Original subtitles

Bedankt. - Geen dank, schoonheid.

Wat een grapjas.

Ik had het gezegd. Ik kom laat, maar ik kom.

Ik betaal. - Hoeft niet.

Bedankt. - Jij bedankt.

Ben je nog kwaad op me? - Nee, maar we moeten praten.

Pardon.

Een ogenblikje.

Luister. Ik heb je altijd alles verteld.

Over m'n vader tijdens de oorlog, over de koorts.

Over m'n vriendje in het dorp, Manolín.

Geen echt vriendje. Hij heeft me nooit gezoend.

Maar zodat je het wist.

Jij vertelt me niets.

Waar je vandaan komt, of je ouders hebt, broers, zussen.

M'n nicht zegt dat je vast getrouwd bent, met vier kinderen in Segovia.

Ik ben niet getrouwd en ik heb geen kinderen.

Ik ben nooit in Segovia geweest, maar we kunnen eens speenvarken gaan eten.

Je nicht mag ook mee. - Dat vind ik niet grappig.

Je hebt gelijk. Sorry. Vraag wat je wilt.

Ik weet niets. Waar kom je vandaan? Waar is je familie?

Toen de oorlog uitbrak, ging ik bij de infanterie...

Nee, praat niet over de oorlog Daar heb ik genoeg van.

Vertel me over je werk.

Je wilt het niet vertellen.

Waarom? Is het slecht? - Nee.

Ik werk voor de regering en...

Het is lastig. Ik mag er niet over praten.

Doe er iets aan, want ik kan niet met iemand trouwen...

en niet weten waar hij werkt en... - Daarom hou ik ermee op.

Ik heb genoeg van geheimen.

Zei je 'trouwen'? - Ja. Natuurlijk.

Dat wil ik ook, Feli. Een gewoon leven leiden, met jou.

En kinderen misschien. - Maar niet vier, hè?

Zo veel als jij wilt.

Ik moet nog één klus voltooien.

Als ik klaar ben, kom ik terug en vertel je alles.

De trein die door de Pyreneeën loopt.

Die kunnen we hier, hier en hier aanvallen.

Hier krijgen we goede toegang.

Hier is beter. Ik ken de streek. Midden in de bergen...

maar zonder dorpen of herders. - Geen getuigen.

Neffenberg zal zich niet overgeven zonder te vechten.

Ik wil geen burgerslachtoffers.

We waarschuwen het hoofdkwartier als we Neffenberg hebben.

Dat is alles.

We wachten op jullie verslag.

Succes ermee. - Bedankt.

Heren. - Succes ermee.

Dat ging goed, hè? - Niet slecht.

Niet slecht? Het was te gek.

Ze luisterden naar me. Ze feliciteerden me.

Mij. - Jij hebt het goed gedaan.

Maar in de toekomst zul je dit nog heel vaak moeten doen.

Ik heb iets voor je.

Ik ben niet jarig.

Zodat je een aandenken aan me hebt. Dit is m'n laatste missie.

Als we Neffenberg hebben, hou ik ermee op.

Maar Sectie Negen... - Die kan zonder mij verdergaan.

Maar wij... jij en ik, bedoel ik.

García en Ortiz, altijd samen, altijd alert.

We hebben goed werk gedaan samen al deze jaren.

Niemand had meer kunnen verlangen. - Maar waarom? Waarom nu?

Ik gaf een geschenk aan een man. Wees er een.

Ben ik dat niet? - Een jongen die soldaatje speelt.

Dit is geen spel. Soldaten vechten niet omdat ze van oorlog houden.

Maar om de oorlog te beëindigen.

Zodat ze naar huis kunnen gaan, een vrouw kunnen hebben...

een gezin kunnen beginnen.

Daar moeten we allemaal voor vechten.

Ik kan het niet geloven.

Ik ook niet. Je leeft nog en je bent nog zoals zestig jaar geleden.

Dat is onmogelijk. Het is een wonder.

We hebben veel te bespreken. - Ja. En ik heb veel vragen.

Papa, dit is ongelooflijk.

Meen je het echt dat jij het hoofd van Sectie Negen bent?

Ongelooflijk. En ik ontdek het nu pas.

Zijn jullie spionnen, van 't leger? - Antonia.

