Original subtitles

Vertaling: inVision Ondertiteling.nl - NN1

Niet nu, Lucy. Misschien straks. Blijf.

En niet terugkomen, begrepen?

Wat weet je, Jean-Guy? - Ze had niks bij zich.

Geen sporen van geweld. - Geen getuigen.

En nog geen spoor van een moordwapen.

Dus we weten niet... - Jane Neal, voormalig lerares.

Er is hier in geen jaren een overval geweest.

Dus waarom?

Leuke Thanksgiving, hè? - Dat zal Madame Neal ook vinden.

Is er een uitgangswond?

Dr. Harris. - Hoofdinspecteur.

Ik zocht een uitgangswond. - Die is er. Maar...

Je zou verwachten dat het bloediger was.

Ja, kogels verlaten het lichaam met een enorme kracht.

Heeft hij haar gevonden?

Ja, hij was rond half 8 aan het wandelen. - Half 8?

Dr. Harris, zou u er een slag naar willen slaan?

Vijf uur, misschien minder. - Ik zal u er niet op vastpinnen.

Hij heet Ben Hadley.

Wat heeft hij? Hij vond haar drie uur geleden.

Nichol, dit is inspecteur Beauvoir.

Misschien betekende Madame Neal iets voor hem.

Of misschien speelt hij toneel.

Vraag de SQ-agent eens wat de buurtbewoners zeggen.

Waar komt zij vandaan? - Brébeuf vindt dat je hulp nodig hebt.

Ik dacht dat ze 'n hartaanval had gehad, maar toen zag ik het bloed.

Was er iemand bij u toen u haar vond? - Nee.

Hoorde u iets? Stemmen, een schot?

Nee, ik kwam de bocht om en zag Jane liggen.

U kende Madame Neal?

Iedereen kent Jane. Ze heeft hier altijd gewoond.

Ze was onderwijzeres, bevriend met m'n moeder.

We zullen uw moeder moeten spreken. - Ze is vorige maand gestorven.

Waaraan? - Kanker.

Kent u iemand die Madame Neal kwaad toewenste?

Nee, ze was een geweldig mens. Iedereen hield van haar.

U zult in de buurt moeten blijven. - Hoezo? Ben ik verdachte?

Ik vrees van wel. - Omdat ik haar heb gevonden?

Vat het niet persoonlijk op.

Agent, wat is hier aan de hand?

Wat is uw naam? - Ik ben Peter Morrow. Ik woon hier.

Dank je, Peter.

Goedemorgen, ik ben inspecteur Beauvoir...

en dit is hoofdinspecteur Gamache van de politie van Québec.

Zoals u misschien weet, is er een dode vrouw in het bos gevonden.

Een ongeluk wordt niet uitgesloten en haar naam is Jane Neal.

Als u informatie heeft, willen we u graag spreken.

Pardon. Kende u Miss Neal? - Ja, Jane was haar beste vriendin.

Ik ben Peter Morrow, dit is m'n vrouw Clara.

Het spijt me. Ik wil u graag even spreken over Jane.

Als u eraan toe bent.

Hallo. Ik ben Gabri. - Hoofdinspecteur Armand Gamache.

Heeft u iets wat we als hoofdkwartier kunnen gebruiken? Alleen vandaag.

U kunt onze privé-eetzaal gebruiken. U zult ook wel willen lunchen.

Zit niet te zonnebaden en ga aan de slag.

Je hoort me wel, Clouseau. Die moord moet worden opgelost.

Mijn naam is Gamache, mevrouw. Hoofdinspecteur Armand Gamache.

Zeg me niet hoe ik m'n werk moet doen. En hou die wandelstok uit m'n buurt.

Uw naam, mevrouw? - Ruth Zardo.

De dichteres? - Nee, de paaldanseres.

Wie heeft je zo diep gekwetst

dat je toenadering begroet met opgetrokken lip?

Wanneer werd het zaad van toorn... - Genoeg.

Was u bevriend met Madame Neal? - Verbluffend, nietwaar?

Ze zou heilig verklaard moeten worden.

Wie zou haar willen vermoorden?

De jongens. De potenrammers. Vrijdagmorgen, hier. Drie jongens.

Niet dat ze het lef hadden om te rammen.

Ze gooiden alleen met eendenpoep en ze scholden.

Flikkers. Flikkers.

Jane ziet wat er gebeurt en schreeuwt dat ze moeten stoppen.

Ze beginnen haar te bekogelen...

en ze noemt ze bij hun naam en ze stoppen.

Jane was van de oude stempel, maar ze had gezag.

Herinnert u zich hun namen? - Nee.

Had ze zelf kinderen? Was ze getrouwd of...

Bijna, jaren geleden. Haar ouders waren tegen.

Waarom? - Hij was houthakker.

Dat was ze te min. De familie zat in de directie van de zagerij.

Ze waren opgeklommen.

Dus geen familie? - Een nicht.

Makelaar in St. Rémi, even verderop.

Madame Yolande Fontaine. - Ja, wat kan ik voor u doen?

Ik ben hoofdinspecteur Armand Gamache van Moordzaken.

Ik heb slecht nieuws.

