Original subtitles

ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ *pistolero*

Πατέρα!

Πατέρα!

Για να κοιμηθεί... για να πεθάνει... Όχι, για να κοιμηθεί!

Ίσως σε όνειρο!

Να ζει κανείς ή να μην ζει: Ιδού η απορία...

Είτε είναι ευγενέστερο, στο μυαλό, να υποφέρει...

τα πλήγματα της μοίρας...

είτε να λάβει τα όπλα ενάντια σε μια θάλασσα από σκοτούρες...

και να σταθεί αντίκρυ τους εν τέλει; Για να πεθάνει, για να κοιμηθεί...

Τίποτα περισσότερο!

Και από τον ύπνο...

- Και από τον ύπνο, να πούμε τέλος... - Πατέρα...

- Πατέρα... - Παράξενο...

Αυτοί που επιστρέφουν από τον πόλεμο...

συνήθως ψελλίζουν ονόματα γυναικών από τα χείλη τους.

Ο τύπος αναζητά τον πατέρα του.

Σωστά, ποιος ξέρει αν έχει και πατέρα.

Θέλω να πω αληθινό πατέρα.

Που σε αναθρέφει και σε προστατεύει, που σου προσφέρει στέγη.

Δεν νομίζω να έχει τέτοιο πατέρα.

Διαφορετικά, δεν θα κοιμόταν σε άμαξα ηθοποιών.

Αχ, ο πόλεμος μόνο κακό κάνει.

Κι εσύ; Έμαθες τον αναθεματισμένο ρόλο;

Κάνω πρόβα τώρα!

Άκουσε, αν δεν μάθεις τα λόγια απόψε, θα σου μειώσω τα γεύματά!

Έϊ!

Στρατιώτη.

Ξύπνα.

Κοιμάσαι από το περασμένο βράδυ.

Από πού είσαι; Ποιος είσαι;

Δεν θέλεις να μου πεις;

Είναι μυστικό...

Είσαι παράξενος.

Ποίος θα μπορούσε να αντέξει το μαστίγωμα και την περιφρόνηση.

Η μοχθηρία του τυράννου, η ύβρις του υπερήφανου άνδρα...

Ο πόνος της ανεκπλήρωτης αγάπης...

Ο πόνος της ανεκπλήρωτης αγάπης!

Ποίος θα μπορούσε να αντέξει το μαστίγωμα και την περιφρόνηση...

Γιατί πυροβόλησε;

Ποιοι είναι αυτοί;

Είναι ο Μπουτς Γουόρνερ, έτσι δεν είναι;

- Και τι ήθελε από εμάς; - Τέτοια παλιόμουτρα δύσκολα έρχονται μέχρι...

εδώ, απλά για να ληστέψουν κάποιους δύσμοιρους ηθοποιούς.

Δόξα τω Θεώ, ο στρατιώτης είναι καλός με το όπλο!

- Σε ευχαριστούμε πολύ, έτσι κι αλλιώς... - Κοίτα, φεύγει!

Και τώρα τι; Τρέχεις μακριά;

Έϊ, ήρωα!

Η ΒΡΩΜΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ

Έϊ.

Ο τάφος... Το όνειρο βγήκε αληθινό.

"σκόπιμη δολοφονία".

Αλλά ποιος το έκανε; Ποιος;

Ίσως κάποιος που μισούσε.

Είναι συγγενής σου;

Ο πατέρας μου.

Όλα τα δάκρυα πάνω στη γη δεν φτάνουν, να κλάψουν έναν άνθρωπο, σαν εσένα.

Κι εγώ; Γιατί δεν ήμουν εδώ;

Που ήμουν όταν σε σκότωσαν;

Τόσο μακριά από το σπίτι μου, από τη γη μου... για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.

Υπερασπιζόμενος μια σημαία, ένα κομμάτι αξιότιμου πανιού.

Αντί να προστατεύσω τον πατέρα μου, την δική μου σάρκα και αίμα!

Μήπως φώναξε το όνομά μου εκείνη τη στιγμή;

Όπως στο όνειρο μου;

Καλός άνθρωπος, ο Χάμιλτον. Ήταν άνδρας με τιμή.

Έϊ!

Πρόσεχε, νεκροθάφτη!

Αν λερώσεις τα παπούτσια μου, θα σε βάλλω να τα καθαρίσεις με τη γλώσσα σου.

Και προσπάθησε να μην κάνεις θόρυβο όταν σκάβεις!

Δεν βλέπεις ότι ενοχλείς τις ευσεβείς ψυχές που έρχονται για να προσευχηθούν;

Έχω δίκιο, Ρος;

Έϊ "Στρατηγέ"!

Τι κάνεις εδώ; Ψάχνεις κάνα τάφο;

Ε; Τον δικό σου;

Πρέπει να σε προειδοποιήσω, φίλε μου δεν μου αρέσουν οι στολές τόσο πολύ.

Έχω δίκιο, Γκιλντ;

Ακόμα χειρότερα! Μια τέτοια στολή θα μπορούσε να με κάνει να θυμώσω...

σαν ταύρο που βλέπει κόκκινο πανί.

Όλε, Τόρο!

Έϊ Γκιλντ.

Ποια είναι η γνώμη σου για τέτοιους "ήρωες"...

