Original subtitles

Haydi kızlar.

“Var bir çeşme” “Canım çeşme”

“Bu yurdun kızları hepsi de seçme”

“Biz çalar oynarız”

“Bu yurdun kızları hepsi de seçme”

“Biz çalar oynarız”

“Manastırın ortasında”

“Var bir havuz”

“Canım havuz”

“Bu yurdun kızları hepsi de yavuz”

“Biz çalar oynarız”

Yufkanızın ortasında var bir kıyma.

Dükkânın kıyması.

Ben size kaç defa söyledim.

Şu böreği patatesle yapın.

Dükkânın kıymasını bitirdiniz.

Abi, Ertan’ım geliyor sen...

...köfteci kedisi gibi kıymanın derdine düşmüşsün.

Ne lazım sana o fırça?

Lazım pervazları boyayalım.

Dayı yufkanın fırçasını pervaza mı süreceksin?

Sen karışma.

Ben mimar dayısıyım.

Biz de biliyoruz bir şeyler.

Bırak onu, lazımdır bana.

Bırak. Bırak.

Ertan gelince boyattırır. İşidir bu.

Haydi sen git. Haydi kıyma al.

Sonra...

...ekmek arası köfte satarsın, bak yoğurmam köfteni.

-Yoğurursun. -Yoğurmam.

-Yoğurursun. -Yoğurmayacağım.

-Yoğurursun diyorum. -Yoğurmayacağım.

Yoğurursun sen, yoğurursun sen.

Eğer yoğurmazsan ben de giderim...

...Arnavut kızı Dora’ya yoğurttururum bak.

-Aman. -Görürsün.

Ben biliyorum sen niçin böyle yaparsın?

-Niçin? -Keyfimi kaçırmak için.

Ama kimse bugün kaçıramaz keyfimi.

Çünkü Ertan’ım geliyor Ertan.

Ertan ne oldu?

Mimar oldu.

Kaç kişi var mimar?

Bizden çıkmıştır köfteci, börekçi, kuyumcu değil mi? Sütçü.

Ama var mıdır mimar çıkan?

Ben okumuşum dayı.

-Evet. -Bilgisayar mühendisi olmuşum.

Hem de dereceyle.

Evet, dereceyle. Ben ama hep söylerim...

...bizde kızlar akıllı.

Erkeklerde o kadar değil.

Ertan hariç.

Dayısının gülü Gülsüm’ü.

Öyle bak işte. Öyle bak.

-Canım benim. -Bir tek ben okumadım bu evde.

Onu da yüzüme vuruyorsun.

Dayısının ayı Ayşen’im.

Cahil idik, ayı da olduk.

Değil mi dayı? Ayı da olduk.

Öyle demedim be.

Gökteki ay dedim ben sana.

Sen benim ay ışığımsın.

Ay yüzlüm, ay yüzlümsün.

Bana bak o kocan olacak işsiz güçsüz Arif ne yapıyor? Nerede?

Nerede olsun?

Konağa getirecek bela arıyor.

Şimdi ben gidiyorum kasaba.

Kıyma alacağım, sonra döneceğim.

Hep beraber gideceğiz, Ertan’ı alacağız.

-Haydi. -Haydi bakalım.

Haydi.

Haydi.

Ayı.

Selamünaleyküm.

Selamünaleyküm.

Sıçrattırma suyu. Harcattırma suyu.

-Hayırlı sabahlar Süleyman Ağa. -Hayırlı sabahlar. Günahtır suya.

Selamünaleyküm baba.

Kolay gelsin Cemal.

-Hoş geldin Süleyman Ağa. -Hoş bulduk, hoş bulduk.

Gitme, dur dur. Dur Allah aşkına.

Dükkânı açmadın bugün. Ne oluyor?

-Bugün kim geliyor biliyor musun? -Ne oluyor?

-Ertan geliyor. -Ertan.

-Geliyor. -Çok güzel.

Hepimiz gideceğiz karşılamaya gara.

Güzel, çok güzel. Çok güzel.

Sonra da açacağım dükkânı işte.

-Güzel güzel güzel. -Şimdi sen...

...bana şey getir kasaba, kahve getir.

Kahve getiririm be.

-Hadi ben gideyim. -Hadi git git.

-Ben gideyim dedim. -Git git git.

Bırakırsan gideceğim be!

Böyle böyle.

Selametle.

Ertan geliyor bugün.

Nasıl özledim, nasıl özledim.

Ertan’ım.

Selamünaleyküm Sabit.

Aleykümselam Süleyman Ağa. Buyur.

Sabit beş kilo kıyma sar bana.

Daha geçen gün aldın.

Ne vakit bitirdin?

Dükkân işlek galiba.

Neriman etten börek açtı.

-Bütün kıymayla. -Niçin?

Ertan geliyor.

Ah be ben unuttum onu. Gelsin gelsin. Benim de çatıyı tamir etsin.

Sabit ne çatısı, ne bacası?

Ertan mimar olmuş geliyor.

O kadar sene okudu İstanbul’da.

Bütün çarşıyı baştan yapacak. Baştan çizecek.

Söyleyeceğim senin çatıyı da. Hadi sen kıymayı hazırla.

Ben oturayım şurada.

Sabit...

...yağını biraz bolca koy.

-Tamam. -Haydi.

Gel gel. Gel, sağ olasın. Gel gel.

Afiyet olsun Usta.

Sağ olasın.

Sizin damadı gördüm taş köprüde.

Bir Makedon’la ortaklık mı ne kuracakmış.

Hayırlı olsun.

Sen ne söylersin be?

Arif...

...Makedon’la iş mi tutuyor dedin?

Kırıyorlar mı? Kırmıyorlar.

Pişirirler mi? Pişirmiyorlar.

Ne gerek var o zaman.

Hem tavuğa yazık hem yumurtaya.

İşte biz yapacağız bunu yumurta gibi.

Üstünü boyayacağız.

Size Paskalya’da satacağız.

Bu numunedir, bu prototip.

Bu yumurta gibi değil.

İşte numunedir bu, prototip.

Benim suçum mu? Şöyle düşün.

Tavuklar böyle yapıyor.

Öyle deriz.

Anlaştık. Anlaşacağız.

Anlaşacağız anlaşacağız. Haydi haydi, anlaşacağız.

Arif!

Arif!

Şimdi...

...geri geri gideceğiz.

Korkma, yapma panik.

Korkma. Gel.

Kim bu?

Bu Gülsüm’ün dayısı.

Eğer bizi tutarsa Gülsüm’ün katil dayısı olacak.

Hapse girecek.

Kalacak familya bana.

Ben de öldüm diyelim.

Dağılacak familya.

Ben buna değer miyim?

Değmem. O yüzden...

...yap panik. Panik yap yap.

Gel koş gel.

Gel buraya.

Gel.

Gelir.

Gel derim.

Gel.

Bak az daha geçecektim öbür tarafa, Makedon tarafına.

Ya sen bilmiyor musun ben otuz beş senedir geçmiyorum Makedon tarafına.

-Gel buraya diyorum. -Dayı ben ölmek istemiyorum.

Öldürmeyeceğim.

Gel dedim buraya, gel.

-Bak uzanamam. -Dayı.

-Ne? Söyle. -Sen bu tarafa geçemezsin.

-Geçemem. -Ben o tarafa şimdi geçmem.

Vuracağım şimdi beynine.

İşte kendine çekmişsin bir çizgi.

Bu çizgi.

-Bu çizgi. -Bu çizgi.

-Geçmiyorum. -Geçmiyorsun buraya.

Bu tarafa geçmiyorsun.

Ben zaten sonsuza kadar bu tarafta kalamam.

Gülsüm o taraftadır.

-Gel derim. -O yüzden gel sulh edelim haydi.

Gel sen buraya.

Ben sana kaç defa dedim.

Bu tarafa geçmeyeceksin.

Makedonlarla iş tutmayacaksın dedim mi, demedim mi?

-Dedin. -Söyle.

Tutmayacaksın demedim mi sana? Geç buraya.

Öldürmeyeceksen geleceğim.

Öldürmeyeceğim.

-Öldürmeyeceğim, geç buraya. -Öldürmeyeceksin.

Öldürmeyeceğim.

Onları giy. Onları giy geleceğim.

Bunları? Korkuyorsun bundan.

Tamam, korkma, giyeceğim.

İşte giydim.

Geç.

Geç dedim! Gel. Gel buraya.

Hadi bakalım gidiyoruz.

Haydi.

-Sen ne geliyorsun buraya? -Sen ne geliyorsun?

Sen ne geliyorsun? Git öteye be. Git öteye be.

-Nereye geliyorsun sen? -Nereye geliyorsun sen?

Sen bilmez misin koskoca Süleyman Ağa’nın burada...

...biricik damadı Makedonlarla iş tutmaz?

Haydi.

O tarafta kalacaksın. Geçme.

Haydi. Git.

Öbür tarafa.

Arayacağım.

-Arif ne konuşuyorsun onunla? -Geldim, geldim. Yok.

Dayı sen kafandakini mi değiştirdin? Ne kadar güzel olmuş.

Her şeyimi değiştirdim ben.

Lazım idi daha saat on birde bitiresiniz.

Siz perdeleri bile takmamışsınız.

Çabuk diyorum çabuk.

Bu nedir böyle?

Jovanka sever maviyi.

Sen yapmışsın her yeri kırmızı.

Mavi insana uyku getirir.

Lazım çalışsın, yok uyusun.

Kırmızı konsantrasyonu arttırıyor.

Tamam da canım Elena yani...

...her yer olmuş arena.

Bu eve kız mı geliyor, kızgın boğa mı geliyor belli değildir.

Sen benim işime karışma Daniel.

Kalk kız oradan. Bozma yatağı.

Ablam geliyor be anne. Bozma keyfimi.

Çok güzel olmuş.

Tam Türkiye forması gibi.

Saçmalama Maria, nereden çıktı şimdi Türkiye?

Öyle ama. Dün gördüm.

Vardı maçları. Kırmızı beyaz.

-Birden çıkarın. -Çıkarın birden.

-Hiç takmayın. -Hiç takmayın.

-Yatağı da değiştirin. -Yatağı da bozun.

Mavileri mi serelim?

Evet, mavileri serin.

Evet, mavileri serin.

Canım Elena vakit geç oldu.

Haydi biz de gidelim karşılamaya.

Haydi bre, haydi haydi bre.

Şoföre söyledim, o gidecek.

Olmaz, ben de gideceğim.

Gitmiştir o çoktan.

Elena.

Biz gitseydik kızı karşılamaya.

Ne fark eder Daniel?

Bırakıyorum bunu buraya.

Koyarsınız sofraya.

Şık görünsün. Tamam mı?

Haydi kolay gelsin. Haydi.

Mis gibi oldu börek, mis gibi.

Makedonlarla iş tutmayacaksın Arif.

Bunlar böyledir. Bunlar yanar döner.

Bir söyler, bir söylemez.

Hoş geldiniz.

-Hoş bulduk. -Hoş bulduk, hoş bulduk.

Hazır mısınız?

Çıkalım ona göre.

Tren neredeyse gelir.

-Hazırız hazırız. Börek de tamam. -İyi iyi.

Arif.

Söyle hayatımın anlamı, söyle.

Bu gene ne vukuat işledi dayı?

Vukuat? Yok, işlemedi.

Hiçbir vukuat işlemedi bugün.

Seni sevmekten başka bu hayatta ben ne vukuat işlemişim Gülsüm’üm?

Arif oğlum al bunu götür, kıymayı dolaba koy.