We hebben uw tante Jane vanmorgen dood aangetroffen.

Waar? In haar huis? - Nee, in het bos in de buurt.

Haar dood is verdacht, dus ik wil graag in haar huis kijken.

Nee, dat kan ik niet toestaan. - Waarom niet?

Dat zou inbreuk zijn op haar leven. M'n tante hield van privacy.

Bovendien is het huis nu van mij. Ze zei dat ze het mij zou nalaten.

Mijn deelneming. - Dank u. Heel vriendelijk van u.

Agent Nichol, Isabelle Lacoste. - Aangenaam.

Ik heb een doodsoorzaak nodig. Timmer Hadley, Ben Hadley's moeder.

Timmer?

En ik wil een huiszoekingsbevel voor Jane Neal's woning.

Dit is ruwweg de vorm van de wond. - De lijkschouwer vond sporen van veren.

Laten we maar aannemen dat het moordwapen een pijl was.

Ze gebruiken geen veren meer, maar plastic.

En als het een pijl was, waar is hij dan nu?

De dader trok hem eruit.

Dan zou ik meer beschadiging rond de uitgangswond verwachten.

En als de pijl door haar heen ging, waar is hij dan?

In het bos. - Nichol, kun je wat hooivorken regelen?

Ik heb hier totaal geen bereik. - Je mist het uitzicht.

Ja, heel mooi. Maar dat levert geen huiszoekingsbevel op.

Ik wist dat haar iets zou overkomen.

Ik ging thee bij haar drinken, die vrijdag na dat gedoe bij de bistro.

Ze vond het weerzinwekkend. Zulke dingen gebeuren hier niet.

Jane herkende ze en noemde hun namen.

Weet u die namen nog? - Claude Lapierre en Philippe Croft.

U zei dat er drie waren. - Ze noemde maar twee namen.

Waarom dronk u thee bij Jane? - Er was een bijzondere reden.

Jane deed met een schilderij mee aan het kunstconcours.

Waarom is dat zo bijzonder?

Jane schilderde al jaren, maar liet nooit iets zien.

Zelfs niet aan haar vrienden.

Ze was zo zenuwachtig dat ze zich pas op het laatste moment inschreef.

We deden de laatste beoordeling. - En?

De jury was niet unaniem, maar we besloten het te accepteren.

En zo werd ons Thanksgivings- etentje een enorm feest.

Waarom deed je er zo lang over? - Ik twijfelde of ik er klaar voor was.

Niemand is ooit klaar voor roem.

Hoe heet het schilderij? - Kermisdag.

Sta ik erop? Nee, serieus. - Jullie staan er allemaal op.

Heeft het een bijzondere betekenis?

Vrede en liefde, katten en honden, samenleven.

Jullie komen er nog wel achter.

En toen kwam ze met een verrassing.

Een feestje in haar huiskamer om het te vieren.

Je huiskamer? Mijn god, dat kan ik niet aan.

Ik zal aanwijzingen nodig hebben. Een gids misschien.

Aanstelnicht.

Ik ben een nicht, maar jij bent de aansteller.

Misschien ga ik stiekem kijken. - Ga je gang, het is in de galerie.

Goed, op Jane's huiskamer.

Ik begrijp het niet.

We hadden haar huiskamer nooit gezien.

Wel haar keuken, maar de rest van het huis was een mysterie.

Heel vreemd. - Inderdaad.

's Morgens pakt Jane die potenrammers aan.

Die middag blijkt ze opeens te schilderen.

Ze belooft haar mysterieuze huiskamer te laten zien...

en zondagochtend krijgt ze een pijl in haar borst.

Zal ik brood roosteren? - Laat maar.

Echt? - Jezus, Peter.

Ik weet hoeveel Jane voor je betekende, Clara. Echt, ik...

Ik zat altijd in m'n atelier te luisteren als jullie zaten te praten.

Over van alles. Kunst, tuinen, seks, diëten, politiek.

En zelfs persoonlijke dingen. God, religie, de zin van het bestaan.

Ik weet niet of ik in God geloof, maar jij en Jane deden dat wel.

En als je echt in God gelooft...

dan moet je geloven dat Jane nu op een betere plek is.

Dat weet ik. Maar ik mis haar.

Ik weet het.

Mr Morrow, goedemorgen. - Goedemorgen, meneer.

Logeert u in de B&B? - We zitten graag in de buurt.

Maar we hebben iets permanenters nodig. Weet u iets?

U kunt de oude zagerij proberen. - Staat die leeg?

We gebruiken hem soms voor dorpsactiviteiten.

Nog andere ideeën?

De oude school misschien. Wij zijn de enigen die hem gebruiken.

Wie zijn wij? - De boogschuttersclub.

Ben Hadley en ik begonnen ermee in onze jeugd.

Ze overdrijven wel.

Is dat lint echt nodig? - Ik vrees van wel. Wie heeft de sleutels?

Dank u, Mr Hadley.

Wees extra grondig. - U kent me toch?

Nog nieuws over het huis? - We mogen er niet in.

Haar nicht heeft 'n verbod geregeld. - Op zondag?

Ze kent hier elke advocaat.

Wat weten we van haar? - Alleen wat bedenkelijke transacties.