που αντί να πεθάνουν στο πεδίο της μάχης...

καταλήγουν στο νεκροταφείο, στολισμένοι με μετάλλια;

Ε;

Έϊ, νεκροθάφτη! Έλα!

Σκάψε έναν τάφο... Για τον ηρωικό "στρατηγό"!

Θα φροντίσω... για το πτώμα.

Έϊ! Τι πρέπει να χαράξουμε στην ταφόπλακα;

Γέλασες ήδη τρεις φορές, φίλε μου.

Το επόμενο γέλιο, θα μπορούσε να είναι το τελευταίο σου.

Δεν βλέπεις ότι τρέμω από το φόβο μου;

Ανάθεμα, ποτέ δεν σε έχω δει να τρέμεις έτσι!

Άντε χαθείτε, οι δυο σας!

Δεν μου αρέσει να μιλάω με κάποιον που πυροβολεί πισώπλατα.

Έχεις δίκιο, Ρος.

Ο πατέρας μου συνήθιζε να λέει...

οι ερασιτέχνες δεν έχουν τα κότσια να σε αντιμετωπίσουν κατάμουτρα.

Άντε χαθείτε γρήγορα πριν... αποφασίσω να γίνω επαγγελματίας.

Πολύ ωραία. Δείξτε χαρούμενοι. Έϊ, όχι! Όχι από την λαβή...

Είναι πιο υγιεινά από την κάνη.

Ακριβώς! Πολύ καλά...

Έϊ, εσύ! Βγες έξω!

Δεν μπορείς να δεις αυτά, τα δύο καλά αγόρια;

Κρίμα...

Ήταν ένα κρασί που θα μπορούσε να αναστήσει και νεκρούς.

Έτσι λένε.

Μέχρι την επόμενη φορά, φίλε μου.

- Θα ξανασυναντηθούμε. - Όποτε θέλετε.

Ευχαριστώ, Χόραζ.

Καλώς ήρθες, Τζόνι.

Πάντα ξεπροβάλλεις την κατάλληλη στιγμή.

Όπως και τότε, όταν ήμουν μικρό παιδί.

Έχεις γίνει άνδρας, Τζόνι.

Και φαίνεσαι εντάξει.

Ήταν καιρός να γυρίσεις πίσω.

Χρειάζομαι τη βοήθειά σου.

Θέλω να μάθω ποιος σκότωσε τον πατέρα μου.

- Και πρέπει να μου πεις. - Δεν ξέρω.

Μου είπαν, ήταν ο Σαρτάνα.

Έτσι είπαν. Αλλά εγώ...

δεν ξέρω.

Είπαν επίσης, ότι ο θείος σου τον εκδικήθηκε.

Ο Σαρτάνα βρίσκεται εκεί.

Δεν θα χαράμιζαν άδικα έναν τάφο για έναν ληστή σαν κι αυτόν.

Και η μητέρα μου;

Υπέφερε.

Είναι ακόμη στο ράντσο.

Γκέρτι!

Είσαι εκεί; Τι κάνεις;

Έρχομαι σε ένα λεπτό.

Ικανοποιημένη με το πάρτι;

Αχ, μπράβο. Είσαι εξαιρετική σπιτονοικοκυρά.

Τι;

Όχι, ανόητε!

Έλα εδώ! Σε διατάζω!

Η γυναίκα οφείλει να υπακούει στο σύζυγό! Και αν δεν υπακούει,

- ...ο σύζυγός της, την κτυπά! - Όχι! Θα υπακούσω! Θα υπακούσω!

Αχ αγάπη μου...

Ποιος είναι εκεί;

Τζόνι!

Τζόνι!

Ω, Τζόνι...

Δύο χρόνια...

Δύο χρόνια σε εκείνο τον φρικτό πόλεμο.

Γιατί παντρεύτηκες τον θείο μου;

Ξέρεις τι συνέβη στον πατέρα σου;

Όταν τον σκότωσαν, ένιωθα σαν να έπρεπε να πεθάνω από τον πόνο.

Λίγος πόνος.

Δεν άφησες το κρεβάτι του να κρυώσει!

Δεν μου αρέσει να μου μιλάς με αυτόν τον τρόπο!

Είναι αλήθεια.

Είσαι η σπιτονοικοκυρά εδώ.

Είσαι η γυναίκα του αδελφού, του συζύγου σου.

Και είσαι ακόμα... Η μητέρα μου.

Ναι... Η μητέρα σου.

Μα Τζόνι, δεν είσαι πια ένα μικρό αγόρι.

Και είμαι γυναίκα.

Και τόσο μόνη.

Εάν δεν ήταν ο θείος σου...

θα είχαν πάρει τα πάντα. Το καταλαβαίνεις; Τα πάντα!

Σίγουρα, σίγουρα.

Έτσι... Ο θείος Κλωντ περιέσωσε τα πάντα.

Και σε αντάλλαγμα, πήρε τα πάντα για τον εαυτό του.

Ναι...

- Επίσης, τα χάδια της μητέρας μου! - Τζόνι!

Είσαι πικραμένος από τον πόνο.

Γιατί δεν θέλεις να με καταλάβεις;

Η μητέρα σου έχει δίκιο.

Τζόνι! Καλώς ήρθες στο σπίτι.

Τζόνι!

