomers.

We moeten 's goed met ze praten. Het is nu of nooit.

Ik kan me vergissen. Maar als ik me niet vergis...

wordt het dan acht voor en een tegen.

Geld is onbelangrijk voor u. Maar de mensen hier, met al hun grond, hebben het zwaar.

Geld is voor ons ook belangrijk. -Denk ik niet.

Die opgeknapte huizen geven jullie weg. -Ze zijn niet van ons, verkopen kan niet.

Het is uw tijd, uw materiaal. Dat is ook kostbaar.

Niet voor ons.

Andere dingen zijn belangrijk voor u en mij.

De mensen hier hebben altijd geploeterd. Niet gereisd, doorgeleerd, niks.

Wij hebben van alles ondernomen. Mijn stomerijen lopen als een trein.

Ik heb een eigen huis. Net als jullie. U bent geslaagd.

U heeft een prachtig project. Maar wie wil hier wonen?

Een landelijk hotel, oké. Maar huizen...

Mensen willen weg. Wie niet weg kan, gaat dood.

Wij zijn hierheen gekomen.

Met dat geld... -Zoveel is het niet.

Ze betalen onder de marktprijs.

Geld is geld. Begin er ergens anders een nieuw project mee.

Galicië is groot. Hier is het hun redding.

Hun redding? -Denk goed na.

Dat zullen we doen. -U bent verkeerd begonnen.

Bergbewoners zijn eenvoudige mensen. Met goeie en slechte kanten.

Dat hebt u al gezegd. -Is dat een dreigement?

Ik bedreig helemaal niemand.

Maar ik denk dat u moet oppassen.

Luister, ik denk ook aan mijn kinderen.

Wat wil ik ze nalaten?

Een makkelijker of een zwaarder leven?

Jullie hebben een dochter, hè?

Al dit hier, al deze lapjes berggrond...

zijn een probleem. Voor iedereen.

Denkt u erover na? -Dat hebben we al gezegd.

Fijn. Bedankt voor uw tijd en voor de koffie.

Terug naar m'n stomerijen. Ik heb vast veel telefoontjes gemist.

Het was me een genoegen.

Dus u denkt erover na?

Denk je dat zij 'm gestuurd hebben? -Ik weet het niet.

Wat is dat?

Wat doen we?

Omkeren.

En dan?

Sluit je portier af.

Laat ons er alsjeblieft langs.

Laat ons erdoor, Loren. -Doe je raampje omlaag.

We gaan slapen. -Raampje open.

Alsjeblieft.

Raampje omlaag.

Ze laten ons anders niet gaan. -Raampje omlaag.

Laat ons erlangs. -Verder open.

Laat ons erlangs. -Doe open.

Verder open, verdomme.

We gaan slapen.

Laat ons er alsjeblieft langs.

Ik ben met m'n vrouw.

Laat ons er alsjeblieft langs.

Zo sterk ben je niet.

Wil je koffie? -Nee, dank je.

Als ik er niet bij was, hadden ze je vermoord.

Welnee. -Jawel. Ze hadden je vermoord.

Waarom stonden ze daar te wachten met dat geweer? Wat moesten ze?

Ze waren gewoon bezopen. -En dan nog?

Zo zijn ze gewoon.

Ik begin nu bang te worden.

Jij was gisteravond ook bang.

Moeten we zo blijven leven? Maar dat wil ik niet.

Je denkt toch niet echt dat ze ons wilden vermoorden?

Mij niet. Jou wel.

Iemand vermoorden vergt lef. Dat hebben ze niet.

Dus het is het waard?

Wat? -Dit.

Natuurlijk is het het waard.

Vertrouw me maar.

Loren, laat die hond, verdomme.

Hier, Draco. Meekomen.

Kom, Draco.

Kappen, Loren. -Hij vindt jou veel te lelijk.

Eikel.

Vanavond geef ik een rondje.

Laat mij je wat te drinken aanbieden. Je mag niet weigeren.

Eusebio, een fles, alsjeblieft.