Maar haar man... - Is ze getrouwd?

André Malenfant. Lekkere jongen. Geweldpleging, dronkenschap, inbraak.

En hun zoon: problemen op school, vandalisme, paar keer opgepakt.

En pa heeft dit jaar een jachtvergunning gekregen. Voor pijl en boog.

Ik zie u op het bureau. - Goed werk, inspecteur.

Madame Neal kwam om bij wat mogelijk een ongeluk was...

maar waarschijnlijk niet.

Het was hoe dan ook een gewelddadige dood...

en we zullen dit niet kunnen oplossen zonder uw hulp.

Het zal niet altijd aangenaam zijn. We zullen vragen stellen...

die u soms misschien te persoonlijk vindt.

Maar besef dat we allemaal hetzelfde willen.

We willen weten waarom Jane werd gedood.

Eén ding staat vast: Miss Neal zou niet het bos in gaan zonder Lucy.

Ze nam dat beest overal mee naartoe.

Behalve in het jachtseizoen als sommige mensen jagen waar ze maar willen.

Ik ken het verschil tussen een hond en een hert.

U bent jager, Mr...

Croft, Matthew Croft. Ja, ik ben jager. - Met pijl en boog?

Jazeker, compound en recurve. - Pardon?

Een recurveboog is een traditionele houten boog. Robin Hood.

Een compoundboog is een moderne boog met alle toeters en bellen.

Welke zou u gebruiken om iemand te vermoorden?

Ik kan u vermoorden met allebei.

En als u wilt dat de pijl door het lichaam heen gaat?

Ook dan allebei. Maar kom eens langs, dan laat ik het u zien.

Zou vanmiddag schikken? - Ja, wanneer u maar wilt.

Akelig, hè? Dit heet een breedpunt.

Heb je er een speciale pijl voor nodig? - Nee.

Deze gaat eraf en die gaat erop.

Dus iedereen kan hem gebruiken. - Elk lid van de boogschuttersclub.

Zijn dit de enige breedpunten hier? Zorg dat de forensische dienst ze krijgt.

En verder? - Kom de uitslag meteen brengen.

Nichol zegt dat we om 13.30 uur naar de notaris moeten.

Goed.

Hij zal wel klagen. Ze was niet erg zachtzinnig.

Hebben we de pijl al gevonden?

Nog niet. 78 zakken met bladeren, maar nog geen pijl.

En het sectieverslag? - Dr. Harris komt om 17.00 uur.

We moeten die pijl vinden. Dan weten we wie Jane Neal heeft gedood...

en of het een ongeluk was of moord.

Madame Fontaine heeft gelijk.

Ze is de enige begunstigde in Madame Neal's testament.

Wanneer is het opgesteld? - Tien jaar geleden.

Is er geen recenter testament?

Dan zouden we dat bespreken en niet dit.

En als ze naar een andere notaris is geweest?

Ze zou niet naar een andere notaris gaan.

Dank u, Maître Stickley.

Er moet ergens een graf zijn waar het lijk weg is.

Zoek uit of er een meer recent testament is. Dat lukt wel, hè?

Goddank, de beschaafde wereld.

Ik snap dat Jane niet goed durfde. - Dit is niet voor de wedstrijd.

Die is volgende week donderdag. Maar ik mis Jane.

We kwamen hier de kunst opsnuiven als we somber waren.

Er is echt een geur.

De olieverf, het linnen, zelfs de terpentine beurde ons op.

Dat was Lacoste. Timmer Hadley stierf een natuurlijke dood. Kanker.

Wat denkt u van de dood van Timmer Hadley?

Wat ik ervan denk?

Ik was verrast. Ze was al weken stabiel.

Ze was zwak, maar de morfine hield de pijn eronder.

Wat gebeurde er op de dag van haar dood?

Ruth gaf Timmer haar lunch en waste haar.

Timmer zei dat ze naar de kermisoptocht kon gaan kijken.

Toen Ruth terugkwam, was Timmer dood.

Liet ze een stervende alleen? - Dat deden we allemaal...

maar we hielden haar wel in de gaten. - Is er sectie verricht?

Ze had drie soorten kanker. De artsen vonden het niet nodig.

Maar toch, het is een klein dorp. Twee doden in één maand?

Een met een gat in haar arm, de ander met een gat in haar hart.

Agent Nichol, kan ik even met je praten?

Is Jane Neal's schilderij hier?

Ja, natuurlijk. Het staat achter.

Hoe heet het? - Kermisdag.

En het is geschilderd... - Op de dag dat Timmer stierf.

U denkt dat er een verband is tussen de twee doden, hè?

Ik weet het niet... Ik weet het niet.

Doe jij maar het woord. Jij maakt aantekeningen, Nichol. Begrepen?

Heb je dat begrepen, agent Nichol? - Ja, meneer.

We moeten wel opschieten, ik heb meer te doen.

Mr Croft, gebruikt u deze voor de jacht? Geen breedpunten?

Inspecteur?

Ik probeer het. Dat wilde ik al zo lang.

In de roos.

Gaat het? - Ja hoor.

Is dat uw boog, mevrouw? - Nee, haar boog...