-Kokmasın. -Ayşen’e söyle...

...örtüyü getirsin. Böreği örteceğim. Koş.

Haydi haydi.

Neriman, baba nerede?

İçerde.

Göresin damat sanırsın. Öyle giyinmiş, öyle süslenmiş.

Öyle neşeli torunu geliyor diye.

Ah Zübeyir Ağa...

...altmış senedir hayalini kuruyor bu caminin.

O sevinmesin de kim sevinsin?

Babam benim be. Babam.

En yakın sırdaşıdır be abi, Ertan biliyorsun.

Ona bugün çifte düğündür.

Öyle öyle.

Neriman bu akşam oturalım sayalım parayı.

Mimarımız geliyor.

Söylesin ne kadar lazım para?

Eksiğimiz nedir?

Bunca vakittir biriktirdik, topladık.

Hem sonra çizsin planı, projeyi.

Başlayalım camiye.

Bak bu vakitte gecekondu yapamıyorlar, biz cami yapacağız.

-Kolay mı böyle? -Hoş geldiniz dayı.

Geldiler benim kuzularım.

-Canım. -Al ana.

Kuzular. Hadi al çocukları.

Horozlar gelmiş.

Horozlar gelmiş diyor.

Sanki hiç burada horoz yok.

Babam nerede?

İçerde dedim.

İçerde. Baba!

Baba!

Baba!

Öldü mü yoksa?

Ağzından yel alsın be abi.

Ölmemiş bak.

Baba haydi.

Yetişmesi lazım maketin Ertan’a.

Siz gidin, ben bitireyim.

-İyi. -Aklı makette.

Heyecanlı. Haydi çocuklar gidiyoruz.

-Haydi Neriman. -Haydi.

Haydi Arif, Gülsüm.

Hadi bakalım.

Bağırttırmayın beni, haydi.

Ertan.

-Ertan. -Kardeşim.

Tut.

Ne yapıyorsunuz?

Ne yaptın?

İyisiniz. İyi gördüm sizi.

İyi gördün.

Gördün gördün kardeş.

-Üsküp burası, özüne dön. -İyi gördüm sizi kardeşler.

İyisiniz.

koşun bakalım.

Özlediniz mi beni?

Ne kadar büyümüşsünüz. Ne kadar büyümüşsün.

Maşallah size.

Hoşgeldin.

-Maria. -Ablam.

Ne güzelsin sen.

Seni çok özledim.

Dayım. Dayım.

Dayım benim. Dayım benim.

-Haydi öp elimi. -Öpeyim elini.

-Neriman haydi. -Haydi.

-Haydi gidelim. Haydi. -Haydi.

Aco Boğaz Köprüsü’nü mü koydun bunun içine, Kız Kulesi’ni mi?

Ne kadar ağırdır bu böyle?

Tekerlekli, çek.

Neriman geldi oğlun.

-Geldi, Ertan’ımız geldi. -Çok şükür dayı geldim.

Gülbahar.

Kız hangi Gülbahar?

Bizim Gülbahar.

Ertan hoş geldin.

Hoş buldum Gülbahar.

Senin için yaptım.

Kurabiye.

Ufaklığa bak ana sen.

Aynı yaştayız Ertan biz. Ne ufaklığı? Maksım mıyım ben?

Sağ olasın, eksik olmayasın.

Ben de yapmıştım.

Olsun, onu da yer.

-Yer. -Ben senin yaptığını yerim.

Hadi ayakta tutmayın milleti.

Muhabbet sonra, sonra.

Haydi.

Kızım istersen geç, kahvaltı yapacağız.

Sağ olasın Neriman teyze. Benim bir arkadaşım geldi bugün.

-Gideceğim, bir onu da göreyim ben. -İyi.

Göreyim. Ertan...

...hoş geldin.

-Görüşürüz. -Görüşürüz, görüşürüz.

Ayşen haydi.

Haydi.

Aco köprüde görüşürüz, gelirsin.

Haydi oturalım yiyelim sabahlık.

Ağanın emri bir işimiz var.

Sonra konuşuruz.

İyi, tamam.

Hadi görüşürüz.

Görüşürüz.

Yunan mıydınız siz?

Baklava getirdin de ondan sonra.

Tescillidir. Türklerindir.

Nereden tescillidir?

Avrupa Birliği’nden.

Onlar bile kabul etti Elena abla, bir sen etmedin.

Kim bilir nedir sanki?

Şerbetli hamur.

Hoş geldin kızım.

Hoş buldum Daniel abi.

sen de mi baklava getirdin?

Jovanka sever, ona getirdim.

Ben de almıştım baklava.

Neyse, onu da yer, bunu da.

Yer.

Hayatım sen şerbetli hamur mu aldın?

Yok.

Jovanka geldi.

Yirmi dakika geç kaldı.

Evet.

-Geliyor börekler. -Gel gel gel.

Anacığım döktürmüş yine.

Bak bak.

Anacığım eline sağlık.

Bak bu böreğin içindeki dükkânın kıyması.

Elinize sağlık dayım.

-Gel bakalım otur. -Kızan...

...kızçe siz yiyin yiyin.

Ayıp olmaz, siz çocuksunuz. Yiyin.

Çocuklara ayıp olmaz. Yiyin yiyin, aç kalmayın. Yiyin yiyin hadi.

Haydi.

Hepinizi özlemişim.

Özlemişim de en çok birinizi özlemişim.

Nerededir dede?

Dede geliyor, şimdi geliyor.

Gelir.

Bak Ertan sen böyle sofra İstanbul’da bile bulamazsın.

Mümkün değil dayım.

Doğru doğru.

Doğru diyorsun dayı.

İstanbul’da böyle masa bulamazsın.

Ama İstanbul’da olan bazı şeyleri de...

...Üsküp’te göremezsin.

Sen ne diyorsun Arif.

Bak Gülsüm’ün yanında.

Arif olan anlar dayı. Arif olan anlar.

O ne çocuğum?

Hediyeler, hediyeler.

Yemedim içmedim biriktirdim.

İşte siparişin enişte.

Ne diyorsun be?

Sağ olasın kayınço.

Sen açık açık para mı istedin çocuktan?

Dayı bunlar gerçek para değil.

İmitasyon bunlar.

Oldu mu elimin altında güzel hissediyorum.

Yeter.

Ablacığım bu senindir.

Bak bakalım beğenecek misin?

Kardeş fena mı kokuyorum ben?

Niçin öyle diyorsun abla?

Sen kokuyorsun cennet bahçesi gibi.

Getirmişsin bana parfüm.

Fena mı kokuyorum?

Dilin şişsin Ayşen. Çocuğum düşünmüş almış sana, hediye getirmiş.

Aman.

Anacığım bu da senindir.

Sen ne masraf ettin kendine, ne masraf ettin?

-Size feda olsun anam benim. -Çocuğum benim.

Ne bir hediye.

Hangi kız verdi buna bu aklı alsın böyle hediye?

-Dayım. -Ne?

Seni unuttum sandın değil mi?

Hususi Erzurum taşıdır.

Bu mu?

Tespih.

Türk toprağı kokar.

Bak kokla.

Sağ olasın.

Güle güle kullan dayım.

Bu da senindir ablam.

Nereden aklına geldi böyle hediye?

-Güzeldir değil mi? -Çok güzeldir.

Gelin bakalım siz de böyle.

Koşun koşun koşun.

Bu senindir.

Bu da senindir. Ama önce öpün dayınızı.

Öp bakayım.

Sen de buradan öp.

Aferin size. Alın bakalım.

Haydi koşun içeri.

İtişmeyin.

Haydi.

Çöp oldu.

Nerede kaldı babam? Soğutturdu böreklerimi.

Baba!

Baba!

Baba!

Neriman...

Geliyor geliyor. Gelir gelir.

Öyle özledim ki.

Bulamadım hiç Viyana’da.

Nedir bu anne?

Yeni iş hediyen.

Ne kadar oldu kız geleli?

Nereden çıktı iş?

Politika beklemez Daniel.

Ablam memur mu olacak?

Tito’nun torunlarına yakışacak bir politikacı olacak.

İşi bile hazır.

Yarın başlıyorsun.

Yeni işin hayırlı olsun. Çok sevindim.

Benim fikrimi de alsaydın anne keşke.

Benim fikrim senin fikrindir Jovanka.

İstemezsen gitmezsin kızım.

Bozma moralini.

Sıkma canını.

İstemezse mi?

Bu Jovanka için bir tercih değil.

Budur kaderi.

Doğduğundan yazıldı.

O Yugoslavya’nın son evladı.

Ondan evvel senin evladınım.

Afiyet olsun.

Afiyet olsun.

Bravo anne.

Babam geliyor.

Baba gel gel.

Dedeciğim ver onu alayım ben.

-Geldim geldim. -Haydi koyayım çayları.

-İyiyim iyiyim. -İyi gördüm seni.

-Sen de hoş gelmişsin. -Uzat uzat.

Gel baba gel gel.

Haydi gel. Gel baba.

Gir koluma. Gel gel.

Ben seni oturtturayım buraya.

Geç geç geç.

Şöyle tutayım sana iskemleyi.

Sen rahat rahat otur öyle.

Hoş geldin baba.

Hoş bulduk.

Dedem benim öpeyim elini.

Dedem be.

Çok özlemişim seni.

Ciğerim benim ciğerim.

Baba bak şekerpare.

Sen gençliğinde götürürdün bunları tepsi tepsi.

Seni seni.

Eli boş da gelmemişsin.

Gelir miyim hiç?

Sana da getirdim.

Bana bunu getirdi bak.

Bak siparişin.

Bak.

Baba bu nedir?

Akıllı saat.

Koydun mu koluna derdine düşüyor bu saat.

Lazım uyuyasın diyor.

Çok uyudun haydi biraz kalk yürü diyor.

Sonra yoruldun, dinlen diyor.

Biz de boş karşılamadık.

Bak bakalım.

Bakalım dedem.

Bakayım neymiş bu?

Bizim caminin maketi.

Gördün mü camimizi?

Aynısı olmuştur.

Ama nasıl zordu bilir misin?

Minareyi ben yapıştırdım.

Nerede sen yapıştırdın? Ben yapıştırdım.

Ertan gelmeden bitireceğim dedin.

Bitirdin valla baba.

Sabredemediniz.

Acele yaptım, yarım kaldı.

Ertan artık sıra sende.

Mimar Bey.

Çiz projenin planını, işimiz çok uzun.

Şimdi onun minaresini meşhur minare ustası...

...Şaban Efendi yaptıydı bizim caminin.

Sen de yapasın aynısını.

Çabalayasın, uğraşasın aynısını yapasın.

Yalnız cami değil.

Çarşıya da yapacağız bir şeyler.

Bedesteni de yapacağız.

Esnaf bekliyor seni.

Canım dedem çok güzel olmuş.

Eline sağlık.

Ama...

...lazım ben bir şey söyleyeyim size.

Söyle çocuğum.

Ne söyleyeceksin?

Ben plan...

...proje çizemem.

Dört sene ne öğrettiler sana?

Çizesin çöp adam mı?

Ben mimarlık okumadım.

Güldürüyorsun bizi be. Hepimiz güldük.

Sen şaka mı ediyorsun Ertan?

Ne demek mimarlık okumadım?

-Okumadım mimarlık ne demek? -Ana...

...ben radyo sinema televizyon okudum.

O kadar bölüm okudun, bir mimarlık okuyamadın mı?

Arif.

Ertan...

...bize reva gördüğün bu mudur?

Hepimiz senelerdir bir kuyruklu...