En die mannen met de zwarte helmen? Ook spionnen?

Of een Sectie Negen van een ander land?

Waarom volgden ze me?

En die enveloppe die ik kreeg met z'n foto?

Benito, begeleid haar. - Wat? Nee.

Ik ga niet weg. Zeker niet met deze man.

We praten later. Luister. - Nee, papa. Nee.

Alsjeblieft. - Laat me los.

Laat me met rust. - Ga weg.

Ze hebben een traceerprogramma op je computer geïnstalleerd.

Zo hebben de zwarte commando's je gevonden.

Verwijder het. - Wat?

Je moet het verwijderen. - Nee.

Verdorie.

Een lieve meid. Zo koppig als een ezel, maar een lieve meid.

Ja. Net als jij op haar leeftijd.

Dus... je hebt m'n advies opgevolgd. Je hebt een dochter.

Ben je getrouwd? - De gelukkigste jaren van m'n leven.

Zoals je ziet, Sectie Negen...

Onze vrienden zijn allemaal gestorven.

Ik heb alleen Antonia nog.

Ik zag haar, toen ik wakker werd.

In een crypte onder de Vallei. In een soort glazen kist, maar heel complex.

Een crypte? - Die is toen ingestort.

Wat mannen wilden ons doden en een van hen liet alles ontploffen.

Het was een soort lab, vol vreemde machines.

Ze wilden me vast levend houden, of bevroren in de tijd.

Wat is uw laatste herinnering? - De missie.

Neffenberg bedreigde je. Ik gaf me over. En toen...

Alleen kou.

Duisternis.

Neffenberg heeft op u geschoten.

Hij heeft mij bewusteloos geslagen.

Toen ik m'n ogen opende, was ik alleen.

Ik ging terug naar de basis. Ik kon niet geloven dat u dood was.

We zochten u jarenlang, Mr García.

En uiteindelijk dacht ik dat... - Goed. Maak je geen zorgen.

In 1964 identificeerden ze Neffenberg...

als slachtoffer van een vliegtuigongeluk.

Maar Winters leeft. Hoe kan dat? Ik zag hem uit de trein vallen.

En er zijn 60 jaar verstreken. Hij zou oud moeten zijn.

Z'n vader wilde hem onsterfelijk maken.

Misschien is dat gelukt, of bijna.

Winters overleefde de val uit de trein en ergere dingen.

Hij ontvluchtte Spanje en ging naar Haïti.

In de jaren 70 vonden we hem in Chili.

Hij verdween tijdens de oorlog in Rwanda.

Maar jaren later dook hij op in Oekraïne.

Waarom heeft niemand deze moordenaar gepakt?

Ze hebben Sectie Negen ontmanteld.

Ze gaven me werk als conciërge op het Ministerie...

als dank voor de geleverde diensten.

Ik heb bewaard wat mogelijk was, maar ik ben de enige die over is.

En Benito, een gepensioneerde soldaat...

met wie ik de laatste jaren van de Negende werkte.

De eigenaar van de slotenmakerij. - Begrepen.

Ik ging naar het oude hoofdkwartier. Er zit nu een kledingzaak.

Er is veel veranderd in dit land.

Dit is niet het Spanje waarvoor we vochten.

Ik ging ook naar Feli's kapsalon.

Er was niemand meer.

Ruim 60 jaar. Ik weet niet of...

Als ze nog leeft, vinden we haar. Dat beloof ik.

En nu blijkt dat het hoofd van dit hele ding m'n vader is.

Even kijken. Is je vader dus een spion?

Hij is bijna 80 jaar.

Hij springt vast niet uit helikopters en zo.

Maar hij is het hoofd van een geheim agentschap.

We moeten alles over Sectie Negen ontdekken.

Je vader wilde toch niet dat je je ermee bemoeit?

Ja, maar we gaan het onderzoeken en publiceren.

Als hij denkt dat hij me zo weg kan sturen...

en dat ik m'n mond zal houden, vergist hij zich.

Ik ga naar de slotenmaker en vraag García om me alles te vertellen.

Nu u hier bent, kunt u uw land weer dienen, agent García.

Deze vrouw werd onlangs ontvoerd.

Catalina Bellido, premierkandidaat bij de komende verkiezingen.

Een vrouw? Verkiezingen?