Ga daar zitten, Loren. Rustig maar.

Wat?

Toen ik hier net woonde, dronken we af en toe samen wat.

Je vroeg me toen...

wat ik hier kwam uitspoken.

Ik sprak je taal te slecht om het uit te leggen.

Klopt, ik snapte er geen moer van.

Ik had al heel veel gereisd.

Ik klooide maar wat aan.

Op een avond was ik zo zat dat ik moest stoppen.

Ik ben gaan liggen en zag een hemel vol sterren.

Toen ik wakker werd...

was ik hier, in dit dal.

De rest van mijn leven dacht ik: Op mijn oude dag ga ik daar wonen.

'Dan zal ik vrij zijn.'

Kon je alleen hier vrij zijn?

Dat is een verhaal...

Een heel mooi verhaal.

Denk je dat ik in 'n opwelling hierheen gekomen ben?

Nee, Xan. Deze plek is alles voor mij.

Het is het project van m'n leven.

Ook voor m'n vrouw. -Nee, dat denk ik niet.

Wat denk je dan? -Dat zul je niet leuk vinden.

Het is niet eerlijk dat jouw stem evenveel waard is.

Want jij bent niet van hier.

Serieus?

Het is oneerlijk. Niet omdat...

Niet omdat je een buitenlander bent...

Laat ook maar.

Het is oneerlijk omdat jij pas twee jaar hier de boer speelt.

Maar ik woon hier al 52 jaar, en hij 45.

Mijn moeder 73 jaar.

En we zijn het zat om armoedzaaiers te zijn. Maar het ergste is...

dat we niet wisten dat we armoedzaaiers zijn tot die windmolenfiguren...

ons dat geld aanboden. En telkens wanneer ik nu opsta...

om 5 uur 's ochtends met een enorme kater...

en verrekkend van de rugpijn, dan denk ik aan jou.

En dan begint er weer een mooie dag.

Wat zou je doen met het geld van die windmolens?

Heb je daarover nagedacht?

Uiteraard. -Wat zou je doen?

Is dat belangrijk voor je? -Het interesseert me, ja.

Taxichauffeur in Ourense.

Taxichauffeur? -Ik rij een halve dag...

en m'n broer de andere halve dag.

En je moeder? -Bij mij thuis.

Ze heeft genoeg gewerkt.

Bij jou thuis. -Ja, bij mij thuis.

Denk je dat dat geld van die windmolens daar genoeg voor is?

Weet jij dat? -Nee, ik vraag het je.

Heb je het uitgerekend?

Ik red me wel, dat heb ik altijd gedaan.

Dat is waar. Maar je bent nu 50.

Je hebt niet doorgeleerd.

Vind je me een sukkel? -Nee. Ik denk zelfs...

Ik had recht op die poen.

Ik had verdomme recht op die poen.

Maar jij kwam ertussen, tussen mij en m'n recht.

Wist je dat Loren vroeger een heel mooi jongetje was?

De mensen stonden versteld, zo mooi was ie.

Ze stonden versteld.

Wist je dat niet?

Op een dag nam ik hem mee naar de hoeren.

Maar die weigerden hem.

Weet je waarom?

De hoeren zeiden dat ze bang voor 'm waren...

omdat ie er eng uitzag.

Maar dat was het niet.

Wij stinken hier naar stront.

We stinken naar stront.

Ik wil alleen maar een vrouw zoals die van jou. Een voor mij, een voor m'n broer.

Maar die zijn hier niet. Mag ik goddomme geen kinderen? Dat is hier uitgesloten.

Weet je nog wat je daar toen zei?

Toen we domino speelden.

'Dit is mijn thuis. Mijn thuis.'

Ik was verbijsterd. Je zei het alsof dat alleen voor jou gold. Maar mooi niet.

Het is ook ons thuis. Al sinds lang voordat jullie hier opdoken.

Pas op.

Als jullie echt...

Als jullie hier echt allemaal weg willen...

dan vertrekken m'n vrouw en ik ook.