Waar is die?

En waar is uw zoon Philippe? - Hij is weg.

Naar de bistro? - Daar had hij niks mee te maken.

Ik wil dat jullie weggaan.

We moeten uw huis doorzoeken en uw zoon spreken.

Hier of op het bureau, u mag kiezen.

Naar binnen.

We beginnen met de kelder.

Pas op uw hoofd.

Van m'n vader. Ik gebruik hem niet. - Er zijn maar vijf pijlen.

Nou en? - Er horen er zes in.

Kijk eens. Een kapotte boog.

Kijk eens aan. Dat is een dodelijk wapen.

Hoofdinspecteur? Deze zijn half verbrand. Kleren van Philippe.

Een bloedvlek.

Laat het lab dit, de boog en de pijlpunt direct onderzoeken.

Pakken we hem niet op? - Philippe?

Nee, laat hem maar even nadenken. Hij loopt niet weg.

Als Croft wist dat het moordwapen daar was, waarom nodigde hij ons dan uit?

Hij dacht dat ze veilig waren. Het moordwapen was verbrand.

Maar niet de boog en de kleren.

Waarom gedroeg hij zich nu anders dan in de kerk?

Suzanne.

Als zij het had gedaan, waren de boog en de kleren weg. Het was Philippe.

Hij is kwaad vanwege de bistro.

Hij pakt de kleine boog, want de grote is te zwaar.

Hij doodt de oude vrouw...

rent in paniek naar huis en verstopt de bewijzen.

En wat is de rol van Suzanne?

Ze vindt de pijl. Misschien met bloed. Of Philippe gaat uithuilen bij mama.

Ze wil niet dat haar kind de bak in draait en verbrandt de pijl.

Maar haar man nodigt ons uit. Nu moet ze het hem wel vertellen.

We zullen zien of de uitslag van het lab je theorie bevestigt.

Hadley House maakt me bang. Kunnen we een andere weg nemen?

Het is maar een huis, Clara.

Nee, Lucy. Hou haar dan tegen. - Ze gaat vast achter slangen aan.

O, daar zit er een.

Lucy, kom hier. Rustig maar.

Nee, Lucy. Blijf daar weg.

Wat? - Dat weet je best.

Er zijn geen slangen. Het was een grapje, sorry.

Ze zijn jaren geleden weggegaan. - Leuk, hoor.

Dr. Harris, hoe maakt u het? - Goed. En u?

Wat mag het zijn, Sharon? - Hetzelfde als hij.

Een alcoholvrije rum-cola dan.

Komt u hier vaker?

Af en toe. M'n familie heeft verderop een huis.

Vreemd dorpje, hè? - Three Pines? Ja, inderdaad.

Moeilijk te vinden, behalve voor dichters, schilders...

homoseksuele pensionhouders. - Wat weet u van de Hadleys?

Oud geld, de Hadley-zagerij.

Hij werd gesloten in de jaren 80 en Timmer erfde alles.

Ben vertelt vreselijke verhalen over z'n moeder.

Hij mocht geen vriendin hebben, geen baan.

Ze stuurde hem naar een akelige kostschool.

Ze deed zelfs slangen in de kelder om hem en z'n vrienden weg te houden.

Dus u kent Ben. Was hij bij haar toen ze stierf?

Nee, hij was in Ottawa om antiek te kopen voor Olivier.

Ik heb zelf een bijzettafel gekocht.

En Jane Neal? - Ja, één pijl.

Een uitmuntende schutter, volgens mij.

Geen ongeluk? - Die hebben boogschutters niet.

Ze moeten te dichtbij en nauwkeurig zijn.

En zo te zien, bent u me voor.

Bedankt voor uw komst. U bent een grote hulp.

De jachthut.

Ik was hem helemaal vergeten. - Ga zitten alsjeblieft.

Gaat het wel? - Ja hoor.

Ben je hier vaker geweest? - Vroeger met Peter.

Hij zei dat Matthew's vader hem heeft gebouwd.

Het uitzicht is hier zo mooi.

Het gaat wel.

Dat is een hertenspoor, hè? - Ja.

Alleen de bewoners kennen dit, hè? - Ik denk het wel.

Is Jane hiervandaan beschoten?

De ingangshoek klopt niet.

Dank je.

Mag ik een brutale vraag stellen? - Als je een brutaal antwoord wilt.

Hoe komt iemand die Armand Gamache heet aan zo'n Brits accent?

Ik heb in Engeland op school gezeten, vandaar het vreemde accent.

Ik heb op Cambridge gestudeerd. Geschiedenis.

Niet criminologie? - Ik wist niet eens dat het bestond.

Daar zijn Peter en Ben. Zullen we... - Laat ze maar.

Ze zijn goede vrienden, hè? - Al sinds hun jeugd.

Peter beschermde Ben altijd tegen pestkoppen. Waaronder z'n moeder.

Je mocht Timmer niet, hè?

Wie maakt haar kind nou bang met slangen?

Jane mocht haar wel. - Ze mocht iedereen.

Niet Yolande. Waarom niet?

Ik weet het niet. Iets met het huis, jaren geleden.

Ze waren heel hecht toen Yolande klein was.