Je moet me heel wat dingen uitleggen.

Spanje is nu een democratie. En heeft ons weer nodig.

Dit is het doelwit. Pablo Rodero, codenaam 'kolibrie'.

Ook premierkandidaat.

Een communist. Ze zijn nu gelegaliseerd.

We denken dat zij achter de ontvoering zitten...

en dat ze samenwerken met de Russen.

Sovjets? - Hem pakken zal moeilijk zijn.

Sinds de ontvoering hebben alle politici beveiliging.

Bovendien werd Rodero bedreigd. Dus hij heeft lijfwachten.

En een politieauto volgt hem overal heen.

Hoewel hij nauwelijks z'n huis verlaat. Behalve hiervoor.

Een goede gelegenheid om campagne te voeren.

Er is geen politie in het museum, alleen z'n beveiligers.

Maar het zal gevaarlijk zijn. Overal zijn gewapende mannen.

Geen probleem. Echt.

Weet u zeker dat u de missie wilt aanvaarden?

Is het niet te vroeg? Wilt u uitrusten?

Nee. Dat is niet nodig.

Ik hou nog steeds van actie. - Daar was ik van overtuigd.

U maakt weer deel uit van Sectie Negen.

Welkom in de 21e eeuw.

OPEN WELKOM

Hallo?

Heeft u een aansteker?

Het spijt me. Nu niet.

Echt? Hield je je hier schuil tot ik naar buiten kwam?

Nee.

Hoe wist je dat ik op je wachtte? - Dat is m'n werk.

En je hield je niet goed schuil. Ga naar huis.

Nee, alsjeblieft. Ik begrijp hier niets van.

M'n vader en jij... - Je vader stuurde je naar huis.

M'n vader zei ook dat hij conciërge is, maar nee.

Hij is een soort James Bond.

Wacht. Stop. - Wat wil je van me?

De waarheid. Ik kan niet geloven dat m'n vader zo gelogen heeft.

Ik ben z'n dochter. Hij had me dit toch moeten vertellen?

We hebben allemaal geheimen. Heb jij hem over die Ricardo verteld?

Wat heeft dat ermee... - Waarom niet?

Misschien omdat hij oud is en...

Vroeger ging alles anders. Hij maakt zich altijd zorgen om me.

Je zegt niets, omdat je van hem houdt...

en je niet wilt dat hij bezorgd is.

Ja, inderdaad.

Nee. Het is niet hetzelfde. Helemaal niet. En jij? Waar ga je heen?

Werk je weer voor m'n vader? - Dat is geheim.

Ja dus. - Antonia.

Wat ga je doen? Een missie? - Genoeg. Ga naar huis.

Oké. Vertel me dan niets. Maar je hebt een mobieltje. Dat zag ik.

Dus ik geef je m'n nummer. Je weet maar nooit.

Bel me of stuur een sms'je. Wat je wilt.

En stel je Face ID in.

Laat maar. - Bedankt voor alles.

Ga naar huis. Maak je vader niet bezorgd. Ons wachten moeilijke dagen.

DE ONRUST DUURT VOORT IN DE STRATEN VAN MADRID

De protesten houden aan.

Sr Rodero, premierkandidaat, wat denkt u hiervan?

Hernando lokt dit elke keer uit als men hem 'n microfoon voorhoudt...

en hij ons beschuldigt van de ontvoering.

Ons hoofdkwartier is aangevallen, we worden bedreigd.

Daar gaat hij weer.

Op straat en als men gaat stemmen.

Genoeg. - In de politiek mag je niet huilen.

Hier moet een eind aan komen.

We hebben twee punten verloren in de opiniepeilingen.

Maar wat willen ze? - Minder geschreeuw, meer resultaten.

Dat we de kapitein vinden en alles weer normaal wordt.

Als jij geluisterd had... - Nee.

Begin niet met 'ik had het toch gezegd'.

De enige die de premier verdedigt, ben ik.

Hij is met pensioen. We kunnen een verklaring afgeven.

De premier is een oude man en hij dient nergens meer voor.

Rodero heeft gelijk. Jij voert campagne.

Zonder de kapitein moet iemand haar plaats toch innemen, kandidaat zijn?

Meneer de staatsecretaris, heb je dat nu pas begrepen?