Γεια σου, Τζόνι!

Για πόσο καιρό έπρεπε να περιμένω;

Πάρα πολύ καιρό.

Μη μιλάς τώρα.

Έμιλυ...

Τι κάνεις; Έμιλυ!

Δεν έπρεπε να φύγεις, Τζόνι.

Δεν έπρεπε να με αφήσεις!

Τώρα όμως...

Τώρα είμαι εδώ.

Και όλα θα γίνουν όπως έπρεπε να ήταν.

Πολλά συνέβησαν. Πολλά άσχημα πράγματα.

Και τίποτα δεν θα μπορούσε να γίνει όπως ήταν.

Τι ξέρεις;

Τι μπορείς να μου πεις για τον πατέρα μου;

Μην με ρωτάς, Τζόνι. Σε εκλιπαρώ.

Δεν θέλω να μιλήσω γι 'αυτό. Είναι καλύτερα για σένα.

Πρέπει όμως.

Μήπως, ο πατέρας σου, σου είπε ότι γύρισα πίσω;

Όχι, Τζόνι!

Επίσης, δεν είμαι η ίδια που ήμουν τότε.

- Αρκετά! - Τζόνι!

- Πες μου τι έγινε! - Όχι!

Θέλω να ξέρω τι σου έχουν κάνει!

- Τζόνι, φύγε! - Έλα, μιλά!

Πες μου ποιος σκότωσε τον πατέρα μου!

- Σώσε τον εαυτό σου, Τζόνι! Φύγε! - Τι ξέρεις; Τι είδες;

- Όχι, δεν γνωρίζω τίποτα. - Μίλα!

Δεν ξέρω τίποτα, Τζόνι!

- Μίλα! - Έϊ "στρατηγέ"!

Είναι τρόπος αυτός, για την κόρη του σερίφη;

Ο πατέρα της είναι σερίφης τώρα.

Κάνεις πάρα πολλές ερωτήσεις, στο κορίτσι.

Πως απαιτείς να σου απαντήσει;

- Αν δεν μπορεί να απαντήσει... - Φύγε, Τζόνι.

Κάποιος άλλος θα απαντήσει στις ερωτήσεις μου.

- Είναι όντως έτσι; - Φύγε!

Αλλά αυτό δεν θα ήταν καλό για σένα.

Είδες, αγαπητή μου;

Είχες προειδοποιηθεί.

Αυτές είναι επικίνδυνες γνωριμίες. Ακόμη και για την κόρη του σερίφη.

Θέλετε βοήθεια;

Ωχ!

Σήκω!

Όλε!

Αυτό για σένα!

Έλα! Πάμε!

Σταμάτα!

Χαθείτε, εσείς οι δυο!

Πήγε καλά για σήμερα.

- Μέχρι την επόμενη φορά. - Και πρόσεχε...

- Η επόμενη φορά θα είναι η τελευταία! - Αν είναι η τελευταία φορά...

δεν θα ήθελα να τη χάσω.

Επίτρεψε μου να ξέρω πού.

Λοιπόν αυτός πρέπει να έδωσε την εντολή.

Ωστόσο, ο ίδιος μάλλον, προτίμησε να βγάλει την ουρά του απέξω.

Μη με προκαλείς!

Και να θυμάσαι: Αντιπροσωπεύω το νόμο εδώ.

Οι εγκληματίες σε εξέλεξαν σερίφη.

Δεν νομίζω να υπάρχει κάποιος άλλος στον κόσμο...

που ξεκίνησε από τόσο χαμηλά, όπως εσύ...

και κατάφερε να πάει ακόμα χαμηλότερα.

Ωραία, θα πληρώσεις και γι' αυτό.

Όσο για σένα, Τζόνι, η κόρη μου, σου είπε ήδη...

πως δεν θέλει να την περιτριγυρίζεις πια.

Φύγε από εδώ, πριν είναι πολύ αργά.

- Η επιστροφή μου φαίνεται ενοχλεί τους πάντες. - Λοιπόν...

Άκουσε...

Αυτό μπορεί να σε ενδιαφέρει.

Το κράτησα για σένα.

Ήταν δίπλα στο πτώμα του πατέρα σου.

Κάποιος είπε ότι είναι η υπογραφή του δολοφόνου του.

Ο Σαρτάνα;

Αν ανήκει σ 'αυτόν, ανήκει σε αυτόν.

Χόραζ...

Πρέπει να ξέρω...

Πρέπει να ξέρω γιατί ο Σαρτάνα σκότωσε τον πατέρα μου!

Εάν ο Σαρτάνα το έκανε πραγματικά.

Έξι φορές στο κέντρο του στόχου.

Εμπιστεύεσαι υπερβολικά τις ικανότητές σου.

Τώρα το όπλο σου είναι... άδειο.

Κι εσύ, Τζόνι...

επαναπαύεσαι στο επιφαινόμενο.

Θα μπορούσε να υπάρχει πάντα κάποιος που να παίρνει προφυλάξεις.

Και είναι... η τελευταία βολή που μετράει.

Όταν το περιμένεις, σπανιότερα...

συναντάς κάποιον που είναι ταχύτερος και πιο έξυπνος.

Ο πατέρας μου ...πρέπει να συνάντησε κάποιον τέτοιο.