Ze brachten samen de weekends en feestdagen door.

Ik moet nu gaan, ik krijg mensen te eten. Bedankt voor het biertje.

Hij trilde als een rietje, die grote, sterke politieman.

Doodsbang als ik me even bewoog. Hij zag een hertenspoor.

Dat heb je zo met een jachthut.

Je zag z'n hersens werken om alles uit te dokteren.

Hij heeft op Cambridge gestudeerd. - Waarom ging je alleen?

Er loopt een moordenaar rond. Waarom zei je niets?

Het kwam niet bij me op. - Nee, je denkt nooit aan de gevolgen.

Er zijn mensen die zich zorgen om je maken.

Maar je zat liever in een boom met je onvolmaakte held...

om de zaak op te lossen.

Ik dacht er niet aan omdat je deur altijd dicht is...

zodat je kleine veertjes op een eendenkont kan schilderen.

Hallo, lieverds.

Ruzie in het paradijs?

Peter, verpest ons etentje niet.

Je hebt het goed gedaan vandaag. - Dank u.

Vooral zoals je tot Philippe wist door te dringen. Heel slim.

Maar waarom was je zo onbeschoft en arrogant in de galerie?

Ik was niet arrogant. Het was waar, zo zijn ze gestorven.

Yvette, voel je je weleens verloren?

Alsof iedereen een onbekende taal spreekt.

Iedereen weet wat er aan de hand is, behalve jij.

Volgens mij voel je je weleens zo. Weet je waarom?

Omdat je kijkt, maar je ziet niet. Je luistert, maar je hoort niet.

Ik heb een baas gehad die zei dat er drie sleutels zijn tot wijsheid:

Het spijt me, ik heb hulp nodig en ik weet het niet.

Maar ik weet nog een vierde. Kunnen zeggen: Ik had het mis.

Ik had het niet mis.

Ik heb de verrekte zaak opgelost. Dat zegt iedereen.

Nichol, heb je een recenter testament gevonden?

Nee, het huidige was het laatste.

Hoofdinspecteur, het labrapport over het huis van Croft.

Wat is dat?

Philippe. - Wacht.

Verdomme. Doe dit niet, Philippe.

Kom op, Philippe.

Het is afgelopen, jongen.

Het komt wel goed.

Het is nog maar een kind.

Philippe, hou je mond. Zeg geen woord. Hou je mond.

Ik wil een advocaat.

Dit is Claude Guimette van de provinciale voogdij.

Hij komt m'n huis niet in.

Ik werk niet voor de politie, Mr Croft. Ik vertegenwoordig uw zoon.

Hij moet elk gesprek dat we met uw zoon hebben bijwonen. Dat eist de wet.

Ik heb het niet gedaan, ik zweer het.

Luister, het lab heeft Madame Neal's bloed op je kleren gevonden...

en op de boog die je moeder wilde verbranden.

De pijlpunt die ik in de ketel vond, komt overeen met de wond in haar borst.

Ik zal niet in de weg lopen. Ik wacht op de gang.

Het zal niet lang duren, Madame Croft.

Ik ben geen jager. Dat is m'n vader. Ik help hem alleen schoonmaken.

Philippe, denk na bij wat je zegt. - Het is waar.

Hij vroeg me de boog schoon te maken. Daar kwam het bloed vandaan.

Maar er lag geen hert in de wagen en hij deed nogal vreemd.

Ik vermoedde dat hij iemand had neergeschoten.

Stroop je mouw op.

Heeft je vader dat gedaan? - Dat is van een boogpees.

Heeft hij dat gedaan?

Oké, u moet ons alleen laten.

Heeft je vader dat gedaan?

Mr Croft, uw zoon zegt dat u het heeft gedaan...

en dat u hem dwong om 'm schoon te maken.

Guimette zag z'n arm en nam aan dat u...

Het is waar. Ik heb het gedaan.

Mr Croft, doe dit niet. - Ik heb haar gedood.

Het was een ongeluk, maar ik heb haar gedood.

Als u uw zoon wilt beschermen, is dit niet de manier.

Pas op uw hoofd.

Waarom ruimde u de bewijzen niet op? Waarom nam u ze mee naar huis?

Philippe zat onder het bloed. Suzanne verbrandde de boog.

Dat was ik. Ik heb de pijl toch ook verbrand?

Dat weet ik niet.

Ik kan bewijzen dat Suzanne en Philippe de boog in handen hadden.

Laat m'n gezin erbuiten. - Dat kunnen we niet.

Ik weet dat u Philippe niet sloeg. Die gekneusde arm is van de boogpees.

Waaruit blijkt dat hij geen goede boogschutter is.

Dit wordt een lang en vernederend proces.

Niet als ik schuld beken.

Ik snap het niet. - Omdat je geen kinderen hebt.

Ik ben Brigitte Cohen. Openbare aanklager in deze zaak.

Dus degene die alle bewijzen tegen zich heeft, wil niet bekennen.

Dat is Philippe.

En degene tegen wie geen bewijs is, de vader, doet niet anders.

Wat is het probleem?

Ik denk dat een aanklacht tegen Matthew Croft een grote fout zou zijn.

En jij?