Jij bent ook oud. Deze partij zit vol oude mannen en vrouwen.

Maar dat zal veranderen. We hebben jong bloed nodig.

Pardon. Staatssecretaris, ik moet u spreken.

Jaime, zie je niet dat we in gesprek zijn?

Het is heel belangrijk en het duurt maar even.

Praat met hem. We zijn hier klaar. Ik ga wat telefoontjes plegen.

Wat is er? Staat de onderhoudsruimte in brand?

Nee, geen brand.

Tenzij er brand is, klop dan nooit meer op deze deur...

of onderbreek een vergadering. Begrepen?

Het zal niet meer gebeuren. - Goed.

Maar als u minister wilt zijn in de volgende regering...

moet u naar me luisteren.

Wat zei u?

Hernando lijkt wel een pauw voor de camera's.

Maar hij kan deze crisis niet oplossen. Hij is bang.

Ga mee en ik beloof dat u de held zult zijn...

die het oplost en de aandacht van de pers trekt.

Natuurlijk. Wees niet bezorgd.

Doe er nog 100 bij.

Wat voor machine is dat? - Industriële weegschaal.

Hoeveel tilt hij daar? - Zo'n 500 kg.

Goeie hemel. - Indrukwekkend, hè?

Goed. Luister, Jaime.

Ik waardeer het dat je me vertrouwt en me dit vertelt.

Over Sectie Negen, over deze man, of wat hij ook is.

Maar we zitten midden in een crisis.

Ik kan geen tijd verkwisten. - Hernando loopt op de feiten vooruit.

Hij zei tegen de pers dat de politie radicale linkse groepen onderzoekt.

Ik zeg niet dat Rodero achter de ontvoering zit.

Maar hij vertelt niet alles wat hij weet.

De politie kan hem niet arresteren of ondervragen, zonder bewijzen.

Maar wij wel. - Wacht even.

Zeg je wat ik denk dat je zegt?

Ik vraag u om de kapitein en dit land te redden.

U bent de enige die dat kan. - Nee, Jaime.

In mijn positie, als het uitkomt, zou het een ramp zijn.

U doet niets. Hij doet het.

Als 't goed verloopt, bevrijden we Catalina Bellido...

en leveren Rodero aan de politie over.

En als onze kandidaat premier is, zal ze haar redder dankbaar zijn.

En als het misgaat?

Als het misgaat... García bestaat niet.

Hij staat niet in het systeem. Hij is in alle opzichten niet-bestaand.

Niemand kan hem met u in verband brengen.

Is hij ertoe bereid? - Ja, maakt u zich geen zorgen.

Niemand heeft zich meer opgeofferd voor dit land dan hij.

Ik ben binnen.

Maak een foto.

Daar is hij. Niet duwen.

Mr Rodero, mogen we wat foto's maken?

Kolibrie gaat naar binnen.

Agent García, hoort u ons? - Heel duidelijk.

Kolibrie gaat naar binnen. Hij heeft drie lijfwachten.

Hoort u me, agent García?

Jaime, kun je me niet tutoyeren?

Lijkt dat u niet vreemd? - Ik heb je 60 jaar niet meer gezien.

Vorige week hoefde je je nog niet te scheren en nu ben je kaal.

Ik kan er vast aan wennen.

Wat een duivelse jongen.

Wacht.

Hoeveel meter nog tot de machinekamer?

Even de plattegrond bekijken.

Van de toegang tot het riool zo'n tien meter. Waarom?

Ik kan niet verder.

De doorgang wordt geblokkeerd door beton.

Dat staat niet op de plattegrond. - Die is zeker 30 jaar oud.

Het is vast gewijzigd. - Er is geen tijd.

We moeten een andere toegang vinden.

De voordeur is de enige andere toegang.

Staken we de missie? - Nee.

Wat zit er pal boven me?

Een opslag van fotonegatieven.

Wat telefoonlijnen, een pijpleiding en een muur van 1 m.

Wat ga je doen? - Me toegang verschaffen.

Ziezo. - Hij is binnen.

Ik ben binnen.

Wacht. Waar is hij? - Weet ik niet. Hij is verdwenen.

García. Hoor je me? Ik hoor je niet.

Ortiz, hoor je me? - Ik denk dat hij ons niet hoort.

Vast frequentieremmers. Ik zoek een ander kanaal.