Dat zou wel zo eerlijk zijn. -Dat denk ik ook.

Dat zou eerlijk zijn.

Maar er is één probleem.

Je hebt onze oogst verpest.

M'n vrouw en ik zijn alles kwijt.

Het werk van een heel jaar.

Kijk me aan en durf te zeggen dat jij het niet gedaan hebt.

Heb het lef.

Is dit je wraak? Ja, hè?

Zelfs als ik weg zou willen, zou dat niet kunnen.

Want het geld van de windmolens is niet genoeg voor een nieuwe start.

Dat probeer ik uit te leggen. Maar je luistert niet.

Je hoort alleen maar wat je wilt horen.

Ik heb heel even gedacht dat je zou tekenen en zou oprotten.

Een heerlijke gedachte.

Wanneer m'n vrouw en ik een nieuwe oogst hebben...

en terugverdiend hebben wat we kwijt zijn, ben ik bereid om weer te stemmen.

En bij acht tegen een vertrekken we.

Tegen die tijd doet dat bedrijf ergens anders zaken, Fransoos.

Geloof die Rafael niet.

Een dorp verderop vult dan z'n zakken omdat wij zo stom waren om niet te tekenen.

Je snapt er niks van.

Het zijn altijd dezelfde lui die hun zakken vullen.

Weet je wie dat zijn? -Niet zo hard.

De Noren die thuis geen windmolens willen, maar ze hier voor een schijntje neerplempen.

Niet zo schreeuwen.

Niet zo schreeuwen. -Vind je dat vervelend?

Een beetje wel, ja.

Je hebt geëist dat ik m'n huis uitging...

je bent op mijn terrein geweest, je hebt mijn oogst vernield...

je hebt me uitgescholden, bespuugd en iemand met dreigementen op me afgestuurd.

En nu mag ik niet schreeuwen?

Fantastisch. Echt fantastisch.

Je hebt me nu wel genoeg gezien.

Ik ben het zat.

Ben je het zat? -Ja.

Toch ben ik bereid om met je te praten.

Maar je luistert niet. -Ik wil je nooit meer spreken.

Ik ga niet weg omdat ik niet weg kan.

Jij wilt me weg hebben. Wat doen we?

Dat is de grote vraag. -Wat doen we?

We doen allebei wat we moeten doen. -Wat ga je doen?

Wat ga je doen?

Was je maar ergens anders neergestreken. -Daar verander je niks aan.

Wat ga je doen?

Zeg dan. Wat ga je doen?

Loren, we zijn klaar hier. Kom.

Lukt het?

We moeten ook gaan wieden.

Oké. Ik kom je zo helpen.

Twee tellen.

Wat?

Wat dan? -Niks.

Zijn het gehaktballetjes?

Een hotdog?

Chorizo?

Tijd voor de cadeaus. -Gefeliciteerd, lieve schat.

Gefeliciteerd, Pepiño.

Wat is het? -Weet ik niet.

Misschien vind je het niks.

Een spencer. -Mooi?

Wat is er mis?

Geen mooie kleur?

Ik vind de kleur prachtig. Alsjeblieft.

Twee maanden werk. -Dank je wel.

Laat 's zien.

Is dit een grapje? Zelf gebreid? -Nee, geen grapje. Ik zweer het.

Belachelijk, het spijt me.

Waar komt de jouwe vandaan? -Van de markt, schat.

Sorry, hoor.

Beter twee dan één.

Ik heb een oplossing. -Zelf gebreid?

Ik weet iets. -Nee, geen striptease.

Wat doe je, Pepiño? -Deze geef ik aan mijn vriend Antoine.

Niet die van je vrouw.

Olga, dat vind ik juist leuk.

Echt waar? Dat moet worden vastgelegd.

Prachtig.

Net een boysband.

Pepiño, een toespraak. -Ja, een toespraak.

Ter ere van de spencer. -Dat moet gevierd worden, ja.

Zo is het geregeld.

Bedankt. Bedankt, lieve Aurora...

dat je me weer een jaar getolereerd hebt.