...yalanı mı beklemişiz?

Bak dedene bak, bak bak dedene.

Senelerdir hayal kuruyor.

Torunum gelsin, yapsın camiyi.

Biz de dişimizden tırnağımızdan...

...para biriktirdik hem cami için hem senin için. Yolladık İstanbul’a.

İstedik mimar olasın.

Deden öldü ölecek Ertan.

Ama bu hâliyle her vakit uğraşıyor.

Dua ediyor.

Umut ediyor.

Niyaz ediyor.

Bir gözü de toprağa bakıyor.

Ertan.

Hiç mi okumadın?

Vay Ertan vay vay!

Hepimizin hayalini yaktın geçtin.

Üzülme dayı.

Ben büyüyünce mimar olacağım.

Ben yapacağım o camiyi.

Yaparsınız yaparsınız da...

...dedenizle ben görür müyüm görmez miyim Allah bilir.

Ben bakayım süt taşmasın.

Börek de fena olmuş.

Arif!

Ne yapıyorsun böyle?

Hepsi.

Ne hepsi kardeşim tatlı, ne hepsi?

Ne diyorsun?

Hepsi diyorum ağa.

Hepsi aynı tarafa akıyor.

Yoktur içlerinde bir tane göstersin cesaret, aksın suyun tersine.

Akarsa suyun tersine parçalanır ağa.

Gücü yeter mi dayansın, sağlam kalsın?

Beraber yüzersek tersine de akarız be.

Ağa kalk o vakit.

Var sana bir sürprizim haydi. Haydi.

Haydi.

Haydi.

Güzel abiciğim, canım abiciğim üzmeyesin kendini.

Sıkılmayasın.

Sağ olasın Neriman.

Neriman.

Hepimiz çürük ipliğe hayal dizmişiz.

Babamın hayallerini yıktı, bizim de ona olan güvenimizi yıktı.

Doğru diyorsun.

Doğru diyorsun. Ne olacak bu çocuğun hâli be abi?

O bildiğini yaptı, o vakit biz de...

...bildiğimizi yapacağız.

Ertan benim çocuğumdur, senin yeğenindir.

Sen ne düşünüyorsun da yapıyorsun?

Biliyorum senin çocuğundur.

Ertan bizimdir ama bundan böyle başıboş bırakmak yok.

Bu bıçak takımı nedir?

Bilettireceğim.

Bilettir bilettir. Körelmişti zaten. Bilettir bilettir.

Neriman senin çocuk da körelmiş.

Bıraktık gitti, böyle geldi.

Nasıl böyle?

Körelmiş geldi.

Onu da bilettireceğim.

Gitmiş okumuş oralarda radyo televizyon.

Biz dedik mi ona git radyo televizyon oku diye?

Gelecek burada işe yarayacak.

Var mıdır bizde radyo televizyon? Yoktur.

Mecbur gidecek Makedonlarla çalışacak.

Makedonlarla çalışacak.

İster misin gitsin bulsun bir Makedon kızı, kaptırsın gönlünü.

Olur mu olur.

Oldu mu oldu.

-Ondan ötürü köfteci olacak. -Evlenecek.

Haydi gel gel.

Çok şaşıracaksın.

Haydi.

Nedir bu?

Kimse bilmiyor ama ben biliyorum Ertan ağa.

Hayalin.

İstiyorsun ünlü olasın.

Nasıl yayınlar yapıyor biliyor musun Sistem nasıl çalışıyor bir göresin.

Pusulanı şaşırsın zaten.

Ne kadar alana yayın yapıyor bu?

Beş kilometre.

Beş kilometre.

Ağa sen söyle bana ne istiyorsun.

Ben kapı kapı dolaşıp söyleyeceğim herkese.

Hem beş kilometre nedir?

Ne gerek var böyle şeylere?

Beğenmedin mi ağa?

Yok ağa beğendim.

Çok beğendim de...

...beş kilometre yetmez bize.

Kim duyacak da dinleyecek?

Bir de sıfırdan radyo.

Çok zordur ağalar.

İstanbul’da gördüm zorluğunu.

Bize hazır radyo lazım.

Kim bize hazır radyo verir, geç yayın yap der ağa?

Radyo aynen böyle der ağa.

O Makedon radyosu.

Orada mı gireceksin yayına?

Siz dersin Makedon’a mı çalışacaksın sen?

Var mı başka şans ağa?

Var mı?

Bütün büyük radyolar Makedonlardadır.

Siz de anlamıyorsunuz beni.

Siz de.

Vardır benim bir bildiğim.

Yüzeceğim nehrin tersine.

Abla ne yapıyorsun sen?

Kıyafet seçiyorum yarın için.

De bakayım sence hangisi?

Hiçbirisi.

Hiçbirisi değil.

Sen bunların hiçbirisi değilsin abla.

Nasıl gidersin istemediğin bir işe?

Maria.

Bilmiyor musun anneyi?

Her şeyi planlamış, düşünmüş.

Ben de yaşayacağım.

Başka şansım mı var?

Var. Gitmeyeceksin.

Anne de öldürsün beni.

Duymaz ise öldürmez.

Nasıl, yalan mı söyleyeceğim?

Yalan değil, hiçbir şey söylemeyeceksin.

O sana söyledi mi iş bulduğunu?

Söylemedi. Sen de hiçbir şey söylemeyeceksin.

Ne zaman gerekirse o zaman söylersin.

Aynı onun yaptığı gibi.

-Bilmiyorum Maria. -Bilirsin bilirsin.

Ne yapacağını iyi bilirsin.

Ama bak sakın Gülbahar’a söyleme.

Bilmez nerede ne laf konuşulur.

Saf akıllıdır.

Annemin yanında söyler, hiç bilmezsin nasıl öğrenmiş.

Daniel’in melekleri.

Daniel’in melekleri.

Ne yapıyorsunuz?

Neden uyumadınız?

Ablam kıyafet deniyor.

Sen söyle baba hiç yakışmış mı bunlar ablama?

Bak.

Yok, hiç olmamış.

Nedir bunlar böyle?

Senin renkli, çiçekli elbiselerin içinde olman lazım.

Sen onlara layıksındır.

Öyle mi diyorsun baba?

Öyle diyorum.

Anneniz tıkırtı yapıyor.

Haydi uyuyun, haydi haydi.

Geliverir süpürgesiz cadı.

-Haydi. Haydi. -Haydi İyi geceler.

İyi geceler.

Ertan.

Çocukkendi o öyle.

Bu kapıdan girmek...

...öbür kapıdan kaçmak.

Otur.

Kayınço en son ben oturmuştum o koltukta.

Bir daha eskisi gibi olmadı hayatım.

Kimliğini almışlardı kimseye kefil olmasın diye.

Yok yok.

Öyle kolay değil.

Senin hayatını alacaklar, benim gibi kimliğimi değil.

Köfteci olacaksın.

Evleneceksin.

Dede nerededir?

Seni dede de kurtaramaz anamın çocuğu.

Olsun.

Nerededir?

Ay anamın çocuğu. Çok çekeceksin çok.

Dur.

Tabii, bir mendilim eksikti.

Onu da koy tam olsun. Sanki ben Bey’in evladıyım.

Koy koy, onu da koy.

Onu da koydun, tam oldu şimdi.

Olsun olsun. Görsünler kimin var altın çocuğu.

Sık sık. Boğulayım. Boğulayım da ben kurtulayım artık bu eziyetten.

Ana ben neye üzülüyorum biliyor musun?

Ne sen beni anladın bu konuda ne de ben seni.

Bir kere git, bir gör.

O kadar mı hatırım yok?

Bak hissediyorum bu kız senin nasibin.

Anneler hisseder.

Madem hissediyorsun söyle bakalım öyleyse.

Inter mi Milan mı, hangisi kazanır?

Seni eşek çakşırı seni. Ben seni bu yüzden büyüttüm değil mi?

-Maytap geçesin diye. -Tamam oldu.

-Oldu yeter.Oldu. -Oldu. Tamam.

Ertan yeğenim ne kadar şık olmuşsun böyle.

Köfte pişirmeye bu kıyafetle mi geleceksin?

Doğru dersin dayı.

Ben dayıma lazımım şimdi.

Yok yok, gelmeyecek o seninle.

Dükkâna lazımdır başka yere gitsin.

Sen şimdi lazımdır çocuğun cebine bazı para koyasın. Utanmasın orada.

Beyefendi gelmeyecek dükkâna.

Ben de koyacağım cebine para.

Harçlık falan yok.

Abi.

Ne var?

Vereyim bir yirmi dinarı.

-Beş. -Beş.

Bin.

Yuh!

Al.

Haydi çık git bismillah.

Haydi.

Ertan’ım.

Inter.

Ertan’ım Inter.

Bekle beni.

Bekle.

Neriman.

Geç hadi geç.

Neriman sen ne yapıyorsun?

Nereye gidiyor bu çocuk böyle süslü püslü bu vakit?

Nereye gidecek be dayı?

Gönderiyor annem yeni adayıyla tanışmaya.

Gidiyor onunla görüşsün.

Neriman Vardar’da kum, sende akıl.

Akıllanmayacaksın.

Böyle dalavereyle çocuk mu evlendirilir?

Yok mudur bunun bir yolu yordamı?

Ne yapsın?

Bıraksın da Zafer abim gibi bir Makedon kız mı bulsun?

Bulsun hem kıyamet kopsun.

Makedon kız demek.

Neriman epeydir söylersin sen bu meseleyi.

Makedon kızı nereden çıktı şimdi?

Yoksa bazı şeyler mi işittiniz?

İşittiniz mi bak?

İşittiniz mi?

Abiciğim işitmedik, işitmedik ama lazımdır hızlı olalım.

Anlar mısın?

Gittikleri yerler ortak, yedikleri içtikleri ortak.

Arkadaşları ortak.

Kullandığımız lafların bile yarısı aynı.

Korkuyorum, yakışıklı çocuktur.

Makedon kızları da güzel.

Gençtir be abi.

Yeni geldi bu daha.

Bu da kayıp gider elimizden diye korkuyorum yani.

Kayar mı dersin?

Ben bir şey demiyorum.

Ben bir şey söylemiyorum.

Ama yarın öbür gün...

...şaşırmayalım diye uğraşıyorum.

Doğru diyorsun.

Kız kardeşim tatlı.

Ertan.

Ertan.

Gel gel gel.

Dayı ben valla oynamıyorum Inter falan.

Kumardır o, haramdır. Bahis.

-Ben takılıyordum anneme. -Tamam oynamıyorsun Inter falan.

Ben ona kızmıyorum.

Sen annemin aklına gittiğime kızıyorsun.

Ben dayı gitmiyorum zaten. Dünden razıyım ben gitmeyeyim.

Yok git git.

Anan haklı.

Doğru söylüyor.

Al şunları.

Ertan yalnız istiyorum sana ben bir şey söyleyeyim.

Söyle dayı.

-Kıza sor bakalım. -Ne soracağım?

Tam Türk müdür, yarım Türk mü?

Makedon akrabası var mıdır, yok mudur?

Melez mi, değil mi?

Eğer melez ise, yani kanında bir karışıklık var ise...

...hele Makedon’sa kaç oradan. -Ben kaçayım dayı.

Haydi dayısının yeğeni, benim aslanım.

Sandım börek pişirir bu kız.

-Merhaba. -Merhaba. Ben Yasemin.

Bir demet yasemen.

Yasemen değil, Yasemin.

Zeki Müren.

Ertan değil miydi?

Ana, kız, Zeki Müren’i tanımıyor.