Δεν νομίζεις;

Ωστόσο, αμφιβάλλω ότι ο Σαρτάνα, ήταν ταχύτερος από τον πατέρα μου.

Ακόμη περισσότερο:

Αρνούμαι να το πιστέψω.

Τι θες να πεις με αυτό;

Κάποιος σαν τον Σαρτάνα δεν δρα χωρίς πρόθεση.

Για ποιο λόγο να σκοτώσει τον πατέρα μου;

Άκουσε... Είναι μια πολύ βρώμικη ιστορία.

Και δεν θα ήθελα να είμαι αυτός που θα στην πει.

Θέλω να μάθω.

Ο πόλεμος είχε αλλάξει και τον πατέρα σου.

- Έλα, συνέχισε να μιλάς. - Όπως επιθυμείς.

Όταν οι Νότιοι επρόκειτο να χάσουν,

οι κάτοικοι της πόλης του Τέξας,

συνέλεξαν 300.000 δολάρια, από συνεισφορές.

Μόνο ο πατέρας σου ήξερε το δρομολόγιο μεταφοράς.

Όμως ο Σαρτάνα επιτέθηκε στη συνοδεία.

Δεν νομίζεις ότι είναι παράξενο;

Μην σταματάς.

Σκότωσε τη συνοδεία, αλλά δεν βρήκε το χρυσό.

Και μετά πήγε στον πατέρα σου.

Μην φτύνεις στον τάφο του!

Έτσι είναι τα γεγονότα.

Δεν θέλω να ξέρω τι είδους σχέση είχαν αναμεταξύ τους.

Αλλά άκουσα ότι ο Σαρτάνα σκότωσε τον πατέρα σου.

Μην ξεχνάς ότι ήταν αδελφός μου.

Τον εκδικήθηκα!

Ο Σαρτάνα ήταν ένας ληστής.

Και εγώ τον κατακρεούργησα, όπως ένα σκυλί.

Ο καθένας σε αυτήν την αποικία που αισθάνεται την τιμή και τη δικαιοσύνη...

συμφώνησε μαζί μου.

Και τι έγιναν τα 300.000 δολάρια;

Όποιος γνώριζε είναι νεκρός.

Ο Σαρτάνα.

Ο πατέρας μου.

Ωστόσο, ο χρυσός λείπει.

Λοιπόν... Όποιος έκανε τη δουλειά, την έκανε πολύ καλά.

Μετά από όλα αυτά, Χόραζ, ο κόσμος είναι λιγότερο απαίσιος...

αν τον δει κανείς μέσα από ένα ποτήρι.

Και αυτός είναι ένας ακόμη λόγος για να το έχεις πάντα γεμάτο.

Στην υγειά σου.

Ο πατέρας μου...

Πάντα ζούσε μια ενάρετη ζωή.

Δεν του άξιζε ένας τέτοιος, επαίσχυντος θάνατος.

Κανείς δεν επιλέγει... τον θάνατό του.

Τη ζωή... Αυτή είναι που πρέπει να επιλέξεις.

Και είναι μια δύσκολη επιλογή.

- Αποβίβαση! Εδώ είμαστε! - Γιατί σταματήσαμε εδώ;

Θα μείνουμε σε κάποιο ξενώνα, για τη νύχτα!

Κατέβασε τα πάντα και πρόσεξε μην βαρέσεις το τύμπανο!

Βιόλα ετ.

Ποιος είσαι;

Είσαι νεκρός.

Ένας άχρηστος, αυτό είσαι!

Δεν μπορούσες να "ξεθάψεις"...

τα έξυπνα αστεία σου, στο θέατρο του Ντένβερ;

Δεν θα μας πετούσαν έξω από το θέατρο.

- Σε έχω ήδη στείλει για αμπαλάρισμα δύο φορές! - Κάνω μόνο τη παντομίμα!

Απλά χάνεσαι με τον ερασιτέχνη που ξεχνάει τα λόγια...

- ... για το "να ζει κανείς ή να μη ζει"! - Και η Οφηλία;

Αυτή πάντα πηγαίνει με όλους. Μόνο στο Ντένβερ...

το έπαιξε επιλεκτική με εκείνον τον δικαστή!

Οι αποδοκιμασίες εστίαζαν σε εκείνη, όχι σε μένα!

Και σε σένα, πολυλογά, Και σε σένα!

Πάω για ύπνο μόνη μου.

Έϊ στρατιώτη! Ποιος να το φανταζόταν ότι θα σε συναντούσα εδώ;

Έχεις τρελαθεί; Με πόνεσες!

- Ποιος σου το έδωσε αυτό; - Γιατί; Ζηλεύεις;

- Θέλω να ξέρω από που το πήρες. - Αχ, δεν ξέρω. Περίπου πριν από ένα μήνα.

Από έναν μεξικανό με μυστήρια φωνή. Έναν πραγματικά όμορφο άντρα.

- Το όνομα του! - Δεν μπορώ να το θυμηθώ.

Είχε μια μεγάλη ζώνη, γεμάτη από αυτά τα μικροσκοπικά πράγματα.

Και μετά του άρπαξα μερικά.

- Και αν δεν πάει καλά; - Έλα, τι φοβάσαι;

Κάποιος που θάφτηκε πριν δύο χρόνια δεν περπατάει τριγύρω...