Bedankt voor jullie komst en dat jullie zulke fijne buren zijn.

Ik hoop dat we nog lang buren mogen blijven.

Absoluut. Proost.

Hetzelfde motiefje.

Bedankt voor je mooie woorden. -Jij bedankt.

Aurora, ook hartelijk dank.

We wisten toen we hier kwamen wonen, dat we onze vrienden zouden missen.

En we missen ze inderdaad. -Jij vooral.

O ja?

Misschien wel.

Maar we zijn blij met jullie. -Dank je wel.

Bevalt het je hier? Mis je je oude leventje niet?

Ja, het bevalt me hier enorm.

Daar drinken we op.

Proost.

Titán.

Wil je hem terug?

Ga maar.

Waar is m'n hond?

Waar is m'n hond? -Maak je geen zorgen.

Waar is m'n hond?

Noem je dat moedig, Loren? Noem je dat moedig?

Kom.

Titán.

Van hier tot hier en van daar tot daar.

Volgende week doe ik dit deel.

Noteer je dat?

Deze helling wil ik ook doen. Maar nu is het te koud.

Voorzichtig, het is daar gevaarlijk. -Ik weet het.

Xosé, kom even.

Excuseer.

Hebt u alles? -Ja, alles genoteerd.

Oké, dan ga ik.

Is verder alles goed?

Gaan de zaken goed?

Gaat u volgende week naar de markt in Barbeira?

Is een goeie markt. -Bedankt. Goedenavond.

Mme Denis, u mag altijd langskomen...

om te melden dat u iets gezien of gevonden hebt dat ons kan helpen.

Maar?

U weet dat dat gebied vorig jaar ook al doorzocht is.

Dat schijnt. -Het is zo.

Oké.

Fijne avond.

Heerlijk.

Dank je.

Hoeveel kost de prei?

1,60.

Dat is dan 2,70.

Dank u. -Jij bedankt, schat.

Hallo.

Vindt u het vervelend als we zo lopen? -Nee, ga uw gang.

Komen we zo bij de rivier? -Ja, die loopt verderop.

Bedankt.

Geen dank.

Dit is alles. Helaas.

Negen?

Kun je niks regelen? -Hoe dan? Er is helemaal niks.

We hadden 15 gezegd. -Meer heb ik niet. Het is graag of niet.

En de andere zes?

Over twee of drie weken. Bel eerst.

Twee of drie weken. -Dat snapte ik.

Neemt u ze of niet? -Ik weet het niet.

Doe maar.

Maar u moet ze nu wel allemaal betalen.

Verdomme. -Wat een oplichter.

Wat zei je vriendin?

Geen idee. Ik versta haar maar half.

Tel maar.

Alles goed? -Ja. En jij?

En? Goeie reis gehad? -Jawel, maar ik ben kapot.

Waarom is hij niet meegekomen? -Hij is nog leerplichtig.

Mam?

Je moet hier weg.

En dat weet je.

Ik blijf bij je om je te helpen om alles te verkopen.

Eva kan voor Pierrot zorgen. We vertrekken samen.

Je kunt bij ons wonen tot je zelf iets hebt.

Ik wil niet weg.

Je mag bij ons blijven wonen. -Ik wil hier niet weg, Marie.

Waarom niet? -Dat weet je heel goed.

Leg nog eens uit.

Nou?

Ik voel me hier prettig.

In de buurt van papa's moordenaars?

Wil je de rest van je leven hier in je eentje zitten?

Ik ben niet alleen. -O ja.

Een ouwe hond en tien schapen. -Negen.

Ik ben niet alleen, Marie. Ik ken hier mensen.

Ik heb het hier naar m'n zin.

Oké, dus je voelt je prettig en je voelt je niet alleen.

Maar ben je niet kwaad om wat er gebeurd is?

Wat denk je? -Nou dan.

Ik snap het gewoon niet, hoe vaak ik hier ook kom.

Dat geldt ook voor mensen aan wie ik het vertel. Dat wil toch wel wat zeggen?