Ze vroeg je iets.

Matthew is de enige die in staat is om zo'n fataal schot te lossen.

Als je Philippe's verhaal over de bloedvlekken gelooft...

passen de andere bewijzen bij beide versies.

We hebben een bekentenis. We moeten hem aanklagen.

Als er nieuwe bewijzen komen, zien we verder.

Maar als we een man laten lopen die een moord bekent...

wil ik dat niet uitleggen aan m'n baas.

Houden jullie me op de hoogte?

Het spijt me, meneer. - Je was eerlijk.

Meer vraag ik niet van je.

Verdomme.

Commissaris Brébeuf? Met Armand. - Armand, hoe gaat het?

Ik heb een probleem. Ik zal het zo mailen, maar even in het kort:

ik heb een bekentenis, maar ik geloof hem niet.

De aanklager wil dat ik hem arresteer, maar ik doe het niet.

Waarom niet? - Hij is onschuldig.

Hij heeft bekend.

Om z'n zoon te beschermen, die volgens mij ook onschuldig is.

Je hebt geen keus. Hij bekent en wordt vervolgd.

Als hij geen gek is die alles bekent, moet je hem arresteren.

Ik vertik het, Michel.

Armand, we kiezen niet welke wetten we handhaven en welke niet.

Goed, ik maak het je gemakkelijk. Ik geef je bevel om hem te arresteren.

Ik leg dat bevel naast me neer, meneer.

Dat word je per direct geschorst. Geef me Beauvoir als hij daar is.

Ja, meneer.

Ik begrijp het niet.

Hij gaf me bevel uw insigne en pistool in te nemen.

Ik hoop dat u weet wat u doet.

Dat is een mooie herinnering. Dank je, Olivier.

Laten we deze rouwdienst afsluiten met Jane's lievelingspsalm.

We houden van je, Jane.

Moet u niet met vakantie zijn? Ga golfen.

Heb je al gepakt? - Zo'n beetje.

Nog nieuws van het hoofdbureau? - Nee, ze negeren me.

Is dat goed of slecht? - Ik weet het niet.

Bedankt dat je bent gekomen.

Gaat het wel? Ik hoorde dat je...

Het gaat prima. Nou ja, tot ik ontdekte dat Gabri pastoor is.

Dat is hij niet. Hij verkleedt zich graag.

De pastoor komt eens per maand, en hij kende Jane amper.

En de dronken zeeman?

Het enige liedje dat Jane kende en de kinderen leerde.

Zelfs de kerstliedjes werden op die melodie gezongen.

Hoe is je nieuwe buurvrouw? - Yolande?

Ze kan er pas in als het testament is bekrachtigd.

Regel van de notaris. - Typisch Stickley.

Die heeft het testament niet opgesteld.

Het was die zwangere van fitness. Solange nog wat...

Het is vorig jaar gemaakt.

We gaan beginnen met het ritueel. - Oké, ik kom.

Ik zal er iemand op zetten.

Je woont niet in Hadley House, hè? - Ik haat het.

Te veel slechte herinneringen.

Hoelang hou je al van Clara?

Sinds de kunstacademie, denk ik. Toen leerden we elkaar kennen.

Ik had haar eerst niet zo in de gaten, maar Peter wel.

Toen ik besefte hoe bijzonder ze was, was het te laat.

Ligt het er zo dik bovenop?

O, mijn god.

Hij zit daar.

Breedpunt. Echte veren.

Hoeveel pijlen u ook vindt, ik heb haar gedood.

Deze vonden we in de pijlenkoker in uw kelder.

Kijk. Kijk goed.

Ja, die is van mij.

Hij zat in een boom.

Zes meter hoger en negen meter voorbij het lichaam.

Uw pijl heeft Miss Neal niet gedood.

Dus de pijl die uw vrouw heeft verbrand, was niet van u.

Waarom reageerde ze dan zo in de kerk...

toen u ons uitnodigde voor een les boogschieten?

Omdat ze die morgen de bebloede kleren had gevonden.

Ze dwong Philippe alles te vertellen.

Hij zei dat hij op eekhoorns had gejaagd en had gemist.

Hij ging de pijl zoeken en vond Jane. Hij dacht dat hij haar had gedood.

Suzanne geloofde hem niet en hij liet haar de bebloede pijl zien.

Ze raakt in paniek en gooit hem in de ketel.

Maar als ik de pijl had gezien voor ze hem verbrandde...

had ik geweten dat hij niet van mij was.

Dus uw zoon schreeuwt niet en gaat geen hulp halen...

maar gaat z'n pijl zoeken.

Weet u wat het eerste was dat ik hem leerde over de jacht?

Zoek je pijl. Want ze zijn duur.

Hoe wist u het? - Twee dingen zaten me dwars.

Zoals Matthews veranderde na de bijeenkomst in de kerk.

En Nichol's theorie klonk logisch en moord is zelden logisch.

Moet je het niet aan Brébeuf vragen? - U komt terug, of ik ben weg.

Zal ik wachten? Misschien heb je versterking nodig.

Dank je.

Ik dacht dat de zaak gesloten was. - Mag ik binnenkomen?