και δίνει σκουλαρίκια σε ηθοποιούς.

- Μ 'ακούς, νεκροθάφτης; - Αλλά εγώ δεν ευθύνομαι γι' αυτό.

Αν η κοπέλα είπε την αλήθεια, τότε αυτός ο τάφος είναι άδειος.

- Άδειος? - Έλα, σκάβε!

Για 100 δολάρια θα έσκαβα μέχρι την κόλαση!

5 για να τους χώσω έξι πόδια κάτω και 100 για να τους φέρω πίσω.

- Φτάσαμε. - Άνοιξε τον.

Βρωμάει ακόμη χειρότερα από ό,τι τα πτώματα άλλων δολοφόνων.

Σωστά, κύριε;

Είναι πολύ κρίμα, να το αφήσω να σαπίσει δίπλα στα σκουλήκια.

Αυτό το πράγμα αξίζει κάτι!

Θάψτον και πάλι.

Τζόνι.

Τι κάνεις εδώ;

Λεηλατείς τους τάφους;

Γιατί με παρακολουθείς;

Μου φαίνεται ότι άρχισες να το παρακάνεις.

Κάνεις σαν τσακάλι.

Χώνεις τη μύτη σου παντού όπως ένα βρώμικο, πεινασμένο σκυλί...

και προσβάλλεις όλους με τις υποψίες σου.

Τι διάολο ψάχνεις;

Ήθελα να δω το πρόσωπο του δολοφόνου του πατέρα μου.

Το πρόσωπο!

Καταλαβαίνεις; Το πρόσωπο!

Τζόνι!

Έκανα ό, τι μπορούσα για τον πατέρα σου.

Και δεν μπόρεσα να τον σώσω.

Αλλά αν ακόμα δεν με πιστεύεις...

Πυροβόλησε με!

Δεν νομίζεις ότι η μητέρα σου υπέφερε αρκετά;

Έϊ Γκιλντ. Κοίτα ποίος έρχεται.

Χοροπήδα, γάιδαρε! χοροπήδα!

Λοιπόν, που σου είναι χρήσιμο;

Πήγες στο νεκροταφείο; Ποιος ήταν στο φέρετρο;

Ο Σαρτάνα.

Παρ 'όλα αυτά, δεν πιστεύω ότι δύο διαφορετικοί Μεξικανοί τρέχουν τριγύρω...

συλλέγοντας και χαρίζοντας τα ίδια μικρά πράγματα.

Έτσι λοιπόν, ποίος είναι θαμμένος εκεί;

Δεν είναι ο δολοφόνος του πατέρα μου. Αλλά θα καταλήξει εκεί, ο δολοφόνος.

Όποιος κι αν είναι.

Έϊ...

Τρέχεις τριγύρω με άδειο όπλο;

Το γεμίζω αργότερα...

αλλά πυροβολώ πρώτος.

Έϊ, ξύπνα!

Ω, κοίτα...

Αλλά δεν είναι από αυτά, που είχε η ηθοποιός.

Τη σκότωσαν, Χόραζ.

Προφανώς, αυτός που το έκανε, ήθελε να της κλείσει το στόμα.

Ένας μάρτυρας λιγότερο. Αλλά επιβεβαίωσε τις υποψίες.

Και επίσης έκανε ένα ακόμα μεγαλύτερο λάθος.

Δεν κατάφερε να με εξοντώσει.

Προσπάθησε και θα το ξαναπροσπαθήσει.

Κανείς δεν είναι τέλειος σε αυτόν τον κόσμο.

Θα το ήθελες;

Ναι, ήταν δικό του!

Ευχαριστώ.

Τζόνι, πρέπει να θυμάσαι...

ότι κάποτε ανήκε σε έναν καλό άνθρωπο.

Ξέρω.

Ο πατέρας σου θα το χρησιμοποιούσε μόνο για να υπερασπιστεί τον εαυτό του.

Και για να προστατεύσει εμάς και τη γη του.

Ελπίζω ότι θα κάνεις το ίδιο.

Τζόνι, θα γυρίσεις πίσω;

Μου το υπόσχεσαι;

Ίσως.

Δεν ξέρω.

Σταμάτα!

Πέδρο!

Τι ψάχνεις, φίλε;

- Τον Σαρτάνα. - Τον Σαρτάνα;

Κυνηγάς φαντάσματα, άνθρωπε;

- Ο Σαρτάνα είναι νεκρός. - Όχι! Δεν το πιστεύω.

Τι δεν πιστεύεις;

Ακίνητος!

Και τώρα θα με συνοδεύσεις στο φάντασμα.

Εκεί είναι.

- Συνήθως είναι εκεί, σε αυτό το σπίτι. - Αχ, ωραία.

- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.

Σαρτάνα!

Τέλος τα παιχνίδια, αγόρι.

Απλά σε άφησα να ξεγελάσεις τους άντρες μου...

επειδή ήθελα να κάνω το κέφι μου.

Έϊ άνθρωπε!

- Ήσυχα, άνδρα! - Μείνε ψύχραιμος, Σαρτάνα.

Οι νέοι είναι πάντα παρορμητικοί.