-Yani? -Ne yani?

Zeki Müren’i tanımayan kızla benim ne işim var?

Evlenince zamanla tanır çocuğum, ne var bunda?

Ana yok, mümkün değil ben bu kızla yapamam.

Çok cahil vallahi.

Korkma be kardeşim tatlı.

Annemin listesi kabarık.

Hepsini kütükten çıkarmış.

Hepsi soylu, akıllı hem güzel.

Merhaba.

Ertan ben.

Ben de Nazan.

Haydi otur.

Ne oldu?

Yok bir şey.

Görseydim suratını.

Değil mi geldim göreyim seni.

Çıkarasın maskeni.

Tabii.

Tabii. Tabii.

Ama bunu takman lazım.

-Öyle çıkarırım. -Benim?

Evet.

Ana, kız çok temiz.

Annenin bulduğu kız temiz olur tabii, tabii.

Ana biraz fazla temiz. Öyle böyle değil.

Çocuğumuz olsa çamaşır suyundan çıkartmaz maazallah.

Ne diyorsun Ertan sen? Ne kadar güzel temiz işte.

Ana fazla temiz diyorum fazla fazla. Her şeyin fazlası zarar.

Belediye o kadar temizlememiştir o bankları.

Çıkardı ıslak mendille sildi bütün her yeri böyle.

Ah be evlat herkesin vardır bir kusuru.

Belki düzelir evlenince.

Evlilik yarar.

Belki zamanla pisleşir.

Zamanla pisleşir çocuğum.

Ama kardeşim tatlı, annemin son bulduğu aday yüz numara bir kız.

Söyleyeyim doğru.

Sen çok güzelmişsin.

Teşekkür ederim.

Vallahi billahi çok güzelsin.

Nasıl söyleyeyim?

Güzelsin.

Yok ne söyleyeyim?

Bir selfie çekilelim bari.

Hatıra kalsın.

Anne bak kız çok güzel.

Hem akıllı.

Haydi hayırlı uğurlu olsun.

Çok şükür Allah’ım.

Gördün mü buldun dengini. Tencere kapak gibisiniz kızla.

Anne kız çok güzel diyorum.

Haydi doğru gidelim isteyelim.

Anne ne yapıyorsun? Anlamıyor musun sen beni?

Sana derim ki kız hem çok güzel hem çok akıllı.

Sen diyorsun ki gidelim isteyelim.

Ertan’ım ne diyorsun sen?

Hepsine buldun bir kusur.

Buna da hem çok güzel diyorsun hem iyi diyorsun hem olmaz diyorsun.

Sen ne diyorsun?

Anacığım bak...

...davul bile dengi dengine.

Baksana şu kıza.

Yani noksanı yok. Kalemle çizilmiş gibi. Öyle böyle değil.

Maşallah.

Ben bunun yanında gölgede kalacağım.

Dert ettiği şeye bak. Dert ettiğin şeye bak.

Evladım zamanla çirkinleşir.

Olmaz be anne olmaz.

-Zorlama. -Olacak. Çirkinleşir.

-Olmaz. -Çirkinleşir

Zorlama. Zorluyorsun.

Ben biliyorum sen niçin böyle yapıyorsun?

Sanıyorsun ki ben de abim gibi gideceğim...

...Makedon bir kızla evleneceğim.

Biliyorum ben.

Boşu boşuna tasa ediyorsun.

Anlaştık mı?

-Anlaştık. -Anlaştık.

Ben gidiyorum. Bak sakın gidip de...

...benim yerime bir kız falan hiçbir şey istemeyesin.

Söz ver.

-Söz. -Söz.

Sen de ha bire kahve içiyorsun.

Ha bire kahve içiyorsun.

Doldurma kadını.

Hiç kahveni elinden eksik etmiyorsun zaten, o kahveyi.

-Anne. -Ne?

Zafer abim de böyle diyordu.

Ama gitti bir Makedon kızıyla evlendi.

Ama var bir çaresi.

Damat gecesinde, tıraş gecesinde Ertan’a bağlarız bir kız.

Herkesin önünde olursa vazgeçemez.

İşi oldu bittiye getiririz.

Bağlandıktan sonra da zamanla severler birbirlerini.

Ama kimseyi beğenmiyor ki.

Kim olacak?

Ben buldum.

Valla buldum.

-Kim? -Gülbahar.

-Hangi Gülbahar? -Hangi Gülbahar? Bizim Gülbahar.

Bizim Gülbahar?

Bizim Gülbahar.

Bizim Gülbahar.

Küçüklükten sever Ertan’ı.

Değil mi Ertan kırmıştı bunun burnunu topla?

O zamandandır âşık.

Nasıl gelmedi aklımıza?

Gözümüzün önündedir ne vakitten beri.

Doğru diyorsun.

Ne anlar Gülbahar kurabiyeden?

Yapmış getirmiş sabahın köründe.

Hiç.

-Afiyet olsun. -Sağ olasın.

Haydi gelirsin be.

Gülbahar, annem duyarsa sizin tarafa geldiğimi hele damat gecesine.

Ne diyorsunuz, işte o tıraş gecesine katıldığımı.

Beni evlatlıktan reddeder.

Bir şey olmaz diyorum sana. Nereden duyacak?

Hem bak acayip âdetler var.

Çok eğlenceli. Rüyanda bile göremezsin diyorum...

...sana böyle değişik âdetleri. Yüz senedir yapılıyor, yüz yüz.

-Aslında çok da merak ediyorum. -Edersin tabii.

Nasıl oluyor bu damat gecesi?

Bak şimdi damat evlenmeden bir gece evvel böyle eğlence tertip eder.

Arkadaşlarını toplar.

Evinin bahçesinde eğlence tertip eder.

Bekar kızlar da eğlenceye bakar böyle, eşlik eder şarkılara.

Hoş geldin Ertan’ım.

-Tebrik ederim. -Sağ olasın.

Mustafa ne yaparsın?

Usta hayırlı işler.

Yenge. Şunu topla yenge.

Bekar erkekler boş keseler alırlar ellerine.

Hepsi farklı renktedir.

Kızlar böyle kim hangi keseyi aldı görür, bilir.

Siz almıyor musunuz?

Onlar almıyor.

Ne bakıyorsun? Demedik mi otuz yediden evvel evlilik yok?

Alacak iseniz alın.

Neriman sultan bakıyor.

Yemin ettirdi alacağım keseyi.

Bırak.

Anne, Ertan aldı keseyi.

-Gülbahar. -Ne?

Seninki de burada mı?

Burada.

O vakit bırakırsın kesesine bir eşya.

Yok, ben utanırım.

Ya geri atarsa keseyi.

İçimdeki ümidi de bitirmek istemem.

Ümit etmek güzel şey.

Gülbahar’ın takısını bir şeyini al, koy keseye.

Gönder aşağıya.

Haydi.

Ne güzelmiş. Dur bakayım.

Gülbahar gel gel.

Ayşe abla ben arkadaşımın yanına giderim.

Git git.

Bak bak.

Haydi bakalım haydi.

Haydi atıyoruz keseleri.

Haydi Allah hayırlı uğurlu etsin.

Haydi aco.

Ne haydi Mustafa?

Budur âşıklar için âdet.

Ertan âşık mı?

Ağa yok öyle bir şey değil mi ağa?

Bu yüzük kimindir?

Sahibinindir.

Yüzüğün bendedir.

Gelesin alasın.

Benim kesemden bir küpe çıkmış.

Benim küpemin birisi yoktur.

O birisi bendedir.

Gelesin alasın da tamam olasın.

Haydi.

Ben gideyim alayım o zaman.

Bu doludur.

Nasıl diyorlar bizde?

Oraya girersen ya oynayacaksın ya hiç girmeyeceksin.

Al bakalım bu da senin kısmetindir.

O da aldı keseyi.

Oyun mu oynuyorsunuz benimle?

Hani yoktu bir şey?

Alasın bunu atasın hem birden balkona geri.

Birden, al.

Ne oluyor Gülbahar?

-İyi misin? -İyiyim.

Bu bileklik kimindir?

O bileklik benimdir.

Bilekliğin bendedir.

Gelesin alasın.

Haydi haydi.

Ayşen hani Gülbahar’ındı bileklik?

Ben bu kızı görmüştüm bir yerde ama.

Ben atmadım.

Ben atmadım ki.

Ne oluyor Jovanka?

Ben de onu soracaktım, ne oluyor Gülbahar?

Beni buraya kadar getirdin, bir de bilekliğim çıktı keseden.

Sen atmadın mı?

Çocuğu tanımam etmem.

Hem annem keser beni.

-Geri de atmadı keseyi. -Kim o çocuk Gülbahar?

Git iste bilekliğimi. Ben kimseye gönül falan kaptırmadım.

Bu işleri de bilmem.

Anne, Ertan senin gönderdiğin kızları boşuna reddetmemiş. Varmış aşığı.

Kimdir bu kız?

Güzel de kız.

Hanım gibi de.

Ertan’ım, altın çocuğum benim bulmuş altın gelinimi.

-Anne, Gülbahar? -Hangi Gülbahar?

-Bizim Gülbahar. -Boş ver sen bizim Gülbahar’ı.

Gülbahar.

Gel.

Kızım kimdir bu kız? Niye attı Ertan’a bilekliği?

Jovanka, benim arkadaşımdır.

Jovanka mı?

Makedon kızı mı bu kız?

Bir yanlışlık oldu galiba.

Tabii. Tabii.

-Yanlışlık oldu. -Kesin yanlışlık oldu. Arkadaşım o.

Ben zorla getirdim onu buraya.

Zaten kız Makedon.

Ne bilsin bu âdetleri?

Bilekliği görünce de şaşırdı kız.

Ertan atmadı keseyi geri ama.

Bir de Ertan görüp beğendiyse.

Kızım biz Ertan’ı köşe bucak kaçırıyoruz.

O kadar İstanbullara gönderdik Makedon kızlardan uzak dursun.

Şimdi elimizle onlara gönül düşürmesine mi sebep olacağız?

Sen benim aklıma sabır ver ya rabbim.

Anne yaktık başımızı.

Görürsün bu burada kalmaz.

Hep bizim yüzümüzden.

Yoksa bunlar evvelden mi tanış kız Gülbahar?

Yok canım nereden tanışacaklar?

Ertan da bir kolay kabul etmişti o keseyi almayı değil mi?

Acaba bize bazı oyun mu ettiler?

Yok be Neriman teyze, Jovanka öyle bir şey olsa söylerdi bana.

Sen gene de bir sor, bir öğren var mı aralarında bir şey?

Bu kadar yeter bize şimdilik.

Hem lazım söyleyesin, geri çevireceğiz bilekliğini.

-Haydi. -Tamam.

Anne demedi deme Ertan bu Makedon kızla evvelden tanış.

Nerden çıktı o şimdi Ayşen?

Ben bu kızı görmüştüm tren garında.

Ertan’la beraber çıkmıştılar.

Öyle mi diyorsun?

Öyle diyorum. Olur mu olur.

Zafer abime de böyle kese atmıştı o onunkisi.

Ragıp Ağa'nın Boşnak güzeli kızı istedi, yok dedim.

Komşunun hemşire kızı istedi.

Yok dedim.

Marketteki kasiyer kız göz yaptı.

Ona da yok dedim.

Biz söz vermedik mi ağa?

Demedik mi otuz yedi yaşına kadar başımızı yakmayacağız?

Biz söz falan vermedik.

Sen kendi kendine söz verdin.

Kızı beğendi belki?

Öyle mi aco, ne diyorsun?