Misschien snap je zoiets pas als je het meemaakt.

Ze hebben m'n vader vermoord. Dus ik heb recht van spreken.

Als je mijn keus maar respecteert.

Oké. En wat ga je doen?

's Ochtends schapen hoeden en 's middags papa's lichaam zoeken?

Ja dus. -Nee, verdomme.

En verder helemaal niks.

Ik ben bang, mam.

Ik ben continu bang dat je iets overkomt. Snap je dat?

Die lui wonen hiernaast. Je komt ze dagelijks tegen. Hoe doe je dat?

Ik probeer er niet aan te denken. -Dat moet je wel doen.

Ze hebben papa vermoord. en doen alsof hun neus bloedt.

En jij wilt in dit wetteloze gat blijven?

Dat is niet het belangrijkst.

Ik kan het niet aanzien.

Je gaat mee, of je wilt of niet. Het is niet anders.

Je hebt hulp nodig. Dat heb ik al vaker gezegd, maar je hebt er schijt aan.

Dus wen maar aan het idee dat je met me meegaat.

Nee.

Ze kunnen jou ook iets aandoen. -Ze zijn juist bang voor mij.

Hoezo voor jou? Dat jij hen iets aandoet?

Dat de waarheid bekend wordt. -Iedereen weet wat er gebeurd is.

Het kan ze niet schelen. Maar zij willen jou de mond snoeren.

Snap je dat? -Nee, ze zullen me niks aandoen.

Dat zei papa ook. En zie...

Luister. Ik heb een psycholoog gesproken die zegt: Het feit dat je hier blijft...

wil zeggen dat je de realiteit niet accepteert.

Je hebt een drama meegemaakt en blijft daarin hangen.

Maar je moet doorgaan met je leven. Waar wacht je op?

Wil je hier wegrotten?

Je snapt me best. -Let op je woorden.

Straks ben je hier moederziel alleen.

Je bent al alleen. Ze hebben iets tegen mensen zoals wij.

Ze moesten jullie altijd al niet. -Waarom zeg je dat?

De politie nam jullie niet serieus. De boeren niet...

vanwege jullie moestuin en jullie arrogantie.

Ze vonden jullie maar 'boeren'.

Ik heb nooit gezegd hoe jij moet leven. Zo hebben we je niet opgevoed.

Klopt.

Maar ik wil dat m'n zoon zijn oma kent.

Voor z'n opa is het nu te laat.

Er zal me niks overkomen.

Wil je echt niet bij ons komen wonen?

Is het bij ons zo vreselijk vergeleken bij dit paradijsje?

Ik wil jullie graag vaker zien. Maar we wisten dat we elkaar minder zouden kunnen zien.

Laten we ophouden met bakkeleien. Kom bij me wonen.

Ik heb je nodig. En jij hebt mij nodig.

Marie... We hebben allebei ons eigen leven.

Toen jij uit huis ging, vond ik dat zwaar. Maar ik accepteerde het.

Toen we hier net woonden, miste ik jou, Pierrot en onze vrienden.

Maar nu wil ik geen ander leven meer. Dit is ons thuis.

Er is geen 'ons' meer. Snap dat dan.

Ze hebben je man vermoord en ergens gedumpt. Laat dat nou 's doordringen.

Als je niet meegaat, zet ik hier geen voet meer.

Dan zie je ons niet meer. Wil je dat?

Hoor jezelf nou eens. -Ik hou m'n zoon weg bij gekken.

M'n keuken uit. We zijn uitgepraat.

We praten tot je bij zinnen bent. Of moet ik je met geweld meenemen?

Hoe durf je zo'n toon aan te slaan tegen mij of wie dan ook?

Moet jij mij de les lezen? Wat weet jij van het leven?

Meer dan jij.

Wat heb jij gedaan buiten rondfladderen van de ene vage figuur naar de andere...

van de ene sukkel naar de andere met hun flutbaantjes?

En zogenaamd omdat je levenservaring wilde opdoen?