Θα μπορούσες να χάσεις το κεφάλι σου εύκολα, κατάλαβες;

Τι να καταλάβω;

Ότι έκλεψες τα πάντα;

Τη ζωή του πατέρα μου, την αγάπη της μητέρας μου, τη γη μας!

Μερικές φορές, ο πόνος και ο θυμός είναι πολύ κακοί σύμβουλοι.

Έχω ήδη πει ότι ο πόλεμος άλλαξε τα πάντα.

Τζόνι...

Πρέπει να αποδεχτείς τα γεγονότα.

Το θάνατο του πατέρα σου...

το γάμο μου...

και την προσκόλληση μου σε αυτή τη γη.

Με κατηγορείς γι 'αυτά, σωστά;

Έλα, Τζόνι, άκουσέ με. Προσπάθησε να τιθασεύεις την αντιπάθεια σου.

Η ζωή συνεχίζεται.

Γιατί δεν πρέπει οι δύο μας να γίνουμε φίλοι;

Μην με αγγίζεις!

Δεν σε βοηθάει να παίζεις αυτήν, την βρώμικη κωμωδία.

Υπάρχει ακόμα ένα πράγμα πρέπει να ξέρω για σένα.

Και αυτό είναι κάτι που δεν ενδιαφέρει μόνο εμένα...

- Πού πήγες το χρυσό; - Τι;

Μήπως παράκουσα ή είπες "χρυσό";

Ναι! Ο χρυσός του καραβανιού.

Τι;

Νομίζω, ξέρω πού ο χρυσός κατέληξε.

Μην πιστεύεις σε ανοησίες, Σαρτάνα.

Φτιάχνει ιστορίες για να σώσει το τομάρι του.

Δεν έχει καμία διαφορά να τον σκοτώσω εδώ ή κάπου αλλού.

Με ανάγκασες να παριστάνω το νεκρό για δύο χρόνια.

Είπες ότι ο χρυσός χάθηκε!

Στην πραγματικότητα, ξέρεις πού είναι! Θέλω το χρυσό, το χρυσό!

Πάμε!

Που θα σου φανεί χρήσιμη αυτή η απάτη, Τζόνι;

Αν ο Σαρτάνα συνειδητοποιήσει ότι είπες ψέματα...

θα έχει ένα ακόμη λόγο για να σε σκοτώσει.

Είπες ψέματα κι εσύ.

Όμως η τελευταία βολή είναι αυτή που μετράει.

Θυμήσου, το φέρετρο σου είναι θαμμένο στο νεκροταφείο!

Αχ, ξέρεις, ο χρυσός ανασταίνει και τους νεκρούς.

Ξαναζωντάνεψα και πάλι!

Πάμε, Γκιλντ!

Σταματήστε!

Αντιλήφθηκες κάτι, Ραμόν;

- Δεν άκουσες τίποτα; - Τίποτα.

Προσέχετε! Όλοι κάτω! Στο έδαφος!

Έλα, Τζόνι!

Κατάρα!

Ρος!

Σταματήστε τους πυροβολισμούς! Ακολουθήστε τους!

Έϊ Γκιλντ! Έλα! Φεύγουμε!

Ο θείος σου είναι ισχυρός.

Και ίσως να φανέρωσες τα χαρτιά σου, πάρα πολύ νωρίς.

Τώρα η ζωή σου δεν αξίζει τόσο πολύ πια.

Και η δική σου όχι περισσότερο από τη δική μου.

Λυπάμαι. Είναι επικίνδυνο να είσαι φίλος μου.

Είμαι πολύ περίεργος.

Αν δεν υπολογίζω τους εχθρούς μου, δεν έχω την ησυχία μου.

Έρχομαι μαζί σου.

Όχι

Είναι δικό μου πρόβλημα. Και πρέπει να το λύσω μόνος μου.

Εντάξει.

Θα ξανασυναντηθούμε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Αν δεν είναι εδώ...

τότε θα είναι εκεί. Ή εκεί κάτω.

Αντίο, Χόραζ.

Έλα, γρήγορα!

Έλα, κανείς δεν σε βλέπει! Ο Τζόνι σε περιμένει εκεί.

Ευχαριστώ, για όλα.

Τζόνι!

Πού είσαι;

Τζόνι!

Εγώ είμαι, η Έμιλυ!

Σε προειδοποίησα.

Όχι!

Όχι! Σε ικετεύω, όχι!

Δεν μπορούσες να κρατήσεις το στόμα σου κλειστό.

Εγώ, όχι!

Όχι! δεν είναι αλήθεια!

Δεν είπα τίποτα. Ορκίζομαι!

- Ορκίζομαι! - Σκάσε!

- Πιστέψτε με! Πιστέψτε με! - Σε πιστεύω.

Είμαι απόλυτα σίγουρος ότι δεν θα πεις τίποτα πια.

Όχι!

Όχι

Όχι, δεν θέλω να με χωρίσεις από τον γιο μου.

- Θα πρέπει να γίνει. - Δεν θέλω να τον χάσω.

Έχεις την έγνοια του, λες και είναι ακόμα αγόρι.

Ο Τζόνι είναι αχάριστος, ξεροκέφαλος.

- Δεν καταλαβαίνει τίποτα. - Έλειπε για πολύ καιρό.

Θα ήταν καλύτερα, αν δεν ξαναγυρνούσε ποτέ πίσω.