Niets.

Krijg hem terug.

Toegang onbelemmerd. - Daar is hij. Baas.

Waar?

Wat gebeurt er?

Hij gaat naar een ontmoetingspunt.

Twee agenten.

Pardon. U mag hier niet zijn. - Wat 'n opluchting. Ik ben verdwaald.

Zag u de borden niet?

Ja, maar ik moest naar het toilet en...

García, hoor je me?

Vreemd. Politie, militaire politie, beveiliging.

Maar waar komen deze twee vandaan?

Maar ik wist niet hoe ik terug moest. Goed dat ik jullie zag.

Ga maar mee. Ik laat het zien.

Ze begeleiden hem erheen. - Ongelooflijk.

Zo'n agent hebben zelfs de geheime dienst of de strijdkrachten niet.

Lastig om met roken te stoppen.

Succes ermee.

Mechanisme geactiveerd.

Neem me niet kwalijk.

Bevestig je positie.

Ik ben binnen. Ik zie de kolibrie.

Antonia, is het echt hier? - Ja, Aquilino zei dat hij hier komt.

Wil je wat?

Wat is dat? - Amandelen.

Maar maak je geen zorgen. Ik heb van alles.

Water, pistaches, rozijnen, chocolade...

wat tijdschriften, voor als dit lang duurt.

Aspirine, omelet. - Omelet?

Ja, dat kan overdreven zijn, maar het bakje kan ook van pas komen.

Voor als we een afgesneden ledemaat moeten redden.

Wat zeg je? - Grapje. Voor als we moeten plassen.

Er komt iemand aan.

Denk je dat hij het is? Hij lijkt geen geheim agent.

Wacht. We hebben een strategie nodig.

Een ogenblikje. - Wacht hier op me.

Antonia, wacht.

Ik zei dat je moest wachten. - Waarom?

Als ik over een kwartier niet terug ben, wacht dan nog een kwartier.

Juffrouw. Rum met ijs, graag.

Hallo. Pardon. Bent u Barea?

Ik ben bevriend met Aquilino. - Je bent de journalist, hè?

Ik praat niet met journalisten. Zeg tegen Aquilino dat hij een schoft is.

Ik ben journalist, maar ook Jaime's dochter.

Ik bedoel Ortiz.

Je lijkt op hem.

Maar je lijkt meer op je moeder.

Ja, dat zegt m'n vader ook. Heeft u haar gekend?

Vele jaren geleden.

Het is een lang verhaal.

Ik heb geen haast.

Wat ik je kan vertellen, zal je niet aanstaan.

Dames en heren...

het is een eer om in het Nationaal Museum...

de koning en koningin van Spanje te ontvangen.

Zijne majesteit is lang. - De zoon van koning Juan Carlos.

Je kende hem als prins. Hij trad zeven jaar geleden af.

Juanito.

En zij? - Plebejer, gescheiden.

Gescheiden? - Scheiden is legaal sinds 1981.

Godzijdank. - Benito.

Bedankt. Ik bedank u allemaal voor uw aanwezigheid...

vooral uwe Hoogheden en de heren Hernando en Rodero...

bij deze speciale gelegenheid.

Ik wil beginnen met een toost.

We zijn allemaal gevaccineerd, hè?

Tijd tot de activering van het mechanisme?

Twee minuten. - Vooruit.

De Overgave van Breda, een cruciaal moment uit de Spaanse geschiedenis.

Generaal Spinola belegerde de stad Breda.

Justinus van Nassau verdedigde de stad een jaar.

Er waren duizenden doden en invaliden aan beide kanten.

Velázquez schilderde het moment...

waarop Nassau de sleutels van de stad aan z'n vijand gaf.

Spinola laat Nassau niet voor hem neerknielen.

Een moment van eensgezindheid.

Erkenning van waarden die ze delen en waar ze voor vechten.

Eerzaamheid, dapperheid en liefde voor het vaderland.

Vier eeuwen later vraag ik u om op diezelfde waarden te toosten.

Op eensgezindheid. Op eenheid.

Neem me niet kwalijk.

Een ogenblikje. - We hebben een probleem.

Kolibrie verlaat de zaal.

Wat gebeurt er? - Hij werd gebeld.

Het lijkt belangrijk.