Hebben wij je niet altijd gesteund, gezorgd dat je niks tekortkwam?

Ik heb jullie nooit iets gevraagd. -Omdat we je zo hebben opgevoed.

Ik kon er zelf niks aan doen. -O ja?

En alle beslissingen die je zelf hebt genomen?

Ik heb nergens spijt van. -Toen je een kind kreeg met die vent.

Wie heeft je toen gesteund? Deze gek.

Heb ik toen in je keuken tegen je staan schreeuwen?

Hou op. -Luisteren.

Heb ik toen in jouw keuken staan schreeuwen wat je moest doen?

Jij weet niks van mannen. Je hebt alleen papa gekend.

Je hebt geen idee hoe het is om alleenstaande moeder te zijn.

Omdat ik besloten had om m'n dochter samen met mijn partner op te voeden.

Niet jij, maar papa heeft me vrij opgevoed.

Want hij bepaalde alles. Hij ging over jouw leven.

Hij wilde de vader van je zoon afrossen. Ik heb dat voorkomen.

Ja, hoor. Hou toch op.

Papa bepaalde alles. Waar jullie gingen wonen, hoe jullie de dingen aanpakten.

Daar weet jij niks van. -En jij was het volgzame vrouwtje.

Hou op, Marie. -Hij bepaalde jouw leven.

Toen hij leefde en nu hij dood is nog steeds.

Je snapt er niks van.

O nee?

Weet je wat mensen zeggen? Jouw vrienden.

Dat hij misschien bij je weggegaan is.

Hoe kun je dat zeggen?

Dat zeg ik niet, dat zeggen je vrienden.

Ik hoop...

dat je op een dag de liefde leert kennen...

en niet meer zo miserabel zult zijn.

Krijg de kolere.

Dag, slaapkop. -Hallo, Pepiño.

Hoe gaat het, marmotje?

Goed. En met jou? -Goed.

Kom je ons een handje helpen? -Ja.

Wat kan ik doen?

Goedemorgen.

Ga naar de schapen. Schep de sneeuw weg en geef ze vers stro.

Blijf je lang? -Dat weet ik nog niet.

Verdomme.

Hou 'm vijf seconden ingedrukt.

Titán, kom.

Titán, hier.

Hier, Titán.

Kom, hou daarmee op.

Hier.

Hou daarmee op.

Kom dan.

Lopen. Lopen maar.

Kom, Titán.

Ga je zoeken?

Het gaat regenen.

Ik zie wel.

Ik ga mee.

Kom je?

Er wordt daar veel gejaagd.

Ik hoorde ze al.

Over twee weken moet u stoppen. Dan wordt het slecht weer.

Waarom zoeken zij niet mee? Dat gaat sneller.

Je hoeft niet te blijven. -Ik blijf wel.

Alles in orde? -Nee.

Waarom zoeken jullie niet mee? Bang om iets vervelends te vinden?

Sorry, ze is van slag. -Hoezo sorry?

Jullie zijn net zo schuldig als die andere twee.

Denk aan uw woorden.

Ik moet ze te vriend houden. -Oké, ik wil iets weten. Vertaal.

Vertaal verdomme voor me.

Rustig, dames. Bedaar even.

Ga zitten en vertaal.

Vraag waarom de politie niks uitvoert...

terwijl er doodsbedreigingen zijn geuit en gefilmd.

Vraag maar.

Je hebt het mis. Er zijn geen doodsbedreigingen gefilmd.

Ik heb het zelf gezien. -Er staan geen doodsbedreigingen op film.

Verzin ik het dan?

Nee, maar je vergist je. De doodsbedreigingen zijn niet gefilmd.

Wat wel op film staat, is onbruikbaar. Dat heb ik al gezegd.

Dat zal ons een worst wezen. Jullie moeten je schamen.

Niet het gebruikelijke, dan valt ie in slaap.

Je houdt van goed eten en goed slapen.

Niet doen. -Eusebio...

We zitten te dollen met de Fransoos. We breken je bar niet af.

Ik geef een rondje.