Dank u. Er zijn wat ontwikkelingen... André Malenfant, gaat u op jacht?

U had de dader toch? - Ja, maar het was de verkeerde.

Waar was u met Thanksgiving? - Ik dankte God, met m'n vrouw en zoon.

Schuif het ons niet in de schoenen omdat u het verprutst heeft.

Een huiszoekingsbevel voor het huis van uw tante.

Dat kunt u niet doen.

Echt waar.

U mag niet naar binnen.

Dit is mijn huis. Het huis van m'n familie.

We hebben een huiszoekingsbevel. - Laat me erin.

Geweld tegen een politieambtenaar. - Dat kan haar vergunning kosten.

Madame, de sleutel.

Laten we die mysterieuze huiskamer bekijken.

Lacoste, laat het huis van Neal verzegelen.

Er mag niemand in en uit zonder mijn toestemming.

Agent Nichol.

Er is nog een testament. Een nieuwer.

Kan niet, ik heb het nagevraagd. - Bij wie?

Die vent op het hoofdbureau. - Welke vent?

Geen idee. Hij zou het bekijken en volgens hem was er niets.

De voornaamste erfgenaam van Madame Neal is Clara Morrow.

Ze laat Clara het huis na en haar overige bezit.

Ze laat haar boeken na aan Myrna Landers...

en haar auto aan Ruth Zardo. En iedereen in de eetkring...

dat is een technische term uit m'n opleiding...

Iedereen in de eetkring mag één voorwerp kiezen als aandenken.

Wat is die ouwe zeurpiet waard?

Na belasting en kosten schat ik haar bezit op 250.000. Zo ongeveer.

Ik wil het geld niet. Ik wil Jane.

Wanneer kunnen we in het huis? - Na de huiszoeking.

Maar ik nodig jullie informeel uit om iets te bekijken.

Waarom hield ze deze kamer verborgen? - Dit is niets voor Jane.

Geen idee, we mochten er nooit in.

De meubels zijn wel iets voor haar, maar...

Wat is niet iets voor Jane?

Yolande. Ze was hier laatst met een keukentrap en emmers.

Het behang.

Zo te zien, had ze haast.

O, mijn god. Jane.

Ze heeft de huiskamer beschilderd.

Ze heeft de hele verrekte huiskamer beschilderd.

Kan het nog iets langzamer?

Haastige spoed is zelden goed, mevrouw.

Yolande heeft gelijk. Wat het ook is, dek het af.

Kom hier. En zeg dat je dit niet prachtig vindt.

M'n eerste schooldag. Hier, in Three Pines.

Ik was nieuw.

Jane kwam naar me toe en gaf me een dikke kus op m'n wang.

Ik was toen al een chagrijnig kreng.

Hoofdinspecteur.

Er brandt licht in Jane's huis.

Blijf hier. Bel om versterking.

Ik zag het eerst.

Waarom moet dit midden in de nacht?

Politie. Sta stil. - O, mijn god.

Ik zag licht.

Ze vonden me te langzaam. Ik wilde wat tijd inhalen.

Zeg het de volgende keer tegen iemand. Zullen we?

Ik wil even blijven, als het mag.

Heb je hulp nodig? - Nee, ga maar naar Peter.

Ze hadden ons bijna neergeschoten.

Tot morgen.

Daar ben ik. Zie je?

Daar is Timmer.

Ik dacht dat ze het nooit zouden snappen.

De boodschap. Jane zei iets met Thanksgiving.

Ik herinner het me niet.

Jane schilderde dit voor Timmer.

Iedereen op dit doek betekende iets voor je moeder.

Het was niet voor haar. Dat is Yolande.

Ze betekende niets voor Timmer. Waarom stond ze er dan op?

Ga naar huis. - Waarom?

Ga naar huis.

Je moet dit zien.

M'n excuses voor agent Nichol. - Laat maar. Het geeft niet.

O, mijn god. Het is haar niet. Het is haar niet.

Het is haar niet. Dat is niet Yolande.

Kijk, kijk.

Die Yolande is vals en sluw. Deze is vaag. Ze heeft geen karakter.

De penseelstreken zijn anders. Op en neer, en daar opzij.

En de verf. Cadmiumgeel voor Yolande's haar hier, oker op de muur.

Ben, is dat van een poetslap? Alsof iemand terpentine heeft gebruikt.

Waarvoor? - Om uit te wissen wat daar was.

Ik weet het niet. Ik ben er niet zeker van.

Kunnen we de verf van het nieuwe gezicht eraf halen...

om te zien wat er oorspronkelijk was?

Hangt ervan af hoe hard ze heeft geschraapt.

Je denkt dat het een vrouw was. Waarom?

Mensen schilderen meestal wat ze het beste kennen. Hun eigen gezicht.

Toen we het doek voor het eerst zagen, was het af.

Nu niet meer. Maar ik zag niet wat er veranderd was. Bekijk het eens.

Agent Nichol maakte me zo kwaad dat ik extra goed ging kijken.

Ik was echt nijdig. - Ja, het spijt me.

Wie kon er bij het schilderij tussen vrijdagmiddag en maandagmorgen?

Misschien was het de conciërge. Hij kan de hele nacht in de galerie.