Χρειάζεται βοήθεια.

Γιατί θα πρέπει να σταματήσω να τον βοηθήσω;

Μου υποσχέθηκες, με την επιστροφή του...

Επειδή δεν είναι εύκολο.

Είμαι ο άνθρωπος που πήρε τη μητέρα του μακριά από αυτόν.

Και δεν θα με συγχωρέσει γι' αυτό.

Άκουσε.

Αν κάποιος είναι σε απελπιστική κατάσταση...

πρέπει να φύγει με τον δικό του τρόπο.

Και όσο πιο γρήγορα φύγει, τόσο το καλύτερο για όλους.

Γκέρτι... είναι το καλύτερο για όλους.

Αν ο Τζόνι με αφήσει...

Αν δεν μπορώ να τον ξανασυναντήσω...

Συγχώρησε με, Κλωντ...

Αλλά θα το μετανιώσω για όλη μου τη ζωή.

Τι θέλεις;

Είναι του Τζόνι!

- Ήταν το όπλο του πατέρα του. - Ναι, αλλά το έδωσα στον Τζόνι.

- Τι του συνέβη; Πού είναι; - Πού το βρήκες;

- Δίπλα στο πτώμα της κόρης μου. - Όχι! Τζόνι...

Έμιλυ...

Όχι

Ω, όχι...

Όχι! Δεν μπορεί να είναι αλήθεια!

Είναι παράλογο, δεν είναι αλήθεια!

Ω, όχι... Δεν είναι αλήθεια...

Δεν είναι αλήθεια... Όχι ..

Πάλι πίσω!

Θα πάμε να ξεθάψουμε κάποιον άλλο;

- Στη μισή τιμή, 50 δολάρια. - Όχι αυτή τη φορά για 5 δολάρια.

Και θα πρέπει να σκάψεις τον βαθύτερο τάφο από όλους.

Και στην ταφόπλακα θα χαράξεις:

"Κλωντ Χάμιλτον, ο δολοφόνος του αδερφού του".

Είμαι πάντα στο καθήκον. Αλλά για το σκάψιμο, θα πρέπει να ξέρω τα μέτρα του.

Αχ, πάρα πολύ άσχημα. Ήταν τόσο νέα. Κακόμοιρη Έμιλυ.

Και τόσο όμορφη.

Ήξερα, ότι θα ξαναγυρίσει εδώ.

- Τι θα τον κάνουμε; - Σταυρώστε τον.

Πάμε! Καλπάστε τα άλογα!

Σηκώστε τον πάνω!

Τραβήξτε!

Κοίτα!

Αυτός είναι ο Σαρτάνα!

Καλύτερα να ειδοποιήσουμε τον κ. Κλωντ.

Ταμπουρώστε την πύλη!

Εσείς εκεί, γρήγορα! Γρήγορα με το κάρο!

Και εσύ, βοήθησε μας! Έλα!

Αφήστε το εκεί, πάρτε πυρομαχικά!

Αφεντικό, ο Τζόε μας έκανε σινιάλο: Ο Σαρτάνα θα είναι εδώ σύντομα!

Έλα εδώ.

Άκουσε. Πες στους άνδρες, να προετοιμαστούν.

Σαρτάνα!

Θα πρέπει να κινηθούμε γρήγορα σαν αστραπή. Κατάλαβες;

Νομίζει ότι θα μας εκπλήξει.

- Ενημέρωσε τους όλους! - Εντάξει.

Κλωντ!

Τι συμβαίνει, αγάπη μου;

- Τι είναι; - Ο Σαρτάνα.

Είπες ότι τον σκότωσες για να εκδικηθείς τον αδερφό σου... τον σύζυγό μου.

Είπες ψέματα, είναι ζωντανός!

Γιατί μου είπες ψέματα;

- Μα Γκέρτι... - Θέλω να ξέρω πού είναι ο Τζόνι!

Πες μου.

Πες μου!

- Γκέρτι, γλυκιά μου... - Τι του συνέβη; Μίλα!

- Σε ικετεύω! - Ποιος πυροβόλησε τον άντρα μου;

- Θέλω την αλήθεια! - Άκουσε, άφησε το όπλο.

Όχι

Τι φοβάσαι; Με φοβάσαι;

Μίλα! Ποιος πυροβόλησε τον άντρα μου;

- Σταμάτα! - Μην κάνεις τον ανήξερο, Κλωντ!

- Δεν με τρομάζεις! - Τι τρέχει με σένα;

- Έχεις τρελαθεί; - Θέλω την αλήθεια!

Γκέρτι, θα μετανιώσεις...

- ... γι' αυτό... - Πολύ αργά!

- Είμαι ήδη σε οικτρή κατάσταση από τότε που ο Τζόνι... - Γκέρτι!

Κάνε πίσω, Κλωντ, ή θα σε σκοτώσω!

Φτάσαμε πάνω στην ώρα, το αφεντικό.

Αφεντικό! Αφεντικό! Ο Σαρτάνα είναι εδώ!

Οι δυο σας, στα παράθυρα! Κουνήσου, βλάκα!

Κουνήσου!

Προσοχή, φθάνουν!

Ας έρθουν πιο κοντά!

Ελάτε, αγόρια, πάμε! Είστε παλικάρια!