Jouw geld is hier niks waard. Wij betalen.

Je moet je buren te vriend houden. -Pas maar op je tellen, jij...

25 oktober, 6 uur in de ochtend.

M'n buurman is weer dronken en wacht me op. Ik moet naar het dorp.

Benieuwd wat er gebeurt.

Ha, buurman. Miste je me?

Mijn vrouw die heel bevallig het land bewerkt.

Als een echte doorzetter, onverstoorbaar en moedig...

overziet ze haar territorium.

Als een koningin.

Opstaan, Marie. Anders komen we te laat.

Nu moeten we hem nog vinden.

Daar is ie.

Hallo.

Jij hier? Dat was toch niet de afspraak?

Jawel, dinsdag de 20ste.

Nee. Vandaag?

Zijn dat de mijne? -Nee, die heb ik niet bij me.

De afspraak was niet vandaag. Je vergist je.

De schapen van volgende week zijn veel beter.

Hoezo? -Je wilt toch kaas maken?

Die andere schapen zijn veel geschikter.

Dus de schapen die u nu verkoopt zijn niet goed?

Jawel, maar die andere zijn beter.

Kan me niet schelen. -Wat is er?

Hij probeert me weer een hak te zetten.

Dat zijn ze. Ik heb ze betaald en neem ze mee.

Te laat, ik heb ze net verkocht.

Een verkoop ongedaan maken is een heel gedoe.

Dat is uw probleem. -Kom een andere keer.

Volgende week.

Ik ga niet weg zonder m'n beesten.

Je moet niet denken dat ik achterlijk ben.

Oké dan maar.

Daar heb je ze.

Rustig, komt goed.

Jongen, annuleer die factuur en maak een nieuwe.

Bedoel je deze? -Precies.

Nee, die heb ik net gekocht. Zij heeft vast andere gekocht.

Mag ik m'n beesten nu meenemen?

Mag ik?

Marie, help je me? -Jongen, kom even helpen.

Hou ze goed vast bij hun achterpoten.

Waar moeten ze heen? -Naar buiten.

En? Is het beest zwaar?

Hou het stevig vast, zonder dat het kan stikken.

Wat? -Geen woord tegen haar, geen blik.

Ik hielp alleen maar.

Ik zei: Basta.

Alles is in orde, Marie.

Het is voorbij. Geloof je me?

Wacht op me in de auto.

Môgge.

Mam?

Ik heb over jou en papa nagedacht.

En...

Mooi, jullie liefde voor elkaar.

Dank je wel.

Hier. -Dank je wel.

Hij vindt het vast lekker.

Je hoort het.

Houden we contact?

Zorg goed voor jezelf.

Niet gelukt? -Nee, het is onbruikbaar.

Wat erop staat is niet terug te halen.

Gaan jullie wel weer zoeken?

Er wordt een team samengesteld. Vanaf morgen gaan we weer zoeken.

Maak u geen zorgen.

De camera lag daar, dus Antoine was daar.

Zeer waarschijnlijk, ja.

Olga, die camera is een belangrijke vondst.

Echt waar.

Wat moet je hier?

Ik wil haar spreken.

Waarover? -Ik wil jou niet spreken, maar haar.

Eerst praat je met mij. Waar gaat het over?

Jullie gaan de gevangenis in. -O ja?

Waar heeft ze het over?

Wat ik zeg: jullie gaan de gevangenis in.

Waarom dan wel?

Heb je iets gedaan? -Wat denk je?

Mag ik?

Nee, laat los.

Ik wil alleen praten.

Uw zoons gaan de gevangenis in.

En u...

blijft dan alleen achter, net als ik.

Mijn zoons hebben niks gedaan.

Uw zoons...

hebben mijn man vermoord.

Dat is niet waar. -Ze hebben Antoine vermoord.

Wij blijven alleen achter.

Wat doen we?

Ik ben hiernaast...

mocht u iets nodig hebben.

We hebben het lichaam gevonden.

Gaan we er meteen heen? -Jazeker.