Het nummer van z'n vrouw. Ze is hoogzwanger.

Precies nu.

Laat maar aan mij over.

Mr Rodero. - Ja?

Een ogenblikje, lieverd.

Begeleid me, alstublieft. - Waarom? Wie bent u?

Dertig seconden tot de activering.

Er is een bommelding. We moeten het gebouw uit.

Ga mee. - Wat?

Toon me uw identiteitsbewijs. - Geen tijd. Ik heb bevelen.

Ga mee. En zeg uw volledige naam.

Vijf seconden.

Drie, twee, één...

Mijn naam is...

Volg me. Deze kant op.

Snel. Ze gingen die kant op.

Laat hem niet ontkomen.

Maar wie bent u? - Begin de extractie.

Extractie? Waarvan?

Stop.

Nee. Wacht. - Ik kom er aan.

Fantastisch. - Een ogenblikje. Wacht.

Jullie hebben de kapitein ontvoerd, hè?

Wat ga je met me doen? Me doden?

Ik krijg een kind. Doe me niets. Ik smeek het u.

Wacht. Blijf daar staan.

Stop. Blijf staan.

García, hoor je me?

Heel duidelijk. Alles is onder controle.

Verdorie. - Wat gebeurt er nu?

Ze hebben hem gevonden. Ze zijn gewapend.

Agent García.

Agent García, hoor je me?

Doelwit veiliggesteld.

Godzijdank.

Aquilino heeft me dingen verteld. M'n vader en García niet.

En ik heb heel veel vragen. Zoals:

Wie heeft Sectie 9 opgericht? Wat deden...

Jij vindt dit heel vermakelijk, hè?

Net een spionagefilm.

'M'n vader is een geheime superagent.' Zo opwindend.

Dat bedoel ik niet. - Wat dan wel?

Wat wil je weten? - De waarheid?

Die zal je niet aanstaan.

Toch wil ik het horen. - Echt?

Je vader is geen patriot die voor vrijheid en gerechtigheid vecht.

Hij is een klootzak.

En gelukkig zijn er geen anderen zoals hij.

Sectie Negen was opgericht om dit land te helpen.

En gedurende enige tijd deden we dat.

Tot je vader de leiding kreeg.

Gelukkig maakte de democratie een eind aan Sectie 9.

Ik had je vader graag opgesloten...

en de sleutel weggegooid. - Wat zegt u?

Denk aan al die vreselijke dingen die je weet over die tijd.

Verduizendvoudig ze.

En stel je je vader voor die de bevelen ertoe gaf.

Nee. U liegt. Want m'n vader is een goede persoon.

Geloof wat je wilt. Het kan me geen barst schelen.

Nog een rum, graag.

Rustig maar.

Het is voorbij.

Alles is in orde. - Bedankt.

Wil je niets eten? - Je bent nog in vorm.

We vormen nog een goed team. - Ja.

Duivelse jongen.

Wat ga je met Rodero doen?

Wat nodig is, tot hij ons vertelt waar hij de Kapitein verbergt.

Ik moet je iets vertellen.

Rodero zei iets heel vreemds tegen me in het museum.

Hij vroeg of we betrokken zijn bij de ontvoering.

Natuurlijk. Hij wilde je in de war maken.

Hij vroeg of we haar gedood hadden en of we hem ook wilden doden.

Is hij er echt bij betrokken? - Ongetwijfeld.

Ik wil bij de ondervraging zijn.

Dat is niet nodig.

Neem even de tijd en vergeet dit.

M'n plicht gaat voor.

Ik kan hem ondervragen. - Nee.

Hou je gedeisd tot de situatie kalmeert.

Laat de strategie aan mij over. - Lijkt me niet nodig.

Niemand vecht m'n bevelen aan, zeker geen agent.

Ik snap dat je denkt dat we nog collega's zijn...

maar dat is al 60 jaar niet meer zo.

Nu ben je m'n baas. - Ja.

Je zei dat ik een man moest zijn. Dat ben ik nu.

Sorry. Ik wilde niet zo tegen je praten.

Ik wilde je bevelen niet aanvechten.

Je hebt gelijk. Zeg het als je iets nodig hebt.

Ik ga me verkleden. - Je pak is nog niet klaar.

Het is lastig om 60 jaar oud bloed weg te krijgen.