Bilmiyorum.

Atamadım keseyi geri. Biz de her gün keseyle oynamayız ki.

Ama çok güzel bakmadı mı be?

Hadi Arif götür.

Ne yaparsın sen burada?

Ne oturuyorsun? Hadi işine bak.

Al al.Al al haydi.

Arif gel.

-Al. -Sağ olasın. Ben de tam aç olmuştum.

Senin doyduğunu ne vakit gördük biz?

Sana değil bu.

Şuraya bak orada bir adam oturuyor bak.

Gördün mü?

Gözünün önünde.

O adama git ver bunu.

Haydi.

Ayran da götür.

-Niçin? -Kuru kuru mu yesin köfteyi?

Yok onu demiyorum. Adama niçin köfte götüreyim?

Arif soru sorma.

Git götür köfteyi.Haydi.

-Götürdün mü? -Götürdüm.

İyi iyi.

Selamünaleyküm Usta.

Aleykümselam. Aleykümselam.

Düşünemedim aldım bir ısırık.

-Niye? -Param yoktur diye.

Lüzum yok, lazım değil para.

Bu ikramdır.

Afiyet olsun, helal olsun.

Olmaz öyle.

-Olur olur. -Olmaz.

-Olur dedim. -Olmaz Usta.

Olur dedim bak olur derim ben.

Bak ben çok çabuk sinirlenirim.

Sevap işleyeyim derken günah işlediğim çok oldu.

Onun için sevabımdan etme beni.

Ye köfteni.

Öyleyse yaz deftere Usta.

Deftere.

Yazmazsan yemem.

Öyle mi? Peki.

Anahtarı da alalım bakalım.

Bana bak sen ne bakıyorsun deftere?

-Çevir kafanı. -İşine bak Niyazi.

-Adın? -Osman.

Osman ne yedin?

Köfte, bir buçuk köfte pide.

Bir de ayran.

Yazdım hadi, oldu.

Param olsun ödeyeceğim Usta.

Sıkma kendini.

Ne vakit olursa ödersin.

-Afiyet olsun. -Allah razı olsun.

Senden de Allah razı olsun.

Haydi haydi.

Ne?

Ne?

Helal olsun.

Sen üstatsın dayı, üstatsın.

-Yemin ediyorum üstatsın. -Ne diyorsun sen?

Çalçene Arif ne diyorsun?

Dayı adam orada öyle kendi kendine oturuyordu.

Ama durduk yere köfte ekmek sattın.

Adam durduk yere borca girdi. Helal olsun. Dayı helal olsun.

Tepemin tasını attırma Arif.

Mübarek ezan okunuyor.

Ben namaza gideyim.

Niyazi gel.

Buyur Usta.

Dükkâna göz kulak ol.

Tamam Usta.

Arif ağana da göz kulak ol.

Dayı.

-Söyle. -Ne diyeceğim?

-Söyle bakalım. -Şu defteri bana bir günlüğüne...

...versen seni zengin ederim.

Sürekli yazarsın insanların borçlarını.

Toplamıyorsun alacaklarını.

Bana he de, sarsalım piyasayı.

Arif sen iki gözlüsün, aç gözlüsün.

Üçüncü gözün yok senin.

Haydi ben gideyim.

-Allah kabul etsin. -Hadi geç.

Niyazi...

...senin kaç tane gözün var?

Gel İvana.

Bir tebligat daha gelmiş haciz için.

İstifa dosyaları bunlar da.

-Gene mi? -İki ay geriden gelir maaşlar.

Normal. Herhangi bir çözüm bulamazsak şirket mühürlenir yakında.

Bugüne kadar nasıl çözdüysek gene çözeceğiz.

Ticaret bu.

Hem şirketler krizlerle battığı gibi güçlenir de.

Halledeceğiz her şeyi. Nema problem.

Çıkabilirsin.

Arif ağa, Arif ağa.

Ne yaparsın Arif ağa.

Süleyman usta seni bana emanet etti.

Valla döver ikimizi, kapının önüne koya.

Ben de döverim. Ben döverim, dövmem mi sanırsın?

-Ben de döverim. -Yanlış yapıyorsun.

Ben burada Süleyman ağanın hayatını kurtarıyorum.

Para kazandıracağım ona.

Bak şimdi ne olacak?

Arif bırak onu.

Almayayım ayağımın altına. Bırak onu.

Yapma inat be dayı, yapma inat.

Köşelik olacağız, köşelik olacağız.

Ticaret böyle yapılır, bana güven.

Arif bırak diyorum.

Çileden çıkartma adamı.

Beni düşünmüyorsun.

Beni düşünmüyorsun onu anladık.

Bari çocuklarımı düşün. Mert’i düşün, Selma’yı düşün.

Geleceklerini düşün.

Onu sen peşin düşünecektin.

-Ver derim onu bana. -Vermem.

Bu nasıl olabilir?

Bir insan kendi kendini nasıl dolandırabilir be dayı?

Boş borç defteri mi olur?

Arif bak insanoğlu iki gözle doğar.

Ama lazımdır üçüncü bir göz.

O göz adalet, merhamet, vicdan gözüdür.

İnsanı insan yapar.

Açamadıysan o gözü, üçüncü göz...

...sinek gibi yaşar gidersin bu yalan dünyada.

Koy onu yerine.

Ver.

Haydi.

Tabii be Arif, adam doğruyu söyler.

Adam sevap işliyor.

Neyse dükkân bana kalsın, ben de sevap işlerim.

Öyle değil be.

Öyle olmaz more.

Sakin sakin.

Nereye vurduğunu bileceksin.

Ne yaptığını göreceksin.

Hırslı hırslı. Hırsından duymuyor seni. Aynı babam.

Mert Efendi...

...bitti mi ödevin?

Hep bana soruyorsun ana. Selma’ya niçin sormuyorsun?

Neden hep sana soruyorum, Selma’ya sormuyorum?

Bilirim ki Selma yaptı ödevini.

Sen söyle bitti mi ödevin, bitmedi mi?

Valla bitmedi anne.

-Bitmedi. -Vallahi yapmadım.

Vallahi yapmadın?

Yapmadın.

Bak surata.

Küçük Arif.

Dede.

Dede!

Görmüyor musun boş işlerle uğraşıyor çocuk?

Maksım mutlu mu mutlu.

Kimseyi üzüyor mu, üzmüyor.

Ne istiyorsun çocuktan?

Bugün mutlu dede.

Yarını ne olacak?

Yarın dediğin bugünün sonrasıdır be torun.

Bırak maksım yaşasın bugünü.

Yarına Allah kerimdir.

Ne bilesin, belki Mert senin kadar yetenekli değil?

Hem sendin büyük topçu.

Ne oldu sonra?

Almadılar takıma.

Almadılar.

Almadılar ama söyle niçin almadılar?

-Niçin? -Müezzinim diye almadılar beni.

Haydi be Gülsüm içerde ocakta su kaynar. Sen burada ne yapıyorsun?

Geliyorum anne.

Mert!

Oynayın oynayın. Oynayın.

Köfte, köfte, köfte... Köfte, şeker, köfte, şeker, köfte.

Köfte, köfte, köfte... Şeker, köfte, şeker, köfte...

Kaşkaval, kaşkaval, kaşkaval...

Hazır mıyız?

İyi.

Arif bak ne diyorum?

-Söyle. -Cem Karaca’nın bu şarkısını...

...tamamlayın.

İşte geldik...

-İşte geldik... -Gidiyoruz.

-Gidiyoruz. -Gidiyoruz.

-Gidiyoruz. -Gidiyoruz.

Gidi... Tamam.

Bir harf boş kalıyor Arif.

Yok be dayı o gidiyoruz gidiyoruzdur.

Ama şimdi tabii yeni şarkı yaptıysa bilemem.

Yeni şarkı mı?

Öte tarafta mı yapacak şarkıyı?

Makedon tarafında mı?

Ölmedi mi bu adam?

Öldü. Yapamaz o zaman.

Tövbe tövbe.Yeni şarkıymış.

Hadi hadi koy köfteni.

Sana soran da kabahat.

Gidiyoruz. Gidiyoruz.

Niyazi.

Niyazi değiştir onu.

Zaten iki saat Türkçe yayın yapıyorlar.

Nasıl denk geleceğiz?

O vakit aç Arnavut yayını aç o vakit.

Anlamıyorum Arnavutça ben.

Sanki Makedonca anlıyorsun.

Al şunu al.

Radyo Sedum’un dönüşümlü...

...Türkçe yayınına hoş geldiniz.

Ertan Tahir’in yeni programı başlıyor.

-Arif nereye gidiyorsun o radyoyla? -Geliyorum geliyorum.

Şimdi şiir bana göre senin...

...yüzündür. Şimdi benim tahtım senin dizindir.

Sevdiğim, saadet ikimizindir.

Göklerden gelen yadigâr gibi, sözün...

...şiirlerin mükemmeldir.

Senden başkasını seven delidir.

Yüzün çiçeklerin en güzelidir.

Gözlerin bilinmez bir diyar gibi.

Size Sabahattin Ali’nin bir şiiriyle merhaba demek istedim.

Balkan Ninnisi programının ilk yayınına hoş geldiniz.

Bizim ninnilerimiz büyükler içindir.

Bizim ninnilerimiz uyutmaz.

Şimdi hemen bakalım bu akşamki programımızda neler varmış?

Evet programımızda eski bir hikâye var.

Çok güzel bir hikâyedir, kulaklarınızı dört açasınız.

Vaktiyle Üsküp'te, Osmanlı’dan kalan eski bir cami var idi.

Hem de nasıl güzel biliyor musunuz?

Tabii o zamanlar Tito zamanı.

Ortalık karışık.

Hem de öyle böyle değil.

Bu nerden çıktı Ertan?

Hikâye anlatıyorum patron.

Öyle her hikâyeyi anlatma.

Nerede olduğunu da unutma.

Anladın mı?

Anladım.

Anladım.

Gir geri yayına.

Bağla şu telefonu.

Evet sayın dinleyenler şimdi bir telefon bağlantımız varmış.

-Alo? -Alo.

Kayınço.

Buyurun.

Sen ne yapıyorsun Makedon rasyolarında?

Süleyman ağa oturtturmasın seni ızgaraya?

Beyefendi bir yanlışlık oldu herhalde.

Yok yanlışlık yok.

Ama eğer eniştenin cüzdanına...

...birkaç kâğıt parçası sıkıştırmazsan...

...yanacaksın, kül olacaksın.

İyi akşamlar, iyi akşamlar.

Kes kes.

Bir kere daha bu gelmeyecek programa.

Deprem oluyor. Deprem!

Çık dışarı.

Zelzele oluyor. Zelzele oluyor. Zelzele oluyor.

Dışarı çıkın. Zelzele oluyor. Koş koş koş.

Neriman.

Bahçeye.

Kimse yok mu? Herkes çıktı mı?

Gülsüm. Gülsüm çocuklar.

Geç geç.

La havle ve la kuvvete illa billahil aliyyil azim.

Geç geç geç.

Uzaklara gidin.

Geç geç.

Kayınço o nedir?

Dedemin vasiyeti mi o?

Dede.

Dayı. Dede!

Dede.

Dede!

Baba!

-Ben bakayım. -Sen oraya bak.

Baba. Ertan koş.

Ertan, babam.

Baba neredesin baba?

Neredesin sen?

Zelzele oluyor baba!

-Çık baba! -Alo.

Zafer abi.

Kapat o telefonu.

Ohrit’ta hissedildi mi sordum, ne var?