Maar hij zou er bleekwater op doen. Dat doet hij op alles.

En de jury? - Maar waarom?

Al vind je het lelijk, waarom dan één ding veranderen?

Misschien verandert dat ene ding de boodschap.

Ik geef het op. Ik heb genoeg van dat gepieker.

Met jouw toestemming.

Dank je voor je hulp, Ben.

Goedenacht, allemaal. - Goedenacht, Ben.

Ja, ik ook.

Ik heb m'n tas in het huis van Jane laten staan.

Er komt onweer. Ik haal hem morgen wel.

Ik ben zo terug.

Ze heeft iets gezien in dit schilderij. - Yolande?

Nee, iets wat haar niet eerder was opgevallen.

Misschien is er nog iemand uitgewist.

Ben. Hij kon het hele weekend bij het schilderij komen.

Niet Ben. Het kan Ben niet zijn.

Het gaat niet om het geld. Het gaat nooit om geld.

Het is zo duidelijk. Peter Morrow heeft het gedaan.

Wie heeft Gamache in zijn macht? Clara.

En wie dekt zij? Peter.

Wie wist dat ze alles zou erven, maar zei niks? Clara.

En als Gamache weg was, zou ze het testament aanvechten.

En zo kan ik doorgaan...

maar de grote Gamache vindt het maar niks als ik al het gelul ontzenuw.

Ik ga maar naar bed. Welterusten.

Je staat niet op het schilderij.

Het gaat om wat ze niet zag.

Jean-Guy.

Waarom sta je niet op het schilderij?

Waarom zei je dat een vrouw met het schilderij had geknoeid?

Je wist dat ik het was.

Heb jij Jane vermoord? Waarom? Heb je je moeder vermoord?

Zou jij dat niet doen?

Is Clara hier? - Nee, hoezo?

Help me. Help me dan toch.

Schreeuw maar, lieveling. Het zal de slangen niet weghouden.

Gamache denkt dat ik van je hou.

O, god.

Deze trap is zo verrot.

Moeder had het allang moeten laten repareren, maar ze was te gierig.

Jammer. Clara viel van de trap en brak haar schedel.

Ik ben niet gemeen, Clara. Dit telt niet echt.

Ze is er niet. - Er zijn sporen in de keuken.

Hadley House.

Maak me niet nijdig, Clara.

Ik ruik slangen, Clara.

Ik heb je.

Niet de trap.

Rustig maar. Ik heb je.

Ik heb hem nooit verdacht, Clara. Nog geen seconde.

Waarom zou je? Hij is je beste vriend.

Hij wilde je vermoorden. - We geloofden hem allemaal.

Al die verhalen over Timmer, over slangen in de kelder.

Alleen Jane zag het duistere in hem.

Doe je dit niet liever alleen? - Nee, je moet iedereen ontmoeten.

Clara en Peter, dit is m'n vrouw Reine-Marie.

Hallo, het is me een genoegen.

Armand heeft zo veel verteld over Three Pines.

Dat verbaast me. Het heeft hem bijna het leven gekost.

Dames en heren, de brunch is opgediend.

Neem me niet kwalijk, hoofdinspecteur, maar hoe kwam u erachter?

Vraag maar aan Clara. Zij was me voor.

Vertel het ze maar.

Ben stond niet op het schilderij. Iedereen stond erop, behalve Ben.

En als Jane Kermisdag voor Timmer maakte, waarom liet ze hem dan weg?

Omdat Ben toen in Ottawa was om antiek te kopen.

Dat dacht Ben ook. Hij dacht dat hij z'n alibi kwijt was.

Hij was niet de hele dag in Ottawa. - Nee, hij kwam vroeger terug.

Hij wist dat jij, Ruth, naar de optocht zou gaan en Timmer alleen zou laten.

Daarom zei Ben steeds dat Timmer wilde dat ik naar de optocht ging.

De schoft.

We gingen allemaal naar de optocht. Dat wist Ben.

Hij glipte stiekem het huis in, verhoogde de morfine...

en wij wisten van niets.

Het was niet jullie schuld. Ben heeft dit gedaan, niet jullie.

En z'n schuldgevoel werd hem noodlottig.

Hoe dan?

Hij dacht dat het schilderij die ene dag in Three Pines verbeeldde...

maar het ging om Timmer's leven in Three Pines.

Het was volkomen logisch dat hij naast z'n beste vriend stond...

maar hij dacht dat Jane hem beschuldigde.

En deed ze dat? - We zullen het nooit weten.

Maar Ben kon geen risico nemen. Hij moest zichzelf uitwissen...

en voorkomen dat Jane zag wat hij had gedaan.

Als hij het schilderij niet had veranderd, was hij vrijuit gegaan.

Kom.

Ogenblikje.

Hoofdinspecteur, dank u. Het was een hele ervaring voor me.

Ik was niet dronken gisteravond, ik was alleen moe.

Het is nooit haar schuld, hè?

Dank je, Jean-Guy. Voor alles.

Je liet me niet in de steek. Dat heb je nooit gedaan.

Dank u. Fijn weekend.

Kom, ik laat je de kamer zien die Jane heeft beschilderd.