Bedankt, Benito.

García.

Meer instructies?

Een geschenk.

Wat is dit? - Feli's adres.

Leeft ze nog? - Ik wist dat je ervan op zou kijken.

Is alles goed? Weet ze hier iets van?

Weet ik niet. Dat moet je zelf vragen, toch?

Je hebt één spraakbericht. Ontvangen, vandaag om 18.23 uur.

Met Antonia. Ik heb net een man gesproken en denk...

dat je m'n vader niet kunt vertrouwen. Jij kent hem.

Maar ik heb zo veel dingen gehoord.

Ik weet niet eens wat ik zeg. Bel me alsjeblieft.

Hallo, Antonia.

De telefoon die u belt staat uit of is onbereikbaar.

Laat een bericht achter na de pieptoon.

Hallo, Antonia. Hoe gaat het?

Goed, hoop ik. Met mij gaat het goed.

Wat je vader betreft, weet ik niet wat ik moet zeggen.

We waren vrienden, maar hij is niet meer de jongen die ik kende.

Er zijn 60 jaar verstreken.

Een heel leven, Antonia.

Hij is veranderd, denk ik. Alles is erg veranderd.

Ik weet alleen dat ik niet terug kan gaan naar Sectie Negen.

Ik moet ophangen.

We praten een andere keer. Dag.

Pardon. Weet u of...

Ja?

Feli? - Wat?

Ik zoek Felicidad Martinez.

En u bent?

Ik heet...

Jij?

Mama. - Feli.

Mama. Je liet me schrikken. - Wat is er gebeurd?

Je werd duizelig en viel.

Gelukkig niet op je hoofd. Je had dood kunnen gaan.

Heb je je pil genomen?

Ben jij dat echt? Droom ik niet?

Wie is dat? - Nee, je kunt niet leven.

Dat is onmogelijk.

Misschien viel je wel op je hoofd. Laten we naar het ziekenhuis gaan.

Nee, laat ons alleen. - Wat is er?

Rustig maar. Het is in orde. Alsjeblieft.

Ik bel de jongen in de kamer hiernaast.

Als er iets is... - Bedankt.

Wil je iets drinken? - Nee.

Ik wel. Ik maak lindebloesemthee.

Kunnen we praten of stuur je me naar m'n kamer?

En ik neem alles op, wat je ook zegt.

Wil je dat ik je de waarheid vertel?

Dit is de waarheid.

De enige foto die ik van m'n ouders heb. Ze stierven toen ik klein was.

Ik leefde op straat en ging stelen en bedelen...

tot García me vond.

Hij zorgde voor m'n scholing.

Hij was als een vader voor me.

Toen ik oud genoeg was, ging ik met hem werken bij Sectie Negen.

Dus jullie werkten voor Franco's regime.

Nee. We werkten voor Spanje.

Wat toen een dictatuur was. Ik ben niet dom. Jullie deden...

Jullie deden slechte dingen, hè? - We deden wat nodig was.

We vochten voor ons land, voor een beter land voor onze kinderen.

Ik riskeerde vaak m'n leven en zou het weer doen.

Net als García. Ik verwacht niet dat je het begrijpt.

Alles was toen anders.

Wist mama hier iets van?

Nee. Ik zei alleen dat ik voor de regering werkte.

Ik neem aan dat ze het geleidelijk aan begrepen heeft.

Ze was even nieuwsgierig als jij.

Je hebt me nooit verteld wat er gebeurd is.

Je vertelde over het ongeluk, maar... - Het ging snel.

Godzijdank.

Ik bleef bij haar tot het eind.

We hadden tijd. - Waarvoor?

Om afscheid te nemen.

God nam die avond alles weg wat ik had, maar gaf ons dat wel.

Daarna valt er niet veel te vertellen.

Je was een baby. Ik wist niets van baby's.

Dankzij de buren ging je niet dood.

García was verdwenen. Je moeder ook.

Zij waren het verleden.

Jij was... het nieuwe leven.

Toen besloot ik dat ik nooit terug zou kijken.

Daarom heb ik nooit iets verteld. Begrijp je dat?

Dat was genoeg voor vandaag.

Papa, ik heb... een vriendje.

Z'n naam is Riki, Ricardo. Hij is iets ouder, maar heel aardig.