Anne.

Kaybettik babayı.

Yok, baba yok. Nerededir bu adam? Nereye gitti?

Dede.

Ben biliyorum o nerededir.

Yok.

Buraya baktınız mı?

Hadi hadi git sen de bak dede nerede?

Canım Elena biz de çıksa mıydık dışarı?

Kimse çıkmayacak Daniel.

Bu evleri yoldaş Mareşal Tito yaptı. Tito.

-Tito. -Tito.

Evet.

Hiçbir şey olmaz bu evlere.

Tabiatın garip oyunları.

Tito neslinin aklına her zaman yenilmiştir.

Tövbe tövbe.

-Midem bulanıyor. Başım dönüyor. -Gel otur kızım. Gel.

Bak korkudan kızın midesi bulanıyor, başı dönüyor.

Annene bak sana nasıl bakıyor?

Eğer Tito’nun sistemine ciğerden inanırsan...

...ne miden bulanır ne başın döner.

Evet.

Sen git bak Gülbahar istersen.

Sizin taraftaki evler yıkılmıştır belki.

Yalnız gitmesin, ben de onunla beraber gideyim.

Tövbe tövbeymiş.

Bu kızı sürekli eve alması....

...onunla gezmesi tozması benim sinirlerimi bozuyor.

Yine mi buradasın dede.

Herkes iyi mi?

İyidirler hamdolsun, ziyan yok.

Öbür defa daha sağlam yapmak lazım bu taşları.

Yapalım.

Yapalım dede de gene yıkılır be dedem.

Boşa uğraşırsın.

Sapasağlam durursa da arazi senin değil ki.

Haydi diyelim yaptın.

Devlet bırakır mı bu camiyi burada?

Ben de boşa uğraşmışım.

Sen neye uğraştın bakalım?

Okudum radyo sinema hem televizyon.

Geldim yapayım camiyi...

...olmadı.

Alakayı inşa et de söylediklerini anlayalım.

Doğru diyorsun.

-Ronaldo... -Cristiano Ronaldo...

Cristiano Ronaldo, evet o.

Bak şimdi, Filistinli çocuklara yardım etti.

Kimsenin toplayamayacağı parayı verdi.

Millet de gitti peşinden bir sürü para yardımı yaptı.

Ben da şöhret olursam hem camiyi yaptırmak için...

...gereken parayı toplarız hem de bir yardım kampanyası başlatırız dedim.

Kurmuştum planı.

Duyacak idi herkes caminin hikayesini. Ne olacaktı sonra?

Devlet de verecekti araziyi bize.

Ama daha ilk adımdan taktılar çelmeyi.

Tam anlatacaktım hikâyeyi, kovdular Makedon radyosundan.

Yani sen bu yüzden mi okudun...

...radyo sinema televizyon?

Öyle dede, öyle.

Ama izin vermiyorlar topumuzu oynayalım.

Ben Ronaldo olsam ne faydası olacak?

O ne demek öyle?

Dede bu Makedonya'da...

...kuzey Makedonya’da oyuna almıyorlar ki şut çekelim.

Alsalar da tekme atarlar, çelme takarlar.

Düşeriz, öperiz yeri.

Bilir misin çalım nasıl bulundu?

Sene 1900'ler.

Brezilya’da siyahilere...

...futbol oynarken tekme da atmak, çelme da takmak hepsi serbest.

Dügeylar resmen.

Yaşama hakları bile yok.

Siyahiler da bozmuş oyunu.

Bulmuşlar çalımı ki yemesinler tekmeleri.

Şimdi sen diyorsun ki vazgeç.

Yok dede, ben de istiyorum camiyi yapalım bitirelim.

Birlikte yapalım hatta.

Ama işte şartlar.

Madem istiyorsun o vakit çalım atmayı öğreneceksin.

Ta ki var takatim elimle düzeltirim.

Kalmayınca takatim dilimle mücadele ederim.

O da tükenirse kalbimle bugz ederim.

En doğrusunu...

...Allah bilir.

Allah bilir dedem. Allah bilir, doğru diyorsun.

Şükriye Hanım.

İyiyiz iyiyiz.

Bakabildin mi nasıldır Zaferler?

Şükür, şükür. İyi iyi.

Haydi kalın sağlıkla.

Gene de sen söylemeyesin aradım sordum.

Sakın.

Sakın.

Haydi, haydi Allah’a emanet.

Dayı getirdim dedeyi.

Döşekler olmuş.

-Hadi gidin içeri. -Neredesin baba?

Baba gene öteye mi gittin?

Enişte neymiş o kâğıt?

Sen boş ver kâğıdı da eniştene ne kadar para vereceksin onu düşün.

Zare dayın duyacak Makedon radyosunda çalıştığını.

Ben de istiyorum susayım.

Ben boş konuşmayı hiç sevmiyorum.

Boş oldu mu sevmediğim başka bir şey daha var.

Nedir?

Beynin.

Diyeceğim ama değil.

Beynim.

Bana mı diyorsun onu sen? Beynim.

Ben taş köprüyü üç adama satmış insanım.

Bir de beynin diyor.

-Cüzdanın. -Cüzdanım.

-Selamünaleyküm. -Aleykümselam.

Süleyman aco iyi misiniz?

İyiyiz iyiyiz.

Taş köprü yerindeyse biz de yerimizdeyiz evelallah.

Osmanlı yapmış Süleyman aco o köprüyü, kaç deprem görmüş...

...bir şey olmaz.

Yapma be öyle mi?

Sanki biz bilmeyiz.

Tıfıl.

Doğru söylüyor.

Doğru diyor.

Kaç yaşında adama ne anlatırsın?

Doğru.

Dinledim yayını aco, zordur işin.

Zoru kolay edeceğiz.

Nasıl olacak o?

Şöyle geçelim.

Çalım atmayı öğreneceğiz.

Kendi radyomuzu yapacağız.

Sen bu Ertan’ı tanıyor musun loçkam?

Doğru söyle bak var mı bir tanışıklığınız evvelden?

Ertan kim? Hangi Ertan?

İşte bu senin bilekliği alan çocuk.

A be dedim, nereden tanıyacağım?

Epa öyleyse lazım tanıyasın.

Ertan'ın bir dayısı var, tam bir Makedon düşmanı.

Ertan da çekinir ondan.

Aman Gülbahar, bak bu...

...bileklik meselesinde söyleyelim ki yanlış anlaşılma oldu.

Çocuk geri da atmadı keseyi, sonra takıntı olur.

Bak bizimkiler duyar falan tatsızlık olmasın sonra.

Hem onun dayısı kadar benim da annem serttir.

Sen merak etme loçkam.

Zaten o senin Makedonka olduğunu anlarsa...

...aynı sokakta bile yürümez seninle.

Ben de meraklısıydım zaten.

Bilekliğimi versin de başka bir şey lazım değildir.

Bilekliğini almaya gelsin anlayacağız Mustafa.

Aco bilirim be söylemiyorsun.

O kızla anlaşmışsınız, numara yapıyorsunuz.

Mustafa.

Yoksa sen Luran’dan mı çekiniyorsun?

Niye çekineyim Luran'dan?

Pa budaladır.

Ben doğru söyleyeyim çekinirim ondan.

Ama biliyorum ben hayırlısıyla artık evlendiririz o kızla seni.

Bir kere görmüşüm kızı.

Hem bu zamanda aradığını bulasın, birine güvenip evlenesin, zor iş ağa.

Hiç umutsuz konuşma, elbet...

...çıkar insanın karşısına istediği gibi bir kısmet.

Ne bileyim, sanki hiç doğru kişiyi bulamayacağım gibi geliyor.

Benim için doğru kişi her şeyimi paylaşabileceğim kişidir.

Ben onun hüznüne de koşarım, sevincine de koşarım.

Mesela o bir şeyden mi keyif alıyor, yanında olurum.

Keyif almasan da mı?

Ben onun keyif almasından keyif alırım zaten ağa.

Güleceksek beraber, ağlayacaksak beraber.

Mesela ben havuç seveyim.

Ama o sevmiyorsa yemeğe havuç koymam.

Havucu ondan fazla sevecek değilim.

Hem havucun beni ne kadar sevdiği de belli değil.

Bana sıkıcı geliyor böyle ilişkiler.

Niçin sıkıcı olsun be kardeş?

İnsan nefes almaktan sıkılır mı?

İnsanın hayat arkadaşı lazım olsun onun nefesi.

Mümkünatı olmasın ondan sıkılsın.

-Sen sıkılır mısın? -Ne sıkılması?

İnsan yaşamdan kopabilir mi ki sevdiğinden bıksın, kopsun, sıkılsın.

Ben evimin bayram yeri gibi olmasını isterim.

Boy boy çocuklarımız olsun.

Hep bir bayram havası olsun evde.

Çocuklar koştursun, çocuk sesleri yükselsin.

Nasıl başa çıkacaksın o kadar maksımle?

Ben bakarım, kalabalık olsun familyamız.

Ama Makedon erkekleri bırak nerde ne yapmaylar çocuk...

...evlenmekten bile korkuyorlar.

Ben bir gideyim Neriman teyzelerde ciddi bir durum var mı?

Neresi burası?

İşte o çocuk var ya Ertan, onların evi.

-Sen burada bekle, geleyim doğru. -Gülbahar bilekliği de iste.

İsterim.

İsterim.

Nasılsınız Neriman teyze?

İyiyiz kızım iyiyiz, sağ olasın. Sizinkiler nasıl?

Haber verdiler, iyiymişler.

Ben arkadaşımdaydım, Jovankalarda. Gidip bakacağım şimdi.

Ne yaptın, konuştun mu o kızla?

Konuştum. Merak etme, tanımıyorlar birbirlerini.

Yok yok, bunlar hepimizden saklıyorlar aşklarını.

Ayşen sus.

Kırk kere söylersen dua yerine geçer. Söyleme Ayşen söyleme.

Sus diyorum sana.

Ama Ertan böyle etrafına güzel bakarsa...

...yanında kim duruyor görürse hiç bulaşmaz o Makedonkaya.

Gözleri de bir fettan bakıyordu zaten.

Öyle deme Ayşen abla, Jovanka iyi kızdır.

İnsanlıkla yüz numara bir kızdır.

Kız sen de aç gözünü.

Herkesi kendin gibi bilme.

Sütten yanan yoğurdu üfürür.

Ben gideyim getireyim şu kızın bilekliğini. Çok bile durdu bizde.

Ertan.

-Ertan. -Anne.

Ertan. Gülbahar geldi.

Hoş gelmiş.

Damat gecesinde bir kese mi ne varmış.

Arkadaşının bilekliği sana gelmiş yanlışlıkla. Şimdi kız...

...bilekliğini istiyor geri. -Hanegana nerde?

Nerede?

Otur.

Otur otur.

-Oturdum. -Bak ne diyorum.

Kız burada değil.

Hem istemeden hem yanlışlıkla konmuş keseye bileklik.

Artık hangi budala koyduysa?

Nasıl yanlış anlaşılmış?

Sen gözünle gördün mü, kulağınla duydun mu?

Çocuğum haydi.

Ne beni yo ne kendini. Haydi.

İçerdedir bileklik.

Şimdi ben bir bileklik için içeri girip canımı tehlikeye mi atayım?

Allah aşkına sen de.

Zelzele oldu. Ya ben içerdeyken bir daha olursa?

Kalacağım sonra altında.

Yarın veririm ben Gülbahar’a.

Sonra diyor.

Dedi zelzele oldu dedi.

Sonra vereceğim dedi.

İyi.

İyi.