Σύντροφοι, εδώ υπάρχουν 300.000 δολάρια! Είναι δικά μας!

Πάμε!

Έλατε!

Έλατε!

- Προσοχή! - Πάμε!

Πίσω, μέσα στο σπίτι!

Καλύψτε την άλλη πλευρά!

Γκέρτι;

Γκέρτι!

Σταμάτα!

Ραμόν! Πήγαινε επάνω!

Ω, όχι...

Ο γιος μου δεν το έκανε.

Τι σχεδιάζεις να κάνεις εδώ;

Δεν ήταν αυτός. Αγαπούσε την Έμιλυ!

- Δεν την σκότωσε! - Είναι ένας δολοφόνος!

Και πρέπει να πεθάνει. Εκεί πέρα.

Όπως όλοι οι δολοφόνοι.

Αρκετά, σερίφη! Άφησε τη γυναίκα μόνη!

Και το γιος της.

- Τι θέλεις από αυτούς; - Σου είπα...

να μην μπλεχτείς στα πόδια μου!

Και εγώ σου είπα να πας στην κόλαση.

Άφησε τον γιατί είναι αθώος.

Τι περιμένεις για να τον ελευθερώσεις;

Θέλεις να πάρεις τη θέση του;

Είναι αποκλειστικά για σένα.

Τζόνι...

Τζόνι!

Κλωντ! Έλα, βγες έξω, Κλωντ!

Γαμώτο...

Ρος, Γκιλντ! Ο Σαρτάνα είναι νεκρός.

Τώρα μπορούμε να φύγουμε κι εμείς.

Ετοιμάστε τα άλογα, γρήγορα.

Ο βρώμικος μπάσταρδος το έκανε. Αλλά όχι μόνος του, είναι αδύνατον...

Ψάξτε τον!

Δεν μπορεί να πήγε πολύ μακριά.

Τι κάνεις; Σταμάτησες;

Και τι γίνεται με τον Κλωντ;

Τι θα πει αν μάθει ότι σταματήσαμε;

Πού αλλού θέλεις να τον ψάξουμε; Κάποιος πρέπει να του έδωσε άλογο.

Ένας ακόμη λόγος να μη συνεχίσουμε, έτσι δεν είναι;

Τι θα καταφέρουμε, ούτως ή άλλως, αν ψάχνουμε στη μέση της νύχτας;

Ναι, ναι. Έχεις δίκιο.

Ρος, πάω για ποτό. Θα έρθεις μαζί μου;

Αν υποθέσουμε ότι ήρθε εδώ και δεν είναι μόνος...

Καλύτερα να προσέχουμε, Γκιλντ.

Αλλά ποιος να τον βοήθησε; Ο φίλος του;

Αυτός είναι πιο άχρηστος από εκείνον.

Θα ρίξω μια ματιά τριγύρω.

Βάλε μου ένα ουίσκι.

Απόλαυσε κάθε γουλιά.

Επειδή θα είναι η τελευταία.

Τι περιμένεις;

Πιες.

Ρος!

Σταμάτα!

Τι ηλίθιος...

Θέλεις να καταλήξεις σαν τον Γκιλντ; Έλα εδώ!

Με ψάχνεις, Ρος;

Ανάθεμα...

Κλωντ!

300.000 δολάρια, Κλωντ!

Πάρα πολλά για τη λίγη ζωή που σου έχει απομείνει!

Και πολύ λίγα για τόσους πολλούς νεκρούς.

Ανάθεμα!

Ένας άνεμος πήρε το χρυσό ... Εξαιρετικά!

Το χρυσό που κάποιοι τον έβγαλαν από τη γη...

Που κάποιοι έγιναν χαφιέδες γι΄αυτόν...

Που κάποιοι λήστεψαν... Που κάποιοι μίσησαν...

Που Πυροβόλησαν... Που κατασπάραξαν...

Και τώρα, τον πήρε ο άνεμος.

Γεια σας κύριοι! Ωραία μέρα, έτσι δεν είναι;

Ναι! Σπουδαία!

Εκτός από τον άνεμο.

Αλλά εφ'όσον υπάρχει δουλειά, υπάρχει αρκετή για όλους.

Ήταν μια μέρα σαν αυτή, Χόραζ.

Θυμάσαι; Μου έδειξες πώς να ιππεύω.

Και εκείνη η φωνή που έβγαινε από το σπίτι: "Μην χάνεις το κουράγιο σου, Τζόνι!"

- Ο πατέρας σου. - "Κάλπασε".

"Θέλω να σε δω να τρέχεις σαν τον άνεμο."

Ναι.

Σαν άνεμος...

Πάμε, Τζόνι.

15 και 16... Ωραία.

Και έχουμε μόνο τέσσερα φέρετρα. Σωστά, αγόρι;

Θα πρέπει να κάνουμε πολλά δρομολόγια σήμερα!

Ναι, ναι, ναι, ναι.

Έϊ! Έϊ!

Γεια σας αγόρια!

Αν είναι να "καθαρίσετε" άλλο μέρος, να με θυμηθείτε!

Είμαι ο καλύτερος νεκροθάφτης στο Τέξας! Ο καλύτερος!

Κάλπαζε, Τζόνι! Ακριβώς σαν τον άνεμο!

ΤΕΛΟΣ