We daten al anderhalf jaar. - Wat?

Anderhalf jaar en je hebt me niets verteld?

Sorry. Ik kan niets zeggen.

Luister. Bel deze... Ricardo.

Laat hem iets komen drinken, zodat ik hem kan leren kennen.

Echt? - Ja. We moeten dat doen zoals hoort.

Maak open.

Ik dacht dat de bruidsjapon niets voor je zou zijn.

Van je oma, aan moeders kant.

Het is een legering en is niet veel waard.

Ze gaf hem aan je moeder toen we trouwden.

Ze zou hem aan jou hebben willen geven, op het juiste moment.

We wonen niet eens samen of zoiets.

Bewaar hem dan, tot het zover is.

Tot morgen, volgende maand of over tien jaar.

Ik heb je veel onthouden in al deze jaren...

en ik wilde je dit als eerste geven.

Vooruit. Bel... Ricardo.

Laat hem komen, maar ruim eerst die rommel in je kamer op.

Heb je je middagpil genomen? - Schuldig.

Ik breng hem wel.

GARCÍA SPRAAKBERICHT

Dag, Antonia. Hoe gaat het? Goed, hoop ik. Met mij gaat het goed.

Wat je vader betreft, weet ik niet wat ik moet zeggen.

We waren vrienden, maar hij is niet meer de jongen die ik kende.

Er zijn ruim 60 jaar verstreken. Een heel leven, Antonia.

Hij is veranderd, neem ik aan. Alles is zo veel veranderd.

Ik weet alleen dat ik niet terug kan gaan naar Sectie Negen.

Ik moet ophangen. We praten een andere keer.

SPRAAKBERICHT VERWIJDEREN

Hallo?

Is daar iemand?

Help. Alsjeblieft.

Het is de enige die ik heb.

Ik heb de rest weggegooid, toen jij verdween.

Het spijt me, Feli. Het spijt me vreselijk.

Je bent geen dag ouder geworden. Hoe is dat mogelijk?

Het is...

ingewikkeld.

Als je gaat liegen, zeg dan niets.

Ik zal niet liegen. - Nee?

Je zei dat we zouden trouwen...

een gezin zouden beginnen.

Je zei dat je terug zou komen, dat ik op je moest wachten.

Waarom ben je hier?

Dat weet ik niet.

Toen ik ontdekte dat je nog leefde. Wilde ik...

weten dat alles goed is, dat je gelukkig bent.

Ik had niet moeten komen. Ik kan beter gaan.

Ik zorgde voor m'n moeder.

Ik werkte in de kapsalon...

en ik wachtte op jou.

Ik heb zo lang op je gewacht.

Ik wilde niet verhuizen, voor als je ooit terugkwam.

Zodat je me zou vinden.

Toen is m'n moeder overleden.

En ik ben getrouwd.

Met een klant van de kapsalon.

Hij maakte me al jaren het hof.

Er was veel tijd verstreken en ik wilde niet alleen zijn.

Hij heette Ignacio. Hij was een eerlijke man.

Hij gaf me Julita, het beste ding van m'n leven.

Ze lijkt erg op je. - Ze is heel lief.

Ik kan niet klagen.

Ik was gelukkig en...

ik heb gedaan wat ik wilde.

Ik heb me al deze jaren één ding afgevraagd.

Of je wegging, omdat...

omdat je niet van me hield.

Omdat je niet van me hield zoals ik van jou.

Ik hou van je, Feli.

Meer dan van wat dan ook in de wereld.

Ik weet dat er 60 jaar verstreken zijn...

maar voor mij was het twee dagen geleden.

Weet je dat ik nooit meer naar dat lied geluisterd heb?

Ik kon het niet.

Ik weet niet wat ik moet zeggen. - Zeg niets.

Hier.

Wat gebeurt er?

Ga mee.

Wat doen jullie? Wat gebeurt er? - Weet ik niet.

Doe de deur op slot en schuil achter het bed.

Maar... - Waarom?

Politie. Handen omhoog.

Op de grond. Politie.

Feli.

Wat gebeurt er? - Mama, ga daar niet heen.

Stop. Papa, alsjeblieft.

Mama?

Mama. - Nee.

Mama.

Vertaling: Amabile Keijer Iyuno-SDI Group