Selam söyle annene.

Aleykümselam.

Görüşürüz.

Bu nedir?

Valla bu belge bana...

...büyük büyük dedemin bıraktığı bir kitabın arasından çıktı.

En az yüz senelik, bilemedin iki yüz.

Kitabın adi ne?

Tetova mızıkacıları.

Biliyor musun kitabın adını?

Bilmiyorsun. Ne soruyorsun o vakit? Kitabın adından sana ne?

Ben diyorum ki acaba belki ihtiyaç sahibi meraklısı vardır.

Müşkül durumdadır.

İhtiyacı vardır anlıyor musun, yok mu?

-Nedir bu? -Bunun bir değeri yok.

Bu bir eski tutanak.

-Kaç para eder? -Pare etmez.

Ben ne yapayım bu kağıdı pare etmezse.

Elli Euro da mı etmez, elli Euro?

Anlaşılan senin ihtiyacın var.

Ben buna bir çerçeve yaparım, elli euroya satarım.

Sana kırk euro veririm.

Bir dinar da fazla vermem.

Tamam kırk.

Kırk olur tamam.

O da eski olduğu için.

Eski diyorsun.

Bizim bir dedemiz var, eski bir dedemiz.

Bayağı eski bir dedemiz.

Kendisi seksen seneliğini söyler.

Bana sorarsan yüz senelik.

Onu getireyim. O kaç para eder?

Şakadan da anlamıyor.

Haydi.

Uzun seneler birlikteyiz.

Böyle olsun istemezdim.

Ama teo dur yok ne yapalım.

Teşekkür.

Teşekkür.

Ben her şeyi düzelteceğinize inanıyorum.

Umarım.

Çıkabilirsiniz.

Komşu, Neriman neredesin kız?

Burayım, söyle.

Ne oldu?

Depremde Vardar’ın suyu gene şebekeye karışmış.

Kesmişler suyu.

Aman elli sene önce içerdik Vardar’dan suyu.

Her tarafı kirlettikleri gibi suyumuzu da temiz tutamadılar.

Nehrin her tarafı pislik.

Lütfen Ertan'a söyle de sizin bunardan su çekelim.

-Olur mu? -Söyleyeyim söyleyeyim.

Dur. Ertan!

Ertan! Duymuyor musun anneyi?

Ertan!

Ne oldu anne?

Sular kesilmiş hep bunlarda.

Su çek de komşulara, sevaptır haydi çocuk.

Depremden sebeptir.Kesilir, normaldir.

Borularda çatlak olmuşsa normaldir. Normaldir. Depremdir bu, zelzele.

Haydi lütfen oğlum.

-Sevaptır. -Sevaptır.

Bekliyorsunuz burada. Haydi geçin sıraya.

Tek sıra böyle. İp gibi.

-Bu bizim mi? -Bizim.

-Tamam olunca de tamam. -Oldu.

Teşekkür çok. Allah razı olsun.

Su akıyor hâlâ, çekiyorsun. Boşa gidiyor. Sıradaki.

Jovanka!

Jovanka!

Jovanka!

Ne oldu baba, ne bu hâlin?

Sular kesildi kızım, kaldım böyle.

Olur mu getiresin içme suyundan?

Su kalmadı ki.

Uğursuzluğa bak.

Söyle Aleks’e gitsin bulsun bir yerden suyu.

Baba nereden bulsun? Agaç günü bugün, her yer kapalı.

Ne bileyim be.

Türk tarafına gitsin.

Baksın camilere, çeşmelere.

Ne işiniz var sizin Türklerle?

Sular kesilmiş, babam sabunlu kalmış duşta.

Aleks su getirsin diyor.

Aleks senelik izne ayrıldı.

Svetlanalar getirsin.

Onlar da izne çıktı. Hepsine izin verdim.

Nerden çıktı bu?Karışma benim işime Daniel.

Maria’yla biz gidelim o vakit.

Tito zamanında sular hiç kesilmezdi.

Saçmalama Daniel, Tito zamanında daha çok su kesilirdi.

Saçmaladım şimdi.

Tito zamanında daha çok sular kesilirdi. Evet.

Haydi.

Türklerin suyuna kalmışsak bitmişiz biz.

Abla, annem şüphelenmiyor değil mi senden?

Yok ama benim içim hiç rahat değil Maria.

Niçin? Sen doğru olanı yapıyorsun.

Ne yapıyorum da doğru olanı yapıyorum sanki?

Benim bir şey yaptığım mı var?

Mezun oldum geldim, yerimde sayıyorum.

Sayma öyleyse.

Seçmelere kayıt yaptırdım senin için.

Maria, annem hiçbir şeyden öldürmezse bile sırf bunun için öldürür beni.

Öldürmez.

İşler yolunda giderse geçersin karşısına böyle...

...dersin böyle böyle.

Ben kendi yoluma giderim.

Senin verdiğin işe de gitmem.

Bilmiyorum Maria.

Bitmez bu sıra.

Burada su var galiba.

Maria başka bir yere de bakabiliriz.

Başka ev aramaya ne gerek var?

Evin bunari olsun bize o lazım.

Haydi, ayaklarım koptu zaten.

Oranın sahibi biraz aksi imiş.

Sen nerden bilirsin?

Gülbahar'ın komşuları bunlar, o söyledi.

Aman aksi ise aksi, sanki buraya muhabbete geldik.

Suyu vermezlerse biz de başka yere gideriz.

Be çocuk bak önüne suyu ziyan ettin.

Ertan şuna da...

Doğru ver bunların sularını.

Çıksınlar gitsinler bahçeden.

Bak dayın görmesin.

Niçin görmesin?

Görsün. Ne olacak görürse?

Çocuğum.

Ertan dediğimi yap.

Ne uzatıyorsun?

İyi.

Tamam.

Bu hanımefendilere bir öncelik verelim.

Buyurun hanımefendi.

Biz mi?

Sebep?

Merhaba.

Geçen gün konuşmak nasip olmadı.

Adınızı da öğrenemedim.

Jovanka.

Kim Jovanka?

Adım Jovanka.

Nasıl Jovanka?

Ne diyorsun?

Emin misin, sağlam mısın?

Ayşe, Fatma, Nakşiye de mi yok adının önünde?

Yok, yalnız Jovanka.

Makedon’um ben.

Anladım. Olsun, Allah sabrını da verir.

Makedon musun?

Ne var bunda şaşıracak anlamadım ben?

Anlaşıldı.

Şimdi anlaşıldı.

Ne anlaşıldı?

Ben sizin sularınızı vereyim hem göndereyim sizi.

Asıl şimdi anlaşıldı.

Siz de dayınız gibiymişsiniz.

Ben de dayım gibi yakışıklıyım evet.

Ne olmuş dayım gibi...

-Ben size... -Abla.

Çocuğun önünde tartışmayalım.

Alayım ben onları hem göndereyim sizi.

Olmaz. Sırada bu kadar insan var.

Alayım diyorum.

Alayım, göndereyim.

-Boş ver o insanları. -Olmaz dedim.

Kimsenin hakkını çalmam.

Kimsenin hakkını çalmazmış. Sanki banka soyacak.

Koy yere.

“Pınar başından bulanır canım oy” “İner ovayı dolanır canım oy”

“Sende çok haller bulunur canım oy” “Dağlar duman olur”

“Çayır çimen olur” “Ben yâri görmezsem” “Hâlim yaman olur”

“Ben yâri görmezsem” “Hâlim yaman olur” “Hâlim yaman olur vay vay”

“Ben yâri görmezsem” “Hâlim yaman olur”

“Hâlim yaman olur vay vay”

Köroğlu.

Ama sen de fena söylemiyorsun.

Bir dakika.

Kapat kapat kapat.

Ana vallahi de biliyor, billahi de biliyor ana.

Neyi biliyor çocuğum?

Kız, Köroğlu’nun türküsünü biliyor.

-Hangi kız? -Şu bilekliğini aldığım kız.

O Makedonka mı?

Demek sahiden Makedonka.

Sen de biliyorsun.

Yok, ben nereden bileyim?

Biz duymuştuk onu Ertan.

Kız anne bak demedi deme bunlar tanışıyorlar.

Bize de numara yapıyorlar.

Aklı sıra bizi kıza ısındıracak.

Dilin şişsin Ayşen.

Dilin şişsin Ayşen.

Yok sen anlamıyorsun. Söyleme diyorum kızım sana söyleme. Dua yerine geçer.

Tesadüftür, tesadüftür.

Büyütme bu kadar.

Tesadüftür.

Doldurmuşsunuz.

Evet, ne kadar tuttu?

Neyse borcumuz ödeyelim?

Biz Allah’tan gelen suyu dağıtırız.

Satmayız. Almam.

Rica ederim al şu parayı.

Biz suyu satmayız diyorum.

Anla bunu.

Sevabımdan mı edeceksin sen beni?

Hem...

...şu bilekliğini de al.

-O mesele de... -Biliyorum biliyorum...

...yanlışlık olmuş.

Haydi uğurlar ola.

Siz bakmayın ona, o budala öyledir.

Nimettir satılır.

Allah verir bize, biz satarız size.

Alayım parayı.

Çok ağırdır.

Bayağı.

Haydi.

-Enişte. -Ertan.

Enişte!

Sana sesleniyorum niçin durmuyorsun?

Ne var be kayınço?

Enişte bunarın başına geç...

...benim işim var. Gideceğim.

Ertan, kayınço, kayınço.

Var bende bir bilgi ne düşünürüm ki kıymetli.

Biliyorsun enflasyon da var.

Bu bilgi her geçen gün değer kaybediyor.

Artık nakde dönüşmesi lazım.

Zare zarar ederim.

Ben zarar edersem familyaya kim bakacak?

İsteyim diyeyim ki kayınço...

...vaktin çok azalıyor anlıyor musun yok mu?

Tik tak kayınço.

Enişte bırak bunları.

Komşular susuz kalmışlar, bekliyorlar diyorum sana. Sen ne diyorsun?

-Daha çok kişi gelir mi? -Gelir gelir.

Haydi. Haydi.

Haydi.

Çarşımız pazar ola.

Ağlamayana meme, züğürde su yoktur.

-Evet, para? -Yoktur, ne parasi?

-Ne demek yoktur? -Yoktur.

Madem paren yoktur ne yaşıyorsun?

Neyse Allah’ın suyudur.

Para alamadım bari sevabını alalım.

Koy.

İyice yaklaştır.

Tamam yeter o kadar. Haydi sıradaki.

Mert.

Tamam yeter. Haydi.

Jovanka nereden buldun kızım sen suyu?

Bir evden aldık baba. Bunarı vardı.

İyi.

Tito'dan evvel dedemin bahçesinde vardı tulumba.

Tulumba.

Bas çek, bas çek, tulumba.

İşte ondan. Ondan sonra hep yıktılar o tulumbaları, parçaladılar.

Modernleşeceğiz diye.

Ama ne faydası var?

Yok. Bak Jovanka...

...ne var ise eskilerde var.

Annem duymasın ki Tito'ya laf ediyorsun.

Aman duymasın.

Gebertir bizi süpürgesiz cadı.

Hadi hadi.

Para nerede o vakit?

Bizim kayıtlarımızda böyle bir para gözükmüyor.

Hâlâ bize borçlusunuz.

Anne iyi misin? Anne.

Tamam tamam.

Al anne al. Al al.

-Türk mü? -Anne boğuluyorsun saçmala. İç.

Türk suyu mu içirdin bana?

Hastalıklı mıdır, bakterili midir bilmiyorum.

Anne suyun Türk’ü Makedon’u mu olur?

Normal su işte.

-İyi misin? -Tamam

Alo.

Evet. Evet evet.

Toplasam elli bin eurom var.

O da ancak fena gün parası.

-Onu mu harcayayım? -Aman bre...

...bugün müydü müzayede?

Değil lazım kaçırmak bu fırsatı.

Var bende para.

Tamam. Halledeceğiz.

Haydi haydi haydi.

Ne iş çevirirsin sen gene?

Ne iş çevireceğim?

Bak kardeşim tatlı, ablana doğru söyle.

Sen o Makedonkayla sevgili misin?

Tübestikfa o nerden çıktı abla?

Değilim.

İş görüşmesine gidiyorum ben.

Bu iş görüşmesi Makedon tarafında olmasın?

Ne olmuş o tarafta ise?

Dayıyı bilmiyor musun? Bir duyarsa, bir öğrenirse, valla döver seni.

Duymazsa dövemez.

Ben annemden de korkarım.

Annemden kork.

Dayından kork.

Maksım miyim ben?

Çocuk gibi senden de korkayım mı?

-Git söyle başın göğe ererse. -Yok, benden korkma. Ben söylemem.

Biliyorum, söylemezsin.

Ben gidiyorum.

Haydi sen de şu etrafı bir topla.

Böyle onları katla koy, katla koy.

Katla koy.

Senin bilekliğinin o çocukta ne işi vardı abla?

Ertan mı?

Ertan’ı mı diyorsun?

Demek adını da biliyorsun.

Gülbahar söyledi.

Gülbahar'ın arkadaşı.

Orasını sen bilirsin, ben bilmem artık.

Daha bugün öğrendi adımı Maria, nasıl evvelden tanışmış olabiliriz?

Bileklik nereden çıktı?

Bir karışıklık oldu.

Oni da çok büyük bir karışıklık.

Annemin haberi var mı ilişkinizden?

Var düğüne de çağırdım.

Haydi Maria haydi. Lazım hazırlanayım.

Vay.

Kayınço.

Kimleri görüyorum?

-Enişte. -Kayınço.

Bakayım hep Makedonlara kazandırıyorsun.

Köfteci Süleyman oturtturmasın seni ızgaraya?

Para lazım enişte biliyorsun sen de.

Dükkânın kazandığı para belli.

Para para.

Para hepimize lazım. Para hepimize lazım.

Misal, misal bana.

Olsa bir beş binliğim anlıyor musun yok mu?

Alsam yeğenin Mert’e bir tane velespit.

Bütün yaz onu böyle sürse. Güzel olmaz mı?

Güzel düşündün.

Enişte benim sana verecek beş binliğim olsa...

...ne arayayım ben ötede işleyeyim?

Yoktur diyorsun.

Yoktur diyorum.

Öyleyse ben gideyim.

Çekti canım bir kaşarlı köfte.

Süleyman ağanın köftesinden.

Anlıyor musun?

Haydi enişte haydi.

Ah be genç adamdı, Allah rahmet eylesin.

Belim belim.

Gülsüm.

Satıyorum.

Satıyorum.

Satıyorum.

Sattım.

Tebrik ederim.

Bu eser de eski bir Osmanlı tapu senedi.

Çok kıymetli.

Hem estetik.

Kırk bin euroyla açıyoruz.

Yok mu arttıran?

Elli bin euro!

-Elli bin euro. -Elli bin euro.

Var mı arttıran?

-Elli bin euro. -Var mı arttıran?

Yok mu arttıran?

Var mı arttıran?

Yok mu arttıran?

Yok arttıran.

Satıyorum.

Satıyor.

-Satıyorum. -Satıyor.

Satıyorum.

Satıyorum.

Satıyorum.

Sattım.

Tebrik ederim sizi.

Çok nadide bir esere sahip oldunuz.

Mersi mersi.

-Bitti mi? -Hayır.

Buraya da bir imza.

Buyurun çıkalım.

-Niyazi. -Buradayım.

Gel gel gel şunu al.

Al şunu götür haydi. Haydi götür götür. Haydi.

Kolay gele köfteci Süleyman Usta.

Kolay gelsin işsiz Arif.

Damadına bir kaşarlı köfte ısmarla da sana söyleyeceklerimi duyasın.

Söyle bakalım ne diyeceksin?

Al al, köfteni al.

Söyle hadi söyle.

Böyle kuru kuru mu yiyeyim ben bunu? Yok mu borovnitsa?

-O yoksa ayran da olur. -Al ayranını al.

Bak başka bir şey isteme, elim doludur.

-Senin burada tabii ellerin dolu. -Öyle öyle.

İşin başından aşkın senin.

Ama peki senin yeğenin Ertan.

Ne olmuş Ertan’a?

-Ertan... -Ne oldu Ertan’a?

-Ertan... -Konuşsana be.

Ertan Makedonların cebini doldurur.

Makedonların cebini mi doldurur?

Söylediklerini kulakların duyuyor mu senin?

Evet. Makedon radyosunda duydum.

-Orada sunuculuk yapıyor. -Makedon radyosunda.

Bizim Ertan!

-Yanıyor yanıyor. -Yakacağım onu da.

Yanıyor yanıyor. Yanıyor elin.

Yaktın elimi.

Jovanka da Gülbaharlarda kalacakmış.

Bu ne böyle ayrılmıyor o Gülbahar’dan.

Evet.

Sen neredeydin bugün?

Biz de arkadaşlarla gittik bir yere.

Ben gittim tek başıma bir yerlere.

Müzayede vardı da.

Ne aldın o kadar parayla Daniel?

Yollamadılar daha.

Yarın yollayacaklar.

Ama tercümesiyle birlikte.

Eski bir Osmanlı tapusu.

-Osmanlı. -Osmanlı.

-Osmanlı. -Osmanlı.

Elena. Osmanlı.

-Şimdi öleceğim. -Elena.

Elena!

Şimdi öleceğim.

-Şimdi kalacağım burada. -Dur, su getireyim ben sana dur.

Su getireyim.

İç bunu iyi gelecek.

İç iç bunu iyi gelecek.

-Türk suyu mu bu? -Türk suyu.

Elena. Elena.

Elena. Elena

Kalk hastaneye gidiyoruz. Kalk hastaneye gidelim Elena. Kalk kalk.

-Gülbahar. -Ne

İzini de aldım annemden.

İşimi de halledeyim hem erkenden sizdeyim.

Sen nereye gidiyorsun böyle süslenmişsin püslenmişsin?

Önemli bir şey yok. Bir görüşmem var.

Anlatırım sana.

Ben de geleyim seninle.

Gerek yok loçkasi, ben akşam geleceğim zaten.

Nereye gidiyorsun be sen böyle?

Dedim ki önemli bir şey değil. İşle alâkalı bir şey.

İyi o zaman.

İyi.

-Görüşmek üzere. -Görüşürüz loçkam.

Bay bay.

Alo.

Valla ben ihtimal vermiyordum ama korktuğumuz başımıza gelebilir.

Jovanka sanki bir şeyler saklıyor benden.

Bugünkü hâlini hiç beğenmedim.

Süslenmiş püslenmiş, olmuş buz.

Bir yerlere gidiyor, söylemiyor bana.

Saklıyor sır gibi.

Öyle mi?

Ertan da süslenip çıktı.

İş görüşmesine gideceğim dedi.

Burada vardır bazı iş.

Sen gözünü dört aç.

Çıkar kokusu.

-Görüşürüz. -Tamam.

Haydi haydi.

Neriman çok yanıyor.

-Hemen girelim, hemen girelim. -Nereye girelim? Sıra alacağız.

Otur sen gel.

Canımızı bile sıraya koyarlar bunlar.

-Çok yanıyor. -Tamam.

Haydi haydi Neriman.

En yakın arkadaşım sana âşık.

Kendimi suçlu hissediyorum.

Ben sadece seni umursuyorum.

Ben sana aşığım.

Eğer biz birbirimizden vazgeçmezsek kimse ayıramaz bizi.

Peki ya familyalarımız?

Bir şeyim yok diyorum.

Gene mi tansiyon Elena Hanım?

Daniel boşuna panik yapıyor.

Bir kontrol edelim gene de.

İyi.

Ne oldu?

Ben köfteciyim. Elimi yaktım.

Köfteler de bekliyor.

Üflüyor. Yardım ediyor bana.

Sağ olun. Sağ olun.

Tövbe tövbe.

Buyurun.

Ne işi var bunların burada?

Kız kardeş tatlı sıkma kendini.

Bırak muhatap olma. Bırak geçsinler. Geçsinler.

Biz boşuna mı sırayı bekliyoruz burada?

Bunların bizden ne üstünlüğü var?

Kimin hastanesinde kime öncelik tanıyorsunuz?

Siz kimsiniz ki?

Tanıtayım.

Üsküp’ü kuranların torunlarıyız.

Zaman her şeyin ilacıdır derler.

Belki zamanla ailelerimiz de birbirlerine ısınacak...

...birbirlerini sevmeseler de aşkımıza saygı duyacaklar.

Bizim aşkımızın büyüklüğü onları da ikna edecek.

Hem böyle büyük bir aşkın önünde kimse duramaz.

Ya annem?

Elbette zor ama onun da kalbi değil ki taş.

Sanıyorum ki zamanla o da yumuşayacak.

Torbalarınızı elinize verip bu ülkeden yollamak lazım sizi.

Anca öyle kurtuluruz sizden.

Siz kimin ülkesinden kimi kovuyorsunuz?

Burası zaten bizimdir.

Yerinizi mi dar ediyoruz?

Beraber yaşayıp gidiyoruz.

Sakin olun lütfen hanımefendi, burası hastane.

Sen ne dersin? Kimin hastanesi?

Bu hastanede Makedonlara mı hizmet veriyorsunuz?

Bak ben köfteciyim, elimi yaktım.

Müşteriler bekliyor, şuraya bak.

-Beyefendi lütfen olay çıkarmayın. -Görür müsünüz nasıl bağırırlar?

Ben diyorum size barbar bunlar barbar.

Bu kadar bile öteye gidemediler.

Nato kafa nato mermer.

Barbar?

Bar bar bağırma!

Bak sayarım şimdi sana kimsen öğrendiniz medeniyeti.

Cezveye niçin cezve diyorsunuz.

Kaşığa niçin kaşık diyorsunuz.

Pencere.

-Pencere. -Pencereye niçin pencere diyorsunuz.

Baklava. Baklava.

Yorganınızı da bizden aldınız, peşikirinizi de bizden aldınız.

Söyle bakalım kimmiş barbar?

Annelerimiz iki kız kardeş gibi olacaklar.

İki aile birleşip tek bir aile olacağız.

Çocuklarımız olacak.

Bizim saadetimiz hepsini mutlu edecek.

Ben yalnız seninle olduğum vakit mutlu oluyorum.

Benimle evlenir misin?

Evet!

Hayır!

Kabul etmiyorum. Önce biz gireceğiz.

Ölürüm de izin vermem.

-Biz gireceğiz. -Ölsen de gülsen de...

...önce biz gireceğiz. -Biz gireceğiz.

-Biz gireceğiz. -Geç.

Ama olmuyor böyle.

-Niye? -Böyle olmuyor.

Hep beraber sırayla gireceğiz.

Ama olmuyor böyle.

Olmuyor böyle.

Önce biz gireceğiz.

-Elena! Elena! -Neriman!

-Abi sıkışıyorum. -Neriman!

Elena!

Çok mutlu olacağız.

Biliyorum.

Hem de çok.